ຈານປາປີ້ງແບັກບັນ ມື້ທ່ຽງເກົາຫຼີແທ້
ສາລະບານ
16 ລາຍການ
ອາຫານເກົາຫຼີ, ບໍ່ແມ່ນມີແຕ່ຊາມກຽບຊານ ແຕ່ແມ່ນເຂົ້າທີ່ກິນທຸກມື້ຈິງໆ
ຖ້າເວົ້າເຖິງອາຫານເກົາຫຼີ ທ່ານນຶກເຖິງຫຍັງກ່ອນ? ອາດຈະເປັນຊາມກຽບຊານ, ໄກ່ທອດ, ບິບິມບັບ ຫຼື ຄິມບັບ ແບບນັ້ນກ່ອນແມ່ນບໍ? ແມ່ນແລ້ວ, ທັງໝົດນັ້ນເປັນອາຫານຕົວແທນຂອງເກົາຫຼີ. ແຕ່ຫຼາຍຢ່າງນີ້ກໍແມ່ນເມນູທີ່ຖືກແນະນຳຊ້ຳໆໃນລາຍການສຳລັບນັກທ່ອງທ່ຽວ, ບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ຄົນເກົາຫຼີກິນທຸກມື້ຢ່າງດຽວ. ຖ້າຖາມວ່າເວລາທ່ຽງຄົນເກົາຫຼີມັກກິນຫຍັງ, ຄຳຕອບທີ່ໄດ້ຍິນເລື້ອຍໆຄື ໄປຮ້ານອາຫານໃກ້ບໍລິສັດ ຫຼື ຮ້ານແຖວບ້ານ ແລ້ວສັ່ງແບັກບັນກິນໜຶ່ງຊຸດ.
ມື້ນີ້ຂ້ອຍຈະເລົ່າເຖິງໜຶ່ງໃນນັ້ນ ຄື ແບັກບັນປາປີ້ງ. ມັນເປັນອາຫານເກົາຫຼີທີ່ແທບຈະບໍ່ປາກົດໃນຄອສທ່ອງທ່ຽວ, ແຕ່ເປັນມື້ອາຫານທີ່ຄົນເກົາຫຼີກິນຈິງໆໃນຊີວິດປະຈຳວັນ. ຂ້ອຍຈະເອົາປະສົບການທີ່ໄປກິນມາເອງທີ່ຮ້ານ Cheonhajangsa Grilled Fish ສາຂາໃຫຍ່ໃນເກາະ Geoje ມາເລົ່າໃຫ້ຟັງວ່າ ແບັກບັນປາປີ້ງມັນແມ່ນຫຍັງກັນແນ່.
ຮູ້ຈັກ “ແບັກບັນ” ກ່ອນ
ແບັກບັນແມ່ນອາຫານແບບບ້ານຂອງເກົາຫຼີ. ຖ້າຈະອະທິບາຍໃຫ້ໃກ້ທີ່ສຸດ ມັນກໍແມ່ນຊຸດເຂົ້າແບບອາຫານຄອບຄົວຂອງເກົາຫຼີ. ມີເຂົ້າຂາວໜຶ່ງຖ້ວຍ, ແກງໜຶ່ງຢ່າງ ແລະ ກັບຂ້າວຫຼາຍຢ່າງຖືກຈັດລົງໃນໂຕະດຽວກັນ. ພວກກິມຈິ, ຜັກຄຸກເຄື່ອງ, ໂຕຟູ, ໄຂ່ມ້ວນ ຫຼື ອາຫານໝັກເຄັມຈາກທະເລ ຈະຖືກໃສ່ຈານນ້ອຍໆແລ້ວວາງຮຽງໄວ້. ມັນຄ້າຍກັບໂຕະເຂົ້າທີ່ຄົນເກົາຫຼີກິນຢູ່ເຮືອນຈິງໆເລີຍ.
