ກະດູກໝູປີ້ງຖ່ານຫອມຄວັນ ຮີວິວຢູຊອງກັນບີ

ຊ່ວງປາຍລະດູຮ້ອນປີ 2025 ຕອນທີ່ຂ້ອຍຜ່ານເມືອງແທຈອນ, ເມືອງໃຫຍ່ປະມານ 1.5 ຊົ່ວໂມງທາງໃຕ້ຈາກໂຊລ, ຂ້ອຍກໍແວະເຂົ້າຮ້ານກະດູກໝູຮ້ານໜຶ່ງແບບບໍ່ໄດ້ວາງແຜນ. ຢູ່ເກົາຫຼີຂ້ອຍກິນຮ້ານກະດູກໝູມາຫຼາຍພໍສົມຄວນ, ແຕ່ຮ້ານຢູຊອງກັນບີເປັນແບບທີ່ຂັບຜ່ານຢູ່ເລື້ອຍແຕ່ບໍ່ເຄີຍເຂົ້າ. ເວລາຂັບລົດຢູ່ແຖວຢູຊອງ ປ້າຍຮ້ານນີ້ມັກສະດຸດຕາຕະຫຼອດ. ຕອນທຳອິດຂ້ອຍຄິດວ່າກໍເປັນຮ້ານກະດູກໝູແຖວບ້ານທົ່ວໄປ, ແຕ່ພໍເຫັນຊ້ຳໆເຂົ້າມັນກໍເລີ່ມຕິດໃຈ. ມື້ນັ້ນຂ້ອຍຢູ່ແທຈອນກັບໝູ່ແບບບໍ່ມີແຜນຫຍັງເປັນພິເສດ ແລະ ຈູ່ໆກໍຮູ້ສຶກວ່າ “ມື້ນີ້ແຫຼະ” ແລ້ວກໍເປີດປະຕູເຂົ້າໄປເລີຍ. ມື້ນັ້ນຂ້ອຍຈົດຈໍ່ຢູ່ກັບຊີ້ນຫຼາຍກວ່າການຖ່າຍບັນຍາກາດຮ້ານ, ດັ່ງນັ້ນຮູບທັງໝົດຈະເປັນເລື່ອງຊີ້ນລ້ວນໆ. ຖ້າຫວັງຮູບອິນເຕີເຣຍ ຄົງຕ້ອງໄວ້ຄັ້ງໜ້າ.

ຢູຊອງກັນບີເປັນແຟຣນໄຊສ໌ກະດູກໝູແບບເຮັດເອງທີ່ເປີດຢູ່ແທຈອນຕັ້ງແຕ່ປີ 1996. ເຂົາໃຊ້ກະດູກໝູເກຣດ 1 ຈາກເກົາຫຼີ ຕັດແຕ່ງເອງ ແລະ ໝັກກັບນ້ຳໝັກຜົນໄມ້ທຳມະຊາດ 48 ຊົ່ວໂມງ. ບົດນີ້ຂ້ອຍຈ່າຍເງິນເອງເດີ້, ບໍ່ແມ່ນຄອນເທນຕ໌ສະປອນເຊີ.

ກະດູກສົດກັບກະດູກໝັກ ຕ່າງກັນແນວໃດ?

ໂຕະເຕັມກ່ອນທີ່ຊີ້ນຈະມາອີກ

ຮ້ານປີ້ງຢ່າງເກົາຫຼີດີໆບາງທີຍັງບໍ່ທັນໄດ້ເອົາຊີ້ນມາ ແຕ່ໂຕະກໍເຕັມແລ້ວ, ແລະ ທີ່ນີ້ກໍແມ່ນແບບນັ້ນ. ຂ້ອຍເລືອກຊຸດກະດູກສົດກັບກະດູກໝັກ, ແລ້ວພອນັກງານຮູ້ວ່າມາຄັ້ງທຳອິດ ກໍບອກເລີຍວ່າ “ກິນກະດູກສົດກ່ອນເດີ້ ແລ້ວຄ່ອຍລົງກະດູກໝັກທີຫຼັງ” ແລະ ທ້າຍສຸດຄຳແນະນຳນັ້ນຖືກຕ້ອງແທ້.

