บะหมี่ดำเกาหลี 11 แบบ — ไกด์เมนูร้านจีนเกาหลีฉบับสมบูรณ์
สารบัญ
23 รายการ
บะหมี่ซอสถั่วดำ — 11 แบบในเมนูเดียว
ถ้าเดินเข้าร้านจีนเกาหลี (Korean-Chinese restaurant) แล้วจะสั่งจาจังมยอน (Jjajangmyeon — บะหมี่ซอสถั่วดำเกาหลี) พอเปิดเมนูจะเจอบะหมี่ดำอยู่ 5-6 ชนิดเลย: จาจังมยอน, คันจาจัง, ซัมซอนจาจัง, ยูนีจาจัง, ซาชอนจาจัง, แจงบันจาจัง… ดูแค่ชื่อก็ไม่รู้แล้วว่าอะไรต่างจากอะไร แม้แต่คนเกาหลีเองก็ไม่ได้ลองครบทุกแบบหรอก
เราเป็นคนเกาหลีอาศัยอยู่ในเกาหลี ภรรยามาจากต่างประเทศ ไปร้านจีนเกาหลีกันเกือบทุกเดือน ยังจำได้เลยว่าครั้งแรกที่ภรรยาเปิดเมนูแล้วพูดว่า "นี่ทั้งหมดเป็นจาจังมยอนเหรอ?!" หน้าตื่นมาก เลยเป็นที่มาของบทความนี้ เพื่อจะได้ไม่ต้องยืนงงหน้าเมนูอีก เราจะอธิบายทีละแบบว่าต่างกันยังไง พร้อมรูปจริง รูปทั้งหมดไม่ได้ถ่ายจากร้านเดียว แต่เก็บสะสมจากหลายร้านจีนเกาหลีที่ไปมาเอง
จาจังมยอน — แบบพื้นฐานที่ทุกอย่างเริ่มจากตรงนี้
นี่คือจาจังมยอน ถ้าในเมนูเขียนแค่ "จาจังมยอน" (짜장면) เฉยๆ ไม่มีคำอื่นต่อท้าย จะได้อันนี้มา ชามลายดอกซากุระ ซอสชุนจัง (Chunjang — เต้าเจี้ยวถั่วดำหมัก) สีดำสนิทคลุมเส้นบะหมี่จนมิด ข้างบนมีถั่วลันเตาเขียวๆ โรยไม่กี่เม็ด ที่วางอยู่ข้างๆ คือ ดันมูจิ (Danmuji — แตงกวาดองเหลืองกรอบ) กับหัวหอมดอง เป็นของแถมที่ได้มาฟรีทุกครั้งที่สั่งจาจังมยอนในร้านจีนเกาหลี ทำหน้าที่ล้างปากระหว่างคำ เพราะซอสค่อนข้างหวาน
ซอสทำไว้ตั้งแต่เช้าทีเดียวเป็นหม้อใหญ่ พอมีออเดอร์ก็ตักราดบนเส้นที่ลวกเสร็จแล้วเสิร์ฟเลย เลยมาเร็วมาก รสชาตินุ่มนวลออกหวาน มีเค็มนิดหน่อยจากชุนจังแต่โดยรวมหวานนำ ไม่เผ็ดเลยแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นครั้งแรกที่ลองจาจังมยอน เริ่มจากแบบนี้เลยถูกที่สุด
ครั้งแรกที่ภรรยาลองจาจังมยอนก็คืออันนี้แหละ คีบคำแรกเข้าปากแล้วพูดว่า "นี่เป็นอาหารจีนได้ยังไง?" ก็จริงของเขา ถ้าไปสั่งจาจังมยอนที่ประเทศจีน รสชาติจะไม่เหมือนนี้เลย เป็นรสชาติที่คนเกาหลีเปลี่ยนมาตลอดกว่า 100 ปี คล้ายๆ กับที่ไทยเราเอาก๋วยเตี๋ยวมาจากจีน แต่ตอนนี้ก๋วยเตี๋ยวไทยก็เป็นของไทยไปแล้วนั่นแหละ