ແນ່ນອນວ່າແຕ່ລະຮ້ານຈະຈັດກັບຂ້າວບໍ່ເໝືອນກັນ, ແຕ່ໂດຍທົ່ວໄປຈະມີປະມານ 5–8 ຢ່າງ. ຊື່ຂອງແບັກບັນກໍຈະປ່ຽນຕາມອາຫານຫຼັກ. ຖ້າເປັນຊີ້ນຜັດເຜັດ ກໍເອີ້ນວ່າແບັກບັນຊີ້ນຜັດ, ຖ້າເປັນປາແມັກເຄີເຣວຕົ້ມປຸງລົດ ກໍເອີ້ນວ່າແບັກບັນປາຕົ້ມ. ສ່ວນແບັກບັນປາປີ້ງ ກໍຄືຊຸດເຂົ້າທີ່ມີປາປີ້ງເປັນພະເອກ. ປາແມັກເຄີເຣວ, ປາ hairtail, ປາ croaker ຫຼື ປາ Spanish mackerel ຈະຖືກປຸງເກືອແລ້ວປີ້ງໃຫ້ກອບ. ປົກກະຕິຈະມາປະມານ 2–3 ຕົວໃນຈານດຽວ. ພໍມີເຂົ້າ, ແກງ ແລະ ກັບຂ້າວວາງຄົບ ນັ້ນແຫຼະຄືຊຸດແບັກບັນປາປີ້ງເຕັມໆ.
ແບັກບັນປາປີ້ງ, ໜຶ່ງໂຕະມີປະມານນີ້
ເຂົ້າ — ເຂົ້າຂາວ, ບາງທີກໍເປັນເຂົ້າທັນຍະພືດປະສົມ
ແກງ ຫຼື ຊຸບ — ເຕັນຈາງຈິເກ, ກິມຈິຈິເກ ຫຼື ແກງໃສໜຶ່ງຢ່າງ
ອາຫານຫຼັກ — ປາປີ້ງ 2–3 ຕົວ (ປາແມັກເຄີເຣວ, ປາ hairtail, ປາ croaker, ປາ Spanish mackerel ແລະອື່ນໆ)
ກັບຂ້າວ — ກິມຈິ, ຜັກຄຸກເຄື່ອງ, ໂຕຟູ, ໄຂ່ມ້ວນ, ອາຫານໝັກເຄັມ ປະມານ 5–8 ຢ່າງ
ລາຄາສ່ວນໃຫຍ່ຢູ່ປະມານ 8,000–12,000 ວອນ (ປະມານ $6–$9 USD). ຄວາມຄຸ້ມຄ່ານີ້ແຫຼະຄືເສນ່ຂອງແບັກບັນເກົາຫຼີ.
ບັນຍາກາດຮ້ານອາຫານເກົາຫຼີທີ່ກັບຂ້າວຖືກຍົກມາກ່ອນ
ພໍນັ່ງລົງ ກ່ອນອາຫານຫຼັກຈະອອກ ກັບຂ້າວກໍຈະຖືກຈັດມາແບບນີ້ກ່ອນ. ແຕ່ລະຢ່າງຢູ່ໃນຈານນ້ອຍໆ ແລ້ວຮຽງເຕັມໂຕະ, ຊຶ່ງນີ້ແມ່ນຮູບແບບພື້ນຖານຂອງແບັກບັນ. ແກງໜຶ່ງຖ້ວຍກັບກັບຂ້າວຫຼາຍຢ່າງຈະມາກ່ອນ, ແລ້ວປາປີ້ງຈະຕາມມາທີຫຼັງເພາະຕ້ອງປີ້ງໃຫ້ສຸກກ່ອນ. ຄົນທີ່ມາຮ້ານອາຫານເກົາຫຼີຄັ້ງທຳອິດຫຼາຍຄົນຈະຕົກໃຈເວລາເຫັນໂຕະແບບນີ້ແລ້ວຖາມວ່າ “ທັງໝົດນີ້ຂອງຂ້ອຍຄົນດຽວເລີຍບໍ?” ແລະແມ່ນແລ້ວ, ທັງໝົດນີ້ແມ່ນ 1 ຄົນ. ຢູ່ເກົາຫຼີ ນີ້ບໍ່ແມ່ນຂອງພິເສດ, ແຕ່ເປັນໂຕະອາຫານທຳມະດາຂອງອາຫານເກົາຫຼີເລີຍ.
ປານ້ອຍຜັດ — ກັບຂ້າວປະຈຳຂອງເກົາຫຼີ
ນີ້ແມ່ນປານ້ອຍຜັດ. ເຂົາເອົາປານ້ອຍໆໄປຜັດກັບນ້ຳປຸງຊີອິ້ວ ແລ້ວໃສ່ງາກັບໝາກເຜັດຂຽວເພີ່ມ. ໃນບັນດາກັບຂ້າວເກົາຫຼີ ອັນນີ້ເປັນໜຶ່ງໃນຢ່າງທີ່ອອກບ່ອຍຫຼາຍ ຈົນເກືອບຈະວ່າຮອງຈາກກິມຈິເລີຍ. ມັນກອບ ແລະ ມີລົດເຄັມພໍດີ, ຖ້າວາງເທິງເຂົ້າແລ້ວກິນນຳກັນ ຈະຢຸດບໍ່ຢູ່ເລີຍ. ຕອນເຫັນຄັ້ງທຳອິດອາດຈະຮູ້ສຶກແປກໜ່ອຍ ເພາະປາມາທັງຕົວ, ແຕ່ວ່າເຂົາກິນຕັ້ງແຕ່ຫົວເຖິງຫາງເລີຍ. ຜິດຄາດຄືມັນຫອມມັນດີຫຼາຍ.
