Тайландын бензин түгээх газрын 3 хоол | Као кха муу

Тайландад бензин түгээх газар дээр өдрийн хоол иднэ гэж үү?

Тайландаар аялахдаа жинхэнэ гудамжны хоол туршиж үзмээр байвал санаанд оромгүй нэг газар хэлье. Тэр нь бензин түгээх газар. Тайландын нутгийн амттай хоол бензин түгээх газрын дотор байдаг гэхээр солонгос хүмүүс их гайхдаг. Солонгост бол бензин хийлгээд шууд гараад явчихдаг газар шүү дээ. Дэргэд нь жижиг дэлгүүр байвал л том газар санагдаж, хамгийн ихдээ нэг гурвалжин кимбап аваад өнгөрдөг.

Би Тайландад 3 жил амьдарсан. Тай эхнэртэйгээ Районгт хамт амьдардаг байсан, тэр өдөр ч гэртээ харих замдаа Пи Ти Ти бензин түгээх газар дээр орсон юм. Бензин хийлгэж байхад эхнэр маань энд өдрийн хоол идээд явъя гэж хэлсэн. Тайландын бензин түгээх газар гэдэг зүгээр л түлш хийдэг цэг биш. Пи Ти Ти шиг том газрууд нь дэлгүүр, кафе, ресторан, бүр массажны газар хүртэл багтсан цогц буудал байдаг. Өнөөдөр тэр Пи Ти Ти доторх ресторанд эхнэртэйгээ хамт идсэн Тайландын 3 хоол, өөрөөр хэлбэл гахайн шийртэй будаатай као кха муу, том юм рамен, цустай гоймонтой куайтиао нам токын талаар ярья.

Энэ бол Районг дахь Пи Ти Ти бензин түгээх газрын дүр зураг. Улаан шүхрийн доор сандлууд тавьчихсан, ард нь Севен Илэвэн, кафе, ресторан харагдаж байгаа биз дээ. Бензин түгээх газар гэхээсээ илүү жижиг худалдааны төв шиг мэдрэмжтэй. Анх Тайландад аялж ирэхэд энэ нь их сонин санагдсан, харин 3 жил амьдраад ирэхээр яагаад ийм байдгийг ойлгосон.

Солонгосын хурдны замын амралтын зогсоол ба Тайландын улсын замын шатахуун буудал

Солонгос, Тайланд хоёрын замын нөхцөл өөрөө их өөр.

Солонгост хурдны замыг төвлөж амралтын зогсоолууд хөгжсөн бол Тайландад орон нутгийн улсын замыг дагаад бензин түгээх газрууд бүхэл бүтэн буудал болсон бүтэцтэй. Чиглэл нь өөр боловч явж байхдаа амарч, хоол идэж, кофе уух зай хэрэгтэй байдаг нь хаа ч адилхан юм билээ.

Бензин түгээх газрын ресторан ийм уур амьсгалтай

Рестораны өмнө ингэж уртаараа зэвэрдэггүй ширээ, сандлууд эгнээд тавьчихсан байдаг. Энэ бол Тайландын нутгийн хоолны газруудад үнэхээр түгээмэл харагддаг хэв маяг. Солонгосоор жишээ татвал хөнгөн хоолны газрын урд байдаг төмөр ширээтэй төстэй. Дотор ч биш, гадаа ч биш хагас задгай бүтэцтэй болохоор салхи мэдрээд хооллох нь нэг их муу биш. Гэхдээ Тайландын халуун үд дунд бол зүгээр суугаад байхад л нуруугаар хөлс урсчихдаг. Агааржуулагч мэдээж байхгүй, ядаж нэг сэнс эргэж байвал аз. Гэтэл эхнэр маань ийм суудалд бүр илүү дуртай. Тай хүмүүс хэт хүйтэн агааржуулалттай өрөөнөөс илүү гаднах суудалд сууж идэхийг илүүд үзэх нь их байдаг юм.

