Koreanskur brúdleypisbuffet – 61 myndir av mati

Søga til matglað – myndasýning av brúdleypisbuffeti (Partur 1)

Eg fari rættiliga ofta í veitsluhøl og buffet, og tí hevði eg merkt, at telefonin er full av matmyndum. Eg havi bara latið tær liggja í gallarínum leingi, men so helt eg: tað er alt ov synd at síggja hetta einsamallur. So frá og við í dag fari eg at opna eina lítla “matmyndasýning” her á blogginum okkara.

Konseptið er: hetta er ikki eitt innlegg, sum reklamuerar fyri eitt ávíst veitsluhús, og eg fari heldur ikki at siga navnið. Í staðin snýr tað seg um, hvørjir rættir komu á borðið – við myndum og stuttum frágreiðingum. Tú kanst hugsa um tað sum eitt planlagt “tema-innlegg” til svangar sálir.

Vit hava eisini nógv mál á blogginum, so nógv fólk uttanlands lesa við. Tí eitt lítið “bakgrund” í stuttum: ein av nýggju brúdleypistrendunum í Korea er maturin eftir vígsluna. Fyrr var tað ofta bara eitt einfalt máltíð, men nú er tað vorðið heilt nógv meira fjølbroytt. Summi støð bjóða kós-rættir, men nógv av tí, sum er mest vanligt í dag, er buffet – og tað er næstan vorðið ein partur av koreanskari brúdleypismatakulturi.

So, nokk um innleiðing. Nú verður tað meira myndir og minni orð. Skrulla niður og “et” fyrst við eygunum!

Hetta er fyrsta inntrykkið av koreanskum brúdleypisbuffeti. Á einum bognum borði liggja steikt rís og alskyns rættir nærum endaleysir, og hvør rættur hevur sítt egna lítið skelti við frágreiðing. Undir ljósakrónu sær tað næstan luksus út – og tú hugsar: “Er hetta veruliga brúdleypismatur?” Fyrr var koreanskt brúdleyp ofta bara ein skál av núðlum, og so var tað tað. Men nú er alt vend á høvdið. Kvaliteturin í buffeti er so harður, at “matur-bossur” hevði verið ein passandi lýsing. Í Korea spyrja fólk ofta fyrst: “Hvat var til mat?” áðrenn tey spyrja nakað um sjálva vígsluna.

Nú – minni langar frágreiðingar, meira hyggja. Koyr á!

Rækjustekt rís. Tjúkkar rækjur, egg, mais, gularót og várleykur – og mongdin er heilt býtt. Í buffet er rís- ella pasta-parturin næstan altíð “ein tallerkur skal við”, ikki?

Tangsuyuk (sprøtt kjøt í súrsøtari sós), men her í eini útgávu við mayo-líknandi krem-sós. Paprika og ananas omaná, og sósin liggur tjúkk og blank. Tað ropar beint út: súrt + søtt + kremut.

Sjógætiswok við rækjum, muslingum, smokkfiski og grønmeti í eini sterkari sós. Bara at síggja tað fær teg at hugsa um rís. Tað liggur á induktión, so tú fært tað heitt – tað ger nógv í einum buffet.

Graskarsalat. Mosað graskar við einum lítlum lag av tranaberjasós omaná. Søtt, mjúkt og perfekt sum eitt “reins” ímillum tyngri bitar.

Muslinga- og sjógætissalat. Stórir muslingar, rækjur, smokkfiskur og litrík paprika – bara litirnir í sær sjálvum tendra matarlystin. Og tann bláa skálin ger kontrastina enn flottari.

Brokkoli- og blomkálssalat við kirsubertomatum og bláberjum, blandað í kremutari dressingu. Tað sær út sum ein “heilsu-tallerkur”, sum er góður at koyra inn, tá tú hevur etið nógv feitt.

Her er eisini svínatangsuyuk í klassiskari søtari sós, við reyðkáli, gularót og agurku. Hetta er ein av teimum rættunum, sum tú næstan automatisk tekur ov nógv av, tí tað er bara so lætt at eta.

Sprøttur kjúklingur við grønari og reyðari chili omaná, og kál niðriundir. Sterkt + sprøtt er ein kombinatión, sum kann fáa ein tallerk av rís at hvørva alt ov skjótt.

