Hare Hare Çörək Evi — Çörəkdən Torta Hər Şey Bir Yerdə

Taecon niyə çörək şəhərinə çevrilib?

Taecon deyəndə son vaxtlar söhbət mütləq çörəyə gəlib çıxır. Ətrafımdakılar Taecona gedirəm deyəndə hökmən bir kəlmə deyirlər: "Orda çörək evləri çoxdur axı." Yalan da deyil, həqiqətən yaxşı fırınlar var orada. Koreya çörək evləri ümumiyyətlə Avropa üsulu çörəklərə yerli inqrediyentlər qatır ya da heç gözləmədiyin kombinasiyalar ortaya çıxarır — Taecon isə bu çörək mədəniyyətinin xüsusilə inkişaf etdiyi şəhərdir. Bu imic artıq o qədər möhkəmlənib ki, dönməz hala gəlib. Buna görə mən də Taecona gedəndə sanki ən azı bir çörək evinə baş çəkməliyəm kimi hiss edirəm. Yayda Taecona getmək lazım gələndə, o zaman baş çəkdiyim yer Hare Hare-nin Gasuvon filialı oldu.

Hare Hare Gasuvon Filialı

Bina olduqca böyük idi. Küçənin küncündə yerləşib, uzaqdan günəş formasındakı loqo ilk görsənən şey idi. Kərpic və betonun birləşməsindən ibarət fasad gözlədiyimdən daha ağır təsir bağışlayırdı. Çörək evinə deyil, elə bil hansısa dizayn mağazasına bənzəyirdi. Mən yaxınlıqdakı ictimai dayanacaqda maşını saxlayıb piyada gəlmişdim.

Şüşə qapının arxasından görünən daxili tam o hissi verirdi — gözlədiyindən kiçikdir. Adına və binanın xaricinə baxsan çox geniş olacağını düşünürsən, amma içəri girəndə o qədər də böyük deyil. Bir neçə vitrin, üstündə çörəklər sıx-sıx düzülüb, 10-12 adam olanda yer dərhal dolur. Amma tepslərin düzülüşü və müştərilərin maşa əvəzinə polietilen əlcək taxıb çörək götürməsi sistemi öz yerində idi.

Birinci vitrin

Qovun kreml çörək və soğanlı pretzel

İçəri girən kimi vitrinin qarşısında donub qaldım. Nə alacağımı düşünüb girməmişdim axı. Qovun kreml çörək vitrinin yarısından çoxunu tuturdu, yanında isə çiyələk çörək deyilən bir şey vardı — çiyələk və krem çörəyin üstünə qoyulmuş formada. Qiymət etiketinə baxdım, 5000 von yazılıb, yəni təxminən $3.60, qovun kreml çörək isə 3200 von ($2.30) idi.

Növbəti vitrinə keçdim — mövsümi meyvəli kruassan var idi. Çiyələk kruassanın üstünə qoyulub, pudra şəkəri səpilmişdi, forması olduqca ifrat görünürdü. Çiyələkli moçi də vardı. Baxdıqca gördüm ki, menyu çiyələk mövsümünə uyğun xeyli genişlədirilmişdi.

Amma soğanlı pretzel gözlənilməz idi. Çörək evində soğan üstünə mayonez əlavə edilmiş donat forması! Şirin şeylərin arasında tək-tənha duzlu dad kimi oturmuşdu, yanındakı qəzet kağızına bükülmüş sendviçlərlə qəribə bir ahəng yaradırdı.

Vitrinlər iki hissəyə bölünmüşdü. Bir tərəfdə şirin çörəklər üstünlük təşkil edirdi — ekler formasında uzun çörək, soboro (xırdalanmış xəmir örtüklü şirin çörək), sosisli çörək qat-qat düzülmüşdü. Yuxarı rəfdə isə kobud bişirilmiş iri çörək parçaları dayanmışdı, o qədər yüksəkdə idi ki, əl çatarmı deyə şübhələndim.

