ຄາເຟປ່າໄມ້ບັນຍາກາດດີ ກັບເຮືອນໄມ້ສຸດອົບອຸ່ນ

ຄາເຟເຮືອນໄມ້ທີ່ຊ່ອນຕົວຢູ່ໜ້າປ່າພັກຜ່ອນທໍາມະຊາດຈາງແທຊານ

ມື້ນັ້ນຂ້ອຍໄປປ່າພັກຜ່ອນທໍາມະຊາດຈາງແທຊານເພື່ອໄປເບິ່ງໃບໄມ້ປ່ຽນສີ. ການເຂົ້າຄາເຟບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນແຜນເລີຍ.

ຕົ້ນເດືອນ 11 ປີ 2025 ຂ້ອຍຂັບລົດໄປຈາງແທຊານກັບພັນລະຍາຕັ້ງແຕ່ເຊົ້າ. ຂ້ອຍກໍຮູ້ຢູ່ແລ້ວວ່າຈາງແທຊານໃນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນນັ້ນຄົນນິຍົມຫຼາຍປານໃດ, ແຕ່ພໍໄປຮອດປະມານ 9 ໂມງ ບ່ອນຈອດລົດກໍແນ່ນເຕັມສຸດໆຈິງ. ໂຊກດີທີ່ກົງທາງເຂົ້າປ່າມີບ່ອນຈອດລົດຂອງຄາເຟໂດຍສະເພາະ ເລີຍຈອດລົດໄດ້ຢູ່ບ່ອນນັ້ນ. ຕອນນັ້ນຄິດງ່າຍໆວ່າ ເຂົາໃຫ້ຈອດລົດ ກໍຄວນເຂົ້າໄປຊື້ກາເຟຈັກຈອກ. ແຕ່ທັນທີທີ່ລົງຈາກລົດແລ້ວເງີຍໜ້າຂຶ້ນເບິ່ງຕຶກ, ມັນຮູ້ສຶກເລີຍວ່ານີ້ບໍ່ແມ່ນສະຖານທີ່ທີ່ຈະຊື້ກາເຟແລ້ວອອກມາທັນທີ.

ຕົວອາຄານສ້າງຈາກໄມ້ທ່ອນ, ຫຼັງຄາສາມຫຼ່ຽມສູງແຫຼມ, ແລະປະຕູເຂົ້າຮູບໂຄ້ງ. ຂ້າງຫຼັງມີພູເຂົາແລະປ່າເມຕາເຊຄວອຍາທີ່ແນ່ນໜາ ປົນກັບສີແດງຂອງໃບໄມ້ລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ ໂອບລ້ອມຕົວອາຄານໄວ້ທັງຫຼັງ. ຊົ່ວຂະນະນຶ່ງຂ້ອຍງົດໄປເລີຍວ່າ ນີ້ຢູ່ເກົາຫຼີ ຫຼື ຢູ່ເຮືອນພັກກາງພູແຫ່ງໃດແຫ່ງນຶ່ງໃນຢຸໂຣບ. ຖ້າຂັບລົດຈາກຍ່ານກາຊູວອນໃນເມືອງແດຈອນຈະໃຊ້ເວລາປະມານ 30 ນາທີ, ແຕ່ພໍໄປຮອດແລ້ວຮູ້ສຶກໄດ້ເລີຍວ່າແມ່ນແມ່ນອາກາດກໍຕ່າງກັນ.

ພັນລະຍາຂອງຂ້ອຍມາຈາກປະເທດທີ່ເຫມືອນຈະເປັນລະດູຮ້ອນຕະຫຼອດປີ. ນາງຢູ່ເກົາຫຼີມາ 3 ປີແລ້ວ, ແຕ່ເປັນຄົນທີ່ເຕີບໃຫຍ່ໃນບ່ອນທີ່ບໍ່ຄ່ອຍມີລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນແບບນີ້. ເພາະສະນັ້ນທຸກຄັ້ງທີ່ລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນມາຮອດເກົາຫຼີ, ນາງຈະນັ່ງເບິ່ງອອກໄປນອກໜ້າຕ່າງດົນຂຶ້ນອີກໜ່ອຍ. ຄົນທີ່ຊວນໄປຈາງແທຊານກ່ອນກໍຄືນາງ. ນາງບອກວ່າ ຖ້າຈະໄປ ກໍຕ້ອງໄປຕອນທີ່ມັນງາມທີ່ສຸດ.

ຮູບທັງໝົດໃນບົດນີ້ ຂ້ອຍເປັນຄົນຖ່າຍເອງໃນມື້ນັ້ນ.