ລະຫວ່າງທີ່ຮ້ານກຳລັງເຮັດເຕົາໃຫ້ຮ້ອນ ແກງເຕົ້າຈຽວ, ຈັບແຊ, ຜັກຫໍ່ກິນ, ກະທຽມ, ຫົວຫອມ ແລະ ຊຳຈັງກໍຖືກວາງລົງມາຈົນເຕັມໂຕະ. ຊິ້ນນ້ອຍຂອງກະດູກໝັກທີ່ວາງຢູ່ຂ້າງໜ້າແມ່ນຈານສຳລັບຊິມກ່ອນ, ແລະ ທັນທີທີ່ມັນມາເຖິງ ໝູ່ຂອງຂ້ອຍກໍຖາມວ່າ “ເອົ້າ ອັນນີ້ຄືເຄື່ອງຄຽງບໍ?” ແລະ ຈະຄີບໄປແລ້ວ. ຂ້ອຍເກືອບຫ້າມບໍ່ທັນ.

ເພີ່ມອີກນິດ, ຢູຊອງກັນບີແມ່ນແຟຣນໄຊສ໌ກໍຈິງ ແຕ່ແຕ່ລະສາຂາມີເມນູບໍ່ຄືກັນ. ບາງສາຂາມີເຊັດ, ບາງສາຂາບໍ່ມີ, ດັ່ງນັ້ນກ່ອນໄປຄວນເຊັກເມນູຂອງສາຂານັ້ນໄວ້ກ່ອນຈະຊົວກວ່າ.

ຊຸດເຄື່ອງຄຽງບໍ່ທຳມະດາເລີຍ

ຮ້ານຊີ້ນປີ້ງເກົາຫຼີບໍ່ແມ່ນຂາຍແຕ່ຊີ້ນຢ່າງດຽວ. ກ່ອນຊີ້ນຈະມາ ໂຕະກໍມັກຖືກເຕີມດ້ວຍເຄື່ອງຄຽງຈົນເຕັມ ແບບບໍ່ຄິດເງິນເພີ່ມ. ທີ່ນີ້ກໍຈັດມາເຕັມຫຼາຍຈົນຮູ້ສຶກວ່າມາກິນສອງຮອບໃນໂຕະດຽວ.

ກະລໍ່າປີຊອຍເປັນເຄື່ອງຄຽງພື້ນຖານຫຼາຍໆຂອງຮ້ານຊີ້ນເກົາຫຼີ. ທີ່ນີ້ຜະສົມກະລໍ່າປີມ່ວງເຂົ້າໄປນຳ ສີເລີຍອອກມາສວຍກວ່ານິດໜ່ອຍ. ເວລາກິນຊີ້ນໄປໄດ້ຊັກພັກແລ້ວຄີບອັນນີ້ເຂົ້າປາກຈັກຄຳ ຄວາມມັນໆຈະຫາຍໄປເລີຍ.

ຫົວຫອມ, ກະທຽມ, ຊຳຈັງ. ສາມຢ່າງນີ້ອອກມາກ່ອນຊີ້ນອີກ. ກະທຽມເອົາຂຶ້ນໄປປີ້ງກັບຊີ້ນໄດ້, ສ່ວນຊຳຈັງແມ່ນໄວ້ຈິ້ມຕອນຫໍ່ກິນກັບຜັກ. ຄົນບໍ່ຮູ້ອາດປ່ອຍຜ່ານ, ແຕ່ຄົນທີ່ຮູ້ຈະບໍ່ພາດແນ່ນອນ.

