ჰოლის კოფე დილის 4 საათზე ვიზიტი | კორეული 24-საათიანი კაფეს მენიუ და ფასები

დილის 4 საათი, წვიმიან ქუჩაში აღმოჩენილი კორეული 24-საათიანი კაფე

დილის 4 საათი იყო და წვიმდა. ძილი არ მეკარებოდა, საწოლში ვტრიალებდი და ცოლს ვკითხე: "გარეთ ხომ არ გავიდეთ?" ეგრევე წამოდგა. ორივემ ნაჩქარევად ჩავიცვით და გამოვედით, მაგრამ ამ დროს სად უნდა წახვიდე? უცებ ჰოლის კოფეს (Hollys Coffee) განათება დავინახეთ. 24-საათიანი ფილიალი აღმოჩნდა.

სველ ასფალტზე კაფეს შუქი ირეკლებოდა და ძალიან მაგარი ატმოსფერო შექმნა. ცარიელ ქუჩაში მხოლოდ კაფე იყო განათებული და მარტო ამანაც კი განწყობა გამომიკეთა. ბევრმა ალბათ არ იცის, რომ კორეაში 24-საათიანი კაფეები არსებობს. ძალიან ხშირი არაა, მაგრამ დიდ ქალაქებში მაინც შეგხვდებათ. თუმცა, ყველა ჰოლის კოფე არ მუშაობს 24 საათი, ეს კონკრეტული ფილიალი ცოტა გამონაკლისია. თუ კორეაში მოგზაურობისას გამთენიისას დროის გაყვანა დაგჭირდებათ, ნამდვილად გამოგადგებათ.

კორეულ კაფეში კიოსკით შეკვეთა ასე ხდება

კარს შეაღებ თუ არა, ეგრევე კიოსკი (Kiosk) გხვდება. დღესდღეობით კორეაში, კაფე იქნება თუ რესტორანი, კიოსკით შეკვეთა უკვე სტანდარტია. ჰოლის კოფეც არ არის გამონაკლისი. ეკრანზე ირჩევ მენიუს და ეგრევე იხდი ბარათით ან მობილურით. ნაღდი ფული არ მიიღება. კიოსკში მხოლოდ ბარათი ან მობილური გადახდები მუშაობს. მაგრამ თუ ვინმე ასაკოვანს უჭირს კიოსკის გამოყენება, ან მხოლოდ ნაღდი ფული გაქვთ, პირდაპირ სალაროსთანაც შეგიძლიათ შეკვეთა. თანამშრომელს თუ ეტყვით, დაგეხმარებათ, ასე რომ ამაზე ნუ ინერვიულებთ.

ჰოლის კოფეს მენიუს ფასები და მრავალენოვანი მხარდაჭერა

ეს კიოსკის ეკრანია. მენიუ სურათებთან ერთად ჩანს. სხვადასხვა ენის მხარდაჭერაც აქვს, ასე რომ, თუ კორეული არ იცით, მაინც მარტივად შეუკვეთავთ. ეკრანის ზედა ნაწილში დროშის ხატულას თუ დააჭერთ, ენა შეიცვლება. ფასები ასეთია: ამერიკანო (Americano) $3.50, კაფე ლატე (Cafe Latte) $3.90, ვანილა დილაით (Vanilla Delight) $4.60. კორეული კაფეების ქსელებისთვის ეს საშუალო ფასებია. სტარბაქსის (Starbucks) მსგავსია ან ოდნავ იაფი. ვისაც არ გაგიგიათ, მოკლედ აგიხსნით: ჰოლის კოფე არის 1998 წელს სეულში, კანგნამის უბანში დაარსებული კორეის პირველი ესპრესოს სპეციალიზებული კაფეების ბრენდი. კორეაში პირველი სტარბაქსის გახსნამდე ერთი წლით ადრე გაიხსნა. ახლა ქვეყნის მასშტაბით 500-მდე ფილიალი აქვთ, მაგრამ სტარბაქსთან ან თუ-სომ ფლეისთან (A Twosome Place) შედარებით ბევრი არაა, ამიტომ კორეელებშიც კი არიან ისეთები, ვისაც არასდროს უნახავს. სიმართლე გითხრათ, მეც უფრო ხშირად სტარბაქსში ან თუ-სომ ფლეისში დავდივარ, მაგრამ ჰოლის კოფეს რაღაც სხვანაირი აურა აქვს, ამიტომ ზოგჯერ სპეციალურად მოვდივარ ხოლმე აქ.