ซัมซอนจาจัง — บะหมี่ดำใส่ทะเล
นี่คือซัมซอนจาจัง (Samseon Jjajang — บะหมี่ซอสดำใส่อาหารทะเล) ภรรยาเป็นคนสั่ง วันนั้นราคา 9,000 วอน (ประมาณ 230 บาท / 6 ยูโร) รูปถ่ายมุมกว้างเห็นทั้งโต๊ะ จะได้เห็นบรรยากาศร้านจีนเกาหลีว่าเป็นยังไง ข้างหน้าซัมซอนจาจัง ข้างหลังคันจาจัง แล้วก็แตงกวาดองกับหัวหอมดองเซตไว้ข้างๆ น้ำเป็นเซลฟ์เซอร์วิสในร้านพวกนี้ส่วนใหญ่ เราเลยไปหยิบมาเอง
ซัมซอนจาจังก็คือจาจังมยอนธรรมดาที่เพิ่มอาหารทะเลเข้าไป กุ้งกับปลาหมึกอยู่บนซอสเลย ดูรูปก็รู้ว่าต่างจากแบบธรรมดา ภรรยาชอบอาหารทะเลมาก เลยเกือบทุกครั้งที่ไปร้านจีนเกาหลีจะสั่งซัมซอนจาจัง ตอนแรกไม่รู้ว่าต่างจากแบบธรรมดายังไง แต่พอลองครั้งเดียว หลังจากนั้นไม่ดูเมนูเลย สั่งซัมซอนจาจังตรงๆ เลย
เส้นและอาหารทะเลในซัมซอนจาจังแบบใกล้ชิด
ถ้าซูมเข้าไปอีกจะเห็นว่าเส้นกับซอสคลุกกันเรียบร้อยแล้ว จาจังมยอนธรรมดาจะเสิร์ฟซอสวางบนเส้น แต่ซัมซอนจาจังแล้วแต่ร้าน บางร้านคลุกให้เลย บางร้านก็แยก ข้างบนมีถั่วงอก ระหว่างเส้นมีเครื่องทะเลซ่อนอยู่เต็ม เทียบกับแบบธรรมดา เครื่องชิ้นใหญ่กว่าและหลากหลายกว่า คำไหนก็มีเท็กซ์เจอร์ให้เคี้ยวสนุก
ถ่ายใกล้ขึ้นอีกจะเห็นอาหารทะเลแต่ละชิ้นชัดเลย ปลาหมึกกับกุ้งเคลือบซอสดำ หอมหัวใหญ่หั่นชิ้นใหญ่ๆ ด้วย ข้างหลังจานแบ่งช่องมีแตงกวาดอง หัวหอมดอง แล้วก็อันสีชมพูนั่น — ขิงดอง (pickled ginger) เครื่องเคียงแต่ละร้านไม่เหมือนกันนิดหน่อย แต่ไม่ว่าไปร้านไหน แตงกวาดองเหลืองจะมีเสมอ
ซัมซอนจาจังปกติแพงกว่าแบบธรรมดาประมาณ 50-120 บาท (2-4 ยูโร) วันนั้นประมาณ 230 บาท เห็นปริมาณอาหารทะเลแล้วก็รู้สึกว่าราคาสมเหตุสมผล
คันจาจัง — บะหมี่ดำที่ผัดสดใหม่ตอนสั่ง
ตั้งแต่ตรงนี้เข้าสู่คันจาจัง (Ganjjajang — บะหมี่ซอสดำผัดสดใหม่) เลย เราส่วนตัวในบรรดาจาจังมยอนทั้งหมด คันจาจังคือตัวที่สั่งบ่อยที่สุด เหตุผลง่ายๆ เลย — รสชาติสดใหม่เหมือนเพิ่งทำเสร็จ เพราะเขาเพิ่งทำเสร็จจริงๆ