ມີປູດອງຊອດອອກມາເປັນເຄື່ອງຄຽງດ້ວຍ. ຕອນເຫັນນີ້ຂ້ອຍກັບໝູ່ຢຸດກັນໄປແປບໜຶ່ງເລີຍ. ໃນເກົາຫຼີປູດອງຖືກເອີ້ນວ່າ “ຂະໂມຍເຂົ້າ” ເພາະມັນແຊບຈົນເຮັດໃຫ້ກິນເຂົ້າເຢັນເກີນ. ໃນຮ້ານກະດູກໝູຈະໄດ້ເຫັນອັນນີ້ເປັນເຄື່ອງຄຽງບໍ່ຄ່ອຍບ່ອຍເລີຍ.

ຈັບແຊຖືກເຮັດມາມີທັງເສັ້ນມັນຫວານ, ເຫັດ, ແຄຣອດ, ຕົ້ນຫອມ ແລະ ໄຂ່ຫັ່ນເສັ້ນບາງໆຢູ່ຂ້າງເທິງ. ນີ້ເປັນອາຫານທີ່ມັກເຫັນໃນງານລ້ຽງຂອງເກົາຫຼີ, ແຕ່ໄດ້ກິນເປັນເຄື່ອງຄຽງໃນຮ້ານຊີ້ນແບບນີ້ກໍຮູ້ສຶກພິເສດຢູ່.

ນີ້ແມ່ນຜັກສະຫຼັດຄຸກເຄື່ອງ. ຄືຜັກສະຫຼັດທີ່ປົກກະຕິໃຊ້ຫໍ່ກິນກັບຊີ້ນ ແຕ່ຮ້ານເອົາມາຄຸກນ້ຳປຸງໃຫ້ກິນເປັນເຄື່ອງຄຽງ. ດ້ານຫຼັງຍັງມີຜັກສົດ ແລະ ໝາກເຜັດຂຽວວາງແຍກອີກ, ດັ່ງນັ້ນຈະກິນແບບຫໍ່ຫຼືກິນເປັນຜັກຄຽງກໍໄດ້ທັງຄູ່.

ກະລໍ່າປີຖືກຄຸກກັບຊອດອອກເຄັມນິດໆ ແລ້ວວາງຊິ້ນສົ້ມກັບຕົ້ນອ່ອນໄວ້ເທິງ. ສຳລັບເປັນເຄື່ອງຄຽງໃນຮ້ານຊີ້ນ ການຈັດຈານຂອງມັນຖືວ່າໃສ່ໃຈກວ່າທີ່ຄິດ.

ນີ້ແມ່ນໃບກະທຽມພູດອງ. ມັນເປັນໃບຂອງກະທຽມພູທີ່ດອງໃນນ້ຳຊອດອອກເຄັມຫນ່ອຍ. ເອົາຊີ້ນວາງໄວ້ເທິງແລ້ວຫໍ່ກິນ ອັນນັ້ນແຫຼະຄືຄຳທີ່ແທ້ຈິງ. ຖ້າໃຜບໍ່ເຄີຍເຫັນອາດຈະຮູ້ສຶກແປກໆ, ແຕ່ພໍລອງແລ້ວຈະຢາກຄີບອີກເລື້ອຍໆ.

ຖ່ານກັບໄຟແກັສ ເຮັດໄມມັນສຳຄັນ?

ຈຸດຂາຍຂອງຮ້ານນີ້ຄືການປີ້ງດ້ວຍຖ່ານໄມ້ແທ້. ຖ່ານຈະຖືກນຳອອກມາໃນສະພາບແດງໆ ແລະ ຮ້ອນຫຼາຍ, ຊຶ່ງອາດຈະຮູ້ສຶກຮ້ອນເປັນພິເສດໃນລະດູຮ້ອນ ແຕ່ລົດຊາດຊີ້ນທີ່ອອກມາຕ່າງຈາກໄຟແກັສຊັດເຈນເພາະກິ່ນຄວັນໄຟ.