კაფეში დარჩენა თუ გატანა და ერთჯერადი ჭიქების რეგულაცია კორეაში

მენიუს არჩევის მერე ეს ეკრანი გამოდის. გატანა (Take-out) გინდათ თუ კაფეში დარჩენა (Dine-in). ეს უბრალოდ ფორმალური კითხვა არაა. კორეაში კაფეში ერთჯერადი პლასტმასის ჭიქების გამოყენება კანონით იზღუდება. ასე რომ, თუ აირჩევთ კაფეში დარჩენას, სასმელს მრავალჯერადი გამოყენების ჭიქით (Mug) მოგართმევენ. ერთჯერად ჭიქაში მხოლოდ მაშინ ჩაგისხამენ, თუ გატანას აირჩევთ. მთავარი ისაა, რომ თუ გატანას მონიშნავთ და ერთჯერადი ჭიქით კაფეში დასხდებით, ეს აკრძალულია. კაფე შეიძლება დაჯარიმდეს. კორეაში ახალჩამოსული ბევრი უცხოელი მინახავს, ვინც ეს არ იცოდა და დავიდარაბაში მოხვედრილა. თუ კაფეში აპირებთ დალევას, უბრალოდ აირჩიეთ კაფეში დარჩენა. თუ ბოლომდე ვერ დალევთ და წასვლა მოგიწევთ, სალაროსთან მიხვალთ და ერთჯერად ჭიქაში გადაგისხამენ.

ჰოლის კოფეს დესერტები: ჩემი გულწრფელი შეფასება

ეს ჩემი ცოლის შეკვეთილი სუფთა რძის რულეტია (Pure Milk Roll Cake). გარედან რბილი ბისკვიტია, შიგნით კი სუფთა რძის კრემით არის სავსე. ტკბილია, მაგრამ არ გაბეზრებს თავს. ყავასთან ერთად მშვენიერი იყო. თუმცა, $4.50-ად ამ ზომისთვის ცოტა ძვირია. მარკეტის რულეტებთან შედარებით, გემოთი ნამდვილად ჯობია, მაგრამ ფასში სამმაგ სხვაობას თუ გავითვალისწინებთ, ცოტა დაფიქრდები.

ჰოლის დოლჩე ლატე, შედედებული რძის ლატეს კლასიკა

ცოლმა დოლჩე ლატე (Dolce Latte) შეუკვეთა. ეს არის ესპრესოსა და შედედებული რძისგან დამზადებული ლატე და ჰოლის კოფეს მენიუში ერთ-ერთი ყველაზე ძველი და პოპულარული სასმელია. ტკბილი შედედებული რძის გემო ყავას ერევა და რბილ სიტკბოს აძლევს, მაგრამ ისეთი ტკბილიც არაა, რომ ყელი ჩაგწვას. ყინულით შევუკვეთეთ, ამიტომ შედედებული რძე ფსკერზე იყო დალექილი. დალევამდე კარგად უნდა მოურიოთ. თუ არ მოურევთ, ზემოთ გემო არ ექნება და ქვემოთ ძალიან ტკბილი იქნება. ჩემმა ცოლმა ზუსტად ეგ შეცდომა დაუშვა. ერთი ყლუპი მოსვა და თქვა, "ეს რა არისო?" მერე მოვურიე და მხოლოდ ამის მერე თქვა, რომ გემრიელი იყო.