ຕົດມູຈິມ — ກັບຂ້າວທີ່ມາຈາກທະເລ
ອັນນີ້ແມ່ນຕົດມູຈິມ, ເປັນສາຫຼ່າຍທະເລທີ່ຄຸກກັບເຄື່ອງປຸງ. ມີງາໂຮຍຢູ່ຂ້າງເທິງ ແລະ ຄຸກກັບນ້ຳປຸງພິກແດງ, ລົດຊາດອອກສົ້ມນິດໆ ແລະ ເຄັມອ່ອນໆ. ຕົດເປັນສາຫຼ່າຍທີ່ຂຶ້ນຢູ່ທະເລ, ຮູບຊົງຄ້າຍກິ່ງໄມ້ນ້ອຍໆ ແລະ ສີຂອງມັນເກືອບຈະດຳ. ຖ້າໃຫ້ເຂົ້າໃຈງ່າຍ ມັນກໍເປັນຍາດຂອງພວກສາຫຼ່າຍຢ່າງມີຢອກ ຫຼື ສາຫຼ່າຍຫໍ່ຂ້າວນັ້ນແຫຼະ.
ສຳຜັດຂອງມັນຄ່ອນຂ້າງແປກນິດໜຶ່ງ. ເວລາຄຽວຈະຮູ້ສຶກເປັນເມັດໆ ແລະ ຂາດເບົາໆ. ບໍ່ເໜັຽວ ແລະ ບໍ່ນຸ່ມເກີນໄປ, ຢູ່ກາງໆພອດີ. ເນື່ອງຈາກລົດດັ້ງເດີມຂອງມັນບໍ່ແຮງຫຼາຍ, ມັນເລີຍຮັບລົດນ້ຳປຸງໄດ້ດີ. ພໍວາງເທິງເຂົ້າແລ້ວກິນ ກໍມີຄວາມຮູ້ສຶກຢາກຄີບອີກເລື້ອຍໆ. ສ່ວນຕົວຂ້ອຍ ຖ້າກັບຂ້າວອອກມາເປັນຕົດມູຈິມ ຈະຮູ້ສຶກດີໃຈຢູ່ເດີ.
ຜັກກາດຂາວຂູດ, ກິມຈິແຕງກວາ ແລະ ບຸກ — ກັບຂ້າວທີ່ແຕ່ລະຢ່າງມີໜ້າທີ່ຂອງໂຕເອງ
ນີ້ແມ່ນຜັກກາດຂາວຂູດຄຸກເຄື່ອງ. ເຂົາຊອຍຜັກກາດຂາວເປັນເສັ້ນບາງໆ ແລ້ວຄຸກກັບພິກແດງ ແລະ ນ້ຳປຸງອອກສົ້ມ. ລົດຊາດກອບ ແລະ ສົດຊື່ນຫຼາຍ. ເພາະປາປີ້ງມັກມີນ້ຳມັນ, ເວລາກິນສະຫຼັບດ້ວຍກັບຂ້າວອັນນີ້ ປາກຈະຮູ້ສຶກສະອາດຂຶ້ນທັນທີ. ເປັນກັບຂ້າວທີ່ຮ້ານແບັກບັນສ່ວນໃຫຍ່ມີເກືອບຕະຫຼອດ, ແລະກໍມີເຫດຜົນຢູ່ ເພາະມັນຊ່ວຍຖ່ວງດຸນອາຫານຫຼັກທີ່ມັນໆ.
