بررسی صادقانه رامن پنیری لیوانی اوتوگی

اوتوگی ریل چیز رامن که اتفاقی در فروشگاه پیدا کردم

امروز که سر راه به فروشگاه رفتم، بسته‌بندی زردرنگش یک‌دفعه توجهم را جلب کرد. اوتوگی ریل چیز رامن بود. راستش را بخواهید همان لحظه‌ای هم که برداشتمش، با خودم گفتم «خب این که از قبل معلومه دیگر، نه؟» رامن پنیری باشد، آدم ناخودآگاه فکر می‌کند حتماً زیادی سنگین و چرب‌مزه است.

واقعاً هم اگر نقدهای اینترنتی را ببینید، کم نیستند نظرهایی مثل «طعم پنیری و خوش‌عطرش خوبه ولی یک‌کم دل‌زن می‌شود» یا «اگر زیاد بخوری زود تکراری می‌شود». چون این رامن اصلاً روی تندی حساب نکرده و فقط با طعم پنیر جلو می‌رود، می‌گویند سلیقه‌ها درباره‌اش خیلی دو دسته می‌شود.

ولی اتفاقاً همین موضوع من را کنجکاو کرد. شاید این همان رامن مخصوص بچه‌هایی باشد که غذای تند نمی‌خورند؟ برای ذائقه بچه‌ها شاید حتی کاملاً مناسب باشد. این‌که آیا برای ذائقه بزرگسال‌ها هم جواب می‌دهد یا نه، خودم امتحان کردم و صادقانه برایتان می‌گویم!

اولین برداشت از بسته‌بندی اوتوگی ریل چیز رامن

به‌محض دیدن بسته‌بندی، حسش فوراً منتقل می‌شود. ترکیب آبی آسمانی و زرد است و از رنگ قرمز فقط لوگوی اوتوگی دیده می‌شود. کاملاً نقطه مقابل درِ قرمز و تند و تیز شین‌رامیون دِ رد است. فقط با دیدن همین رنگ‌بندی هم انگار محصول دارد می‌گوید از تندی هیچ انتظاری نداشته باش. اگر کسی عاشق دوآتشه پنیر باشد احتمالاً فقط با همین ظاهر هم جذبش می‌شود، و راستش را بخواهید از روی قیافه‌اش هم حس رامن مخصوص بچه‌ها را می‌دهد.

میزان سدیم اوتوگی ریل چیز رامن — برخلاف انتظار بد نیست

روی بدنه لیوان، یک نشانگر سدیم چاپ شده که این محصول را روی مرحله ۴ از ۸ قرار می‌دهد. اگر در نظر بگیریم میانگین سدیم نودل‌های سرخ‌شده سوپی 1,730mg است، این 1,370mg یعنی 69٪ واقعاً عدد نسبتاً پایینی محسوب می‌شود. شین‌رامیون دِ رد سایز بزرگ 1,680mg یعنی 84٪ بود، پس اختلاف‌شان به 310mg می‌رسد. من فکر می‌کردم چون رامن پنیری است، به‌جای تندی نمک بیشتری داشته باشد، اما حداقل از نظر سدیم برعکس، نسبتاً ملایم‌تر از انتظار از آب درآمد.

تحلیل کامل اطلاعات تغذیه‌ای اوتوگی ریل چیز رامن

اگر کل اطلاعات تغذیه‌ای را ببینیم، با 480kcal، کربوهیدرات 72g و پروتئین 10g خیلی با یک نودل لیوانی معمولی فرق ندارد. فقط همان‌طور که از یک رامن پنیری انتظار می‌رود، چربی اشباع 9g یعنی 60٪ نسبتاً بالاست. خب وقتی سس پنیر داخلش باشد تا حدی طبیعی است. با این حال خوشبختانه چربی ترانس 0g است و کلسترول هم فقط 5mg یعنی 2٪ دارد. کلسیم 69mg یعنی 10٪ هم از نسخه پاکتی این محصول که 154mg دارد، کمتر از نصف است و به‌نظر می‌رسد دلیلش این باشد که در نسخه لیوانی مقدار سس پنیر کمتر است. اگر مراقب سلامت‌تان هستید، پیشنهاد می‌کنم آبِ سوپ را کامل ننوشید.

