ຊຸດຂ້າວດູຣູຊິກິ ນີ້ແຫຼະຂ້າວເກົາຫຼີແທ້
ສາລະບານ
15 ລາຍການ
ປົກກະຕິຂ້ອຍມັກໄປຮ້ານຊຸດຂ້າວແບບຊາວບ້ານຢູ່ເລື້ອຍໆ, ມື້ນີ້ເລີຍຢາກມາເລົ່າເລື່ອງຊຸດຂ້າວຫມູດູຣູຊິກິໃຫ້ຟັງ. ດູຣູຊິກິແມ່ນອາຫານເກົາຫຼີທີ່ເອົາຫມູກັບກິມຈິມາຜັດນຳກັນ ແລ້ວເຕີມນ້ຳປຸງລົດນິດໜ່ອຍໃຫ້ມັນງວດໆແລະຕົ້ມຕໍ່ໃນຫມໍ້. ຫຼາຍຄົນມັກສັບສົນມັນກັບເຈຢຸກບົກກຶມ, ແຕ່ທັງວິທີເຮັດແລະລົດຊາດຕ່າງກັນພໍສົມຄວນ.
ລາຄາປະມານ $7 ຕໍ່ຄົນ ໄດ້ທັງອາຫານຈານຫຼັກ, ຂ້າວ, ກັບແກ້ມ ແລະ ຜັກຫໍ່ຄົບເລີຍ, ຖ້າຢາກກິນໃຫ້ຖືກແລະອີ່ມໃນເກົາຫຼີ ຮ້ານຊຸດຂ້າວແບບຊາວບ້ານແບບນີ້ຄືຕອບໂຈດຫຼາຍ. ຫຼັງຈາກຄັ້ງກ່ອນທີ່ຂ້ອຍເຄີຍແນະນຳຊຸດຂ້າວເຈຢຸກບົກກຶມໄປແລ້ວ, ມື້ນີ້ຈະພາມາເບິ່ງອີກເມນູຫມູແຕ່ມີຄວາມສົ້ມຂອງກິມຈິເຂົ້າມາເພີ່ມຄວາມມັນຄືດູຣູຊິກິຊຸດຂ້າວ.
ດູຣູຊິກິແມ່ນຫຍັງ?
ຄຳວ່າ “ດູຣູ” ໃນພາສາເກົາຫຼີມີຄວາມໝາຍປະມານວ່າ ທົ່ວໆ ຫຼື ປົນກັນຫຼາຍຢ່າງ, ເລີຍເປັນທີ່ມາຂອງຊື່ອາຫານນີ້ທີ່ເອົາຫຼາຍຢ່າງມາປຸງນຳກັນ. ປົກກະຕິຈະຜັດຫມູກ່ອນ ແລ້ວຄ່ອຍເຕີມນ້ຳຊຸບທີ່ລະລາຍນ້ຳພິກໂກຊູຈັງໄວ້ ໃຫ້ມັນງວດໆແລະຕົ້ມຕໍ່. ໃນຫມໍ້ຈະມີທັງກິມຈິ, ຫົວຫອມ, ຕົ້ນຫອມ ແລະ ຖົ່ວງອກຄຽງກັບຊີ້ນ, ໂດຍສະເພາະຖ້າໃຊ້ກິມຈິສຸກດີໆ ຄວາມເຜັດຂອງນ້ຳປຸງຈະໄດ້ຄວາມສົ້ມຂອງກິມຈິມາເພີ່ມ ເຮັດໃຫ້ລົດຊາດລຶກຂຶ້ນຫຼາຍ. ບາງພື້ນທີ່ກໍຈະໃສ່ເຕົ້າຫູ້ ຫຼື ມີແບບໃສ່ອາຫານທະເລດ້ວຍ.
ຖ້າຈະອະທິບາຍແບບງ່າຍໆ ມັນຄືຫມູຜັດກັບກິມຈິແບບເຜັດ ແລ້ວມີຂັ້ນຕອນຕົ້ມຕໍ່ໃຫ້ມີນ້ຳຂົນໆຢູ່ນິດໜ່ອຍ. ຄຳວ່າ ດ້ວາເຈ ໝາຍເຖິງຫມູ ແລະ ດູຣູຊິກິ ຄືອາຫານແນວຜັດແລ້ວຕົ້ມຕໍ່.
ດູຣູຊິກິ ກັບ ເຈຢຸກບົກກຶມ ຕ່າງກັນແນວໃດ?
ເບິ່ງຄ້າຍກັນແຕ່ຈຸດຕ່າງຫຼັກຊັດເຈນຢູ່. ເຈຢຸກບົກກຶມແມ່ນຫມູທີ່ຜັດກັບນ້ຳພິກໂກຊູຈັງເທົ່ານັ້ນ, ຜັດໃຫ້ແຫ້ງໆບໍ່ມີນ້ຳ ເລີຍໄດ້ລົດຫວານນິດໆແລະເຜັດຊັດ. ແຕ່ດູຣູຊິກິແມ່ນຫຼັງຈາກຜັດຫມູແລ້ວ ຈະເຕີມນ້ຳຊຸບປຸງລົດນິດໜ່ອຍແລະຕົ້ມຕໍ່. ເລີຍຍັງມີນ້ຳງວດໆຫຼືຂົນໆເຫຼືອຢູ່, ແຖມພໍໃສ່ກິມຈິລົງໄປ ກໍຈະໄດ້ລົດເຜັດຮ້ອນແບບຈັດກວ່າ ແລະ ມີຄວາມສົ້ມຫອມຂຶ້ນມາ.