ພາບດ້ານນອກຂອງຄາເຟ — ຄວາມເປັນເຮືອນພັກກາງພູທີ່ປ່າເປັນຄົນສ້າງໃຫ້ສົມບູນ

ນີ້ແມ່ນພາບດ້ານນອກຂອງຄາເຟ. ຖ້າເວົ້າຕາມຕົງ ຖ້າເອົາອາຄານນີ້ອອກມາດູລໍາພັງ ມັນອາດຈະຍັງບໍ່ຊັດຫຼາຍວ່າເປັນເຮືອນພັກແບບຢຸໂຣບ. ແຕ່ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ຄາເຟນີ້ຮູ້ສຶກເຫມືອນເຮືອນພັກກາງພູຈິງໆ ກໍຄືຈາງແທຊານນີ້ແຫຼະ. ມີພູເຂົາແລະຕົ້ນໄມ້ແນ່ນໜາຢູ່ດ້ານຫຼັງ ໂອບອາຄານໄວ້ຈົນທັງອາຄານແລະທໍາມະຊາດຖືກມັດເຂົ້າເປັນອັນດຽວ, ແລ້ວບັນຍາກາດນັ້ນມັນກໍສົມບູນຂຶ້ນມາ. ຫີນຢູ່ລານດ້ານໜ້າ, ຕົ້ນໄມ້ນ້ອຍໆ, ແມ່ນແຕ່ຊານໄມ້ທີ່ເຫັນຢູ່ຂ້າງໆ ກໍໃຫ້ຄວາມຮູ້ສຶກເຫມືອນຖືກຝັງຢູ່ໃນປ່າ, ຈົນຄາເຟກາຍເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງທິວທັດໄປເລີຍ. ຖ້າອາຄານນີ້ຢູ່ໃນເມືອງ ມັນກໍຈະເປັນແຄ່ຄາເຟສວຍໆແຫ່ງໜຶ່ງ. ແຕ່ພໍມີພື້ນຫຼັງເປັນຈາງແທຊານ ມັນກາຍເປັນສະຖານທີ່ອີກແບບໄປເລີຍ.

ເພາະເປັນຕົ້ນເດືອນ 11 ໃບໄມ້ຍັງບໍ່ໄດ້ຫຼົ່ນໝົດ. ມີທັງສີຂຽວ, ສີເຫຼືອງ ແລະ ສີແດງປົນກັນຢູ່, ແລະພໍມັນມາຄູ່ກັບອາຄານໄມ້ທ່ອນ ມັນຍິ່ງເຫມືອນຮູບວາດ. ຕອນນັ້ນຂ້ອຍກໍເຂົ້າໃຈເລີຍວ່າ ເປັນຫຍັງບ່ອນຈອດລົດຈຶ່ງເຕັມແນ່ນຂະນາດນັ້ນ.

ພໍເຂົ້າໄປໃກ້ໆ ປະຕູເຂົ້າຮູບໂຄ້ງດູສົງ່າຫຼາຍກວ່າທີ່ຄິດ. ມີປ້າຍຮ້ານແຂວນຢູ່ເທິງເສົາໄມ້ທ່ອນ, ແລະດ້ານໃນຂອງໂຄ້ງນັ້ນຕົບແຕ່ງດ້ວຍໄມ້ສີເຂັ້ມ. ທາງດ້ານຂວາມອງເຫັນທັງບ່ອນຈອດລົດແລະພູເຂົາໃນຄັ້ງດຽວ, ແຖມວັນນັ້ນຟ້າແຈ້ງຫຼາຍ ເລີຍເຮັດໃຫ້ມຸມນີ້ຖ່າຍຮູບອອກມາງາມເປັນພິເສດ.

ຖ້າເບິ່ງຈາກຂ້າງ ຕົວອາຄານໃຫຍ່ກວ່າທີ່ຄິດອີກ. ກໍາແພງໄມ້ທ່ອນຍາວຕໍ່ເນື່ອງກັບໜ້າຕ່າງແບບຕາຂ່າຍ, ແລະຂ້າງໜ້າກໍມີຊານໄມ້ກວ້າງໃຫ້ນັ່ງດື່ມກາເຟໄດ້. ເຫັນຄົນທີ່ກໍາລັງອອກຈາກປະຕູຕົງທາງເຂົ້ານັ້ນບໍ? ເປີດປະຕູອອກມາກໍເຈີພູເຂົາເລີຍ. ຄວາມທີ່ບໍ່ມີເສັ້ນແບ່ງລະຫວ່າງຄາເຟກັບປ່າ ນີ້ແຫຼະແມ່ນຈຸດເດັ່ນທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງຮ້ານນີ້.

ຂ້ອຍລອງຖ່າຍຮູບແບບເງີຍໜ້າຂຶ້ນໄປຫາຊ່ອງໂຄ້ງ. ເສັ້ນໂຄ້ງ, ເສົາໄມ້ທ່ອນ ແລະ ປ້າຍສີທອງຢູ່ເທິງນັ້ນ. ພໍໄດ້ຟ້າເປັນພື້ນຫຼັງ ມັນອອກມາເທ່ຫຼາຍ. ລາຍລະອຽດນ້ອຍໆແບບນີ້ແຫຼະ ທີ່ເຮັດໃຫ້ຕ່າງກັນລະຫວ່າງ “ຄາເຟທີ່ສວຍ” ກັບ “ຄາເຟທີ່ມີອາລົມບັນຍາກາດ”.