Krabbastavsalat við reyðkáli og agurku í kremutari mayo-dressingu. Mjúkt, feitligt og eitt av teimum “allir eta tað” sløgum – bæði børn og vaksin.

Sjógætisgratin. Krem-sós full av rækjum og muslingum, og ostur, sum strekkir seg. Tað liggur á einum varma, so tú fært tað ordiliga heitt – ein skeið av hesum kann gera teg ótrúliga glaðan.

Ein jimsdak-líknandi kjúklingarættur, koktur niður í sterkari kryddlegu. Kjúklingurin glinsar, og tað sær út sum um smakkurin er djúpur og tungur. Við rís hevði hetta verið ein “perfekt match”.

Vesturlendska sektionin á koreanskum brúdleypisbuffeti

Pizza-hjørnið. Gorgonzola, kombination og pepperoni liggja lið um lið, hvør við sínum navnskelti. Koreansk buffet setur ikki bara eina “ostapizza” fram – tey koyra altíð fleiri sløg, so tú hevur nógv at velja í.

Heildaryvirlit av vesturlendsku sektionini. Í koreanskum brúdleypisbuffeti er ofta býtt upp í kóreanskt, kinesiskt, vesturlendskt og dessert. Her eru pizza, pasta og steiktir rættir á rað, og aftanfyri sært tú opna køkin. Kokkar fylla upp javnan, so linjan stendur altíð frísk.

Pepperoni-pizza – síggur tú, hvussu nógv longu er burtur? Væl umtóktir rættir verða “forsvunnir” beinanvegin, so her snýr tað seg um timing.

Pasta-linjuframboð

Krempasta. Soppur og paprika í kremutari sós, og pastað er næstan druknað í henni. Hon verður hildin heit á induktión – um tú elskar mjúkt og kremut, so byrjar tú her.

Tomatpasta við kraftigari tomatsós. Bara liturin sigur: “hetta smakkar.” Og tá krempasta stendur við síðuna, er tað nærum ein óskrivað regla at taka eitt lítið av báðum.

Gorgonzola-pizza. Tunnur botnur, nógv ostur, og hunangur at hella omaná – tann søtt-salti kombinatiónin er bara absurd góð. Nú skilji eg eisini, hví hunangskrukkan stóð har við síðuna.

Kombination-pizza við skinku, olivum, paprika og osti. Hon er skorin í tunnar skívar, so tað er lætt at taka eina og tyggja, meðan tú gongur víðari. Hetta er eisini ein av teimum pizzunum, sum hvørvur fyrst.

Olju-pasta við rukola og turkaðari chili. Oliveolja ger hana lættari enn krem og tomat, men ilmin sær framvegis út til at vera góður. Um tú kennir, at hitt er ov tungt, so er hetta góða vegurin.

Salat & grønmetissektionin

Salatbarin. Frískt salat í stórum bollum, og aftanfyri spinat og reyðkál á rað. Radisur og etandi blómur liggja omaná – tú sært, at tey hugsa eisini um plating, ikki bara innihaldið.

Her eru “serlig” grønmeti sum reyðkálsspírur, rættrótsspírur og kál býtt í hvør sín bolla. Aftanfyri sært tú eisini kirsubertomatar, bananir og paprika. Midt í øllum feittum og sterkum er ein tallerkur av hesum beinleiðis lættari fyri kroppin.

Koreanskur traditiónellur banchan-hjørni

Ssam-grønmeti og banchan-sett. Tað liggur kinakál, perillabløð og reyðkál í eini kurv, og frammanfyri eru agurka, gularót, tara (tang), chili, kryddað agurka og súlt perillabløð raðað. Í Korea er tað vanligt at vinda kjøt eða banchan inn í slík bløð og eta í einum biti – tað kallast “ssam”.

Gwamegi. Hetta er ein koreansk traditiónellur turkaður fiskur (ofta saury ella sild), turkaður í køldum vetrarlofti. Hann er seigur og saltur, og í Korea er hann ein kendur vetrar-snacksur til soju. Platingin, raðað sum ein blóma, er eisini rættiliga fín.

Hongeo-muchim. Hongeo er ein av teimum matvørunum í Korea, sum fólk elska ella hata – eingin miðalvegur. Fermenteringin gevur ein stingandi smakk og luktil, og her er hann blandaður í sterka kryddlegu við várleyki. Tey, sum elska tað, leita eftir hesum beinanvegin.

