Rayongda gizli bağ kafe: Pa Di in the Wild

Tailand da kafe mövzusunda çox güclüdür

Tailandda gəzəndə adamın ayağı tez-tez kafelərin qarşısında dayanır. Söhbət təkcə Banqkokdan ya da Çianq Maydan getmir, kiçik şəhərlərdə də adamı təəccübləndirən məkanlar gizlənir. Koreyada kafe mədəniyyəti güclüdür, amma Tailand da heç geri qalmır. Hətta açıq hava məkanlarında, iqlimin köməyi ilə, çox vaxt bir addım öndə olduğunu düşünmüşəm. Rayongda yaşayanda hər həftəsonu kafeləri gəzirdim və onların içində Pa Di in the Wild (Pa Dee in the Wild) mütləq danışmaq istədiyim Rayong kafesi idi.

Əvvəlcə sizə bu içkini göstərim. Stəkanın üstü giləmeyvə ilə doludur, bənövşəyi sirop isə yuxarıdan aşağı axır. Dad söhbətini bir az sonra edəcəyəm. Gəlin əvvəl bu Tailand bağ kafesinin necə yer olduğuna baxaq.

Girişdən etibarən buranın bağ, yoxsa kafe olduğunu ayırd etmək çətindir

İçəri girən kimi bir anlıq tərəddüd edirsən: bura kafe idi, yoxsa kiminsə bağı? Çınqıllı yolun iki tərəfi sıx kollarla doludur, ağ masaların üstündə krujeva örtüklər var, ağacların arasındakı işıqlar isə günorta vaxtı da parıldayırdı. Adam çoxdur, amma səs-küy yoxdur. Ya ağaclar səsi udur, ya da hamı özü də hiss etmədən alçaq səslə danışır. Günəş çətirinin altında söhbət edənlər, bağın içinə doğru gedən cütlüklər, skamyanın yanında şəkil çəkdirənlər — hamı öz ritmi ilə gəzir.

Bir az içəri gedəndə ağ rəngli bir bina görünür. Torlu pəncərələrə sarmaşıq qalxıb, qapının önündən isə çələng asılıb. İngiltərə kəndindəki kotteci xatırladır, amma başını qaldıranda damın üstünü tropik ağacların örtdüyünü görürsən — onda yenə yadına düşür ki, hə, burası Tailanda məxsusdur. Bu kafe əslində 12 ildən çox işləyib, sonra 2023-cü ildə indiki yerinə köçəndə adına “in the Wild” əlavə olunub. Buradakı təbiilik sonradan düzəldilmiş dekor kimi yox, həqiqətən illərlə yığılıb qalmış hiss kimi görünür.

İçkini və tortu əvvəl göstərib sonra yenə bayıra çıxacağam. Belə olanda yazının sonuna qədər baxmaq daha maraqlı olur.

İçərisi sanki kiminsə evi kimidir

İçəri böyük deyil. Ağ taxta divarlardan quru güllər sallanır, pəncərə kənarında tək masa var, kassanın yanında isə xırda əşyalar sıx-sıx düzülüb — elə bil uzun illər yaşanmış bir evə qonaq gəlmisən. Əl işi məhsullar da satılırdı, onlara baxanda sifarişinin nə vaxt hazırlandığını da hiss etmirsən.

Pəncərənin tutacağı keramik idi. Üstünə də güllər çəkilmişdi. Yanındakı pərdə də güllü naxışlı idi, şüşənin arxasından bağın yaşıl rəngi bulanıq görünürdü. Həyat yoldaşım bu mənzərəyə baxıb xeyli dayanmışdı.

Berry Love Drink — bənövşəyi sehr

Stəkan gələndə içində sanki maye yox idi. Buzun üstünə böyürtkən, moruq və qırmızı qarağat qalaq-qalaq yığılmışdı, aralarına da qıjı yarpağı taxılmışdı. Bu halı ilə belə artıq desert kimi görünürdü.

Həyat yoldaşım tez içək dedi, amma bir dəqiqə. Böyürtkənin üstündəki damcılar, moruğun dənələri günəş dəyəndə yarı şəffaf parıldayırdı. Mən də özümü saxlamayıb bir şəkil də çəkdim.

Sirop töküləndə rəngi dəyişir

Ayrıca verilən başqa bir şey də var. İçində bənövşəyi sirop olan şüşə qab. Boğazına çəhrayı lent bağlanmışdı, ona görə də bir az ətir şüşəsinə bənzəyirdi.

Bunu yavaşca əyib stəkana tökəndə bənövşəyi rəng giləmeyvələrin arasına yayılır. Əvvəl şəffaf görünən buz da tədricən rənglənir, ona görə də tələsik tökmək olmur.

Hamısı töküldükdən sonra mənzərə belə olur. Yuxarı hissə giləmeyvə rəngində, aşağı hissə isə dərin bənövşəyidir. Ortada qıjı yarpağı dik dayanır, göyəmənzərələr üstündə üzür, stəkanı qaldıranda aşağıdakı bənövşəyi qat günəşdə şərab qədəhi kimi parıldayır.

