સુન્દેગુકબાપ કેવી રીતે ખાવું

નાઇટ શિફ્ટ પૂરી થયા પછી ગયેલું ડેઝોનની ગલીનું સુન્દેગુકબાપ દુકાન

આજે સવારે નાઇટ શિફ્ટ પૂરી કરીને હું મારી પત્ની સાથે ઘરે જઈ રહ્યો હતો. ડેઝોનની પડોશની ગલીમાં ચાલતા ચાલતા ક્યાંકથી ગુકબાપ ઉકળતી સુગંધ આવી. એપ્રિલ હતો, પણ સવારની હવા ઠંડી હતી, પેટ ખાલી હતું, અને આવા સમયે ગરમ સૂપ સિવાય બીજું કંઈ ચાલે જ નહીં ને. કોરિયામાં નાઇટ શિફ્ટ પછી હેંગઓવર ખાવાની જેમ ખવાતો એક સવારનો ગુકબાપ છે. સુન્દેગુકબાપ. કોરિયામાં આ બહુ જાણીતું હેંગઓવર ખોરાક છે, એકલા જઈને ખાવા પણ સરળ છે, અને કોરિયાના લગભગ દરેક પાડામાં કોઈને કોઈ ગલીમાં તેનો બોર્ડ દેખાઈ જ જાય એવો લોકલ ખોરાક છે. મેં પત્નીને કહ્યું, “ચાલ, અહીં જઈએ,” તો એ બોર્ડ જોઈને બોલી, “હું સુન્દે ખાઈ નથી શકતી એ તો તને ખબર છે ને.” મેં કહ્યું, “અહીં દ્વેજીગુકબાપ પણ છે.” બસ, એટલું સાંભળીને અમે અંદર ગયા. ખાસ શોધીને ગયેલા નહોતા, ચાલતા ચાલતા નજર પડી એટલે જ ઘૂસી ગયા.

એક સુન્દેગુકબાપ, એક દ્વેજીગુકબાપ. બંને $6ના, એટલે બે માટે $12. કોરિયન ગુકબાપમાં આ કિંમત હોય એટલે સવારથી જ પેટ ભરાઈ જાય એવી ભોજન બની જાય. વહેલી સવાર હતી, એટલે ગ્રાહકોમાં અમે બે જ હતા.

મારી પત્ની વિદેશી છે, પણ કોરિયામાં સાથે રહેતા રહેતા એને ગુકબાપ તો ગમવા લાગ્યું છે. પણ સુન્દે હજુ નહીં. સુન્દેની અંદર આવતું સોનજી, એટલે કે જમેલું ડુક્કરનું લોહી, એ કારણે એને હજી પણ અચકાશે છે, એટલે ગુકબાપ દુકાનમાં જાય ત્યારે એ હંમેશાં દ્વેજીગુકબાપ જ મંગાવે છે. સાચી વાત કહું તો કોરિયામાં પણ ઘણાં લોકો સુન્દે નથી ખાતાં, એટલે આ વિદેશી હોવાથી જ એવું છે એવું નથી, માણસે માણસે પસંદ જુદી હોય છે.

એક જ બાઉલ ઓર્ડર કર્યો, છતાં ટેબલ ભરાઈ ગયું

અમે ફક્ત એક સુન્દેગુકબાપ અને એક દ્વેજીગુકબાપ મંગાવ્યા, પણ ટેબલ પર ખાલી જગ્યા જ રહી નહીં. મારી પત્ની પહેલી વાર કોરિયન રેસ્ટોરન્ટમાં આવી હતી ત્યારે આ બધું જોઈને પૂછ્યું હતું, “આ બધું આપણે જ મંગાવ્યું છે?” નહીં ભાઈ,akoreિયામાં આમ જ હોય છે. મુખ્ય વાનગી એક જ મંગાવો તો પણ સાઇડ ડિશો આપોઆપ આવી જાય. વધારાની કિંમત નથી, અને ઓછી પડે તો “થોડું વધુ આપો” એટલું કહો એટલે તરત લાવી આપે.

