Ljósfyllt bakarí-café við stórari terrassu

Vitjan á Nýggjársmorgni: at finna eina opna café

Nýggjársmorgun, áðrenn vit skuldu vitja bæði pápa- og mammusíðuna, hevði eg eitt sindur av tíð eftir og sat og hugsaði: hvar fara vit? So eg tók telefonina fram og leitaði eftir caféum í Cheongju. Eg kikkaði runt, og eitt stað stóð beinanvegin fram úr: Ean Terrace Cafe. Á myndunum sá tað út til at vera rættiliga stórt og við einum fittum stemningi. Og tí at nógv er stongt í hátíðini, men hetta skuldi vera opið, avgjørdi eg at fara beint hagar.

Heilt erligt: eg hevði roknað við, at um tú fert á café á frídegi, so er alt stúgvandi fult. Men tá eg kom fram, var tað heldur stilli. Fólk vóru helst heima og gjørdu nýggjársbønir og heilsaðu familju. So eg hevði frið til at ganga runt og hyggja í mínum egna tempo. Nú skal eg siga beint út, hvørt hetta veruliga er ein “hot” stór café í Cheongju, sum fólk tosa um.

Útsjóndin á Ean Square og parkeringsøkið

Tá eg kom fram, var støddin nógv størri enn eg hevði ímyndað mær. Fyrst hugsaði eg, at tað bara var ein stór café í grannalagnum, men nei: allur bygningurin við stóra skeltinum “EANSQUARE” var Ean Square. Við inngongdina hekk ein vælkomstbannari, og tú sært parkeringina, sum fer inn í bygningin, ikki? Bara parkeringsøkið sigur tær, at hetta ikki er eitt “vanligt” kaffistað.

Seinni fann eg útav, at her er ikki bara café: tey reka eisini brúðarhøll og restaurant í somu bygning. Tað er altso eitt slag av samansettum mentanar- og upplivingarstaði. Tí er parkeringin eisini stór, við økjum á 2. og 3. hædd. Sjálvt á frídegi hevði eg als onga stúran fyri parkering.

Inngongd í Ean Terrace Cafe og bakarí-gongdin

Tá eg kom upp á 4. hædd og fór inn, var tað fyrsta eg sá bakarí-deildin. Rundu ljós hanga mjúkt í loftinum, og gjøgnum stóru glasvindeyguni fellur dagsljósið beint inn, so alt kennist ótrúliga ljóst og frískt. Og layoutið var eitt sindur serligt: vanliga sært tú kassan beint við inngongd, ella breyð og kaku nakað miðskeiðis. Men her verður tú nærmast leiddur gjøgnum bakaríið fyrst, og so kemur tú til kassan aftaná.

Altso: tú velur breyð fyrst. Og erligt? Eg dámdi tað. Tú gongur náttúrliga framvið øllum, og sjálvt um tú hevði ætlað at keypa einki, so fært tú brádliga hug. Á høgru síðu sást eisini eitt fotohorn til brúðarhøllina, og alt hevði eitt reint, nútímans og elegant útsjónd.

Nærmynd av bakarí-showcase

Nærri sæð var tað ein bogin glasvitrina, fullpakkað við breyði og køkum. Men tað, tú sært her, er ikki alt. Á hinari síðuni av vitrinuni var eisini nógv meira. Um tú elskar bakarí, so kanst tú veruliga vera lukkuligur her. Úrvalið var stórt, og alt sá so nýtt og freistandi út, at eg hevði hug at keypa “bara eitt aftrat”… og so eitt aftrat.

Ean Terrace “signature” breyð og søtmeti

Croissant og egg-tart

Croissantini lógu á kølingarrist og vóru júst komin út. Tú sært løgini, ikki? Tað var tann klassiski glansurin frá nýbakaðum deigi, og tað sá beinleiðis óhóskandi gott út.

Egg-tart og croissant lógu lið um lið. Á egg-tartinum sást tann carameliseraða toppurin – tað var heilt greitt, at hetta var nýbakað. Tað er sont, sum fær teg at steðga og bara gloyma allar ætlanir um “eg skal bara hava kaffi”.

Her er pain au chocolat við tættum, smáum løgum. Tað var sjokkuláta inni, og liturin var myrkari, so eg hugsaði beinanvegin, at smakkurin fór at verða ríkur og djúpur.

Í hesum croissantinum var grønt fylli rullað inni. Eg visti ikki heilt, hvat tað var, men glansurin var so greiður, at tað hevði júst verið í ovninum.

Corn-mayo breyð, scones og serlig breyð

Hetta breyðið hevði bacon-kant, og omaná var ostur og nógv mais, og so var eitt sindur av persillu stráð omaná. Bara at hyggja upp á tað gjørdi meg sannførdan um, at tað var salt og ótrúliga gott.

Ein scone við bláberjum og mais inni, og hvít florsukur omaná. Bláberjini sótu tjúkk og frísk í deiginum – sont, sum kennist bæði søtt og saftigt.