ກິມຈິແຕງກວາກໍອອກມາດ້ວຍ. ເວລາເວົ້າເຖິງກິມຈິ ຫຼາຍຄົນມັກຈະນຶກເຖິງແຕ່ກິມຈິຜັກກາດຂາວ, ແຕ່ຢູ່ເກົາຫຼີນັ້ນກິມຈິມີຫຼາຍສິບຊະນິດຕາມວັດຖຸດິບ. ອັນນີ້ເຂົາຜ່າແຕງກວາແລ້ວຍັດໄສ້ນ້ຳປຸງເຂົ້າໄປ. ຖ້າທຽບກັບກິມຈິຜັກກາດຂາວ ມັນຈະເບົາ ແລະ ສົດຊື່ນກວ່າ. ສ່ວນຫຼາຍຄົນເກົາຫຼີຈະກິນຫຼາຍໃນລະດູຮ້ອນ, ແຕ່ຮ້ານຫຼາຍແຫ່ງກໍມີໃຫ້ກິນຕະຫຼອດປີ.
ຍັງມີບຸກທີ່ລາດມາຢອນເນສມານຳ. ບຸກເປັນວັດຖຸດິບທີ່ລົດຊາດເອງແທບຈະບໍ່ມີ, ແຕ່ສຳຜັດຂອງມັນຈະໜຶບໆ ໜ່ອຍໆ. ພໍມີມາຢອນເນສຢູ່ເທິງ ມັນກໍອອກຫອມມັນ ແລະ ນຸ່ມຂຶ້ນ. ກັບຂ້າວອື່ນໆສ່ວນໃຫຍ່ຈະໄປທາງເຜັດ ຫຼື ເຄັມແບບນ້ຳປຸງເກົາຫຼີ, ແຕ່ອັນນີ້ໃຫ້ອາລົມຕ່າງອອກໄປ ເລີຍກາຍເປັນຕົວຊ່ວຍປ່ຽນລົດປາກໄດ້ດີ.
ກິມຈິ, ຜັກຄຸກ ແລະ ສາຫຼ່າຍ — ພື້ນຖານຂອງອາຫານເກົາຫຼີໃນຈານດຽວ
ຕັ້ງແຕ່ຈຸດນີ້ໄປ ກັບຂ້າວຫຼາຍຢ່າງຖືກໃສ່ມາຮ່ວມກັນໃນຈານດຽວ. ຢູ່ດ້ານເທິງສຸດແມ່ນກິມຈິ. ມັນແມ່ນອາຫານໝັກຂຶ້ນຊື່ຂອງເກົາຫຼີ ທີ່ເອົາຜັກກາດຂາວໄປຫມັກກັບພິກແດງ, ອາຫານໝັກເຄັມ ແລະ ກະທຽມ. ໃນໂຕະເຂົ້າຂອງຄົນເກົາຫຼີ ບໍ່ຄ່ອຍມີມື້ໃດທີ່ຂາດກິມຈິ. ຄົນເກົາຫຼີມັກເວົ້າວ່າ “ຖ້າບໍ່ມີກິມຈິກໍກິນເຂົ້າບໍ່ແຊບ,” ແລະອັນນີ້ບໍ່ແມ່ນການເວົ້າເກີນເລີຍ. ເປັນຄວາມຈິງເລີຍ.
ຂ້າງໆກັນມີຜັກຂົມຄຸກເຄື່ອງ, ຖົ່ວງອກ, ສາຫຼ່າຍ ແລະ ດ້ານລຸ່ມມີກະຫຼ່ຳປີທີ່ຄຸກກັບນ້ຳຊອສອອກສົ້ມ. ຜັກຂົມເປັນຜັກຕົ້ມແລ້ວຄຸກນ້ຳມັນງາ, ນຸ່ມ ແລະ ຫອມມັນ. ຖົ່ວງອກຈຸດເດັ່ນຄືຄວາມກອບ. ຢູ່ເກົາຫຼີ ຖົ່ວງອກແມ່ນວັດຖຸດິບທີ່ໃຊ້ຫຼາຍຫຼາຍ: ໃສ່ແກງກໍໄດ້, ໃສ່ບິບິມບັບກໍໄດ້, ເຮັດເປັນກັບຂ້າວກໍໄດ້. ສ່ວນກະຫຼ່ຳປີນັ້ນ ເພາະລົດຊາດຂອງມັນມີອາລົມໄປທາງຕາເວັນຕົກນິດໜຶ່ງ ຕ່າງຈາກກັບຂ້າວເກົາຫຼີອື່ນໆ, ມັນຈຶ່ງອາດຈະເປັນລົດຊາດທີ່ຄົນຕ່າງປະເທດຄຸ້ນທີ່ສຸດກໍໄດ້.
ແລ້ວກັບຂ້າວຄວນກິນແນວໃດ?