Soppapyeonyuk: stórir soppar, kókaðir og skornir tunt, við chili og várleyki omaná. Seigur og reinur í munni, og við ssamjang (koreansk bønupasta) ella súrsøtum sósum fær tú nógv meira dýpd í smakk.

Í miðjuni sært tú japchae, og til høgru ein sterkan steiktan rætt. Japchae er koreanskir glasnuddlar, steiktir í soyasós, søtt-saltir og ofta sera populerir hjá útlendingum eisini. Til vinstru glottar kimchi eisini fram.

Geotjeori – frískt blandað kimchi. Í munni er tað knasandi og “nýtt”, ólíkt gamal kimchi sum er fermenterað. Ein biti av hesum mitt í feittum mati ryddar beinanvegin smakkin.

Sjógætissektionin – tað er sum um havið er flutt upp á borðið

Sushi-linjuframboðið. Kimbap, inari-sushi, laksasushi, álasushi og California roll liggja tætt á einum borði. Og tú sært smáar maneki-neko pyntimyndir innímillum – eitt sindur søtt. Um skalan er so stór, er tað næstan á støði við sushi-búð.

California roll nærmynd. Gult rís við picklum, rosa rís, og omaná krabbi og ostasós. Tað er litríkt og nógv – og tað liggur ikki bara ein røð, men fleiri røðir, so mongdin er brutal.

Kjarnin í koreanskum sjógæti

Meongge (sjópungur). Appelsinlitt, liggur í stórum nøgdum á bambusmottu. Í Korea eru fólk býtt: summi dáma tann serliga sjóluktin, onnur ikki. Men teir, sum elska tað, fylla tallerkin bara við hesum. Tað er seigt og smakkar sum ein beinleiðis bita av havi.

Blandaður sjógætissalat. Rækjur, svampdjór (jellyfish), skelkjøt-bollar og sjógurka (sea cucumber) á einum tallerki, og tú plokkar við töng. Svampdjór knasar, sjógurka er seig, rækjur eru spenstigar – tað er næstan ein “tekstur-veitsla”.

Dampað krabbabein. Tú sært eisini skeltið “krabbabein” aftanfyri. Reyð krabbabein liggja sum ein haugur, og tá hetta kemur fram á brúdleypisbuffeti, renna gestirnir ofta fyrst higar. Tað er nógv stuttligt við at draga kjøtið út – og tú kennir teg eitt sindur sum ein vinnari.

Dampaðir muslingar á ísi, skelin hálvopin og muslingakjøtið tjúkt og frískt. Dýpt í sjósmakki, og við chogochujang (sterk-søt dippsós) verður tað beinleiðis “havi í munn”.

Tuna-sashimi. Sterkt reyð tuna liggur á nudlum, og platingin við orchid-blómi og brokkoli sær út sum á einum dýrum japanskum stað. Tú sært eisini, at liturin broytist eftir stykkjum: reyða kjøtið er reinari, og tað ljósareyða á búkinum er feitari og næstan “smeltar”.

Yuksashimi – tunt sneitt rått neytakjøt. Marmorerin sæst klárt, og teir hava eisini pyntað við tomati í rós-formi. Við sesamolju og eitt sindur av salti smeltar tað næstan í munninum. Í Korea er hetta ein serligur rættur, sum ofta er við á veitsluborðum.

Kókaðar rækjur, raðaðar sum ein blómakransur, og ein orchid-blóma í miðjuni. Platingin er ordiliga vakur, og við chogochujang fær tú tann spenstiga rækju-teksturin fram.

Kókað jukkumi (smáur smokkfiskur) liggur í haugum á ísi. Í Korea dyppa fólk tað í chogochujang ella í sesamolju við salti. Tað er seigt, og tá tú byrjar, er tað næstan ringt at steðga – ein bitur, og so ein bitur afturat.

Rís-tjóvur: soyamarinerar rækjur

Soyamarinerar rækjur. Frískar rækjur verða lagdar heilar í soyu-marinadu, og tað er ein klassiskur koreanskur rættur. Tað verður kallað “rís-tjóvur”, tí tú endar við at eta alt ov nógv rís saman við. Í marinaduni eru grønir chili, reyðir chili og várleykur, so smakkurin er saltur og eitt sindur sterkur. Tað besta? Í høvdinum á rækjuni er ein feit og nøgd “innmatur”, sum blandast við soyu og ger umami á einum øðrum støði. Koreanarar blanda ofta hesa soyu í rís – og tað er bara heilavaskandi gott. Um soyamarinerar rækjur eru á brúdleypisbuffeti, siga fólk, at “hetta staðið hevur nivå”.

