Koreaanse schelpdieren grillen aan zee — seafood BBQ

Er was eigenlijk helemaal geen plan. Ik verveelde me gewoon, dus zijn we met z'n vieren — mijn moeder, mijn broer, mijn vrouw en ik — in de auto gestapt richting Gunsan, een kuststad zo'n drie uur ten zuiden van Seoul. Oorspronkelijk wilden we naar een café op de Gogunsan-archipel, maar vlak ernaast zat een zeevruchtenrestaurant en we dachten: waarom niet? Uiteindelijk is dat restaurant me meer bijgebleven dan welk café dan ook.

Dit artikel is geen aanbeveling voor één specifiek restaurant. Ik wil laten zien hoe je in Korea aan de kust zeevruchten kunt eten. Of je nu in Busan bent, Incheon, Gangneung of Jeju — overal langs de kust vind je dit soort schelpdieren-grillrestaurants. In Korea heb je de traditie dat levende zeevruchten op een hete grillplaat worden gelegd en dat je als gast alles zelf grilt. Dát is de Koreaanse seafood barbecue.

De schelpdieren grillset — alles op één plaat

We bestelden een schelpdieren grillset en dit is wat er kwam. Abalone, sint-jakobsschelpen, mosselen, garnalen én chadolbagi (flinterdun gesneden rundvleesbrisket) — plus taugé, enokipaddenstoelen, bieslook, tofu en kaas als bijgerechten, allemaal opgestapeld op één grote schaal. In Koreaanse schelpdierenrestaurants aan zee krijg je niet alleen zeevruchten maar vaak ook rundvlees als onderdeel van de set. We waren met vier personen en betaalden ongeveer ₩100.000, dus zo'n $18–20 per persoon. Voor een toeristisch gebied was de hoeveelheid echt royaal. We vroegen ons eerlijk gezegd af of we het allemaal wel op zouden krijgen.

Abalone grillen — in de schelp, op z'n Koreaans

Abalone in de schelp op de grillplaat leggen en zo grillen, dat is typisch Koreaans. In het buitenland staat abalone bekend als een luxe ingrediënt, maar de ervaring van een levende abalone ter plekke grillen en opeten — dat is buiten de Koreaanse kust niet zo makkelijk te vinden. Als je ze in de schelp grilt, begint het vocht binnenin zachtjes te borrelen terwijl het vlees langzaam gaart. Wanneer je het eruit haalt en opeet, is het stevig en toch zacht tegelijk, en de zeesmaak verspreidt zich explosief door je mond.

Ik heb abalone ook in Busan en op Jeju gegeten, maar eerlijk gezegd merk je qua smaak niet zo'n groot verschil tussen de verschillende kustgebieden. Wat het verschil maakt, is de situatie: dat je vlak voor de zee zit en net gegrilde abalone direct opeet. Dát maakt de smaak anders.

Sint-jakobsschelpen — een heel andere, zachtere textuur dan abalone

Sint-jakobsschelpen zijn onmisbaar bij een Koreaanse schelpdieren-grill. Zodra je ze op de plaat legt, vallen de schelpen open en begint het vocht binnenin te borrelen. Het ronde coquille-vlees in het midden is waar het om draait. Wanneer dat gaar is, smaakt het lichtzoet en nootachtig. Waar abalone stevig en chewy is, is de sint-jakobsschelp eerder zacht en bijna smeltend.

Van dichtbij zie je dat er ook flinke garnalen bij liggen, en dik gesneden coquilles van de pen shell (een soort grote schelpsoort). Daarnaast liggen er ronde zeevruchtenballetjes, en eerlijk gezegd: het lekkerste van deze hele maaltijd was niet de abalone of de sint-jakobsschelp, maar juist díe balletjes. De buitenkant wordt knapperig op de grill, maar vanbinnen barst het zeevruchtenvlees open en spat het sap eruit. Op de menukaart vielen ze totaal niet op, maar qua smaak waren ze het beste van alles.

Zeevruchten, vlees en groenten — alles op één grillplaat

In totaal ziet het er zo uit: sint-jakobsschelpen, garnalen, mosselen en chadolbagi-rundvlees samen op één plaat, met daaromheen taugé en enokipaddenstoelen. Zo werkt het bij vrijwel elk Koreaans schelpdierenrestaurant aan de kust.

De sint-jakobsschelpen hebben we op twee manieren gegeten. Eén keer in de schelp gegaard, en één keer het coquillevlees losgemaakt en direct op de plaat gegrild. In de schelp bleef het vocht erin, waardoor het sappig en zacht was. Losgemaakt en direct gegrild werd de buitenkant licht goudbruin, met een nootachtige, kauwbare textuur. Dezelfde schelp, maar door de bereidingswijze voelde het als een compleet ander gerecht. Zelfs mensen die normaal niet van zeegeur houden, aten de direct-gegrilde variant probleemloos.

