Betaalbare pasta en pizza bij Mitaly Korea

Tijdens onze reis door Sinan kregen we ineens zin in pasta

We waren vanuit Daejeon naar het zuiden gereden voor een weekendje weg richting Sinan, in de provincie Jeollanam-do. Na een hele dag rondkijken in Sinan kwamen we op 4 mei 2026, de dag vóór Kinderdag in Korea, uit in de buurt van Mokpo. In de auto zaten mijn vrouw en ik lang te twijfelen wat we als lunch zouden eten. Omdat we sinds de ochtend vooral zeevruchten hadden gehad, kreeg ik ineens enorme trek in pasta. In Korea betaal je voor pasta of pizza buiten de deur al snel ongeveer $11 tot $15 per persoon. Maar bij Mitaly heb je sommige pastagerechten al voor minder dan $5. Mitaly is een Koreaanse pastafranchise met filialen door het hele land, met spaghetti, risotto, pizza en andere Italiaans geïnspireerde gerechten. Dat je voor zo’n prijs vers bereide pasta en pizza kunt eten, voelt bijna onlogisch goedkoop. Ik zocht of er ook een filiaal rond Mokpo zat, vond de vestiging Yeongam Samho en zette het adres meteen in de autonavigatie.

Aankomst bij Mitaly Yeongam Samho: de eerste indruk maakte me eerlijk gezegd wat onzeker

Toen we aankwamen, werd ik eerlijk gezegd een beetje onzeker. Het bord zei duidelijk Mitaly, maar voor de zaak was het zó stil en naast de deur stond alleen een los menubord, waardoor ik even twijfelde of ze wel open waren. Mijn vrouw bleef in de auto zitten en zei iets van: “Weet je zeker dat dit open is?” Dus ik stapte eerst uit om even tot aan de deur te kijken.

Van buiten stil, van binnen verrassend netjes

Maar zodra we de deur opendeden, was het totaal anders dan wat de buitenkant deed vermoeden. Het pand loopt diep naar achteren door, dus binnen was het ruimer dan verwacht. Lichtblauwe muren, marmeren tafels, stoelen met gouden poten; het voelde bijna alsof we een café binnenliepen. De wandverlichting had een warme tint en alles zag er helder en schoon uit. Voor een pastazaak in deze prijsklasse was de sfeer eigenlijk veel te goed. Ik weet dat Koreaanse restaurants vaak serieus werk maken van hun interieur, maar ik had niet verwacht dat een zaak met pasta onder de $5 er zo verzorgd uit zou zien. Aan één kant zat een gezin met een kind te eten, en bij de ingang stond een kiosk, zo’n onbemande bestelzuil met touchscreen. Mijn vrouw zei meteen: “Van buiten maakte ik me zorgen, maar dat was nergens voor nodig.” Eerlijk, ik dacht precies hetzelfde.

Bestellen via een tafelkiosk: typisch Koreaans uit eten

We bestelden direct via de kiosk op tafel. Op elke tafel staat er eentje, dus je gaat zitten, tikt door het menu, steekt je kaart erin en daarmee zijn bestelling en betaling meteen klaar. Mijn vrouw bladerde door de schermen om iets uit te kiezen, maar er waren zoveel opties dat het best even duurde. Dat heeft ook wel iets leuks: je krijgt vanzelf zin om meer te bestellen dan gepland.

Mijn fout: ik drukte twee keer op vongole

Tijdens het bestellen via de kiosk drukte ik per ongeluk twee keer op de vongolepasta. Ik merkte het pas nadat de betaling al was afgerond, maar een medewerker kwam zelf naar ons toe en vroeg: “Klopt het dat u twee keer vongole heeft besteld?” Ze veranderde er meteen één in de pittige zeevruchten-jjamppongpasta. Ik hoefde alleen het prijsverschil van ongeveer $0,70 bij te betalen. Bij zo’n foutje zonder zucht of geïrriteerd gezicht geholpen worden, dat vond ik echt netjes.

Drie borden pasta en één pizza: het eten komt op tafel

Ongeveer 10 minuten na het bestellen kwamen de zeevruchten-jjamppongpasta en de vongolepasta als eerste op tafel. Links stond de jjamppongpasta met rode bouillon, rijk gevuld met mosselen en garnalen. Rechts lag de vongole, simpel en netjes, met venusschelpen boven op de spaghetti. De borden waren groter dan ik had verwacht, dus beide porties zagen er meteen royaal uit.

Drie pasta’s en een hele pizza in Korea, onder de $36

Toen daarna ook de gambaspasta en de pepperonipizza kwamen, stond de hele tafel vol. Op de gambaspasta lagen stukjes stokbrood en de pepperonipizza was groot genoeg dat je hem met twee personen niet zomaar even achteloos opeet. Dat alles samen ongeveer $32 kostte, vind ik nog steeds moeilijk te geloven. In Korea drie borden pasta en een hele pizza bestellen en dan onder de $36 blijven, dat zie je niet vaak. Mijn vrouw keek naar de tafel en zei: “Waar eet je dit buiten Korea voor deze prijs?” Daar had ik eerlijk gezegd geen antwoord op.

Vongolepasta voor $7,10: zoveel schelpen voor die prijs?

