ଷ୍ଟ୍ରିଟ୍ ଫୁଡ୍ ସେଟ୍ | ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କି, ସୁନ୍ଡେ, ତଳା ସ୍ନାକ୍ସ
ବିଷୟ ସୂଚୀ
17 ଆଇଟମ
ସେଦିନ ମୁଁ ଅଫିସ୍ରୁ ଘରକୁ ଫେରୁଥିଲି। ଶୀତ ଋତୁ ଥିଲା, ତେଣୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଶିଘ୍ର ଡୁବିଯାଇଥିଲା, ଆଉ ମେଟ୍ରୋ ଷ୍ଟେସନ୍ରୁ ବାହାରିବାମାତ୍ରେ ବାତାସ ମୁହଁକୁ ଏମିତି କାମୁଡ଼ି ଦେଉଥିଲା ଯେ ଥଣ୍ଡା ସରା ଶରୀରକୁ ପହଞ୍ଚିଗଲା। ରାତିର ଭୋଜନ ଭଲଭାବରେ ରନ୍ଧି ଖାଇବାକୁ ଆଳସ୍ୟ ଲାଗୁଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଏମିତି ଛାଡ଼ିଦେବା ପାଇଁ ପେଟ ଆଗରୁ ଗୁଡୁଗୁଡୁ କରିଦେଇଥିଲା। ଗଲିଭିତରେ ଚାଲୁଥିବାବେଳେ ଏକ bunsik ଦୋକାନର ବୋର୍ଡ ଦେଖିଲି। କାଚ ଦୁଆର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଲାଲ ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କି ଦେଖିବାମାତ୍ରେ ପାଦ ଆଗରୁ ଭିତରକୁ ପଡ଼ିଗଲା।
କୋରିଆ ଷ୍ଟ୍ରିଟ୍ ଫୁଡ୍ କହିଲେ ଅନେକେ ପ୍ରଥମେ ସାମ୍ଗ୍ୟୋପ୍ସାଲ୍ କିମ୍ବା ଚିକେନ୍କୁ ମନେ ପକାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ କୋରିଆ ଲୋକେ ସତରେ ବାରମ୍ବାର ଯାହା ଖାଆନ୍ତି ସେଟା ଅଲଗା। ସେହିଟା ହେଉଛି bunsik। ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କି, ଲାଲ ସସ୍ରେ ଭିଜା ଚାଉଳ କେକ୍; ସୁନ୍ଡେ, ଗ୍ଲାସ୍ ନୁଡଲ୍ ଭରା ରକ୍ତ ସସେଜ୍; ତ୍ୱିଗିମ୍, ଗଭୀର ତେଲରେ ତଳା ସ୍ନାକ୍ସ; ଏଓମୁକ୍, ମାଛ କେକ୍ ଝୋଳ। ଏହି ଚାରୋଟିକୁ ଏକାସାଥିରେ ଅର୍ଡର କରିଲେ କୋରିଆରେ ତାକୁ ତ୍ତେଓକ୍ସୁନ୍ତ୍ୱିଓ କୁହାଯାଏ। ଏହା ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କି, ସୁନ୍ଡେ, ତ୍ୱିଗିମ୍ ଓ ଓଡେଙ୍ଗ୍ର ପ୍ରଥମ ଶବ୍ଦାଂଶ ମିଶି ହୋଇଥିବା ନାମ। ସରା କୋରିଆରେ bunsik ଦୋକାନଗୁଡ଼ିକ convenience store ମାନଙ୍କ ପରି ଛିଟିଯାଇଛି। ସିଓଲ୍ରେ ହେଉ କି ବୁସାନ୍ରେ, ଗାଁଘର ପଡ଼ାରେ ହେଉ କି ଶୃଙ୍ଖଳାବଦ୍ଧ ଦୋକାନରେ, କିମ୍ବା ଗଲିଭିତର ଛୋଟ ପୁରୁଣା ଦୋକାନରେ, ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କି ବିକ୍ରି ହେଉଥିବା ଘର ନିଶ୍ଚିତ ମିଳିବ। ଚାରୋଟି ଜିନିଷ ମିଶି ଅର୍ଡର କଲେ ମଧ୍ୟ $7 ଠାରୁ $8 ମଧ୍ୟରେ ପେଟ ଭରିଯାଏ। ଏକାକୀ ଭିତରକୁ ପସି ଗୋଟେ ତ୍ତେଓକ୍ସୁନ୍ତ୍ୱିଓ ଅର୍ଡର କଲେ, ସେଇଟାହିଁ ରାତିର ଭୋଜନ। ଓଡ଼ିଶାରେ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଚା ଦୋକାନକୁ ପସି ପିଆଜି, ଚପ ଓ ଗରମ ଚା ନେଇ ବସିଯିବା ଯେପରି ସାଧାରଣ ଅଭ୍ୟାସ, ସେହିପରି ଏଠାରେ bunsik।
