Ontbijtbuffet hotel dat echt de moeite is

Ingang en zitplaatsen van het ontbijtbuffet van Shilla Stay Ulsan

Ik ben op 7 maart om 7 uur ’s ochtends naar het ontbijtbuffet van Shilla Stay Ulsan gegaan. Mijn jongere broer, mijn vrouw en ik verbleven in Ulsan tijdens een trip waarbij we ook Gyeongju bezochten, en we boekten een pakket van ongeveer $100 met ontbijt voor twee personen inbegrepen. Als je alleen het ontbijt apart neemt, betaal je ongeveer $23 per persoon, dus dat pakket is echt duidelijk voordeliger.

Shilla Stay is een apart merk van hetzelfde bedrijf dat ook The Shilla runt, de luxe hotelketen die in Korea heel bekend is. Het niveau is echt anders. The Shilla is een vijfsterrenluxehotel, terwijl Shilla Stay meer in de categorie businesshotel valt, dus de prijzen liggen een stuk lager. Best veel mensen denken alleen door de naam “Shilla” dat het vast duur zal zijn, maar dat is dus helemaal niet zo.

Dit artikel laat met foto’s één voor één zien wat er die ochtend allemaal op het ontbijtbuffet van Shilla Stay Ulsan lag. Ik wilde geen halfslachtige review schrijven met een paar snelle foto’s en dan “het was leuk~” als conclusie. Voor je boekt, wil je gewoon weten wat er écht op het buffet staat, dus ik heb per onderdeel alles gefotografeerd. Alleen al aan foto’s zijn het er meer dan 60. Deze blog wordt naast Koreaans ook vertaald in meer dan 70 talen, zoals Engels, Japans en Chinees, dus ik wilde dat buitenlandse lezers ook gewoon direct met foto’s kunnen checken wat je bij een Koreaans hotelontbijt krijgt.

Zodra je op de tweede verdieping uit de lift stapt, zie je meteen de ingang van het ontbijtbuffet. Je hoeft echt niks te zoeken, het zit gewoon direct voor je. Wat me meteen opviel toen ik naar binnen liep, was dat er best veel buitenlandse gasten waren. Waarschijnlijk omdat Ulsan dicht bij Busan ligt. Ik woon zelf in Daejeon, een grote stad ongeveer twee uur ten zuiden van Seoul, en in hotels daar zie ik bijna nooit buitenlandse gasten. De sfeer voelde daardoor toch net anders.

De zitplaatsen bestonden vooral uit tafels voor twee personen. Aan de raamkant keek je door grote ramen uit over de stadswegen van Ulsan, en als je daar ’s ochtends zit is het licht echt prettig. Meer naar binnen toe was de sfeer anders door de donkere muren en verlichting, maar ik vond de raamkant persoonlijk fijner. Er zat ook genoeg ruimte tussen de tafels, dus je had niet het gevoel dat je constant op je buren moest letten, en op elke plek lagen bestek en servetten al klaar.

Koreaanse bijgerechten bij het ontbijtbuffet

Dit is de hoek met Koreaanse bijgerechten, oftewel banchan. Er stonden gestoofde lotuswortel, kimchi, verse geotjeori, spinazie-namul en verschillende ingelegde groenten netjes op een rij. Bij een Koreaans hotelontbijtbuffet zegt de variatie van deze bijgerechtenhoek voor mij best veel over hoeveel moeite een hotel doet, en voor een businesshotel vond ik dat Shilla Stay Ulsan hier verrassend veel aandacht aan had besteed. Ik heb alles per gerecht gefotografeerd, dus ik laat het één voor één zien.

Dit is sigeumchi namul, oftewel op smaak gebrachte spinazie. Het is een van de meest standaard bijgerechten in Koreaanse huisgemaakte maaltijden: kort geblancheerde spinazie gemengd met sesamolie, zout en sesamzaad. Het is niet pittig en heeft een nootachtige smaak, dus ook als je voor het eerst Koreaans eet, is dit heel toegankelijk. Er zat ook paprika doorheen, waardoor het er qua kleur fris uitzag, en met rijst was het echt een fijn ontbijtgerecht.