طرز تهیه اوتوگی ریل چیز رامن — با ۲ دقیقه مایکروویو تمام است

طرز تهیه‌اش ساده است. در را کامل بردارید، پودر سوپ را بریزید و بعد آب جوش را تا خط مشخص‌شده یعنی 320ml اضافه کنید. بعد آن را ۲ دقیقه در مایکروویو 1000W یا ۲ دقیقه و ۳۰ ثانیه در 700W بگذارید و در آخر سس ریل چیز را اضافه کنید و خوب هم بزنید، تمام. اگر هم مایکروویو نداشتید، کافی است آب جوش را بریزید، در را ببندید و ۴ دقیقه صبر کنید.

مواد اولیه و اطلاعات آلرژی — بدون گوشت خوک

مواد اولیه را با دقت بررسی کردم. روی برچسب نوشته شده بود که گندم، سویا، تخم‌مرغ، شیر، گوشت گاو، گوشت مرغ و صدف از مواد آلرژی‌زا هستند. همچنین ذکر شده بود که احتمال آلودگی متقاطع با گوجه‌فرنگی، ماهی مرکب، میگو، خرچنگ، ماهی خال‌مخالی و بادام‌زمینی هم وجود دارد.

اما اینجا یک نکته مهم هست. در شین‌رامیون دِ رد هم گوشت خوک وجود داشت و هم گوشت گاو، برای همین مسلمان‌ها نمی‌توانستند آن را مصرف کنند، ولی در ریل چیز رامن گوشت خوک وجود ندارد. فقط گوشت گاو و مرغ در آن استفاده شده است. البته چون گوشت گاو و مرغ هم ذبح حلال نیستند، از نظر استاندارد سخت‌گیرانه حلال باز هم مناسب حساب نمی‌شود، اما همین که گوشت خوک در آن نیست باعث می‌شود برای کسانی که از خوک پرهیز می‌کنند، نسبت به شین‌رامیون دِ رد گزینه بازتری باشد. برای پیروان آیین هندو هم اگر بخواهند از گوشت گاو دوری کنند، این نکته مهم است.

وبلاگ ما به چند زبان اداره می‌شود و خواننده‌هایی از کشورها و فرهنگ‌های مختلف به آن سر می‌زنند. برای همین سعی می‌کنیم درباره محدودیت‌های غذایی مذهبی هم تا جای ممکن دقیق اطلاع‌رسانی کنیم. این‌که در نسخه لیوانی اوتوگی ریل چیز رامن که در کره فروخته می‌شود، ماده‌ای از گوشت خوک وجود ندارد، چیزی است که خودم مستقیم از روی برچسب مواد اولیه بررسی کرده‌ام؛ پس می‌توانید به‌عنوان مرجع در نظرش بگیرید.

محتویات اوتوگی ریل چیز رامن — ۱ پودر سوپ، ۱ سس پنیر

وقتی در لیوان را باز می‌کنید، روی رشته‌های زرد کمی سبزی خشک و مواد ریز دیده می‌شود و داخلش یک بسته پودر سوپ قرمز و یک بسته سس ریل چیز زرد هست. ترکیبش خیلی ساده است. یعنی یک مرحله با پودر سوپ برای ساختن طعم پایه و یک مرحله آخر با سس پنیر برای تکمیل طعم.

فرآیند آماده‌سازی اوتوگی ریل چیز رامن — از پودر سوپ تا سس پنیر

پودر سوپ را روی رشته‌ها ریختم. پودر نارنجی‌رنگ حسابی روی رشته‌ها نشسته بود، ولی در این مرحله هنوز بوی پنیر خیلی غالب نیست و بیشتر شبیه بوی معمولی ادویه نودل فوری است.

آب جوش را تا خط مشخص‌شده ریختم و گذاشتم داخل مایکروویو. با معیار 1000W فقط ۲ دقیقه طول می‌کشد، یعنی واقعاً زود حاضر می‌شود.

بعد از ۲ دقیقه مایکروویو — رشته‌ها باز شده‌اند

این هم ظاهرش بعد از ۲ دقیقه مایکروویو. آب سوپ کمی طلایی شده و رشته‌ها هم تا حدی باز شده‌اند. تا اینجا هنوز فقط شبیه یک رامن معمولی است.

اضافه کردن سس ریل چیز — ورود پنیر مایع

اینجاست که بخش اصلی این رامن وارد صحنه می‌شود. وقتی بسته زرد را باز می‌کنید، سس پنیر مایع کش‌دار بیرون می‌آید. پودری نیست، واقعاً مایع است و از همان لحظه‌ای که فشارش می‌دهید بوی پنیر ناگهان بالا می‌زند.