ເວົ້າແບບງ່າຍໆ ເຈຢຸກບົກກຶມຄື “ຜັດ”, ສ່ວນດູຣູຊິກິຄື “ຜັດ + ຕົ້ມ”. ເປັນອາຫານຫມູຄ້າຍກັນ ແຕ່ແນວທາງຂອງລົດຊາດຕ່າງກັນຢູ່ຫຼາຍ.
ຮ້ານນ້ອຍໆໃນຊອຍເຂດບ້ານຢູ່
ຮ້ານທີ່ໄປຄັ້ງນີ້ກໍບໍ່ແມ່ນແຟຣນໄຊສ໌ ແຕ່ເປັນຮ້ານກິນເຂົ້າແບບຊາວບ້ານນ້ອຍໆຢູ່ໃນຊຸມຊົນ. ຕ້ອງລ້ຽວອອກຈາກຖະໜົນໃຫຍ່ເຂົ້າໄປໃນຊອຍບ້ານຈຶ່ງຈະເຫັນ, ປ້າຍຮ້ານກໍບໍ່ເດັ່ນ ຖ້າບໍ່ຮູ້ກ່ອນມີສິດເດີນຜ່ານໄປເລີຍ. ເມນູກໍຂຽນຕິດຝາແບບລາຍມື, ໂຕະກໍມີບໍ່ຫຼາຍ, ແຖມເຈົ້າຂອງຮ້ານເຮັດອາຫານເອງ ແລະ ເສີບເອງນຳ. ມັນນ້ອຍໆແລະເກົ່ານິດໜ່ອຍ ແຕ່ກັບເປັນບັນຍາກາດທີ່ຮູ້ສຶກອົບອຸ່ນດີ. ຂ້ອຍໄປຮ້ານແບບນີ້ບໍ່ນ້ອຍ, ມັນບໍ່ໄດ້ຫຼູຫຼາເລີຍ ແຕ່ເລື່ອງຈັດຂ້າວແມ່ນເຮັດໄດ້ຈິງຈັງຫຼາຍ.
ພໍເອົາອອກມາເສີບແບບທັງຫມໍ້ ຢ່າງທຳອິດທີ່ຕົກໃຈຄືປະລິມານ. ຂ້າງເທິງມີຜັກດອກກຸ່ມແລະຖົ່ວງອກກອງສູງໆ, ຂ້າງລຸ່ມເປັນຫມູກັບກິມຈິທີ່ຄຸກນ້ຳປຸງສີແດງຈົນເຕັມແນ່ນ. ທັງທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຈຸດໄຟ ກິ່ນຜົງພິກແລະກິມຈິກໍລອຍມາຮອດໂຕະແລ້ວ. ຂ້ອຍກໍອະທິບາຍໃຫ້ເມຍຟັງວ່າ “ມັນຄ້າຍເຈຢຸກທີ່ຄັ້ງກ່ອນພວກເຮົາກິນ ແຕ່ຮອບນີ້ມີກິມຈິດ້ວຍ”. ແຕ່ເພາະເມຍຂ້ອຍກໍມາຈາກປະເທດທີ່ກິນເຜັດເກັ່ງພໍສົມຄວນ ເລີຍບໍ່ໄດ້ກັງວົນຫຍັງ. ເບິ່ງແລ້ວແມ່ນຂອງໃນຫມໍ້ຫຼາຍພໍທີ່ສອງຄົນຈະກິນອີ່ມໄດ້ສະບາຍ.
ຈັດກັບແກ້ມແລ້ວ ມື້ນີ້ມີຫຍັງແດ່
ຊຸດຂ້າວແບບເກົາຫຼີແມ່ນຫຍັງ?
ຊຸດຂ້າວແບບເກົາຫຼີຄືອາຫານທີ່ມີຂ້າວເປັນຫຼັກ ແລ້ວມີກັບແກ້ມຫຼາຍຢ່າງກັບແກງມາຄູ່ກັນ. ນີ້ແມ່ນຮູບແບບການກິນທີ່ເຫັນໄດ້ບໍ່ຂາດໃນຮ້ານແຖວຊຸມຊົນຂອງເກົາຫຼີ ແລະ ກໍເປັນຂ້າວທຳມະດາທີ່ຄົນເກົາຫຼີກິນກັນທຸກມື້ຕອນກາງວັນ. ມັນອາດບໍ່ຄ່ອຍຢູ່ໃນຄູ່ມືທ່ອງທ່ຽວ ແຕ່ຖ້າຢາກກິນແບບຄົນທ້ອງຖິ່ນ ລອງເຂົ້າຮ້ານແບບນີ້ເບິ່ງ. ກັບແກ້ມຈະບໍ່ຄືກັນໃນແຕ່ລະຮ້ານ ແລະ ໂດຍພື້ນຖານສາມາດຂໍເພີ່ມໄດ້ຟຣີ. ຖ້າຈ່າຍປະມານ $6–7 ຕໍ່ຄົນ ກໍຈະໄດ້ທັງຈານຫຼັກ, ຂ້າວ, ແກງ, ກັບແກ້ມ ແລະ ຜັກຫໍ່ຄົບເລີຍ.
