Jingisukan in Sapporo: eerlijke review
Het gerecht dat een local in Hokkaido me aanraadde: jingisukan
Tijdens mijn reis in Hokkaido hoorde ik één ding van een local: “Als je in Hokkaido bent, moet je echt jingisukan eten.” Geen ramen, geen krab, maar jingisukan. In het begin dacht ik echt: waar heeft hij het over? Jingisukan, is dat niet gewoon de naam van een Mongoolse held? Is dat ook een gerecht? Maar als je door de straten van Sapporo loopt, zie je echt overal borden met jingisukan. Niet zó veel als ramenzaken, maar nog steeds behoorlijk vaak. Voor de mensen daar is het gewoon een heel normaal, alledaags gerecht.
Wat is jingisukan?
Een streekgerecht uit Hokkaido waarbij lamsvlees in een speciale saus wordt gemarineerd, of eerst wordt gegrild en daarna in saus wordt gedoopt. Het bijzondere is dat het wordt bereid op een speciale grillplaat met een bol omhoogstaand midden. Leg je het vlees bovenop dat midden, dan lopen vleessappen en saus naar buiten en garen de groenten aan de rand vanzelf mee.
Voor veel mensen in Hokkaido is het soulfood dat niet mag ontbreken bij bloesemkijken, kamperen of familiebijeenkomsten. Als je het met Korea vergelijkt, kun je het een beetje zien als de rol die samgyeopsal daar heeft.
Ben je bang voor de typische geur van lamsvlees, dan is de vooraf gemarineerde stijl, sakizuke, aan te raden. De marinade haalt veel van die geur weg, waardoor ook beginners het zonder veel weerstand kunnen eten.
Sakizuke en atozuke, twee verschillende stijlen
Toen ik het opzocht, bleek dat jingisukan in Hokkaido grofweg in twee stijlen wordt verdeeld. Je hebt sakizuke, waarbij het vlees vooraf in saus wordt gemarineerd en dan wordt gegrild, en atozuke, waarbij rauw vlees gewoon eerst wordt gegrild en pas daarna in saus wordt gedoopt.
Sakizuke
Vlees wordt vooraf gemarineerd in een saus op basis van sojasaus
Smaakt een beetje zoals Koreaanse gemarineerde galbi
De lamsgeur blijft bijna niet hangen
Aanrader voor wie het voor het eerst eet
Atozuke
Rauw vlees wordt gegrild en daarna in saus gedoopt
Je proeft de pure smaak van lamsvlees beter
Meer geschikt voor mensen die al gewend zijn aan lam
Ben je gevoelig voor geur, dan kan dit echt hit or miss zijn
De plek waar ik at was sakizuke. Het vlees kwam dus al vooraf gemarineerd in een sojasausachtige marinade, een beetje zoals Koreaanse gemarineerde galbi, en daardoor smaakt het voor Koreaanse eters vrij vertrouwd. Van atozuke wordt gezegd dat het beter past bij mensen die juist de pure smaak van lamsvlees willen proeven, maar omdat ik die versie zelf niet heb gegeten, vind ik het lastig om daar heel stellig iets over te zeggen.
De jingisukanzaak waar ik in Susukino, Sapporo binnenliep
Ik was in het centrum van Sapporo op zoek naar een plek voor het avondeten en belandde zo in een jingisukanzaak, maar eerlijk gezegd weet ik de naam van de zaak niet meer. Zeker is wel dat het ergens in de buurt van Susukino was, maar ik heb dom genoeg geen foto van het uithangbord gemaakt. Daar heb ik nu echt spijt van. Aan de andere kant zijn er in Sapporo zó veel jingisukanzaken dat het gevoel ontstaat dat je eigenlijk bijna overal wel minstens degelijk zit. Ik hoorde wel dat kleine zaakjes in steegjes vaak een betere prijs-kwaliteitverhouding hebben dan bekende ketens midden in het toeristische gebied, maar omdat ik het niet zelf vergeleken heb, durf ik dat niet met volle overtuiging te zeggen.
De speciale jingisukan-grill, wat is anders dan bij Koreaanse barbecue?
Zodra je gaat zitten, krijg je zo’n grillplaat voor je. Hij lijkt op het eerste gezicht op die van een Koreaans barbecue-restaurant, maar als je beter kijkt zie je dat het midden licht bol omhoog komt en er rondom groeven in stralen zijn uitgesneden. Dat is dus de speciale jingisukan-plaat. Eerst dacht ik dat het gewoon een ronde grill was, maar het ontwerp is eigenlijk best slim. Als je het vlees op het verhoogde midden grilt, lopen vet en saus via de groeven naar buiten en worden de groenten die daaronder liggen vanzelf mee gegaard. Daarom hoef je de groenten eigenlijk niet apart te kruiden.
Er kwamen ook rijst en soep bij, en dat voelde meteen een beetje vreemd. De positie van rijst en soep is in Japan precies andersom dan in Korea. In Korea staat rijst links en soep rechts, maar in Japan andersom. Zelfs de eetstokjes lagen horizontaal. Het stelt eigenlijk niets voor, maar mijn hand ging telkens automatisch de verkeerde kant op. Ik was al meerdere dagen op reis, maar hier kon ik nog steeds niet aan wennen.
Eerste setting: lamsvlees en groenten vormen één team
De eerste opstelling ziet er zo uit. Aan de buitenkant van de grill liggen de groenten vol in een ring en op het bolle midden ligt het lamsvlees. De groenten bestonden vooral uit taugé, met daaronder ui, wortel en paprika. Het vlees kwam al gemarineerd in een sojasausachtige marinade, en op het moment dat ik de kleur zag, dacht ik meteen: “Hè? Dit is gewoon gemarineerde galbi of zo.”
Van dichtbij lijkt de kleur echt opvallend veel op Koreaanse gemarineerde galbi. Er wordt gezegd dat de saus is gemaakt met sojasaus, fruit en kruiden, en als Koreaan kun je de smaak al een beetje raden nog vóór je de eerste hap neemt. Het is eten in een vreemd land, maar het voelt toch ergens gek genoeg vertrouwd. Dat is ook meteen het sterke punt van sakizuke: zelfs wie het voor het eerst eet, kan er vrij makkelijk in komen. Als je echter een compleet nieuwe smaak verwacht, kan het ook juist onverwacht vertrouwd aanvoelen. Er zullen vast mensen zijn die zeggen: “Is dit niet gewoon gemarineerde galbi?”
Verschillen tussen de verschillende delen van het lamsvlees
We bestelden vier verschillende delen vlees. Per deel verschilden de structuur en kleur een beetje, maar eerlijk is eerlijk: tijdens het eten kon ik nou niet echt goed onderscheiden welk stuk precies wat was. Meer iets als: dit is wat taaier, dat is wat malser. Het is wel leuk om meerdere delen tegelijk te bestellen en zo vergelijkend te eten, maar als je lamsvlees nog nooit hebt gegeten, lijkt het me beter om eerst gewoon één deel te proberen en pas later extra te bestellen als het bevalt.
Hoe eet je jingisukan? Laat het midden vrij
De manier waarop je jingisukan eet is best bijzonder. Je moet de groenten helemaal langs de rand van de grill leggen, maar het midden vrijlaten. Dat bolle midden is namelijk het heetste deel, en daar moet het vlees worden gegrild zodat het goed gaart. Ik wist dat in het begin niet en had de groenten over de hele grill verspreid. Toen kwam een medewerker het midden voor me vrijmaken. Best een beetje gênant, maar ja, het was mijn eerste keer.
Zodra je het vuur aanzet en het vlees erop legt, beginnen de marinade en de vleessappen langzaam naar de buitenkant te lopen. Je ziet letterlijk hoe dat in de taugé en andere groenten trekt. Het sist ook lekker en de geur van licht aankaramelliserende sojasaus komt omhoog, wat de eetlust behoorlijk aanwakkert. Eerst haal je het vlees eraf en daarna pak je taugé die die saus heeft opgenomen. Dat is op zichzelf alweer heerlijk. De groenten voelen daardoor niet als een simpele bijlage, maar echt als onderdeel van dezelfde set als het vlees.
De taugé vol saus is echt de geheime topper
Terwijl je eet, zie je de taugé langzaam slinken. Door het vet van het vlees en de saus zakt hij in en krijgt hij een bijna roerbakachtige textuur. Juist in die staat is de taugé eigenlijk nog lekkerder. Toen hij in het begin rauw op de plaat lag, was het oké, maar zodra de saus erin was getrokken, werd hij veel beter. Als je na een paar happen vlees even behoefte hebt aan iets dat het mondgevoel reset, dan werkt een hap zoute, sappige taugé verrassend goed.
Op de grill blijft de saus een beetje staan en koken het vlees en de ui samen verder in. Rond dit punt komt de zoetheid uit de ui naar boven en verandert de smaak van de saus ten opzichte van het begin. Hij wordt dieper en ook wat zoeter. Als je het vlees daar dan nog even doorheen rolt, smaakt het alsof er nog een extra laag marinade omheen komt.
Tegen het einde wordt jingisukan pas echt compleet
Als het nog verder doorgaat, ziet het er zo uit. De saus kookt bijna helemaal in en op het oppervlak van het vlees ontstaat iets dat op karamelisatie lijkt. Het lijkt een tikje aangebrand, maar juist dat geeft extra nootachtige diepte. De taugé is dan bijna helemaal op en er blijven alleen nog wat stukjes vlees en ui over. Tegen die tijd zit je ook al behoorlijk vol.
Zelfs de simpele salade erbij was verrassend goed
Er kwam ook een salade als bijgerecht. Heel simpel, met cherrytomaten en een sesamdressing, maar tussen het vettige vlees door even één of twee happen daarvan nemen voelde echt verfrissend. Jingisukan zelf is vrij intens gekruid, dus juist zo’n eenvoudige side dish paste verrassend goed.
Eerlijke indruk: de manier van eten was leuker dan de smaak
Als ik mijn eerlijke algemene indruk moet geven, dan was de smaak vertrouwder dan ik had verwacht. Het rook amper sterk genoeg om te denken: “Is dit echt lamsvlees?” en de smaak zelf leek best veel op Koreaanse gemarineerde galbi, waardoor ik totaal geen afkeer voelde. Anders gezegd: als je op zoek bent naar een enorm schokkend nieuwe smaakervaring, kan het misschien juist wat vlak aanvoelen. Het was niet zo’n totaal onbekende, verbluffende smaak die je nergens anders tegenkomt.
Wat ik juist leuk vond aan Hokkaido-jingisukan was minder de smaak zelf en meer de manier waarop je het eet. De constructie van de grillplaat, hoe vlees en groenten samen garen, hoe de saus langzaam inkookt en daardoor van smaak verandert — dat hele proces. Het lijkt aan de ene kant een beetje op een Koreaans barbecue-restaurant, maar de details zijn toch anders. Juist dat verschil zelf ervaren, dat maakte het interessant.
Aanrader voor dit soort mensen
Wie in Hokkaido eens iets anders wil eten dan ramen of zeevruchten
Wie nog nooit lamsvlees heeft gegeten maar het wel eens wil proberen
Wie iets wil dat qua eetstijl wat lijkt op Koreaanse barbecue en dus toegankelijk voelt
Wie een streekgerecht uit Hokkaido wil ervaren dat locals echt zelf eten
Minder geschikt voor dit soort mensen
Wie een compleet nieuwe smaakschok verwacht (het lijkt best op gemarineerde galbi)
Wie extreem gevoelig is voor de geur van lamsvlees (zelfs sakizuke laat nog iets achter)
Wie het vervelend vindt als kleding geur opneemt (het blijft een grillrestaurant)
Wie prijs-kwaliteit echt boven alles zet (reken op 3.000 tot 5.000 yen per persoon, ongeveer $19–$31) :contentReference[oaicite:0]{index=0}
Als je bang bent voor de geur van lamsvlees
Ga dan voor een zaak met sakizuke-stijl. Omdat het vlees vooraf in saus is gemarineerd, blijft die typische lamsgeur bijna niet hangen. Ik ben zelf ook niet per se iemand die dol is op lamsvlees, maar ik kon dit zonder enige weerstand eten. Als je juist de pure smaak van lam wilt proeven, moet je een zaak zoeken met atozuke, maar omdat ik dat zelf niet heb gegeten, durf ik daar niet te veel over te zeggen.
Jingisukan in Sapporo: prijzen en dingen om te weten
In Sapporo zijn echt ontzettend veel jingisukanzaken. Alleen al rond Susukino voelde het alsof er tientallen zaten. Je hebt bekende ketens en kleine lokale zaken, maar ik denk eerlijk gezegd niet dat je snel ergens echt compleet de mist in gaat.