Раменээ сонгоод өгвөл чанаж өгдөг систем

Рестораны нэг талд ингэж рамен болон шинэ гоймонгоо бөөнөөр нь өрчихсөн байсан. Тэндээс нэгийг нь сонгоод өгчихвөл гал тогоонд янз бүрийн орц хийж чанаж өгдөг системтэй. Солонгосын энгийн хоолны газарт ч рамен захиалахаар чанаж өгдөг шүү дээ. Гэхдээ төстэй мэт атлаа арга нь өөр. Солонгост саванд ус, амтлагч, бүр өндөг хүртэл хийж бүрэн болгож гаргаж ирдэг бол Тайландад гоймонг халуун усанд түрхэн дүрж аваад аяганд хийж, дээрээс нь шөлөө асгаад дараа нь мах, ногоо, кинза зэрэг нэмэлтээ тавьдаг. Тиймээс гоймон нь арай илүү амьд бүтэцтэй, шөл нь ч Солонгосын рамен шиг өтгөн биш, арай цэвэрхэн талдаа байдаг.

Энэ чинь Тайландын гахайн шийр гэж үү? Солонгостой дэндүү адилхан байгаад гайхсан

Энэ бол Тайландын гахайн шийр. Анх хараад үнэндээ их гайхсан. Юу вэ, энэ чинь Солонгосын чокбал (jokbal) биш биз дээ? Гялалзсан хүрэн арьс, ястай нь удаан жигнэж шалчийтал зөөллөсөн мах, доор нь дэвссэн ногоон навчит ногоо хүртэл. Солонгосын уламжлалт захын чокбалын дэлгүүрийн шилэн лангуунд тавьсан ч огт сонин харагдахгүй дүр төрхтэй. Шар буурцгийн соусанд тулгуурласан амттай удаан жигнэсэн нь өнгийг нь харахад л мэдэгдэж, арьс нь тунгалаг желатин шиг болсон нь Солонгос чокбалтай бараг яг адилхан байсан.

Тайландын хоол гэхээр хүмүүс ихэвчлэн том юм гунг, пад тай шиг хурц үнэртэй амтлагчтай хоолыг эхэлж санадаг шүү дээ. Гэхдээ као кха муу бол тийм төрлийнх биш, харин Солонгосын чанчорим (jangjorim, шар буурцгийн соустай жигнэсэн мах) маягийн амтанд илүү ойр. Хятад гаралтай цагаачид Тайландад түгээсэн хоол болохоор Зүүн Азийн шар буурцгийн соустай жигнэсэн төрлийн хоолонд орно. Солонгос чокбалтай язгуур нь төстэй болохоор адилхан байх нь аргагүй. Монголд гаднаас орж ирсэн Оливье салат баярын ширээний салшгүй хэсэг болсон шиг, энэ ч бас гаднаас ирээд Тайландад өөриймсөгдсөн хоол юм.

Нэг аяга као кха муу, Тай маягийн гахайн шийртэй будааны бүрэн хувилбар

Энэ бол бэлэн болсон као кха муу, өөрөөр хэлбэл Тай маягийн гахайн шийртэй будаатай таваг. Эхнэр маань захиалсан ч бид хоёр хувааж идсэн. Будаан дээр удаан жигнэсэн гахайн шийрийг өгөөмрөөр тавиад, дээрээс нь жигнэсэн шүүсийг бага зэрэг асгаад гаргана. Хажууд нь чанасан бок чой болон даршилсан гичний навчит ногоо дагалддаг.

Солонгост чокбал захиалахдаа ихэвчлэн хоёр янз байдаг шүү дээ. Нэг нь зүсэж ирээд сэүжот (saeujeot, давсалж исгэсэн сам хорхойн амтлагч) эсвэл ссамжан (ssamjang, өтгөн шош-чинжүүний сүмс)-д дүрж иддэг, нөгөө нь бүтнээрээ ирдэг жижиг чокбал байж зажилж иддэг. Будаатай хамт иддэг ч чокбал өөрөө үндсэндээ хачир ч юм шиг, уух юмны зууш ч юм шиг байрлалтай. Харин Тайландад бүр шууд будаан дээр тавиад нэг аяганы хоол болгочихдог. Жигнэсэн шүүс нь будаанд шингээд, ширхэг бүр амт авчихдаг болохоор халбага дахин дахин явчихдаг юм билээ.