ມື້ນີ້ກັບແກ້ມອອກມາ 5 ຢ່າງ. ມີຜັກປັງປຸງລົດ, ປາແຫ້ງນ້ອຍຜັດ, ກິມຈິຜັກກາດ, ຍຳຫົວໄຊເທົ້າ ແລະ ຜັດບວບເກົາຫຼີ. ນອກຈາກນັ້ນຍັງວາງນ້ຳຈິ້ມຊຳ, ກະທຽມ ແລະ ພິກໄວ້ຕ່າງຫາກ. ຖ້າທຽບກັບຮ້ານຊຸດຂ້າວເຈຢຸກຄັ້ງກ່ອນ ຈຳນວນກັບແກ້ມອາດຈະນ້ອຍກວ່າ, ແຕ່ຮ້ານນີ້ແມ່ນເນັ້ນຈານຫຼັກຫຼາຍກວ່າກັບແກ້ມ. ພູດຕົງໆ ຂ້ອຍກັບມັກແນວທີ່ກັບແກ້ມງ່າຍໆແຕ່ຈານຫຼັກແນ່ນໆ ຫຼາຍກວ່າຮ້ານທີ່ຈັດກັບແກ້ມ 10 ຢ່າງແຕ່ອາຫານຫຼັກກັບຈືດໆ.
ຜັກປັງປຸງລົດ, ບວບປຸງລົດ, ປາແຫ້ງຜັດ
ຜັກປັງປຸງລົດ. ເປັນຜັກປັງລວກແລ້ວຄຸກກັບນ້ຳມັນງາແລະເມັດງາ, ຖືວ່າເປັນກັບແກ້ມພື້ນຖານຫຼາຍໆຂອງອາຫານເກົາຫຼີ. ຂ້ອຍເຄີຍໄປຮ້ານຊຸດຂ້າວຫຼາຍສິບຮ້ານ ແທບຈະບໍ່ຄ່ອຍເຫັນຮ້ານໃດບໍ່ມີອັນນີ້. ລະຫວ່າງກັບແກ້ມທີ່ລົດຈັດໆ ມັນເປັນຕົວຊ່ວຍປັບປາກໄດ້ດີ.
ບວບປຸງລົດ. ເຂົາຊອຍບວບແລ້ວຄຸກກັບນ້ຳປຸງຜົງພິກ, ເນື້ອສຳຜັດຈະນຸ່ມໆເລັກນ້ອຍອອກນວມໆ. ຖ້າກິນດ່ຽວໆອາດບໍ່ໄດ້ໂດດເດັ່ນຫຼາຍ, ແຕ່ຖ້າເອົາວາງເທິງຂ້າວແລ້ວຄົນກິນ ຈະເຂົ້າກັນກວ່າ.
ປາແຫ້ງນ້ອຍຜັດ. ອັນນີ້ແທບຈະເປັນກັບແກ້ມປະຈຳຂອງຮ້ານຊຸດຂ້າວເລີຍ ເຫັນເກືອບທຸກຮອບ ເລີຍບໍ່ຕ້ອງອະທິບາຍຫຼາຍ. ເຂົາເອົາປາແຫ້ງນ້ອຍໄປຜັດກັບຊີອິ້ວແລະນ້ຳຫວານ, ໃສ່ພິກກັບຖົ່ວລົງໄປນຳ. ກິນແລ້ວກອບ ແລະ ຫອມມັນ ດີສຳລັບຄີບກິນລະຫວ່າງກິນຂ້າວ.
ກິມຈິຜັກກາດ, ຜັກຫໍ່, ອອມຸກຜັດ
ກິມຈິຜັກກາດ. ຮູບທີ່ຖ່າຍອອກມາອາດຈະບໍ່ຄ່ອຍງາມເທົ່າໄຫລ, ແຕ່ຂອງຈິງດູດີກວ່ານີ້. ມັນສຸກພໍດີ ເລີຍມີຄວາມເຜັດຄູ່ກັບຄວາມສົ້ມອ່ອນໆ, ແຖມບໍ່ເຄັມຈົນເກີນໄປ ກິນງ່າຍດີ. ເລື່ອງກິມຈິນີ້ຂ້ອຍເຄີຍເລົ່າໄວ້ລະອຽດໃນບົດກ່ຽວກັບຊຸດຂ້າວເຈຢຸກຄັ້ງກ່ອນແລ້ວ, ຮອບນີ້ຂໍຂ້າມໄປກ່ອນ.