این هم ظاهرش بلافاصله بعد از ریختن سس پنیر. توده‌ای کرم‌رنگ روی سطح سوپ نشسته و چون هنوز هم نزده‌ام، کاملاً از آب سوپ جداست. فقط با نگاه کردن هم می‌شود حدس زد که احتمالاً قرار است حسابی سنگین و خامه‌ای باشد.

بعد خوب هم زدم و رشته‌ها را بالا آوردم. آب سوپ کاملاً به زرد خامه‌ای تبدیل شده بود و سس پنیر یکدست به رشته‌ها چسبیده بود. خود رشته‌ها هم نسبتاً حالت فنری خوبی دارند و وقتی با چاپستیک بلندشان می‌کنید، راحت و کش‌دار بالا می‌آیند.

نظر صادقانه درباره طعم اوتوگی ریل چیز رامن — رشته‌ها سنگین، آب سوپ خوش‌نمک

خب، حالا بگذارید خیلی صادقانه بگویم واقعاً چه حسی از خوردنش داشتم.

اول از همه این‌که بوی پنیر نه آن‌قدر قوی است که توی ذوق بزند و نه آن‌قدر ضعیف که اصلاً حس نشود. در حد متعادل بوی پنیر می‌دهد. خود رشته‌ها هم نسبت به بعضی نودل‌های لیوانی دیگر کمی نازک‌ترند.

اما مشکل اصلی موقع خوردن خودش را نشان می‌دهد. اگر فقط رشته‌ها را جداگانه بخورید، نسبتاً چرب‌مزه و دل‌زن می‌شود. سس پنیر روی سطح رشته‌ها را می‌پوشاند، اما حس نمی‌کنم تا داخل رشته نفوذ کند. دقیقاً شبیه وقتی است که در پاستا، سس را با خود رشته‌ها تفت ندهید و فقط از بالا رویشان بریزید؛ یعنی انگار رشته و سس هر کدام راه خودشان را می‌روند. در عوض اگر همراهش از آب سوپ هم بخورید، طعم شور و خوش‌نمکی دارد و بد نیست. در واقع این آب سوپ است که تا حدی آن حس سنگینی پنیر را جمع‌وجور می‌کند.

وقتی نقدهای اینترنتی را هم می‌خواندم، زیاد می‌دیدم که نوشته‌اند «خوش‌عطر و خوشمزه است ولی دل‌زن می‌شود» یا «اگر زیاد بخوری زود خسته‌کننده می‌شود» و بعد از امتحان کردن، دیدم دقیقاً همین‌طور است. ایده محصول خوب است. بالاخره مسیرش روشن است: یک رامن که می‌خواهد بدون تندی، فقط با پنیر خودش را ثابت کند. ولی در نهایت کاملاً معلوم است که این محصول بیشتر برای طرفدارهای جدی رامن پنیری ساخته شده.

راستش برای سلیقه من خیلی جور درنیامد. شاید چون ذائقه‌ام به رامن‌های تند و پرادویه عادت کرده، خوردن یک کاسه کامل فقط با یک طعم پنیری برایم کمی سخت بود. رامن امروز برای من شخصاً نتیجه‌ای کمی ناامیدکننده داشت، اما اگر عاشق پنیر باشید فکر می‌کنم حداقل یک بار امتحان کردنش می‌ارزد. خود من احتمالاً همین یک بار را کافی می‌دانم!

برای خواننده‌های خارجی شاید اتفاقاً گزینه خیلی مناسبی باشد

در آخر فقط یک نکته را اضافه کنم: این نقد بر اساس ذائقه یک کره‌ای نوشته شده است. برای خواننده‌های خارجی وبلاگ ما شاید اتفاقاً این رامن خیلی هم مناسب باشد. وقتی اسم رامن کره‌ای می‌آید، بیشتر مردم فوراً به تندی فکر می‌کنند. اما قطعاً آدم‌های زیادی هستند که غذای تند نمی‌خورند، و اگر از فرهنگی می‌آیید که نودل یا غذاهای پنیری برایتان آشناست، ممکن است این محصول برایتان حتی خوشایندتر باشد. مخصوصاً اگر از طرفدارهای مک‌اندچیز باشید، شاید این را به‌عنوان «نسخه کره‌ای مک‌اندچیز در قالب رامن» حس کنید. پس فقط چون من در این نقد چند نکته منفی گفتم، بی‌خیالش نشوید؛ اگر حس می‌کنید به سلیقه‌تان می‌خورد، یک بار امتحانش کنید!

این مطلب در اصل در https://hi-jsb.blog منتشر شده است.