جادوئي ٿيم ڪيفي، جبلن جي نظاري سان

چونچون ۾ Daeryong Sanjang: اوڀرائي اسٽائل ڪيفي جي ڳولا

گنگ وون-دو ۾ هڪ ڏينهن جي سفر جو پلان ٺاهيو هو، پر ذهن ۾ سوال: “هاڻي ڪٿي وڃون؟” سوچي ويچاري آخر چونچون (Chuncheon) تي ٺهراءُ ڪيو—اهڙو شهر جتي ماڻهو فطرت لاءِ گهڻو ويندا آهن، ۽ سيئول (Seoul) کان لڳ ڀڳ 1.5–2 ڪلاڪ جي مفاصلي تي آهي. ان ڏينهن اسان جو اصل پلان ساماڪسان (Samaksan) ڪيبل ڪار تي وڃڻ هو، پر سچ پڇو ته صرف ڪيبل ڪار ڪري واپس اچڻ سان دل ٿوري خالي رهجي ويندي آهي نه؟ ان ڪري سوچيو: “هلندي هلندي هڪ سٺو موڊ وارو ڪيفي به ڏسي وٺون.” ائين ڳولهيندي ڳولهيندي جيڪو هنڌ مليو، اهو ئي Daeryong Sanjang آهي. نالو ئي عجيب لڳي ٿو نه؟ “سانجانگ” ٻڌي ئي جبلن جي ڪاٺيءَ واري لاج جهڙو احساس اچي ٿو. تصويرون ڏٺم ته اوڀرائي انٽيرير، جبلن جو نظارو، ۽ مٿان ديگي تيل (perilla oil) واري مَڪگوڪسو آئس ڪريم جهڙو “اچرج وارو” سِگنيچر مينيو! پوءِ ته تجسس ڀڙڪي پيو. مون چيو: “هي ته لازمي ڏسڻو آهي” ۽ فوراً ڪورس ۾ شامل ڪري ڇڏيو. هاڻي سچ سچ ٻڌايان ٿو ته اتي وڃي ڪيئن لڳو.

داخلا جو دروازو: “Spirited Away” وارو منظر

پهچندي ئي پهريون احساس اهو ٿيو: هتي داخلا کان ئي ماحول “عام” ناهي. ايترو جو دل ۾ اچي ٿو: “هي ڪيفي ئي آهي؟” اوڀرائي اسٽائل جو وڏو دروازو ٺپ بيٺو آهي، ٻنهي پاسن تي گول بتيون هلڪيون جلنديون پيون آهن. چوڌاري وڻ ايترا ته گھڻا، جو واقعي جبل جي وچ ۾ ڪنهن لاج وٽ پهتل هجون، اهڙو احساس. اصل ۾ مون هن هنڌ کي چونڊيو ئي ان ڪري هو ته بلاگ ريويوز ۾ لکيل هو ته “هي عام ڪيفي نه، ڪانسپٽ ڏاڍو يونيڪ آهي.” پر جڏهن پاڻ اکين سان ڏٺم ته تصويرن کان به وڌيڪ “واهه واهه” لڳو. در تي ئي ايترو ته اندر ڪيترو هوندو—اهو سوچيندي ئي اميد وڌي وئي.

ويجهو وڃي ڏٺم ته در جي مٿان ‘大龍山莊’ لکيل آهي، ۽ ساڄي پاسي ‘far east coffee & dessert’ به لکيو آهي. پر عجيب ڳالهه اها ته هن دروازَي جي vibe ڪٿي ڏٺل لڳي… ۽ فوراً ذهن ۾ “Spirited Away” اچي وئي—جڏهن چِهيرو سرنگهه مان لنگهي ٻئي دنيا ۾ داخل ٿيندي آهي. در جي اندر پٿرن جو رستو ڊگهو وڃي ٿو، ۽ سچ پڇو ته دل ۾ هڪ عجيب سڪون/ٿرل پيدا ٿيو: ڄڻ هن در مان لنگهينداسين ته ٻيو جهان کلي پوندو.

در مان لنگهي “ٻئي دنيا” ڏانهن

هي اهو ئي لمحو آهي جڏهن در مان لنگهندا آهيو. بلڪل فلم واري سين جهڙو—چِهيرو جي سرنگهه مان هلڻ وارو احساس. در کان پوءِ سائو گاهه ۽ باغ ٿورو نظر اچي ٿو، ۽ جيئن جيئن اڳتي وڌندا وڃو، ٻاهر واري دنيا ڄڻ پٺ تي ڇڏي ڏيو ٿا. مان اهڙيون “سِٽنگ” ۽ “ايڪسپرينس” پسند ڪندڙ آهيان، سو داخلا کان ئي دل ڌڙڪڻ لڳي هئي—سچ ۾.