მინთ ჩოკო ჰოლიჩინო, პიტნა-შოკოლადის მოყვარულთა არჩევანი

მე პიტნა-შოკოლადის ჰოლიჩინო (Mint Choco Hollyccino) შევუკვეთე. ჰოლიჩინო არის ჰოლის კოფეს ბრენდული დასახელება დაბლენდერებული სასმელებისთვის. მარტივად რომ ვთქვათ, ყინულთან ერთად დაბლენდერებული სლაშის (Slush) ტიპის სასმელია. ზემოდან უხვად აქვს ათქვეფილი ნაღები და ღია პიტნისფერ სასმელში შოკოლადის ნატეხებია გარეული. პიტნის არომატი ძალიან მკვეთრი არაა, უფრო ნაზია, ასე რომ, ვინც პირველად სინჯავს პიტნიან შოკოლადს, მისთვისაც მისაღები იქნება. კორეაში პიტნიანი შოკოლადის მიმართ ხალხი ორადაა გაყოფილი: ვისაც უყვარს და ვისაც სძულს. მინჩო-ფა (Mincho-pa - პიტნა-შოკოლადის მოყვარულები) და ბანჩო-ფა (Bancho-pa - მოძულეები). ერთმანეთთან კამათი უკვე ერთგვარ გასართობ კულტურად იქცა. ჩვენთან, საცივში ნიგვზის ოდენობაზე ან ხაჭაპურის ყველზე რომ დავობენ ხოლმე, დაახლოებით ისეთივე სიტუაციაა. რადგან მე მინჩო-ფა ვარ, ასეთ მენიუს თუ დავინახავ, ეგრევე ვუკვეთავ. ამ სურათს ჩემს ბანჩო-ფა მეგობარს რომ გავუგზავნი, ვიცი იტყვის "რა საზიზღრობააო", მაგრამ ეგაა მთელი მუღამი.

ის რულეტი ერთი ლუკმა ჩავკბიჩე და ისე გადავიღე. განაჭერს შეხედეთ. ბისკვიტზე მეტი კრემია. ჩანგლით რომ ჩამოვჭერი, ჯერ კრემი გადმოიღვარა. გემო კარგი ჰქონდა. მაგრამ ეგ არის, რომ $4.50 ღირს და ორ-სამ ლუკმაში მთავრდება. დილაუთენია რამე ტკბილის წასახემსებლად ცუდი არ იყო, მაგრამ კიდევ შევუკვეთავდი თუ არა? რა გითხრათ. ალბათ ამ ფასად კიდევ ერთ სასმელს ვიყიდდი.

ჰოლის კოფეს ნამცხვრების ვიტრინა: კორეული კაფეების დესერტების ფასები

ვიტრინაში გამოფენილი ნამცხვრებიც დავათვალიერე. ტირამისუ სოუ სვით ბოქსი (Tiramisu So Sweet Box) $4.85 ღირს, ქუქის ენდ ქრიმ სოუ სვით ბოქსიც (Cookies & Cream So Sweet Box) $4.85. ფართი ფექ (Party Pack) კი $25.50. ეს ოთხნაჭრიანი ყუთში ჩადებული დესერტია. როგორც კი ეს დავინახე, ეგრევე თუ-სომ ფლეისი გამახსენდა. თუ-სომ ფლეისიც ზუსტად ასეთ ყუთებში ჩადებულ ნამცხვრის ნაჭრებს ყიდის ბევრს და ეტყობა ჰოლის კოფეც მსგავსი მიმართულებით მიდის. ბოლო დროს კორეულ კაფეების ქსელებში მარტო ყავა აღარ არის საკმარისი, ამიტომ დესერტების ხაზს სულ უფრო აძლიერებენ. ეს მარტო ჰოლის კოფეს არ ეხება, მთელი კორეული კაფეების ბაზრის ტრენდია. იმ დღეს მაძღარი ვიყავი და ვერ შევუკვეთე, მაგრამ ვიფიქრე, შემდეგზე ტირამისუ აუცილებლად უნდა გავსინჯო-მეთქი.

მიფის კოლაბორაციის ნამცხვარი და კორეული კაფეების სეზონური მენიუ

მიფი მანგოს კრემის ნამცხვარი (Miffy Mango Cream Cake), $4.85. ჰოლის კოფეს ახლა კოლაბორაცია აქვს მიფის პერსონაჟთან, ამიტომ ნამცხვარზე მიფის დეკორაცია იდო. ვისაც არ გაგიგიათ, მიფი ნიდერლანდებში შექმნილი კურდღლის პერსონაჟია. კორეაში საკმაოდ პოპულარულია. კრემს შორის მანგოს ნაჭრები ჩანდა და ვიზუალურად ძალიან საყვარელი იყო.

მიფი მაჩა შუ-კრემის ნამცხვარი (Miffy Matcha Chou Cream Cake), ესეც $4.85. მაჩას (იაპონური მწვანე ჩაი) ბისკვიტი მუქი მწვანე ფერის იყო და განაჭერი ძალიან ლამაზად გამოიყურებოდა. ზემოდან მაჩას ფხვნილი აქვს მოყრილი და კრემის ფენა საკმაოდ სქელია. ბოლო დროს კორეულ დესერტებში მაჩა ნამდვილად ტრენდულია. მარტო ჰოლის კოფეში კი არა, სტარბაქსში, თუ-სომ ფლეისში და დამოუკიდებელ კაფეებშიც კი იშვიათია ადგილი, სადაც მაჩას მენიუ არ აქვთ.

