ถ้ำลับในเกาหลีที่คนไทยยังไม่รู้ รีวิวจัดเต็ม
คังวอนโด เกาหลีใต้ — ถ้ายังไม่เคยไป ต้องเริ่มที่ถ้ำนี้เลย
ปกติชอบรีวิวที่เที่ยวดังๆ ร้านอาหารเด็ดๆ แต่บางทีก็อยากแนะนำที่ที่นักท่องเที่ยวต่างชาติยังไม่ค่อยรู้จักบ้าง
ในเกาหลีมีที่แบบนี้เยอะมากนะ ที่ไม่ค่อยมีคนพูดถึง แต่พอไปจริงก็จะรู้สึกว่า "ทำไมเพิ่งรู้?" โพสต์นี้เป็นแบบนั้นเป๊ะเลย ถ้ำฮวาอัม (Hwaam Cave) ตั้งอยู่ที่จองซอน จังหวัดคังวอนโด ห่างจากโซลขับรถประมาณ 2 ชั่วโมงครึ่ง
ถ้ำฮวาอัม
Hwaam Cave · อนุสรณ์สถานธรรมชาติ หมายเลข 557
ปี 1934 ขณะขุดอุโมงค์เหมืองทอง บังเอิญค้นพบถ้ำหินปูนข้างใน
ร่องรอยการขุดเหมืองบังคับสมัยญี่ปุ่นยึดครอง กับถ้ำที่ธรรมชาติสร้างขึ้น อยู่ในพื้นที่เดียวกัน — หาที่ไหนแบบนี้ยากมากแม้แต่ในเกาหลีเอง
นั่งโมโนเรล
นั่งโมโนเรลขึ้นไปจนถึงทางเข้า ค่าโดยสารแยกจากค่าเข้าถ้ำ
บันได 365 ขั้น
ความต่างระดับ 90 เมตร บันได 365 ขั้นชันมาก ต้องใช้แรงเยอะ
หินงอก · ดอกหิน
น้ำตกหินปูน หินงอก เสาหิน ดอกหิน — เห็นสิ่งก่อตัวธรรมชาติในถ้ำได้ด้วยตาตัวเอง
5 โซนธีม
ห้องแห่งประวัติศาสตร์ → ตามสายแร่ทอง 365 → ดินแดนเทพนิยาย → ความมหัศจรรย์ของธรรมชาติ → โลกแห่งทองคำ รวม 1,803 เมตร
· อุณหภูมิในถ้ำตลอดปีประมาณ 15°C — แม้หน้าร้อนก็ต้องพกเสื้อกันหนาว
· โซนบันได 365 ขั้น ระวังลื่น
· ถ้ากลัวที่แคบ ควรตรวจสอบล่วงหน้า
ข้อควรระวังก่อนเข้าชม
กรุณาอ่านก่อนเข้าชม
ถ้ำฮวาอัมมีระยะทางเดินทั้งหมด 1,803 เมตร ต้องเดินตลอดทั้งเส้นทาง กรุณาตรวจสอบข้อมูลด้านล่างก่อนไปนะคะ
ผู้ที่เดินไม่สะดวก
ไม่แนะนำสำหรับผู้พิการทางการเคลื่อนไหว ผู้สูงอายุที่เดินลำบาก หรือคุณแม่ตั้งครรภ์ที่เดินนานไม่ไหว เพราะต้องเดินทั้งเส้นทาง บางช่วงเป็นบันไดชันมากด้วย กรุณาพิจารณาสุขภาพของตัวเองให้ดีก่อนไปนะคะพาทารก · เด็กเล็กไปด้วย
โครงสร้างภายในถ้ำซับซ้อน หลงทางง่ายมาก มีโซนที่เป็นหน้าผาชันและบันไดสูง ผู้ปกครองต้องอยู่กับเด็กตลอดเวลา แม้แค่เผลอแวบเดียวก็อาจอันตรายได้เวลาเดินรถโมโนเรล
ตารางโมโนเรล · หยุดทุกวันพุธ
ออกทุก :10 · :30 · :50 ของทุกชั่วโมง · รอบสุดท้าย 16:30
ค่าโดยสารโมโนเรล
ค่าโมโนเรล · แยกจากค่าเข้าถ้ำ
- 🧑 ผู้ใหญ่฿75
- 🧑🎓 วัยรุ่น / ทหาร฿50
- 👶 เด็ก฿38