Dit is gukmul kimchi, dus kimchi met veel bouillon, een soort waterkimchi. De kool is fijn gesneden en ingelegd met vocht erbij, en vergeleken met gewone kimchi is de bouillon veel milder en frisser. Qua pit is het eigenlijk bijna niks. In Korea eten mensen dit vaak met rijst of tussendoor naast vetter eten om je mond weer fris te maken. Als je maag ’s ochtends wat zwaar voelt, dan knapt die ene lepel bouillon hier echt van op.

Dit is geotjeori, een verse kimchi. Bij kimchi denken veel mensen automatisch aan gefermenteerde kimchi, maar geotjeori is juist een verse variant die nog maar net is aangemaakt. De kool blijft knapperig en de kruiden voelen veel frisser aan, dus de textuur is compleet anders dan bij gerijpte kimchi. Er zit chilipoeder in, dus een beetje pittig is het wel, maar die typische zure smaak van oude kimchi heeft het niet.

Dit is jangajji, dus groenten ingelegd in sojasaus. Denk aan pepers, knoflookstengels en ui die lang in de saus hebben gelegen. Het is zoutig met een licht zoete ondertoon. Er zit wel peper in, maar doordat het ingelegd is, is de scherpte er grotendeels uit, dus het brandt niet zoals rauwe peper. Op rijst werkt dit echt goed.

Dit is ojingeo jeotgal, gefermenteerde gezouten inktvis. Hier gaan de meningen eerlijk gezegd nogal over uiteen. Het is best pittig, zoutig en heeft die heel sterke gefermenteerde umamismaak. Ook Koreanen eten dit meestal maar in kleine beetjes op rijst, niet in grote hoeveelheden. Als je dit voor het eerst probeert, zou ik echt met een heel klein hapje beginnen.

Dit is yeongeun jorim, gestoofde lotuswortel. Het is gestoofd in sojasaus, suiker en siroop, dus het smaakt tegelijk zoet en hartig. De textuur is zowel knapperig als een beetje chewy. Door die gaatjes in de lotuswortel vinden veel buitenlandse gasten dit altijd een grappig of opvallend bijgerecht, maar omdat het niet pittig is en juist wat zoet heeft, vinden de meeste mensen het verrassend lekker. Mijn vrouw vindt dit het lekkerste bijgerecht, dus zij schepte haar bord er flink vol mee.

Dit is mumalleangi muchim, een salade van gedroogde rettich. De rettich wordt dun gesneden, gedroogd en daarna aangemaakt met chilipoeder, sesamolie en pruimensiroop. Het opvallendste eraan is die stevige, chewy textuur. Hoe langer je erop kauwt, hoe zoeter de rettich gaat smaken.

Ik had alleen nog maar een rondje langs de bijgerechten gemaakt en mijn bord voelde nu al zwaar aan. Ik had de broodhoek en de westerse gerechten nog niet eens bekeken.

Brood en pastries

Dan nu de broodhoek. Eerst de croissant. Het was een mini-formaat, dus makkelijk in één of twee happen te eten, en de buitenkant was knapperig terwijl de binnenkant zacht bleef. Helemaal slecht was het dus niet. Alleen, het had niet echt die net-uit-de-oven-kwaliteit, eerder gewoon het niveau dat je vaak tegenkomt bij een hotelontbijtbuffet.

Dit is een cinnamon swirl. Zoet, met behoorlijk veel kaneelgeur. Met koffie erbij was het een prima combinatie.

Dit zijn de vanilla crown en apple crown. Allebei waren het pastries met room of appelvulling erbovenop, maar de apple crown vond ik lekkerder. De vanilla crown was voor mijn smaak wat machtig.

Er waren vier soorten beleg: boter, aardbeienjam, appeljam en bosbessenjam.

Dit is een morning roll. In Korea noemen ze dit soort kleine ronde broodjes vaak gewoon “morning bread”. Ze zijn zacht en een tikje zoet. Zelfs zonder jam waren ze prima te eten.

Dit is een mini panini. Hij lag onder een witte doek zodat hij warm bleef, en de textuur was duidelijk steviger en taaier dan die van de morning roll.

Er waren ook plakken roggebrood en witbrood, en direct daarnaast stond een toaster zodat je het zelf kon roosteren.

Dit zijn de walnotenbaguette en de gewone baguette. Ze lagen in hun geheel op een snijplank en er lag een mes naast, dus je kon zelf afsnijden hoeveel je wilde. Alleen al qua broodsoorten waren het er bijna tien, dus zelfs als Koreaanse bijgerechten niet helemaal jouw ding zijn, kun je hier met brood alleen al makkelijk ontbijten.