ସେଦିନ ମଧ୍ୟ ଠିକ୍ ସେହିପରି ହେଲା। ବସିବାମାତ୍ରେ ମୁଁ ତ୍ତେଓକ୍ସୁନ୍ତ୍ୱିଓ ସେଟ୍ ଅର୍ଡର କରିଦେଲି। ଏକା ଥିଲି, କିନ୍ତୁ ପରିମାଣ ଭଲମତେ ଥିଲା। ସବୁଠିକେ ଖାଇପାରିବି କି ନାହିଁ ଭାବିଲି, କିନ୍ତୁ ଫଳାଫଳ ଆଗରୁ କହିଦେଲେ, ଝୋଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖାଲି କରିଦେଲି।
ତ୍ତେଓକ୍ସୁନ୍ତ୍ୱିଓ ସେଟ୍, ଏହିଁ କୋରିଆ ଷ୍ଟ୍ରିଟ୍ ଫୁଡ୍ର ସଠିକ୍ ଆକାର
ଲାଲ ଟ୍ରେ ଉପରେ ଚାରୋଟି ଜିନିଷ ଏକାସାଥିରେ ଆସିଲା। ଏହାହିଁ ତ୍ତେଓକ୍ସୁନ୍ତ୍ୱିଓ ସେଟ୍। ଏହି ଦୋକାନଟି ଜସ୍ ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କି (Jaws Tteokbokki) ନାମର bunsik ଶୃଙ୍ଖଳା ଦୋକାନ, ଯାହାର ସରା କୋରିଆରେ ଭଲ ସଂଖ୍ୟାର ଶାଖା ଅଛି। ତଥାପି ଆଜିର ଲେଖା ଦୋକାନ review ନୁହେଁ, କୋରିଆ bunsik ନିଜେ ନେଇ ଗପ, ତେଣୁ ଦୋକାନ କଥା ଏଠିରେ ଥାଉ।
କଣସି bunsik ଦୋକାନକୁ ଯାଆନ୍ତୁ, ଏହି ଗଠନଟି ପ୍ରାୟ ଏକେ ଥାଏ। ଲାଲ ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କି, ସ୍ୱଚ୍ଛ ଝୋଳ ସହିତ ଏଓମୁକ୍, ଗୋଟିଏ ପ୍ଲେଟ୍ ସୁନ୍ଡେ, ଆଉ ଗୋଟିଏ ଝୁରି ଭରି ତ୍ୱିଗିମ୍। ମୁଁ ଦେଜନ୍ରେ ମଧ୍ୟ ଖାଇଛି, ସିଓଲ୍ରେ ମଧ୍ୟ ଖାଇଛି, ଆଉ ଭିନ୍ନ ଥିଲା କେବଳ ସ୍ୱାଦର ଛୋଟ ଛୋଟ ତଫାତ।
ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କି — ଲାଲ ସସ୍ରେ ଡୁବିଥିବା ଚିବାଇବା ମଜା ଥିବା କେକ୍
ପ୍ରଥମେ ମୁଁ ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କିକୁ ହିଁ ଉଠାଇଲି। ଲାଲ ସସ୍ଭିତରେ ମୋଟା ମୋଟା କେକ୍ ଡୁବିଥିଲା, ଆଉ ଉପରେ ଗୋଟେ snack ଟୁକୁଡ଼ା ରଖାଯାଇଥିଲା। ପ୍ରଥମେ ଲାଗିଥିଲା, ଏହାକୁ ଏଠାରେ କାହିଁକି ରଖିଛନ୍ତି? କିନ୍ତୁ ସସ୍ରେ ଡୁବାଇ ଖାଇବା ପରେ ବୁଝିଲି, କୁର୍କୁରା ଗଢ଼ନ ଓ ଝାଳମିଠା ମସଲା ମିଶି ଅଜବ ଭାବରେ ଲାଗିରହୁଥିବା ସ୍ୱାଦ ଦେଉଥାଏ। ହେଲେ ଝୋଳରେ ଅଧିକ ସମୟ ରହିଲେ ସହଜରେ ନରମ ହୋଇଯାଏ। ମୁଁ ସେତେବେଳେ ଜାଣୁନଥିଲି, ତେଣୁ ପରେ ଉଠାଇ ଖାଇଲି ଆଉ ପୁରା ନରମ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ଚାଉଳ କେକ୍ ବନାମ ଗହମ କେକ୍, ତଫାତ କ’ଣ?
ଏହା ଚାଉଳ କେକ୍। କୋରିଆର ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କିରେ ସାଧାରଣତଃ ଦୁଇ ପ୍ରକାର କେକ୍ ବ୍ୟବହାର ହୁଏ — ଚାଉଳର ଓ ଗହମର।
ଚାଉଳ କେକ୍ ବନାମ ଗହମ କେକ୍, ତଫାତ କ’ଣ?
