Корејска лута храна за 3 минути: Haidilao Mala Fun од маркет – вредеше ли?

Кога си гладен, ама не баш за цел оброк

Еј, еве ме пак.

Денес бев гладен, ама... не знам како да објаснам. Не за цел оброк, туку онака – нешто да фрлам во уста и готово. Така што влегов во Emart24 (корејски convenient store, нешто како наш мал маркет ама со топла храна) и на полицата ми падна в очи Haidilao Mala Fun. Ако сте во тема со кинеска лута храна, сигурно сте го виделе ова. Јас одамна го гледав, и конечно – денес го зедов.

Иначе вакви работи обично ги носам дома и после пишувам рецензија. Ама денес беше поинаку. Го сварив директно во маркетот. Да, во Кореја тоа е нормално – имаат топла вода, микробранова, маси... Ама за тоа подоцна. Ајде прво да видиме што купив.

Значи, Haidilao Mala Fun, ₩3.200 (околу €2,20 / $2,40). Haidilao е кинески бренд за hot pot, доста познат во Кина и Азија генерално. Ова е нивна линија за брза храна. Mala tang е со супа, а mala fun е со стаклени нудли и погуста текстура. За корејски инстант нудли ова е малку поскапо – обичните се околу ₩1.200-1.500. Ама ако мислиш дека mala tang во ресторан чини ₩10.000+, за брз снек не е лошо.

Информации за производот

Капакот одгоре. Има цртеж на готвач како седи на нудлите – тоа е маскотата на Haidilao серијата. Горе десно пишува "mala вкус" – ова е основната верзија. Има и полута верзија за оние што сакаат екстра. Јас прв пат пробувам, така што... основна прво, да видиме.

Нутритивни информации и потекло

Нутритивни информации се на задната страна. Вкупно 100g, 357kcal, натриум 3.710mg – што е... многу. Тоа ќе го анализирам подолу посебно.

А баркодот? Почнува со 697. Тоа значи дека е кинески производ. Првите три цифри од баркодот се код на државата – Кореја е 880, Јапонија 49, САД 00-13. Така да, иако Haidilao е кинески бренд, производот е навистина направен во Кина и увезен. Корисна информација ако сакаш да знаеш од каде доаѓа нешто.

Ниво на лутина

На задната страна има Spiciness Level од 1 до 5. Овој производ е ниво 2. Има знак за оган, ама 2 од 5... не би требало да биде претерано. Полутата верзија е веројатно 4 или 5 – кога ќе ја пробам, ќе споредам.

Што има внатре

Отворив. Едноставно е: стаклени нудли и два сосa. Внатре на чашата пишува "注水线" – тоа е линија до каде да ставиш вода. Кинески производ, кинески натписи. Нудлите се проѕирни и тенки, и искрено – изгледаат малку. За ₩3.200, што е 2-2,5 пати повеќе од обични корејски инстант нудли... очекував повеќе? Ама добро, да видиме.

Сè извадено и наредено. Чаша, нудли, два соса. Црвеното пакетче е течен сос, зеленото е сув сос со зачини. Тоа е сè. Буквално. Мислев дека ќе има нешто повеќе ама... не. Чашата е празна, нудлите се мали, и кога го гледаш вака на маса – изгледа сиромашно. За ₩3.200 добив само ова? Малку ме разочара. Ама ај, ако вкусот е добар, сè е простено. Да готвиме.

Нудли внатре, двата соса одгоре. Црното е течниот сос, до него е сувиот со зачини и црвено масло. Патем, нудлите се одделно спакувани во најлон. Обични корејски инстант нудли имаат нудли директно во чашата, ама овде – сè е посебно. Хигиенски изгледа, ама... повеќе ѓубре за фрлање.

Одблиску. Течниот сос е црн и густ – личи на jajang или doubanjiang. Сувиот сос има тофу коцки, лук, сусам, чили масло. Уште не ставив вода, а веќе почнува да мириса на mala. Аааа таа миризба...

Јадење во корејски маркет – како функционира?

Еве мала пауза за да објаснам нешто за корејските маркети. Тука можеш да купиш нешто и да го свариш/јадеш на лице место. На сликата гледате: топла вода, микробранова, машина за варење нудли. Сè е бесплатно – плаќаш само за производот. Нема дополнителна цена за јадење внатре. Пишувам на македонски ама можеби некој од друга земја го чита ова преку преводач, затоа објаснувам.

Вака – притискаш копче, излегува топла вода, полниш до онаа 注水线 линија и готово. Во Кореја 90%+ од маркетите имаат ваква опрема. Купиш инстант нудли, свариш на лице место, јадеш. Не мора да носиш дома. Кога си гладен надвор – решаваш за 3-5 минути.

Споредба со други земји

Внатре изгледа вака. Долга маса крај прозорецот, столици, и тука седиш и јадеш. Повеќето маркети имаат ваков простор. Помалите немаат – ама тие обично имаат клупа надвор. Поголемите имаат и по 10+ маси.

Различни земји, различни системи. Во Јапонија просторот за јадење се вика "eat-in" и ако јадеш внатре – данок 10%. Ако носиш дома – 8%. Од 2019 е така, после зголемувањето на потрошувачкиот данок. Затоа многу Јапонци јадат надвор наместо внатре. 2% разлика, ама сакаат да заштедат.