นี่คือคันจาจัง จาจังมยอนธรรมดาจะใช้ซอสที่ทำไว้ตั้งแต่เช้าเป็นหม้อใหญ่ พอมีออเดอร์ก็ตักราดบนเส้น แต่คันจาจังไม่เหมือนกัน — พอออเดอร์เข้าครัว เชฟจะเริ่มผัดซอสจากศูนย์ในตอนนั้นเลย ไม่ใส่น้ำ ไม่ใส่แป้ง ผัดในน้ำมันตรงๆ เลย ซอสเลยเข้มข้นกว่ามากและกลิ่นไฟแรงชัดเจน
ดูรูปจะเห็นหอมหัวใหญ่กับหมูหั่นชิ้นใหญ่ๆ ฝังอยู่ในซอส ไม่เหมือนแบบธรรมดาที่ซอสจะไหลเยิ้ม นี่เครื่องยังคงรูปร่างอยู่ครบ เส้นอยู่ข้างล่างมองไม่เห็น ต้องเทซอสลงไปแล้วคลุกเอง
คันจาจังเสิร์ฟเส้นกับซอสแยกกัน
สั่งคันจาจังจะมาแบบนี้ — ซอสชามนึง เส้นอีกชามนึง ทางขวาจะเห็นเส้นโผล่นิดหน่อย ลองใช้ตะเกียบคนซอสดู หอมหัวใหญ่ยังกรอบอยู่ เนื้อก็รู้สึกได้ว่าเพิ่งผัดเสร็จ
จาจังมยอนธรรมดาที่ใช้ซอสทำไว้ตั้งแต่เช้า หอมหัวใหญ่จะนิ่มไปหมดแล้ว รสซอสทั้งชามจะเป็นรสเดียวกันสม่ำเสมอ ไม่ใช่ว่าไม่อร่อยนะ แค่คนละวิธีกัน แต่คันจาจังเพราะมีขั้นตอนผัดสดตรงนี้ เลยแพงกว่าปกติประมาณ 25-50 บาท (1-1.50 ยูโร) แต่กลิ่นไฟแรงสดใหม่กับเท็กซ์เจอร์กรอบๆ ของวัตถุดิบ เราว่าคุ้มมาก
ร้านส่วนใหญ่เสิร์ฟแบบนี้ — เส้นอยู่ในชามขาวเปล่าๆ ซอสอยู่อีกชามแยก คนกินต้องเทซอสลงไปบนเส้นแล้วคลุกเอง
ครั้งแรกที่ภรรยาได้คันจาจังมาก็งงนิดหน่อย จาจังมยอนธรรมดาซอสราดบนเส้นมาเลยแค่คลุกก็จบ แต่นี่มาเป็นสองชามแยก ไม่รู้จะทำยังไง พอเห็นเราเทซอสแล้วเริ่มคลุก ก็พูดว่า "อ๋อ ต้องทำเองเหรอ?"
มาวางบนโต๊ะแบบนี้ — ชามซอสดำข้างชามเส้นขาว คอนทราสต์ขาวดำนี่สวยมาก พอเห็นตรงหน้าก็ถึงตาคนกินแล้ว
ราดซอสลงบนเส้น — ตรงนี้แหละไฮไลต์
นี่คือวินาทีเทซอสลงบนเส้น ยกชามดำด้วยมือแล้วเทลงบนเส้นขาว ตรงนี้คือจุดเริ่มต้นของคันจาจัง ต้องรีบคลุกเร็วๆ ให้ซอสเข้าถึงทุกเส้น
พูดตามตรง ถ่ายรูปนี้เสียเวลาเหมือนกัน มือนึงเทซอส อีกมือถือมือถือ ภรรยาข้างๆ พูดว่า "คลุกเร็วๆ สิ เส้นจะเปื่อย!" แต่เราก็เพิกเฉย เพราะต้องถ่ายรูปก่อน ชีวิตบล็อกเกอร์มันเป็นแบบนี้
เทซอสหมดแล้วหน้าตาเป็นแบบนี้ บนเส้นมีกองหอมหัวใหญ่ หมู ปลาหมึก ซอสชุนจังเงาวับห่อหุ้มทุกอย่าง เส้นยังซ่อนอยู่ข้างล่างมองไม่เห็น ต้องใช้ตะเกียบกลับด้านจากล่างขึ้นบนเพื่อคลุกให้เข้ากัน