باغ مان لنگهي عمارت جي سامهون پهتس ته ڳاڙهي نيون ۾ ‘大龍山莊’ چمڪندي هئي. محرابي ڪاٺ جو در، جاپاني گرڊ نمونو… ۽ دل ۾ خيال: “هي در کولڻ سان يوبابا جو حمام نڪري پوندو ڇا؟” مٿان هڪ گول بتي هلڪي روشني ڏئي رهي هئي، ڄڻ اندر ڇڪي رهي هجي. سچ پڇو ته در اڳيان هڪ پل لاءِ بيهي ويس. ڪيفي جو در کولڻو آهي، پر ايتري immersion هئي جو پاڻ کان پڇيم: “مون کي ايترو ٿرل ڇو پيو ٿئي؟”

اندر جو ماحول ۽ بيڪري

در کوليندي ئي سڌو آرڊر ڪائونٽر نظر اچي ٿو. ‘반납해주세룡’ جهڙو پيارو جملو (ڊريگن/룡 سان لفظي مذاق) فوراً نظر اچي ويو، ۽ کاٻي پاسي مٺاڻ ۽ بريڊ رکيل شوڪيس هئي. ڇت تي ڪاٺيون وارا ڍانچا کليل نظر اچن ٿا، سو عام ڪيفي جهڙو احساس بلڪل ناهي. اندر اچي به اهو ئي جبل-لاج وارو موڊ جاري رهندو آهي.

“Daeryong xiaolongbao” بريڊ ۽ يونيڪ بيڪري لائن اپ

ڪائونٽر ڀرسان شوڪيس ۾ انهن جو سگنيچر بريڊ ‘Daeryong xiaolongbao bread’ ڏاڍو خوبصورت نموني رکيل هو. اهو مندو (dumpling) جهڙي شڪل جو بريڊ آهي، آلو واري چپچپي ڊو مان ٺهيل، ۽ اندر نرم آلو فلنگ. 6 پيس واري باڪس جي قيمت 21,000₩ هئي (تقريباً $16)، ۽ سنگل پيس لڳ ڀڳ 4,000₩ (تقريباً $3). الڳ گفٽ باڪس پيڪنگ به هئي، سو تحفي لاءِ به ٺيڪ لڳي ٿي.

ساڳي پاسي بيڪري جي ڊسپلي ڊگهي هلي ٿي ۽ قسمن ۾ سٺو ڦهلاءُ آهي. ياڪيسوبا سالٽ بريڊ، آڪٽوپس + مرين رو + ڪريم چييز سالٽ بريڊ، ڪسٽارڊ نيو يارڪ رول، “بخت جي ٿلهي” جهڙو بريڊ… هر شيءِ جو ميلاپ هتي ئي ڏسڻ جهڙو. خاص ڪري “بخت واري ٿلهي” بريڊ ۾ آلو ۽ نُرونجي (ڀڳل/ڪرسپي چانور) هوندا آهن، سو ٿورو وڌيڪ پسند آيو. سچ پڇو ته سڀ ڪجهه ٽرائي ڪرڻ جو دل هو، پر ڪيبل ڪار لاءِ وڃڻو هو، سو هن ڀيري پاس ڪيم. ايندڙ ڀيري آيس ته لازمي ٽرائي ڪندس.

مينيو: هي ڪيفي جو مينيو ئي آهي؟

هاڻي مينيو ڏسو. سچ پڇو ته ايترو عجيب آهي جو “هي ڪيفي جو مينيو آهي؟” وارو سوال پاڻمرادو نڪري ٿو. سگنيچر ۾: ديگي تيل واري ڪافي بوٽل 7,800₩ (تقريباً $6), مٺي مڪئي دانگو لاتي 7,500₩ (تقريباً $6), نُرونجي ڪريم لاتي 7,000₩ (تقريباً $5), ۽ سويا/콩국 بوٽل 7,800₩ (تقريباً $6)… ڪيفي ۾ تيل؟ نُرونجي؟ سويا؟ هي ڪهڙو ميلاپ! ۽ سڀ کان وڌيڪ “ڪمال” هيٺان: ديگي تيل مَڪگوڪسو آئس ڪريم 12,000₩ (تقريباً $9). مَڪگوڪسو (ٿڌا نوڊلز) ڪيفي مينيو تي—اهو ڏسي کل اچي ٿي نه؟

اسان به بنا سوچ جي ديگي تيل واري ڪافي بوٽل ۽ ديگي تيل مَڪگوڪسو آئس ڪريم چونڊي. هتي اچي عام امريڪانو آرڊر ڪرڻ ته ڄڻ “بي ادبي” ٿيندي. تيل ۽ ڪافي جي ملاقات، تيل ۽ آئس ڪريم جي ملاقات—ذهن ۾ سوال ته “آخر ذائقو ڇا ٿيندو؟” سو آرڊر ڪرڻ کانسواءِ رهي نٿي سگهيس. هاڻي پاڻ کائي پي ڏسي ٻڌائيندس.