ຂ້າງໃນຮ້ານ — ພື້ນທີ່ອົບອຸ່ນທີ່ສ້າງຈາກເພດານສູງ ແລະ ໄມ້ສີອຸ່ນ

ຂ້າງນອກໃຫ້ອາລົມເຫມືອນເຮືອນພັກກາງພູແບບຢຸໂຣບ, ແຕ່ພໍເຂົ້າມາຂ້າງໃນມັນກໍອີກແບບນຶ່ງ. ເພດານເປີດສູງຕາມຮູບຫຼັງຄາສາມຫຼ່ຽມ ຈົນບໍ່ຮູ້ສຶກອຶດອັດເລີຍ, ແລະຕາມຝາກໍມີປະຕູຮູບໂຄ້ງຢູ່ຫຼາຍຈຸດ. ໂທນສີໂດຍລວມແມ່ນໄມ້ສີນ້ໍາຕານອົບອຸ່ນ, ແຕ່ຕ່າງຈາກຄວາມຮູ້ສຶກແປກໃໝ່ຈາກຂ້າງນອກ, ຂ້າງໃນໃຫ້ຄວາມຮູ້ສຶກອົບອຸ່ນແລະຜ່ອນຄາຍກ່ອນເລີຍ. ມັນເຫມືອນການເອົາຄວາມໂຣແມນຕິກແບບຢຸໂຣບຂອງດ້ານນອກ ມາຜະສົມກັບຄວາມອົບອຸ່ນແບບຕາເວັນອອກ. ທີ່ນັ່ງກໍຫຼາກຫຼາຍ: ທັງໂຕະທົ່ວໄປ, ໂຕະແບບບາ ແລະ ບ່ອນນັ່ງພື້ນ, ເລືອກນັ່ງໄດ້ຕາມທີ່ຊອບ.

ເພາະໄປແຕ່ເຊົ້າ ເລີຍມີລູກຄ້າພຽງສອງສາມກຸ່ມເທົ່ານັ້ນ. ສຽງການຊົງກາເຟເຕັມໄປທົ່ວພື້ນທີ່, ແລະຮູ້ສຶກຄືກັບວ່າກິ່ນກາເຟແຊກຢູ່ຕາມຊ່ອງໄມ້. ພັນລະຍາຂອງຂ້ອຍພໍເຂົ້າມາກໍຢຸດເລີຍ ພ້ອມກັບເງີຍເບິ່ງເພດານ. ຄືຈະຕົກໃຈທັງຄວາມສູງ ແລະ ໂຄມໄຟທີ່ຫ້ອຍລົງມາ. ເລີຍເຮັດໃຫ້ເລືອກບ່ອນນັ່ງໄດ້ຊ້າໆ ແລະ ຖ່າຍຮູບໄດ້ແບບສະບາຍໆ.

ບ່ອນນັ່ງພື້ນ — ຄວາມສະບາຍທີ່ໄດ້ຈາກການຖອດເກີບແລ້ວຂຶ້ນໄປ

ນີ້ແມ່ນໂຊນນັ່ງພື້ນ ແລະ ສ່ວນຕົວຂ້ອຍມັກບ່ອນນີ້ທີ່ສຸດ. ມີພື້ນໄມ້, ເບາະກົມ ແລະ ໂຕະຕໍ່ໍ່າຈັດໄວ້ແບບພໍດີ. ພໍຖອດເກີບແລ້ວຂຶ້ນໄປນັ່ງ ມັນໃຫ້ອາລົມເຫມືອນໄປຫາບ້ານໃຜຈັກຄົນ. ດ້ານຂ້າງມີຊ່ອງຮູບໂຄ້ງທະລຸໄປຫາອີກພື້ນທີ່ໜຶ່ງ, ເລີຍເຮັດໃຫ້ແມ່ນຈະເປັນບ່ອນນັ່ງພື້ນ ແຕ່ກໍບໍ່ຮູ້ສຶກອຸດອັດເລີຍ. ຖ້າມາກັບຄອບຄົວ ຫຼື ມາຫຼາຍຄົນ ຂ້ອຍແນະນໍາບ່ອນນີ້.

