Shell delicafé in Thailand | eerlijke review uit Rayong

In Rayong, Thailand, zit gewoon een café in een Shell-station

Mijn vrouw is Thais, dus in 2022 woonden we samen in Rayong. Rayong is een kuststad op ongeveer twee tot drie uur rijden van Bangkok, en als je daar echt woont, is een auto eigenlijk onmisbaar. Voor de supermarkt, de markt of gewoon om ergens heen te gaan, stap je steeds weer in de auto. Daardoor kom je automatisch vaak bij Shell-stations terecht. Even tanken, naar het toilet, snel een fles water halen bij de winkel. En toen zag ik dat er aan één kant van het station gewoon een café zat: delicafé.

In Korea zie je niet vaak een café dat letterlijk aan een tankstation vastzit, dus ik vond dat in het begin best bijzonder. In Thailand is dat juist heel normaal. Niet alleen Shell doet dit: bij PTT heb je Café Amazon en bij Bangchak zit vaak hun eigen koffiemerk Inthanin. Bijna elk tankstation heeft wel zo’n eigen café. Thailand heeft veel meer goed ontwikkelde provinciale wegen dan snelwegen, dus het voelt daar niet zoals een Koreaanse snelwegstop. Tankstations langs gewone nationale wegen functioneren eigenlijk als rustpunt. Je tankt, haalt een koffie en gaat daarna weer verder.

Dit is echt zo’n typisch Shell-station dat je vaak langs Thaise wegen ziet. Zie je dat gele schelplogo, dan is de kans groot dat er binnen ook een café zit.

De buitenkant van delicafé is veel mooier dan je verwacht

Dit is dus de buitenkant van delicafé, en als je bij een tankstationcafé iets simpels of wat sjofels verwacht, kun je best verrast zijn. Voor de ingang ligt een kleine vijver en alles is netjes aangekleed met groen, waardoor het meer op een sfeervol buurtcafé lijkt dan op een plek naast de pomp. Thailand heeft sowieso een sterke cafécultuur. In Korea zijn zelfs onafhankelijke cafés vaak groot en zitten grote ketens echt overal. Thailand heeft misschien minder schaal, maar ze zijn er heel goed in om een kleine ruimte gezellig en sfeervol te maken. Je loopt soms een gebouw binnen dat er van buiten nogal gewoontjes uitziet, en binnen blijkt het ineens een totaal andere wereld te zijn. Dat gevoel had ik hier ook. delicafé liet zien dat zelfs een beperkte ruimte in een tankstation best karakter kan hebben.

Voor de ingang stond zelfs een fontein in de vijver. Voor een plek op het terrein van een tankstation vond ik dat best indrukwekkend. Eerlijk is eerlijk: het kan ook gewoon zijn dat juist dit filiaal extra mooi was ingericht. delicafé ziet er namelijk niet overal hetzelfde uit. Sommige vestigingen zijn ruime, vrijstaande gebouwen, terwijl andere meer een klein koffiepunt naast de convenience store zijn. Als je dus elders exact dezelfde sfeer verwacht, kun je zomaar teleurgesteld raken.

De sfeer voelt al bijzonder vanaf de ingang

De toegangsdeur was van hout en had een rond raam erin. Het voelde eerlijk gezegd meer als de ingang van een leuke brunchzaak in de buurt dan als een café bij een tankstation. Op de vloer lag een WELCOME-mat en naast de deur zat een groot raam, waardoor je meteen goed naar binnen kon kijken. Buiten stond ook nog een klein tafeltje, maar in de hitte van Rayong overdag had ik totaal geen zin om daar te gaan zitten.

De toonbank, het menu en hoe royaal Thaise cafés zijn

Achter de toonbank hing het menu en in de vitrine lagen broodjes, snacks en andere kleine dingen. De combinatie van witte tegels en een zwart menubord gaf het geheel een nette, frisse uitstraling. Wat me ook opviel, was de TIP BOX aan de zijkant van de toonbank. In het algemeen zijn drankjes in Thaise cafés goedkoper dan in Korea. En de porties zijn ook echt groter. Bestel je een ijskoud drankje, dan krijg je meestal een grote beker die helemaal vol zit, inclusief ijs, waardoor het bijna voelt alsof je voor de prijs van één drankje er twee krijgt. Mijn vrouw en ik konden allebei gewoon iets bestellen zonder dat het duur aanvoelde.