ມີຫຼາຍຄົນສົນໃຈເລື່ອງນີ້. ແບັກບັນເກົາຫຼີບໍ່ໄດ້ອອກມາເປັນລຳດັບແບບອາຫານຄອສ, ແຕ່ອອກມາພ້ອມກັນທັງໝົດ. ວິທີກິນກໍງ່າຍຫຼາຍ: ເຂົ້າໜຶ່ງບ່ວງ, ຄີບກັບຂ້າວໜຶ່ງຢ່າງ, ແລ້ວຊິບນ້ຳແກງໜຶ່ງຄຳ. ກໍເຮັດຊ້ຳໄປແບບນີ້ແຫຼະ. ຢາກກິນຫຍັງກ່ອນ ກໍກິນຕາມໃຈໄດ້ເລີຍ. ບໍ່ມີກົດຫຍັງຕາຍຕົວ.
ອຸປະກອນກິນມີແຕ່ຕະກຽບ ແລະ ບ່ວງ. ໃຊ້ຕະກຽບຄີບກັບຂ້າວ ແລະ ໃຊ້ບ່ວງກິນເຂົ້າກັບແກງ. ບໍ່ໄດ້ໃຊ້ສ້ອມຫຼືມີດ. ຖ້າໃຜຍັງໃຊ້ຕະກຽບບໍ່ຄ່ອຍຄ່ອງ ໃຊ້ບ່ວງອັນດຽວກໍກິນໄດ້ໝົດເລີຍ, ບໍ່ມີຫຍັງແປກ ດັ່ງນັ້ນບໍ່ຕ້ອງກົດດັນ.
ຕື່ມກັບຂ້າວໄດ້, ຟຣີ
ຖ້າກັບຂ້າວໝົດ ສາມາດເວົ້າວ່າ “ຂໍກັບຂ້າວເພີ່ມແນ່” ແລ້ວທາງຮ້ານຈະຍົກອອກມາໃຫ້ໃໝ່. ບໍ່ເກັບເງິນເພີ່ມ. ຄົນທີ່ມາເກົາຫຼີຄັ້ງທຳອິດພໍຮູ້ເລື່ອງນີ້ມັກຈະຕົກໃຈຫຼາຍ. ຂ້ອຍກໍຈື່ໄດ້ວ່າຕອນພາໝູ່ຕ່າງປະເທດໄປກິນ ເຂົາເຫັນຮ້ານຕື່ມໃຫ້ຟຣີແລ້ວຫົວເຮາະຖາມກັບວ່າ “ເອົາຈິງບໍ?”
ສຸດທ້າຍອາຫານຫຼັກກໍມາ, ປາປີ້ງສາມຕົວ
ສຸດທ້າຍພະເອກກໍອອກມາ. ໃນຈານມີປາສາມຕົວວາງຮຽງກັນ ແລະ ແຕ່ລະຕົວກໍເປັນຄົນລະຊະນິດ. ຂ້າງໆກັນມີຖ້ວຍນ້ອຍທີ່ໃສ່ໂຊຈາງ, ເປັນນ້ຳຈິ້ມເຜັດອອກສົ້ມ ທີ່ຮ້ານໃຫ້ມາໄວ້ຈິ້ມປາ. ພໍຈານນີ້ອອກມາທັງໆທີ່ກັບຂ້າວຖືກວາງຢູ່ແລ້ວ, ຕອນນັ້ນແຫຼະຄືເວລາທີ່ການກິນເຂົ້າເລີ່ມຈິງໆ. ປາຈະເລີ່ມປີ້ງຫຼັງຈາກຮັບອໍເດີ ເພາະສະນັ້ນຕ້ອງລໍຖ້ານິດໜ່ອຍ. ໃນຊ່ວງນັ້ນກໍຄີບກັບຂ້າວກິນໄປພອຍໄດ້, ແລະພໍໃກ້ຈະອອກ ກິ່ນຫອມມັນຂອງນ້ຳມັນຈາກປາປີ້ງຈະຄ່ອຍໆລອຍມາ.
Yeolgi — ປາລົດອ່ອນ ກິນງ່າຍ
ປາທີ່ຢູ່ກາງຈານນີ້ແມ່ນ Yeolgi. ຊື່ທາງການຂອງມັນອີກແບບແມ່ນ bulbolak, ແຕ່ປົກກະຕິຄົນຈະຮຽກງ່າຍໆວ່າ Yeolgi. ຈຸດເດັ່ນຄືໜັງສີແດງ ແລະ ຂະໜາດຂອງມັນປະມານໃຫຍ່ກວ່າຝາມືນິດໜ່ອຍ. ເວລາປີ້ງ ໜັງຈະກອບ ແຕ່ເນື້ອຂ້າງໃນຍັງຊຸ່ມຢູ່. ເນື້ອມັນນຸ່ມ, ລົດອ່ອນ ແລະ ບໍ່ມັນເລີຍເພາະໄຂມັນນ້ອຍ. ຖ້າໃຊ້ຕະກຽບກົດເບົາໆ ເນື້ອກໍຈະແຍກອອກຈາກກ້າງໄດ້ງ່າຍ.
