Licht & ruim bakkerijcafé met terras

Buitenkant van EAN Square en de parking

Op Seollal-ochtend had ik nog wat tijd over voordat ik langs beide kanten van de familie moest, en ik zat echt zo van: waar ga ik even heen? Dus ik pakte mijn telefoon en zocht “café in Cheongju”. Ik klikte wat rond, en één plek sprong er meteen uit: Ean Terrace Cafe. Op de foto’s zag het er behoorlijk groot uit en de sfeer leek ook prima. Omdat het een feestdag was, dacht ik dat veel plekken wel dicht zouden zijn, maar hier stond dat ze open waren, dus ik besloot meteen te gaan. Eerlijk: ik verwachtte dat het bomvol zou zitten (feestdag + café = druk, toch?), maar toen ik aankwam was het juist best rustig. Logisch ook, iedereen is dan thuis bezig met nieuwjaarsgroeten. Daardoor kon ik lekker ontspannen rondlopen en alles rustig bekijken. En of dit nou écht zo’n “hot” groot café in Cheongju is? Ik vertel het je vanaf nu gewoon eerlijk.

Toen ik aankwam, was het groter dan ik had verwacht. In het begin dacht ik: dit is vast gewoon een buurtcafé met wat extra ruimte. Maar nee hoor—het hele gebouw met het enorme bord “EANSQUARE” is dus EAN Square. Bij de ingang hing een banner met “WELCOME” en “Welkom bij EAN Square”, en je ziet meteen de parking die naar binnen loopt. Alleen al aan de omvang van die parking voelde je: dit is niet zomaar een café. Later kwam ik erachter dat er niet alleen een café in zit, maar ook een wedding hall én een restaurant—een soort multifunctionele cultuurplek. Daarom hebben ze ook parkeerruimte op de 2e en 3e verdieping. Zelfs op de feestdag hoefde ik me dus totaal geen zorgen te maken over parkeren.

Ingang van Ean Terrace Cafe en de bakkerij-route

Op de 4e verdieping stapte ik het café binnen en het eerste wat ik zag was de bakkerijvitrine. Er hangen ronde lampen aan het plafond die zacht licht geven, en door het glas komt het daglicht echt naar binnen stromen—het is er super helder. Wat ook opvallend is: de indeling. Normaal kom je een café binnen en zie je meteen de balie, of de broodjes staan ergens halverwege. Maar hier is het zo ontworpen dat je eerst langs de bakkerij loopt en alles bekijkt, en pas daarna bij de kassa uitkomt. Je wordt dus letterlijk “eerst brood kiezen, dan afrekenen”. En eerlijk… ik vind dat een topstructuur. Je loopt richting bestellen en ondertussen glijden je ogen vanzelf over al die broodjes. Ook als je niet van plan was iets te kopen, ga je toch twijfelen. Aan de rechterkant zag ik ook nog een fotoplek die bij de wedding hall hoort, en alles voelde schoon, strak en best stijlvol.

Bakkerij-showcase van dichtbij

Van dichtbij zag ik dat die gebogen glazen vitrine echt vol stond met broodjes. Maar dit is dus nog niet alles—aan de andere kant van de vitrine ligt ook nog behoorlijk veel. Als je van brood en pastries houdt, word je hier serieus gelukkig. Er is zó veel keuze, alles ziet er vers uit, en ik kreeg meteen zin om van alles wat mee te nemen.

Ean Terrace: de “signature” broodjeslijn

Croissants en egg tarts

De croissants lagen net op het afkoelrek. Je ziet die laagjes toch? Ze glanzen echt op die typische manier van versgebakken brood—het zag er zó lekker uit.

Naast de croissants lagen egg tarts. Je ziet dat gekaramelliseerde laagje bovenop—dat schreeuwt gewoon “net uit de oven”.

Dit is pain au chocolat, met heel dicht op elkaar gestapelde laagjes. Er zit chocolade in, en door die diepe kleur dacht ik: dit wordt vast een stevige, rijke smaak.

In deze croissant zat een groene vulling opgerold. Ik wist niet precies wat het was, maar het glansde zó alsof het net gebakken was—ik bleef er gewoon naar kijken.

Corn mayo-broodje, scones en bijzondere broodjes

Een baconrand, en bovenop echt veel kaas en maïs, met ook nog peterselie. Alleen al qua uiterlijk zag het er lekker zoutig en verslavend uit.

Een scone met blauwe bessen én maïs. Er lag witte poedersuiker op, en die bessen zaten er lekker dik in—zag er heel appetijtelijk uit.

