Donkatsuyê Hokkaidoyê Tamafujî | 70 sal kevneşopî, rexneya rastîn

Bê plan em ketin dikana donkatsuyê li Çîtoseyê

Roja dawî ya gera Hokkaidoyê bû û ti planek me tunebû ku şîvê li ku bixwin. Me barkêşên xwe li otêla nêzî stasyona Çîtoseyê danîn û derketin, berê demjimêr 7ê êvarê bûbû. Sibê zû firîn bû, vegera Sapporoyê ne maqûl bû, min got qey li nêzîkiyê tiştekî bixwin û vegerin, min li ser Googleê "xwarina baş li Çîtoseyê" geriya.

Bi rastî min hêvî nedikir ku li nêzî stasyona Çîtoseyê tiştekî ecêb derkeve. Balafirgeha Nû ya Çîtoseyê navdar e lê bajarê Çîtoseyê bi xwe cihê geştiyariyê nîne. Lê di encamên lêgerînê de dikaneke pispor a donkatsuyê ya Hokkaidoyê — ango kotlêta berazê ya japonî ya qelandî — nirxên baş ên rexneyan hebûn. Tamafujî (とんかつ玉藤) şaxa Çîtoseyê. Bi rastî ez ne pir dixwestim donkatsu bixwim, lê çend rojan bû ramen û xwarina deryayê xwaribûn, lewma guherîn baş hat. Bê tu hêviyekê bi piyayî çûm.

Ji stasyonê dema 15 deqeyan girt. Rê bi rastî vala ye. Di nav taxên niştecîhan re rasterast diçî, êvar bû û tarî jî bû, di nîvê rê de min got "gelo ev rast e?" Yek jî dikaneke piçûk tunebû, mirov jî hema hema xuya nedibûn, carinan tenê otomobîlek derbas dibû. Min li nexşeya Googleê dinihêrî û tenê kêmbûna dûrahiya mayî kontrol dikir. Ger bi otomobîla kirêkirî bûya ev dûrahî tiştek nebû, lê bi piyayî çûn hesteke cuda bû.

Dema min tabela dît hinekî aram bûm. Ketim hundir, saet 7ê êvarê derbas bûbû lê tenê sê-çar maseyên xerîdaran hebûn. Min fêm kir ku ev bi rastî taxa herêmî ye. Ji min pê ve kesek mîna geştiyarî xuya nedibû, yên din hemû mîna niştecîhên nêzîkiyê xuya dikirin. Karmendek bi japonî tiştekî got, min nîvê fêm kir, min rûnişt. Belkî pirsî çend kes in — min tiliyekî bilind kir û mesele çareser bû.

Tamafujî — zincîra donkatsuyê ya Hokkaidoyê ya zêdeyî 70 sal

Menuya tenê bi japonî bû, hinekî şaş bûm, lê xwezî wêne hebûn min bi texmînê hilbijart. Paşê min agahdariya dîrokê ya li ser dîwêr xwend û fêm kir ku Tamafujî di sala 1952an de hatiye damezrandin wek dikana pispor a donkatsuyê ya navdar a Hokkaidoyê. Ev zincîreke zêdeyî 70 sal e. Tenê di nav bajarê Sapporoyê de 10 şax hene, li Asahîkawayê 1, li Çîtoseyê 1, û heta li Hawaiyê jî şaxeke derveyî welat heye. Min digot qey dikana donkatsuyê ya taxê ye, lê mezinahiya wê ji ya ku min digot mezintir bû.

Lê belê şaxa Çîtoseyê ji ber cihê xwe, di bernameya gerê de bi qestî heta vir hatin hinekî dijwar e. Derdora stasyona Çîtoseyê bi tevahî taxa niştecîhên herêmî ye, yên ku li nêzî balafirgeha Nû ya Çîtoseyê xwarinê digerin jî bi gelemperî heta vir nayên. Ger di bernameya we de gihîştina Çîtoseyê dijwar e, şaxên nav bajarê Sapporoyê gelekî hêsantir in.

Xwarinên alîgir ên serbixwe, berî donkatsuyê kêfxweşî

Dema rûniştim min dît ku li ser dîwêr nivîsandiye xwarinên alîgir serbixwe ne. Li aliyek sê kasên mezin hebûn — tsukemono (tirşiya sebzeyan), gobozuke (riheke rehkirî ya bi nav gobo — sebzeyeke reh a ku di soya sosê de hatiye pijandin), û nameko (tirşiya kivarkê). Çiqas dixwazî di dêriyê de datînî û tînî. Ne hewce ye ji karmendê zêde bixwazî, ger kêm bû dîsa here dagire — hêsan bû, lê dîsa jî çiqas dixwî ew qasî dagirtin edeb e.

