พาสต้าและพิซซ่าราคาดีที่มิตาลี เกาหลี

เที่ยวชินอันอยู่ดี ๆ ก็อยากกินพาสต้า จนได้มาเจอมิตาลี

เราขับรถลงมาจากแทจอนเพื่อเที่ยวสุดสัปดาห์แถวชินอัน จังหวัดชอลลาใต้ แล้วหลังจากเดินเที่ยวในชินอันทั้งวัน เราก็ข้ามมาทางมกโพในวันที่ 4 พฤษภาคม 2026 ซึ่งเป็นวันก่อนวันเด็กของเกาหลี ผมกับภรรยานั่งคิดกันในรถอยู่นานว่าจะกินอะไรเป็นมื้อกลางวันดี เพราะตั้งแต่เช้าเจอแต่อาหารทะเล อยู่ ๆ ก็อยากกินพาสต้าแบบจริงจังขึ้นมา ในเกาหลีถ้าจะกินอาหารฝรั่งอย่างพาสต้าหรือพิซซ่านอกบ้าน ปกติคิดคร่าว ๆ ต่อคนก็ประมาณ ฿400–฿530 ได้แล้ว แต่ที่ มิตาลี พาสต้าบางจานยังไม่ถึง ฿185 ด้วยซ้ำ มิตาลีเป็นแฟรนไชส์พาสต้าในเกาหลีที่มีสาขาทั่วประเทศ เมนูกว้างตั้งแต่สปาเกตตี รีซอตโต ไปจนถึงพิซซ่า พูดตรง ๆ คือราคานี้แล้วยังได้กินพาสต้าและพิซซ่าที่ทำร้อน ๆ มันถูกจนเกือบไม่น่าเชื่อ ผมเลยลองค้นดูว่ามีแถวมกโพไหม แล้วก็เจอสาขายองอัม ซัมโฮ เลยปักหมุดใส่เนวิเกชันในรถแล้วขับไปทันที

ถึงมิตาลี สาขายองอัม ซัมโฮ ความประทับใจแรกแอบทำให้ลังเล

พอไปถึง บอกตามตรงว่าผมแอบไม่มั่นใจนิดหนึ่ง ป้ายร้านเขียนว่ามิตาลีจริง แต่หน้าร้านเงียบมาก แล้วข้างประตูก็มีแค่ป้ายเมนูตั้งอยู่โดด ๆ จนงงว่าสรุปเปิดอยู่หรือเปล่า ภรรยาผมถึงกับไม่ยอมลงจากรถแล้วถามว่า “ที่นี่เปิดจริงเหรอ?” ผมเลยต้องลงไปดูที่หน้าประตูก่อน

ข้างนอกกับข้างในคนละเรื่องกันเลย

แต่พอเปิดประตูเข้าไป ความรู้สึกต่างจากข้างนอกแบบคนละโลกเลย ตัวร้านลึกเข้าไปด้านในกว่าที่คิด เลยดูกว้างพอสมควร ผนังสีฟ้าอ่อน โต๊ะลายหินอ่อน เก้าอี้ขาทอง จัดไว้เรียบร้อยจนเหมือนเข้าคาเฟ่มากกว่าร้านพาสต้า ไฟติดผนังก็เป็นโทนอุ่น บรรยากาศรวม ๆ สว่าง สะอาด และดูดีเกินกว่าจะคิดว่าเป็นร้านพาสต้าราคาจานละไม่ถึง ฿185 ผมรู้อยู่แล้วว่าร้านอาหารเกาหลีหลายร้านจริงจังกับอินทีเรียร์มาก แต่ไม่คิดว่าร้านราคานี้จะทำออกมาได้ขนาดนี้ อีกฝั่งมีครอบครัวหนึ่งมากินข้าวกับลูก ส่วนข้างทางเข้ามีตู้คีออสก์สำหรับสั่งอาหารแบบไม่มีพนักงาน ยืนเลือกเมนูบนหน้าจอสัมผัสได้เอง ภรรยาผมเดินเข้ามาแล้วพูดว่า “มองจากข้างนอกนึกว่าจะน่าห่วง ที่แท้คิดไปเอง” เอาจริง ๆ ผมก็คิดเหมือนกันเลย

วัฒนธรรมร้านอาหารเกาหลีที่สั่งผ่านคีออสก์บนโต๊ะ

เราสั่งอาหารจากคีออสก์ที่วางอยู่บนโต๊ะเลย ทุกโต๊ะมีเครื่องหนึ่ง พอนั่งปุ๊บก็แตะหน้าจอเลือกเมนู เสียบบัตร แล้วการสั่งอาหารกับจ่ายเงินก็จบพร้อมกัน ภรรยาผมเลื่อนดูเมนูไปเรื่อย ๆ ใช้เวลาค่อนข้างนาน เพราะตัวเลือกเยอะมาก แต่ก็เป็นความสนุกแบบหนึ่งนะ ยิ่งเลื่อนยิ่งอยากสั่งเพิ่ม

ความผิดพลาดตอนสั่ง: ผมกดวองโกเลไปสองรอบ

ตอนสั่งผ่านคีออสก์ ผมดันกดวองโกเลพาสต้าไปสองครั้ง รู้ตัวอีกทีก็หลังจากจ่ายเงินเสร็จแล้ว แต่พนักงานเดินเข้ามาถามเองเลยว่า “วองโกเลสองจานถูกต้องไหมคะ?” แล้วก็เปลี่ยนให้หนึ่งจานเป็นพาสต้าแฮมุลจัมปงทันที จ่ายเพิ่มแค่ส่วนต่าง 1,000 วอน หรือประมาณ ฿26 พอเจอความผิดพลาดแบบนี้แล้วเขาจัดการให้ทันทีโดยไม่มีสีหน้ารำคาญ ผมแอบประทับใจจริง ๆ

พาสต้า 3 จานกับพิซซ่า 1 ถาด อาหารเริ่มทยอยมาแล้ว

หลังสั่งไปประมาณ 10 นาที แฮมุลจัมปงพาสต้ากับวองโกเลพาสต้าออกมาก่อน ฝั่งซ้ายคือแฮมุลจัมปงพาสต้า น้ำซุปสีแดง มีหอยแมลงภู่กับกุ้งวางมาแน่น ๆ ส่วนฝั่งขวาคือวองโกเล หน้าตาเรียบสะอาด มีหอยลายวางอยู่บนเส้นพาสต้า จานใหญ่กว่าที่คิด ทั้งสองจานเลยดูปริมาณเยอะพอสมควรตั้งแต่แรกเห็น

ที่เกาหลี พิซซ่า 1 ถาดกับพาสต้า 3 จาน ยังไม่ถึง ฿1,330

แล้วพอกัมบาสพาสต้ากับพิซซ่าเปปเปอโรนีออกมาด้วย โต๊ะก็เต็มทันที บนกัมบาสพาสต้ามีขนมปังบาแก็ตวางมา ส่วนพิซซ่าเปปเปอโรนีก็ใหญ่พอที่สองคนกินแล้วยังรู้สึกว่าเยอะ ทั้งหมดนี้รวมกัน ประมาณ ฿1,170 ยังไงก็รู้สึกไม่น่าเชื่ออยู่ดี เพราะในเกาหลี การสั่งพิซซ่า 1 ถาดกับพาสต้า 3 จานแล้วราคายังไม่ถึง ฿1,330 มันไม่ใช่เรื่องที่เจอง่าย ภรรยาผมมองโต๊ะแล้วพูดว่า “ถ้าไม่ใช่เกาหลี จะกินราคานี้ได้ที่ไหน” ผมก็เถียงไม่ออกจริง ๆ

วองโกเลพาสต้าประมาณ ฿260 หอยลายเยอะขนาดนี้เลยเหรอ?

วองโกเลพาสต้าอยู่ที่ 9,800 วอน หรือประมาณ ฿260 วองโกเลก็คือพาสต้าน้ำมันที่ใส่หอยลายใช่ไหมครับ แต่ราคานี้ผมไม่คิดว่าจะใส่หอยมาเยอะขนาดนี้ ในหอยที่เปลือกอ้าออกมีเนื้ออวบ ๆ อยู่ด้านใน แล้วระหว่างเส้นสปาเกตก็เห็นน้ำมันมะกอกเคลือบเงาอยู่ชัดเจน ตรงกลางมีพริกแห้งกับพริกเขียวเกาหลีวางอย่างละหนึ่งชิ้น พริกแห้งนี่ไม่ใช่ของตกแต่งนะ เผ็ดจริง ภรรยาผมไม่รู้แล้วเผลอกัดเข้าไป ก่อนจะรีบดื่มน้ำ ผมนั่งขำคนเดียวอยู่พักหนึ่ง เส้นออกนิ่มไปนิด แต่ถ้าคิดถึงปริมาณหอยในราคานี้ ผมมองข้ามได้เลย ฐานเป็นน้ำมันเลยไม่เลี่ยน พอผสมกับรสหอยแล้วจบแบบสะอาด กินง่ายดี

ซิกเนเจอร์กัมบาสพาสต้า เมนูที่ภรรยาชมไม่หยุด

ซิกเนเจอร์กัมบาสพาสต้าอยู่ที่ 11,800 วอน หรือประมาณ ฿313 กัมบาสก็คือกุ้งผัดในน้ำมันกระเทียม แล้วเมนูนี้เอามาโปะบนพาสต้าแบบเต็ม ๆ ในจานมีกุ้งประมาณสี่ถึงห้าตัว และเห็นชิปกระเทียมทอดกรอบแทรกอยู่ตามเส้นชัดเจน ข้างจานมีขนมปังบาแก็ตสองชิ้นมาให้ เอาไว้จิ้มน้ำมันกระเทียมที่เหลือก้นจาน อันนี้แหละของอร่อยอีกอย่างของเมนู ภรรยาผมวันนั้นบอกซ้ำหลายรอบว่าเมนูนี้อร่อยที่สุด กุ้งไม่เหนียว เด้งดี แล้วน้ำมันกระเทียมซึมเข้าเส้นพอดี ยกเส้นขึ้นมาทีไรก็ได้กลิ่นกระเทียมหอมขึ้นมาทุกครั้ง ผมแอบชิมไปคำหนึ่ง แล้วก็ต้องยอมรับแบบเถียงไม่ได้ว่าอร่อยจริง

แฮมุลจัมปงพาสต้า ความเผ็ดแบบเกาหลีเจอกับพาสต้าอิตาเลียน

ตอนเมนูนี้ออกมา ตอนแรกผมนึกว่าเป็นพาสต้าซอสมะเขือเทศ แต่พอกินเข้าไปคำแรก รสชาติคนละเรื่องเลย แฮมุลจัมปงพาสต้า 10,800 วอน หรือประมาณ ฿286 จัมปงคือบะหมี่ทะเลเผ็ดแบบเกาหลี ซึ่งรสเผ็ดเค็มกลมกล่อมนั้นเหมือนละลายอยู่ในซอสมะเขือเทศอีกที เลยต่างจากพาสต้าโทเมโทซอสธรรมดาชัดเจน มีหอยแมลงภู่ติดเปลือกอยู่ประมาณห้าถึงหกตัว และมีปูครึ่งตัววางมาทั้งชิ้น ทำให้ในบรรดาอาหาร 4 จานบนโต๊ะ จานนี้หน้าตาดูแรงที่สุด น้ำซุปให้มาค่อนข้างเยอะ กินเส้นหมดแล้วผมยังตักซุปกินต่อด้วยช้อนอยู่เลย ผมชอบรสเผ็ดแบบนี้ แต่ภรรยาผมชอบทางกัมบาสมากกว่า กินไปสองสามคำก็เลื่อนจานนี้มาให้ฝั่งผม สุดท้ายคนที่อิ่มจนท้องจะแตกก็คือผมเอง

พิซซ่าเปปเปอโรนีมิตาลี ถาดที่ผมพอใจที่สุดในวันนั้น

พิซซ่าเปปเปอโรนีราคา 11,800 วอน หรือประมาณ ฿313 จริง ๆ แล้วผมชอบพิซซ่าเรียบ ๆ แบบนี้มากกว่าสไตล์แบรนด์พิซซ่าเกาหลีที่มักใช้แป้งหนาแล้วใส่ท็อปปิงสารพัดอย่าง ผมชอบแนวมาร์เกริตาหรือเปปเปอโรนีที่มีแป้งบาง ๆ ชีสกับเปปเปอโรนี แค่นี้ก็พอแล้ว

เพราะฉะนั้นพอพิซซ่าถาดนี้มา ผมก็รู้สึกทันทีว่าใช่แนวผมแน่ ๆ แต่พอชิมแล้วดีกว่าที่คาดอีก แป้งบางและกรอบ แต่ชีสกลับหนากว่าที่คิด เวลายกขึ้นมาหนึ่งชิ้น ชีสยืดออกมาเป็นเส้นสวย ๆ เปปเปอโรนีก็ชิ้นค่อนข้างใหญ่ ในแฟรนไชส์ระดับราคาใกล้ ๆ กัน มีหลายร้านที่พาสต้าโอเคแต่พิซซ่าน่าเสียดาย แต่ที่นี่ผมกลับรู้สึกว่าฝั่งพิซซ่าอาจทำได้ดีกว่าด้วยซ้ำ ถ้าพูดตรง ๆ ใน 4 เมนูที่สั่งวันนั้น พิซซ่าถาดนี้คือเมนูที่ผมพอใจที่สุด พอผมบอกภรรยาว่าขอกินอีกชิ้น เธอก็มองแรงเหมือนจะบอกว่า “เมื่อกี้พาสต้าจัมปงก็แทบกินคนเดียวหมดแล้วนะ”

สรุปมิตาลี ความรู้สึกจริงต่อแฟรนไชส์พาสต้าราคาคุ้ม

ถ้าเอาไปเทียบกับร้านอาหารอิตาเลียนหรู ๆ หรือร้านดังในต้นตำรับ ผมคงไม่พูดว่าไม่มีจุดให้ติเลย เส้นบางจานนิ่มไปนิด และมีบางช่วงที่รู้สึกว่าซอสน่าจะมีมิติกว่านี้อีกหน่อย แต่ผมว่ามันไม่ใช่สิ่งที่ควรคาดหวังจากพาสต้าราคาไม่ถึง 10,000 วอน หรือประมาณ ฿265 การไม่มีที่จอดรถเฉพาะของร้านก็น่าเสียดายนิดหนึ่ง แต่เพราะยังพอจอดริมถนนใกล้ ๆ ได้ เลยไม่ได้ลำบากอะไรมาก

ในเกาหลีมีสำนวนว่า "ของถูกมักได้คุณภาพตามราคา" ความหมายคล้าย ๆ ของถูกก็ไม่ค่อยดีนั่นแหละ แต่กับมิตาลี ผมรู้สึกว่าสำนวนนี้ใช้ไม่ได้เท่าไร ปกติพาสต้าราคาถูกในเกาหลีที่ต่ำกว่า 10,000 วอน บางร้านจะมีจุดที่ทำให้รู้เลยว่าราคาถูกเพราะอะไร แต่ที่นี่กลับรู้สึกว่าเราได้มากกว่าที่จ่ายไป พาสต้า 3 จานกับพิซซ่า 1 ถาด สองคนกินจนแน่นท้องในราคา ประมาณ ฿1,170 ถ้าคิดจากค่ากินนอกบ้านในเกาหลีตอนนี้ ผมว่าระดับนี้ก็พอแล้วจริง ๆ

ตอนจบทริปชินอันไม่ใช่ทะเล แต่เป็นพิซซ่า

พอออกจากร้านแล้วขับรถเข้าไปทางตัวเมืองมกโพ ภรรยาผมบอกว่า “คราวหน้ากลับแทจอนแล้วไปมิตาลีกันอีกนะ” เพราะเป็นแฟรนไชส์เกาหลีที่มีสาขาทั่วประเทศ ข้อดีของร้านเชนแบบนี้ก็คือ เวลาเที่ยวอยู่แล้วจู่ ๆ อยากกินพาสต้า ก็แค่ค้นหาสาขาใกล้ตัวแล้วเดินเข้าไปได้เลย เช้าวันนั้นผมไม่คิดเลยว่าตอนจบทริปชินอันจะกลายเป็นพาสต้า แต่พอมองย้อนกลับไป สิ่งที่จำได้ชัดที่สุดในวันนั้นกลับไม่ใช่ทะเล แต่เป็นพิซซ่าถาดนี้

เรื่องที่หลายคนน่าจะสงสัย