Ттоксунтвио идэх арга | Ттокбугги, сүндэ, шармал, загасны бялуу: Солонгосын түргэн хоолны багц

Ажил тараад харьж явлаа. Өвөл болохоор нар эрт жаргаж, метроны буудлаас гарч ирэхэд л өөдөөс хүйтэн салхи үлээж байв. Оройн хоол хийж идэхээс залхуу хүрч, зүгээр л өнгөрөөе гэтэл ходоод дуугараад болдоггүй. Гудамжаар алхаж байтал нэгэн түргэн хоолны газрын хаяг нүдэнд тусав. Шилэн хаалганы цаана улаан өнгөтэй ттокбугги харагдах тэрхэн мөчид хөл минь өөрийн эрхгүй тийшээ зүглэсэн байлаа.

Солонгос гудамжны хоол гэхээр хүмүүс ихэвчлэн гахайн шарсан мах юм уу, шарсан тахиа төсөөлдөг байх. Гэхдээ солонгосчуудын хамгийн их иддэг өдөр тутмын хоол бол өөр. Энэ бол Буншиг (Bunsik - хөнгөн зууш, түргэн хоол) юм. Ттокбугги, сүндэ, шармал, загасны бялуу. Энэ дөрвийг нэг дор захиалахыг Солонгост Ттоксунтвио (Tteoksuntwio) гэж нэрлэдэг. Энэ нь Ттокбугги, Сүндэ, Твигим (шармал), Оденг (загасны бялуу) гэсэн үгсийн эхний үсгүүдээс бүтсэн товчлол юм. Солонгос даяар дэлгүүрүүд шиг л олон буншиг зардаг газар байдаг бөгөөд Сөүл ч бай, Пусан ч бай, хөдөө тосгон ч бай, сүлжээ ресторан эсвэл гудамжны булан дахь хуучирсан мухлаг ч бай, хаана ч очсон ттокбугги зардаг газар заавал таарна. Үнийн хувьд энэ дөрвөн хоолыг бүгдийг нь захиалсан ч ойролцоогоор 7-8 доллар болох бөгөөд цадталаа идэх боломжтой. Ганцаараа ороод ттоксунтвио багц захиалбал тэр чигтээ л оройн хоол болчихно.

Тэр өдөр ч бас яг л тэгсэн. Суудлаа эзлээд л шууд ттоксунтвио багц захиаллаа. Ганцаараа идэхэд нэлээд их орцтой санагдсан. Бүгдийг нь идэж дуусгаж чадах болов уу гэж бодсон ч, дүгнээд хэлэхэд шөлийг нь хүртэл юу ч үлдээлгүй шавхсан шүү.

Ттоксунтвио багц, энэ бол солонгос түргэн хоолны жинхэнэ дүр төрх

Улаан тавиур дээр дөрвөн төрлийн хоол нэг дор гараад ирлээ. Энэ бол ттоксунтвио багц юм. Энэ газар бол Жос Ттокбугги (Jaws Tteokbokki) гэдэг солонгостоо нэлээн олон салбартай түргэн хоолны сүлжээ газар. Гэхдээ өнөөдрийн нийтлэл маань рестораны шүүмж биш, солонгос түргэн хоолны соёлын тухай тул газрынх нь тухай ингээд зогсооё.

Аль ч буншиг зардаг газар очсон орц нь яг адилхан байдаг. Улаан ттокбугги, тунгалаг шөлтэй загасны бялуу, нэг таваг сүндэ, нэг сагс шармал. Би Тэжонд ч, Сөүлд ч идэж үзсэн ч ялгаа нь зөвхөн амтны өчүүхэн л нарийн ширийн зүйл байсан юм.

Ттокбугги — улаан сүмсэнд умбасан зажлууртай боов

Хамгийн түрүүнд ттокбугги (Tteokbokki - халуун ногоотой сүмсэнд буцалгасан цагаан будааны боов)-г савхдав. Улаан сүмсэнд бандгар ттокнууд умбаж, дээр нь нэг шаржигнуур чипс маягийн зүйл тавьсан байлаа. Энэ чипсийг анх яагаад тавьсныг нь гайхаж байсан ч сүмсэнд нь дүрээд идээд үзтэл шаржигнасан бүтэц нь халуун ногоотой сүмстэйгээ холилдоод хачирхалтайгаар донтуулдаг амттай болж байв. Гэхдээ шөлөндөө удаан байлгавал шууд зөөлөрч мууддаг юм байна лээ. Би түүнийг нь мэдэхгүй сүүлд нь авч идэхдээ шал зөөлөрсөн юм л идсэн дээ.