ڪيو اسڪ آرڊر: قيمت ٿوري ڳري، پر…

آرڊر ڪيو اسڪ سان ٿيندو آهي. اسڪرين تي آئس ڪريم 12,000₩ (تقريباً $9) ڏيکاريل هئي، ۽ آئس ڪريم + بريڊ سيٽ 15,000₩ (تقريباً $11). سچ پڇو ته هڪ آئس ڪريم لاءِ 10,000₩ کان مٿي قيمت ٿوري ڏکئي لڳي ٿي. نه پيئڻ واري ڊرنڪ، رڳو آئس ڪريم. پر پوءِ سوچيم: “هتي تائين اچي سگنيچر نه کائونس ته پوءِ وڌيڪ پڇتاءُ ٿيندو.” سو “هل يار، هڪ ڀيرو ٽرائي ڪري ڏسون” واري موڊ ۾ پئسا ڏئي ڇڏيا. ادائگي بعد ڪائونٽر تان وائبريشن بيل وٺڻو پوي ٿو.

ديگي تيل مَڪگوڪسو آئس ڪريم: Häagen-Dazs کان به مهانگي!

آخرڪار اچي وئي. هاڻي 12,000₩ (تقريباً $9) واري—Häagen-Dazs کان مهانگي—آئس ڪريم جي “سڃاڻپ” ٻڌايان. پهرين ته ظاهر ڏسو: هي واقعي آئس ڪريم آهي؟ ڪاري تل (흑임자) جو پيسٽ مَڪگوڪسو نوڊلز وانگر ڦيرا ڏئي ڦيرا ڏئي رکي ڇڏيو آهي. مٿان kimbugak (سمنڊ جي ساڳ جي ڪرسپي شي)، ڪمل روٽ فراءِ، تل جا ٻج، ۽ شيل جهڙي بسڪٽ به. پٺيان ‘壽’ لکيل ننڍڙي بوتل ٽنگيل آهي—۽ ها، ان ۾ واقعي ديگي تيل آهي. ان کي هيٺان دٻائي مڪس ڪري کائڻو آهي. آئس ڪريم ۾ تيل؟ هن حد تي پهچي ته ماڻهو چوندو: “هي ته پاڳل ميلاپ آهي!”

ساڄي پاسي ديگي تيل واري ڪافي بوٽل به ڏسندا. ڪپ تي Daeryong Sanjang جو لوگو آهي، ۽ ڪافي مٿان هلڪو تيل جو ليئر تري رهيو آهي. هتي ديگي تيل سان واقعي وڏو ڪانسپٽ ٺاهيو آهي.

مقدار نه گهڻي نه گهٽ—بلڪل مناسب. پر ڪوالٽي؟ مان مڃڻ تي مجبور ٿيس. اهو سادو سستو ڪم نه آهي؛ هر ٽاپنگ سوچ سمجهي رکيل، ۽ مجموعي طور هڪ “آرٽ ورڪ” جهڙو لڳي ٿو. هاڻي ذائقو ٻڌائيندو ته قيمت “سچ ۾ ٺهڪي ٿي” يا نه.

ديگي تيل واري ڪافي بوٽل: ڪافي ۾ تيل؟

هي ئي اسان جو آرڊر ڪيل ديگي تيل وارو ڪافي بوٽل آهي. ليبل تي ‘大龍山莊’ لوگو ۽ لهرن جي تصوير آهي—ڊيزائن ۾ سٺو موڊ آهي. پر جڏهن هٿ ۾ آيو ته پهريون خيال: “تيل ڪافي ۾ وجهنداسين ته ڳرو/چرٻي وارو نه لڳندو ڇا؟” تيل ۽ ڪافي عام طور سمجھ ۾ نه ايندڙ ميلاپ آهي نه؟ هلڪو shake ڪندؤ ته تيل ٿورو جدا ليئر ۾ نظر ايندو، پوءِ مڪس ڪري پيئڻو آهي. ذائقو ڪيئن آهي—اهو آئس ڪريم سان گڏ آخر ۾ بلڪل سچائي سان ٻڌائيندس.

ٻيو ماڙ سيٽنگ ۽ جبلن جو نظارو

اسين ٻئي ماڙ تي به وياسين. ڇت مان اوڀرائي لالٽين بتيون لٽڪيل، ڀتين تي رنگين تصويرون—ماحول ڪافي آرامده لڳو. سيٽن جي وچ ۾ به گهڻو چنبڙيل هجڻ وارو مسئلو ناهي، سو پاڙي واري ٽيبل جو شور گهٽ محسوس ٿيندو، آرام سان ويهي سگهجي ٿو.