Тајланд е сосема различен. Таму не седиш да јадеш во маркет. Наместо тоа, вработените ти го загреваат и подготвуваат. Услуга е подобра, ама кога има многу луѓе – чекаш. Во Кореја е self-service – брзо е, ама самиот правиш сè. Тајланд – удобно, ама можеш да чекаш. И двете имаат добри и лоши страни.

Готвење

Топла вода до линијата. Штом влезе водата, чили маслото почнува да плива и... ееее ова мириса како кинески ресторан. Пред неколку години во Кореја mala беше непознато. Потоа дојде "mala бум" и сега е сè уште популарно. Посебно помладите – 20-тина години луѓе го јадат ова постојано. Како можат толку лутo, не знам, ама можат. Трендот почна одамна и сè уште е актуелен.

Одблиску изгледа вака. Сè уште не е готово ама бојата на супата е веќе интензивна. Чили маслото се шири по површината, сусам и зачини пливаат наоколу. Пареа се крева и mala миризбата удира во нос. Онаа трпнечка, лута, специфична миризба. Huajiao (сечуански пипер) или нешто – не знам точно, ама е интензивно и пред да биде лутo. 3 минути чекање и само ја мирисам оваа работа... сакам веќе да јадам.

Готово

3 минути. Отворив. Оној црн течен сос се раствори во супата и бојата е сосема различна сега. Чили масло и сусам пливаат на површината, маслена црвена супа стигна до работ на чашата. Миризбата е... јако. Huajiao удира в нос, не знам дали е луто или трпнечко или и двете, толку е интензивно. Ако оваа миризба се шири низ маркетот, веројатно им пречам на другите луѓе. Ама... таа миризба исто така ме прави гладен.

Извадив нудли. Камерата не фокусираше убаво, сликата е малку нејасна, ама се гледа. Нудлите апсорбираа супа и од проѕирни станаа кафени. Кога ги кревам со стапчињата се влечат долго – еластични се, ќе имаат добра текстура. Сосема различно од обични рамен нудли. Тенки се, и мислев дека се малку, ама откако набабрија – има доволно волумен.

Зачини одблиску. Тофу коцките се доста дебели. Корејските инстант нудли имаат добра супа ама обично немаат многу зачини – малку лук, некои непрепознатливи парчиња месо, и тоа е. Ама овде тофу|то и зеленчукот имаат форма и текстура. Споредено со други земји, не е лошо. Ама... за ₩3.200, не знам. Можеби треба да биде барем толку добро?

Вкус – искрено

Вкусот беше... добар, не лажам. Корејската храна е базирана на лутина и ферментација – дубок, комплексен вкус од долго зреење. Затоа mala се вклопува добро во корејски вкус. Лутината сама по себе не е проблем за Корејците.

АМА. Mala не е само луто. Миризбата е специфична. Huajiao има онаа трпнечка, малку горчлива, боцкава сензација. Не е исто како пипер, не е исто како чили. Различно е. Затоа некои луѓе воопшто не можат да јадат mala – не затоа што е луто, туку затоа што таа миризба не им одговара.

Јас сум Кореец и пишувам од корејска перспектива, ама се прашувам – како би го доживеале странците? Корејската лутина е базирана на чили – јазикот гори, топло е. Ама mala е различно – јазикот се вкочанува, трпне. Ако не си навикнат на тоа, можеби нема да ти се чини луто, туку... чудно?

Чистење после јадење

Кога ќе завршиш, има место за фрлање. На сликата: лево е за лименки/стакло/пластика, средина за супа од нудли, десно за обичен отпад. Ако не ја испиеш целата супа? Нема проблем – средната канта е специјално за тоа. Не мора да пиеш сè насила. Всушност, подобро е да не ја пиеш супата – толку натриум е нездраво. Јади ги нудлите и зачините, фрли ја супата. За здравјето.

Кореја е крај на self-service. Самиот готвиш, самиот јадеш, самиот чистиш. Мора сè сам да правиш, ама кога се навикнеш – удобно е. Правиш на твое темпо, никој не те гледа.

Заклучок

Значи, Haidilao Mala Fun – вкусот е добар, ама за цената, содржината е разочарувачка. За ₩3.200 (€2,20 / $2,40) можеш да купиш два обични корејски инстант нудли. Дали вреди? Еее... вкусот да, количината не. Не е за цел оброк – повеќе е за снек кога си гладен ама не многу. Како денес.

Ако сакате mala, вреди да пробате еднаш. Ако никогаш не сте пробале mala, ова е добар почеток – ниво 2 лутина, не е претерано. Ама ако таа специфична huajiao миризба не ви одговара, нема да ви се допадне колку и да е вкусно. Тоа мора сами да откриете.

И ако дојдете во Кореја – пробајте го ова искуство со маркетите. Да купиш инстант нудли и да ги свариш на лице место, да јадеш таму... изгледа едноставно ама е забавно. И бесплатно е – плаќаш само за производот.

Следен пат ќе ја пробам полутата верзија. Ќе се вратам со споредба.

Овој текст е објавен на https://hi-jsb.blog