Gobozuke herî baş bû

Gobozuke — riheka gobo ya di soya sosê de pijandî. Rengê wê tarîtirk e, şor-şîrîn e, û dema dixûyî dengê qirçeqirç dike — ev hest gelekî xweş bû. Tamê wê wisa bû ku wek meze jî dihat xwarin, lê ev bi bêsînor serbixwe bû, ev yek hinekî ecêb bû. Hem rola kêmkirina rûnbûna donkatsuyê dikir, hem jî bi serê xwe bi têra xwe xweş bû.

Kivarka nameko dibe ku her kes jê hez neke

Kivarkên biçûk û girover di soya sosê de hatine pijandin, li derve ava zeliqok a taybetmendiya wan heye. Dibêjin ev taybetmendiya namekoyê ye, lê cara yekem bixwî dibe ku hinekî xerîb bê. Ji bo min baş bû, lê ger kesekî din jî bi min re bûya belkî hin kes jê hez nekiran. Şor û nerm bû, ligel birincê xwarin pir lê dihat.

Hersêyan di yek dêriyê de anîm. Berî ku donkatsu were, ji vir û wir dixwarim û li bendê dimam, dem zû derbas bû. Ger kalîteya xwarinên alîgir ên serbixwe ew qasî be, ji menuyê sereke hinekî hêvî dikare hebe.

Sosê taybetî yê ku bi destê xwe kuncelê dihêlî

Û li ser her maseyekê hawinek danîbû. Di destpêkê de min nizanibû ev çi ye. Xemilandinek e? min digot, lê di hundirê de kuncelên tevde hebûn. Derket holê ku divê bi destê xwe wan bihêlî û di sosê donkatsuyê de tevlî bikî û bixwî. Bêyî derewkirinê, ev bingeha awayê xwarina Tamafujiyê ye.

Bi darekî darîn li dora xwe dizivirînî, lê di destpêkê de min hêza xwe baş kontrol nekir û kuncel li her derê belav bûn. Li ser maseyê belav bûn, min bi destê xwe civandin, hinekî şerm kir. Lê dema dest bi perçebûnê kir bêhna xweş a kuncelê ji nişkê ve bilind bû. "Ax ev baş e ku!" — ew kêliye tam ew bû. Piştî ku hemû hêlîn, sosê lê dirijînî û baş tevlî dikî, temam. Bi sosê amade nixumandina tam cuda ye. Bêhna kuncelê teze hêlandî di sosê de dihele û tamê bi tevahî diguhere.

Donkatsuyê hişkirî, yekem bandor asayî bû

Min seta donkatsuyê fîleyê ya hişkirî ya 3 perçe spartin. 1,720 yen bû wisa. Bi rastî dema yekem hat, "ma? ji ya ku min digot asayîtir e?" min got. Kirasê nanê hûrkirî, kelem û xerdel. Ji derve çi cuda ye ji yên berê min xwaribû fêm nedikir.

Nanê hûrkirî yê stûr bi yeksan hatibû kişandin û rengê wî tam zêrîn bû. Ev jî dîmenek e ku min li gelek cihan dîtiye. Heta vir bi rastî tu tiştek taybetî tunebû.

Piştî ku kuncelê temam hêlîn û sosê lê dirijînî û tevlî dikî, wisa soseke hinekî stûr a kuncelê amade dibe. Donkatsuyê baş tê de dixumînî û dixwî.

Kêliya ku min grîteke yekem girt, hinekî rawestan

Lê dema bi çopstîkan bilind kirim ji wê kêliyê tiştekî cuda bû. Rûnbûn tunebû. Di donkatsuyên ku min berê dixwar de bi gelemperî li çopstîkan hinekî rûn dihate xuyanê, lê ev ne biriqandî bû, hestekî ziwa-nerm bû. Paşê min agahdariya dikanê xwend — di tencereyeke sifir a ku germbûna wê zêde ye de diqelînin. Û nanê hûrkirî jî ne yê bazarê ye, nanê hûrkirî yê destçêkirî yê ku 4 roj hatiye hişkirin bikar tînin.

