Kore Sokak Lezzetleri Rehberi | Seomun Pazarı

Seomun Pazarı sokak lezzetleri — İlk bölüm

Geçen hafta sonu Daegu’daki Seomun Pazarı’na gittim.

Açık konuşayım, gitmeden önce burayı sadece eski bir geleneksel pazar sanıyordum. Ama varınca tamamen farklı bir yer olduğunu anladım. Herhalde hafta sonu olduğu için insan seli vardı, her ara sokak ağzına kadar doluydu. İçeri doğru yürüdükçe pazarın ölçeğinin düşündüğümden çok daha büyük olduğunu hissettim. Gerçekten de Seomun Pazarı, 6 ayrı bölgeye yayılmış 4.000’den fazla dükkânıyla Kore’nin en büyük geleneksel pazarlarından biri. Joseon döneminde Pyongyang Pazarı ve Ganggyeong Pazarı’yla birlikte ülkenin en büyük 3 pazarı arasında sayılıyormuş ve o tarih bugün hâlâ sürüyor. O yüzden cidden kaybolacakmışım gibi hissettim.

Bugün bu yazıyı hazırlamamın tek bir nedeni var. Kore geleneksel pazarlarında ne tür yemekler olduğunu, benim bizzat görüp tattığım şeylerle size göstermek istedim. Özellikle Kore seyahati planlayan yabancılar “Kore pazarına gidersem ne yemeliyim?” diye merak ettiğinde, bu yazı gerçekten işe yarayan bir Seomun Pazarı sokak lezzetleri rehberi olsun istedim.

Ama bir şeyi yanlış anlamayın. Kore’deki bütün pazarlar böyle değil. Seomun Pazarı gibi ülke çapında adı bilinen büyük pazarlar ancak bu kadar geniş ölçekli ve çeşitli oluyor. Küçük mahalle pazarlarının havası güzel ama yiyecek çeşitliliği ciddi şekilde azalıyor. Yine de içlerinde özellikle Daegu’daki Seomun Pazarı, Kore pazar kültürünü ilk kez deneyimleyecek biriyseniz kesinlikle en az bir kez gelmeniz gereken yerlerden biri.

İçerik çok fazla olduğu için bu yazıyı toplam 2 bölüme ayıracağım. Yürürken fotoğrafları hangi sırayla çektiysem size de aynen o sırayla göstereceğim. O zaman ilk bölüm başlasın.

Goguma mattang — Seomun Pazarı’ndaki ilk atıştırmalık

Pazar girişini geçip ilk sokağa girer girmez gözüme çarpan şey buydu. Sacın üstünde dağ gibi yığılmış goguma mattang. Tatlı patatesi iri iri doğrayıp yağda kızarttıktan sonra şeker şurubuna bulayıp üstüne siyah susam serpilen geleneksel bir Kore atıştırmalığı.

Henüz hiçbir şey yememiştim, o yüzden ilk bunu aldım. Dışını parmağınızla hafifçe tıklatınca incecik donmuş şeker tabakası çıtır diye kırılıyor, içinden de yumuşacık ve nemli tatlı patates çıkıyor. Taze yapılmış olanlarda şurup hâlâ sıcak olduğu için uzayabiliyor ama benim aldığım biraz soğumuştu, bu yüzden kaplama daha sertti. Yine de tatlılığı aynıydı. Fiyatı bir paket için yaklaşık ₺105’ti.

İngilizcede buna en yakın ifade “Candied Sweet Potato”. Yani şekerle kaplanmış kızarmış tatlı patates gibi düşünebilirsiniz.

Hodu gwaja — Kore otoyol molalarının efsane atıştırmalığı

İkinci dikkatimi çeken şey, cam vitrinin içinde üst üste dizilmiş hodu gwajalar oldu. Ceviz şeklindeki kalıba hamur dökülerek pişirilen geleneksel bir Kore atıştırmalığı ve boyutu tam iki başparmak kadar.

Aslında hodu gwaja Kore’de otoyol dinlenme tesislerinin meşhur atıştırmalığı olduğu için tadına aşinayım. Ama pazarda fırından yeni çıkmış olanı gerçekten farklı oluyor. Dışı hâlâ sıcak olduğundan kabuğu hafif nemli ve yumuşak ısırılıyor, içinden yumuşak kırmızı fasulye dolgusu ve küçük ceviz parçaları geliyor. Soğuyunca dış kabuk biraz daha çıtırlaşıyor ama ben şahsen sıcakken çok daha lezzetli buldum. 10 adet yaklaşık ₺80’di.

İngilizcede “Walnut-shaped pastry with red bean filling” diye geçiyor. Adında ceviz olsa da ana malzeme ceviz değil; adı, kalıbının ceviz şeklinde olmasından geliyor.

Hotteok — Daegu usulü kızarmış hotteok’un tehlikeli sıcağı

Üçüncü durduğum yer bir hotteok tezgâhıydı. Normalde hotteok düz bir sacda bastırılarak pişirilir ama bu tamamen farklıydı. Bütünüyle yağda kızartılmıştı, avuç içi kadar büyüktü ve dışı donut gibi yuvarlak, kalın bir görünüme sahipti.

Sırada epey insan vardı, yaklaşık 5 dakika bekledim. Beklerken kızartma yağının kokusu ile tarçının kokusu birbirine karışınca daha da acıktım. Elime alır almaz direkt bir ısırık aldım ve bu hataydı. İçeride eriyen esmer şeker ve tarçından oluşan şurup bir anda dışarı fışkırıyor ve gerçekten çok sıcak oluyor. Az kalsın damağımı yakıyordum. İlk kez yiyecekseniz mutlaka ikiye bölüp şurubu biraz soğuttuktan sonra yiyin.

İngilizcede “Hotteok — Korean sweet pancake filled with brown sugar and cinnamon” diye geçiyor. Kore’nin kış aylarındaki en meşhur sokak atıştırmalıklarından biri ama Seomun Pazarı’ndaki gibi yağda tamamen kızartılan versiyonu Daegu taraflarında daha sık görülüyor. Bir tanesi yaklaşık ₺55’ti.

10 won ekmeği — Yabancıların en çok tepki verdiği Kore sokak yemeği

Bu, Kore’nin eski 10 wonluk madeni para şeklindeki kalıpta pişirilen bir ekmek. İlk olarak Gyeongju’da popüler olmuştu ama şimdi ülkenin neredeyse her yerinde görülebilen bir Kore sokak yemeğine dönüştü.

Bunda sıra yoktu, hemen alabildim. Aşağıdaki fotoğrafta görünen sarı şey peynir. İçine bolca peynir koydukları için ikiye bölünce peynir uzun uzun uzuyor. Görüntüsü eğlenceli olduğu için önce fotoğrafını çekip sonra yedim ama tuzlu ve aromalı peynirle ekmeğin birleşimi öyle basit ama öyle bağımlılık yapıcı ki insanın eli sürekli gidiyor.

Yabancıların en çok tepki verdiği Kore sokak yemeklerinden biri kesinlikle bu. Madeni para şekli zaten ilginç geliyor, peynir uzadığı anda herkes video çekmeye başlıyor. “10-won Bread — Korean coin-shaped cheese bread” diye aratırsanız tonla video çıkıyor. 3 adet yaklaşık ₺55’ti.

Kore pazar sandviçi — Batı tarzı sandviçten farkı ne?

Seomun Pazarı’nda yürürken pazar sandviçi satan çok sayıda tezgâha rastlıyorsunuz. Ben de bir tane aldım ama bu, Batı tarzı sandviçten tamamen farklı bir şey. Yabancı biri sırf adı “sandwich” diye tanıdık bir tat beklerse şaşırabilir diye farkları toparlamak istedim.

Benim deneyimime göre bunu Batı sandviçiyle kıyaslamanın kendisi bile çok anlamlı değil, o kadar farklı. Hatta “Kore usulü mayonezli tost” gibi düşünmek çok daha doğru.

Domuz kalbi şiş — Tereddüt ederek denediğim Kore pazar sakatatı

Buradan sonra atmosfer biraz değişmeye başladı. Yemek sokağının daha iç kısmına girince et pişirme dumanı etrafı kaplamıştı.

Yeomtong denilen şey domuzun kalp kısmı. İncecik dilimlenip şişe kat kat diziliyor ve öyle ızgaralanıyor. Dürüst olayım, ilk başta tereddüt ettim. Sonuçta “kalp” kelimesi tek başına bile insanda biraz çekince yaratabiliyor. Ama yan tarafta bunu çok iştahlı yiyen amcayı görünce ben de bir tane aldım.

Sonucu en baştan söyleyeyim: düşündüğümden çok daha hafifti. Normal domuz etinden daha sıkı ve çiğnemelik bir dokuya sahip ama neredeyse hiç yağlı değil. Çiğnedikçe aroması geliyor ve sakatata özgü o ağır koku hiç yoktu. Sakatat türü yemeklerle ilgilenen yabancılar için denemeye değer. İngilizcesi “Grilled pork heart skewer”.

Chapssal-ppang — O gün yediklerim arasında kişisel ilk 3

Bu, kişisel olarak o gün yediklerim arasında ilk 3’e koymak istediğim Seomun Pazarı atıştırmalıklarından biri. Yapışkan pirinç hamurunu yuvarlayıp yağda kızarttıktan sonra dışını şekere buladıkları bir tatlı ve iki farklı türü var: içi boş sade versiyon ve içinde tatlı kırmızı fasulye ezmesi olan versiyon.

Ben fasulye dolgulu olanı seçtim ve bu, klasik unlu donutlardan tamamen farklı. Yapışkan pirincin o kendine has esnek ve tok dokusu var; sanki mochi ile donut arasında bir yerde gibi. Dışı şeker sayesinde hafif çıtır kaplanmış, içi ise uzaya uzaya çiğneniyor. Bu dokuyu gerçekten hissetmek için sıcakken yemek gerekiyor.

İngilizcede “Chapssal-ppang — Deep-fried glutinous rice ball” diye geçiyor. “Mochi donut”a benzetirseniz zihninizde daha iyi oturur. 2 adet yaklaşık ₺55’ti.

Sıcak sulu eomuk — Kore geleneksel pazarlarının simgesi

Kore’ye daha önce gelmiş biriyseniz bunu kesin görmüşsünüzdür. Balık etinden yapılan hamurun ince açılıp şişe geçirilmesi ve sıcak et suyunda bekletilerek satılmasıyla hazırlanan, Kore’nin en temsilî sokak yemeklerinden biri. Seul’de de, Busan’da da, Jeju’da da hangi pazara giderseniz gidin mutlaka karşınıza çıkar.

Seomun Pazarı’nda da bu tip sıcak sulu eomuk tezgâhlarından 10’dan fazla vardı. Ben pazarın orta kısmındaki bir tezgahta yedim ve hamsiyle kelpten yapılan et suyunun kokusu gerçekten efsaneydi. Eomuk’un kendisi yumuşak ama esnek bir dokuya sahip, suda ne kadar uzun kalırsa içi o kadar çok lezzet çekiyor. Ama asıl olay, eomuğu bitirdikten sonra o sıcak sudan bir yudum almak. Hafif tuzlu ve derin aromalı o suyun içi bir anda ısıtması var ya, soğuk havada sırf bunun için bile pazara gelinir.

İngilizcede “Eomuk — Korean fish cake skewer in hot broth” diye geçiyor. Suyunu da birlikte içmek Kore usulünün bir parçası. Bir şiş eomuk genelde yaklaşık ₺25 ve su ücretsiz.

Gochujang şiş — Seomun Pazarı’nda beni en çok etkileyen manzara

Bu, Seomun Pazarı’nda gördüğüm en etkileyici manzaralardan biriydi. Geniş sacın üstünde bolca gochujang sosu içinde yan yana dizilmiş şişler görsel olarak aşırı güçlü duruyordu.

Pirinç keki, eomuk ve sundae’yi şişe geçirip yoğun gochujang sosunda pişiriyorlar. Eskiden bazı bölgelerde görülen bir yiyecekmiş. Son yıllarda Seul’de de ara sıra görülüyor ama mahalle sokak tezgâhlarında her yerde karşılaşacağınız bir şey değil. Bu kadar düzgün ve tam hâliyle görmek için Seomun Pazarı gibi büyük bir Kore geleneksel pazarına gelmek gerekiyor.

Ben pirinç keki şişini seçtim. Gochujang iç kısmına kadar işlemişti; hem çiğnemelikti hem tatlı-acı bir lezzeti vardı. Acı, tatlı ve tuzlu tat aynı anda geliyor. Koreliler buna bazen “sossuz tteokbokki değil, sulu olmayan tteokbokki” gibi de bakıyor.

İngilizcede “Gochujang skewer — rice cake, fish cake, or sundae (Korean blood sausage) simmered in red chili paste” deniyor. Acılı şeyleri seviyorsanız çok güçlü öneririm.

Sundae şiş, acılı eomuk şiş, kırmızı eomuk sote ve ek sıcak sulu eomuk tezgâhları

Gochujang şiş tezgâhının çevresinde benzer menüler toplanmıştı. Hemen yanında satılan sundae şişten de bir tane aldım. Sundae, domuz bağırsağının içine cam erişte ve sebze doldurularak yapılan geleneksel bir Kore yemeği. Şişe geçirilip gochujang sosunda iyice pişirilen versiyonunda sos iç kısmına kadar işliyor ve daha dolgun bir tat ortaya çıkıyor. İlk kez gören yabancılar “blood sausage” açıklamasını duyunca şaşırabiliyor ama aslında yediğinizde en baskın şey cam eriştenin çiğnemelik dokusu oluyor, yani düşündüğünüz kadar sert ya da ağır gelmiyor. İngilizcede “Sundae — Korean blood sausage stuffed with glass noodles and vegetables” diye geçiyor.

Acılı eomuk şiş de vardı. Az önce anlattığım berrak et sulu eomuktan tamamen farklı bir versiyon. Kaynayan gochujang soslu sacın üstünde tamamen sosa batırılarak pişirildiği için eomuk baştan sona kıpkırmızı oluyor. Ben önce sade sıcak sulu eomuk yemiştim, sonra bunu yedim ve aynı malzeme olduğuna inanmak zordu. Çok daha sert, baskın ve vurucu bir tadı var.

Kırmızı eomuk sote ise kısa ve kalın kesilmiş eomuk parçalarının acılı baharatla sotelenmiş hâli. Üstünde fasulye filizi, Cheongyang biberi ve pul biber olduğu için rengi bile çok güçlü. İlginç olan şu: bu sadece tek bir tezgâha özgü bir yemek değil. Seomun Pazarı sokaklarında yürürken benzer şekilde eomuk pişiren pek çok yer görüyorsunuz ama her dükkânın sos oranı farklı. Ben iki farklı yerde tattım; birinde tatlılık daha baskındı, diğerinde ise acı biberi bol koydukları için gerçekten daha keskindi.

Ve sıcak sulu eomuk bir kez daha anılmayı hak ediyor. Seomun Pazarı’nın içinde bu tip tezgahtan 10’dan fazla var. Her birinin et suyu az da olsa farklı, o yüzden yürürken birkaç yeri karşılaştırmak ayrı keyif. Ben de gerçekten iki farklı yerde suyundan içtim; birinde hamsi tadı daha yoğundu, diğerinde kelp aroması daha baskındı. Şiş başına yaklaşık ₺25 ve su ücretsiz olduğu için rahat rahat birkaç yer deneyebilirsiniz.