Yakisoba çörəyi bölməsi

Açıq vitrinin tərəfinə dönəndə buranın tamam fərqli olduğunu gördüm. Kruassan, alma piroquna bənzər çörək, pizza çörəyi, qablaşdırılmış tost çörəyi, sendviçlər — hamısı bir masanın üstündə qarışıq idi. Sanki kateqoriya yoxdur, sadəcə çörək var, elə bir hiss. Arada düyü işarəsi yapışdırılmış qablaşdırılmış çörək də gördüm — düyüdən hazırlanmış çörək idi görünür. Əvvəlcə bircə dənə alacaqdım, amma bu nöqtədə seçmək daha da çətinləşdi.

Bu bölmədən etibarən çörək evi ilə fast-food arasındakı sərhəd bir az bulanıqlaşırdı. Şirin və duzlu dadın növbə ilə gəlməsinə koreyalılar "tancan-tancan" deyirlər. Tancan-tancan soğanlı çörəyin üstündəki pendir qızarıb yapışmışdı, o ətir elə oradan gəlirdi. $3 civarında olan krem-pendir yarım-hotteok — adı da qəribə, görünüşü də. Hotteok (Koreyanın şirin qızardılmış çörəyi) ilə skon arasında olan yastı-dairəvi bir şey idi, 20-yə yaxın düzgün sıraya düzülüb yığılmışdı.

Amma yakisoba çörəyi diqqətimi xüsusi çəkdi. Qovrulmuş əriştəni — yəni yakisobanı çörəyin arasına qoymaq Yaponiyada çox yayılmış kombinasiyadır. $2.75 idi, yanında kremli soba çörəyi də vardı, üstündə "yeni məhsul" stikeri. Krem sousda qarışdırılmış sobanı çörəyə qoymuşdular — xeyli baxdım ona.

Kastella və şabalıdlı moss çörəyi

Kassa qutusunun düz yanında bunlar vardı. Hare Hare loqosu hər birinə ayrıca həkk olunmuş kastella — Portuqaliya mənşəli yumşaq biskvit çörəyi. Kərəyağlı və şokoladlı versiyaları yan-yana düzülmüşdü. Tək çörək $4–4.40 arası, dəst götürsən $8.80–9.20 civarında. Hədiyyə üçün alanlar əsasən buradan götürürdülər. Loqo həkki sayəsində adi çörək deyil, sanki xüsusi qablaşdırılmış bir şey kimi görünürdü.

Bu, Hare Hare deyəndə çoxlarının ağzına gələn xatirə şabalıdlı moss çörəyidir. $4 civarında, yan tərəfindən baxanda krem və lobya pastası ya da çiyələk mürəbbəsi qatları çörəyin arasında lay-lay yığılıb. Köhnə məhəllə fırınlarında satılan o qalın, ağır tost çörəyini xatırlayırsınız? İçinə bol qaymaq qoyulan həmin çörəyin modernləşdirilmiş versiyası budur. Soyuducuda saxlamaq lazımdır stikeri var idi, yəni evə aparıla bilən növ.

Sağlam çörəklər bölməsi

Şabalıdlı tost, kampanyu və beygl

Qarşı tərəfdəki şüşə vitrinin ab-havası tamam fərqli idi. Orada sağlam çörəklər bölməsi ayrıca vardı. "Kərəyağsız, yumurtasız, şəkərsiz" yazılmış lövhə asılmışdı, altında çovdar çörəyi və baget kimi ağır çörəklər düzülmüşdü. İçində mərcanək gilası (cranberry) olan da vardı, qazandibi kimi bişirilmiş olanı da. Populyar məhsul stikeri yapışdırılan yəqin ki mərcanək gilaslı pendirli kampanyu idi — mən gedəndə artıq bir neçəsi qalmışdı.