ແມ່ນແຕ່ໂຊນໂຕະທົ່ວໄປກໍຜ່ານຕາໄປບໍ່ໄດ້. ມີໂຕະຮູບໄຂ່ສີເຂັ້ມ ແລະ ເກົ້າອີ້ທີ່ມີເບາະສີແດງຈັດລ້ອມຢູ່, ແລະການຈັບຄູ່ສີນີ້ເຂົ້າກັບພື້ນທີ່ໄມ້ຫຼາຍ. ເພາະຢູ່ຂ້າງໜ້າຕ່າງ ພໍນັ່ງລົງແລ້ວທິວທັດຂ້າງນອກກໍເຂົ້າມາຢູ່ໃນສາຍຕາແບບທໍາມະຊາດເລີຍ. ຮູ້ສຶກຄືກັບຈາງແທຊານໃນຕົ້ນເດືອນ 11 ຖືກໃສ່ໄວ້ໃນກອບໜ້າຕ່າງ.

ຂ້ອຍຖ່າຍໂຊນນັ່ງພື້ນຈາກອີກມຸມໜຶ່ງ. ຕົງນີ້ມີປະຕູອອກໄປຫາຊານນອກຢູ່ໃກ້ໆ ເລີຍເຮັດໃຫ້ແສງແດດສ່ອງເຂົ້າມາເຕັມໆ. ຖ້າໄດ້ມານັ່ງບ່ອນນີ້ຕອນບ່າຍ ຮັບແດດໄປດ້ວຍ ດື່ມກາເຟໄປດ້ວຍ ຄົງຈະຮູ້ສຶກຮັກສາໃຈຫຼາຍໆເລີຍ, ແຕ່ພວກເຮົາໄປຕອນເຊົ້າ ເລີຍບໍ່ທັນເວລານັ້ນ. ຄັ້ງໜ້າຖ້າມາອີກ ຂ້ອຍຄົງຈະຕັ້ງໃຈມາໃຫ້ຕົງກັບຕອນບ່າຍ.

ໂຄມໄຟເພດານ — ລາຍລະອຽດທີ່ເຮັດໃຫ້ພື້ນທີ່ສົມບູນ

ລອງເງີຍເບິ່ງເພດານແນ່. ມີໂຄມໄຟກົມໃຫຍ່ໆຫ້ອຍລົງມາເປັນແຖວ, ແລະນີ້ແຫຼະແມ່ນຈຸດສໍາຄັນທີ່ເຮັດໃຫ້ບັນຍາກາດພາຍໃນຂອງຄາເຟນີ້ສົມບູນ. ຮູບຊົງທີ່ຫ້ອຍຢູ່ລະຫວ່າງຄານໄມ້ ເຮັດໃຫ້ພື້ນທີ່ເບິ່ງກວ້າງຂຶ້ນຫຼາຍ, ແລະແສງທີ່ກະຈາຍອອກແບບນຸ່ມໆກໍເຮັດໃຫ້ໂທນໂດຍລວມອົບອຸ່ນຂຶ້ນ.

ຖ້າເບິ່ງໃກ້ໆ ໂຄມໄຟນີ້ຈະເຫັນເປັນຮູບກົມສອງສາມລູກຊ້ອນກັນ, ແລະວັດສະດຸກໍຄ້າຍເຈ້ຍຮັນຈີ. ຂ້າງຫຼັງຍັງເຫັນໜ້າຕ່າງກົມ ແລະ ໂຄມໄຟຕິດຝາດ້ວຍ. ແຕ່ລະບ່ອນນັ່ງມີສະໄຕລ໌ໂຄມໄຟບໍ່ເໝືອນກັນ ເລີຍເຮັດໃຫ້ບັນຍາກາດປ່ຽນໄປນິດໜ່ອຍຕາມບ່ອນທີ່ນັ່ງ. ຈຸດແບບນີ້ແຫຼະທີ່ເຮັດໃຫ້ຮູ້ສຶກວ່າ ນີ້ແມ່ນຄາເຟທີ່ໃສ່ໃຈເລື່ອງການຕົບແຕ່ງຈິງໆ.

ລະບຽງນອກ — ດື່ມກາເຟພ້ອມມີປ່າຢູ່ກົງໜ້າ

ຂ້າງໃນກໍດີ, ແຕ່ຖ້າອາກາດດີ ລອງອອກມານັ່ງຂ້າງນອກເບິ່ງ. ຢູ່ລະບຽງມີໂຕະແລະເກົ້າອີ້ເຫຼັກຈັດໄວ້, ແລະພໍມອງຜ່ານຮາວອອກໄປ ຕົ້ນໄມ້ກໍຢູ່ກົງໜ້າເລີຍ. ລະຍະຫ່າງກັບປ່າໃກ້ຫຼາຍແທ້ໆ ຈົນນັ່ງຢູ່ແລ້ວໄດ້ຍິນສຽງໃບໄມ້ໄຫວຕາມລົມ. ກາເຟທີ່ດື່ມໃນຮ້ານ ກັບກາເຟທີ່ດື່ມຢູ່ບ່ອນນີ້ ມັນຕ່າງກັນຊັດໆ. ແມ່ນລາເຕ້ຈອກດຽວກັນແຫຼະ, ແຕ່ພໍອາກາດຕ່າງ ມັນກໍຄືຊາດຕ່າງໄປນໍາ.