Цагаан будааны тток vs Улаан буудайн тток, юугаараа ялгаатай вэ?

Энэ тток нь цагаан будаагаар хийсэн тток юм. Солонгос ттокбуггид ашиглагддаг тток нь хоёр төрөл байдаг: Цагаан будаа болон Улаан буудайн.

Орчин үед цагаан будааны тток моодонд орсон ч би хувьдаа улаан буудайн ттоконд дуртай. Бага байхдаа сургууль тараад 1 доллар ч хүрэхгүй мөнгөтэй мухлаг руу ороход улаан буудайн тток л гарч ирдэг байсан юм. Цагаан будааных нь гоё уу, эсвэл гурилан нь гоё уу гэдэг нь Солонгост нэлээд эртний маргаан боловч зөв хариулт гэж байхгүй. Ердөө л хувь хүний сонголт юм.

Ттокбугги сүмсний нууц

Ттокбуггиний гол амин сүнс бол энэхүү өтгөн улаан сүмс юм. Гочужан (Gochujang - солонгос халуун ногооны оо)-нд элсэн чихэр, сироп, шар буурцагны сүмс хольж хийдэг бөгөөд чихэрлэг бас халуун ногоотой амт зэрэг мэдрэгддэг. Халуун ногоотой хоол идэж чаддаггүй хүмүүс санаа зовж магадгүй ч, энгийн ттокбугги тийм ч халуун ногоотой биш. Чихэрлэг амт нь түрүүлж мэдрэгдээд, араас нь халуун ногооны амт бага зэрэг л гарч ирнэ. Хэрэв халуун ногоотой хоол огт идэж чаддаггүй бол Жанжан ттокбугги (Jjajang-tteokbokki) гэж бас бий. Энэ нь улаан биш харин хар өнгөтэй бөгөөд хар буурцагны сүмсээр амталдаг тул огт халуун ногоогүй, чихэрлэг амттай байдаг.

Харин эсрэгээрээ, халуун ногоотой хоолонд дурлагсдад зориулсан ттокбугги ч бас бий.

Би ч бас нэг удаа 3-р түвшнийг захиалж байсан юм. Талыг нь ч идэж чадалгүй зөвхөн омугны шөлөөр л амаа зайлсан даа. Тэр өдрөөс хойш дахиж сорилт энэ тэр хийхээ больсон.

Твигим — ттокбуггиний шөлөнд дүрэх мөчид өөр хоол болно

Ттокбуггигээ идэж байгаад шармал (Twigim - тосонд шарсан төрөл бүрийн зууш) руугаа орлоо. Энэ өдөр шарсан банш болон наймаалжны шармал холимог байдлаар гарч ирэв. Солонгос буншиг газрын шармал нь Японы темпурагаас өөр байдаг. Темпура нь гаднах гурил нь маш нимгэн, хөнгөн байдаг бол солонгос шармал нь нэлээд зузаан. Нэг хазахад л шаржигнасан гадна тал нь эхлээд бутарч, дараа нь доторх орц нь амтагддаг бүтэцтэй.

Энэ шармалыг зүгээр л идсэн ч болох ч, солонгос хэв маяг нь ттокбуггиний сүмсэнд дүрж идэх юм. Би анх хайрлаад зүгээр л шууд иддэг байлаа. Гэхдээ хажуу ширээний хүн сүмсэндээ гүн гэгч нь дүрээд идэж байгааг хараад дуурайж үзсэн юм. Түүнээс хойш ямар ч эргэлзээгүйгээр сүмсэнд нь дүрж иддэг болсон доо. Шаржигнасан чанар нь алга болох ч түүний оронд халуун ногоотой бас чихэрлэг сүмсэнд ууссан цоо шинэ амтыг мэдрэх болно.

Солонгос буншиг шармал, ийм олон төрөлтэй

Гудамжны асар (Pojangmacha) руу орвол эдгээр шармал тос шүүгч торлог тавиур дээр төрөл төрлөөрөө өрөөтэй байдаг. Хуруугаараа заагаад л сонгож болох бөгөөд нэг бүр нь ойролцоогоор 0.40 - 0.80 долларын хооронд үнэтэй.