Og hetta var eitt breyð við svørtum deigi, rukkolu og smáum tomatum omaná. Svarta deigið gav einum heilt serligum looki – tað var rættiliga óvanligt og stuttligt at síggja.

Samandráttur av saltbreyðs-røðini

Hetta var saltbreyð við svørtum sesam stráð omaná. Tú sært hvítu saltkornini, og tú sært eisini, hvussu løgini standa klárt. Og tí deigið var myrkt, sá tað ekstra serligt út.

Á einari træbakka vóru saltbreyð í rúgvum. Tey glitraðu ordiliga, og saltið glampaði. Tað var heilt tann “nybakaða” kenslan, sum tú kennir bara við at hyggja.

Sært tú skeltið, har tað stendur “Plain Soft Bread”? Saltbreyðini vóru sett í ein træboks, og øll vóru so puffy og fín. Tað sá út sum breyð, tú bara vilt taka við tær beinanvegin.

Moka saltbreyð og sjokkulátu saltbreyð

Hetta var “moka saltbreyð”. Deigið var eitt sindur lillað, og saltið lá omaná. Eitt av teimum vísti gulan lit inni. Litirnir vóru so serligir, at tú mást hyggja tvær ferðir.

Og her var eitt saltbreyð við brúnari deig, har tú sást eitt sindur av gulum inni. Tað líktist sjokkulátu-deigi, og løgini vóru sera klár, við glansi sum frá júst bakaðum breyði.

Heilt erligt: tað vóru nógv, nógv fleiri sløg av breyði enn hetta. Croissant, tartar, formbreyð, sandwich, køkur… veruliga ótrúliga nógv. Men um eg hevði víst alt, hevði posturin blivið alt ov langur. So eg leggi bara hetta út. Um tú ert forvitin, so kanst tú hyggja í info-sektiónini niðast – har kanst tú síggja meira um úrvalið.

Vindeygaseyð og sitipláss inni

Fram við stóru glasvindeygunum vóru borð sett í eina røð. Træstólar við kodda, og tú sært terrassuna uttanfyri. Dagsljósið kemur inn ordiliga nógv, so um tú kemur um dagin, hevði stemningurin verið super. Gongdin frá bakarídeildini inn var breið, og loftið var høgt, so tú kennir als ikki, at tað er trongt.

Og sitifrástandið var gott – nóg nógv pláss millum borðini. Tú kanst sita og slappa av uttan at kenna, at tú situr beint upp í næsta borð. Tað dámdi mær nógv.

Høvuðssitipláss og innrætting

Tá tú gongur framvið bakarínum og longur inn, kemur eitt gigantiskt høvuðsrúm. Loftið er høgt, og gjøgnum glasvindeyguni fellur dagsljósið inn, so opna kenslan er bara… ja, næstan órealistisk. Hvít borð og stólar vóru sett við góðari luft, og eisini vóru stór borð, so bólkar kunnu lættliga hittast her.

Eitt øki hevði plantur hangandi niður úr loftinum, og blómapottar stóðu runt um. Tað kendist næstan meira sum eitt plantuhús enn ein vanlig café. Tí tað var frídagur og lítið av fólki, sá tað enn størri út. Men eg hugsi, at vanliga gerst tað nokk rættiliga nógv fólk her á gerandisdegi.

Terrassan uttandura

Gongur tú heilt innar í caféina, finnur tú terrassuna. Miðjan í bygninginum er opin, so tú sært himmalin beint uppiyvir, og undir glastakinum fellur sólin inn. Hvít borð og stólar vóru sett við góðum bili, og eisini vóru sofa-sitipláss, so tað er lætt at seta seg og vera har eina góða løtu.

Men… nú er vetur, so tað er eitt sindur kalt at sita uttanfyri. Tá veðrið verður betri, vil eg heilt sikkurt koma aftur og sita á terrassuni – tað hevði verið ordiliga gott. Tú fært sólarljósið, men ert kortini vard/ur av takinum, so vindurin kennist minni.

Heildarmeting av vitjanini á Ean Terrace Cafe

Ean Terrace Cafe í Cheongju: eg kom inn um morgunin á nýggjársdegi, og eg var nógv meira nøgd/ur enn eg hevði væntað. Støddin er stór, og bakarí-úrvalið er ótrúliga breitt – elskar tú breyð og søtt, so kennist hetta sum eitt lítið himmalríki. Serliga saltbreyðini: plain, moka og sjokkuláta, so tú hevur nógv at velja ímillum. Sitiplássini eru rúmlig, og dagsljósið ger alt so lætt og hugnaligt, serliga um tú kemur um dagin og vilt njóta eitt gott café-augabragð.

Eg dámdi eisini, at tey hava terrassu – so tá veðrið er gott, hevði eg elskað at koma aftur. Á hátíðini var tað stilli og lætt at hyggja runt, men á gerandisdegi hugsi eg, at tað kann verða nógv fólk. Um tú leitar eftir einari stórari bakarí-café í Cheongju, so heldur eg, at hetta er eitt stað, tú ikki fer at angra.

Hesin postur varð upprunaliga útgivin á https://hi-jsb.blog.