ຜັກຫໍ່ກໍອອກມາເປັນກະຕ່າໜຶ່ງເຕັມໆ. ຂ້າງໃນມີທັງຜັກກາດຫອມຂຽວແລະສີແດງປົນກັນ, ພໍດູຣູຊິກິສຸກແລ້ວກໍເອົາມາຫໍ່ກິນໄດ້ເລີຍ. ທີ່ກ່ອນໜ້ານີ້ມີກະທຽມກັບນ້ຳຈິ້ມຊຳວາງອອກມາຕ່າງຫາກ ກໍເພາະເອົາໄວ້ໃຊ້ຕອນຫໍ່ກິນນີ້ແຫຼະ. ຢູ່ເກົາຫຼີ ຖ້າມີອາຫານປະເພດຊີ້ນ ສ່ວນໃຫຍ່ກໍຈະມີຜັກຫໍ່ມາຄູ່ກັນເກືອບຕະຫຼອດ.
ອອມຸກຜັດ. ໃນຮູບລວມຂອງກັບແກ້ມເມື່ອກີ້ອາດບໍ່ເຫັນ ເພາະເຂົາເອົາອອກມາເສີບແຍກຕ່າງຫາກ. ມັນຜັດກັບພິກແລະຊີອິ້ວ, ເນື້ອສຳຜັດຈະໜຶບໆແລະມີຄວາມເຜັດອ່ອນໆ. ອັນນີ້ກໍເປັນກັບແກ້ມທີ່ເຫັນໄດ້ບໍ່ຍາກໃນຮ້ານຊຸດຂ້າວຂອງເກົາຫຼີ.
ກັບແກ້ມໃນຮ້ານຊຸດຂ້າວເກົາຫຼີ ຄວນກິນແນວໃດ?
ຢູ່ຮ້ານຊຸດຂ້າວເກົາຫຼີ ກັບແກ້ມທັງໝົດຖືກລວມຢູ່ໃນລາຄາຂອງຈານຫຼັກແລ້ວ. ບໍ່ຕ້ອງຈ່າຍເພີ່ມ. ຖ້າບໍ່ພໍກໍຂໍເພີ່ມໄດ້ຟຣີ, ບາງຮ້ານຈະມີມຸມໃຫ້ຕັກເອງ ແລະ ບາງຮ້ານກໍບອກເຈົ້າຂອງແລ້ວເຂົານຳມາໃຫ້.
ຊຸດກັບແກ້ມຈະປ່ຽນໄປແຕ່ລະມື້ແລະແຕ່ລະຮ້ານ. ບາງຮ້ານເນັ້ນພວກຜັກປຸງລົດ, ບາງຮ້ານກໍອາດຈະມີພວກອາຫານໝັກ ຫຼື ດອງເຢັນຫຼາຍກວ່າ. ມັນບໍ່ມີຊຸດຕາຍຕົວ ເລີຍມ່ວນດີທີ່ຈະຄອຍເບິ່ງວ່າມື້ນັ້ນຈະອອກຫຍັງມາ. ມີທິບນ້ອຍໆຢ່າງໜຶ່ງຄື ຕັກມາກິນເທົ່າທີ່ຈະກິນໄຫວກ່ອນ. ຖ້າບໍ່ພໍຄ່ອຍໄປເອົາເພີ່ມກໍໄດ້.
ດູຣູຊິກິກ່ອນຈຸດໄຟ
ພໍເບິ່ງໃກ້ໆ ຈະເຫັນວ່າລະຫວ່າງຊີ້ນຫມູມີກິມຈິແຊກຢູ່ເປັນຊ່ວງໆ ແລະ ຫົວຫອມກັບຕົ້ນຫອມກໍໃສ່ມາບໍ່ໜ້ອຍ. ຜັກດອກກຸ່ມ ແລະ ຖົ່ວງອກທີ່ຢູ່ຂ້າງເທິງ ພໍຈຸດໄຟແລ້ວກໍຈະຄ່ອຍໆຍຸບລົງແລະປົນເຂົ້າກັບນ້ຳປຸງ. ໃນຫມໍ້ດຽວມີທັງຫມູ, ກິມຈິ ແລະ ຜັກຄົບເລີຍ, ແລະ ວິທີກິນຂອງດູຣູຊິກິກໍຄືຕັ້ງຫມໍ້ໄວ້ເທິງໄຟ ແລ້ວຄົນໄປນຳຕອນມັນສຸກ.
ຈຸດໄຟແລ້ວ ກຳລັງຟອດໆ
ພໍຈຸດໄຟໄປໄດ້ປະມານ 3–4 ນາທີ ນ້ຳປຸງກໍເລີ່ມຟອດໆແລ້ວ. ຜັກດອກກຸ່ມແລະຖົ່ວງອກທີ່ຕອນທຳອິດກອງສູງໆ ກໍຄ່ອຍໆຍຸບລົງຫາລຸ່ມ, ສ່ວນນ້ຳທີ່ອອກຈາກຫມູກັບກິມຈິກໍມາລວມກັນເປັນນ້ຳຂົນໆຢູ່ກົ້ນຫມໍ້. ຊ່ວງນີ້ກິ່ນແຮງຫຼາຍຈົນລອຍໄປທົ່ວໂຕະ. ກິ່ນກິມຈິທີ່ກຳລັງສຸກລວມກັບກິ່ນຫມູຜັດ ຈົນໂຕະຂ້າງໆຍັງຫັນມາເບິ່ງ. ຕອນທີ່ລໍຖ້າ ເມຍຂ້ອຍນັ່ງກິນກັບແກ້ມຢູ່ກ່ອນ ແຕ່ພໍກິ່ນລອຍຂຶ້ນມາ ກໍວາງຕະກຽບແລ້ວຈ້ອງແຕ່ຫມໍ້. ຂັ້ນຕອນທີ່ໄດ້ຄົນໄປດ້ວຍມືເອງແບບນີ້ແຫຼະຄືເສນ່ຂອງດູຣູຊິກິ.
