Koreaans streetfood gids: tteokbokki, kimbap en frituurtjes

De eerste smaak die je tegenkomt op reis door Korea

Het is niet duur. Je hoeft er ook niet speciaal naar op zoek. Terwijl je gewoon loopt, ruik je het al van ver. Of je nu door een steegje loopt, over een markt wandelt of langs een school fietst — in heel Korea kom je het overal tegen. Met een portie van nog geen twee euro ben je al helemaal gelukkig.

Dat is bunsik (분식) — het Koreaanse streetfood waar alles om draait.

Voor Koreanen is bunsik niet zomaar eten. Het is de herinnering aan die steeg na school met vrienden, aan die ene tteokbokki-hap van een paar cent waarbij je ogen begonnen te stralen. Die smaak is tientallen jaren later nog precies hetzelfde. En nu, terwijl jij door Korea reist, ligt diezelfde smaak gewoon voor je klaar.

Als je door Korea reist zonder ook maar één keer bunsik te proeven, heb je eerlijk gezegd de helft gemist. Benieuwd hoe het smaakt? Zodra je de foto's ziet, snap je het meteen. Scroll maar gewoon verder.

Dit is wat je ziet als je gaat zitten in een Koreaanse bunsik-tent

Witte cilinders in een rode saus, knapperig gebakken hapjes, rolletjes gewikkeld in zwart zeewier — als je dit voor het eerst ziet, weet je misschien niet wat je moet bestellen. Geen paniek. Ik had dat ook.

Die witte stokjes in de rode saus zijn tteokbokki (떡볶이). Dat zijn kleefrijstcakejes die gestooofd worden in een pittig-zoete saus op basis van gochujang (Koreaanse chilibonenpasta). Hét paradepaardje van de Koreaanse bunsik. Naast de tteokbokki zie je twigim (튀김) — gefrituurde hapjes van groenten, peper, inktvis of rijstcakejes in een krokant beslag. Dip ze in de tteokbokkisaus en je proeft meteen iets compleet anders. En die rolletjes van zeewier? Dat is kimbap (김밥). Gekookte rijst, groenten, ham en ei opgerold in gedroogd zeewier en in hapklare plakjes gesneden. Het lijkt op Japanse sushi, maar het is een totaal ander gerecht.

Als deze drie samen op tafel staan, heb je de perfecte Koreaanse bunsik-maaltijd.

Van dichtbij ziet Koreaans streetfood er zo uit

De kleine rijstcakejes zijn doordrenkt van saus en glimmen prachtig. Terwijl een houten spatel ze langzaam roert, zie je de saus in elk spleetje trekken. Dit is het moment waarop alles er het lekkerst uitziet. Eerlijk — zelfs van de foto alleen krijg ik al trek.

In Koreaanse bunsik-tenten wordt de tteokbokki in bulk bereid op zo'n grote ijzeren plaat. Het is geen kant-en-klare bereiding. Zodra jij bestelt, gaat de saus erop en wordt er vers geroerd. Daardoor is het altijd warm en vers als het bij je komt. Die kleine, dikke rijstcakejes vallen ook op, toch? Elke bunsik-tent gebruikt een net iets andere maat. Deze kleine bolle cakejes nemen meer saus op en passen precies in één hap.

En dan staat hij eindelijk voor je

Op een roze bordje met een plastic velletje eronder, met een prikker erin — zo wordt de tteokbokki geserveerd. Die prikker is puur de sfeer van een echte Koreaanse bunsik-tent.

Maar wacht — heb je het gezien? Alleen rijstcakejes. Niets anders.

Normaal gesproken zit er in de meeste tteokbokki-tenten ook eomuk (어묵, viskake) bij. Die taaie viskake die de saus opneemt en mooi samenwerkt met de rijstcakejes — dat is voor veel mensen de standaardsamenstelling. Maar dit restaurant doet het anders. Hier krijg je alleen rijstcakejes. Dat is gewoon hun stijl.

Dat is niet erg, echt niet. Je focust zo juist meer op de smaak van de rijstcakejes zelf. Een bord vol dikke, sausdoordrenkte cakejes — dat heeft zijn eigen charme. Eerst dacht ik: mis ik nu iets? Maar na een paar happen was ik al om. Goed om te weten: de samenstelling verschilt per tent, zodat je niet verrast bent als jouw bord er net iets anders uitziet.

Naast de tteokbokki bestelde ik ook dit

Van links naar rechts: gimmari (김말이), twigim (튀김) en kaastengels (치즈스틱). Ze kwamen in één mandje — en die combinatie is eigenlijk perfect.

Kaastengels zijn trouwens niet standaard in een bunsik-tent. Normaal vind je die bij kippenrestaurants of fastfoodketens. Als een bunsik-tent ze verkoopt, is dat doorgaans een eigen specialiteit. Die hier waren knapperig van buiten en de kaas die er langzaam uitliep was echt van ach kom zeg. Maar de gimmari en de andere twigim zijn wél overal te vinden in bunsik-tenten — je bestelt ze bijna automatisch als bijgerecht bij je tteokbokki.

Iets dichterbij gekeken

Die donkere, bijna zwarte hapjes links zijn de gimmari. Ze zijn zo donker omdat het zeewier tijdens het frituren die kleur krijgt. Misschien even wennen als je ze voor het eerst ziet — maar één hap en je snapt het direct. De krokante buitenkant met die taaie glasnoedels van binnen, dat is verslavend.