Wafels en toppings

Er waren ook wafels. Het waren kleine wafels, dubbelgevouwen en rechtop neergezet, met een licht knapperige buitenkant en een zachte binnenkant. De toppings waren kersencompote, slagroom, ahornsiroop en gehakte walnoten. Mijn vrouw at hem met kersen en slagroom, en ik nam siroop met walnoten. Eerlijk gezegd vond ik de combinatie met siroop en walnoten beter. De wafel zelf was niet heel zoet, dus je moest best royaal siroop gebruiken om de smaak goed naar voren te laten komen.

Rijstnoedelstation van het ontbijtbuffet

Dit was zonder twijfel mijn favoriete hoek van het ontbijtbuffet van Shilla Stay Ulsan. In houten bakken lagen rijstnoedels, Chinese kool, taugé en oesterzwammen apart klaar. Je kiest zelf welke ingrediënten je in je kom wilt, geeft die aan een medewerker, en die kookt het dan meteen ter plekke en serveert het met hete bouillon.

Ik had eerder iets vergelijkbaars gegeten bij het Hilton Millennium in Bangkok, en heel eerlijk: deze versie deed daar niet voor onder. Voor een businesshotelontbijt vond ik dit echt verrassend goed.

De oesterzwammen lagen al uit elkaar getrokken klaar, dus je hoefde ze alleen maar op te pakken. De taugé zorgde voor die lekkere knapperige bite. De rijstnoedels waren plat, echt dat soort brede noedel dat je ook bij Vietnamese pho ziet. Chinese kool maakt de bouillon wat zoeter, dus ik zou die zeker erbij doen. Ik nam alle vier de ingrediënten, terwijl mijn broer de zwammen juist oversloeg.

Qua sauzen stonden er hoisinsaus, penangsaus, srirachasaus en chili-olie klaar. Ik deed er wat sriracha en een klein beetje chili-olie bij, en zo’n pittige warme kom in de ochtend voelde echt alsof mijn maag meteen wakker werd. Als je niet goed tegen pittig kunt, is alleen hoisinsaus ook al genoeg om er diepte en umami aan te geven.

Mandu, naan en curry

Dit zijn mandu, Koreaanse dumplings, geserveerd in een bamboe stoommand. Het waren zachte, gestoomde dumplings waardoor het deeg vochtig bleef en je de vulling er bijna doorheen zag. Binnenin zat groente en vlees. Ze waren klein genoeg om makkelijk in één hap te eten, en je kon ze gewoon in sojasaus dippen.

Dit is naan, en dit was voor mij echt een van de beste onderdelen van dat ontbijt. Alleen, toen ik erbij kwam lagen er al nog maar een paar stukken. Ik was er om 7 uur ’s ochtends, en zelfs toen zag het er al zo uit. Als je te laat komt, kun je dus pech hebben en helemaal misgrijpen.

Naast de naan stond curry die je erbij kon eten. Het was een oranje romige curry met een klein beetje room bovenop en een vrij dikke structuur. Niet pittig, eerder zacht en mild, en samen met de naan werkte het echt supergoed. Deze combinatie van naan en curry was mijn absolute topfavoriet van dat ontbijt. Ik vond hem zelfs rijker en lekkerder dan de ontbijtcurry die ik ooit at in het Hyatt in Kota Kinabalu.

Warme westerse gerechten

Dit is roerei. Er lag genoeg van, maar het was wel wat droog. Als je zacht en romig roerei verwacht, kan dit een beetje tegenvallen.

Dit is bokkeumbap, gebakken rijst. Dit is een gerecht dat bijna standaard op een Koreaans hotelontbijtbuffet ligt. Het was prima, zonder dat het er echt uitsprong. Met kimchi erbij kwam de smaak beter tot zijn recht.

Dit zijn gebakken sperziebonen, champignons en paprika. De smaak was vrij licht en simpel, en tussen de vleesgerechten door werkte het goed als iets verfrissends voor je mond.

Dit is bacon. Niet knapperig, eerder sappig, maar het zoutgehalte was precies goed en met brood erbij was het erg lekker. Dit was ook een van de dingen die ik zelf het liefst at.