Naast de toonbank lagen ook allerlei verpakte snacks. Precies het soort dingen dat je makkelijk meepakt als je onderweg bent.

Er hing ook informatie over korting en puntensystemen. De lokale klanten leken dat soort voordelen echt goed in de gaten te houden.

Het bord van delicafé verandert nu langzaam in Shell Café

Dit is het delicafé-bord van buitenaf. Deze foto heb ik in 2022 gemaakt, maar inmiddels is de rebranding naar Shell Café(Shell Cafe) bezig. In 2022 opende in Bangkok het eerste Shell Café, en daarna is die verandering stap voor stap verder uitgerold. Als je nu gaat, kan het dus zijn dat het bord er anders uitziet. Toch zijn er nog best veel vestigingen waar de naam delicafé nog gewoon hangt. Alleen de naam verandert; het menu en de manier van werken zijn in grote lijnen bijna hetzelfde.

De zitplekken binnen en de algemene sfeer

Binnen is er veel glas, waardoor het uitzicht van buiten echt mee naar binnen komt. De zitplekken zijn verdeeld tussen ronde tafels en een bartafel langs het raam. Als je aan de bar zit, kijk je zo uit op het tankstation. Er waren niet heel veel zitplaatsen, maar omdat het rond lunchtijd toch vrij rustig was, voelde het juist stil en ontspannen aan.

Je komt er ook traditionele Thaise snacks tegen

Op de tafel bij het raam lagen ook traditionele Thaise snacks. Er waren dingen zoals Kluai Muan (bananenrol) en Kanom Pia, een soort gebakje met mungbonenvulling. Het leek niet op een standaard product van het hoofdkantoor van de keten, maar eerder op iets dat dit filiaal zelf had neergelegd. In Thaise cafés zie je best vaak dat er naast koffie ook lokale snacks uit de regio worden verkocht.

Het uitzicht naar buiten laat je even vergeten dat je bij een tankstation zit

Als je van binnen naar buiten kijkt, zie je achter de vijver het tankstation liggen. Thailand is het hele jaar warm, dus als je daar vijf minuten buiten staat, loopt het zweet al langs je rug. Grappig genoeg had ik soms juist het gevoel dat de Koreaanse zomer nog agressiever heet kon aanvoelen. In Thailand is het eigenlijk elke dag warm op een vergelijkbare manier, terwijl Korea soms van die plotselinge hittegolven heeft die echt binnenkomen. Hoe dan ook: zodra je een ruimte met airco binnenloopt, voelt het meteen alsof je weer kunt ademen. Met een koud drankje in je hand en uitzicht op bomen en die fontein vergeet je even dat je gewoon in een tankstation zit. Mijn vrouw zei zelfs dat ze hier eigenlijk helemaal niet meer weg wilde en bestelde nog een kop koffie extra.

Glas tot aan het plafond, maar toch knus overdag

Op de houten plank bij het raam stonden potten met snacks, en als je omhoog keek, zag je door het glas de takken van de bomen. De lampen hingen tussen die takken, waardoor het ondanks het daglicht toch opvallend knus aanvoelde. Ik herinner me ook nog die subtiele geur van geroosterde koffiebonen die in de ruimte hing. Op dit punt vraag je je bijna af wie nog zou geloven dat dit gewoon een tankstationcafé is.

De bakkerijhoek is vrij basic

In de vitrine lagen basisdingen zoals croissants, donuts, egg tarts en sandwiches, plus water en cola. De keuze is niet enorm uitgebreid. Het voelde een beetje als het bakkerijgedeelte van een goedkope koffieketen. Je krijgt hier niet dat overdreven luxe gevoel van een grote bakery café, maar voor onderweg langs een Thaise hoofdweg is het precies goed: simpel, makkelijk en snel.