Үнэ нь нэг аяга нь ойролцоогоор $1.80 байсан. Солонгост чокбал захиалбал жижиг хэмжээ нь ч илүү үнэтэй гарна шүү дээ. Мэдээж хэмжээ, махны хэсэг нь өөр болохоор шууд нэг нэгээр нь харьцуулахад төвөгтэй. Гэхдээ будаа багтсан бүтэн хоол гэж бодоход энэ үнэ үнэхээр итгэмээргүй. Би као кха мууг анх Бангкокийн Асок дахь Терминал 21-ийн хоолны талбайд идэж байсан, тэр үед ч үнийг хараад гайхаж байлаа. Харин Районгийн бензин түгээх газрын ресторан түүнээс ч хямд байсан. Районг дахь гэрийн ойролцоох шөнийн зах дээрээс ч байнга авч иддэг байсан, хаана ч идсэн ер нь энэ л үнэтэй таардаг.

Солонгос чокбал ба Тайландын као кха муу, бүтэц нь ингэж өөр

Као кха мууг ойроос харвал ийм. Жасмин будаан дээр гахайн шийр тавигдсан, нэг талд нь даршилсан гичний навчит ногоо, нөгөө талд нь чанасан бок чой байна. Жигнэсэн шүүс нь тавагны ёроолд бага зэрэг тогтсон байдаг.

Амсаад үзэхээр Солонгос чокбалтай харьцуулахад бүтэц нь нэлээд өөр.

Даршилсан гичний навчит ногоо нь санаанд оромгүй чухал үүрэгтэй. Гахайн шийр нь чихэрлэг, тослогдуу болохоор хэтэрхий хүнд санагдаж мэднэ. Гэтэл энэ исгэлэн ногоо амыг нэг цэвэрлээд өгдөг. Солонгосоор бол чокбалтай хамт гардаг даршилсан манжин шиг үүрэгтэй гэсэн үг. Тай эхнэрийн маань хэлснээр энэ даршилсан ногоогүй бол као кха муу бүрэн болсон гэж үзэхгүй аж.

Том юм Мама, Тай маягийн том юм рамений ертөнц

Энэ бол миний захиалсан том юм Мама, Тай маягийн том юм рамен. Түрүүн рамений булангаас сонгоод чануулаад авсан зүйл маань энэ. Мама бол Тайландын үндэсний хэмжээний алдартай рамен брэнд, Солонгостоор бол Шин рамёнтой төстэй байр суурьтай гэж хэлж болно. Тэр Мама раменийг том юмын шөлөөр чанаж, дээр нь загасны бөмбөлөг, гахайн махны хэсэг, буталсан газрын самар, халуун тос, сонгино, хатаасан сам хорхойг бөөнөөр нь тавьж гаргадаг. Тайландын Севен Илэвэнд ч Мама рамен аваад чануулаад идэж болдог, гэхдээ ресторанаар идэхэд нэмэлт нь 훨씬 더 풍성해요.

Шударгаар хэлбэл, эхэндээ би нэг аягыг нь ч дуусгаж чаддаггүй байсан

Шударгаар хэлэхэд, энэ раменийг солонгос хүмүүсийн ихэнх нь нэг дор бүтэн дуусгаж чаддаггүй. Хэт халуун эсвэл хэт давстайдаа биш. Зүгээр л Солонгост ийм амт өөрөө байдаггүй болохоор ам шууд хүлээж авдаггүй. Лемонграсс, галангал, кафир лаймын навчаас гардаг исгэлэн амт, үнэрийн хослол нь Солонгос хоолонд огт байдаггүй мэдрэмж. Солонгосын халуун амт бол ихэвчлэн гочужан (gochujang, исгэсэн халуун чинжүүний оо) эсвэл нунтаг чинжүүн дээр суурилсан байдаг болохоор танил. Харин том юмын халуунд хүчтэй исгэлэн амт, өвсний үнэр давхарладаг. Анх идэхэд энэ амттай юу, үгүй юу гэдгийг ч шууд дүгнэхэд хэцүү.