De worstjes waren in hapklare stukjes gesneden, met grillstrepen aan de buitenkant en kruiden erdoorheen, waardoor ze duidelijk meer smaak hadden dan een doorsnee worst. Mijn broer heeft hiervan alleen al drie keer extra gehaald. Hij zei letterlijk: “Deze worst is echt zó lekker. Ik wil gewoon alleen dit eten.” Na de naan met curry waren deze worstjes en de bacon voor mij echt de toppers.

Dit is aardappelgratin. De kaas bovenop was mooi gesmolten en goudbruin gebakken, maar voor de ochtend vond ik het eerlijk gezegd wel wat zwaar. Als je van kaas houdt, zul je dit waarschijnlijk juist lekker vinden.

Dit was een stuk brood dat met banketbakkersroom was gebakken en met amandelschaafsel was bestrooid. Volgens mij was het garlic French toast, maar ik weet de precieze naam niet meer zeker. Het was vrij zoet, bijna meer een dessert dan ontbijt.

Salades en deli

Op dit punt was ik nog niet eens helemaal rond langs het buffet en ik zat al aan mijn tweede bord. Mijn broer zat allang te eten aan tafel, terwijl ik de saladehoek nog niet eens had bekeken.

Dit is de hoek met salades en dressings. Er stonden rodewijnazijn, balsamicoazijn, olijfolie en een pepermolen naast elkaar, plus croutons, zwarte olijven, zonnebloempitten en groene olijven. Omdat je zelf de verhouding tussen azijn en olie kon bepalen, kon je de dressing precies afstemmen op wat jij lekker vindt.

Dit is salami. Er zaten peperkorrels in, dus tijdens het kauwen kwam die geur en smaak er echt lekker uit. Op brood was dit precies goed.

Dit is beer ham. Dunner gesneden dan de salami en ook lichter roze van kleur, maar je zag de vleesstructuur erin, dus het voelde duidelijk anders dan van die standaard geperste ham. Het is een mildere soort, dus als je zoute vleeswaren snel te heftig vindt, is dit juist een fijne keuze.

Zo zag de hele presentatie van die twee soorten eruit. Alles was bloemvormig uitgelegd, wat voor een buffet toch verrassend verzorgd overkwam. Tegelijk dacht ik wel: als er nog iets als prosciutto of gerookte ham bij had gelegen, was de keuze nog breder geweest. Dat vond ik wel een klein minpuntje.

Groentesalade

Dit is het totaalbeeld van de saladehoek. Er stonden drie grote kommen met houten rand, elk gevuld met andere groenten, en qua dressing waren er twee keuzes: een oranje dressing op wortelbasis en een honing-citroendressing. Er stond ook allergie-informatie in zowel het Koreaans als Engels, dus voor buitenlandse gasten was het best makkelijk om alles te controleren.

Dit is bok choy, dus paksoi. Het lag er met steel en al in, waardoor het lekker knapperig bleef. Het was niet bitter en bevatte veel vocht, dus het was fijn om even licht iets groenigs op je bord te scheppen.

Dit is sla. Het was vers, maar er was eigenlijk maar één soort. Ik had het leuker gevonden als er ook romaine of rode sla naast had gelegen.

Dit zijn bladeren van rode biet. Die diepe paarse stelen vielen meteen op. Bietblad zie je niet zo vaak bij een Koreaans buffet, dus mijn aandacht ging er direct naartoe. Toen ik er olijfolie en balsamico overheen deed, werd die licht bittere smaak trouwens veel beter in balans.

Dit is wortelsalade. De zoetzure smaak was vrij uitgesproken, waardoor het goed werkte om je eetlust weer op te frissen. Samen met salami op één bord vond ik de combinatie van zout en zuur eigenlijk heel geslaagd.

Dit is fusilli-pastasalade. Heel eerlijk: de saus was vrij dik en daardoor een beetje zwaar. Eén of twee happen waren voor mij meer dan genoeg.

Dit is gerstesalade. Gekookte gerst was gemengd met cranberry’s, amandelschaafsel en paprika. Die stevige korrelstructuur van de gerst samen met de zoetheid van de cranberry’s was precies wat dit gerecht leuk maakte. Alleen was de hoeveelheid maar ongeveer één kom, dus als veel mensen dit pakken, is het zo op.

Dranken

Dit is de drankenhoek. De glazen karaffen stonden netjes op houten standaards op een rij, en de kleuren varieerden van geel en transparant tot rood en lichtgroen, wat er best mooi uitzag. Door het ochtendlicht dat door de karaffen viel, kwamen de kleuren nog helderder naar voren.