რძის კრეპი (Milk Crepe), $4.85. თხელი ბლინების მრავალი ფენისგან არის გაკეთებული. ვიტრინის განათება ირეკლებოდა და სურათი სუფთად არ გამოვიდა. ცოტა მიკვირს კიდეც, კორეულ კაფეებში კრეპის ნამცხვარი ასე ხშირად რომ გვხვდება. როცა ბანგკოკში ვცხოვრობდი, კრეპის ნამცხვრის საჭმელად სპეციალურად დესერტების კაფეში უნდა მივსულიყავი. კორეაში კი უბრალოდ ქსელური კაფეების ვიტრინებში დევს. ფენოვანი ტექსტურა ჩვეულებრივი ნამცხვრისგან განსხვავდება და თითო-თითო ფენის შემოცლა და ისე ჭამა თავისებურ სიამოვნებას განიჭებს.

შოკო ტირამისუს რულეტი (Choco Tiramisu Roll) $4.85, თრიფლ შოკო ქეიქ (Triple Choco Cake) $4.60. ვიტრინის განათების ციმციმის გამო სურათი ოდნავ ბუნდოვანია და ბოდიშს გიხდით. შოკო ტირამისუს რულეტი წეღან რომ ვჭამეთ, იმ რძის რულეტის შოკოლადის ვერსიას ჰგავს, თრიფლ შოკო ქეიქში კი ბისკვიტიდან დაწყებული კრემით დამთავრებული ყველაფერი შოკოლადისაა. ვისაც მუქი შოკოლადი უყვარს, მაგრად მოეწონება. მთლიანობაში, ჰოლის კოფეს ნამცხვრების ფასები $4.50-დან $4.85-მდე მერყეობს, რაც კორეული კაფეების დესერტების ფასების სტანდარტით საშუალოა. თუ გავითვალისწინებთ, რომ სტარბაქსში ერთი ნაჭერი ნამცხვარი $5.00-დან $5.50-მდე ღირს, ჰოლის კოფე ოდნავ იაფი გამოდის. თუმცა გულწრფელად რომ ვთქვათ, ამ ფასად უბნის დამოუკიდებელ კაფეში უფრო მეტი გულისყურით გამომცხვარი ნამცხვრის ჭამაც შეიძლება. ეს ალბათ ქსელური დესერტების მთავარი მინუსია.

ჰოლის კოფეს შიდა სივრცე: კორეული კაფეს ინტერიერის მიმოხილვა

აქედან კაფეს ინტერიერზე მოგიყვებით. ჰოლის კოფეს ინტერიერი ფილიალების მიხედვით განსხვავდება, მაგრამ ეს ფილიალი საკმაოდ კარგად იყო მოწყობილი. არ იფიქროთ, რომ ყველა ფილიალი ასეთია.

პირველ სართულზე რომ შეხვალ, ეს ხედი გხვდება. მარცხნივ სალაროა, შუაში კიოსკი, მარჯვნივ კი სუვენირების (Goods) თარო. დილის 4 საათი იყო და არცერთი მომხმარებელი არ ჩანდა. ისეთი შეგრძნება მქონდა, თითქოს მთელი კაფე ჩვენთვის ვიქირავეთ. კორეული ქსელური კაფეები ძირითადად ასეთი სტრუქტურისაა: პირველი სართული შეკვეთისთვის და სასმელის ასაღებადაა, დასაჯდომი ადგილები კი ცალკე, მეორე სართულზეა ხოლმე. ამ ფილიალშიც წითელ კიბეებს თუ აუყვებით, მეორე სართულზე მოხვდებით.