કિમચી કાતરીથી કાપીને ખાય છે

કિમચી આખી આવી હતી. એને એક જ ગાસામાં ખાવા જશો તો મુશ્કેલી થાય.akoreિયન રેસ્ટોરન્ટમાં કાતરી હંમેશાં હોય છે, એટલે આ રીતે ખાવા યોગ્ય કદમાં કાપી લો.akoreિયામાં કાતરીથી ખોરાક કાપવાની એક સંસ્કૃતિ છે. શરૂઆતમાં નવાઈ લાગે, પણ અહીં એ ખૂબ સ્વાભાવિક છે. મારી પત્ની પણ પહેલાં કાતરી હાથમાં લઈને જોતાં જ રહેતી, હવે તો મારી પહેલાં એ જ ઉપાડી લે છે.

કક્કદુગી, ચિયોંગયાંગ મરચાં અને બાકીના સાઇડ ડિશ

કક્કદુગી. મૂળાને ચોરસ કટકા કરીને બનાવાયેલી કિમચી, અને એની કરકરાશ બહુ જોરદાર હોય છે. હું સામાન્ય રીતે ત્રણ ચાર ચમચી સૂપ પીઉં, પછી એક કક્કદુગી ખાઉં, પછી ફરી સૂપ, પછી ફરી કક્કદુગી. આમ આડેધડ ખાશો તો આખરે સુધી કંટાળો નહીં આવે.

ચિયોંગયાંગ મરચાં. એને સ્સામજાંગ, એટલે ઘાટો સોયા પેસ્ટ, માં ડૂબાડી ને કાટવો. પણ કોરિયન મરચાંમાં આ થોડું વધારે તીખું ગણાય છે. મારી પત્નીએ એક વાર વિચાર્યા વગર આખું જ કાટી લીધું હતું અને પછી ત્રણ ગ્લાસ પાણી પીધાં હતાં. પહેલી વાર હોય તો ફક્ત છેડેથી થોડું કાટીને એની તીખાશ ચકાસો.

સાઇડ ડિશો દુકાન પ્રમાણે બદલાય છે. આ દુકાને મશરૂમ સ્ટર-ફ્રાય આપ્યું હતું, પણ બીજી જગ્યાએ પાલકનું નામૂલ અથવા અંકુરિત દાણા પણ આવી શકે. કિમચી અને કક્કદુગી તો લગભગ બધે આવે, બાકીનું એ દિવસની દુકાનની સ્થિતિ પર હોય છે.

સુન્દેગુકબાપનું સૂપ અને અંદરના ટુકડા

સૂપનો રંગ એકદમ સફેદ છે. ડુક્કરના હાડકાં લાંબા સમય સુધી ઉકાળવાથી આવો રંગ આવે છે, પણ પહેલી નજરે થોડી ફિક્કી લાગશે. એક વાર ચમચીથી હલાવો તો નીચેમાંથી સુન્દે, માંસ અને અંદરના ભાગો ઉપર આવી જાય. મારી પત્નીએ મારા બાઉલમાં જોઈને માથું હલાવ્યું અને બોલી, “આ તો હું ખાઈ નથી શકતી.” કારણ કે એની દ્વેજીગુકબાપમાં આ બધું આવતું નથી.

ઉકાળેલું ડુક્કરનું માંસ — દ્વેજીગુકબાપનો મુખ્ય ભાગ

આ ઉકાળેલું ડુક્કરનું માંસ છે. ચામડી જોડાયેલો ભાગ આવ્યો હતો, પણ ચિપચિપો નહોતો, સરસ ચવાય એવો હતો. સૂપમાં સારી રીતે રાંધાયેલો હોવાથી કોઈ અજીબ વાસ નહોતો. મારી પત્ની આ ભાગ તો સારી રીતે ખાય છે. દ્વેજીગુકબાપ મંગાવો તો આવું માંસ વધુ મળે, એટલે અંદરના ભાગોથી અચકાશો તો એ જ મંગાવો.