ଏହା ଚାଉଳରୁ ତିଆରି ହୋଇଥିବା କେକ୍। ଏହାର ମୁଖ୍ୟ ଗୁଣ ହେଉଛି ଦୃଢ଼ ଓ ଚିବାଇବା ମଜା ଥିବା ଗଢ଼ନ, ଆଉ ଯେତେ ବେଶି ଚିବାଇବେ ସେତେ ବେଶି ହାଲୁକା ସୁସ୍ୱାଦୁ ଭାବ ଆସେ। ସସ୍କୁ ଭିତରକୁ ଭଲ ଭାବରେ ଟାଣିନେଉନଥାଏ, ତେଣୁ ବାହାରୁ ଝାଳ ଲାଗେ କିନ୍ତୁ ଭିତରେ ସ୍ୱାଦ ଅଧିକ ସରଳ ରହେ। ଥଣ୍ଡା ହେଲେ ସହଜରେ କଠିନ ହୋଇଯାଏ, ସେଇଠାରୁ ଟେବୁଲ୍କୁ ଆସିଲାମାତ୍ରେ ଖାଇଦେବା ଭଲ।
ଏହା ଗହମ ଗୁଣ୍ଡରୁ ତିଆରି ହୋଇଥିବା କେକ୍। ଚାଉଳ କେକ୍ଠାରୁ ଏହା ଅଧିକ ନରମ ଓ ଟାଣ ଥିବା ହୁଏ, ଆଉ ସସ୍ ଭିତରକୁ ଭଲ ଭାବରେ ପସିଯାଇଥାଏ, ତେଣୁ ଗୋଟିଏ କାମୁଡ଼ରେ ମସଲାର ସ୍ୱାଦ ଫୁଟିଯାଏ। ଥଣ୍ଡା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଚାଉଳ କେକ୍ ପରି ସହଜରେ କଠିନ ହୋଇଯାଏ ନାହିଁ। କୋରିଆରେ ପିଲାବେଳେ ସ୍କୁଲ୍ ଆଗର bunsik ଦୋକାନର ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କି ଅଧିକାଂଶ ଗହମ କେକ୍ରେ ଥାଏ, ସେଇଥିପାଇଁ ଅନେକଙ୍କୁ ଏହା ଖାଇଲେ ପୁରୁଣା ଦିନ ମନେ ପଡ଼େ।
ଆଜିକାଲି ଚାଉଳ କେକ୍ହିଁ ଅଧିକ ଚଳନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ମୋ ପକ୍ଷରୁ କହିଲେ ମୁଁ ଗହମ କେକ୍କୁ ଅଧିକ ମନେପକାଏ। ପିଲାବେଳେ ସ୍କୁଲ୍ ଶେଷ ହେଲେ, $1 ମଧ୍ୟ ନହୋଇଥିବା pocket money ନେଇ bunsik ଦୋକାନକୁ ପସୁଥିଲି, ଆଉ ସେଠାରେ ଗହମ କେକ୍ ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କି ମିଳୁଥିଲା। ଚାଉଳ କେକ୍ ଭଲ କି ଗହମ କେକ୍ ଭଲ — ଏହା କୋରିଆର ପୁରୁଣା debate, କିନ୍ତୁ ଏହାର ସଠିକ୍ ଉତ୍ତର ନାହିଁ। ଏହା ସରାସରି ନିଜର ରୁଚିର କଥା।
ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କି ସସ୍ର ଗୁପ୍ତ କଥା
ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କିର ମୁଖ୍ୟ ଆତ୍ମା ହେଉଛି ଏହି ଘନ ଲାଲ ସସ୍। ଏହା ଗୋଚୁଜାଙ୍ଗ୍ (gochujang), କୋରିଆର ଲଙ୍କା ପେଷ୍ଟ, ଚିନି, ମିଠା ସିରା ଓ ସୋୟା ସସ୍ ମିଶାଇ ତିଆରି ହୁଏ, ତେଣୁ ଏଥିରେ ମିଠା ଓ ଝାଳ ଦୁହିଁଟି ଏକାସାଥିରେ ଆସେ। ଝାଳ ଖାଇପାରୁନଥିବା ଲୋକେ ଭୟ କରିପାରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସାଧାରଣ ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କି ସେତେ ଭୟଙ୍କର ଝାଳ ନୁହେଁ। ପ୍ରଥମେ ମିଠା ସ୍ୱାଦ ଆସେ, ପରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ଝାଳତା ଉଠେ। ଯଦି ଆପଣ ଏକଦମ୍ ଝାଳ ଖାଇପାରୁନାହାନ୍ତି, ତେବେ ଜ୍ଜାଜାଙ୍ଗ୍ (jjajang), କଳା ବିନ୍ ପେଷ୍ଟ ସସ୍ ଥିବା ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କି ମଧ୍ୟ ଅଛି। ସେହିଟା ଲାଲ ନୁହେଁ, କଳା ରଙ୍ଗର, ଆଉ କେକ୍ରେ ସସ୍ ଭଲଭାବରେ ଧରିଥାଏ, ତେଣୁ ଝାଳ ନୁହେଁ, ବରଂ ହାଲୁକା ମିଠା ଲାଗେ।