ซูมเข้าไปอีกจะเห็นเครื่องแต่ละชิ้นชัดเจน หอมหัวใหญ่ใสๆ จากความร้อนแต่ยังคงรูปร่าง เนื้อหั่นพอดีคำ ซอสเคลือบบางๆ บนผิวทุกชิ้น — เงาวับแต่ไม่เหนียวเหนอะ เห็นชัดว่าไม่มีน้ำเจือจาง นี่คือผัดจริงๆ ในน้ำมัน
ตรงขอบชามจะเห็นเส้นโผล่มานิดหน่อยจากข้างล่าง เครื่องเยอะขนาดนี้ คิดว่าพอคลุกแล้วซอสน่าจะเยอะกว่าเส้นด้วยซ้ำ พอคลุกจริงก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ
คลุก — ทำมั่วๆ รสชาติจะเปลี่ยน
เริ่มคลุกหน้าตาจะเป็นแบบนี้ ใช้ตะเกียบยกเส้นจากล่างขึ้นบนแล้วเข้าซอส เส้นที่เมื่อกี้ขาวเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเข้มขึ้นเรื่อยๆ
ซอสคันจาจังแทบไม่มีน้ำเลย เลยไม่ได้คลุกง่ายเหมือนจาจังมยอนธรรมดา ต้องยกเส้นจากล่างขึ้นบนพลิกไปมาเรื่อยๆ ให้ซอสกระจายทั่ว ถ้าคลุกแบบลวกๆ เส้นครึ่งนึงจะเต็มซอส อีกครึ่งยังขาวอยู่ น่าเบื่อหน่อยก็จริง แต่ถ้าอยากให้ทุกคำรสชาติเท่ากัน ต้องคลุกให้ดี
ภรรยาบอกว่าคลุกนี่เหนื่อยมือเหมือนกันนะ ข้อมือเมื่อย ก็จริงอยู่ คันจาจังใช้แรงคลุกมากกว่าแบบธรรมดาเพราะซอสไม่เหลว เหมือนผัดมากกว่าซอส
คลุกเพิ่มอีกหน่อย เส้นทั้งหมดเป็นสีน้ำตาลเข้มแล้ว เครื่องซ่อนเข้าไปในเส้น ดูจากซอสที่เปื้อนขอบชามก็รู้ว่าใช้แรงคลุกพอสมควร
คันจาจังเสร็จแล้ว — ถ้าหน้าตาเป็นแบบนี้ก็ผ่าน
ใช้ตะเกียบยกเส้นขึ้นสูง เส้นทุกเส้นเคลือบซอสเท่ากัน เงาวับสวยงาม แบบนี้คือคลุกสำเร็จ เส้นยืดหยุ่นไม่ขาด — เท็กซ์เจอร์เด้งๆ แบบนี้เป็นเอกลักษณ์ของเส้นบะหมี่จีนเกาหลี เส้นเหนียวนุ่มเด้งๆ เคลือบซอสชุนจังเข้มข้น แค่เห็นรูปก็พอนึกรสชาติออกแล้ว
เอารูปนี้ไปอวดภรรยาว่าถ่ายออกมาสวยที่สุด ภรรยาตอบว่า "เส้นดูอร่อยดีนะ แต่มือนายถ่ายออกมาสวยกว่า"
จาจังมยอนธรรมดา vs คันจาจัง vs ซัมซอนจาจัง — ไม่รู้จะสั่งอะไรดี
ถ้าเทียบคันจาจังกับธรรมดา คันจาจังอร่อยกว่าจริงๆ กลิ่นไฟแรงสดใหม่กับหอมหัวใหญ่กรอบๆ ที่ซอสทำไว้หลายชั่วโมงทำไม่ได้ แต่พูดตามตรง ซอสแห้งมากจนคลุกค่อนข้างเหนื่อย ถ้าไม่คลุกดีๆ เส้นครึ่งนึงจะไม่ติดซอส คนที่กินครั้งแรกอาจรู้สึกยุ่งยากนิดหน่อย
