หมูผัดกิมจิแบบเกาหลีแท้ๆ เซ็ตข้าวบ้านๆ อิ่มคุ้ม

เซ็ตข้าวหมูทูรูชิกิ อาหารเกาหลีแท้ๆ ที่ต้องลอง

ปกติเราชอบไปกินร้านข้าวเซ็ตแถวบ้านบ่อยมาก วันนี้จะมาเล่าเรื่องเซ็ตข้าวหมูทูรูชิกิ (dwaeji duruchigi baekban) ให้ฟังค่ะ ทูรูชิกิเป็นอาหารเกาหลีที่เอาหมูกับกิมจิมาผัดรวมกัน แล้วเติมน้ำซุปปรุงรสลงไปนิดหน่อยตุ๋นให้น้ำขลุกขลิก หลายคนสับสนกับเจยุกบกกึม (jeyuk bokkeum) ที่หน้าตาคล้ายๆ กัน แต่จริงๆ แล้ววิธีทำกับรสชาติต่างกันพอสมควรเลยนะ

คนละแค่ 10,000 วอน (ประมาณ 250 บาท) ก็ได้ทั้งเมนูหลัก ข้าวสวย กับข้าว (บันชัน) แล้วก็ผักสดสำหรับห่อ (ซัม) ครบเลย ถ้าอยากกินอาหารเกาหลีอร่อยๆ ในราคาประหยัด ร้านเซ็ตข้าวแถวบ้านแบบนี้ดีที่สุดแล้วล่ะ คราวก่อนเราเล่าเรื่องเซ็ตข้าวเจยุกบกกึมไปแล้ว วันนี้เป็นเมนูหมูเหมือนกันแต่เพิ่มรสเปรี้ยวของกิมจิเข้ามาด้วย มาดูเซ็ตข้าวหมูทูรูชิกิกันเลย

ร้านเล็กๆ ซ่อนอยู่ในซอยบ้าน

ร้านที่ไปวันนี้ก็ไม่ใช่เชนร้านดัง แต่เป็นร้านข้าวเล็กๆ ในละแวกบ้าน ต้องเลี้ยวออกจากถนนใหญ่เข้าไปในซอยหมู่บ้านถึงจะเจอ ป้ายร้านก็ไม่ค่อยเด่น ถ้าไม่รู้ก็เดินผ่านไปเลย เมนูก็เขียนมือแปะไว้บนผนัง โต๊ะก็มีแค่ไม่กี่ตัว เจ้าของร้านทำอาหารเอง เสิร์ฟเอง เล็กและเก่าแต่กลับรู้สึกอบอุ่นดี เราชอบไปร้านแบบนี้ ไม่มีอะไรหรูหราเลย แต่ทำข้าวอร่อยจริงๆ

พอเสิร์ฟมาก็ยกหม้อมาทั้งใบเลย ปริมาณเยอะจนตกใจ ข้างบนมีซุกกัต (ผักชีล้อมเกาหลี) กับถั่วงอกกองพูนเลย ข้างล่างเป็นหมูกับกิมจิคลุกเคล้าในซอสแดง ยังไม่ได้เปิดไฟเลยแต่กลิ่นพริกป่นกับกิมจิลอยมาถึงโต๊ะแล้ว เราบอกภรรยาว่า "คล้ายๆ เจยุกบกกึมที่กินคราวก่อน แต่เป็นเวอร์ชันใส่กิมจิ" ภรรยาเป็นคนที่ประเทศเขาก็กินเผ็ดกันเยอะอยู่แล้ว เลยไม่ค่อยห่วง แม้ยังไม่ได้สุก แต่ของในหม้อดูเยอะพอสมควร น่าจะพอสำหรับสองคน

กับข้าวเซ็ต วันนี้ได้อะไรบ้าง

กับข้าววันนี้มา 5 อย่าง ซิกึมชินามุล (ผักโขมปรุงรส), มยอลชิบกกึม (ปลาเล็กทอดผัด), แบชูกิมจิ (กิมจิผักกาดขาว), มูแซงแช (ยำหัวไชเท้ารสเผ็ด), แอโฮบักบกกึม (บวบผัด) นอกจากนี้ยังมีซัมจัง (น้ำจิ้มสำหรับห่อผัก) กระเทียม และพริกมาแยกต่างหาก ครั้งก่อนร้านเจยุกบกกึมมีกับข้าวเยอะกว่า แต่ร้านนี้เน้นเมนูหลักมากกว่า พูดตรงๆ ว่าเราชอบร้านแบบนี้มากกว่า กับข้าวน้อยแต่เมนูหลักจัดเต็ม ดีกว่าร้านที่กับข้าว 10 อย่างแต่เมนูหลักธรรมดาๆ