De vongolepasta kostte ongeveer $7,10. Vongole is natuurlijk een oliepasta met venusschelpen, maar ik had niet verwacht dat er voor die prijs zoveel schelpen in zouden zitten. In de open schelpen zat mooi dik vlees en tussen de spaghetti zag je de olijfolie glanzen. In het midden lagen een gedroogde chili en een groene peper. Die chili was geen decoratie maar echt pittig; mijn vrouw beet er nietsvermoedend in en greep meteen naar haar water, waar ik stiekem om moest lachen. De pasta was iets zachter gekookt dan ik ideaal vind, maar met deze hoeveelheid schelpen voor deze prijs kon ik dat makkelijk hebben. Door de oliebasis voelde het niet zwaar en de zilte smaak van de schelpen gaf een schone, frisse nasmaak.

Signature gambaspasta: het gerecht waar mijn vrouw helemaal blij van werd

De signature gambaspasta kostte ongeveer $8,60. Gamba’s, of gambas al ajillo, zijn garnalen gebakken in knoflookolie, en hier werd dat idee als pastagerecht geserveerd. Er zaten grofweg vier tot vijf garnalen in, met krokant gebakken knoflookchips tussen de spaghetti. Aan de zijkant lagen twee stukjes stokbrood, perfect om de olie van de bodem mee op te deppen. Mijn vrouw riep meerdere keren dat dit het lekkerste gerecht van de dag was. De garnalen waren niet taai maar veerkrachtig, en de knoflookolie zat goed in de pasta, zodat de geur bij elke hap omhoogkwam. Ik pikte één hap van haar bord en moest eerlijk toegeven: ja, deze was echt goed.

Zeevruchten-jjamppongpasta: Koreaanse pittigheid ontmoet Italiaanse pasta

Toen dit bord op tafel kwam, dacht ik eerst dat het tomatensauspasta was. Maar na één hap wist ik dat het iets heel anders was. De zeevruchten-jjamppongpasta kostte ongeveer $7,80. Jjamppong is een Koreaanse pittige noedelsoep met zeevruchten, en die kruidige, hartige smaak zat hier als het ware in de tomatensaus verwerkt. Daardoor smaakte het duidelijk anders dan gewone tomatenpasta. Er lagen vijf à zes mosselen met schelp in en bovenop zat een halve krab, waardoor dit van de vier gerechten visueel het meest indrukwekkend was. Er zat ook vrij veel bouillon in, dus nadat de pasta op was, bleef ik met mijn lepel nog van de soep eten. Ik vond die pittige kant juist lekker, maar mijn vrouw had meer met de gambaspasta en schoof dit bord na een paar happen naar mij toe. Zo kwam het dus dat ik bijna uit elkaar plofte.

Mitaly pepperonipizza: de pizza waar ik die dag het meest tevreden over was

De pepperonipizza kostte ongeveer $8,60. Zelf houd ik veel meer van dit soort simpele pizza’s dan van de Koreaanse pizzastijl met dikke bodems en een berg toppings. Geef mij maar iets als margherita of pepperoni: dunne bodem, kaas, pepperoni, klaar.

Toen deze pizza op tafel kwam, dacht ik meteen dat hij precies mijn smaak zou zijn. En na het proeven was hij zelfs beter dan verwacht. De bodem was dun en krokant, maar er lag verrassend veel kaas op. Als je een punt optilde, trok de kaas mooi mee in draden. De pepperoni was ook royaal van formaat. Er zijn genoeg franchises in deze prijsklasse waar de pasta prima is maar de pizza wat tegenvalt, maar hier kreeg ik juist het gevoel dat ze misschien nog beter zijn in pizza. Eerlijk gezegd was dit van de vier gerechten het menu waar ik het meest tevreden over was. Toen ik tegen mijn vrouw zei dat ik nog één punt wilde, keek ze me aan alsof ze wilde zeggen: “Je hebt net die hele jjamppongpasta ook al bijna alleen opgegeten.”

Eindoordeel over Mitaly: hoe voelt deze betaalbare pastafranchise echt?

Als je Mitaly vergelijkt met een chic Italiaans restaurant of een beroemde zaak in Italië, dan zijn er natuurlijk punten die beter kunnen. De pasta was soms een tikje te zacht en op sommige momenten had de saus iets meer diepte mogen hebben. Maar eerlijk gezegd verwacht ik dat niet van pasta die rond of onder de $7 zit. Het ontbreken van een eigen parkeerplaats is jammer, maar omdat je in de buurt langs de weg kunt parkeren, was het uiteindelijk geen groot probleem.

In Korea bestaat de uitdrukking “ssan ge bijitteok”, letterlijk zoiets als: goedkoop is vaak goedkope kwaliteit. Een beetje zoals “goedkoop is duurkoop”. Maar bij Mitaly ging dat voor mij niet echt op. Als je in Korea betaalbare pasta onder de $8 eet, zijn er plekken waar je de lage prijs meteen proeft. Hier voelde het eerder alsof we méér kregen dan waar we voor betaalden. Drie borden pasta, één hele pizza, met z’n tweeën helemaal vol gegeten voor ongeveer $32. Als je de huidige Koreaanse restaurantprijzen kent, is dat gewoon sterk.

Het einde van onze Sinan-reis was geen zee, maar pizza

Toen we na het eten richting het centrum van Mokpo reden, zei mijn vrouw: “Laten we in Daejeon ook eens naar Mitaly gaan.” Omdat het een Koreaanse franchise met filialen door het hele land is, kun je op reis gewoon even zoeken naar de dichtstbijzijnde vestiging als je plots zin krijgt in pasta. Dat is precies het gemak van zo’n ketenrestaurant. Die ochtend had ik nooit gedacht dat onze Sinan-trip zou eindigen met pasta, maar als ik erop terugkijk, is het niet de zee die ik me het best herinner. Het is die pepperonipizza.

Dingen die je waarschijnlijk wilt weten