Die onregelmatig gevormde hapjes in het midden zijn de groentebeignets (yachae twigim). Die hobbelige vorm is juist de bedoeling — het beslag bakt onregelmatig, waardoor er kleine luchtbellen ontstaan die het extra krokant maken. Rechts die dikke, goudgele stengels zijn de kaastengels. Het paneermeel geeft ze die rijke, donkere kleur. Één hap en de kaas loopt er langzaam uit — dat is het moment. Dat deze drie samen in één mandje komen, is al een visueel feest op zich.

Kaastengels in een bunsik-tent — geluk als je ze tegenkomt

Die goudgele paneermeelaag is niet te missen. Twee naast elkaar — al voor je eraan begint ziet het er geldig uit. Krokant van buiten, kaas die er langzaam uitloopt van binnen. Als jij een bunsik-tent vindt die dit verkoopt, heb je echt geluk.

De gemengde friturenset — alles in één mandje

Drie verschillende hapjes in één mandje. Links de gimmari, midden de groentebeignets, rechts de kaastengels. Zo in één oogopslag zie je precies wat Koreaans bunsik-frituurwerk zo leuk maakt: elke hapje heeft een andere kleur, een andere vorm en een andere bite. Dat is het punt.

Gimmari van dichtbij — je ziet precies wat erin zit

Zie je de binnenkant? Gedroogd zeewier (gim, 김) gevuld met glasnoedels (당면, dangmyeon). Het buitenste beslag is dun en krokant, maar als je erin bijt, kauw je op taaie, zachte noedels. Dat verschil in textuur ís de gimmari. Dip hem in de tteokbokkisaus en je hoeft niets meer uitgelegd te krijgen.

Hierna bestelde ik tonijnkimbap (참치김밥)

Een wit bord vol gesneden tonijnkimbap. Je ziet het meteen van de doorsnede: witte rijst, roze ham, gele ingelegde daikon (단무지, pickled radish), oranje wortel, groene spinazie en tonijn. Die kleurencombinatie is precies wat kimbap zo aantrekkelijk maakt. Sesamzaadjes erover gestrooid, en rechts zie je ook een paar kleine minirolletjes. Zo'n extra detail valt pas op als je goed kijkt.

In een bunsik-tent snijden ze een hele rol in stukjes en leggen die op een bord. Hapklaar, makkelijk te eten, ook onderweg zonder te morsen. Het lijkt op Japanse sushi, maar het is heel anders — de rijst is geroerd met sesamolie in plaats van rijstazijn, en de ingrediënten zijn veel gevarieerder.

Dit is de eerlijkste foto

De doorsnede zegt alles. Hoeveel tonijn erin zit, hoe helder geel de ingelegde daikon is. Witte rijst met sesamzaadjes, rode wortel, roze ham, gele daikon en daartussen tonijn. Als je voor het eerst kimbap eet in Korea, is dit de klassieke versie.

Kliswortel (우엉) — wat is dat? Één hap en je weet het

Zie je dat stokje dat uit de kimbap steekt? Dat is ueoung (우엉), kliswortel. Het wordt zoet-hartig gesmoord in sojasaus, en hoe meer je kauwt, hoe nootachtiger de smaak wordt. In Korea is kliswortel in kimbap volkomen normaal. Voor buitenlanders voelt het misschien vreemd — maar één hap later wil je dat het er altijd in zit.

Zelfde kimbap, maar elke doorsnede ziet er anders uit

Naast elkaar gezet zie je het meteen: kimbap zit boordevol ingrediënten. Witte rijst aan de buitenkant, en van binnen tonijn, wortel, daikon, komkommer en ham in lagen. Dezelfde tonijnkimbap, maar elke snijplek geeft een andere doorsnede. Dat is ook het leuke ervan.

Dit is de basiscombinatie van een Koreaanse bunsik-tent

Het totaalplaatje. Wit bord met tonijnkimbap, oranje mandje met frituurtjes, roze kom met tteokbokki. Zo bestellen Koreanen het in een bunsik-tent — bijna altijd. Een rol kimbap, een portie tteokbokki, wat frituurtjes. Er zijn geen vaste regels, maar iedereen doet het toch min of meer hetzelfde.

Kkakdugi (깍두기) — het bijgerecht dat je mond reset

In dat kleine keramische schaaltje zit kkakdugi — blokjes Koreaanse radijs (무, mu) gefermenteerd met chilipeper, knoflook en garnalenpasta. Het is een variant op kimchi, maar dan van radijs. De bite is harder en frisser dan gewone kimchi. Je hoort het echt knarsen als je erbij bijt. In bunsik-tenten krijg je het vaak als bijgerecht erbij, en als de tteokbokki even te zwaar begint te wegen, eet je een blokje kkakdugi en je mond is meteen weer fris.

Er staat nog meer op het menu van een bunsik-tent

Naast tteokbokki, kimbap, twigim en gimmari zijn er nog veel meer verborgen parels op het menu van een bunsik-tent. Als je weet wat er te vinden is, haal je er veel meer uit.

Tot slot — die geur roept je al op vanuit de straat

Wat vind je van Koreaans bunsik? Het is niet duur. Het is niet fancy. Maar als je het eenmaal hebt geproefd, denk je er steeds aan terug. Dat is de kracht van bunsik.

Een portie tteokbokki, wat frituurtjes, een rol kimbap. Met die combinatie zijn Koreanen al tientallen jaren gelukkig. Als je tijdens je Korea-reis ergens in een steegje de geur van die rode saus opvangt, loop dan niet door. Want die geur roept je al op — dat is precies wat Koreaans streetfood doet.

Dit bericht is oorspronkelijk gepubliceerd op https://hi-jsb.blog.