Dit is pruimensap. Het is zo’n sap waarbij de frisse zuurheid als eerste binnenkomt, nog voor de zoetheid. Na vetter eten was dit echt perfect om je mond weer schoon en fris te laten voelen. Mijn vrouw zei ook meteen: “Dit sap is hier het lekkerst.”

Dit is wit druivensap. Vergeleken met het pruimensap is dit veel zachter en zoeter. Als je op zoek bent naar een uitgesproken fruitsmaak, kan dit misschien wat vlak overkomen.

Dit is gamgyul-sap, dus Koreaans mandarijnensap. In Korea bedoelen ze met gamgyul meestal de mandarijnen van Jeju Island, een bekend eiland ten zuiden van Korea. Vergeleken met gewone sinaasappelsap is dit minder zuur en juist wat zoeter. Bij brood vond ik dit de meest veilige en makkelijke keuze.

Fruit, cereal en yoghurt

Qua fruit waren er drie soorten: banaan, sinaasappel en appel. De sinaasappel was in halve maantjes gesneden en ook de appel lag in makkelijke plakjes klaar. Tussendoor tijdens het eten was dit fijn om even licht iets te pakken.

Bij de cereals lagen cornflakes, fruit rings en chocoladekogels in kommen klaar. Er waren twee soorten melk: gewone melk en havermelk. Dat ze zelfs havermelk aanboden, liet wel zien dat ze ook dachten aan gasten met lactose-intolerantie of veganisten. Dat vond ik oprecht attent. Zelfs in hotels als het Miramar in Taiwan of het Novotel in Bangkok zie je havermelk nog niet zo vaak standaard staan.

Dit is een close-up van de cornflakes. Op het kaartje stond allergie-informatie voor tarwe en soja vermeld.

Er waren twee soorten yoghurt: naturel en hallabong-yoghurt. Hallabong is een mandarijnensoort uit Jeju, dus ik vond het leuk om die opeens terug te zien bij een hotelontbijt. De naturel yoghurt was niet dik zoals Griekse yoghurt maar juist vrij vloeibaar, en voor cereal werkte die structuur eigenlijk juist beter. De hallabong-yoghurt had een subtiele citrusgeur en een prettige zoetheid, dus die was ook gewoon zo uit het bakje lekker.

Dit is muesli. Het bestond uit haver als basis met rozijnen, pompoenpitten, amandelschaafsel en stukjes gedroogd fruit. Er was al wat minder van over, dus ik kreeg het idee dat dit best populair was.

Koffie en thee

Er stond één volautomatische koffiemachine van het merk EGRO. Op het apparaat stond dat er Italiaanse COVA-bonen werden gebruikt. Qua smaak was het duidelijk beter dan koffie uit een convenience store, maar het haalde niet het niveau van een echte gespecialiseerde koffiezaak. Gewoon precies wat je verwacht van machinekoffie bij een hotelbuffet. Omdat er maar één machine stond, moet je tijdens piekmomenten misschien wel even wachten.

Er waren English Breakfast en Earl Grey van Ahmad Tea, plus boekweitthee. Er stond ook apart kaneelpoeder bij. Mijn broer drinkt geen koffie, dus hij nam Earl Grey met een beetje kaneel en zei meteen: “Deze geur is echt lekker.”

Verse omelet op bestelling

De omelet werd gemaakt bij een aparte kookhoek waar je bestelde en het meteen vers voor je werd bereid. Je zegt tegen de medewerker welke ingrediënten je wilt, en dan bakken ze hem direct voor je neus. Ik vroeg om ham, kaas en paprika. De buitenkant was mooi goudbruin en de binnenkant bleef zacht en nog een beetje halfgaar. Alleen stonden er tijdens het drukke ochtendmoment wel drie of vier mensen voor me te wachten, dus je moest soms even geduld hebben.

Mijn borden

Nadat ik helemaal rond was geweest langs het buffet, zijn dit de borden die ik uiteindelijk echt voor mezelf heb samengesteld. Dat is uiteindelijk ook het leuke van een buffet: hoe je alles zelf combineert.

Dit was mijn eerste bord. Ik legde beer ham en bacon als basis neer, met twee stukjes worst, wat sperziebonen, een lepel aardappelgratin en een stukje panini erbij. De milde smaak van de beer ham en het zoutere van de bacon vormden een mooi contrast, waardoor ik ze graag afwisselend at. De aardappelgratin werd op mijn bord wel minder lekker dan direct uit het buffet, omdat de kaas snel wat steviger werd zodra hij afkoelde.