સુન્દે — પહેલી નજરે થોડું અજાણું

આ છે સુન્દે. ડુક્કરના આંતરડામાં ગ્લાસ નૂડલ્સ અને સોનજી ભરેલું હોય છે, એટલે તેનો રંગ ઘેરો હોય છે. મેં પત્નીને પૂછ્યું, “ફક્ત એક વાર ચાખી જો?” એણે ચોપસ્ટિકથી ઊંચક્યું, ઘણો સમય જોયું અને પાછું મુકી દીધું. “આગળી વાર...” એણે કહ્યું, પણ એની અભિવ્યક્તિ જોઈને લાગતું હતું કે એ આગળી વાર કદાચ ક્યારેય નહીં આવે. સ્વાદ પોતે ઘણો હળવો છે. કેટલાક લોકો તો એને ફિક્કું પણ કહે, એટલે એને મસાલા પેસ્ટમાં ડૂબાડીને અથવા સૂપમાં ખાય છે.

સુન્દેગુકબાપ કેવી રીતે ખાવું — સ્વાદ તમારે જાતે જ ગોઠવવો

અહીંથી બાબત મહત્વની બને છે. સુન્દેગુકબાપ જ્યારે ટેબલ પર આવે છે ત્યારે તેમાં મીઠું લગભગ નથી જ હોવું. જસ્ટ એમ જ ખાશો તો એ ફિક્કું લાગે. ટેબલ પર પડેલી વસ્તુઓથી તમારે જાતે જ તેનો સ્વાદ ગોઠવવો પડે.

કક્કદુગીનું રસ ઉમેરવું

કેટલાક લોકો ચમચીથી કક્કદુગીનું રસ લઈને સુન્દેગુકબાપમાં નાખે છે. હું આમ રોજ કરતો નથી, પણ કક્કદુગીનું રસ ખાટું અને થોડું તીખું હોય છે, એટલે એ સફેદ સૂપમાં ભળે તો સ્વાદમાં ફરક પડે છે.

મસાલા પેસ્ટ અને સેઉજોતથી સ્વાદ ગોઠવવો

મેં એક ચમચી મસાલા પેસ્ટ નાખી. આ લાલ પેસ્ટ મરચું પાઉડર અને લસણ આધારિત છે, અને નાખતા જ સફેદ સૂપ તીખું થઈ જાય છે. કોરિયામાં અડધાથી વધારે લોકો આમ જ ખાય છે. તીખું ચાલે તો એક ચમચી, ઓછું ચાલે તો અડધી ચમચી.

સેઉજોત. આ મસાલા પેસ્ટ જેવી ભૂમિકા ભજવતું નથી. આ તીખું બનાવતું નથી, પણ સૂપમાં ઉમામી વધારતું છે. પહેલી વાર મેં પત્નીને સેઉજોત બતાવ્યું ત્યારે એણે ઢાંકણ ખોલ્યું અને તરત નાક દબાવીને કહ્યું, “આ શું છે?” અરે, ફર્મેન્ટેડ ઝીંગા છે એટલે એની સુગંધ તો રહેશે જ. પણ મેં થોડું સૂપમાં ભેળવીને એને ચખાડ્યું તો એ બોલી, “હમણાંનો સ્વાદ પહેલાંથી અલગ છે.” મીઠું ફક્ત ખારાશ આપે, સેઉજોત એની ઉપર કંઈક વધુ ઉમેરે છે.

હજુ ફિક્કું લાગે તો મીઠું ઉમેરો. પણ એક જ વારમાં વધારે નાખશો તો તરત જ ખૂબ ખારું થઈ જશે અને પાછું સુધારવું મુશ્કેલ છે. થોડું નાખો, હલાવો, ચાખો, અને ઓછું લાગે તો ફરી થોડું ઉમેરો. હલાવવું જરૂરી છે. નહીં તો એક બાજુ ખારું અને બીજી બાજુ ફિક્કું રહી જાય.

ટેબલ પર પેરિલા બીજનું પાઉડર હોય તો જરૂર અજમાવો. એ નટ્ટી સ્વાદ લાવે છે અને ડુક્કરની ખાસ સુગંધ પણ ઓછી કરે છે. મેં પત્નીને કહ્યું કે એ પોતાનાં દ્વેજીગુકબાપમાં પણ નાખી જુએ, તો એણે નાખ્યા પછી કહ્યું, “આ નાખ્યું પછી ઘણું સારું લાગ્યું.” જરૂરી તો નથી, પણ હોય તો એક વાર જરૂર અજમાવો.