ໃນບັນດາປາສາມຕົວນີ້ ອັນນີ້ກິນງ່າຍທີ່ສຸດ. ກິ່ນຄາວກໍແທບຈະບໍ່ມີ, ດັ່ງນັ້ນຄົນທີ່ຍັງບໍ່ຄຸ້ນກັບການກິນປາຫຼາຍກໍຈະກິນໄດ້ບໍ່ລຳບາກ. ຢູ່ຮ້ານແບັກບັນເກົາຫຼີ ມັນເປັນປາທີ່ພົບໄດ້ບ່ອຍພໍສົມຄວນ.
ປາ flounder — ປາທີ່ມີສຳຜັດການຄຽວຊັດເຈນ
ນີ້ແມ່ນປາ flounder. ຮູບຮ່າງຂອງມັນແປແບນຕາມຊື່ເລີຍ. ຈຸດແປກຂອງມັນຄືຕາສອງຂ້າງຢູ່ດ້ານດຽວກັນ, ແຕ່ໃນຮູບນີ້ເຂົາຜ່າກາງແລ້ວປີ້ງອອກມາ. ດ້ານນອກກອບສີເຫຼືອງງາມ ແລະ ເນື້ອຂ້າງໃນຈະແນ່ນກວ່າ Yeolgi ໜ່ອຍ. ເພາະມັນມີສຳຜັດເວລາຄຽວຊັດກວ່າ, ຄົນທີ່ມັກການຄຽວເນື້ອປາຈະຮູ້ສຶກພໍໃຈກັບອັນນີ້ຫຼາຍທີ່ສຸດໃນສາມຕົວ.
ມັນມີກ້າງຢູ່ພໍສົມຄວນ, ດັ່ງນັ້ນເວລາກິນຕ້ອງລະວັງນິດໜຶ່ງ. ແຕ່ການໃຊ້ຕະກຽບແກະເນື້ອປາ flounder ທີ່ປີ້ງດີໆອອກຊ້າໆ ມັນກໍມີຄວາມສະໜຸກໄປອີກແບບ.
ປາແມັກເຄີເຣວ — ຕົວແທນຂອງປາປີ້ງເກົາຫຼີ
ຝັ່ງຊ້າຍສຸດແມ່ນປາແມັກເຄີເຣວ. ຢູ່ເກົາຫຼີ ຖ້າເວົ້າເຖິງປາປີ້ງ ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ຈະນຶກເຖິງປາຊະນິດນີ້ກ່ອນ. ເພາະໜັງຂອງມັນມີໄຂມັນຫຼາຍ, ເວລາປີ້ງແລ້ວດ້ານນອກຈະກອບແລະມີກິ່ນຫອມຊັດຫຼາຍ. ເນື້ອຂ້າງໃນຊຸ່ມ ແລະ ມັນ, ລົດຈັດກວ່າປາສາມຕົວທັງໝົດ. ຈົນມີຄົນເວົ້າວ່າ ແຄ່ເຂົ້າໜຶ່ງບ່ວງກັບເນື້ອປາແມັກເຄີເຣວໜຶ່ງຄຳ ກໍບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງມີກັບຂ້າວອື່ນເລີຍ.
ການທີ່ປາສາມຊະນິດຢູ່ໃນຈານດຽວກັນແບບນີ້ ເຮັດໃຫ້ເຮົາສາມາດທຽບລົດຊາດ ແລະ ສຳຜັດໄດ້ຊັດໆ. ສ່ວນຂ້ອຍເລີ່ມຈາກ Yeolgi ທີ່ລົດອ່ອນ, ຕໍ່ດ້ວຍ flounder ທີ່ຄຽວມ່ວນ ແລະ ປິດທ້າຍດ້ວຍປາແມັກເຄີເຣວທີ່ຫອມມັນ, ແຕ່ບໍ່ມີລຳດັບຕາຍຕົວດອກ, ຢາກກິນແນວໃດກໍໄດ້ຕາມໃຈ.