※ แม้ผู้ได้รับยกเว้น (ผู้สูงอายุ, ผู้พิการ, ทหารผ่านศึก) ก็ต้องจ่ายค่าโมโนเรลแยก
🎫 ค่าเข้าชมถ้ำฮวาอัม
ค่าเข้าชมถ้ำฮวาอัม · หยุดทุกวันพุธ
| ประเภท | ผู้ใหญ่ | วัยรุ่น / ทหาร | เด็ก |
|---|---|---|---|
| บุคคลทั่วไป | ฿175 | ฿138 | ฿100 |
| หมู่คณะ (30 คนขึ้นไป) | ฿163 | ฿125 | ฿88 |
| เขตเหมืองเก่า / ผู้พักจองซอน | ฿138 | ฿113 | ฿88 |
เข้าฟรี: อายุต่ำกว่า 6 ปี, อายุ 65 ปีขึ้นไป, ผู้พิการ, ทหารผ่านศึก (ต้องแสดงบัตรประจำตัว)
เวลาทำการ: ปิดรับเข้า 16:30 · เข้าเดิน ปิดรับ 16:00
นั่งโมโนเรลขึ้นไปก่อนเลยนะ จริงจัง
เห็นความชันนี้ไหม ถ้าเดินขึ้นไปเองนี่หอบหายใจไม่ทันแน่ๆ นั่งโมโนเรลฝ่ากลางป่าขึ้นไป แค่นั่งสบายๆ ชมวิวก็พอ ค่าโดยสารผู้ใหญ่แค่ ฿75 ไม่ต้องคิดเยอะเลย ขาขึ้นนั่งโมโนเรล ขาลงเดิน นี่คือสูตรเลย
ลงจากโมโนเรลก็เจออาคารนี้เลย ทางเข้าถ้ำฮวาอัม (畵巖洞窟, Hwaam Cave) เป็นอาคารไม้ซุงเล็กน่ารัก แต่พอก้าวเท้าเข้าไปในประตูนั้นปุ๊บ โลกใหม่เริ่มต้นเลย
ถ่ายรูปที่ทางเข้าสักรูปเป็นเรื่องจำเป็นมาก เพราะพอออกมาแล้วขาจะสั่นไม่มีแรงถ่ายแล้ว
ในถ้ำ 15°C ตลอดปี อย่าประมาทแม้จะเป็นหน้าร้อน
พอเดินเข้าไปก็เจอทางเดินที่ทำไว้เรียบร้อยแบบนี้เลย มีอิฐปูพื้นและราวกั้นเดินสะดวก แต่สิ่งสำคัญอย่างหนึ่งคือ ในถ้ำอุณหภูมิประมาณ 15°C ตลอดทั้งปี แม้ไปตอนหน้าร้อนก็ต้องพกเสื้อแจ็คเก็ตบางๆ ไปด้วย ตอนนั้นใส่เสื้อแขนสั้นกับเสื้อกันลมบางๆ ตอนท้ายๆ ก็รู้สึกหนาวอยู่ เพื่อนที่ไปด้วยใส่แค่เสื้อแขนสั้นตัวเดียว สุดท้ายก็เริ่มเดินเร็วขึ้นเพื่อให้ร่างกายอุ่น
แล้วถ้าเป็นแค่ถ้ำที่เดินเฉยๆ พูดตรงๆ คงไม่คุ้มที่จะมาถึงที่นี่ แต่ถ้ำฮวาอัมไม่เหมือนที่อื่น มันแบ่งเป็น 5 โซนธีม เดินไปเรื่อยๆ เรื่องราวก็คลี่คลายออกมา เลยทำให้ 1,803 เมตรไม่น่าเบื่อเลย
เดินไปเรื่อยๆ จะเจอโซนแบบนี้ ไฟ LED หุ้มทั้งอุโมงค์แล้วเปลี่ยนสีไปเรื่อยๆ ถ่ายรูปตรงนี้สักรูปก็พอ แบ็คกราวด์จัดการให้หมดเลย
อุโมงค์ชั้นบน ที่ประวัติศาสตร์เหมืองทองยังหลงเหลือ
โซนนี้แหละที่ทำให้ถ้ำฮวาอัมเป็นมากกว่าการเดินชมถ้ำธรรมดา เป็นฉากจำลองการขุดเหมืองทองด้วยหุ่น แสดงให้เห็นว่าคนงานเหมืองสมัยนั้นใช้เครื่องมืออะไรและทำงานยังไง ถ้ำฮวาอัมเดิมเป็นเหมืองทองชอนโพ (天浦鑛山, Cheonpo Gold Mine) สมัยญี่ปุ่นยึดครองในทศวรรษ 1930 ปี 1934 ขณะขุดอุโมงค์อยู่ก็บังเอิญค้นพบถ้ำหินปูนข้างใน