Би ч анхнаасаа сайн идэж чаддаг байгаагүй. Тайландад хоёр удаа аялж байхдаа том юмыг амандаа ч хийж чадаагүй. Харин гурав дахь удаагийн Тайланд аяллаас эхлээд л арай гэж халбага халбагаар идэж эхэлсэн. Гэхдээ тэр амтыг нэг мэдэрч ойлгосон хойно байнга санаанд ордог болчихсон. Районгт амьдарч байхдаа долоо хоногт дор хаяж нэг хоёр удаа заавал иддэг байсан. Одоо Солонгост буцсан хойноо ч Мама том юм раменийг онлайнаар байнга захиалж иддэг, гэхдээ үнэнээ хэлэхэд нутгийнхаа газар иддэг тэр амт яг гардаггүй. Шинэхэн өвс ордог газар дээрх хувилбар, хатаасан шөлтэй импортын рамен хоёр яаж ч адилхан байхгүй. Үнэ нь нэг аяга нь ойролцоогоор $1.50 байсан.

Куайтиао нам ток, Тайландын цустай гоймонгийн гүн амт

Энэ бол эхнэрийн захиалсан куайтиао нам ток, Тай маягийн гахайн махтай цустай гоймон. Хар шөл нь нэлээд хүчтэй харагдаж байгаа биз дээ. Сууринд нь цус ордог болохоор өтгөн, гүн хүрэн өнгөтэй болдог нь онцлог. Нам ток гэдэг нь тай хэлээр “хүрхрээ” гэсэн утгатай бөгөөд шөлний өнгийг харахаар нэр нь яагаад тийм болохыг ойлгоно.

Эхнэр маань үүнийг багаасаа идэж өссөн гэсэн. Тай хүмүүсийн хувьд куайтиао нам ток нь Солонгосын сольлонтан (seolleongtang, удаан чанасан үхрийн ясны шөл) эсвэл кальгуксу (kalguksu, гар хэрчсэн шөлтэй гоймон)-тай төстэй байр суурьтай аж. Онцгой өдөрт иддэг хоол биш, харин өдрийн хоолонд хурдхан идчихдэг өдөр тутмын нэг хоол гэсэн үг.

Солонгосын цусны шөлтэй огт өөр чиглэлийн амт

Шөлийг нь нэг халбагадаад үзэхэд Солонгосын цусны шөлтэй төстэй мэт боловч үнэндээ огт өөр. Солонгос хувилбар нь дүпүжанг эсвэл халуун чинжүүний оон дээр суурилсан тул илүү өтгөн, тайван амттай байдаг бол Тайландын нам ток нь шар буурцгийн соус, цуу, нунтаг чинжүү, элсэн чихрийн хольцоос болж исгэлэн, чихэрлэг, халуун чиглэл рүү явдаг. Дээр нь буталсан чинжүү, жижиглэсэн ногоон сонгино хөвж, удаан чанасан гахайн махыг гаргаж ирэхэд ширхэгээрээ салтартал зөөлөн байдаг.

Хэрэв Тайландын аяллын хоолны жагсаалт гаргаж байгаа бол энэ хоолыг заавал оруулаарай. Том юм Мамагаас илүү Солонгос хүмүүст таалагдах магадлал өндөр. Том юмын хувьд өвсний үнэрээс болоод эхний босго нэлээд өндөр байдаг бол куайтиао нам ток нь шар буурцгийн соусанд тулгуурласан учраас харьцангуй хүлээж авахад амар. Өтгөн шөлөнд гоймонгоо дүрээд идэхэд Солонгост үхрийн шөлтэй будаатай хоол идэж байгаа мэт нэг төрлийн ханамж өгдөг. Үнэ нь бас нэг аяга нь ойролцоогоор $1.50 байсан.