მოულოდნელი წასახემსებლები კორეული კაფეების სალაროსთან

სალაროს ნაწილი უფრო ახლოდან გადავიღე. უკანა ეკრანზე ვანილა დილაითის დიდი რეკლამა ჩანს, ყავის აპარატი და სხვა მოწყობილობებიც უხვადაა. სალაროს ერთ მხარეს ტკბილეული დევს, მაგრამ იქ კორეული ტრადიციული წასახემსებლებიც შევნიშნე, მაგალითად, წებოვანი ბრინჯით შეწვარი კარტოფილი კამჯა ბუგაკ (Kamja Bugak) და გამომშრალი ზღვის მცენარეები გიმ (Gim). შეიძლება იფიქროთ, კორეულ კაფეში ასეთ რაღაცებს ყიდიანო? კორეულ კაფეებში ძალიან ჩვეულებრივი ამბავია სალაროსთან ისეთი მარტივი სასუსნავების გაყიდვა, რისი მირთმევაც სასმელთან ერთად შეიძლება. (ჩვენთან, თბილისის კაფეებში ჩურჩხელას ან გოზინაყს რომ შეხვდები ხოლმე სალაროსთან, დაახლოებით ეგეთი პონტია). კამჯა ბუგაკ არის თხლად დაჭრილი კარტოფილი, რომელიც წებოვან ბრინჯთან ერთად არის შემწვარი. ხრაშუნა და ოდნავ მარილიანია, ამიტომ ყავას მოულოდნელად კარგად უხდება. ჩემმა უცხოელმა მეგობარმა, ვინც პირველად გასინჯა, გაოცებულმა თქვა: "კარტოფილის ჩიფსებისგან განსხვავდებაო!"

კორეული კაფეების კულტურის უნიკალური თვისება: ადგილების ტიპები

მეორე სართულზე ერთკაციანი დასაჯდომი ადგილებია. ტიხრებით არის გამოყოფილი და კედელზე განათება და როზეტიც აქვს. ლეპტოპით სამუშაოდ იდეალურია. კორეული კაფეების კულტურის ერთ-ერთი უნიკალური თვისება ისაა, რომ კაფეში მარტო მისვლა საერთოდ არ არის უცნაური. ლეპტოპით მომუშავე ხალხი, სტუდენტები, რომლებიც მეცადინეობენ, ან ვინმე წიგნს კითხულობს. მარტო მისვლა და საათობით ჯდომა აბსოლუტურად ბუნებრივი მოვლენაა. ამიტომ კორეულ კაფეებში ხშირად არის სპეციალურად 1 ადამიანზე გათვლილი ადგილები. მეც ხშირად ვმუშაობ კაფეში და ერთკაციან ადგილზე როზეტიც თუ დამხვდა, ეგ უკვე ჩემი ოფისია. ზოგჯერ კაფეში უკეთესად ვკონცენტრირდები, ვიდრე სახლში. საზღვარგარეთიდან ჩამოსული სტუმრები კორეული კაფეების ამ "ერთკაციანი ადგილების" კულტურით ძალიან გაოცებულები რჩებიან ხოლმე.

კორეული იატაკზე ჯდომის კულტურის გამოცდა კაფეში

მე-2 სართულზე იატაკზე დასაჯდომი სივრცეც ჯვასიკ (Jwasik) იყო. ფეხსაცმელი უნდა გაიხადო და ისე ახვიდე. თაღოვანი ტიხრებითაა გამოყოფილი და ნახევრად იზოლირებულ შეგრძნებას ტოვებს. 2 ადამიანისთვის პირისპირ დასაჯდომად იდეალური ზომაა. იატაკზე ზიხარ, ფეხების გაშლა შეგიძლია და დიდხანს ჯდომისას ნაკლებად იღლები. კორეაში იატაკზე ჯდომის კულტურა არსებობს და კაფეებშიც ხშირად შეგხვდებათ ასეთი ადგილები. თავიდან შეიძლება უცნაურად მოგეჩვენოთ, მაგრამ თუ დაჯდებით, იმაზე კომფორტულია, ვიდრე გგონიათ. განსაკუთრებით, თუ დიდხანს აპირებთ დარჩენას, სკამს ნამდვილად ჯობია. მიუხედავად იმისა, რომ გამთენია იყო, ერთი ადამიანი მარტო იჯდა და რაღაცას მიირთმევდა. "ამ დროსაც კი არიან ადამიანები აქ" — რაღაცნაირად დავმშვიდდი.

მე-2 სართულის ცენტრი: მრავალკაციანი მაგიდების ზონა. 4 კაცზე გათვლილი მაგიდებია შეგროვებული, მაგრამ რადგან შუაშია და ღია სტრუქტურა აქვს, გულწრფელად რომ ვთქვა, პრივატული შეგრძნება აკლია. თუ მეზობელ მაგიდასთან ახლოს ხართ, მათი საუბარი გესმით. წყნარი საუბრებისთვის ამ ადგილს არ გირჩევთ. სამაგიეროდ, ჭერი მაღალია, ფანჯრები განიერი და არ იგრძნობთ თავს შებოჭილად. განათებაც რბილია და ატმოსფერო ნორმალურია. კორეულ კაფეებში თითქმის ყველგან უფასო Wi-Fi არის. პაროლი სალაროსთან შეგიძლიათ იკითხოთ.