خاص طور ونڊو ڀرسان سيٽ “مکيه پوائنٽ” آهي. وڏي شيشي پٺيان سائو سائو جبلن جو نظارو کليل آهي، ۽ ان نظاري سان ڪافي پيئڻ جو مزو ئي ٻيو آهي. محرابي جاءِ به آهي—اهڙو لڳي ٿو ڄڻ پنهنجو ننڍڙو پرائيويٽ ڪمرو هجي.

پر سچ پڇو ته ڪُشن/ڪمفرٽ ٿورو گهٽ لڳو؛ گهڻو وقت ويهڻ لاءِ مڪمل آرامده ناهي. پر اهو سڀ ڪجهه نظارو cover ڪري ڇڏي ٿو. هتي اچو ته “سٺو سيٽ” کان وڌيڪ “سٺو نظارو” اميد رکو—اهو وڌيڪ صحيح لڳي ٿو.

ديگي تيل آئس ڪريم & ديگي تيل ڪافي: سچي ذائقو ريويو

کائڻ کان اڳ، سچ پڇو ته ڊپ لڳي رهيو هو

هاڻي سڀ کان اهم حصو—ذائقو ريويو. سچ پڇو ته کائڻ کان اڳ تائين دل ۾ ڊپ هو. آئس ڪريم ۾ تيل، ڪافي ۾ تيل… سوچڻ سان ئي ٿورو “ڀيانڪ” لڳي ٿو نه؟ ذهن ۾ تصوير بڻجي ٿي ته ٻئي ميلاپ چرٻي چرٻي، ڳرا، ۽ نه کائڻ جهڙا ٿيندا. مون کي لڳو: “هي ڪيئن ٺيڪ ٿي سگهي ٿو؟”

هڪ چمچو… ۽ سوچ مڪمل بدلجي وئي

پر… هڪ چمچو کائڻ سان ئي سوچ مڪمل اُلٽي ٿي وئي. ديگي تيل مَڪگوڪسو آئس ڪريم ۾ ڪاري تل جي “نٽي” خوشبوءَ وچ ۾ ديگي تيل نرم نرم حل ٿي اچي ٿو—ايترو به تيز ناهي. ۽ سڀ کان اهم: چرٻي وارو احساس بلڪل نه آيو۔ نه، واقعي نه. اُلٽو آخر ۾ خوشبودار “نٽي” نوٽس مٿي اچن ٿا، ۽ مون کي لڳو ته تل جهڙو ذائقو هوندو، پر حيران ڪندڙ طور پسند اچي ويو. kimbugak ۽ ڪمل روٽ فراءِ جي ڪرسپي texture وچ وچ ۾ مزو وڌائي ٿو، سو بور به نٿو ٿئي.

ديگي تيل واري ڪافي به ساڳي طرح. هڪ ڍڪ پيئو ته پوءِ ديگي تيل جي نرم خوشبوءَ بنا تڪليف جي وات ۾ اچي ويهي ٿي. جنهن ڳري/چرٻي واري خدشي کي کڻي آيو هئس، اهو بلڪل غلط ثابت ٿيو—اُلٽو لڳو ته ڪافي جي ڪڙواٽ کي نرم ڪري ٿي.

مثال طور ائين سمجهو: ماڻهوءَ بابت اڳواٽ ٻڌو ته “نه وڻي”، پر جڏهن ملاقات ٿئي ته بلڪل “ميچ” نڪري. ديگي تيل ۽ آئس ڪريم، ديگي تيل ۽ ڪافي—ٻڌڻ ۾ لڳي ٿو ته نه ٺهندا، پر حقيقت ۾ هڪ ٻئي کي زبردست طريقي سان سنڀالي وٺن ٿا. سچ ۾ “حيرت انگيز” جوڙي هئي.

چونچون Daeryong Sanjang جو مجموعي تاثر

Daeryong Sanjang—داخلا کان ئي “Spirited Away” جهڙو احساس، ۽ ديگي تيل جهڙي “جرئتمند” سِگنيچر مينيو تائين—شروع کان آخر تائين عام ٿيڻ کان انڪار ڪندڙ ڪيفي آهي. قيمت ٿوري وڌيڪ آهي، اهو لڪائڻ وارو ناهي. پر ڪانسپٽ، ڪوالٽي ۽ تجربي کي ڏسندي، مون کي لڳي ٿو ته هڪ ڀيرو ضرور آزمائڻ جهڙو آهي. چونچون وڃڻ جو پلان هجي ته ساماڪسان ڪيبل ڪار سان گڏ Daeryong Sanjang کي به ڪورس ۾ شامل ڪريو—پڇتاءُ نه ٿيندو. مان به ايندڙ ڀيري رهجي ويل بيڪري شيون سڀ ٽرائي ڪرڻ لاءِ ضرور واپس ايندس.

هي پوسٽ اصل ۾ https://hi-jsb.blog تي شايع ٿيل هئي.