କିନ୍ତୁ ତାହାର ଉଲ୍ଟା ଭାବରେ, ଝାଳ ଭଲପାଉଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ବିଶେଷ ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କି ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ଝାଳ ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କି ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ୍
କୋରିଆରେ ଏମିତି ଅନେକ ଦୋକାନ ଅଛି ଯେଉଁଠାରେ ଝାଳ ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କିକୁ ବିଭିନ୍ନ ଲେଭେଲ୍ରେ ବିକ୍ରି କରାଯାଏ। level 1 ଠାରୁ 5 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତ ଅଛି, କିଛିଠାରେ 10 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଏ, ଆଉ ଉଚ୍ଚ level ଖାଇଦେବାକୁ challenge ଭାବରେ ଉପଭୋଗ କରିବାର ଏକ ସଂସ୍କୃତି ମଧ୍ୟ ଅଛି। ୟୁଟ୍ୟୁବ୍ରେ ଝାଳ ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କି challenge ଖୋଜିଲେ, ମୁହଁ ଲାଲ ହୋଇ କାନ୍ଦିକାନ୍ଦି ଖାଉଥିବା ଶତାଧିକ ଭିଡିଓ ମିଳିଯାଏ।
ଉଚ୍ଚ level ଗୁଡ଼ିକ ସତରେ ଭୟଙ୍କର ଝାଳ। ସାଧାରଣ ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କି ଯଦି ମିଠା ଓ ହାଲୁକା ଝାଳ ଥାଏ, ତେବେ challenge ପାଇଁ ତିଆରି version ମୁହଁଭିତରେ ଅଗ୍ନି ଲାଗିଯିବା ପରି ଲାଗେ। ଅନେକ ଦୋକାନ ଏହାକୁ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖାଇଦେଲେ ଫଟୋକୁ ଦିୱାଳରେ ଲଗାଇଦେଇଥାନ୍ତି କିମ୍ବା ମାଗଣା କରିଦେଇଥାନ୍ତି।
କୋରିଆ ଭ୍ରମଣ ସମୟରେ ଏହା ଚେଷ୍ଟା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ level 2 ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ। level 1 ମଧ୍ୟ ବିଦେଶୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଚୁର ଝାଳ ହୋଇପାରେ।
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଥରେ level 3 ଅର୍ଡର କରିଥିଲି। ଆଧା ମଧ୍ୟ ଖାଇପାରିଲି ନାହିଁ, ଶେଷରେ କେବଳ ଏଓମୁକ୍ ଝୋଳ ହିଁ ପିଇଥିଲି। ସେଦିନ ପରେ ଆଉ challenge କରେନି।
ତ୍ୱିଗିମ୍ — ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କି ଝୋଳରେ ଡୁବାଇଲେ ଖାଦ୍ୟଟା ବଦଳିଯାଏ
ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କି ଖାଇଖାଇ ମୁଁ ତ୍ୱିଗିମ୍କୁ ଗଲି। ସେଦିନ ଆଧା ଥିଲା ମାନ୍ଦୁ ତ୍ୱିଗିମ୍, ଅର୍ଥାତ୍ ପୁରଭରା ଡମ୍ପଲିଂ ତଳା, ଆଉ ଆଧା ଥିଲା ସ୍କୁଇଡ୍ ତ୍ୱିଗିମ୍। କୋରିଆ bunsik ତଳା ସ୍ନାକ୍ସ ଜାପାନୀ tempura ଠାରୁ ଅଲଗା। tempura ର batter ପତଳା ଓ ହାଲୁକା ହୁଏ, କିନ୍ତୁ କୋରିଆ ଧାରାରଟା ଅଧିକ ମୋଟା। ଗୋଟିଏ କାମୁଡ଼ ଦେଲେ ପ୍ରଥମେ କୁର୍କୁରା ବାହାର ପତ୍ରଟା ଭାଙ୍ଗେ, ପରେ ଭିତରର ସାମଗ୍ରୀ ମୁଁହରେ ଆସେ।