બૂચું ઉમેરવું — આ અંતિમ પગલું છે

હવે બૂચું ઉમેરો. હમણાં જ સેઉજોત અને મસાલા પેસ્ટ નાખ્યા પછી સૂપનો રંગ કેટલો બદલાઈ ગયો છે ને. હવે બૂચું સુધી ઉમેરશો તો ડુક્કરની સુગંધ પણ ઓછી થશે અને સ્વાદ વધુ તાજું લાગશે. કંજુષી ન કરશો. જેટલું વધારે નાખશો, તેટલું સારું.

સૂપ ગરમ હોવાથી બૂચું તરત જ નરમ થઈ જાય છે. ઉપર નાખતા જ ખાવું પડે. હળવું નરમ થયેલું બૂચું, સુન્દે અને માંસ એક જ ચમચીમાં ભરીને ખાશો તો — રાતભર કામ કર્યા પછી ખાલી પેટમાં એ સીધું જ અંદર ઉતરે અને આખું શરીર ઢીલું પડી જાય. થોડું એવું જ લાગ્યું જેમ શિયાળાની સવારમાં ગરમ ખીચડીનો પહોળો કોળિયો અંદર ઉતરે તો થાય.

સુન્દેગુકબાપમાં આવેલા જુદા જુદા ભાગો

સુન્દેગુકબાપમાં ફક્ત એક જ પ્રકારનો ભાગ નથી આવતો. ઉકાળેલું માંસ, ચામડી, માથાનું માંસ અને બીજા અનેક ભાગો ભળીને આવે છે, અને દુકાન પ્રમાણે સંયોજન બદલાય છે. એક જ બાઉલમાં દરેક ભાગની ટેક્સ્ચર અલગ હોય છે, એટલે ખાધા કરતા રહો તો વારંવાર કંઈક નવું લાગતું રહે.

ખુલ્લી વાતે મારું રિવ્યુ

મારી પત્નીએ પોતાનું દ્વેજીગુકબાપનું બાઉલ પૂરું કર્યા પછી સૂપ પણ આખું પી ગયું. મેં પૂછ્યું, “મજા આવી?” તો એ માથું હલાવીને બોલી, “સ્વાદ તો સારો હતો, પણ તને એ ખાવું જોઈને લાગે છે કે હું સાચે જ સુન્દે ક્યારેય નહીં ખાઈ શકું.” મેં તો મારા સુન્દેગુકબાપમાં ઢગલાબંધ બૂચું નાખીને અંતિમ ટીપા સુધી ખાલી કરી નાખ્યું. એજ દુકાન, એજ સૂપ, પણ અલગ અલગ વસ્તુ ઓર્ડર કરી અને અમે બંને પેટ ભરાઈને નીકળ્યાં.

પહેલી વાર સુન્દેગુકબાપ ખાવાવાળાને સાચું કહું તો પ્રથમ ચમચી સૌથી કઠિન હોય છે. દેખાવ પણ અજાણો લાગે, સુગંધ પણ અલગ હોય. પણ એ એક વાર પાર કરી દો પછી વાત બદલાઈ જાય. મારા પણ એવા દિવસ હોય છે જ્યારે ખાસ મન ન થાય, પણ આજે જેવી રાતભર કામ કર્યા પછીની ખાલી પેટવાળી સવારમાં ગરમ સૂપનો એક ચમચો અંદર જાય ને, પછી અટકવાનું મન જ થતું નથી.

સુન્દે ન ફાવે તો દ્વેજીગુકબાપ મંગાવો, અને દ્વેજીગુકબાપ પણ થોડું ભારરૂપ લાગે તો સોલ્લોંગતાંગ દુકાન શોધી જુઓ. સોલ્લોંગતાંગ, એટલે બીફ હાડકાંના સૂપવાળું ખાવું, જેમાં ડુક્કરની વાસ જ નથી, એટલે મારી પત્નીને પણ એ ગમે છે. કોંગનામુલગુકબાપમાં માંસ લગભગ નથી જ હોય, એટલે એ સૌથી હળવું લાગે છે.akoreિયામાં ગુકબાપનાં અનેક પ્રકાર છે, એટલે એક ન ગમ્યું એટલે આખું ગુકબાપ જગત છોડવાની જરૂર નથી.

આ પોસ્ટ મૂળરૂપે https://hi-jsb.blog પર પ્રકાશિત થઈ હતી.