ຕອນໃກ້ສຸກດີ
ພໍນ້ຳປຸງເລີ່ມງວດ ຜິວຂອງຊີ້ນກໍເລີ່ມມີຄວາມມັນເຫຼື້ອມ, ສ່ວນກິມຈິກໍສຸກນຸ່ມແບບເຕັມທີ່ຈົນສີເຂັ້ມຂຶ້ນ. ຖົ່ວງອກກັບຫົວຫອມກໍດູດນ້ຳປຸງໄວ້ຈົນເລີ່ມມີຕິດກົ້ນຫມໍ້ນິດໜ່ອຍ, ແລະ ຊ່ວງນີ້ແຫຼະແມ່ນເວລາທີ່ກິນແລ້ວອອກມາດີທີ່ສຸດ.
ຄຳທຳອິດ ລົດຊາດເປັນແນວໃດ
ພໍຕັກໃສ່ຈານແລ້ວຄີບຄຳທຳອິດ ຄວາມເຜັດມາກ່ອນ ແລ້ວຕາມດ້ວຍລົດເຄັມນົວທີ່ກົມກ່ອມຢູ່ຂ້າງຫຼັງ. ບໍ່ແມ່ນເຄັມແຮງແບບກິນບໍ່ໄດ້ ແຕ່ເປັນຄວາມນົວທີ່ອອກມາຈາກນ້ຳປຸງກັບກິມຈິມັນປົນກັນພອດີ. ແລະ ຊີ້ນຫມູກໍນຸ່ມກວ່າທີ່ຄິດໄວ້ຫຼາຍ. ຖ້າມາດຕະຖານຂອງຮ້ານຊຸດຂ້າວທົ່ວໄປ ຕ້ອງບອກວ່າຮ້ານນີ້ເຮັດດູຣູຊິກິໄດ້ດີພໍສົມຄວນເລີຍ. ຖົ່ວງອກກັບກິມຈິທີ່ຊຶມນ້ຳປຸງໄວ້ຈົນເຕັມ ກິນຄູ່ກັນແລ້ວດີກວ່າກິນແຕ່ຊີ້ນຫມູລ້ວນໆຫຼາຍ.
ຂ້ອຍຖາມເມຍວ່າເຜັດບໍ, ແຕ່ນາງກໍບອກວ່າອາຫານບ້ານເກີດຂອງນາງກໍມີຫຼາຍຢ່າງທີ່ເຜັດ ລະດັບນີ້ສຳລັບນາງຍັງສະບາຍ. ຍິ່ງຢູ່ເກົາຫຼີມາ 3 ປີ ນາງກໍຊິນກັບອາຫານເຜັດຫຼາຍຂຶ້ນ. ກັບກາຍເປັນວ່ານາງມັກຄວາມສົ້ມທີ່ອອກຈາກກິມຈິ ແລະ ບອກວ່າມັນແຕກຕ່າງຈາກເຈຢຸກບົກກຶມຊັດເຈນເລີຍ.
ຄົນຕ່າງປະເທດກິນດູຣູຊິກິໄດ້ບໍ?
ຖ້າກິນເຜັດໄດ້ພໍສົມຄວນ ອາຫານນີ້ຖືວ່ານ່າລອງຫຼາຍ. ດູຣູຊິກິມີທັງນ້ຳພິກໂກຊູຈັງ ແລະ ກິມຈິ ເລີຍອອກຈະເຜັດຢູ່, ແຕ່ຖ້າກິນຄູ່ກັບຂ້າວ ຄວາມເຜັດຈະຫຼຸດລົງຫຼາຍ. ຖ້າເອົາໄປຫໍ່ກັບຜັກກໍຈະຊ່ວຍຕັດຄວາມເຜັດໄດ້ອີກ.
ຖ້າບໍ່ໝັ້ນໃຈເລື່ອງເຜັດ ຢູ່ຮ້ານຊຸດຂ້າວແບບນີ້ກໍມັກຈະມີເມນູອື່ນທີ່ບໍ່ເຜັດ ເຊັ່ນ ປາຢ່າງ ຫຼື ແກງເຕົ້າຖົ່ວເຫຼືອງ. ສ່ວນໃຫຍ່ຮ້ານຈະມີໃຫ້ເລືອກຫຼາຍຢ່າງຢູ່ແລ້ວ ເລືອກສັ່ງຕາມລະດັບເຜັດທີ່ຕົນເອງໄຫວກໍພໍ.