ଏହି ତ୍ୱିଗିମ୍କୁ ସରଳରେ ଖାଇହେବ, କିନ୍ତୁ କୋରିଆ ଧାରାରେ ଏହାକୁ ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କି ଝୋଳରେ ଡୁବାଇ ଖାଯାଏ। ମୁଁ ପ୍ରଥମେ କୁର୍କୁରା ପନ୍କୁ ଅପଚୟ ହେବ ବୋଲି ଭାବି ସିଧା ଖାଉଥିଲି। କିନ୍ତୁ ପାଖରେ ଥିବା ଟେବୁଲ୍ର ଜଣେ ଲୋକ ଝୋଳରେ ଭଲଭାବରେ ଡୁବାଇ ଖାଉଥିବା ଦେଖି ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଚେଷ୍ଟା କଲି। ସେଥିଠାରୁ ଆଉ ସିଧା ଖାଏନି। କୁର୍କୁରା ଭାବ କମିଯାଏ, କିନ୍ତୁ ତା’ ପରିବର୍ତ୍ତେ ଝାଳମିଠା ସ୍ୱାଦ ଭିତରକୁ ପସିଯାଏ ଆଉ ଏହା ସରାସରି ଅଲଗା ଖାଦ୍ୟ ଲାଗେ।
କୋରିଆ bunsik ତ୍ୱିଗିମ୍ର ଏତେ ପ୍ରକାର ଅଛି
କୋରିଆ bunsik ତ୍ୱିଗିମ୍ର ଏତେ ପ୍ରକାର ଅଛି
ସବ୍ଜି ତ୍ୱିଗିମ୍ — ପିଆଜ, ଗାଜର ଓ ଚାଇଭ୍ସ୍କୁ ମିଶାଇ ଚେପ୍ଟା ଭାବରେ ତଳାଯାଏ। ଏହା ସବୁଠାରୁ ସାଧାରଣ ଓ ସବୁଠାରୁ ସସ୍ତା।
ଗିମ୍ମାରି ତ୍ୱିଗିମ୍ — ଦାଙ୍ମ୍ୟୋନ୍, ଅର୍ଥାତ୍ ଗ୍ଲାସ୍ ନୁଡଲ୍କୁ ସମୁଦ୍ର ଶାକରେ ଘୁଞ୍ଚାଇ ତଳାଯାଇଥାଏ, ଆଉ bunsik ତ୍ୱିଗିମ୍ମଧ୍ୟରେ ଏହାର ଲୋକପ୍ରିୟତା ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ।
ମିଠା ଆଳୁ ତ୍ୱିଗିମ୍ — ମିଠା ଆଳୁକୁ ମୋଟା ଟୁକୁଡ଼ା କଟି ତଳାଯାଇଥାଏ। ମିଠା ଲାଗିଥାଏ ବୋଲି ପିଲାମାନେ ବିଶେଷ ଭାବରେ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ସ୍କୁଇଡ୍ ତ୍ୱିଗିମ୍ — ସ୍କୁଇଡ୍କୁ ମୋଟା batter ରେ ଢାକି ତଳାଯାଏ। ଚିବାଇବାରେ ଭଲ ଲାଗେ।
ମାନ୍ଦୁ ତ୍ୱିଗିମ୍ — ମାନ୍ଦୁକୁ ତେଲରେ ଆଉଥରେ ତଳାଯାଇଥାଏ। ବାହାରେ କୁର୍କୁରା, ଭିତରେ ନରମ।
ଚିଙ୍ଗୁଡ଼ି ତ୍ୱିଗିମ୍ — ଭଲ bunsik ଦୋକାନରେ ଏହା ଦେଖାଯାଏ। ଅନ୍ୟ ତ୍ୱିଗିମ୍ଠାରୁ ସାଧାରଣତଃ ଦାମି।
ରାସ୍ତାପାର୍ଶ୍ୱର ଖାଦ୍ୟ ଗାଡ଼ିମାନେରେ ଏହି ତ୍ୱିଗିମ୍ଗୁଡ଼ିକୁ ତେଲ ଝରିଯିବା ପାଇଁ ଜାଲି ଉପରେ ପ୍ରକାର ଅନୁସାରେ ଲଗାଇରଖିଥାନ୍ତି। ଆପଣଙ୍କୁ ଯେଉଁଟା ଲାଗିବ, ଆଙ୍ଗୁଳିରେ ଦେଖାଇ ବାଛିନେଲେ ହେଲା। ଗୋଟିଏ ଟୁକୁଡ଼ାର ଦାମ ପ୍ରାୟ $0.40 ଠାରୁ $0.80 ମଧ୍ୟରେ।
ଗିମ୍ମାରି ତ୍ୱିଗିମ୍, bunsik ତ୍ୱିଗିମ୍ର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଖେଳାଳି
ନିକଟରୁ ଦେଖିଲେ batter କେତେ ମୋଟା ତାହା ମନେହୋଇ ଛୁଇଁଲେ ବୁଝିହେବ। ହାଲୁକା ସବୁଜ ଝଲକ ଥିବା ଟୁକୁଡ଼ାଟି ହେଉଛି ଗିମ୍ମାରି ତ୍ୱିଗିମ୍, ଆଉ bunsik ତ୍ୱିଗିମ୍ମଧ୍ୟରେ ଏହା ମୋର ସବୁଠାରୁ ପସନ୍ଦ। ଦାଙ୍ମ୍ୟୋନ୍କୁ ସମୁଦ୍ର ଶାକରେ ଘୁଞ୍ଚାଇ ତଳାଯାଇଥାଏ, ତେଣୁ ବାହାରେ କୁର୍କୁରା, ଭିତରେ ନୁଡଲ୍ଗୁଡ଼ିକ ଟାଣ ଥିବା ରହେ। ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କି ଝୋଳରେ ଡୁବାଇ ଖାଇଲେ କୁର୍କୁରାପନା ହଟିଯାଇ ନରମ ଓ ଝାଳିଆ ସ୍ୱାଦ ଆସେ। ଯଦି ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କି ମୁଖ୍ୟ ନାୟକ, ତେବେ ଗିମ୍ମାରି ହେଉଛି ସେଇ ସାଥୀ ଯାହା ଛାଡ଼ି ଚିତ୍ରଟା ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଲାଗେ।