เท่ากับว่าในถ้ำนี้มีสองประวัติศาสตร์อยู่ร่วมกัน ประวัติศาสตร์ของถ้ำหินปูนที่ธรรมชาติสร้างขึ้น และประวัติศาสตร์ของมนุษย์ที่ถูกบังคับให้ขุดเข้าไปในดินนี้
มองผ่านกระจกเห็นเครื่องมือที่ใช้ทำงานสมัยนั้นเก็บรักษาไว้ตามเดิม ขาตั้ง ถัง ท่อ โครงสร้างไม้ เหมือนโกดังเก่าที่ถูกปิดผนึกไว้ทั้งอย่าง
นี่คืออุโมงค์เหมืองจริงๆ ปิดด้วยลูกกรงเหล็กเพราะเหตุผลด้านความปลอดภัย มีไฟสีชมพูส่องเข้าไปข้างใน ซึ่งกลับสร้างบรรยากาศแปลกๆ ดี จุดแบบนี้มีอยู่เยอะทั่วถ้ำ
ข้างในถ้ำเชื่อมต่อกันซับซ้อนกว่าที่คิดมาก บันไดขึ้นลงต่อเนื่อง ทางแคบๆ เชื่อมไปอีกพื้นที่หนึ่ง โครงสร้างถี่ยิบเหมือนใยแมงมุมเลย แต่ทุกจุดมีรั้วนิรภัย เพดานก็มีตาข่ายกันหินร่วง เป็นถ้ำที่ดูแลดีมาก
ทำไมความสูงเพดานเปลี่ยนไปเรื่อยๆ
สิ่งหนึ่งที่รู้สึกได้ตอนเดินในถ้ำฮวาอัมคือ ความสูงไม่คงที่เลย บางช่วงเพดานสูงโล่ง แต่ช่วงถัดไปต่ำจนต้องก้มตัว โซนถ้ำหินปูนธรรมชาติเกิดจากน้ำใต้ดินและการกัดเซาะ เพดานเลยไม่สม่ำเสมอ ส่วนโซนอุโมงค์เหมืองทองเป็นที่ที่คนงานขุดตามสายแร่ทอง เลยแคบและต่ำ สองแบบนี้สลับกันไปตลอดทาง
พูดตรงๆ คนที่คาดหวังว่าจะเป็นถ้ำท่องเที่ยวสวยๆ เรียบร้อย อาจจะตกใจกับพื้นที่ที่ดิบกว่าที่คิด ใครปวดหลังปวดเข่าก็รับรู้ไว้นะ
ป้ายเขียนว่า อุโมงค์ขึ้นซ้ายที่ 3 (上部 左3 昇坑道) ในปี 1937 มีการติดตั้งบันได 6 ชั้นเพื่อขุดขึ้นไปสูง 40 เมตร ป้ายด้านล่างอธิบายว่าตรงนี้คือจุดที่ชาวเกาหลีถูกเกณฑ์แรงงานให้มาขุดแร่ทองในสมัยญี่ปุ่นยึดครอง ยืนอยู่หน้าป้ายนี้นานมาก เพราะรู้สึกว่าเส้นทางที่เราเดินเที่ยวอยู่ทุกวันนี้ ยังมีชีวิตของคนเหล่านั้นหลงเหลืออยู่ แค่เดินผ่านไปเฉยๆ ไม่ได้จริงๆ
รถเข็นแร่ (鑛車) จัดแสดงอยู่บนรางตามเดิม ไฟ LED สีน้ำเงินสร้างบรรยากาศลึกลับ
บันได 365 ขั้น ของจริงน่ากลัวกว่าตัวเลขมาก
เห็นเลยว่าบันไดชันขนาดไหน ด้านล่างมีพื้นที่ที่ปูไฟสีน้ำเงิน นี่คือสภาพจริงของช่วงที่ต่างระดับ 90 เมตร ในรูปดูเหมือนแค่บันไดธรรมดา แต่พอไปยืนจริงขาสั่นเลย ป้าคนหนึ่งที่เดินลงอยู่ข้างหน้าพูดว่า "โอ๊ย เข่าจะพังแล้ว" ตอนนั้นขำ แต่สุดท้ายก็พูดเหมือนกันเป๊ะ
ช่วงที่เพดานหินต่ำลงมาเกือบชนหัว