ຊຸດເຕັມຂອງແບັກບັນປາປີ້ງ, ນີ້ແມ່ນ 1 ຄົນຈິງໆ
ນີ້ແຫຼະຄືຊຸດເຕັມຂອງແບັກບັນປາປີ້ງ. ກາງໂຕະແມ່ນປາປີ້ງສາມຕົວ, ສອງຂ້າງຮຽງເປັນກັບຂ້າວ, ແຖມຍັງມີແກງຮ້ອນໆອີກ. ທັງໝົດນີ້ແມ່ນ 1 ຄົນ. ລາຄາຕອນນັ້ນແມ່ນ 12,000 ວອນ, ປະມານ $9 USD.
ຖ້າກັບຂ້າວໝົດ ສາມາດຂໍຕື່ມໄດ້ຟຣີ, ແລະ ຖ້າຢາກກິນປາເພີ່ມ ກໍສາມາດສັ່ງເພີ່ມໄດ້ເຊັ່ນກັນ. ແນ່ນອນວ່າການສັ່ງປາເພີ່ມຈະມີຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ, ແຕ່ຖ້າມີປາຊະນິດໃດທີ່ມັກເປັນພິເສດ ກໍສາມາດສັ່ງເພີ່ມອີກຕົວໄດ້ເລີຍ.
ແລະອີກຢ່າງ ການຈັດໂຕະກັບຂ້າວແບບນີ້ບໍ່ແມ່ນສິ່ງພິເສດສະເພາະຮ້ານນີ້. ຢູ່ເກົາຫຼີ ຖ້າເຂົ້າຮ້ານແບັກບັນ ເກືອບທຸກຮ້ານກໍຈະມີພື້ນຖານປະມານນີ້. ແນ່ນອນວ່າຊະນິດກັບຂ້າວຈະປ່ຽນໄປຕາມຮ້ານ, ແຕ່ຮູບແບບທີ່ມີຈານນ້ອຍຫຼາຍໃບຢູ່ເຕັມໂຕະນີ້ແຫຼະ ຄືຕົວຕົນຂອງແບັກບັນ. ຈະວ່າເປັນຮູບແບບພື້ນຖານຂອງອາຫານເກົາຫຼີກໍບໍ່ເກີນໄປ.
ລາຄາແບັກບັນຈະປ່ຽນຕາມອາຫານຫຼັກ
ຖ້າບໍ່ມີປາປີ້ງ ແລະ ປ່ຽນເປັນອາຫານຫຼັກຢ່າງຊີ້ນຜັດ ຫຼື ຕົ້ມໂຕຟູ, ລາຄາຈະຫຼຸດລົງໄປຢູ່ປະມານ 7,000–8,000 ວອນ (ປະມານ $5–$6 USD). ການຈັດກັບຂ້າວຈະຄ້າຍໆກັນ, ແຕ່ສ່ວນຕ່າງຂອງລາຄາຢູ່ທີ່ອາຫານຫຼັກ. ສາເຫດທີ່ແບັກບັນປາປີ້ງແພງກວ່າໜ່ອຍ ເພາະວ່າຮ້ານຕ້ອງປີ້ງສົດໆຫຼັງຮັບອໍເດີ ເລີຍໃຊ້ແຮງງານຫຼາຍກວ່າ.
ໂຕະຫຼັງກິນໝົດນີ້ແຫຼະ ເປັນພາບທີ່ເບິ່ງດີທີ່ສຸດ
ປາເຫຼືອແຕ່ກ້າງ, ຈານກັບຂ້າວກໍເກືອບຫວ່າງໝົດ, ແມ່ນແຕ່ແກງກໍເຫັນກົ້ນຖ້ວຍແລ້ວ. ຢູ່ເກົາຫຼີ ຖ້າເບິ່ງໂຕະແບບນີ້ ກໍໝາຍຄວາມວ່າກິນແຊບແລະກິນໝົດຈົນຄຸ້ມຈິງໆ. ການທີ່ໃຊ້ເງິນ 12,000 ວອນ (ປະມານ $9 USD) ແລ້ວອິ່ມໄດ້ຂະໜາດນີ້, ຂ້ອຍວ່າມັນເປັນຕົວຢ່າງທີ່ດີຫຼາຍຂອງຄວາມຄຸ້ມຄ່າໃນອາຫານເກົາຫຼີ.