ຂ້າງອາຄານກໍຍັງມີບ່ອນນັ່ງນອກອີກ. ມີເກົ້າອີ້ໂທນສີອ່ອນຈັດວາງຢູ່ກົງໜ້າກໍາແພງໄມ້ທ່ອນ, ແຖມຂ້າງເທິງມີຫຼັງຄາຄຸ້ມນິດໜ່ອຍ ເລີຍນັ່ງຢູ່ໃນຮົ່ມໄດ້ແມ່ນວ່າແດດຈະແຮງ. ແມ່ນແຕ່ຕອນທີ່ຂ້າງໃນເຕັມ ບ່ອນນີ້ກໍຍັງອາດຈະມີບ່ອນວ່າງຢູ່, ດັ່ງນັ້ນຢ່າເດີນຜ່ານໄປຊື່ໆ.

ຊານໄມ້ດ້ານລຸ່ມ — ບ່ອນນັ່ງລັບທີ່ຖືກລ້ອມດ້ວຍປ່າ

ນີ້ແມ່ນຊານໄມ້ດ້ານລຸ່ມທີ່ເບິ່ງຈາກຂ້າງເທິງ. ມີຮົ່ມກັນແດດ 3 ຄັນກາງອອກຢູ່, ແລະມີໂຕະຈັດໄວ້ເທິງຊານໄມ້ ແຕ່ຮອບໆນັ້ນແມ່ນປ່າລ້ວນໆ. ມັນເປັນບ່ອນນັ່ງທີ່ສາມາດດື່ມກາເຟທ່າມກາງຕົ້ນໄມ້ໄດ້ແບບຈິງໆ, ແລະຂ້ອຍຮູ້ສຶກວ່າຄົນຫຼາຍຄົນອາດຈະໄປແລ້ວກໍບໍ່ຮູ້ເລີຍວ່າມີບ່ອນນັ່ງແບບນີ້. ຕ້ອງລອງລົງໄປເບິ່ງຈັກເທື່ອແທ້ໆ.

ຕູ້ໂຊວ໌ຂອງຫວານ — ເຄົາເຕີທີ່ເລືອກຫຍັງກໍມ່ວນ

ພໍໄດ້ບ່ອນນັ່ງແລ້ວ ຂ້ອຍໄປທີ່ເຄົາເຕີ, ແຕ່ພໍຢືນຢູ່ໜ້າຕູ້ແຊ່ເຢັນໂຊວ໌ຂອງຫວານ ກ້າວຂາຕໍ່ບໍ່ອອກເລີຍ. ຊັ້ນເທິງມີກາໂຕຊັອກໂກແລັດໃສ່ຈ່າຍຂຽວ ທີ່ມີສີຂຽວເຂັ້ມຢູ່ຂ້າງນອກ ແລະ ມີຊັ້ນຄຣີມສີເຫຼືອງຢູ່ເທິງ, ຈົນດ້ານຕັດຂອງມັນສະດຸດຕາຫຼາຍ. ຊັ້ນກາງມີເທີຣີນຊັອກໂກແລັດກັບຊີສເຄັກແບບບາສກ໌ວາງຄູ່ກັນ, ແລະ ຊັ້ນລຸ່ມມີນ້ໍາຜົນໄມ້ຄັ້ນສົດຫຼາຍສີຮຽງໄວ້, ດັ່ງນັ້ນຄົນທີ່ບໍ່ດື່ມກາເຟກໍຍັງມີຫຍັງໃຫ້ເລືອກ. ພໍຢືນຢູ່ໜ້າຕູ້ນີ້ແລ້ວ ການຈະເລືອກແຄ່ຢ່າງດຽວບໍ່ງ່າຍເລີຍ.

ຂ້າງຕູ້ໂຊວ໌ຍັງມີຊັ້ນວາງເບເກີຣີອີກ. ມີເຂົ້າຈີ່ເກືອລາຄາປະມານ $3, ເຂົ້າຈີ່ເກືອໃສ່ໝາກເກັດຈາກກົງຈູລາຄາປະມານ $4.5, ແລະຂ້າງໆກັນກໍມີຄຸກກີຊັອກໂກແລັດເຂັ້ມລາຄາປະມານ $3.5, ຄຸກກີແອັບເປິ້ນຄຣັມເບິ້ນລາຄາປະມານ $3.2, ແລະ ຄຸກກີມັດຊະກັບແມັກຄາດາເມຍຂາວລາຄາປະມານ $3.5. ທາງຫຼັງຍັງເຫັນຟີນອງຊຽ ແລະ ມາເດີແລນນໍາ. ຄຸກກີແຕ່ລະອັນໃຫຍ່ແລະໜັກດີຫຼາຍ ຈົນຮູ້ສຶກວ່າສັ່ງມາກິນກັບກາເຟພຽງອັນດຽວກໍພໍແລ້ວ.