ວິທີກິນດູຣູຊິກິ 3 ແບບ
ນີ້ຄືຊຸດສຳລັບກິນດູຣູຊິກິ. ມີຂ້າວ, ດູຣູຊິກິ, ຜັກຫໍ່ ແລະ ນ້ຳຈິ້ມຊຳ. ວິທີກິນຫຼັກໆມີຢູ່ 3 ແບບ.
ແບບທຳອິດຄືເອົາໄປວາງເທິງຂ້າວແລ້ວຄົນກິນ. ຕັກດູຣູຊິກິໃສ່ເທິງຂ້າວໃຫ້ເຕັມໆ ແລ້ວລາດນ້ຳປຸງລົງໄປນຳ ຄົນໆໃຫ້ກາຍເປັນຂ້າວຄຸກນ້ຳປຸງ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ງ່າຍທີ່ສຸດ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຂ້າວຫາຍໄວທີ່ສຸດຄືກັນ.
ແບບທີສອງຄືຫໍ່ກິນກັບຜັກ. ກາງຜັກອອກໃບໜຶ່ງ ແລ້ວໃສ່ຂ້າວກັບຊີ້ນລົງໄປ, ແຕ້ມນ້ຳຈິ້ມຊຳນິດໜ່ອຍ ແລ້ວກໍກິນເຂົ້າປາກເລີຍ. ຢູ່ເກົາຫຼີນີ້ແມ່ນວິທີພື້ນຖານທີ່ສຸດໃນການກິນອາຫານຊີ້ນ.
ແບບທີສາມຄືຄີບກິນກັບຂ້າວຕົງໆເລີຍ. ເພາະຊີ້ນຊຶມນ້ຳປຸງໄວ້ດີຫຼາຍ ກິນແບບນີ້ຢ່າງດຽວກໍສາມາດກວາດຂ້າວໝົດໜຶ່ງຖ້ວຍໄດ້ໄວໆ.
ບໍ່ມີວິທີຕາຍຕົວ ກິນຕາມທີ່ສະດວກໄດ້ເລີຍ.
ຫໍ່ກິນກັບຜັກ
ອັນນີ້ຄືເອົາຜັກກາດຫອມໃບໜຶ່ງມາກາງ ແລ້ວໃສ່ດູຣູຊິກິໄປຄຳໜຶ່ງ ກັບຂ້າວອີກບ່ວງໜຶ່ງ. ບາງຄົນອາດຈະເຕີມນ້ຳຈິ້ມຊຳ ຫຼື ກະທຽມເພີ່ມ ແຕ່ຂ້ອຍຮູ້ສຶກວ່ານ້ຳປຸງຂອງດູຣູຊິກິກໍພໍແລ້ວ ເລີຍກິນແບບນີ້ເລີຍ. ຫໍ່ໃຫ້ມິດ ແລ້ວເອົາເຂົ້າປາກຄຳດຽວ. ຕອນທຳອິດເມຍຂ້ອຍກໍຍັງຫໍ່ບໍ່ຄ່ອຍເກັ່ງ, ແຕ່ຢູ່ເກົາຫຼີມາ 3 ປີ ດຽວນີ້ນາງຫໍ່ໃຫຍ່ກວ່າຂ້ອຍອີກ.
ອີກຄຳໜຶ່ງ. ຮອບນີ້ຂ້ອຍໃສ່ຊີ້ນຫຼາຍກວ່າເກົ່າໜ່ອຍ. ນ້ຳປຸງໄຫຼລົງມາເທິງຜັກຕອນມັນປົນກັບຂ້າວ ເບິ່ງແລ້ວອາດບໍ່ໄດ້ສວຍຫຼາຍ ແຕ່ລົດຊາດນີ້ຊັດເຈນແນ່ນອນ. ການຫໍ່ບໍ່ໄດ້ສຳຄັນທີ່ຄວາມສວຍ, ຈຸດສຳຄັນຄືໃສ່ໃຫ້ຈັດເຕັມແລ້ວກິນເຂົ້າໄປຄຳດຽວນີ້ແຫຼະ.
ຄີບກິນຕົງໆກັບຕະກຽບ
ຖ້າຮູ້ສຶກວ່າຫໍ່ຜັກມັນວຸ່ນວາຍ ກໍຄີບແບບນີ້ແລ້ວກິນກັບຂ້າວໄດ້ເລີຍ. ເພາະຊີ້ນຊຶມນ້ຳປຸງໄວ້ດີຫຼາຍ ກິນແບບນີ້ຢ່າງດຽວກໍພາໃຫ້ຂ້າວໜຶ່ງຖ້ວຍໝົດໄປໄວຫຼາຍ.