Mijn tweede bord was een mix van Koreaans en westers. Mandu, salami, spinazie-namul, geotjeori, kaas met crackers, en daarnaast naan met curry, allemaal op één bord. Het zag er misschien een beetje chaotisch uit, maar dat is juist ook de lol van een buffet toch? Op dit bord vond ik de combinatie van geotjeori met kaas trouwens onverwacht goed werken.

Dit is de uiteindelijke kom rijstnoedels. Er zaten brede noedels in met Chinese kool, taugé en oesterzwammen, afgewerkt met sriracha en chili-olie. De bouillon was helder maar had toch veel diepte, en om je maag in de ochtend rustig op gang te helpen was dit echt top.

Dit was mijn derde bord. Ik nam kleine beetjes van spinazie-namul, wortelsalade, gerstesalade, fusilli-pastasalade, aardappelgratin en ojingeo jeotgal. De gerstesalade bleef zelfs op het bord nog lekker qua textuur, en bij de gefermenteerde inktvis bleek opnieuw dat een heel klein beetje echt de juiste hoeveelheid was.

Tot slot nam ik nog twee kommen cereal. Eén met cornflakes en chocoladekogels met melk, en één met muesli die ik even liet weken in melk. Cornflakes moet je snel eten als ze nog knapperig zijn, terwijl muesli juist lekkerder wordt als je het iets laat zacht worden. Heel eerlijk: tegen die tijd zat ik eigenlijk al behoorlijk vol, dus het voelde wel een beetje alsof ik mezelf nog nét dwong om het op te eten.

Eindoordeel over het ontbijtbuffet van Shilla Stay Ulsan

Als ik puur naar prijs-kwaliteit kijk, ben ik tevreden. Voor een pakket van ongeveer $100 met ontbijt voor twee personen vond ik deze samenstelling echt goed. Zelfs als je alleen ontbijt neemt en ongeveer $23 per persoon betaalt, zou ik het nog steeds niet zonde van het geld vinden.

Mijn favorieten waren de combinatie van naan met curry, de worstjes, de bacon en het rijstnoedelstation. Vooral dat noedelgedeelte vond ik sterk, omdat het vers voor je gekookt wordt. Ik ging erheen met vrij lage verwachtingen omdat het “maar” een businesshotelontbijt is, en juist daardoor was ik extra verrast. Ik heb vergelijkbare noodle stations gegeten in het Hilton Millennium in Bangkok en het Hyatt in Kota Kinabalu, maar deze hoefde zich echt niet te schamen.

Er waren ook minpunten. Het roerei was wat droog, de saladegroenten waren qua variatie beperkt omdat er eigenlijk alleen sla lag, de naan was zo populair dat je qua timing geluk moest hebben, en doordat er maar één koffiemachine stond, moest je op drukkere momenten soms wachten. Dat was toch wel wat onhandig.

Ik hoop dat dit nuttig is voor mensen die benieuwd zijn hoe een Koreaans hotelontbijtbuffet eruitziet, of voor wie overweegt om Shilla Stay Ulsan te boeken. Zelf wil ik de volgende keer graag eens een Shilla Stay in een andere stad proberen. Het is tenslotte hetzelfde merk, dus ik ben best benieuwd hoe verschillend het ontbijt per vestiging zal zijn.

Basisinformatie over Shilla Stay Ulsan

• Hotelnaam: Shilla Stay Ulsan
• Adres: 200 Samsan-ro, Nam-gu, Ulsan, Zuid-Korea
• Algemeen telefoonnummer: +82-52-901-9000
• Telefoon ontbijtbuffet (café): +82-52-901-9107
• Openingstijden ontbijt: doordeweeks 06:30–09:30 / weekend en feestdagen 07:00–10:00
• Ontbijtprijs: ongeveer $17–$23 per volwassene (kan per periode verschillen)
• Inchecken: 15:00 / Uitchecken: 12:00
• Parkeren: ongeveer $4 per nacht voor hotelgasten (ondergrondse parkeergarage)
• Locatie ontbijtbuffet: tweede verdieping van het hotel

Dit bericht werd oorspronkelijk gepubliceerd op https://hi-jsb.blog.