ถ้าเป็นครั้งแรก เริ่มจากจาจังมยอนธรรมดาเลย ซอสหวานนุ่มราดบนเส้นมาแล้ว แค่คลุกกินเลย ถ้ารู้สึกว่าอร่อย ครั้งหน้าลองคันจาจังหรือซัมซอนจาจัง ชอบอาหารทะเลก็ซัมซอนจาจัง อยากรู้สึกถึงความลึกของซอสกับกลิ่นไฟแรงก็คันจาจัง เราอาศัยอยู่เกาหลียังลองไม่ครบทุกเมนูจาจังมยอนเลย ค่อยๆ ลองทีละแบบก็ได้
จาจังมยอนทุกแบบ — ไกด์เมนูฉบับสมบูรณ์
นอกจากจาจังมยอนธรรมดา ซัมซอนจาจัง กับคันจาจังที่โชว์รูปไปแล้ว เมนูร้านจีนเกาหลียังมีจาจังมยอนอีกหลายแบบ ไม่ได้ลองเองทุกอย่าง แต่เพื่อจะได้ไม่ต้องยืนงงหน้าเมนู เราจะอธิบายให้ว่าแต่ละแบบคืออะไร ลองเมื่อไรจะเพิ่มรูปทีหลัง
จาจังมยอน
Jjajangmyeon
พื้นฐานของทุกอย่าง ซอสชุนจังทำไว้ตั้งแต่เช้าเป็นหม้อใหญ่ พอมีออเดอร์ก็ตักราดบนเส้นลวกสดแล้วเสิร์ฟ ซอสนุ่มหวาน ใครก็กินได้แม้เป็นครั้งแรก ราคาถูกที่สุดในเมนูจาจังมยอนทั้งหมด
คันจาจัง
Ganjjajang
ต่างจากธรรมดาที่สุดคือวิธีทำ ไม่ใช่ซอสที่ทำไว้ล่วงหน้า แต่พอออเดอร์เข้าครัวจะผัดซอสจากศูนย์ตรงนั้นเลย ไม่ใส่น้ำไม่ใส่แป้ง ผัดในน้ำมันตรงๆ ซอสเลยเข้มข้นกว่ามากและมีกลิ่นไฟแรง เส้นกับซอสมาแยกกัน ต้องเทและคลุกเอง แพงกว่าปกติประมาณ 25-50 บาท แต่คุ้มค่า
ซัมซอนจาจัง
Samseon Jjajang
ซัมซอน (三鮮) แปลว่า "สามของดี" จากดิน ทะเล ฟ้า จริงๆ แล้วส่วนใหญ่ใส่อาหารทะเล — กุ้ง ปลาหมึก ปลิงทะเล ก็คือจาจังมยอนธรรมดาเพิ่มอาหารทะเลลงไป แพงขึ้นตามวัตถุดิบ แต่ซอสจะมีมิติของรสทะเลเพิ่มมาด้วย
ยูนีจาจัง
Yuni Jjajang
ยูนี (肉泥) แปลว่า "เนื้อบด" หมูกับหอมหัวใหญ่และผักสับละเอียดมากจนซอสออกมาเนียนนุ่ม รสเนื้อเข้มข้น แทบไม่รู้สึกว่ามีชิ้นเครื่องเลย ทุกอย่างสับจนเนียน ถ้าชอบเท็กซ์เจอร์นุ่มมากกว่ากรอบก็จะชอบแบบนี้ แต่บางคนก็รู้สึกว่าเท็กซ์เจอร์จืดไปหน่อย
ซาชอนจาจัง
Sacheon Jjajang
ชื่อมาจากมณฑลเสฉวน (Sichuan) ของจีนที่ขึ้นชื่อเรื่องเผ็ด แทนที่จะใช้ชุนจัง จะใช้โทบันจัง (Doubanjiang — เต้าเจี้ยวพริก) เป็นเบส เลยเผ็ดชัดเจน มักใส่อาหารทะเล สีซอสออกแดงเข้มหรือดำแดงแล้วแต่ร้าน ระดับความเผ็ดก็ต่างกันไปแต่ละร้าน แต่โดยรวมคือความหวานของจาจังมยอนบวกความเผ็ดเข้าไป
แจงบันจาจัง
Jaengban Jjajang