ଏଓମୁକ୍ — ଝାଳକୁ ସମ୍ଭାଳିଦେଇଥିବା ସଫା ଝୋଳ
ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କି ଖାଇଖାଇ ଝାଳତା ଉଠିଆସିଲେ ହାତ ସ୍ୱତଃସ୍ଫୁର୍ତ୍ତିରେ ଯାହାକୁ ଧରେ, ସେହିଟା ହେଉଛି ଏଓମୁକ୍। କୋରିଆରେ ଏହାକୁ ଓଡେଙ୍ଗ୍ ମଧ୍ୟ କୁହନ୍ତି। ସଫା ଝୋଳଭିତରେ ଅନେକ ଏଓମୁକ୍ ଥାଏ, ହେଲେ ସତ୍ୟ କହିଲେ ଏଠାରେ ମୁଖ୍ୟ ନାୟକ ହେଉଛି ସେଇ ଝୋଳ। ଏକ ଚୁମୁକ ନେଲେ ଝାଳ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ, ଆଉ ଶରୀର ଭିତରେ ଗରମ ଭାବ ଖେଳିଯାଏ।
ଶୁଖିଲା ଛୋଟ ମାଛ ଓ kelp ରୁ କରାଯାଇଥିବା ଷ୍ଟକ୍ରେ ଏଓମୁକ୍ ପକାଇ ଫୋଟାଇଲେ ସେଠାରୁ umami ସ୍ୱାଦ ବାହାରିଯାଇ ଝୋଳଟା ଆଉ ଗଭୀର ହୁଏ। ଶୀତ ଋତୁରେ ଏହାର ଗୋଟିଏ ଚୁମୁକ ନେଲେ ପେଟଭିତରୁ ସରା ଶରୀର ଖୋଲିଯାଇଥିବା ଭଳି ଲାଗେ। ମୁଁ ଘରେ ଏହି ସ୍ୱାଦକୁ ଅନେକଥର ପୁଣି କରିଦେଖିଛି। ଶୁଖିଲା ମାଛ ମଧ୍ୟ କିଣିଛି, kelp ମଧ୍ୟ କିଣିଛି, ଏଓମୁକ୍ ସହିତ ଏକାଧରଣର ଜିନିଷ ନେଇ ଫୋଟାଇଛି, କିନ୍ତୁ ସେଇ ସ୍ୱାଦ ଆସେନି। ଲାଗେ ବୋଧହୁଏ bunsik ଦୋକାନର ହାଣ୍ଡିରେ ସକାଳଠାରୁ ସନ୍ଧ୍ୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଫୋଟିବାରେ ଯେ ସମୟର ସ୍ୱାଦ ଜମେ, ସେଇଟା ଅଲଗା। 30 ମିନିଟ୍ରେ ଫୋଟାଇଥିବା ଜିନିଷ ଓ 12 ଘଣ୍ଟା ଧରି ଫୋଟାଇଥିବା ଜିନିଷ ସମାନ ହେବ ନାହିଁ।
ଏଓମୁକ୍ର ଆକୃତି ଅନୁସାରେ ଖାଇବା ଭିନ୍ନ
ଏଓମୁକ୍ର ଆକୃତି ଏକରକମ ନୁହେଁ। ଚତୁର୍ଭୁଜ, ଘୁଞ୍ଚାଇଥିବା, ଗୋଲାକାର — ସବୁ ମିଳେ। ଚେପ୍ଟା ଟୁକୁଡ଼ାଗୁଡ଼ିକ ଅଧିକ ଝୋଳ ଧରିରଖେ, ଆଉ ଘୁଞ୍ଚାଇଥିବାଗୁଡ଼ିକର ଭିତରେ ଝୋଳ ଜମିଥାଏ, ତେଣୁ କାମୁଡ଼ିବାମାତ୍ରେ ଗରମ stock ଫୁଟିବା ଭଳି ବାହାରିଯାଏ। ପ୍ରଥମଥର ଖାଉଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଗୋଟେ କଥା କହିବି — ଘୁଞ୍ଚାଇଥିବା ଏଓମୁକ୍କୁ ଗୋଟେ ବଡ଼ କାମୁଡ଼ରେ କାଟନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଭିତରେ ଗରମ ଝୋଳ ଥାଏ, ମୁଁହଁର ଉପର ଭାଗକୁ ପୁଡ଼ାଇପାରେ। ମୁଁ ନିଜେ ଏମିତି ହୋଇଛି।
ସୁନ୍ଡେ — ଶୁଅର ରକ୍ତରେ ତିଆରି କୋରିଆ ଶୈଳୀର ସସେଜ୍
ଏହାହେଉଛି ସୁନ୍ଡେ। ଲମ୍ବା ଭାବରେ କଟି ରଖାଯାଇଛି, ପାଖରେ ଲିଭର୍ ଓ ଭିତର ଅଂଶ ରହିଛି, ଆଉ ତଳେ ଲୁଣ ଡିପ୍ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଉଛି। ଏହା ଲୁଣ ଓ ଲଙ୍କାଗୁଣ୍ଡ ମିଶାଇ କରାଯାଇଥିବା ଡିପ୍, ଆଉ ସୁନ୍ଡେକୁ ଏଥିରେ ଡୁବାଇ ଖାଇବା ହେଉଛି ସାଧାରଣ ପ୍ରଣାଳୀ।