Grîteka yekem girtim û hinekî rawestan. Ji derve bê guman qirçeqirç bû. Lê ji hundirê tiştekî dibelav bû. Dibe ku ava goşt be, lê hinekî cuda bû. Goşt ne şilbûyî bû, lê di nav rîsên goşt de tiştekî têkilî bûbû, her gava dixûyî hinekî vedibû. Nizanim çawa rave bikim. Tenê ew tişt diyar e ku di tu donkatsuyê ku min berê xwaribû de ev hest tunebû.

Hundirê hinekî pembe bû, lê ne nepijî ye. Paşê min li malpera fermî nihêrî û fêm kir ku goştê berazê yê 35 roj hişkirî bikar tînin. Bi rastî ez nizanim hişkirin bi kîjan prensîbê ev cudahiyê çêdike, ez pispor nîm. Lê ev donkatsuyê hişkirî yê Hokkaidoyê ji yên ku min berê xwaribûn bi tevahî cuda bû. Li cihên din jî yên baş hene û min bi kêf xwaribû, lê ji bêhtir wek kategoriyeke bi tevahî cuda bû. Ne ew e ku kîjan çêtir e, cureyê wê bi xwe cuda ye.

Kirasê stûr e lê tamê goşt naşêle

Ger li rûyê birîn binihêrî kirasê pir stûr e. Bi gelemperî wisa be mirov nizane goşt dixwe yan nan. Lê bi ecêbî li vir pêşî qirçeqirç tê û paşê tamê goşt bi eşkere li pey tê. Du tişt şer nakin, bi rêz tên. Ev çawa dibe bi teqez nizanim, lê belkî kombûna tencereyê sifir û nanê hûrkirî yê destçêkirî yê 4 roj hişkirî ev cudahiyê çêdike. Rîsên goşt ne perçebûyî ne, lîfê wî wisa mayî bû lê nerm bû. Min got hişkirin ev cudahiyê çêdike lê bi temamî bawer nîm.

Rûyê birîn ê pembe, delîla 35 roj hişkirinê

Ji nêzîktir binihêrî rengê pembe yê hundirê goşt xuya dike. Di agahdariya dikanê de nivîsandibû ku ji ber germbûna bilind a tencereyê sifir germahî heta hundirê goşt bi yeksan digihîje. Bi rastî dema dixwî ji derve bi tevahî pijyaye lê hundirê şilbûna xwe diparêze. Ji bo ku ev reng derkeve divê demjimêr tam rast be — dikaneke ku zêdeyî 70 sal tenê donkatsu diqelîne lewma dikare vê yekê bike.

Dema di sosê kuncelê de baş dixumînî û dixwî, bêhna xweş a kuncelê bi tamê donkatsuyê re tevlî dibe û tam qatek kûrtir dibe. Dema bîra xwe tînim ku min kuncel dihêlîn û maseyê qirêj kirim hinekî pêkenîn tê, lê ger min nehêlabûya ev tam nikaribu bibînim.

Birinc, şorbeya mîso, kelem — çîroka seta xwarinê

Birinc di setê de heye, dikare ji birincê spî, birincê pênc dexlan, an takîkomî gohan (pilawê japonî) de hilbijêrî. Min birincê spî hilbijart — biriqandî û zeliqok bû. Ji ber ku birincê Hokkaidoyê bû belkî, tenê birinc bixwî jî baş bû. Perçeyek donkatsu, kevçîyek birinc — ev bi xwezayî dubare dibû, rûnbûna donkatsuyê bi birincê re hevûdu digirt û bê giranî daxwarî. Min bihîst ku dagirtina dubare heye, min yekî din xwest. Miqdar hinekî kêm bû, bi birincê zikê xwe dagirtim, lê birinc xweş bû lewma ne xirab bû.

Şorbeya mîso — divê ji akadaşî ya bi guçikan (mîsoyê tarî) an şîrodaşî ya mîsoyê spî hilbijêrî. Min kîjan hilbijart baş bîr nayê, belkî ya bi guçikan bû. Tamê sade bû, lê dema donkatsuyê rûndar dixwî û qalikek vexwî devê te paqij dibe. Ne tûj e, tenê bi bêdengî iştahê reset dike. Donkatsu, birinc, şorbeya mîso — ev sê li ser yek maseyê bin ew xwarineke bêkêmasî ye.