Qaşıqla bir dənə moruq qaldırdım, bənövşəyi sirop da ardınca süzülüb axdı. Elə ən yaxşı alınan şəkil də bu oldu. Dadı turşaşirindir, siropu xeyli şirindir. Amma giləmeyvənin turşluğu balans yaratdığı üçün Tailand istisində yaxşı gedirdi.

Yuxarıdan baxanda giləmeyvələr sanki bənövşəyi dənizin üstündə üzür. Buz yarıyadək ərimişdi, amma yenə də çox gözəl görünürdü.

Ev üsulu lay-lay tort

Tort da gəldi. Boşqab ratan səbətin içində verilmişdi, arxa planda isə bağın yaşıllığı uzanırdı. Təkcə təqdimatına baxmaq da xoş idi.

Bu tort bir az fərqlidir. Yaşıl, çəhrayı və ağ qatlar üst-üstə düzülüb, üstündə açıq mavi krem, iki dənə göyəmənzərə, bir dənə üzüm və nanə yarpağı var. Yaşıl qat pandan dadındadır, bu da Cənub-Şərqi Asiyada çox istifadə olunan bir bitkidir. Yüngül ot qoxusu verir. Azərbaycanda nanəli və ya fıstıqlı şirniyyata öyrəşən adam üçün də bu dad tamam yad gəlmir, sadəcə daha yumşaqdır. Qatların arasına krem nazik çəkildiyi üçün bir tikə alanda əvvəl bitki ətri gəlir, şirinlik isə sonra açılır.

Çəngəllə ön tərəfdən kəsdim. O qədər yumşaq idi ki, güc tətbiq etməyə ehtiyac yox idi.

Kəsiyi çox səliqəli görünürdü. Yaşıl, ağ və çəhrayı qatlar aydın seçilirdi. Eşitdiyimə görə, bunu da məkanın sahibi özü hazırlayır.

Bir tikə qaldırdım. Üç qat da, krem də bir yerdə gəldi, arxada isə bağ bulanıq şəkildə yayılırdı. Şirin idi, amma ağır deyildi.

Yenidən çölə — bağ düşündüyümdən genişdir

Bağın ortasında qara fontan var. Suyun səsi arxa planda davamlı eşidilir və istini bir az unutdurur. Arxada ağ kottec binası ilə işıqlı terras görünür, külək əsəndə ağacların arasındakı günəş işığı da yanıb-sönür kimi olur. Kondisioner olmasa da, ağac kölgəsi kifayət etdiyinə görə rahat oturmaq olurdu.

Çınqıl sahənin üstündə ağ masada bir cütlük üz-üzə oturmuşdu, işçi isə əlində ratan səbətlə yanlarından keçirdi. Arxadakı iki mərtəbəli binaya sarmaşıq qalxıb, solda isə qapısında çələng olan kiçik bina var. Bağın içində bir neçə bina səpələnmiş vəziyyətdədir, ona görə də gəzə-gəzə bir-bir kəşf etmək maraqlı olur. Gözlədiyimdən daha geniş idi.

Sahibin əl işi xırdalıqları

Kassanın arxasındakı rəfdə buğda sünbülü dəstələri, şam qozaları və taxtadan kiçik kilsə maketi vardı, fincanda isə bir dənə sarı qızılgül qoyulmuşdu. Saman papaqlı baba kuklası ilə örpəkli nənə kuklası yanaşı oturmuşdu. Deyilənə görə, bunların hamısını ya sahib özü hazırlayıb, ya da özü seçib yerləşdirib.

Çöldə də başqa bir şey var

Çöldə də dekorativ bir obyekt var, amma onu gedib özünüz tapsanız daha maraqlı olar.

Sərçələr də burada qonaqdır

Tortu bitirib bir azlıq yerimizdən qalxmışdıq, qayıdanda gördüm ki, bir neçə sərçə boşqabın üstünə çıxıb. Qırıntıları yanaşı dimdikləyirdilər və insanlardan heç qorxmurdular. Koreyada olsaydı yəqin gigiyenadan danışılardı, amma Tailandda bu sadəcə mənzərənin bir hissəsi kimi görünür. Quşlar masaya qonanda da heç kim onları qovmur. Mənə elə bu boş və rahat birgəyaşayış hissi xoş gəldi.

Rayongda tək bir kafe seçəcəksinizsə

Pa Di in the Wild mükəmməl kafe deyil. Atmosfer və fotolar çox adamı razı salır, amma içki və desertin dadını “bir az da məkanın xatirinə verilən pul” sayanlar da var, işçilərin xidməti ilə bağlı rəylər də fərqlənir. Mən özüm də səmimi desəm, bu məkanın əsas gücünün məhz özü, yəni məkan atmosferi olduğunu düşünürəm. Amma Rayongda təkcə bir kafeyə getməli olsaydım, yenə də buranı tövsiyə edərdim. Mükəmməl olduğu üçün yox, burada keçən vaxt mənə yaxşı gəldiyi üçün.

Pa Di in the Wild ziyarət məlumatı

Bu yazı ilk dəfə https://hi-jsb.blog saytında yayımlanıb.