ຂ້ອຍຖ່າຍໃກ້ໆຂອງປາມມີກາເຣລາຄາປະມານ $3.8 ແລະ ເຂົ້າຈີ່ເກືອລາຄາປະມານ $3. ປາມມີກາເຣເປັນແປ້ງພາຍທີ່ມີຊັ້ນຊັອກໂກແລັດຄຸ້ມຢູ່ເທິງ ແລະ ຂະໜາດກໍໃຫຍ່ພໍສົມຄວນ, ສ່ວນເຂົ້າຈີ່ເກືອມີຮູບກົມໆ ແລະ ມີເມັດເກືອໂຮຍຢູ່ເທິງໜ້າ. ຊະນິດຂອງຂອງກິນມີຫຼາຍກວ່າທີ່ຄິດ, ດັ່ງນັ້ນຖ້າເປັນຄົນຊອບເຂົ້າຈີ່ ຈະຮູ້ສຶກມ່ວນຕອນເລືອກແນ່ນອນ.

ເມນູທີ່ສັ່ງ — ຊາຊິດຣັສເລິບ, ຄາເຟລາເຕ້ ແລະ ເຂົ້າຈີ່ເກືອ

ຫຼັງຈາກຄິດຢູ່ດົນ ສຸດທ້າຍກໍສັ່ງແບບນີ້. ຂ້ອຍສັ່ງຊາທີ່ຊື່ວ່າ ຊິດຣັສເລິບ, ພັນລະຍາສັ່ງຄາເຟລາເຕ້, ແລະ ເພີ່ມເຂົ້າຈີ່ເກືອອີກຫນຶ່ງອັນ. ຊິດຣັສເລິບແມ່ນຊາທີ່ມາໃນກາແກ້ວ ມີກີບດອກໄມ້ແຫ້ງແລະສະຫມຸນໄພແຊ່ຢູ່ໃນນ້ໍາ ຈົນຄ່ອຍໆປ່ອຍສີອອກມາ. ຂ້າງໆກັນຈະມີຈອກແກ້ວເປົ່າໃຫ້ ແລະ ຕ້ອງຮິນດື່ມເອງ.

ລະຫວ່າງທີ່ສັ່ງແລ້ວນັ່ງຖ້າຢູ່ບ່ອນ, ຂ້ອຍໄດ້ມອງອອກໄປນອກໜ້າຕ່າງ. ຕົ້ນໄມ້ທີ່ມີທັງສີຂຽວແລະສີແດງ ເຕັມກະຈົກຢູ່ກົງໜ້າ. ພັນລະຍາຂອງຂ້ອຍນັ່ງເບິ່ງອອກໄປຂ້າງນອກຢູ່ດົນໆໂດຍບໍ່ເວົ້າຫຍັງ. ສໍາລັບຄົນທີ່ເຕີບໃຫຍ່ໃນປະເທດທີ່ບໍ່ມີໃບໄມ້ປ່ຽນສີ ການເຫັນສີຂອງໃບໄມ້ປ່ຽນໄປແບບນີ້ ຄົງເປັນພາບທີ່ມະຫັດສະຈັນທຸກຄັ້ງ. ແມ່ນແຕ່ຢູ່ເກົາຫຼີມາ 3 ປີແລ້ວ ພໍເຂົ້າລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນທີໃດ ນາງກໍຈະນັ່ງເບິ່ງຂ້າງນອກດົນກວ່າປົກກະຕິຢູ່ດີ.

ຊິດຣັສເລິບ — ຊາທີ່ແຄ່ໄດ້ເບິ່ງກໍຮູ້ສຶກດີແລ້ວ

ຢູ່ໃນກາມີກີບດອກໄມ້ສີສົ້ມ ແລະ ສະຫມຸນໄພສີຂຽວລອຍຢູ່, ເປັນພາບທີ່ເຫັນແລ້ວອາລົມດີຂຶ້ນທັນທີ. ກິ່ນກໍຫອມຂຶ້ນມາອ່ອນໆນໍາ. ທຸກຄັ້ງທີ່ເປີດຝາກາ ກິ່ນຊິດຣັສຈະລອຍອອກມາ ແລະ ຮູ້ສຶກໄດ້ເລີຍວ່າມັນຄົນລະລະດັບກັບຊາຖົງທົ່ວໄປ.