Tempura tarzı kızartmalar — Kimbabı bütün hâlde kızartılmış ilk kez gördüm

Kore geleneksel pazarlarındaki kızartmaların temelini acı biber kızartması, kalamar kızartması ve sebze kızartması oluşturuyor. Ama burada ben de hayatımda ilk kez gördüğüm bir şeye denk geldim: bütün kimbabın kızartılmış hâli.

Önce kimbap hazırlanıyor, sonra dışı kızartma hamuruna bulanıp yağda kızartılıyor. Dışı çıtır bir kabuk, iç kısmında ise kimbap olduğu gibi duruyor. Açıkçası “Bu gerçekten güzel olur mu?” diye düşündüm ama şaşırtıcı şekilde yağın aromasıyla deniz yosununun tadı bayağı iyi uydu. Yanına acı biber kızartması da aldım. O da Cheongyang biberinin dışı kaplanıp kızartıldığı için dışı aromalı, içi ise hafif sert bir acılık veriyor. Acıya çok dayanıklı değilseniz dikkat edin.

İngilizcede genel adı “Twigim — Korean deep-fried snacks”. Japon tempurasına benziyor ama Kore usulünde dış kaplama daha kalın oluyor ve çoğu zaman sos olmadan yeniyor.

Tavuk şiş ve dakgangjeong — Kore tavuk kültürünün sokak versiyonu

Tavuk şiş, Kore’de neredeyse herkesin sevdiği “ulusal atıştırmalık” sayılabilecek bir menü. Tavuk etini şişe geçirip ızgara yaptıktan sonra üstüne bolca tatlı ve hafif tuzlu sos sürüyorlar. “Bunu Kore’nin her yerinde bulursun, özel ne var ki?” diye düşünülebilir ama pazar tezgâhında taze taze pişeni gerçekten başka oluyor. Sos ateşin üstünde karamelize olurken çıkan o koku var ya, olayı o taşıyor. Bir tanesi yaklaşık ₺80. İngilizcede “Dak-kkochi — Korean grilled chicken skewer with sweet soy glaze” deniyor.

Hemen yanında bir dakgangjeong dükkânı da vardı. Normalde dakgangjeong deyince tek tip düşünülür ama bu dükkânda çeşit çoktu. Tavuk ayağı versiyonu, makchang versiyonu, bburinkle tarzı baharatlı olan, sarımsaklı soya soslu olan, acılı olan… Ben sarımsaklı soya soslusunu seçtim. Dışındaki sos yapış yapış şekilde kaplanmıştı ve tatlı-tuzlu lezzet çok net geliyordu.

Yabancılar bana sık sık “Dakgangjeong ile fried chicken arasındaki fark ne?” diye soruyor ve gerçekten belirgin bir fark var. Aşağıda toparladım.

Tornado patates, haşlanmış mısır, tatlı patates kızartması — Hafif hafif yenebilen Seomun Pazarı atıştırmalıkları

Tornado patates, bir patatesin bütün hâlde spiral şekilde ince dilimlenip şişe geçirildikten sonra kızartılmasıyla yapılan bir atıştırmalık. Sosyal medyada sık sık “Tornado Potato” diye görürsünüz. Tadı açık konuşayım, patates cipsinden çok da farklı değil. Aromalı, tuzlu bir patates tadı. Ama elde taşıyıp yürürken yemek için çok uygun olduğu için pazarı gezerken elinizde bir tane olması keyifli.

Haşlanmış mısır ise Kore pazarlarında çok eski zamanlardan beri satılan en temel atıştırmalıklardan biri. Bunun için anlatacak ekstra çok şey yok ama pazar atmosferinde yiyince acayip güzel geliyor. Taneleri dolgun, içi tatlı su dolu ve basit olmasına rağmen baymıyor. Bir tanesi yaklaşık ₺55’ti.