มองจากด้านล่างขึ้นไป บันไดกับราวเหล็กซ้อนกันเป็นชั้นๆ เป็นมุมที่เห็นสเกลความใหญ่ของที่นี่ชัดเลย
พอลงบันไดหมดแล้ว พื้นที่เปิดกว้างขึ้นทันที ไฟสีแดงฉาบผนังหิน เพดานสูงจนมองไม่เห็นขอบ ต่างจากอุโมงค์แคบๆ เตี้ยๆ ที่เพิ่งเดินผ่านมาอย่างสิ้นเชิง ความต่างนี้รุนแรงมาก ยืนมองรอบๆ อยู่สัก 5 นาที มองผ่านราวไปด้านล่างเห็นส่วนใต้ของถ้ำลึกลงไป ไกลๆ เห็นแสงสีน้ำเงิน รู้ว่ายังเดินต่อได้อีก
ดินแดนเทพนิยาย — สวรรค์ของเด็กๆ
ยิ่งลงไปส่วนล่าง บรรยากาศเปลี่ยนไปเลย มีซุ้มประตูรูปโดเกบี (ปีศาจเกาหลี) ตกแต่งปากอุโมงค์ ไม่ได้น่ากลัว แต่เหมือนฉากในเทพนิยายเลย เด็กๆ ไม่กลัวเลย กลับตื่นเต้นแล้ววิ่งเข้าไป จากมุมผู้ใหญ่อาจจะรู้สึกว่าคิทช์นิดหน่อย แต่ถ้าพาเด็กไปด้วย ตรงนี้จะถ่ายรูปเยอะที่สุดแน่นอน
โซนไดโอรามาที่มีตัวการ์ตูนสัตว์ตัวน้อยรวมตัวกัน จัดวางในระดับสายตาเด็ก
ตรงนี้เซอร์ไพรส์มาก ผนังหินทั้งผืนมีงานมีเดียอาร์ตฉายลงไป ดอกไม้และต้นไม้เคลื่อนไหวเหมือนมีชีวิต ไหลลงมาจนแสงเต็มพื้น ดอกทานตะวันขนาดใหญ่บานกลางผนัง ผสมกับเนื้อหินรอบข้างจนรู้สึกว่าธรรมชาติกับดิจิทัลอยู่ร่วมกันอย่างแปลกๆ ไม่คิดว่าจะได้เห็นแบบนี้ในถ้ำ ส่วนตัวนี่คือโซนที่อยู่นานที่สุด ถ่ายรูปไปสักสิบรูป แต่กลับมาดูทีเหมือนกันหมดเลย เสียดายเหมือนกัน
ไดโอรามาเจ้าชายน้อยกับสุนัขจิ้งจอก สั้นแต่ทำดีมาก
ผ่านไดโอรามาไปแล้วก็กลับมาเป็นอุโมงค์เหมืองเหมือนเดิม เพดานต่ำ มองไม่เห็นปลายทาง
งานเลี้ยงน้ำชาอลิซในแดนมหัศจรรย์ อลิซ หมวกบ้า ตัวการ์ตูนสัตว์นั่งรอบโต๊ะ มีเห็ดประดับด้วย ทำได้ละเอียดดี
โลมาชมพู นางเงือก ปะการัง ทางด้านขวาก็มีทางเดินต่อไปอีก
ความมหัศจรรย์ของธรรมชาติ — ไฮไลท์ตัวจริงอยู่ตรงนี้
โซนความมหัศจรรย์ของธรรมชาติ
ผ่านอุโมงค์เหมืองทองและโซนธีมมาแล้ว โซนสุดท้ายที่จะได้เจอคือไฮไลท์ตัวจริง ไม่มีประติมากรรม ไม่มีไฟ LED — มีแค่ ธรรมชาติบริสุทธิ์ที่สร้างขึ้นมาเป็นเวลาหลายสิบล้านปี เปิดเผยต่อหน้า
ภายใต้แสงสีม่วง หินงอกและเสาหินขนาดยักษ์โผล่ตัวออกมา ถ้าไม่มีไฟคงเป็นแค่ก้อนหินมืดๆ ธรรมดา แต่สีม่วงนี้สีเดียวเปลี่ยนทั้งพื้นที่ให้ไปอยู่อีกมิติเลย
มองลงไปจากข้างบน ทางเดินคดเคี้ยวไปมาระหว่างก้อนหิน
ด้านซ้ายเพดานมีหินย้อยห้อยเรียงกันแน่นเอี๊ยด ด้านขวามีเสาหินขนาดใหญ่ตั้งตระหง่าน รูปเดียวเก็บไม่หมดจริงๆ