ସୁନ୍ଡେ କ’ଣ କହିଲେ, ଶୁଅରର ଆନ୍ତରେ ଦାଙ୍ମ୍ୟୋନ୍, ସବ୍ଜି ଓ ଶୁଅର ରକ୍ତ ଭରି ଭାପରେ ପକାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ। “ରକ୍ତରେ ତିଆରି ସସେଜ୍” କହିଲେ କେହି କେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଟିକେ ରୁହିଯାଇପାରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଇଉରୋପରେ ମଧ୍ୟ ଏହାଭଳି ଜିନିଷ ଅଛି। ଇଂଲାଣ୍ଡରେ black pudding, ସ୍ପେନ୍ରେ morcilla, ଫ୍ରାନ୍ସରେ boudin noir। ଧାରଣାରେ ସମାନ, କିନ୍ତୁ କୋରିଆ ସୁନ୍ଡେର ଭିତରେ ଦାଙ୍ମ୍ୟୋନ୍ ଥିବାରୁ ଏହା ଅଧିକ ଚିବାଇବାମଜା ଓ ସ୍ୱାଦରେ ଅଧିକ ହାଲୁକା।
କୋରିଆ ସୁନ୍ଡେ ବନାମ ଇଉରୋପିୟ ରକ୍ତ ସସେଜ୍
ଶୁଅର ଆନ୍ତରେ ଦାଙ୍ମ୍ୟୋନ୍, ସବ୍ଜି ଓ ଶୁଅର ରକ୍ତ ଭରି ଭାପରେ ପକାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ। ଦାଙ୍ମ୍ୟୋନ୍ ଥିବାରୁ ଏହାର ଗଢ଼ନ ଚିବାଇବାମଜା ଥାଏ, ଆଉ ଏହାକୁ ସାଧାରଣତଃ ଲୁଣ ଡିପ୍ କିମ୍ବା ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କି ସସ୍ରେ ଡୁବାଇ ଖାନ୍ତି। ସ୍ୱାଦ ଅଧିକ ହାଲୁକା।
ଶୁଅର ରକ୍ତ, ଚର୍ବି, ଧାନ୍ୟ ଓ ମସଲାରୁ ତିଆରି ସସେଜ୍। ଦେଶଅନୁସାରେ ନାମ ଭିନ୍ନ। ଇଂଲାଣ୍ଡରେ black pudding, ସ୍ପେନ୍ରେ morcilla, ଫ୍ରାନ୍ସରେ boudin noir। କୋରିଆ ସୁନ୍ଡେଠାରୁ ଏହାରେ ଚର୍ବି ଅଧିକ ଓ ମସଲାର ସ୍ୱାଦ ଅଧିକ ପ୍ରବଳ ଥାଏ।
ମୁଁ ସୁନ୍ଡେକୁ ଲୁଣ ଡିପ୍ଠାରୁ ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କି ଝୋଳରେ ଡୁବାଇ ଖାଇବାକୁ ଅଧିକ ଭଲପାଏ। ଲୁଣ ଡିପ୍ରେ ସୁନ୍ଡେର ନିଜର ସ୍ୱାଦ ଅଧିକ ଜୀବନ୍ତ ଲାଗେ, ଆଉ ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କି ଝୋଳରେ ଡୁବାଇଲେ ଏକ ପ୍ରକାର ନୂଆ ଝାଳିଆ ଛୁଆଁ ଲାଗେ। ଦୁଇଟା ମଧ୍ୟ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତୁ, ତା’ ପରେ ନିଜ ପସନ୍ଦ ଖୋଜନ୍ତୁ।
bunsik ଦୋକାନର ସୁନ୍ଡେ ଓ ହାତେତିଆରି ସୁନ୍ଡେର ତଫାତ
ଏହା ହାତେତିଆରି ସୁନ୍ଡେ ନୁହେଁ। bunsik ଦୋକାନର ସୁନ୍ଡେ ଅଧିକାଂଶ କାରଖାନାରେ ତିଆରି ହୁଏ। ହାତେତିଆରି ସୁନ୍ଡେ ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକ ବଜାରରେ ମିଳେ, ତା’ର ଭିତର ସାମଗ୍ରୀ ଅଧିକ ମୋଟାମୋଟି ଥାଏ ଓ ତା’ର ପତଳା-ମୋଟା ସମାନ ହୁଏନାହିଁ। ସ୍ୱାଦ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ଅଲଗା। କିନ୍ତୁ ସତକଥା କହିଲେ, ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କି ସହିତ ଯେ ସୁନ୍ଡେ ଖାଉଛୁ, ଏହା ମଧ୍ୟ ପୁରାପୁରି ଯଥେଷ୍ଟ।