კედლის გასწვრივ გრძელი დივანია, წინ კი მრგვალი მაგიდებია გარკვეული ინტერვალით განლაგებული 2 კაცისთვის. რადგან მრუდხაზოვანი ხის სკამები იდგა, სხვა ზონებისგან ოდნავ განსხვავებული ატმოსფერო ჰქონდა. ძირითადად ღია ტონებია გამოყენებული, ამიტომ დღისით რომ მოხვიდეთ, სულ სხვა განწყობა დაგხვდებათ. კორეულ კაფეებში ხშირია, როცა ერთსა და იმავე კაფეში სხვადასხვა ზონაში განსხვავებული სტილის დასაჯდომი ადგილებია. ამიტომ, ერთსა და იმავე ჰოლის კოფეშიც კი, გააჩნია სად დაჯდებით, ატმოსფერო იცვლება.

შეხვედრების ოთახივით სივრცეც იყო. კარი არ აქვს, ამიტომ სრულად იზოლირებული ოთახი არაა, მაგრამ ხის გისოსებითაა შემოსაზღვრული და გარედან გამოყოფილის შეგრძნებას ტოვებს. შიგნით L-ფორმის დივანი და შუაში ერთი მაგიდაა. 4-5 კაცის შესაკრებად იდეალურია. კორეულ კაფეებში ხშირად მოდიან სტუდენტები ერთად სიმეცადინოდ ან მცირე შეხვედრების მოსაწყობად, ამიტომ ასეთი სივრცეები საკმაოდ გამოსადეგია. თუმცა ყველა ჰოლის კოფეში არ არის. მხოლოდ შედარებით დიდ ფილიალებში თუ შეგხვდებათ.

გამთენიისასაც კი მომუშავე ხალხი: კორეული კაფეების ყოველდღიურობა

მე-2 სართული ერთი შეხედვით. ჭერი მუქ ტონებშია, ტრეკ-განათებები ალაგ-ალაგ არის დამონტაჟებული, მთლიანობაში მშვიდი სიტუაციაა. კედლებზე კალიგრაფიული წარწერებია, ყველგან მწვანე მცენარეებია. ქსელური კაფეს კვალობაზე საკმაოდ ნაფიქრი დიზაინია. დილის 4 საათი იყო, მაგრამ ერთი ადამიანი იჯდა გაშლილი ლეპტოპით და მუშაობდა. როგორც წეღან ვთქვი, კორეაში ასეთი სურათი ძალიან ჩვეულებრივია. კორეული კაფე უბრალოდ ყავის დასალევი ადგილი კი არა, სამუშაო და სასწავლო სივრცეა. დასაჯდომი ადგილებიც მრავალფეროვანია: დიდი მაგიდები, დივნები, ერთკაციანი ადგილები... ასე რომ, მარტო ხართ თუ ბევრნი, ადგილის პოვნა არ გაგიჭირდებათ.

მე-2 სართულის შიდა კუთხე. პირადად ჩემთვის, ამ ფილიალში ატმოსფეროთი ყველაზე მაგარი ადგილი ეს იყო. საფეხურებიანი ადგილები, ყველა კუთხეში მწვანე მცენარეები, მრგვალი სანათების რბილი შუქი — ეს ყველაფერი გამთენიას იდეალურად უხდებოდა. როზეტებიც ყველა ადგილს აქვს. გულწრფელად რომ ვთქვა, აქამდე სულ მეგონა, რომ ჰოლის კოფე ინტერიერით სტარბაქსს ან თუ-სომ ფლეისს ჩამოუვარდებოდა. მაგრამ ეს ფილიალი სხვანაირი აღმოჩნდა. თუმცა ეს ფილიალების მიხედვით ძალიან იცვლება. როგორც ყველა კორეულ ქსელურ კაფეში, ბრენდი ერთი და იგივეა, მაგრამ ზოგი ფილიალი მაგარია, ზოგი კი — ისე რა. მეც ვყოფილვარ სხვა ჰოლის კოფეში და მიფიქრია, "ეს რა არის-მეთქი". ასე რომ, ინტერიერისგან დიდი მოლოდინებით წასვლას ჯობია იფიქროთ, "თუ გამიმართლებს, კარგ ფილიალს წავაწყდები".