ผักโขมนามุล บวบผัด ปลาเล็กผัด

ซิกึมชินามุล (ผักโขมปรุงรส) เอาผักโขมลวกมาคลุกกับน้ำมันงาและงา เป็นกับข้าวพื้นฐานที่สุดของอาหารเกาหลีเลย เราไปร้านแบ็กบันมาหลายสิบร้าน แทบไม่เคยเจอร้านไหนที่ไม่มีเมนูนี้ ท่ามกลางกับข้าวรสเผ็ดๆ ทั้งหลาย อันนี้ช่วยล้างปากได้ดี มีไว้สะดวกมาก

แอโฮบักมูชิม (บวบปรุงรสเผ็ด) เอาบวบหั่นมาคลุกกับพริกป่น เนื้อค่อนข้างนิ่มๆ กินเปล่าๆ งั้นๆ แต่ถ้าเอาวางบนข้าวแล้วคลุกกินจะอร่อยกว่า

มยอลชิบกกึม (ปลาเล็กทอดผัด) อันนี้ไปร้านแบ็กบันทีไรก็เจอแทบทุกร้าน ไม่ต้องอธิบายอะไรมาก เอาปลาเล็กมาผัดกับซีอิ๊วและน้ำเชื่อม ใส่พริกกับถั่วลิสง กรอบและหอมมัน กินข้าวไปเรื่อยๆ หยิบกินเป็นคำๆ ระหว่างมื้อได้ดี

กิมจิ ผักสดห่อ ลูกชิ้นปลาผัด

แบชูกิมจิ (กิมจิผักกาดขาว) รูปถ่ายออกมาไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ ของจริงดีกว่านี้ หมักได้พอดี เผ็ดนิดๆ เปรี้ยวนิดๆ ไม่เค็มจนเกินไป กินง่ายมาก เรื่องกิมจิเราเล่าละเอียดไปแล้วในบทความเจยุกบกกึมครั้งก่อน งั้นข้ามไปเลยนะ

ผักสดสำหรับห่อซัมก็มาตะกร้าหนึ่ง มีผักกาดเขียวกับผักกาดแดงปนกัน พอทูรูชิกิสุกแล้วก็เอาผักนี้ห่อกินได้เลย ที่เมื่อกี้มีกระเทียมกับซัมจังมาแยก ก็เพราะเหตุนี้แหละ ในเกาหลีพอสั่งเมนูเนื้อสัตว์ ผักสดห่อจะมาด้วยแทบทุกครั้ง

โอมุกบกกึม (ลูกชิ้นปลาผัด) ตอนถ่ายรูปกับข้าวรวมไม่เห็นอันนี้เพราะเสิร์ฟมาแยก ผัดกับพริกและซีอิ๊ว เหนียวนุ่มและเผ็ดนิดหน่อย เป็นกับข้าวที่เจอบ่อยในร้านแบ็กบัน

หมูทูรูชิกิ ก่อนเปิดไฟ

มองทูรูชิกิใกล้ๆ จะเห็นกิมจิโผล่อยู่ระหว่างเนื้อหมู มีหัวหอมกับต้นหอมใส่มาเยอะพอสมควร ผักชีล้อมกับถั่วงอกที่กองอยู่ข้างบนเดี๋ยวพอเปิดไฟก็จะสลดลงผสมกับน้ำปรุงรส ในหม้อเดียวมีทั้งเนื้อ กิมจิ ผัก ครบหมด แล้วก็เอาขึ้นตั้งไฟคนไปเรื่อยๆ ให้สุก นี่แหละวิธีกินทูรูชิกิ

เปิดไฟแล้ว เดือดปุดๆ

เปิดไฟได้สัก 3-4 นาที น้ำปรุงรสก็เริ่มเดือดปุดๆ ผักชีล้อมกับถั่วงอกที่เมื่อกี้กองพูนอยู่ก็สลดลงมา น้ำจากหมูกับกิมจิไหลลงไปขังอยู่ก้นหม้อเป็นน้ำขลุกขลิก ตอนนี้กลิ่นแรงมากจนฟุ้งทั้งโต๊ะ กลิ่นกิมจิสุกผสมกลิ่นหมูผัดลอยขึ้นมาพร้อมกัน โต๊ะข้างๆ ยังหันมามอง ภรรยาระหว่างรอก็กินกับข้าวไปก่อน แต่พอกลิ่นลอยขึ้นมาก็วางตะเกียบเลย จ้องหม้ออย่างเดียว การได้คนเองแล้วดูมันสุกไปเรื่อยๆ นี่แหละคือความสนุกของทูรูชิกิ

เกือบสุกแล้ว

น้ำปรุงรสเคี่ยวจนข้นขึ้น ผิวเนื้อหมูเริ่มเงาวาว กิมจิก็เปื่อยนุ่มจนสีเข้มขึ้น ถั่วงอกกับหัวหอมก็ซึมซับน้ำปรุงรสจนเริ่มติดก้นหม้อเบาๆ ตอนนี้แหละที่กินอร่อยที่สุด

คำแรก รสชาติเป็นยังไง

ตักใส่จานแล้วคีบคำแรก ความเผ็ดมาก่อนเลย ตามด้วยรสเค็มนิดๆ แบบอูมามิ ไม่ใช่เค็มจัดนะ แต่เป็นรสกลมกล่อมที่เกิดจากซอสปรุงรสผสมกับกิมจิ แล้วเนื้อหมูนุ่มกว่าที่คิดมาก สำหรับทูรูชิกิร้านเซ็ตข้าวแถวบ้าน ขนาดนี้ถือว่าทำได้ดีมากเลย ถั่วงอกกับกิมจิที่ซึมซับซอสจนเข้าเนื้อ กินรวมกับหมูอร่อยกว่ากินเนื้อเปล่าๆ เยอะ

ถามภรรยาว่าเผ็ดไหม เขาบอกว่าประเทศเขาก็กินเผ็ดเยอะ ขนาดนี้โอเคเลย แถมอยู่เกาหลีมา 3 ปี ก็ชินกับอาหารเผ็ดมากขึ้นแล้ว กลับบอกว่ารสเปรี้ยวของกิมจิน่าสนใจดี รสชาติต่างจากเจยุกบกกึมชัดเจนเลย

3 วิธีกินทูรูชิกิ

นี่คือเซ็ตสำหรับกินทูรูชิกิ ข้าว ทูรูชิกิ ผักห่อ ซัมจัง วิธีกินมีหลักๆ 3 แบบ

แบบแรกคือราดบนข้าวแล้วคลุก เอาทูรูชิกิวางบนข้าวเยอะๆ ราดซอสลงไปด้วยแล้วคลุกรวมกัน กลายเป็นข้าวคลุกซอสเลย วิธีนี้ง่ายที่สุดและข้าวหมดเร็วที่สุดด้วย

แบบที่สองคือห่อผักกิน (ซัม) เอาผักกาดแผ่หนึ่งใบ วางข้าวกับเนื้อลงไป จิ้มซัมจังนิดหน่อยแล้วยัดเข้าปากคำเดียว เป็นวิธีกินเนื้อพื้นฐานที่สุดในเกาหลีเลย

แบบที่สามคือคีบด้วยตะเกียบกินกับข้าวเลย ซอสเข้าเนื้อดีมากพอแล้ว แค่นี้ก็กินข้าวหมดชามได้ในพริบตา

ไม่มีวิธีกินที่ถูกตายตัว กินตามสบายเลย

ห่อผักกาดกิน (ซัม)

เอาผักกาดแผ่ใบหนึ่ง วางทูรูชิกิหนึ่งชิ้น ตักข้าวหนึ่งช้อนวางลงไป บางคนจะเพิ่มซัมจังหรือกระเทียมด้วย แต่เราว่าซอสทูรูชิกิเข้มข้นพอแล้วก็กินเปล่าๆ เลย ห่อรวมกันแล้วยัดเข้าปากคำเดียว ภรรยาตอนแรกก็เคอะเขินกับการห่อซัม แต่อยู่เกาหลี 3 ปี ตอนนี้ห่อได้ใหญ่กว่าเราอีก

อีกคำ คราวนี้วางเนื้อเยอะขึ้นหน่อย ซอสผสมข้าวแล้วไหลย้อยลงมาจากผักกาด ดูเลอะเทอะแต่รสชาติเต็ม 10 เลย ซัมไม่ต้องห่อสวย สำคัญคือใส่ให้เต็มแล้วยัดเข้าปากคำเดียวนี่แหละ

คีบด้วยตะเกียบกินเลย

ถ้าขี้เกียจห่อผัก ก็คีบด้วยตะเกียบกินกับข้าวแบบนี้เลยก็ได้ ซอสเข้าเนื้อดีมากอยู่แล้ว แค่นี้ก็กินข้าวหมดชามได้ในพริบตาเลย

ข้าวชามเดียวไม่พอ

ร้านอาหารเกาหลีส่วนใหญ่ สั่งเมนูหลักแล้วข้าวจะมาด้วยเลย ถ้ากินหมดแล้วอยากได้อีก ส่วนใหญ่แค่ 1,000 วอน (ประมาณ 25 บาท) ก็ได้อีกชาม บางร้านเติมข้าวฟรีเลยด้วย

พูดตรงๆ เลยว่าทั้งเราทั้งภรรยาเติมข้าวคนละชาม ซอสทูรูชิกิเป็น "ขโมยข้าว" ชัดๆ ชามเดียวไม่มีทางพอ ร้านนี้เติมข้าวชามละ 1,000 วอน (ประมาณ 25 บาท) ราคาแค่นี้กินได้ขนาดนี้ คุ้มสุดๆ แล้ว

สั่งคัลกุกซูเป็นไซด์

จริงๆ ทูรูชิกิก็พออิ่มแล้ว แต่ยังรู้สึกอยากกินอะไรอีกสักหน่อย เลยสั่งคัลกุกซู (kalguksu เส้นหั่นมือในน้ำซุปแบบเกาหลี) มาอีกชาม น้ำซุปใสๆ มีผักชีล้อม แครอท บวบ วางอยู่ข้างบน เส้นหนาเคี้ยวเพลิน กินทูรูชิกิเผ็ดๆ แล้วซดน้ำซุปนี้สักช้อน ปากสะอาดขึ้นทันที สั่งเป็นไซด์แต่ปริมาณเยอะมาก แค่อันนี้อันเดียวก็แทบจะเป็นหนึ่งมื้อได้เลย

คัลกุกซูมองใกล้ๆ

มองใกล้ๆ จะเห็นผักชีล้อมลอยอยู่บนน้ำซุป ข้างล่างเห็นเส้นกับผัก ร้านนี้ใส่ผักชีล้อมมาค่อนข้างเยอะ

คีบขึ้นมาดูสักคีบ เส้นหนามากเลยใช่ไหม เพราะหั่นด้วยมีดเลยหนาบ้างบางบ้าง แต่กลับเข้ากับน้ำซุปได้ดี ตอนนี้ทูรูชิกิก็เกือบหมดแล้ว อิ่มมากแล้วแต่น้ำซุปรสอ่อนโยน เลยซดต่อได้เรื่อยๆ

สรุปแล้ว ราคาเท่านี้ได้ขนาดนี้

สองคนสั่งเซ็ตข้าวทูรูชิกิกับคัลกุกซู เติมข้าวคนละชาม รวมทั้งหมดประมาณ 25,000 วอน (ราว 630 บาท) ที่สั่งคัลกุกซูเพิ่มก็โลภไปหน่อย แต่ไม่สั่งอันนั้นก็ได้ แค่เซ็ตข้าวทูรูชิกิเติมข้าวก็อิ่มแน่นอน

ไม่มีอะไรหรูหราเลย แต่นี่แหละคือข้าวมื้อจริงๆ ของร้านอาหารเกาหลีแถวบ้าน ไม่ใช่อาหารที่แต่งหน้าตาขึ้นมาสำหรับนักท่องเที่ยว แต่เป็นสำรับข้าวที่คนเกาหลีกินจริงๆ ทุกวันตอนเที่ยง ถ้าไปเที่ยวเกาหลี ลองแวะออกจากถนนใหญ่ เข้าไปในซอย แล้วเข้าร้านแบ็กบันดูสักมื้อ ดูเมนูแล้วเลือกสักอย่าง กับข้าวมาเอง เติมก็ฟรี ไม่ต้องกลัวอะไรเลยแม้จะเป็นครั้งแรก

ตอนหน้าจะมาเล่าเมนูแบ็กบันอื่นๆ ให้ฟังอีกนะ

บทความนี้เผยแพร่ครั้งแรกที่ https://hi-jsb.blog