Гиммари шармал, буншиг шармал доторх шилдэг нь

Ойроос харвал гаднах гурилынх нь зузаан мэдрэгдэнэ. Ногоон өнгөтэй харагдаж байгаа нь гиммари шармал (Gimmari twigim) бөгөөд миний хамгийн дуртай шармал юм. Пүнтүүзийг далайн байцаанд ороож шарсан ба гаднаа маш шаржигнасан, харин дотор талдаа пүнтүүз нь уян хатан байдлаар татагддаг. Ттокбуггиний сүмсэнд сайтар дүрээд идвэл шаржигнахын оронд маш зөөлөн бөгөөд халуун ногооны гайхамшигтай амтыг мэдрүүлнэ. Ттокбугги нь гол дүр бол, гиммари нь зайлшгүй байх ёстой туслах дүр юм.

Омуг — халуун ногооны амтыг дарж өгөх тунгалаг шөл

Ттокбуггигээ идэж байгаад халуун ногоо нь дэндээд ирвэл гар өөрийн эрхгүй тийшээ зүглэдэг. Энэ бол омуг (Eomuk - загасны махаар хийсэн зуурмаг) юм. Солонгост үүнийг оденг (Odeng) гэж бас дууддаг. Тунгалаг шөлөнд дүүрэн омуг хөвж байх бөгөөд хамгийн чухал зүйл нь энэхүү шөл нь юм.

Анчоус загас болон далайн байцаагаар гаргаж авсан шөлөн дээрээ омуг хийж буцалгаснаар загасны амт нь шөлөндөө уусаж, улам л гүн амттай болдог. Өвлийн хүйтэнд энэ шөлнөөс нэг балгахад л бие тэр чигтээ дулаацдаг бөгөөд би энэ амтыг гэртээ гаргаж авах гээд хэд хэдэн удаа оролдсон. Анчоус загас ч авч, далайн байцаа ч авч, бас яг адилхан омуг худалдаж авч буцалгасан ч яг тэр амт нь гардаггүй. Буншиг газрын тогоонд өглөөнөөс орой хүртэл буцлах явцдаа гардаг цаг хугацааны амт гэж байдаг бололтой. 30 минут буцалгасан зүйл, 12 цаг буцалгасан зүйл хоёр ялгаатай байх нь мэдээж хэрэг.

Омугны хэлбэрээс хамаараад идэх арга нь өөр

Омуг нь янз бүрийн хэлбэртэй байдаг. Дөрвөлжин, хуйлсан, дугуй хэлбэртэй гээд л. Хавтгай хэлбэртэй нь шөлийг ихээр шингээсэн байдаг бол, хуйлсан нь дотроо шөлтэй байдаг тул хазах үед хав халуун шөл нь хагараад л гараад ирнэ. Анх удаа идэх гэж байгаа хүмүүст нэг зүйлийг анхааруулахад, хуйлсан омугийг хэзээ ч шууд том хазаж болохгүй. Дотроо маш халуун шөл агуулсан байдаг тул тагнайнхаа арьсыг хуулж мэднэ шүү. Би ч бас өмнө нь тэгж түлэгдэж байсан юм.

Сүндэ — гахайн цусаар хийсэн солонгос хиам

Энэ бол сүндэ (Sundae) юм. Нэг эгнээгээр цэвэрхэн хэрчээд тавьсан бөгөөд хажууд нь элэг, дотор махыг нь хамт өгч, бас доохон талд нь давстай амтлагч харагдаж байна. Давсан дээр бага зэрэг нунтаг улаан чинжүү хольсон байх бөгөөд сүндэг үүнд дүрээд идэх нь үндсэн арга юм.

Сүндэ гэж юу вэ гэхээр, гахайн нарийн гэдсэнд пүнтүүз, хүнсний ногоо болон гахайн цусыг хийж жигнэж болгосон хоол юм. Монголчууд бидний сайн мэдэх "Цусан хиам"-тай тун төстэй. Европт ч бас үүнтэй төстэй хоол байдаг. Их Британид Black Pudding, Испанид Morcilla, Францад Boudin noir гэдэг. Ерөнхий ойлголт нь төстэй боловч, солонгос сүндэнд пүнтүүз ордог учраас илүү зажлууртай бас маш зөөлөн, тослог багатай амттай байдаг.

Би хувьдаа сүндэг давсанд дүрэхээс илүү ттокбуггиний сүмсэнд дүрж идэх дуртай. Давстай нь холивол сүндэний өөрийнх нь амт сайн мэдрэгддэг бол, ттокбуггиний сүмсэнд дүрвэл халуун ногооны амт нэмэгдэж цоо шинэ мэдрэмж төрүүлдэг. Аль алийг нь туршиж үзээд өөрт таалагдсанаа сонгож болно.

Буншиг газрын сүндэ болон гар аргаар хийсэн сүндэний ялгаа

Энэ бол гар аргаар хийсэн сүндэ биш юм. Буншиг газрын сүндэнүүд ихэвчлэн үйлдвэрийнх байдаг. Гар аргаар хийсэн сүндэг уламжлалт захуудаас олж болох бөгөөд орц нь илүү бүдүүн ширхэгтэй, зузаан нь хүртэл харилцан адилгүй байдаг. Амт нь ч гэсэн тэс өөр байдаг шүү. Гэхдээ үнэнийг хэлэхэд, ттокбуггитэй хамт идэхэд энэ сүндэ ч гэсэн хангалттай гоё байдаг.

Хамт гарч ирсэн элэг болон дотор махны хувьд хүмүүс нэлээд талцдаг. Дуртай хүмүүс нь үүнгүйгээр сүндэг төсөөлж чаддаггүй бол, дургүй хүмүүс нь харахыг ч хүсдэггүй. Хэрэв та дургүй бол захиалах үедээ "Дотор махгүй өгөөрэй" (Busok ppaejuseyo) гэж хэлэхэд л хангалттай. Тэгвэл дотор махны оронд сүндэгээс нь арай илүүг нэмж өгнө. Миний хувьд элгэнд нь дуртай ч дотор махыг нь нэг их иддэггүй талдаа.

Нэг нэгээр нь өргөж үзлээ

Омугийг шүдний чигчлүүрээр хатгаад шууд нэг хазна. Сүндэний доторх нь харагдахаар өргөж үзвэл пүнтүүз нь маш шигүү харагдана. Наймаалжны шармалын гурилан завсраар цагаан хөл нь цухуйсан байна. Ингэж нэг нэгээр нь хатгаж идэх нь буншигний нэгэн сонирхолтой тал юм. Савхаар соёлтойгоор идэхээс илүү шүдний чигчлүүрээр хатгаж идэх нь буншиг газрын уур амьсгалд хамаагүй илүү зохидог.

Буншиг бол зүгээр л өдөр тутмын амьдрал

Буншиг бол урьдчилж захиалж очоод иддэг ч зүйл биш, ганган хувцаслаж очдог ч газар биш. Ойр хавьд чинь хаа нэгтээ үргэлж байж л байдаг, өлссөн үедээ зүгээр л яваад ордог тийм л газар.

Гэхдээ энэхүү энгийн хоол нь солонгосчуудын зүрх сэтгэлд маш гүн шингэсэн байдаг. Сургуулиа тараад найзуудтайгаа зоосоо цуглуулаад ттокбугги авч иддэг байсан дурсамж. Өвлийн хүйтэнд гудамжны асарт омугны халуун шөлөнд гараа дулаацуулж байсан дурсамж. Ажлаас оройтож тараад ганцаараа нэг таваг сүндэ захиалж иддэг байсан шөнө. Буншиг бол зүгээр л нэг хоол бус, тухайн цаг үеийн амьдралын дурсамж юм.

Тэр өдөр би ч гэсэн тийм л байсан. Ажлаасаа тараад онцын зүйл бодолгүй орсон буншигний газарт улаан тавиур дээр тавьсан ттоксунтвиог ганцаараа дуусгаад л гарч ирсэн. Ходоод минь цадаж, сэтгэл минь ч сайхан болсон байлаа. Буншиг бол тийм л зүйл. Ямар ч сүртэй шалтгаангүйгээр ороод, бодсоноосоо ихийг идээд, сэтгэл хангалуун гарч ирэх тийм л газар.

Хэрэв та Солонгост ирвэл нэг удаа ч болов заавал ороод үзээрэй. Мөн омугны шөлийг заавал ууж үзэх хэрэгтэй шүү. Тэр чинь л жинхэнэ амт нь юм.

Энэхүү нийтлэлийг анх https://hi-jsb.blog сайтад нийтэлсэн болно.