Handige info over jingisukan in Sapporo
Verwachte prijs: voor 1 persoon, met 2 à 3 borden vlees plus rijst en basisset, ongeveer 3.000–5.000 yen (ongeveer $19–$31) :contentReference[oaicite:1]{index=1}
Aanbevolen buurt: vooral geconcentreerd rond Susukino in Sapporo
Voor beginners: sakizuke, dus de gemarineerde stijl, eet het makkelijkst weg
Opmerking: je kleding neemt best wat geur op, dus het is slim om je jas of mantel bij de ingang op te hangen
Ik weet niet meer exact hoeveel ik zelf heb betaald, maar het was volgens mij ergens rond de 4.000 yen. Omgerekend is dat ongeveer $25. Als je naar de prijzen in Hokkaido kijkt, voelt dat eigenlijk vrij logisch. :contentReference[oaicite:2]{index=2}
Als je in je Hokkaido-reisschema nog één avondmaaltijd open hebt, zou ik echt eens jingisukan in Sapporo overwegen. Ramen en zeevruchten eet je toch wel, dus het is juist leuk om daartussen één maaltijd voor zoiets te reserveren. Zeker als je een avond in Sapporo doorbrengt, is dit helemaal geen slechte keuze. Houd er alleen rekening mee dat de smaak wat doet denken aan Koreaanse gemarineerde galbi. Als je een volledig nieuwe smaaksensatie verwacht, is het slim om je verwachtingen iets bij te stellen. Toch is de manier van eten zelf leuk, en het geeft echt dat gevoel van: ja, ik ben in Hokkaido.
Veelgestelde vragen
Ruikt jingisukan sterk naar lamsvlees?
Als je de sakizuke-stijl kiest, dus vooraf gemarineerd vlees, dan bijna niet. Ik ben zelf ook geen grote lamsvleeseter en ik kon het zonder enige afkeer eten. Bij atozuke, waarbij je rauw vlees zelf grilt en daarna in saus doopt, kan de pure lamsgeur wat meer aanwezig zijn. Als het je eerste keer is, zou ik dus eerder een sakizuke-zaak aanraden.
Hoe duur is jingisukan in Sapporo ongeveer?
Dat verschilt per zaak, maar meestal kom je voor 1 persoon met 2 à 3 borden vlees, rijst en de basisset uit op ongeveer 3.000 tot 5.000 yen, dus grofweg $19 tot $31. Er zijn ook all-you-can-eat-buffetzaken, en daar zit het vaak rond de 4.000 yen. :contentReference[oaicite:3]{index=3}
Gaat de geur erg in je kleding zitten als je jingisukan eet?
Ja, ongeveer zoals in een Koreaans barbecue-restaurant. In de meeste jingisukanzaken staan bij de ingang kledingrekken, dus het is slim om je jas of mantel daar op te hangen voordat je gaat zitten. In de winter, als je met een dikke jas binnenkomt, is het extra iets om op te letten.
Moet je in Sapporo vooraf reserveren voor jingisukan?
Als het geen extreem bekende hotspot is, kun je meestal gewoon zonder reservering naar binnen. Alleen op weekendavonden of bij populaire zaken in het centrum van Susukino kan er een rij staan. Als je het zeker wilt weten, is het handig om het vooraf op HotPepper of Google Maps te checken.
Kun je jingisukan alleen in Hokkaido eten?
Er zijn ook jingisukanzaken in Tokio en Osaka, maar Hokkaido is echt de thuisbasis. Het aantal zaken is daar overweldigend groter en de prijzen voelen er meestal ook iets redelijker aan. Daarom voelt het tijdens een reis in Hokkaido het meest natuurlijk om het daar te eten.
Is het ook oké voor mensen die normaal geen lamsvlees eten?
Met de sakizuke-stijl is die kans best groot. De sojamarinade is vrij krachtig, waardoor de typische lamsmaak behoorlijk wordt afgezwakt. Als je Koreaanse gemarineerde galbi zonder problemen kunt eten, is de kans groot dat dit ook prima gaat. Maar mensen verschillen natuurlijk, dus honderd procent zekerheid kun je nooit geven.
Benieuwd naar ander eten dat ik in Hokkaido heb gegeten?
Ik heb ook geschreven over een tonkatsuzaak waar ik tijdens dezelfde Hokkaido-reis toevallig binnenliep. Dat was een gerijpte tonkatsu met 70 jaar geschiedenis, en die was echt veel beter dan ik had verwacht.
Bekijk mijn review van tonkatsu-restaurant Tamafuji in Hokkaido →Dit bericht werd oorspronkelijk gepubliceerd op https://hi-jsb.blog.