เส้นรอบวง 5 เมตร สูง 8 เมตร ฟังตัวเลขก็แบบ เออ งั้นเหรอ แต่พอไปยืนข้างหน้าจริงๆ พูดไม่ออกเลย ร่องรอยการตกตะกอนทับซ้อนกันเป็นชั้นๆ ยังอยู่บนผิวหิน รู้สึกเหมือนอ่านเวลาที่สะสมมาได้ด้วยตา ยืนเงยหน้ามองอยู่นาน คนข้างๆ ถามว่า "อันนี้กี่ปีแล้ว?" ก็อ่านป้ายด้วยกัน เขียนว่าหลายสิบล้านปี ก็ขำ เพราะสเกลมันใหญ่เกินไป
มองผ่านราวไป หินธรรมชาติยังตั้งตระหง่านตามเดิม ไกลออกไปมีแสงส่องสว่างภูมิประเทศอีกจุดหนึ่ง
ตรงนี้เลย ตรงนี้คือของจริง น้ำตกหินปูน (流石瀑布) ที่ว่าใหญ่ที่สุดในเอเชีย ผลึกหินปูนสูง 28 เมตรไหลลงมาตามผนัง มองใกล้ๆ เนื้อผิวดูเหมือนน้ำไหลจริงๆ เขาบอกว่าแคลเซียมคาร์บอเนตไหลลงตามผนังแล้วแข็งตัวมาเป็นเวลาหลายสิบล้านปี ตลอดทั้งถ้ำ ตรงนี้น่าทึ่งที่สุด โซนอื่นๆ พูดตรงๆ จำไม่ค่อยได้แล้ว แต่ตรงนี้ยังจำได้ชัดเจนมากจนถึงตอนนี้
มีป้ายข้อมูลอยู่เลยแวะหยุดอ่านสักครู่
เห็นคนยืนอยู่ไหม เทียบกับหินข้างๆ แล้วรู้สึกทันทีว่ามนุษย์เล็กแค่ไหน ทางเดินแตกแขนงออกหลายสาย ไฟส่องสว่างแต่ละจุดภูมิประเทศ ดูเหมือนเมืองใต้ดินเลย
ปลายเส้นทาง พอเดินครบรอบแล้วมายืนตรงนี้ รู้สึกภูมิใจเลย
ความคิดหลังออกมา
ตอนเข้าไปนึกว่าแค่ดูถ้ำสักอันแล้วก็ออกมา แต่พอเดินครบแล้วออกมา เวลาผ่านไปนานกว่าที่คิดมาก รู้สึกหนักใจในโซนประวัติศาสตร์ หัวเราะกิ๊กกั๊กเหมือนเด็กในโซนธีม แล้วพอถึงถ้ำธรรมชาติโซนสุดท้ายก็ยืนอ้าปากค้าง ได้สัมผัสสามอย่างในทีเดียว ออกมาแล้วรู้สึกเต็มอิ่มทั้งกายและใจ
รวม 1,803 เมตร ต่างระดับ 90 เมตร บันได 365 ขั้น ดูตัวเลขเหมือนแค่เดินเล่นยาวๆ แต่พอเดินจริงไม่ใช่แบบนั้นเลย เดินไม่หยุดก็เกิน 1 ชั่วโมงครึ่งสบายๆ ออกมาแล้วขาอ่อน ก็เข้าใจแล้วว่าทำไมบอกให้ถ่ายรูปที่ทางเข้าตั้งแต่ตอนแรก
ถ้ากำลังวางแผนเที่ยวเกาหลี จะเที่ยวแค่ที่ดังๆ รอบโซลก็น่าเสียดาย ถ้ำฮวาอัมที่จองซอนนี่ไม่ต้องพูดถึงนักท่องเที่ยวต่างชาติ คนเกาหลีเองยังไม่ค่อยรู้จักเลย แต่พอมาจริงก็จะรู้สึกว่าทำไมไม่รู้จักที่นี่ตั้งนาน เนื้อหาแน่นมาก ทางมาคังวอนโด จองซอน อาจจะรู้สึกไกล แต่แค่ถ้ำนี้ที่เดียวก็คุ้มค่าที่จะมาแล้ว
วิธีไปถ้ำฮวาอัม (จากโซล, ปูซาน และคังนึง)
จากโซลไปถ้ำฮวาอัม
📍 ประมาณ 190 กม. · ⏱️ ประมาณ 2 ชม. 30 นาที - 3 ชม.