ມີເຫດຜົນທີ່ຕ້ອງລົງກະດູກສົດກ່ອນ

ການລົງກະດູກສົດກ່ອນມີເຫດຜົນຊັດເຈນ. ຖ້າປີ້ງກະດູກໝັກກ່ອນ ນ້ຳໝັກຈະຕິດຕາແກງແລ້ວກິ່ນນັ້ນຈະໄປຕິດກັບກະດູກສົດ. ຖ້າຢາກຊິມລົດຊາດແບບສະອາດ ຕ້ອງເລີ່ມຈາກກະດູກສົດກ່ອນ ແລ້ວຄ່ອຍຕາມດ້ວຍກະດູກໝັກທີຫຼັງ.

ສຸດທ້າຍກະດູກສົດກໍໄດ້ລົງເຕົາແລ້ວ. ດູຈາກເນື້ອຊີ້ນຈະເຫັນວ່າມີໄຂມັນແຊກບາງໆຢູ່ລະຫວ່າງຊັ້ນຊີ້ນແດງ ແລະ ບໍ່ແມ່ນຄວາມນຸ່ມແບບທຸບຊີ້ນບັງຄັບ. ມັນເຫັນອອກຈາກຕາເລີຍວ່າເປັນສ່ວນທີ່ນຸ່ມມາແຕ່ເດີມ.

ຊ່ວງແຮກພະນັກງານຈະຊ່ວຍປີ້ງໃຫ້

ພໍວາງລົງບໍ່ດົນ ພະນັກງານກໍຈັບຄີບມາຊ່ວຍກັບໃຫ້ເລີຍ. ຢູຊອງກັນບີຈະຊ່ວຍປີ້ງໃນຊ່ວງແຮກ. ການປີ້ງເທິງຕາແກງຖ່ານບໍ່ຄືໄຟແກັສ, ເຜີລໍ້ານິດດຽວກໍໄໝ້ໄດ້ໄວ ເພາະໄຟມັນບໍ່ສະໝ່ຳເສມີ ແລະ ຄວາມຮ້ອນຂຶ້ນຕົງ. ເລີຍຕ້ອງກັບບ່ອຍໆ. ນີ້ແຫຼະເຫດຜົນທີ່ຄົນມາຄັ້ງທຳອິດກໍຍັງກິນໄດ້ສະບາຍໃຈ.

ຊີ້ນໝູຕ້ອງຈັບຈຸດຄວາມສຸກໃຫ້ຖືກ

ຮູບນີ້ແມ່ນຈຸດທີ່ສຸກປະມານ 60%. ດ້ານນອກສຸກແລ້ວ ແຕ່ດ້ານໃນຍັງມີສີຊົມພູນິດໆ. ຊີ້ນໝູບໍ່ຄືຊີ້ນງົວ ມັນຕ້ອງສຸກເຖິງຂ້າງໃນ, ແຕ່ກໍບໍ່ໃຫ້ປີ້ງຈົນແຫ້ງເກີນໄປ ເພາະນ້ຳຊີ້ນຈະອອກໝົດແລ້ວກາຍເປັນແຫ້ງໆ. ການຈັບເສັ້ນນີ້ໃຫ້ຖືກແມ່ນຈຸດສຳຄັນສຸດ.

ປະມານນີ້ແຫຼະເກືອບພ້ອມແລ້ວ. ຜິວດ້ານນອກຂຶ້ນສີນ້ຳຕານທອງສະໝ່ຳເສມີ ແລະ ໄຂມັນກໍລະລາຍໄປພອດີ. ໝູ່ຂອງຂ້ອຍຖາມສອງຮອບແລ້ວວ່າ “ກິນໄດ້ແລ້ວບໍ?” ແຕ່ຂ້ອຍບອກໃຫ້ຖ້າອີກນິດ. ແລະ ສຸດທ້າຍມັນຄຸ້ມກັບການລໍຖ້າແທ້.

ນີ້ແມ່ນຄຳຫໍ່ຊີ້ນແບບເກົາຫຼີ. ເອົາຜັກສະຫຼັດມາໜຶ່ງໃບ ວາງກະດູກສົດທີ່ປີ້ງແລ້ວ, ຊຳຈັງ ແລະ ກິມຈິຜັດລົງໄປ ແລ້ວກິນຄຳດຽວ. ກິນແຕ່ຊີ້ນກັບກິນຫໍ່ຜັກ ຄວາມຮູ້ສຶກມັນຕ່າງກັນໄປເລີຍ. ນີ້ແຫຼະແມ່ນວິທີກິນຊີ້ນແບບເກົາຫຼີ.