Het menu staat ook in het Engels, dus bestellen is makkelijk

Het menubord hing groot aan de muur achter de toonbank. De categorieën waren onder andere Coffee, Signature Coffee, Bubble Milk Tea, Tea, Milk/Chocolate en Smoothie/Soda. Onder het Thais stond overal ook Engels, dus zelfs als je geen Thais kunt lezen, kun je hier zonder problemen bestellen. Thailand krijgt enorm veel buitenlandse bezoekers, dus ik heb bijna nooit meegemaakt dat een franchisecafé daar géén Engelstalige menukaart had.

Koffie bestellen in Thailand: dit moet je echt even weten

Van de drankjes zelf heb ik helaas geen foto gemaakt. We dronken ze meteen op zodra we ze kregen. Ik bestelde een americano en mijn vrouw koos een café latte. Er is hier wel één punt dat je echt moet onthouden: als je in een Thais café een americano bestelt, zit er vaak standaard siroop in. Ik houd niet van zoete koffie, dus ik zei er apart bij dat ik de siroop er niet in wilde. Doe je dat niet, dan krijg je zomaar een zoete americano.

Met latte is het eigenlijk hetzelfde verhaal. Het hoeft niet per se de versie te zijn die je uit Korea of Europa kent, dus espresso met gestoomde melk en verder niets. In Thaise latte zit regelmatig gecondenseerde melk of standaard al suiker. De koffiecultuur in Thailand leunt van oorsprong wat meer naar zoet en sterk, dus de recepten kunnen behoorlijk anders uitpakken dan je gewend bent.

Eerlijk gezegd zijn er ook wat minpunten

In veel Thaise binnenruimtes staat de airco duidelijk harder dan in Korea. Als je net bezweet van buiten naar binnen loopt, voelt dat eerst hemels, maar na een tijdje krijg je het gewoon koud. Bij delicafé was dat ook zo. Een dun vest of licht jasje meenemen is echt slim. En de toiletten zitten niet in het café zelf; je moet gebruikmaken van het algemene toilet van het tankstation. Het is niet ver lopen, maar het is dus niet iets waar je direct vanuit het café in stapt.

Bij Shell zit niet altijd alleen delicafé

Goed om te weten: in sommige Shell-stations zit naast delicafé ook nog een ander koffiemerk. In de omgeving van Chiang Mai zijn er bijvoorbeeld Shell-locaties met een onafhankelijk café dat Forty-Nine Coffee House heet, en er zouden ook vestigingen zijn met lokale koffiemerken uit Noord-Thailand zoals Doi Chaang. Het verschilt dus per tankstation welk café er precies binnen zit. Kijk je naar heel Thailand, dan is Café Amazon van PTT met meer dan 5.000 vestigingen veruit het grootst. PunThai Coffee en Inthanin zitten ook allebei boven de 1.000 filialen. Shell Café zit nog maar rond de 100 locaties, dus het is qua omvang kleiner, maar ik kreeg wel de indruk dat ze meer aandacht aan de kwaliteit van hun bonen besteden dan ik vooraf had verwacht.

Geen plek waar je speciaal voor omrijdt, wel fijn als je er toch bent

Als je me vraagt of delicafé een café is waar je expres voor naartoe moet rijden, dan is mijn eerlijke antwoord: nee, niet echt. Het café zelf is geen bestemming op zich. Maar als je in Rayong woont, of ergens in Thailand met de auto onderweg bent en je stopt bij een Shell-station, dan is het zonde om alleen te tanken en weer weg te rijden. Loop gewoon even naar binnen. Voor een korte pauze met goedkope koffie en goede airco is het echt een prima plek.

Je krijgt er namelijk een klein inkijkje in de Thaise cultuur van tankstationcafés langs de provinciale wegen, iets wat in Korea toch heel anders voelt. Een tankstation waar je eerder koffiebonen ruikt dan benzine? Dat soort alledaagse momenten uit Rayong mis ik soms nog steeds.

Dit artikel is geschreven op basis van een bezoek in 2022. Het menu, de prijzen en andere details kunnen inmiddels veranderd zijn, dus check dat vooraf even.