ນີ້ແມ່ນພາບລວມທັງໝົດທີ່ເບິ່ງຈາກຂ້າງເທິງ. ມີກາຊິດຣັສເລິບ, ຄາເຟລາເຕ້ ແລະ ເຂົ້າຈີ່ເກືອວາງຢູ່ເທິງຖາດດ້ວຍກັນ. ຖ້າໄປຄາເຟກັນສອງຄົນແລ້ວລັງເລວ່າຈະສັ່ງຫຍັງ ສັ່ງແບບນີ້ກໍໄດ້: ຊາຫນຶ່ງ, ກາເຟຫນຶ່ງ, ແລະ ເຂົ້າຈີ່ຫນຶ່ງ. ຊຸດນີ້ຖືວ່າໂອເຄຫຼາຍເລີຍ.

ຄາເຟລາເຕ້ ແລະ ເຂົ້າຈີ່ເກືອ

ນີ້ແມ່ນຄາເຟລາເຕ້ທີ່ພັນລະຍາຂອງຂ້ອຍສັ່ງ. ມີລາຍຮູບຫົວໃຈຢູ່ເທິງໜ້າ ແລະ ໂຟມກໍລະອຽດຫຼາຍ ຈົນກ່ອນດື່ມພວກເຮົານັ່ງເບິ່ງມັນຢູ່ດົນ. ພໍນາງຈິບໄປຄໍາໜຶ່ງ ກໍບອກວ່າມັນນຸ່ມຫຼາຍ. ເພາະສັດສ່ວນນົມສູງ ລົດຂົມເລີຍເກືອບບໍ່ມີ, ດັ່ງນັ້ນຄົນທີ່ປົກກະຕິບໍ່ຄ່ອຍດື່ມກາເຟກໍດື່ມໄດ້ບໍ່ຫນັກ.

ນີ້ແມ່ນເຂົ້າຈີ່ເກືອ. ຜິວຂ້າງນອກອົບອອກມາມັນງາມ ແລະ ມອງເຫັນເມັດເກືອຢູ່ເທິງນິດໜ່ອຍ. ຂະໜາດປະມານຝາມື, ແຕ່ຂ້າງນອກກອບ ຂ້າງໃນໜຽວນຸ່ມ. ພໍກິນຄູ່ກັບລາເຕ້ ຄວາມເຄັມນ້ອຍໆ ແລະ ຄວາມຫອມມັນຈະສະຫຼັບກັນເຂົ້າມາ ຈົນມືຢາກຈັບຕໍ່ເລື້ອຍໆ. ພວກເຮົາສອງຄົນສັ່ງອັນດຽວ ເລີຍຮູ້ສຶກເສຍດາຍນິດໜ່ອຍ. ຄັ້ງໜ້າຄົງຈະສັ່ງຄົນລະອັນແນ່.

ຂ້ອຍຖ່າຍລາເຕ້ອີກຮູບຈາກອີກມຸມໜຶ່ງ. ພໍໂດນແສງແລ້ວ ເນື້ອໂຟມຍິ່ງເຫັນຊັດຂຶ້ນ. ເຫັນມີຫຼາຍຄົນຣີວິວວ່າຮ້ານນີ້ກາເຟອອກມາດີຫຼາຍ, ແລະ ພໍໄດ້ລອງລາເຕ້ແລ້ວ ຂ້ອຍກໍເຂົ້າໃຈເລີຍວ່າເປັນຫຍັງຄົນຈຶ່ງເວົ້າແບບນັ້ນ.

ຍ່າງຫຼິ້ນຢູ່ຈາງແທຊານ ແລະ ຄາເຟທີ່ເຫັນອີກຄັ້ງຕອນຈະກັບ

ຫຼັງຈາກດື່ມກາເຟໝົດ ພວກເຮົາກໍອອກໄປຍ່າງຫຼິ້ນທີ່ຈາງແທຊານ. ເພາະວ່ານັ້ນແມ່ນເປົ້າໝາຍແທ້ໆຂອງມື້ນີ້ຢູ່ແລ້ວ.

ພວກເຮົາຍ່າງໄປຕາມທາງປ່າເມຕາເຊຄວອຍາ. ຕົ້ນເດືອນ 11 ໃບໄມ້ກໍາລັງປ່ຽນຈາກສີຂຽວໄປເປັນສີແດງ, ແຕ່ປະຫຼາດທີ່ການທີ່ຫຼາຍສີປົນກັນແບບນີ້ກັບຮູ້ສຶກວ່າສວຍກວ່າການມີສີດຽວທັງໝົດ. ພັນລະຍາຂອງຂ້ອຍຍ່າງໄປກໍເງີຍໜ້າຂຶ້ນເບິ່ງເທິງເລື້ອຍໆ. ແສງແດດສ່ອງລອດລົງມາຈາກລະຫວ່າງຕົ້ນໄມ້ທີ່ສູງຫຼາຍ, ແລະຂ້ອຍກໍຄິດຢູ່ຄົນດຽວວ່າ ຄົນທີ່ເຫັນແຕ່ສີຂຽວຕະຫຼອດປີມາເຫັນສີແບບນີ້ຈະຮູ້ສຶກແນວໃດນໍ. ແລ້ວຂ້ອຍກໍນຶກຂຶ້ນໄດ້ວ່າ ຕອນທີ່ນາງເຫັນໃບໄມ້ປ່ຽນສີເທື່ອທໍາອິດຢູ່ເກົາຫຼີ ນາງເຄີຍຖາມວ່າ “ໃບໄມ້ເຈັບບໍ?” ແລ້ວຂ້ອຍກໍຫົວເຮາະຢູ່ຄົນດຽວເມື່ອນຶກເຖິງມັນ.