※ ค้นหาใน GPS: "Hwaam Cave" หรือ "12 Hwaamdongul-gil, Hwaam-myeon, Jeongseon-gun, Gangwon-do"
สถานีขนส่งจองซอน → รถเมล์ท้องถิ่นไปทางถ้ำฮวาอัม (ประมาณ 35 นาที)
💰 ค่ารถบัส: ประมาณ ฿430
※ รถเมล์ท้องถิ่นรอนานมาก ต้องเช็กตารางเวลาล่วงหน้า
สถานีจองซอน → รถเมล์ท้องถิ่นหรือแท็กซี่
🚕 แท็กซี่จากสถานีจองซอน → ถ้ำฮวาอัม: ประมาณ 15-20 นาที
※ รถไฟจองซอนอารีรัง (A-train) แนะนำจองล่วงหน้า
จากปูซานไปถ้ำฮวาอัม
📍 ประมาณ 380 กม. · ⏱️ ประมาณ 4 - 4 ชม. 30 นาที
※ ทางไกล แนะนำแวะพักที่จุดพักรถระหว่างทาง
หรือ: สถานีปูซาน → KTX → สถานีโซล → ชองนยังนี → รถไฟไปจองซอน
⏱️ รวมประมาณ 5 ชม. 30 นาที - 6 ชม. (รวมต่อรถ)
※ ขับรถเองเร็วกว่าขนส่งสาธารณะจากปูซาน
จากคังนึงไปถ้ำฮวาอัม
📍 ประมาณ 80 กม. · ⏱️ ประมาณ 1 ชม. 20 นาที - 1 ชม. 40 นาที
※ ใกล้ที่สุดในสามเมือง — เหมาะเที่ยวรวมกับคังนึงแบบเดย์ทริป
สถานีขนส่งจองซอน → รถเมล์ท้องถิ่นไปทางถ้ำฮวาอัม (ประมาณ 35 นาที)
⏱️ รวมประมาณ 2 - 2 ชม. 30 นาที
※ รถเมล์มาไม่บ่อย ต้องเช็กตารางเวลาก่อนออกเดินทาง
ที่เที่ยวใกล้ถ้ำฮวาอัมที่น่าไป
มาถึงจองซอนแล้วดูแค่ถ้ำก็น่าเสียดาย แนะนำที่ใกล้ๆ ที่ไปเที่ยวต่อได้สักหลายที่
คำถามที่พบบ่อย
ในฐานะคนที่ไปถ้ำฮวาอัมมาแล้ว รวบรวมสิ่งที่สงสัยก่อนไปมาให้ เพราะเป็นที่ที่ข้อมูลน้อย รู้ล่วงหน้าก็ดี
Q. ต้องนั่งโมโนเรลไหม?
Q. ถ่ายรูปได้ไหม?
Q. หน้าหนาวไปได้ไหม?
Q. พาเด็กไปได้ไหม? รถเข็นเด็กล่ะ?
Q. ใช้เวลาเที่ยวนานแค่ไหน?
Q. ที่จอดรถ / ห้องน้ำ / จองล่วงหน้า
โพสต์นี้เผยแพร่ครั้งแรกที่ https://hi-jsb.blog