Kinesiska sektionin – tann duldi stóri styrkin í buffeti

Kkanpunggi. Sprøttur steiktur kjúklingur í eini sterkt-søtari sós, steiktur saman við chili og mandlusneiðum. Uttan er sprøtt, innan er saftigt, og sósin situr fast á hvørjum biti. Í buffeti er hetta ein so populerur rættur, at næstan eingin fer framvið uttan at taka.

Neytakjøt við bok choy í ostrusós. Tunt sneitt neytakjøt, bok choy, paprika og várleykur steikt í eini djupari, saltaðari ostrusós, og hildið heitt á varma. Leggur tú hetta omaná rís, so hevur tú næstan eina fulla máltíð beinanvegin.

Kamskjel og brokkoli wok. Hvít kamskjel, brokkoli, paprika, leykur og asparges í eini lættari sós. Midt í feittum kinesiskum rættum er hetta tann reinari og “ryddandi” tallerkurin. Kamskjelini eru tjúk og brokkoli knasar – um tú vilt hava nakað lættari, er hetta gott.

Kjøt-sektionin – uttan kjøt er tað ikki buffet

Svínabarbeque. Tjúkkir bitar liggja á fóliu, uttan er tað eitt sindur grillað og sprøtt, innan er tað saftigt. Tá tú tekur ein bita, kennir tú beinanvegin grill-luktilin í munninum.

Royktur dunnur. Tunt sneitt, várleykur omaná, og tann rosa liturin í skurðinum er ordiliga vakur. Roykta ilmin er mildur, og teksturin er seigur á góða mátan. Hetta er ein av teimum rættunum, sum nógv velja “í stillum”, men hann er altíð væl umtóktur.

Blanda pylsur: franska, vienna og urtapylsur í stórum nøgdum. Ymisk stødd og litur, og tað er lætt at síggja, hví børn dáma hetta – men eisini vaksin, tí tú byrjar næstan at hugsa um eina øl við síðuna.

Hápunktið í kjøt-sektionini

Meatballs í demiglace. Rundar kjøtbollar í tjúkkari brúnari sós, við papriku og osti omaná. Perfekt “ein-biti” stødd, og sósin er søt-salt og ger alt nógv betur.

Soyabønir við heiligum hvítleyki steiktar í oliveolju. Tað er eitt knasandi grønmetis-innsløg, sum tú kanst brúka til at “resetta” munnin ímillum kjøtbitarnar. Feittkenslan hvørvur nógv skjótari við hesum.

Galbijjim – ribs kókaðar leingi í soyasós. Ovaná eru eggstrimlar, jujube (turrkað dadlulíknandi frukt) og sesamfræ. Hetta er ein klassiskur koreanskur veitslurættur: so mjúkur, at kjøtið sleppur frá beinunum, og tann milda søt-salta soyasmakkurin fær rís at hvørva beinanvegin.

Søt endi – dessert & bakarí-sektionin

Í Korea eru breyð og dessert oftast ein endi eftir máltíðina. Í vesturheiminum kann breyð vera høvuðsmatur, men í Korea er rís høvuðið, og breyð er meira sum snarl eða eftirrættur. Tí er dessert-sektionin í buffeti vanliga heilt skild frá matlinjuni, og tú gongur hagar til síðst, tá tú longu ert mettur og vilt hava nakað søtt at runda av við.

Koreanskt rís-køku úrval. Songpyeon, søtar rís-kúlur, svartsesam-køkur, graskar-seolgi og yakgwa á einum stað. Tyggjan er seig og “chewy”, og søta smularið/pyntið ger tað enn søtari. Á koreanskum veitsluborðum er rís-køka nærum altíð við.

Vesturlendskt dessert-showcase. Ovan eru cupcakes og mousse á rað, niðri liggja sjokobollar, macarons og cream puffs. Mitt í er eisini kaku, skorin í skívar, so tú kanst taka beinanvegin.