ຫຼັງຈາກຍ່າງເສັດ ໃນຂະນະທີ່ກໍາລັງກັບໄປຫາບ່ອນຈອດລົດ ຂ້ອຍໄດ້ຫັນໄປເບິ່ງຄາເຟອີກຄັ້ງ. ແສງແດດມີມຸມຕ່າງຈາກຕອນເຊົ້າ ເລີຍເຮັດໃຫ້ຕຶກດູອອກມາອີກອາລົມໜຶ່ງ. ຄົນກໍເພີ່ມຂຶ້ນຫຼາຍກວ່າເກົ່ານໍາ. ຕອນກໍາລັງຂຶ້ນລົດ ຄໍາວ່າ “ຄັ້ງໜ້າມາລະດູຮ້ອນກັນດີກວ່າ” ກໍຫຼຸດອອກມາແບບທໍາມະຊາດ. ການທີ່ປາກເວົ້າອອກມາແບບນັ້ນ ກໍຫມາຍຄວາມວ່າຄາເຟນີ້ມັນຕິດໃຈພວກເຮົາພໍສົມຄວນແລ້ວແຫຼະເນາະ.

ເຫດຜົນທີ່ຂ້ອຍຢາກແນະນໍາເປັນທຣິບໄປກັບມາໃກ້ແດຈອນ

ຖ້າເວົ້າຕາມຕົງ ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ຕັ້ງໃຈໄປຫາຄາເຟນີ້ເລີຍ. ຂ້ອຍຮູ້ຈັກມັນເພາະບ່ອນຈອດລົດ, ແລະ ເຂົ້າໄປດື່ມກາເຟຈັກຈອກດ້ວຍຄວາມຮູ້ສຶກຂອບໃຈ — ແຕ່ສຸດທ້າຍ ສິ່ງທີ່ຕິດຢູ່ໃນຫົວຂອງຂ້ອຍຈາກມື້ນັ້ນດົນທີ່ສຸດ ບໍ່ແມ່ນການຍ່າງຫຼິ້ນ ຫຼື ໃບໄມ້ປ່ຽນສີ, ແຕ່ເປັນເວລາທີ່ນັ່ງຢູ່ໃນຄາເຟນີ້.

ຖ້າກໍາລັງຫາຄາເຟກາງທໍາມະຊາດໃກ້ແດຈອນ, ຫຼື ກໍາລັງວາງແຜນໄປຈາງແທຊານແບບໄປກັບມາໃນມື້ດຽວ, ຫຼື ຢາກພາຄົນທີ່ມາຈາກປະເທດທີ່ເປັນລະດູຮ້ອນທັງປີໄປເບິ່ງລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນຂອງເກົາຫຼີ. ລອງໄປບ່ອນນີ້ເບິ່ງຈັກເທື່ອ. ຈະແວະກ່ອນຍ່າງຫຼິ້ນໃນປ່າພັກຜ່ອນກໍດີ, ຫຼື ຈະໄປນັ່ງພັກຂາຫຼັງຈາກຍ່າງເສັດກໍດີຫມົດ. ຂ້ອຍເຄີຍໄປຫາຄາເຟບັນຍາກາດດີໆຫຼາຍແຫ່ງແຖວແດຈອນ, ແຕ່ບ່ອນທີ່ສາມາດນັ່ງແລ້ວມີທໍາມະຊາດຢູ່ຕິດຂ້າງໆແບບນີ້ ມີບໍ່ຫຼາຍແທ້ໆ. ທີ່ນີ້ເຮັດໄດ້.

ຄັ້ງໜ້າຂ້ອຍຈະໄປຕອນລະດູຮ້ອນ. ຈະໄປນັ່ງບ່ອນເດີມ ໃນຈາງແທຊານທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍສີຂຽວເຂັ້ມ, ແລະ ຈະສັ່ງລາເຕ້ແບບເດີມອີກ. ແຕ່ຄັ້ງນັ້ນຂ້ອຍຄິດວ່າຈະສັ່ງເຂົ້າຈີ່ເກືອ 2 ອັນໄປເລີຍ.

ຂໍ້ມູນພື້ນຖານຂອງຄາເຟ

ໂພສນີ້ຖືກເຜີຍແຜ່ເທື່ອທໍາອິດທີ່ https://hi-jsb.blog.