Selata kelemê jî dagirtina dubare heye

Kelem bi sosê kuncelê yê li ser maseyê tê rijandin û xwarin. Sos bêhn û hinekî şîrîn bû, bi kelemê re pir xweş dihat. Ger tenê donkatsu bixwî dibe ku giran bê, lê ev di navberê de balans dikir. Kelem jî dagirtina dubare heye û sos jî li ser maseyê ye, bê ku li kesî binihêrî çiqas dixwazî birijîne. Perçeyek donkatsu, çopstîkek kelem, kevçîyek birinc — ev rûtîn bi xwezayî dubare dibû û min fêm nekir kengê dêrî vala bû.

Bihayên menuyê Tamafujiyê û kêmasiyên rastîn

Bi rastî biha hinekî zêde ye. Donkatsuyê hişkirî yê fîleyê yê 3 perçe ku min xwar 1,720 yen bû — bi dolarî dora $11.5 e. Li gelek cihan bi vê bihayê porsiyonên mezintir û xwarinên alîgir ên zêdetir dikarin werin dîtin. Miqdar jî kêm e. 3 perçe bi rastî 3 perçe ye, bi birincê zik dagirtiye ew diyar bû.

Ev ne tenê pirsgirêka Tamafujiyê ye, xwarina li derve li Japonyayê bi gelemperî wisa ye. Kalîte diyar e, lê miqdar û biha heger bê berhevkirin hinekî kêmasî heye. Maseyê li tenişt 240g seta piştê spartibû, miqdarê wê hinekî zêdetir xuya dikir. Cara din werim ez ê wê bê guman bispêrim.

Dema setê dispêrî birinc dikare ji birincê spî, pênc dexlan an takîkomî gohan de were hilbijartin, şorbeya mîso jî ji du cureyên akadaşî ya bi guçikan û şîrodaşî ya mîsoyê spî de tê hilbijartin. Birinc û kelem dagirtina dubare heye, ger miqdar kêm e bi birincê dagire. Di rojên hefteya kar de nîvroyê menuyeke taybetî ya firavînê heye û hinekî erzantir e, lê ez êvarê çûbûm lewma min niceriband. Hemû menuyê li ser malpera fermî (tamafuji.do-kyu.com) dikare were dîtin.

Çawa bigihin şaxa Çîtoseyê ya Tamafujiyê

Ger otomobîl hebe ji Balafirgeha Nû ya Çîtoseyê 10 deqe ye. Parkîngê cihê 24 otomobîlan heye, ger bi otomobîla kirêkirî bigerin hêsan e. Bi veguhastina giştî bê, ji deriyê rojhilatê stasyona Çîtoseyê derkeve û dora 15 deqeyan bi piyayî biçe — wekî min berê gotibû rê hinekî bêdeng e. Êvarê bi rastî tarî û bêdeng e, kesê ku cara yekem diçe dibe ku hinekî nerehet bibe. Min dora saet 7an ketibûm lewma bi rehetî xwar, lê yên ku piştî saet 8an diçin divê hinekî bilezînin.

Lewma tenê ji aliyê gihîştinê ve şaxên nav bajarê Sapporoyê pêşniyar dikim. Yên ku wek xwarina baş a donkatsuyê li Hokkaidoyê li Tamafujiyê digerin, ji bo piraniyan şaxa Sapporoyê hêsantir e. Li nexşeya Googleê「とんかつ玉藤 千歳店」binivîse, şaxa Çîtoseyê yekser xuya dibe.

Lînka nexşeya Googleê ya şaxa Çîtoseyê ya Tamafujiyê

Piştî ku ez hatim malê çend roj derbas bûn, min ji dikana donkatsuyê ya taxê şîv spartin. Dikana ku min ji berê hez dikir bû, xweş jî bû. Lê min tim berhev dikir û ev hinekî aciz dikir. Tenê bi kêf bixwe temam e, lê di hişê min de bixweber "ew hesta wê demê nîne" dihat. Min got ma ji bo vê yekê xwarim? Qey. Bi demê re baş dibe. Lê ger kesek bêje ez diçim Hokkaidoyê, belkî ez ê behsa vê dikanê bikim. Ger şaxa nav bajarê Sapporoyê be gihîştin jî hêsan e, di bernameya gerê de xwarineke bi donkatsuyê hişkirî ne xirab e.

Ev nivîs bi eslê xwe li ser https://hi-jsb.blog hatiye weşandin.