แจงบัน (Jaengban) แปลว่า "จานใหญ่" เส้น ซอส อาหารทะเล ผัก ทุกอย่างผัดรวมกันแล้วเสิร์ฟบนจานใหญ่ ขั้นต่ำ 2 ที่ ไม่ใช่เมนูกินคนเดียว — เมนูนี้กินกันเป็นกลุ่ม ผัดคลุกมาเรียบร้อยแล้ว ไม่ต้องคลุกเอง แค่ตักกินเลย
เยทนัลจาจัง
Yetnal Jjajang (Old-style)
เยทนัล (Yetnal) แปลว่า "สมัยก่อน" เป็นจาจังมยอนที่ทำตามสูตรดั้งเดิมสมัยเก่าของเกาหลี มีมันฝรั่งกับบวบเป็นเครื่อง บนหน้าวางไข่ดาว ซอสใสกว่าปกติ รสชุนจังเลยออกนุ่มกว่า สำหรับคนเกาหลีนี่คือรสชาติวัยเด็ก — รสของร้านจีนตรอกข้างบ้านที่เคยไปตอนเด็กๆ
ยูซึลจาจัง
Yuseul Jjajang
ยูซึล (肉絲) แปลว่า "เนื้อหั่นเส้น" เนื้อกับผักหั่นเป็นเส้นยาวบางๆ คล้ายเส้นบะหมี่ แล้วผัดรวมกัน กินกับเส้นแล้วเท็กซ์เจอร์แปลกดีมีเอกลักษณ์ มักเสิร์ฟบนจานใหญ่ ถ้ายูนีจาจังสับละเอียด ยูซึลจาจังก็ตรงข้ามเลย — หั่นเป็นเส้นยาว
แฮมุลจาจัง
Haemul Jjajang (Seafood)
แฮมุล (Haemul) แปลว่า "อาหารทะเล" คล้ายซัมซอนจาจังแต่ชนิดและปริมาณอาหารทะเลต่างกันไปแต่ละร้าน ปกติมีปลาหมึก กุ้ง หอยลาย ราคามักถูกกว่าซัมซอนจาจังนิดหน่อย ชอบอาหารทะเลแต่ไม่อยากจ่ายแพงเท่าซัมซอนก็เลือกอันนี้ได้
บกกึมจาจัง
Bokkeum Jjajang (Stir-fried)
บกกึม (Bokkeum) แปลว่า "ผัด" จาจังมยอนธรรมดาราดซอสบนเส้นลวก แต่บกกึมจาจังเอาเส้นกับซอสผัดรวมกันในกระทะ (wok) ไฟแรง เส้นซึมซับกลิ่นไฟแรงโดยตรง ซอสซึมเข้าเส้นจนหมด ไม่ต้องคลุก มาแล้วกินเลย มีกลิ่นผัดหอมๆ
แนงจาจัง
Naeng Jjajang (Cold)
แนง (冷) แปลว่า "เย็น" เมนูหน้าร้อนที่ไม่ใช่ทุกร้านจะมี ลวกเส้นเสร็จแล้วล้างน้ำเย็นจนเส้นเย็นสนิท แล้วราดซอสดำลงไป มักมีแตงกวาหั่นเส้นอยู่ด้านบน วันร้อนๆ ที่บะหมี่ร้อนรู้สึกหนัก อันนี้สดชื่นมาก ถ้าเห็นในเมนูก็โชคดีเลย — ไม่ใช่ทุกร้านจะมี
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับจาจังมยอน
ถ้าเป็นครั้งแรก สั่งจาจังมยอนธรรมดาหรือคันจาจังดี?
เริ่มจากธรรมดาก่อนเลย ซอสหวานนุ่มใครกินก็ไม่มีปัญหา ถ้าชอบก็ครั้งหน้าลองคันจาจัง ซอสคันจาจังเข้มข้นกว่าแต่ต้องคลุกเอง รู้จักรสจาจังมยอนก่อนแล้วค่อยอัปเกรดจะดีกว่า
ราคาจาจังมยอนประมาณเท่าไร?
จาจังมยอนธรรมดาประมาณ 150-200 บาท (4-5 ยูโร) คันจาจังแพงขึ้นมา 25-50 บาท ซัมซอนจาจังมีอาหารทะเลก็ 230-300 บาท (6-8 ยูโร) สำหรับมื้อหนึ่งในเกาหลีถือว่าราคาไม่แพงเลย
จาจังมยอนเผ็ดไหม?
จาจังมยอนธรรมดา คันจาจัง ซัมซอนจาจัง ไม่เผ็ดเลยแม้แต่นิด รสชาติหลักคือหวานตามด้วยเค็มนิดหน่อย อยากเผ็ดต้องสั่งซาชอนจาจัง — อันนั้นใส่พริก แยกอยู่อีกส่วนของเมนูเลย ไม่มีทางสั่งผิด
สั่งจาจังมยอนเดลิเวอรี่ได้ไหม?
ได้สิ ในเกาหลีจาจังมยอนคือราชาเดลิเวอรี่เลย ใช้แอปส่งอาหารค้นหา "중국집" (ร้านจีน) หรือ "짜장면" (จาจังมยอน) จะเจอร้านจีนเกาหลีรอบๆ ทันที ราคาเดลิเวอรี่อาจแพงกว่ากินที่ร้านสัก 25-50 บาท
คนมังสวิรัติกินจาจังมยอนได้ไหม?
โดยพื้นฐานไม่ได้ ซอสจาจังมยอนมีหมูอยู่ คันจาจังกับซัมซอนจาจังก็มีเนื้อหรืออาหารทะเลแน่นอน ร้านที่ขายเวอร์ชันมังสวิรัติล้วนๆ ยังมีน้อยในเกาหลี แต่ถ้าทำที่บ้านสามารถตัดเนื้อออกได้เลย เพราะซอสชุนจัง (เต้าเจี้ยวถั่วดำหมัก) ตัวมันเองเป็นถั่วเหลือง ไม่มีเนื้อสัตว์
เด็กกินได้ไหม?
ได้แน่นอน! ไม่เผ็ดเลยแถมรสหวาน เด็กๆ ในเกาหลีส่วนใหญ่ชอบมาก จาจังมยอนเป็นเมนูที่เด็กเกาหลีขอกินบ่อยที่สุดเวลาไปกินข้าวนอกบ้าน ถ้าปริมาณเยอะไปก็สั่งไซส์ปกติแทนไซส์ใหญ่
จาจังมยอนกับจัมปงต่างกันยังไง?
จาจังมยอนเป็นบะหมี่ซอสถั่วดำหวานๆ คลุกแห้ง จัมปง (Jjamppong) เป็นบะหมี่ในน้ำซุปอาหารทะเลสีแดงเผ็ดร้อน เป็นคนละเมนูเลย แต่ในร้านจีนเกาหลีจะอยู่ติดกันในเมนูตลอดเหมือนคู่หู ไม่อยากเผ็ดก็สั่งจาจังมยอน อยากซดน้ำซุปเผ็ดๆ ก็สั่งจัมปง นึกภาพแบบนี้ — ในเกาหลีคำถาม "จาจังมยอนหรือจัมปง?" นี่เป็นดีเบตระดับชาติเลย คล้ายๆ กับคนไทยถกเรื่อง "ส้มตำปูปลาร้าหรือส้มตำไทย?" ทุกคนมีจุดยืนของตัวเอง
ถ้าสั่งจาจังมยอนในจีนจะเหมือนกันไหม?
ไม่เหมือนเลย จาจังเมี่ยนจีน (炸醬麵) จะเค็มนำ รสเต้าเจี้ยวเข้มข้น แทบไม่มีความหวาน ซอสเป็นสีน้ำตาลไม่ใช่สีดำเงาวับแบบเกาหลี ชื่อเดียวกันแต่จริงๆ เป็นคนละจานกันเลย อันที่เรารู้จักกันในชื่อจาจังมยอนนี่เป็นสิ่งที่คนเกาหลีพัฒนามาตลอดกว่า 100 ปี
บทความนี้เผยแพร่ครั้งแรกที่ https://hi-jsb.blog