ຂ້າວຖ້ວຍດຽວບໍ່ພໍແທ້ໆ
ຢູ່ຮ້ານອາຫານເກົາຫຼີ ຖ້າສັ່ງຈານຫຼັກ ສ່ວນໃຫຍ່ຈະມີຂ້າວມາໃຫ້ຢູ່ແລ້ວ. ຖ້າກິນໝົດແລ້ວຢາກເພີ່ມ ກໍສາມາດສັ່ງຂ້າວອີກຖ້ວຍໄດ້, ສ່ວນໃຫຍ່ລາຄາປະມານ $0.7 ຕໍ່ຖ້ວຍ. ບາງຮ້ານກໍມີແບບເພີ່ມຂ້າວຟຣີໄປເລີຍ.
ພູດກັນຕົງໆ ທັງຂ້ອຍແລະເມຍກິນຂ້າວເພີ່ມຄົນລະຖ້ວຍຈິງໆ. ນ້ຳປຸງຂອງດູຣູຊິກິມັນກິນກັບຂ້າວເຂົ້າກັນຫຼາຍ ຖ້ວຍດຽວບໍ່ຢູ່ຈິງ. ຮ້ານນີ້ຄິດຄ່າເພີ່ມຂ້າວປະມານ $0.7, ແຕ່ກັບປະລິມານທີ່ກິນໄດ້ແບບນີ້ ຖືວ່າຄຸ້ມເກີນລາຄາຫຼາຍ.
ຄາລກຸກຊູທີ່ສັ່ງເພີ່ມມາເປັນໄຊດ໌
ຈິງໆແລ້ວແຄ່ດູຣູຊິກິກໍພໍອີ່ມແລ້ວ ແຕ່ມັນຍັງຮູ້ສຶກຂາດອະໄລບາງຢ່າງ ເລີຍສັ່ງຄາລກຸກຊູມາເພີ່ມອີກຊາມ. ນ້ຳຊຸບໃສໆມີຜັກດອກກຸ່ມ, ແຄຣອດ ແລະ ບວບວາງຢູ່ຂ້າງເທິງ, ສ່ວນເສັ້ນກໍໃຫຍ່ພໍມີຄວາມໜຽວໃຫ້ຄ້ຽວ. ກິນດູຣູຊິກິເຜັດໆແລ້ວຊ້ອນນ້ຳຊຸບອັນນີ້ຕາມໄປບ່ວງໜຶ່ງ ປາກຈະຮູ້ສຶກສະອາດຂຶ້ນທັນທີ. ແມ່ນສັ່ງມາເປັນຈານຂ້າງ ແຕ່ປະລິມານບໍ່ນ້ອຍເລີຍ ຈົນຄິດວ່າຖ້າກິນອັນນີ້ຢ່າງດຽວກໍເປັນອີກໜຶ່ງມື້ໄດ້.
ຄາລກຸກຊູແມ່ນຫຍັງ?
ນີ້ແມ່ນອາຫານເສັ້ນແບບເຮັດດ້ວຍມືຂອງເກົາຫຼີ ທີ່ເອົາແປ້ງສາລີມານວດ ແລ້ວຄຶງໃຫ້ບາງ ແລ້ວໃຊ້ມີດຕັດເປັນເສັ້ນ. ເພາະບໍ່ແມ່ນເສັ້ນທີ່ອອກຈາກເຄື່ອງ ແຕ່ໃຊ້ມີດຕັດເອົາ ຂະໜາດຂອງເສັ້ນເລີຍບໍ່ສະໝ່ຳເສມ ແລະ ນັ້ນກໍກາຍເປັນເສນ່ທີ່ເຮັດໃຫ້ຄ້ຽວແລ້ວໜຶບມີຄວາມບ້ານໆດີ. ນ້ຳຊຸບສ່ວນໃຫຍ່ຈະເປັນນ້ຳຕົ້ມໃສຈາກປາແຫ້ງຫຼືສາຫຼ່າຍ, ແລ້ວໂຮຍຜັກເຊັ່ນ ບວບ, ແຄຣອດ ແລະ ຜັກດອກກຸ່ມລົງໄປ. ຢູ່ເກົາຫຼີມັກເຫັນສັ່ງກັນໃນຮ້ານຊຸດຂ້າວ ຫຼື ຮ້ານອາຫານກິນຫຼິ້ນ, ແຖມຍັງມີຮ້ານທີ່ຂາຍຄາລກຸກຊູໂດຍສະເພາະອີກ ເພາະມັນເປັນອາຫານທີ່ນິຍົມຫຼາຍ.
ຖ້າແປແບບງ່າຍໆ ຄຳວ່າ “ຄາລ” ໝາຍເຖິງມີດ ແລະ “ກຸກຊູ” ໝາຍເຖິງເສັ້ນ. ກໍຄືເສັ້ນທີ່ໃຊ້ມີດຕັດນັ້ນເອງ.
ເບິ່ງຄາລກຸກຊູໃກ້ໆ
ພໍເບິ່ງໃກ້ໆ ຈະເຫັນຜັກດອກກຸ່ມລອຍຢູ່ເທິງນ້ຳຊຸບ ແລະ ຂ້າງລຸ່ມກໍມີເສັ້ນກັບຜັກຢູ່. ຄາລກຸກຊູຂອງຮ້ານນີ້ໃສ່ຜັກດອກກຸ່ມມາບໍ່ນ້ອຍເລີຍ.