ຖ້າຈະສະຫຼຸບລົດຊາດກະດູກສົດໃນປະໂຫຍກດຽວ

ພໍຄີບເຂົ້າປາກຄຳທຳອິດ ຂ້ອຍຢອມຮັບຕົງໆວ່າຕົກໃຈນິດໜ່ອຍ. ຢູ່ເກົາຫຼີຂ້ອຍກິນກະດູກໝູມາຫຼາຍ ແຕ່ກະດູກສົດທີ່ນຸ່ມຂະໜາດນີ້ບໍ່ໄດ້ເຈີບ່ອຍ. ບໍ່ມີຄວາມໜຽວເລີຍ, ມັນອອກແນວລະລາຍຢູ່ໃນປາກຫຼາຍກວ່າຕ້ອງຄຽວ. ໝູ່ຂອງຂ້ອຍກໍຄີບສອງຊິ້ນຕິດກັນໂດຍບໍ່ເວົ້າຫຍັງ. ນັ້ນແຫຼະຄຳອະທິບາຍທັງໝົດ.

ຕໍ່ໄປແມ່ນຄິວຂອງກະດູກໝັກແລ້ວ

ຫຼັງຈາກກະດູກສົດໝົດ ກໍເຖິງຄິວຂອງກະດູກໝັກ. ຕັ້ງແຕ່ວາງລົງເທິງເຕົາກໍຮູ້ເລີຍວ່າອາລົມຕ່າງກັນ. ນ້ຳໝັກຜົນໄມ້ທີ່ພັກໄວ້ 48 ຊົ່ວໂມງພໍໂດນໄຟ ກິ່ນກໍລອຍຂຶ້ນມາທັນທີ ແບບວ່າດັງຕອບສະໜອງກ່ອນປາກອີກ. ໝູ່ຂອງຂ້ອຍກໍຫຼຸດປະໂຫຍກອອກມາວ່າ “ກິ່ນນີ້ແຮງຫຼາຍ ຢາກກິນທັນທີເລີຍ.”

ຈັງຫວະຄືທຸກຢ່າງຂອງກະດູກໝັກ

ກະດູກໝັກຕ້ອງໃຊ້ເວລາປີ້ງຫຼາຍກວ່າກະດູກສົດ. ເພາະນ້ຳໝັກຊຶມເຂົ້າໄປເຖິງຂ້າງໃນ ເລີຍໃຊ້ເວລາໃຫ້ຄວາມຮ້ອນເຂົ້າໄປເທົ່າກັນຫຼາຍກວ່າ. ອັນນີ້ແຫຼະເປັນທັງຈຸດເດັ່ນແລະຈຸດເສຍ. ລໍຖ້າໄດ້ດີ ລົດຈະເຂັ້ມຂຶ້ນ, ແຕ່ຖ້າເຜີລໍ້າກໍໄໝ້ໄດ້ທັນທີ.

ພໍຊັ້ນຊອດເລີ່ມມັນເງົາ ກໍຈະເຫັນວ່າມັນກຳລັງຄາຣາເມລໄລຊ໌ບາງໆຢູ່ເທິງຕາແກງ. ຊ່ວງນີ້ແຫຼະທີ່ຫ້າມລະສາຍຕາ. ຖ້າປ່ອຍໄວ້ເກີນຈັກແປບ ມັນຈະກາຍເປັນດຳໆທັນທີ ແລະ ລົດໄໝ້ຂອງນ້ຳໝັກນີ້ຄືກູ້ກັບຄືນບໍ່ໄດ້ຈິງໆ.

ນີ້ແຫຼະຮູບຕອນສຸກພ້ອມກິນ. ດ້ານນອກຖືກເຄືອບດ້ວຍຊອດເຂັ້ມໆພ້ອມກິ່ນຄວັນໄຟ, ແຕ່ຂ້າງໃນຍັງຊຸ່ມຢູ່. ຕອນຄີບຂຶ້ນມາຈາກເຕົາ ຍັງມີນ້ຳມັນໄຫຼລົງມານິດໆ. ເຫັນແລ້ວຫິວແຮງກວ່າເກົ່າອີກ.

ແລ້ວລົດຊາດກະດູກໝັກເປັນແນວໃດ?

ລາຄາ ແລະ ຄວາມຄິດເຫັນລວມ

ສຳລັບ 2 ຄົນ ບິນອອກມາຢູ່ປະມານ $40 ກວ່າໆ. ມັນບໍ່ແມ່ນລາຄາແບບແວະເຂົ້າກິນເບົາໆແລ້ວຈົບ, ແຕ່ຖ້າຄິດເຖິງຊຸດເຄື່ອງຄຽງທີ່ມີທັງປູດອງ, ຈັບແຊ ແລະ ໃບກະທຽມພູ ກໍພໍຈະເຂົ້າໃຈໄດ້ຢູ່.

ຈຸດທີ່ຮູ້ສຶກຄ້າງໃຈນິດໜ່ອຍຄື ແຕ່ລະສາຂາມີເມນູ ແລະ ເຄື່ອງຄຽງບໍ່ຄືກັນ. ດັ່ງນັ້ນສິ່ງທີ່ຂ້ອຍກິນຢູ່ນີ້ ອາດບໍ່ຄືກັບອີກສາຂາໜຶ່ງ. ບາງສາຂາອາດບໍ່ມີເຊັດທີ່ຂ້ອຍສັ່ງ, ດັ່ງນັ້ນຖ້າຄາດຫວັງໄວ້ກ່ອນກໍຄວນເຊັກໃຫ້ຊົວ. ມີບາງສາຂາທີ່ເຮັດຊຸດມື້ທ່ຽງໃນວັນທຳມະດາ ແຕ່ອັນນີ້ກໍຂຶ້ນກັບສາຂາອີກນັ້ນແຫຼະ.

ຢູ່ເກົາຫຼີຂ້ອຍກິນກະດູກປີ້ງຖ່ານມາຫຼາຍຮ້ານ ແຕ່ຖ້າຈະວັດກັນດ້ວຍກະດູກສົດ ລະດັບຂອງຢູຊອງກັນບີຖືວ່າຮູ້ສຶກໄດ້ຊັດເຈນ. ຖ້າໄປແທຈອນ ຮ້ານນີ້ກໍເປັນບ່ອນທີ່ແວະໄດ້ຈັກຄັ້ງ. ບໍ່ໄດ້ບັງຄັບເດີ້, ແຕ່ປະມານວ່າຂ້ອຍຄິດແບບນັ້ນຈິງໆ.

ວິທີຫາສາຂາຂອງຢູຊອງກັນບີ

ຢູຊອງກັນບີເນັ້ນເປີດຮ້ານຢູ່ແຖວແທຈອນເປັນຫຼັກ. ມີສາຂາເຊັ່ນ ເທັກໂນກວນພຽງ, ດຸນຊັນຊີຮ່ອງ, ແທຮຶງ, ກວນຈໍ, ໂນອຶນ ແລະ ມົກດົງ. ສາມາດຄົ້ນຫາຄຳວ່າ “ຢູຊອງກັນບີ” ໃນແຜນທີ່ Naver ຫຼື ເຂົ້າໄປເບິ່ງລາຍຊື່ສາຂາໃນເວັບທາງການ yspig.co.kr ໄດ້. ເພາະແຕ່ລະສາຂາບໍລິຫານບໍ່ຄືກັນ ໂທຖາມກ່ອນຈັກສາຍຈະສະບາຍໃຈກວ່າ.

ໂພສນີ້ຖືກເຜີຍແຜ່ຄັ້ງທຳອິດຢູ່ https://hi-jsb.blog.