Breyð og pastry-hjørnið

Napoleon og mini sjokotartrar. Til vinstru er knasandi pastry við custard-kremi, og tá tú bítur í, brotnar tað í lagar – ordiliga góð tekstur. Til høgru er ein lítil tart við nøta-crunch og sjokokremi sprænt omaná.

Mini muffins: helvtin við sjokochips, helvtin mandlu-gularót. Ein-biti stødd, so tú kanst taka ein uttan at kenna, at tú “leggur ov nógv aftrat”.

Nøtatartra. Sprøtt tartru-skál fylt við valnøtum, mandlum og karamelli – og ja, ein skívi er longu burtur. Søtt og nøtat, og við kaffi hevði hetta verið perfekt.

Bakarí-hjørnið. Rattan-kurvar við pylsupie, jarðberja-krem pastry og kanelrullum. Tey hava eisini pyntað við vínkassum og kaffibønusekkjum, so tað kennist nærum sum ein bakarí-kafé, hóast hetta er brúdleypisbuffet.

Morgunbreyð (kallað “morning bread” í Korea). Brúnligar, glinsandi rundar rullur í kurv – uttan er eitt sindur sprøtt, innan er tað mjúkt og luftigt. Vanliga smyrja fólk smør á ella dyppa í súltu.

Puff pastry-pie nærmynd. Sprøtt og gullitað uttan, og inni er grønmeti. Bara at síggja hana fær meg at “lukta” tann nøtuta, smøruta ilmin.

Tallerkarnir, eg sjálvur fylti – nú byrjar veruliga “spælið”

Fyrsti tallerkurin mín: sjógætissalat við laksasashimi, blækspruttu-skívar og kamskjelum omaná grønmeti. Reyðkál og spírur niðriundir gera litin ótrúliga penan. Í buffet er “fyrsti tallerkur” ofta lættur – tað er nærum ein óskrivað regla.

Sjógætis all-star tallerkurin. Krabbabeinið liggur tvørturum, og við síðuna eru jukkumi, rækjur, tuna-sashimi, meongge og blæksprutta tætt pakkað. Eg tók eisini eina skál við chogochujang í miðjuna. Tað er næstan alt, vit júst sóu í sjógætissektionini, samlað á einum tallerki – girndin sæst beinanvegin.

Appetitara-tallerkur. Royttur laksur er rullaður sum rós, og við síðuna er caprese. Basil pesto og balsamico er sprætt yvir tomat og mozzarella, og eg fekk eisini olivur og mini mozzarella-bollar við. Tá tú setur ein tallerk saman soleiðis í buffet, kennist tað sum “pro-level” mat-sansa.

Annar sjógætis-tallerkurin. Hesa ferð tók eg krabbabeinið heilt, og tað er bara… yvirvaldandi, hvussu langt tað liggur á tallerkinum. Eg lagdi eisini tveir muslingar og eina jukkumi við, og hevði chogochujang við síðuna. Eftir fyrsta tallerk var tað greitt: eg fór aftur bara at endurfylgja krabbabein. Tað er júst hetta, sum er “tað stóra” við buffet.

Samandráttur – hetta er buffetsmakkað “ja”

Myndirnar enda her. Trúgvar tú, at eitt veitsluhús kann hava so stórt úrval á einum brúdleypisbuffeti? Frá rækjustektum rísum og tangsuyuk, til sjógætiswok og salat, so gwamegi og hongeo-muchim í traditiónellu banchan-linjuni, sushi og sashimi, krabbabein og soyamarinerar rækjur í sjógætisparaduni, kkanpunggi og ostrusós-wok í kinesisku sektionini, pizza og pasta í vesturlendsku linjuni, galbijjim og royttan dunn í kjøtsektiónini – og til síðst rís-køkur og tartrar sum søt endi. Heilt ærligt: meðan eg skipaði myndirnar, gjørdist eg eisini svangur aftur. Hetta er fyrsta “myndasýningin”, og eg havi hug at gera eina nýggja hvørja ferð, eg eri í buffet aftur. Eg sigi ikki, hvar tað var, men eg skal vísa teg nágreiniliga, hvat sum var til mat. Kom aftur næstu ferð, men helst ikki alt ov svangur… ella jú, hetta er jú plássið til svangar sálir.

Henda grein varð upprunaliga útgivin á https://hi-jsb.blog.