ຂ້ອຍລອງຄີບຂຶ້ນມາໜຶ່ງຄຳ ຈະເຫັນວ່າເສັ້ນຄ່ອນຂ້າງໃຫຍ່ແທ້. ເພາະເປັນເສັ້ນທີ່ໃຊ້ມີດຕັດ ຂະໜາດເລີຍບໍ່ເທົ່າກັນ ແຕ່ນັ້ນກັບເຮັດໃຫ້ມັນເຂົ້າກັບນ້ຳຊຸບໄດ້ດີ. ຕອນນີ້ດູຣູຊິກິກໍເກືອບຖືກກິນໝົດແລ້ວ, ທັງທີ່ກໍອີ່ມພໍສົມຄວນ ແຕ່ນ້ຳຊຸບມັນເບົາແລະສະອາດ ຈົນກິນຕໍ່ໄດ້ເລື້ອຍ.
ສຸດທ້າຍແລ້ວ ລາຄານີ້ໄດ້ຂະໜາດນີ້
ສະຫຼຸບລາຄາຊຸດຂ້າວຫມູດູຣູຊິກິ
ຖ້າເປັນຊຸດຂ້າວທົ່ວໄປທີ່ເນັ້ນກັບແກ້ມ ລາຄາຈະຢູ່ປະມານ $6 ຕໍ່ຄົນ, ແຕ່ຖ້າເປັນແບບມີດູຣູຊິກິເປັນຈານຫຼັກແບບມື້ນີ້ ຈະຢູ່ປະມານ $7 ຕໍ່ຄົນ. ສຳລັບ 2 ຄົນປະມານ $14 ກໍໄດ້ທັງຈານຫຼັກ, ກັບແກ້ມ, ຂ້າວ ແລະ ຜັກຫໍ່ຄົບເລີຍ.
ຄ່າເພີ່ມຂ້າວສ່ວນໃຫຍ່ປະມານ $0.7, ແລະ ບາງຮ້ານກໍໃຫ້ຟຣີ. ກັບແກ້ມຂໍເພີ່ມໄດ້ຟຣີເປັນພື້ນຖານ.
ຖ້າລະຫວ່າງທ່ຽວເກົາຫຼີກັງວົນເລື່ອງງົບຂອງມື້ໜຶ່ງ ລອງຫາຮ້ານຊຸດຂ້າວແບບຊາວບ້ານເບິ່ງ. ມັນຖືກກວ່າຮ້ານໃນຍ່ານທ່ອງທ່ຽວຫຼາຍ ແຖມຍັງໄດ້ສຳຜັດຂ້າວທີ່ຄົນເກົາຫຼີກິນກັນຈິງໆໃນແຕ່ລະມື້.
ສຸດທ້າຍພວກເຮົາສອງຄົນສັ່ງທັງຊຸດຂ້າວດູຣູຊິກິ ແລະ ຄາລກຸກຊູ, ແຖມກິນຂ້າວເພີ່ມຄົນລະຖ້ວຍ ລວມແລ້ວປະມານ $17.5 ເທົ່ານັ້ນ. ຈິງໆການສັ່ງຄາລກຸກຊູເພີ່ມມາມັນອອກຈະໂລບໜ່ອຍ, ແຕ່ຖ້າຕັດອອກແລ້ວກິນແຄ່ດູຣູຊິກິຊຸດຂ້າວ ເພີ່ມຂ້າວອີກນິດ ກໍອີ່ມໄດ້ແບບສະບາຍ.
ມັນບໍ່ມີຫຍັງຫຼູຫຼາເລີຍ ແຕ່ນີ້ແຫຼະຄືຂ້າວຂອງຈິງໃນຮ້ານແຖວຊຸມຊົນເກົາຫຼີ. ບໍ່ແມ່ນອາຫານທີ່ຈັດໃຫ້ນັກທ່ອງທ່ຽວ ແຕ່ເປັນໂຕະຂ້າວທີ່ຄົນເກົາຫຼີກິນຈິງໆທຸກມື້ຕອນກາງວັນ. ຖ້າມາທ່ຽວ ລອງຫາເວລາສັກມື້ທີ່ຈະອອກຈາກຖະໜົນໃຫຍ່ ແລ້ວເດີນເຂົ້າໄປໃນຊອຍຫາຮ້ານຊຸດຂ້າວແບບນີ້ເບິ່ງ. ເບິ່ງເມນູແລ້ວເລືອກສັ່ງສັກຢ່າງ, ກັບແກ້ມຈະຖືກຈັດອອກມາໃຫ້ເອງ ແລະ ຂໍເພີ່ມກໍໄດ້ຟຣີ. ເຖິງຈະໄປຄັ້ງທຳອິດກໍບໍ່ມີຫຍັງຕ້ອງກັງວົນ.
ຕອນໜ້າຂ້ອຍຈະພາມາເບິ່ງອີກໜຶ່ງເມນູໃນຮ້ານຊຸດຂ້າວນຳກັນ.
ໂພສນີ້ເຄີຍຖືກເຜີຍແຜ່ຕົ້ນສະບັບຢູ່ https://hi-jsb.blog.