Een broodje met zwart deeg, met rucola en cherrytomaatjes erop. Door dat zwarte deeg ziet het er meteen super apart uit.

Alles over de “salt bread” (소금빵) serie

Dit is salt bread met zwarte sesam. Je ziet die witte zoutkristallen bovenop en de structuur van het deeg is heel duidelijk. Omdat het deeg donker is, oogt het extra bijzonder.

Een houten tray helemaal vol salt bread. Ze glansden echt en het zout bovenop schitterde—het voelde alsof ze net gebakken waren.

Zie je dat bordje “Plain Soft Bread”? De salt bread lag in een houten kistje, en ze zagen er stuk voor stuk dik en mooi uit.

Mocha salt bread en choco salt bread

Dit is “mocha salt bread”. Het deeg had een paarsige tint, er zat zout op, en bij één stuk zag je een geel binnenste. Die kleurcombi was zo uniek dat het meteen mijn aandacht trok.

Bruin deeg met een klein stukje geel binnenwerk dat zichtbaar is. Het lijkt op chocolade-deeg, en de laagjes waren super duidelijk, met ook weer die mooie glans.

Eerlijk gezegd waren er nog véél meer soorten brood en gebak. Croissants, tarts, brood, sandwiches, cakes—echt bizar veel. Maar als ik alles één voor één zou laten zien, werd deze post veel te lang, dus ik stop hier (jammer genoeg) even. Wie meer wil zien, kan onderaan bij de café-informatie nog meer broodsoorten checken.

Zitplekken aan het raam

Langs het glazen raam stonden de tafels in een lange rij. Houten stoelen met kussens, en je ziet het terras buiten al liggen. Er komt zó veel daglicht binnen dat ik dacht: overdag moet de sfeer hier echt top zijn. De doorgang van het bakkerijgedeelte naar binnen is breed, het plafond is hoog, dus je voelt je nergens benauwd. Ook de afstand tussen de tafels is ruim, waardoor je echt comfortabel kunt zitten.

Hoofdruimte met zitplekken en interieur

Als je langs de bakkerij verder naar binnen loopt, kom je in een enorme hoofdruimte met zitplekken. Hoge plafonds, grote glazen wanden en overal daglicht—dat open gevoel was echt next level. Er staan witte tafels en stoelen lekker ruim, en er is ook een grote tafel, dus met een groep zitten lijkt hier totaal geen probleem. Er hangt een plek waar planten vanaf het plafond naar beneden bungelen, en overal staan potten, waardoor het soms meer voelt als een kleine botanische tuin dan een café. Omdat het feestdag was en er weinig mensen waren, leek het nog ruimer, maar op doordeweekse dagen zal het hier waarschijnlijk best druk worden.

Zitplekken op het buitenterras

Als je helemaal naar achteren loopt, kom je bij het buitenterras. Het midden van het gebouw is open, dus je ziet de lucht lekker wijd boven je, en onder het glazen dak valt het zonlicht mooi naar binnen. De witte tafels en stoelen staan ruim uit elkaar, en er zijn ook sofa-plekken zodat je echt comfortabel kunt zitten. Maar… het is nu winter, dus buiten zitten is eerlijk gezegd een beetje koud. Als het warmer wordt, wil ik hier absoluut nog een keer terugkomen en op het terras zitten—dat lijkt me zó fijn. Het is buiten, maar je hebt een dak, dus je pakt wel de zon, maar je kunt tegelijk uit de wind blijven.

Mijn eindoordeel over Ean Terrace Cafe

Ean Terrace Cafe in Cheongju—ik kwam er op Seollal-ochtend langs en het was veel beter dan ik had verwacht. Het is een groot bakkerijcafé met enorm veel keuze, dus als je van broodjes en pastries houdt, is dit echt een soort paradijs. Vooral de salt bread-serie vond ik leuk: plain, mocha en choco, dus je hebt echt opties. De zitruimte is ruim, het daglicht is prachtig, en overdag kun je hier perfect een fijne café-moment pakken. Het buitenterras is ook een dikke plus, al is het in de winter wel koud om daar te zitten. Op feestdagen was het lekker rustig om rond te kijken, maar doordeweeks zal het waarschijnlijk behoorlijk vol zijn. Zoek je in Cheongju een groot bakkerijcafé? Ga hier dan zeker eens langs—ik denk niet dat je spijt krijgt.

Deze post werd oorspronkelijk gepubliceerd op https://hi-jsb.blog.