Koncu şabalıdlı tost çörəyi kağız qəliblərə yığılıb sıraya düzülmüşdü. Şabalıd parçaları xəmirin üstündən çıxırdı, darçın ətri oradan gəlirdi. $4.30. Yanında qarğıdalı-pendirli kampanyu vardı — qalın qabıqlı kənd üsulu çörəkdir, amma burada içinə qarğıdalı və pendir qoymuşdular. Kəsilmiş hissəsinə baxanda sarı içi olduqca sıx görünürdü, bu da $4.30 idi.

Soğanlı beygl "best" stikeri ilə yanaşı "dondurub soyuq yeyəndə dadlıdır" yazısı da yapışdırılmışdı. $3.30 idi, qara küncüt xəmirə qarışdırılıb kənardan da görünürdü, ağır görünüşlü idi. Çörək evi beyglinə görə ölçüsü kiçik deyildi.

Gözü çəkən bölmələr

Dayanmaq istədim, bacarmadım.

Marşmellolu qato gözümə sataşdı. Kokos tozu ilə örtülmüş yastı-dairəvi şeylər üst-üstə yığılmışdı, içərisində düyü şokolad tortu və marşmello olduğu lövhədə yazılmışdı. $2.75. Üstündə "best" stikeri varsa, deməli yaxşı satılır.

Yanındakı tepsdə təzəcə bişirilmişə bənzər uzun çörək çıxmışdı, üstünə küncüt sıx-sıx yapışmışdı, "reyhan-pomidor" yazılmışdı. $4.25. Üzvi buğda xəmirinə reyhan və pomidor qatılıb krem-pendirlə tamamlanmış çörək idi, bişmiş çörək qoxusu oradan yayılırdı. Bunu ciddi götürmək istədim.

Finansye — kərəyağla bişirilən kiçik düzbucaqlı Fransız peçenyesi — bunların da yanından ötmək çətin idi. Bir boşqabda şokolad, duzlu karamel və əncir — üç növ vardı. Hərəsi $2.10. Yanında isə zeytunlu pizza çörəyi təzəcə sobadan çıxmışdı.

Kassaya yaxın tərəfdə mavi stəkanlarda bir şey diqqətimi çəkdi. Qozlu skon idi — Hare Hare loqosu çap olunmuş stəkanda bişirilmişdi. Stəkanda "2020-ci ildə Taecon fırın məhsulları müsabiqəsinin qalib məhsulu" yazısı da vardı. Görünüşü dondurma dükanında satılan stəkanlara bənzəyirdi, bir an çaşdım.

Xırtıldayan rusk şəffaf qübbəli stəkanda idi, hamısının rəngi tünd idi. $3.45. İki dəfə bişirilərək xırtıldaqlı hala gətirilmiş çörək parçaları idi, stəkanda satılmasına az rast gəlinir, ona görə gözə dəydi. Yanında Hare Hare stikeri yapışdırılmış şəffaf torbada qalınca dilimləmmiş çörəklər dik dayanmışdı. Kəsiyində kişmiş kimi şeylər görünürdü, panetone — İtalyan bayram çörəyinə bənzəyirdi. Pəncərə tərəfində olduğu üçün işıq düşürdü və kəsiyi yaxşı görünürdü, bu da onu daha iştahaaçan edirdi.

Uzun çörəyin ortasından bıçaqla yarılıb ağ qaymağın bütöv halda doldurulduğu çörəklər tepsdə sıraya düzülmüşdü. Qaymaq daşacaq qədər çox idi, yan tərəfinin qatları kruassan kimi qat-qat bişmişdi. Adını görmədim, amma görünüşünə görə ətraftakı insanlar bir-bir götürürdülər.

Yaşıl noxud pastalı çörək $2.50 idi. Xəmir bıçaq izləri kimi bir neçə yerə yarılıb bişirilmişdi, araları yaşıl noxud pastası ilə dolu idi. Üstünə badam dilikləri qoyulmuşdu, rəng olduqca canlı idi. Lobya pastası ilə bişirilən şirin çörəyi bilirsiniz? Onun yaşıl noxud versiyası kimi düşünün. Sosisli çörək isə iri idi. Sosisin ucu çörəkdən bayıra çıxırdı, üstündə kinoa ya da kobud üyüdülmüş taxıl dənələri sıx-sıx bişirilmişdi.