Tatlı patates kızartması, tatlı patatesin ince ince doğranıp çıtır çıtır kızartılmış hâli. Görünüş olarak patates kızartmasına benziyor ama tadı farklı. Tatlı patatesin kendi doğal tatlılığı olduğu için sos olmadan da rahatça yeniyor. Pazarın bir köşesinde dağ gibi yığılmış görünce es geçemedim, bir tane aldım; bir kez eliniz gidince bırakması zor oluyor. İngilizcede “Sweet potato fries” diye geçiyor.

Tangsuyuk — Pazarda karşıma çıkan Kore usulü Çin yemeği

Domuz etinin kızartılıp üstüne tatlı ve ekşi sos dökülerek servis edildiği Kore usulü Çin yemeği. Sosun içinde havuç ve soğan da etin üstüne geliyor.

Kore’de Çin yemeği siparişlerinde en popüler menülerden biri ama genelde restoranlardan eve sipariş edilerek yeniyor. Pazarda tabakta sunulduğunu görmek pek yaygın değil, o yüzden bana ilginç geldi. Tadı ise çıtır kaplamayla tatlı-ekşi sosun birleşmesi sayesinde çok dengeli. Çin’deki tangcu rou’ya benziyor ama Kore usulünde sos daha akışkan ve ekşilik biraz daha belirgin. İngilizcede “Tangsuyuk — Korean-style sweet and sour pork” diye geçiyor.

Gunmandu — Seomun Pazarı lezzet turunun kapanışı

İçine et ve sebze konulup kapatılan hamurun yağda güzelce kızartılmasıyla yapılan Kore usulü mantı. Paslanmaz çelik buharlı tepsinin üstünde dizili duruşu, Seomun Pazarı’na özgü sıcak ve samimi manzaralardan biriydi.

Bir porsiyon yaklaşık ₺185 ve içinde birkaç farklı tür geliyor; basık olan var, yuvarlak olan var, uzun olan var, hepsinin şekli farklı. Boyutları da gayet büyük, sadece bunu yeseniz bile insanı doyuruyor. Açıkçası bu fiyata göre Kore standartlarında oldukça iyi bir seçenekti.

İngilizcede “Gun-mandu — Korean pan-fried dumplings” diye geçiyor. Japon gyoza ya da Çin guotie’sine benziyor ama Kore mantısında hamur daha kalın oluyor ve iç harcında cam erişte bulunması çok yaygın.

İlk bölümü bitirirken — Seomun Pazarı’nda ₺790 yetti

Buraya kadar Daegu’daki Seomun Pazarı’nda yürürken bizzat fotoğraflayıp tattığım yemeklerin ilk bölümüydü. Aslında hepsi bu değil. Hâlâ anlatamadığım epey yemek kaldı, onları da ikinci bölümde devam ettireceğim.

Bu bölümü baştan sona görünce fark etmişsinizdir: Kore geleneksel pazar yemeklerinin çoğu yaklaşık ₺55~₺105 bandında, tek tek alınabilen küçük atıştırmalıklar. O yüzden birçok şeyi azar azar tatmak mümkün oluyor. Benim o gün yediklerim de 10 çeşidi geçti ama toplam harcamam yaklaşık ₺790 oldu. Yabancı bir gezgin açısından bakınca, yaklaşık 20–25 ABD doları seviyesine bu kadar farklı Kore sokak lezzeti denemek gerçekten bayağı cazip.

İkinci bölümü de yakında paylaşacağım.

Daegu Seomun Pazarı temel bilgiler

Seomun Pazarı’na nasıl gidilir?

※ Ulaşım ücretleri ve süreler Mart 2026 기준 alınmıştır ve değişebilir. En güncel bilgiler için KORAIL, SRT ve entegre ekspres otobüs rezervasyon sitesi kontrol edilebilir.

Bu yazı ilk olarak https://hi-jsb.blog adresinde yayımlandı.