Kaas op coquilles — klinkt raar, smaakt geweldig

Dit kwam apart op een schaaltje: dik gesneden coquilles van de pen shell met bovenop een flinke laag mozzarella. Ernaast liggen de ronde zeevruchtenballetjes die je ook op de grill legt. In Korea is het heel normaal om kaas bij schelpdieren te eten. Je legt de kaas op de coquille en grilt alles samen — de kaas smelt en vermengt zich met de ziltige zeevruchtensmaak. Als je het voor het eerst hoort, klinkt het misschien vreemd. Maar na één hap snap je het meteen.

Chadolbagi en samhap — de basis van elke Koreaanse schelpdieren-grill

Chadolbagi zat ook in de set. Dat is de onderkant van de runderborst, flinterdun gesneden, met afwisselende lagen rood vlees en wit vet — heel kenmerkend. Op de grillplaat smelt het vet als eerste, waardoor er een nootachtige olie over de plaat verspreidt, en binnen een paar seconden is het gaar. In Korea is het volkomen standaard dat er bij schelpdieren ook chadolbagi wordt geserveerd. Het concept waarbij je zeevruchten, vlees en groenten in één hap samen eet, heet samhap. Wat hier geserveerd werd was Hanwoo (Koreaans premium rundvlees), en de umami van het vet was merkbaar intenser dan bij gewoon rundvlees.

Groenten en bijgerechten — dit zit allemaal standaard bij de set

Het is niet alleen zeevruchten en vlees — er komt ook een enorme hoeveelheid groenten bij. Een berg taugé zo hoog als een heuveltje, en daarnaast kimchi en andere bijgerechten.

Van dichtbij zie je naast de taugé ook rijstpapier dat in water is gedompeld, plus enokipaddenstoelen en tofu. Je kunt het gegrilde rundvlees en de coquilles met taugé op het rijstpapier leggen en oprollen — een beetje zoals Vietnamese loempia's. Voor buitenlanders voelt dat meteen vertrouwd en toegankelijk.

Enokipaddenstoelen, tofu en bieslook kwamen ook op een vol bord. Dit was geen extra bestelling, dit zat allemaal standaard bij de set. Koreaanse schelpdierenrestaurants aan zee zijn behoorlijk genereus met hun bijgerechten.

Bijgerechten in Korea zijn helemaal gratis

Even een terzijde over bijgerechten. In Koreaanse restaurants krijg je bij elk hoofdgerecht automatisch bijgerechten (banchan) erbij, en die zijn volledig gratis. Geen fooi, geen toeslag — het is gewoon onderdeel van de Koreaanse eetcultuur. Buitenlanders zijn hier vaak behoorlijk verbaasd over.

Dit is jangajji — groenten zoals radijs en knoflook die in sojasaus zijn ingelegd. Het smaakt lichtzoet en tegelijk een beetje zout. Perfect als tussendoortje bij het vlees om je smaakpapillen te resetten.

Kimchi. Daar hoef ik verder niks over uit te leggen, toch? Bij elk Koreaans restaurant, waar dan ook, is dit de absolute basis.

Kkakdugi — radijs in blokjes gesneden en gemengd met chilipoeder. Het is knapperiger dan kimchi en werkt verfrissend bij vet vlees of rijke zeevruchten.

Dit is myeongyi-namul — bladeren van wilde knoflook, ingelegd in sojasaus. Als je gegrild vlees of een coquille op zo'n blad legt en opvouwt, krijg je een kruidig-frisse smaak die de vettigheid perfect doorbreekt. Het werkt als een soort sla-wrap.

Nu wordt het serieus — grillen maar

De chadolbagi wordt zo gegrild: eerst een laag taugé en bieslook op de plaat, en daar bovenop het vlees. De groenten geven vocht af waardoor het vlees niet aanbrandt en lekker sappig blijft. Als alles gaar is, zijn vlees en groenten door elkaar gemengd en pak je met je stokjes alles in één hap — dat is vele malen lekkerder dan ze apart eten.

Zodra alles op de plaat ligt, ontvouwt zich dit schouwspel: de abalone kronkelt in haar schelp door de hitte, ernaast worden de coquilles langzaam goudbruin, en de garnalen verkleuren van blauwgrijs naar felrood. Een medewerker stelde het vuur in en legde de volgorde uit: eerst abalone en sint-jakobsschelpen, als die halfgaar zijn het rundvlees erbij, en als laatste de taugé en bieslook er als een deken overheen. Garnalen doe je er tussendoor bij, in de lege plekken.

Het zelf grillen is dé charme van Koreaanse zeevruchten

Als het grillen echt op gang komt, is het een spektakel op die plaat. Het vet van de chadolbagi sist en spettert, de taugé geeft stoom af met een luid gesis, de garnalen zijn al felrood. Rook, geluid, geur — het hele proces is naar mijn mening de grootste aantrekkingskracht van een Koreaans schelpdierenrestaurant aan zee. Je krijgt niet gewoon een kant-en-klaar bord. Je grilt zelf, je ziet het gaar worden, je pakt het op het juiste moment met je stokjes — dat hele proces ís de maaltijd.