Tost çörəyi bölməsi

Tost çörəyi növləri ayrıca bir bölmədə toplanmışdı. Tam buğda tost çörəyi $3.25 idi, qiymət etiketində 70% tam buğda unu yazılmışdı, rəngi əsaslı fərqlənirdi — adi tost çörəyindən xeyli tünd qəhvəyi və ağır görünürdü. Düyü tost çörəyi $3.60 — buğda əvəzinə düyüdən hazırlanmış tost çörəyi idi, altı bölməli kərpic şəklində bişirilib bir-bir qoparılıb yeyilən formada idi. Südlü tost çörəyi $3.45 idi. Yan tərəfi nahamar qabarıb çıxmışdı, digərlərindən ən böyüyü idi, buradakı ən sadə tost çörəyi sayılırdı.

Təkcə tost çörəyi almağa gəlsən belə, seçmək üçün vaxt lazım olan bölmə idi.

Tort vitrini

Çiyələk mövsümü olduğundan tortların hamısı çiyələk ağırlıqlı idi. Çiyələk tarlası $28, şokoladlı çiyələk tarlası $29, düyüdən hazırlanmış çiyələk tarlası isə $21.60 idi — düyü olanın üstündə qlütensiz işarəsi vardı. Tortun yan tərəfindən çiyələk dilimləri qat-qat görünürdü, şüşənin arxasından belə içi tam aydın idi.

Yanında vegan tort iki növdə vardı — vegan qaymaq tortu $25.20, vegan şokoladlı qaymaq tortu $25.90 idi. Yumurta da süd də yoxdur yazılmışdı, amma görünüş adi tortdan demək olar fərqlənmirdi. İnqrediyent siyahısında yulaf əsaslı qaymaq istifadə olunduğu yazılmışdı. Tort almaq fikrim yox idi, amma vitrinin qarşısında bir az dayanmağa məcbur edən bölmə idi.

Tort çeşidi gözlədiyimdən çox idi. Heyvan formalı bir neçə tort vardı — münyocü $25.20-yə, ağ kremlərlə yumru-yumru düzəldilib üstünə çiyələk və mavi giləmeyvə yapışdırılmışdı. Yanındakı dovşan $25.90 idi, qulaqları da olan xarakter tortu, manqo-qaymaq tortu isə $24.50-yə sarı rəngi ilə dərhal göz çəkirdi.

Mavi əjdaha tortu $25.90 — mavi əjdaha bəzəyi tortun üstündə oturmuşdu. Bu il əjdaha ili (Şərq təqviminə görə) olduğu üçün hazırlanıb, yoxsa sadəcə dizayndır bilmirəm, amma baxışlarım ən çox orada qaldı. Şokolad ürək tortu $20.90 idi. Tortlar arasında ən ucuz olanlardan biri idi, şüşə kasa kimi görünən qabın içində dayanmışdı.

Sendviç bölməsi

Tort bölməsindən sonra sendviç bölməsi gəldi və buranın da sahəsi xeyli geniş idi. Qəzet tərzli bükümə kağızına rəngli zolaq bağlanmış çabatta sendviçləri tepsilərdə dolu idi, sağ tərəfdə isə şəffaf qablarda burger formasında sendviçlər ayrıca sıraya düzülmüşdü. Çörək evinin bu qədər sendviç çeşidi olması bir az gözlənilməz idi.

Çabatta sendviçləri toyuq barbekü çabatta, krevet reyhan pesto çabatta, toyuq döşü çabattası, mozzarella çabatta — belə növlərə bölünmüşdü. Bükümün yarısı açılıb kəsiyi görsənən şəkildə düzülmüş olanların hər birinin içi fərqli idi — toyuq barbekü közləmiş toyuq hissi verən tünd rəngdə idi, krevet reyhan pesto olanında krevet və pendir qat-qat görünürdü.