ჰოლის კოფეს სუვენირები: თერმოსების ფასები კორეულ კაფეებში

პირველ სართულზე სუვენირების თარო იყო. თერმოსები, ჭიქები, გასაღების საკიდები და ა.შ. როგორც სტარბაქსია ცნობილი თავისი სუვენირებით, ისე ჰოლის კოფეც უშვებს და ყიდის საკუთარ პროდუქციას. კორეულ კაფეების ქსელებში, გარდა სასმელებისა, ასეთი სუვენირები შემოსავლის მნიშვნელოვანი წყაროა.

სუვენირებს ცოტა ახლოდან გადავუღე სურათი. კერამიკული თერმოსი 650ml ღირს $24.00, სახელურიანი ჭიქის ტიპის თერმოსი $18.75, თხელი თერმოსი $9.75, სითი მოდერნ (City Modern) თერმოსი 350ml კი $16.50. ფასების დიაპაზონი $9.75-დან $24.00-მდეა, საკმაოდ ფართო არჩევანია, ამიტომ ბიუჯეტის მიხედვით შეგიძლიათ შეარჩიოთ. დიზაინი სადაა, ლოგოც პატარა აქვს, ასე რომ, ბრენდს თუ არ იცნობთ, ჩვეულებრივ თერმოსადაც იდეალურად გამოიყენებთ. სტარბაქსის თერმოსებივით საკოლექციო სურვილებს არ აღგიძრავს, მაგრამ პრაქტიკული გამოყენებისთვის შეიძლება უკეთესიც იყოს. გამიგია, ზოგიერთი ტურისტი კორეაში მოგზაურობის სუვენირად კაფეს თერმოსებს ყიდულობს ხოლმე. თხელი მოდელი მსუბუქია და ბევრ ადგილს არ იკავებს, ამიტომ ამ მიზნისთვის იდეალური ჩანს.

მე პირადად, როცა ტაილანდში, ბანგკოკში ვცხოვრობდი, კორეის კულტურის ცენტრთან ახლოს მდებარე ჰოლის კოფეში ვიყიდე ერთი თერმოსი. მაგრამ ის ფილიალი სადღაც 2015 წელს დაიხურა, როცა ბრენდი უცხოური ბაზრიდან გავიდა. ახლა ის თერმოსი რაღაცნაირ, უცნაურ სუვენირად მექცა. საზღვარგარეთ ფილიალები თითქმის აღარ აქვთ, მაგრამ კორეის შიგნით კვლავ წარმატებულად მუშაობენ.

ჰოლის კოფე: გულწრფელი შეჯამება

გამთენიისას ძილი არ მეკარებოდა, დიდი მოლოდინების გარეშე გამოვედი და იმაზე უკეთესი დრო გავატარე, ვიდრე მეგონა. წვიმიან დილას ქუჩაში ანთებული კორეული კაფე. მარტო ამანაც კი შეცვალა ჩემი განწყობა. ჰოლის კოფეს ვერ დავარქმევთ კორეის სიმბოლო კაფეს (როგორც სტარბაქსია), მაგრამ ის ფაქტი, რომ 1998 წელს კორეაში პირველ ესპრესო კაფედ გაიხსნა და დღემდე მოაღწია, გარკვეული მნიშვნელობის მატარებელია. კორეული კაფეების ქსელების საშუალო ფასებთან შედარებით ფასები ნორმალურია და კაფეს ატმოსფეროც ძველთან შედარებით ბევრად გაუმჯობესებულია. ერთადერთი მინუსი ის არის, რომ ფილიალებს შორის დიდი სხვაობაა, ნამცხვრების ზომა კი ფასთან მიმართებაში გულწრფელად რომ ვთქვა, გულდასაწყვეტია. მიუხედავად ამისა, თუ გაგიმართლათ და 24-საათიან კორეულ კაფეს გადააწყდით, კორეაში მოგზაურობისას, როცა შუაღამისას წასასვლელი არსად გაქვთ, ნამდვილად გამოგადგებათ. ცოლთან ერთად უსიტყვოდ ვისხედი და ყავას ვსვამდი. ზოგჯერ ხომ გვჭირდება ასეთი მომენტებიც.

ეს პოსტი თავდაპირველად გამოქვეყნდა საიტზე: https://hi-jsb.blog.