ລອງເຂົ້າຮ້ານແບັກບັນສັກຄັ້ງໃນລະຫວ່າງທ່ຽວ
ເວລາທ່ຽວເກົາຫຼີ ແນ່ນອນວ່າຊາມກຽບຊານ ຫຼື ໄກ່ທອດກໍດີຫຼາຍ, ແຕ່ລອງຫາເວລາສັກມື້ໜຶ່ງເຂົ້າຮ້ານແບັກບັນແຖວບ້ານເບິ່ງ. ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເປັນຮ້ານໃກ້ສະຖານທີ່ທ່ອງທ່ຽວ. ບາງທີຮ້ານທີ່ຢູ່ໃນຊອຍ ແລະ ປ້າຍເບິ່ງເກົ່າໆ ກັບອາດຈະອົບອຸ່ນແລະແຊບກວ່າ. ຖ້າເຫັນໃນເມນູມີຄຳວ່າແບັກບັນປາປີ້ງ ກໍສັ່ງອັນນັ້ນເລີຍ. ພໍນັ່ງລົງ ກັບຂ້າວກໍຈະອອກມາໃຫ້ກ່ອນອັດຕະໂນມັດ, ແລ້ວພໍປາປີ້ງອອກມາ ກໍກິນກັບເຂົ້າໄດ້ເລີຍ.
ມັນບໍ່ໄດ້ຫຼູຫຼາ, ແຕ່ອິ່ມທ້ອງ. ມັນບໍ່ແພງ, ແຕ່ກິນແລ້ວຮູ້ສຶກພໍໃຈ. ນີ້ແຫຼະຄືອາຫານເກົາຫຼີແທ້ໆທີ່ຄົນເກົາຫຼີກິນທຸກມື້. ຖ້າໄດ້ລອງມື້ອາຫານແບບນີ້ໃນຊ່ວງທ່ຽວ, ທ່ານອາດຈະຮູ້ສຶກກັບເກົາຫຼີຜ່ານອາຫານໃນອີກມຸມໜຶ່ງທີ່ຕ່າງອອກໄປ.
Cheonhajangsa Grilled Fish ສາຂາໃຫຍ່ — ຂໍ້ມູນຮ້ານ
Cheonhajangsa Grilled Fish ສາຂາໃຫຍ່
ທີ່ຢູ່ — 63 Suyang 1-gil, ຊັ້ນ 1, Geoje-si, Gyeongsangnam-do
ເບີໂທລະສັບ — +82-55-632-5358
ເວລາເປີດ — ອັງຄານ–ອາທິດ 11:00–20:00 (ພັກ 15:00–17:00 / ເສົາ–ອາທິດບໍ່ມີເວລາພັກ)
ມື້ປິດປະຈຳ — ທຸກວັນຈັນ
ບ່ອນຈອດລົດ — ມີບ່ອນຈອດລົດຟຣີ
ໝາຍເຫດ — ທຸກເມນູສາມາດສັ່ງໄດ້ຕັ້ງແຕ່ 2 ຄົນຂຶ້ນໄປ
ເມນູຫຼັກ
ປາປີ້ງ + ເຕັນຈາງຈິເກ — 12,000 ວອນ (ປະມານ $9 USD)
ປາປີ້ງ + ກິມຈິຈິເກ — 12,000 ວອນ (ປະມານ $9 USD)
ປາ hairtail ປີ້ງ — ລາຄາແຍກຕ່າງຫາກ
ປາແມັກເຄີເຣວຕຸ໋ນກັບກິມຈິເກົ່າ — ລາຄາແຍກຕ່າງຫາກ
ຖ້າທ່ານກຳລັງທ່ຽວເກາະ Geoje ກໍລອງແວະເຂົ້າໄປໄດ້. ທີ່ນີ້ເປັນບ່ອນທີ່ທ່ານຈະໄດ້ຮູ້ຈັກວ່າແບັກບັນປາປີ້ງແມ່ນແນວໃດຢ່າງແທ້ຈິງ. ແຕ່ຕໍ່ໃຫ້ບໍ່ແມ່ນຮ້ານນີ້ ຢູ່ເກົາຫຼີບ່ອນໃດກໍມີຮ້ານແບັກບັນແບບນີ້ຢູ່ຕາມຊຸມຊົນ, ດັ່ງນັ້ນຖ້າຫາກເຫັນຮ້ານໜ້າສົນໃຈ ກໍລອງເຂົ້າໄປໄດ້ແບບບໍ່ຕ້ອງກັງວົນ.
ໂພສນີ້ເຄີຍຖືກເຜີຍແຜ່ຄັ້ງທຳອິດຢູ່ https://hi-jsb.blog.