Wanneer de abalone hitte voelt, begint ze in haar schelp te kronkelen. Het is een levend dier dat je direct gaart, en als je dat voor het eerst ziet kan het even schrikken zijn. Terwijl ze gaart, borrelt er vocht langs de rand van de schelp — als je dat vocht mee-eet, heb je de pure zeesmaak direct in je mond.

Als je de sint-jakobsschelp in de schelp gaart, verzamelt het vocht zich binnenin, precies zoals je hier ziet. Het smaakt anders dan de losgemaakte variant die je direct op de plaat grilt — in de schelp is het sappiger en zachter. Met het gesis, de opstijgende rook, de geur — je ogen zien het, je oren horen het, je neus ruikt het terwijl je eet. Daardoor lijkt de smaak dubbel zo intens.

Eerlijk gezegd, na meerdere plekken vergeleken te hebben

Eén ding wil ik eerlijk zeggen: ik heb op meerdere plekken langs de Koreaanse kust zeevruchten gegeten, en ik kan niet beweren dat dit restaurant er met kop en schouders bovenuit stak. De Jagalchi-vismarkt in Busan heeft een veel groter aanbod, en op Jeju herinner ik me dat de abalone groter was. In niet-toeristische steden krijg je voor dezelfde prijs soms een minicourse inclusief sashimi. Maar voor een toeristisch gebied was de kwaliteit prima en de hoeveelheid boven verwachting. En de échte waarde van dit restaurant zat niet in het eten zelf, maar in het feit dat je recht voor de zee zat te eten.

Het was niet alleen het eten — het uitzicht maakte het af

Wat dit restaurant extra bijzonder maakte, was niet alleen het eten. Zit je aan het raam, dan kijk je door een enorme glaswand recht op zee uit. Het was herfst en verrassend warm, dus kozen we voor een plek binnen bij het raam in plaats van het terras. Er is ook een terras met palmbomen en parasols, dus bij mooi weer zou je ook buiten kunnen eten.

Elke tafel heeft een eigen grillplaat en de tafels staan ruim uit elkaar, waardoor je niet gestoord wordt door de buren. Aangezien er behoorlijk wat rook vrijkomt bij het grillen van zeevruchten, is die ruimte ook echt nodig.

Eten met zeezicht — typisch Koreaans kustrestaurant

Als je naar buiten loopt, is dit het uitzicht. Recht voor je ligt een haventje en daarachter zie je de eilanden. Koreaanse zeevruchtenrestaurants aan de kust bieden vaak dit soort zeezicht, en hetzelfde eten smaakt nu eenmaal anders als je het met uitzicht op zee eet — dat geldt waarschijnlijk in elk land ter wereld.

Voor het restaurant staan palmbomen, en op het terras met kunstgras staan parasols en stoelen. Het is een zeevruchtenrestaurant, maar van buiten doet het eerder denken aan een resort. Koreaanse kustrestaurants besteden tegenwoordig veel aandacht aan hun uitstraling. Vroeger waren het meestal sjofel ogende visrestaurantjes, maar dat is echt veranderd.

Dit is de buitenkant van het gebouw. Aan de terraskant kijk je direct op zee uit, en er staan kleurrijke stoelen waar mensen voor en na het eten nog even zitten om naar het water te kijken.

Tussen de palmbomen door is de zee zó dichtbij. Op een mooie dag zou je liever buiten eten dan binnen. Dit is met mijn telefoon geschoten, dus de beeldkwaliteit is niet geweldig, maar hopelijk komt de sfeer toch over.

Koreaanse zeevruchten aan de kust — je hoeft echt niet ver te reizen

Zeevruchten eten aan de Koreaanse kust is meer dan alleen je buik vullen. Recht voor je neus kronkelt een levende abalone, worden coquilles goudbruin, en sist rundvleesvet over de taugé — dat hele proces hoort bij de maaltijd. Nog voordat je je stokjes oppakt, zitten al je zintuigen al vol. Dát is de echte charme van een Koreaans schelpdierenrestaurant aan zee.

Nogmaals: dit is geen aanbeveling voor één specifiek restaurant. Overal langs de Koreaanse kust vind je dit soort schelpdieren-grillrestaurants. Haeundae in Busan, Yeongjongdo bij Incheon, Gangneung, Pohang, Tongyeong, Yeosu, Jeju — waar zee is, zijn ze. Mocht je tijdens een reis door Korea langs de kust komen, stap dan zeker een keer een zaak met een schelpdieren-grillbord binnen.

Restaurantinformatie van het bezochte adres

Dit bericht is oorspronkelijk gepubliceerd op https://hi-jsb.blog.