Mozzarella çabatta iki formada idi — qəzet kağızına bükülmüş və dairəvi çörəkdə şəffaf qutuda. Qutudakının kahısı çörəkdən daşacaq qədər dolu idi, qapağı zorla bağlanmış kimi görünürdü.

Bier-ham sendviçi şəffaf qabda kəsiyi görsənən şəkildə düzülmüşdü — presləmiş donuz əti jambonu olan bier-ham, yumurta, kahı və sous qatılmışdı. Kəsiyində çəhrayı rəng aydın görünürdü. Çörək evi düşünüb gəlmişdim, amma burada günorta yeməyini həll etmək olardı deyə düşündüm.

Peçenye və hədiyyə qablaşdırması

Qablaşdırmanın üstündə "Fransa Paris Dünya Çörəkçilik Kuboku Çempionu" yazısı diqqətimi çəkdi. Şokolad örtüklü yastı peçenye və badam dilimli dairəvi peçenye Hare Hare loqolu şəffaf torbalara qoyulmuşdu — qablaşdırmanın özü birbaşa hədiyyə kimi verilə biləcək formada idi.

Yanında şoko-rvan, royal şokolad, kokos peçenyesi — belə ayrı-ayrı qablaşdırılmış peçenyelər qara tepsi üstündə sıx yığılmışdı. Düyü unu 50% yazısı olan da vardı aralarında. Hare Hare loqosu birbaşa peçenyenin üzərinə basılmış olanlar da vardı — həkk o qədər aydın idi ki, qablaşdırmanı açmadan hansı məhsul olduğu görünürdü.

Bir tərəfdə peçenye dəsti qutuları ayrıca düzülmüşdü. 5 ədədlik və 8 ədədlik iki növ — mavi qutunun içində hər biri fərqli peçenyelər ayrı-ayrı qablaşdırılıb yan-yana düzülmüşdü. Taecondan xatirə ya da hədiyyə almaq istəyənlər əsasən buradan seçirdilər.

Sonda nə seçdim

Sonda soğanlı pretzel və moka çörəyi — iki dənə seçdim. Şirin şeylərin arasında tək başına duzlu dayanmağı əksinə daha çox diqqətimi çəkdi. Moka çörəyi kağız torbada gəldi, üstündə "havada süzən moka çörəyi" yazılmışdı. Torba yazısı üçün olduqca iddialı ad idi.

Bayıra çıxanda günəşin gözlədiyimdən güclü olduğunu hiss etdim. Yay olduğundan mağazanın içi ilə bayırın temperatur fərqi xeyli idi, mavi Hare Hare alış-veriş torbası ilə dayanacağa qədər gedərkən bir az tərləmişdim.

Təəssüf ki, içəridə oturub yemək üçün münasib yer yox idi. Giriş tərəfdə bir neçə stul vardı, amma gəlib-gedən insanların arasında oturub yemək bir az yarımçıq hiss yaradırdı. Sonda torbamı götürüb bayırda bir az gəzişdim və maşına qayıtdım.

Maşında soğanlı pretzelin torbasını açdım. Duzlu soğan qoxusu qalxdı, ön oturacaqda əyləşən arvadım "bu nədir?" deyib bir tikə qopartdı. Koreya çörək evlərinə hər gələndə belə kombinasiyalara heyrətlənir, amma bu dəfə heç nə demədən bir tikə də götürdü. Tərifdir, deyildir bilmədim, amma elə bu kifayət idi.

Moka çörəyini evdə yedim — "havada süzən" adının səbəbi varmış, çünki dadı olduqca yüngül idi. Çölü azca qızardılmış hiss verirdi, içi isə yumşaq. Kofe-moka dadı zərif gəlirdi, güclü kofe aromağı gözləyirsinizsə bir az fərqli ola bilər.

Bir dövr etməyə gözlədiyimdən çox vaxt getdi. Çörəyə baxmağa başlayanda belə olur, harada olursan ol.