Базилик ба буурцгийн нахиалдаг тэнцвэрийг гаргадаг

Ойроос харвал ийм. Тай базиликийн навч шөлний дээр түүхийгээрээ тавигдсан байдаг. Түүнийг шөлөнд үл ялиг дүрээд махтай хамт идэхээр өвсний үнэр нь зөөлөн орж ирдэг. Гоймон нь будааны гоймон болохоор тунгалаг мэт зөөлөн бүтэцтэй, харин буурцгийн нахиалдаг холилдоод үе үе шаржигнасан мэдрэмж нэмдэг. Өтгөн шөлөнд дан гоймон байвал хэт хүнд болж мэдэх ч базилик, нахиалдаг хоёр тэнцвэрийг нь бариад өгдөг.

Савхаар өргөсөн нэг ширхэг мах

Энэ бол савхаар өргөж авсан нэг ширхэг мах. Ширхэгүүд нь бүрэн салж байгааг харж болно. Удаан жигнэснийг өнгөөр нь ч мэдэрч болохоор, савхаар барихад хэлбэрээ арай гэж хадгалж байгаа мөртлөө аманд ороод хүч гаргалгүй бутарчихдаг. Бензин түгээх газрын доторх ресторанд ийм түвшний хоол гарна гэдэг надад үнэхээр гайхалтай санагдсан.

Би эхнэрээсээ энэ газар угаасаа ингэж сайн хийдэг юм уу гэж асуухад тэр инээгээд Тайланд бол гудамжны хоол хамгийн амттай улс гэж хэлсэн. 3 жил амьдарч үзэхэд тэр үг үнэн байсан.

Гурван аяга нийлээд ердөө $4.80, Тайландын бензин түгээх газрыг зүгээр өнгөрөөж болохгүй

Бензин түгээх газар дээр хоол идсэн гэж хэлэхээр Солонгост байдаг найзууд маань бүгд инээдэг. Гэхдээ као кха муу ойролцоогоор $1.80, куайтиао $1.50, том юм Мама $1.50, ингээд 3 аяга захиалж ходоод дүүртэл идээд нийтдээ ердөө $4.80 орчим л болсон. Солонгост энэ мөнгөөр бараг нэг дэлгүүрийн бэлэн хоолны дайтай шүү дээ.

Сул тал гэвэл мэдээж халуун. Хагас задгай суудал дээр халуун гоймон идэхээр хөлс асгарч, ариун цэврийн өрөө нь ч бензин түгээх газрын нийтийнх болохоор тийм ч цэвэр биш байсан. Гэхдээ Тайландад 3 жил амьдрахдаа нэг зүйлийг бол маш тодорхой ойлгосон. Тансаг ресторанд идсэнээс илүү ийм бензин түгээх газрын ресторан, шөнийн захын лангуу, гудамжны тэргэнцэр дээр нутгийн хүмүүсийн үнэхээр иддэг хоол илүү амттай бас илүү удаан санаанд үлддэг юм байна.

Хэрэв та Тайланд руу аялах гэж байгаа бол үүнийг санаарай. Бензин түгээх газрыг зүгээр өнгөрөөж болохгүй. Бангкокоос Паттая эсвэл Районг руу явахдаа улсын замын дагуух Пи Ти Ти дээр орвол као кха муу эсвэл куайтиао зардаг газар бараг заавал байдаг. Солонгосын хурдны замын амралтын зогсоол аяллын нэг хэсэг байдагтай адил Тайландын Пи Ти Ти буудал ч аяллын нэг хэсэг гэж бодож болно. Као кха муу аманд таарахгүй байх вий гэж санаа зовох хэрэггүй. Солонгос чокбалтай язгуур нэгтэй хоол болохоор солонгос хүмүүсийн хувьд бараг л алдахгүй сонголт. Хэрэв том юм эхэндээ хэцүү санагдлаа ч шууд бууж өгөөрэй гэж хэлмээргүй байна. Би ч гэсэн гурав дахь удаагаа л жинхэнэ утгаар нь идэж эхэлсэн шүү дээ.

Энэ нийтлэл анх https://hi-jsb.blog дээр нийтлэгдсэн.