ପାଖରେ ଆସୁଥିବା ଲିଭର୍ ଓ ଭିତର ଅଂଶଗୁଡ଼ିକ ନେଇ ଲୋକମାନଙ୍କର ପସନ୍ଦ-ଅପସନ୍ଦ ବହୁତ ସ୍ପଷ୍ଟ। ଯେମାନେ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଏଗୁଡ଼ିକ ନଥିଲେ ଅଧୂରା ଲାଗେ। ଯେମାନେ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ତ ଛୁଁଅନ୍ତି ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। ନଚାହିଁଲେ ଅର୍ଡର ସମୟରେ “ଭିତର ଅଂଶ ନ ଦିଅନ୍ତୁ” ବୋଲି କହିପାରିବେ। ତା’ ପରିବର୍ତ୍ତେ ସୁନ୍ଡେ ଟିକେ ଅଧିକ ଦେଇଦିଅନ୍ତି। ମୋତେ ଲିଭର୍ ଭଲଲାଗେ, କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ ଭିତର ଅଂଶ ମୁଁ ବହୁତ କମ୍ ଖାଏ।
ମୁଁ ଗୋଟେ ଗୋଟେ କରି ଉଠାଇ ଦେଖିଲି
ଏଓମୁକ୍କୁ ଦାନ୍ତଖୁଣ୍ଟିରେ ଲଗାଇ ଏକ କାମୁଡ଼ରେ ଖାଇଲି। ସୁନ୍ଡେକୁ ମଧ୍ୟ ଭିତର ଅଂଶ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଭଳି ଉଠାଇଦେଖିଲି, ତା’ରେ ଦାଙ୍ମ୍ୟୋନ୍ କେତେ ଘନ ଭାବରେ ଭରା ରହିଛି ଚକ୍ଷୁକୁ ପଡ଼ିଲା। ସ୍କୁଇଡ୍ ତ୍ୱିଗିମ୍ର batter ମଧ୍ୟରୁ ଧଳା ପାଦଗୁଡ଼ିକ ବାହାରିଆସୁଥିଲା। ଏଭଳି ଗୋଟେ ଗୋଟେ କରି ଉଠାଇ ଖାଇବାରେ bunsik ର ମଜା ଅଛି। ଚପଷ୍ଟିକ୍ସରେ ଖୁବ ସଜ୍ଜନଭାବରେ ଖାଇବାଠାରୁ ଦାନ୍ତଖୁଣ୍ଟିରେ ଟୋକିଟୋକି ଖାଇବାଟା bunsik ଦୋକାନର ମୁଡ୍ ସହ ଅଧିକ ମେଳ ଖାଏ।
bunsik ହେଉଛି ସରଳ ଦୈନିକ ଜୀବନ
bunsik ବୋଲି କିଛି advance booking କରି ଖାଇବା ବିଷୟ ନୁହେଁ, ନା ଭଲ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଯାଇବା ଜାଗା। ପଡ଼ାର କେଉଁଠିନା କେଉଁଠି ସେଇଟା ସବୁବେଳେ ଥାଏ, ଆଉ ଭୋକ ଲାଗିଲେ ସରାସରି ଭିତରକୁ ପସିଯାଆନ୍ତୁ। ସେଇ ସାଧାରଣତାରେ ହିଁ ଏହାର ଜୋର ଅଛି।
କିନ୍ତୁ ଏହି ସରଳ ଖାଦ୍ୟଟା କୋରିଆ ଲୋକଙ୍କ ମନରେ ଖୁବ ଗଭୀର ଭାବରେ ରହିଛି। ସ୍କୁଲ୍ ଶେଷ ପରେ ସଙ୍ଗମାନଙ୍କ ସହ କଏନ୍ ଜମାକରି ତ୍ତେଓକ୍ବୋକ୍କି ଖାଇଥିବା ସ୍ମୃତି। ଶୀତକାଳରେ ରାସ୍ତାପାର୍ଶ୍ୱ ଖାଦ୍ୟ ଗାଡ଼ି ପାଖରେ ଏଓମୁକ୍ ଝୋଳର ତାପରେ ହାତ ଗରମ କରିଥିବା ସ୍ମୃତି। ରାତିରେ overtime ଶେଷ କରି ବାହାରି ଏକାକୀ ସୁନ୍ଡେର ପ୍ଲେଟ୍ ଅର୍ଡର କରିଥିବା ରାତି। bunsik କେବଳ ଖାଦ୍ୟ ନୁହେଁ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ସମୟର ଅଲଗା ଅଲଗା ଦୃଶ୍ୟ।
ସେଦିନ ମଧ୍ୟ ମୋ ପାଇଁ ସେଇପରି ହେଲା। ଅଫିସ୍ରୁ ଫେରୁଥିବାବେଳେ ବିଶେଷ କିଛି ଭାବିନଥିବା ସ୍ଥିତିରେ ଏକ bunsik ଦୋକାନକୁ ପସିଥିଲି, ଆଉ ଲାଲ ଟ୍ରେ ଉପରେ ଆସିଥିବା ତ୍ତେଓକ୍ସୁନ୍ତ୍ୱିଓକୁ ଏକାକୀ ପୁରା ସଫା କରିଦେଲି। ପେଟ ଭରିଯାଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ମନ ଖୁସି ଥିଲା। bunsik ଏମିତିହିଁ — ବଡ଼ କାରଣ ବିନା ଭିତରକୁ ପସନ୍ତି, ଭାବିଥିବାଠାରୁ ଅଧିକ ଖାଇଦେଉଛନ୍ତି, ଆଉ ମନ ଭଲ ହୋଇ ବାହାରୁଛନ୍ତି।
କୋରିଆକୁ ଯାଇଲେ ଅତିକମରେ ଥରେ ଏମିତି ଦୋକାନକୁ ପସି ଦେଖନ୍ତୁ। ଆଉ ଏଓମୁକ୍ ଝୋଳଟା ନିଶ୍ଚୟ ପିଅନ୍ତୁ। ସତକଥା କହିଲେ, ସେଇଟାହିଁ ଏଠାର ଆସଲ ରସ।
ଏହି ପୋଷ୍ଟ ପ୍ରଥମେ https://hi-jsb.blog ରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା।