Koreaans comfort food: Haidilao Instant - Bizar lekker?

Hoi allemaal, daar ben ik weer!

Ik had honger. Niet zo van "ik moet nu een driegangenmenu", maar meer zo'n trek in iets kleins, iets... lekkers. Dus ik duik de dichtstbijzijnde Emart24 in (supermarkt heaven hier) en wat zie ik? Haidilao Mala Vermicelli. Als je van pittig houdt, ken je Haidilao wel. Die hotspot keten? Ja, die. Ik keek er al tijden naar, dus hup, meenemen die handel.

Normaal neem ik dit soort dingen mee naar huis voor een review. Saai, toch? Vandaag doen we het anders. Ik maak het direct klaar in de winkel. In Korea is dit dus heel normaal hè... even snel koken en eten in de supermarkt. Bizar dat sommige mensen dit niet weten. Dus, let's go.

Dit is hem dus: Haidilao Mala Vermicelli. Prijs? 3.200 KRW (ongeveer €2,20). Haidilao is die gigantisch beroemde Chinese hotpot keten. Dit is hun instant versie. Geen soep zoals bij Mala Tang, maar meer een dikke saus met glasvermicelli. Eerlijk? Voor een instant noedel is €2,20 best prijzig. Maar hé, als je een echte Mala Tang bestelt ben je zo een tientje kwijt. Dus ergens is het ook wel weer... prima deal?

Product check

Check die deksel. Dat chef-poppetje op de noedels is hun mascotte. Rechtsboven zie je 'Mala smaak'. Dit is de basisversie. Wil je echt doodgaan van de hitte, dan is er nog een spicy versie. Ik speel even op safe vandaag. Eerst maar eens kijken of deze te doen is.

Voedingswaarden & Herkomst

Oké, even de saaie cijfers. 357 kcal per 100g. Natrium? 3.710mg. Wow... Dat is echt hoog. Je nieren gaan me haten, maar daar hebben we het later wel over.

Zie je die barcode met 697? Dat betekent 'Made in China'. Korea is 880, Nederland is 87, VS is 00-13. Dus ook al koop ik het in Korea, dit is authentiek Chinees spul. Best logisch voor een Chinees merk, maar toch.

Hoe heet is het? (Spiciness Level)

Achterop staat een schaal van 1 tot 5. Deze is niveau 2. Er staat een vlammetje bij, maar 2 van de 5 klinkt als... eitje, toch? De spicy versie is vast niveau 4 of 5. Die reviewen we later wel als ik mijn maag wil straffen.

Wat zit erin?

Deksel open en... huh? Een zakje vermicelli en twee zakjes saus. Er staat een lijntje '注水线' (waterlijn) in het Chinees. Die glasvermicelli ziet er wel heel dun en weinig uit. Ik dacht echt: grapje zeker? €2,20 voor lucht en een beetje glasvermicelli? In vergelijking met een dikke Koreaanse ramyun voelt dit echt een beetje karig.

Even alles uitstallen. Beker, noedels, twee zakjes. Rood is vloeibare saus, groen is gedroogd spul. That's it. De beker is gewoon leeg. Het voelt een beetje... leeg? Ik bedoel, voor die prijs verwacht je toch iets meer spektakel? Maar goed, smaak is koning, toch? Laten we hopen dat de smaak het redt.

Alles erin gegooid. Zwarte drap is de vloeibare saus, dat ernaast is het gedroogde spul met chili-olie. Wat wel nice is: de noedels zaten apart verpakt. Meestal pleuren ze die gewoon los in de beker. Dit voelt wel hygiënischer, maar ja... ook weer meer plastic afval.

Zoom in. Die zwarte saus is dik, bijna als een pasta. In het gedroogde deel zie ik tofu-blokjes, lente-ui, sesam en chili-olie. Nog geen water erbij en de geur komt me al tegemoet. Het ruikt nu al naar Mala.

Cultuurshock: Eten in de winkel

Even tussendoor: in Korea is de supermarkt dus ook je keuken. Zie je dit? Heetwatermachines, magnetrons, noedelkookmachines... allemaal gratis te gebruiken. Je betaalt alleen voor je eten, niet voor het zitten of koken. Hoe chill is dat? Stel je voor dat je dit bij de Appie doet... word je gelijk weggestuurd.

Knopje drukken, heet water erin tot de streep, klaar. 90% van de winkels heeft dit. Heb je honger onderweg? Gewoon naar binnen, kopen, eten, door. Geen gedoe.

Verschil met andere landen?

Kijk, zo ziet het eruit. Lange tafel aan het raam, krukken erbij. Sommige winkels zijn klein, dan sta je buiten, maar grote hebben soms wel 10 tafels.

In Japan heb je dit ook ('Eat-in'), maar daar moet je meer belasting betalen (10% i.p.v. 8%) als je binnen eet. Gierige Nederlanders (zoals ik) zouden daar dus lekker buiten gaan staan. In Thailand? Daar doen de medewerkers alles voor je. Water erbij, opwarmen... super luxe, maar als het druk is sta je in de rij. Korea is: doe het lekker zelf. Snel en efficiënt. I love it.

Het kookproces

Water erbij! Oef... die chili-olie komt direct bovendrijven. Het ziet er meteen uit als iets wat je in een restaurant krijgt. Mala is in Korea echt een hype, vooral onder tieners. Ik snap soms niet hoe ze die hitte aankunnen, maar het blijft populair.

Kijk die kleur. Rood, olieachtig, sesamzaadjes... De stoom die eraf komt prikt nu al in mijn neus. Die typische 'Mala' geur – een mix van peper en iets medicinaals? – is echt aanwezig. Ik moest 3 minuten wachten, maar die geur maakte me gek.

Klaar!

3 minuten later. De zwarte saus is gemengd en de soep is diep rood. Het ruikt... intens. Bijna alsof ik de hele winkel aan het vergassen ben met pepergeur. Maar oh man, ik krijg er wel trek van.

Check die noedels! Camera wilde even niet meewerken, maar je ziet het wel. Ze zijn bruin geworden van de soep en super 'bouncy'. Heel anders dan normale ramyun. En weet je? Het lijkt nu ineens veel meer dan toen het droog was. Gelukkig maar.

De toppings. Die tofu-blokjes zijn best groot gebleven. Vaak heb je van die treurige stukjes groente die nergens naar smaken, maar dit heeft tenminste textuur. Nog steeds... voor €2,20 verwacht ik dit ook wel minimaal.

Smaaktest: Is het 't waard?

Oké, de smaak. Eerlijk? Best wel lekker. Koreanen houden van pittig, en dit past perfect in hun straatje. Niveau 2 is voor een Koreaan niks, maar voor ons? Het heeft pit.

Maar let op: Mala is niet gewoon 'heet' zoals sambal. Het is... raar. Het komt van Sichuanpeper en het verdooft je tong een beetje. Het tintelt. Sommige mensen haten dat gevoel, alsof je aan een batterij likt. Ik vind het wel wat hebben.

Als je gewend bent aan Hollandse pot, is dit wel even schakelen. Het is niet alleen vuur, het is ook die rare, bittere, kruidige nasmaak. Love it or hate it.

Opruimen als een pro

Klaar met eten? Niet zomaar weggooien! Korea is strikt met afval. Links flessen/blik, rechts restafval, en in het midden... een bak voor je overgebleven soep. Ja, echt. Je giet je soep weg in een aparte bak. Drink die zoute troep niet helemaal op, je nieren zullen je dankbaar zijn.

Eindoordeel

Samengevat: Haidilao Mala Vermicelli is qua smaak top, maar qua hoeveelheid/prijs verhouding? Mwah. Voor €2,20 heb je twee normale Koreaanse bekernoedels. Het vult niet echt als een maaltijd, meer als een snack. Perfect als je gewoon even die Mala-smaak in je mond wilt zonder een hele hotpot te bestellen.

Hou je van Mala? Probeer het zeker. Nog nooit Mala gehad? Dit is een veilige start (niveau 2). Maar wees gewaarschuwd voor die rare tinteling op je tong.

En als je ooit in Korea bent: ga naar een supermarkt, koop een beker, en eet het daar op. Het voelt heel lokaal en is stiekem best gezellig. En goedkoop!

Volgende keer test ik de extra pittige versie... wens me succes.