ซุปกระดูกหมูแก้แฮงค์ เมนูคนเดียวราคาเบาๆ ที่ต้องลองในเกาหลี

คัมจาทังอร่อยมาก แต่ราคาอาจจะหนักกระเป๋าอยู่นะ

เมื่อก่อนเคยเล่าเรื่องคัมจาทัง (Gamjatang) ไปแล้วใช่ไหมคะ อร่อยจริงๆ นะ แต่พูดตรงๆ เลยนะ ถ้าเที่ยวเกาหลีแล้วจะกินกัน 2 คน ราคามันค่อนข้างแรง ไซส์เล็กก็เริ่มที่ประมาณ ฿750 ไซส์กลางก็ปาไป ฿800–900 ไซส์ใหญ่นี่ ฿1,000–1,250 เลย แถมเป็นหม้อไฟด้วย กินคนเดียวก็ลำบาก

แต่วันนี้จะมาแนะนำเมนูที่ช่วยลดภาระตรงนี้ได้เลยค่ะ เรียกว่าเป็นคัมจาทังเวอร์ชันคนเดียวก็ได้ นั่นก็คือ แบดากุยแฮจังกุก (Byeodaegui Haejangguk) ซุปกระดูกหมูแก้แฮงค์ที่น้ำซุปเข้มข้นเหมือนกัน รสชาติลึกล้ำเหมือนกัน แต่สั่งคนเดียวได้สบายๆ หนึ่งหม้อพอดีคำ สำหรับคนที่เที่ยวเกาหลีแล้วชอบกินคนเดียว เมนูนี้ตอบโจทย์มากจริงๆ

แบดากุยแฮจังกุก ซุปกระดูกหมูแก้แฮงค์ ตั้งแต่เห็นก็รู้แล้วว่าไม่ธรรมดา

นี่แหละค่ะ แบดากุยแฮจังกุก (Byeodaegui Haejangguk — แบดากุยแปลว่า "กระดูกหมู" ส่วนแฮจังกุกแปลว่า "ซุปแก้แฮงค์" นั่นเอง)

น้ำซุปสีแดงเข้มเดือดปุดๆ อยู่ในหม้อหินร้อนจัด ด้านบนมีต้นหอม (green onion) กับถั่วงอก (bean sprouts) โรยอยู่ แค่เห็นสีก็รู้แล้วว่าไม่ธรรมดาแน่นอน ด้านหลังก็เห็นซุปกระดูกหมูอีกหม้อนึงใช่ไหมคะ ถูกต้องเลย คนละหม้อกันคนละถ้วย นี่แหละคือจุดที่ต่างจากคัมจาทังมากที่สุด 1 คน 1 หม้อ กินคนเดียวได้อย่างสง่างาม

เห็นเครื่องเคียง (Banchan) ที่วางอยู่ข้างๆ ไหมคะ กิมจิ (Kimchi) กับคักดูกี (Kkakdugi — หัวไชเท้าหั่นเต๋าทำเป็นกิมจิ) เสิร์ฟมาเป็นมาตรฐาน ที่เกาหลีเครื่องเคียงพวกนี้ฟรีทั้งหมดนะคะ ในต่างประเทศนี่คิดไม่ถึงเลย

ถ้าเตาแก๊สปิดฝาอยู่? แปลว่ากินได้เลย

ลองสังเกตโต๊ะดูนะคะ จะเห็นว่ามีเตาแก๊ส (gas burner) อยู่ แต่ฝาปิดอยู่ คัมจาทัง (Gamjatang) นั้นเป็นอาหารแบบที่ต้องต้มเองบนโต๊ะ เอากระดูกกับวัตถุดิบที่ต้มไว้แล้วมาเคี่ยวต่อให้สุก เลยต้องใช้ไฟแก๊สแน่นอน

แต่แบดากุยแฮจังกุก (Byeodaegui Haejangguk) ไม่เหมือนกันนะคะ ทางครัวต้มจนเสร็จสมบูรณ์แล้วค่อยเสิร์ฟมา เตาแก๊สเลยแค่ปิดฝาไว้เฉยๆ พอนั่งลงก็กินได้เลย ไม่ต้องรอ แค่หยิบช้อนขึ้นมาก็พอ

ในร้านอาหารเกาหลี ถ้าเห็นเตาแก๊สปิดฝาอยู่ แปลว่าอาหารที่เสิร์ฟมาปรุงเสร็จแล้วค่ะ เป็นทิปเล็กๆ ที่รู้ไว้ใช้ได้ตอนเที่ยวเกาหลี

คอตจอรีกับคักดูกี — ถ้าไม่มีเครื่องเคียงพวกนี้ มื้อนี้ไม่สมบูรณ์

เครื่องเคียง (Banchan) สองอย่างนี้ อย่ามองข้ามเด็ดขาดนะคะ ไม่ว่าจะกินคัมจาทัง (Gamjatang) หรือแบดากุยแฮจังกุก (Byeodaegui Haejangguk) ถ้าไม่มีเครื่องเคียงคู่นี้ ถือว่ายังไม่ครบสูตร

ฝั่งซ้ายคือคอตจอรี (Geotjeori) ฝั่งขวาคือคักดูกี (Kkakdugi) ทั้งคู่เป็นกิมจิ (Kimchi) ทั้งนั้น แต่จริงๆ แล้วทั้งรสชาติและเนื้อสัมผัสต่างกันโดยสิ้นเชิงเลยค่ะ

ซดน้ำซุปกระดูกหมูเข้มข้นหนักแน่นสักคำ แล้วกัดคอตจอรีตาม ปากสะอาดสดชื่นขึ้นทันที จากนั้นก็ตามด้วยคักดูกีอีกชิ้น แล้วก็อยากซดน้ำซุปอีกช้อน วนลูปไม่รู้จบ จริงๆ นะคะ 😄

ข้าวสวยรวมอยู่ในราคาแล้ว — ไม่ต้องสั่งเพิ่มนะ

ข้าว (Bap — ข้าวขาวนึ่ง) เสิร์ฟมาเป็นเซ็ตอยู่แล้วค่ะ ที่เกาหลีอาหารประเภทซุปจะมาพร้อมข้าวเสมอ ไม่ต้องสั่งแยก ตักข้าวใส่ลงไปในน้ำซุปกระดูกหมูแล้วซดเข้าไปหนึ่งช้อน นั่นแหละคือมื้อเกาหลีสมบูรณ์แบบเลยค่ะ

สั่งปุ๊บ ไม่ถึง 10 นาทีก็ได้กิน — จุดต่างสำคัญจากคัมจาทัง

นี่คือแบดากุยแฮจังกุก (Byeodaegui Haejangguk) ตัวจริงเสียงจริงค่ะ เสิร์ฟมาในสภาพเดือดพล่านพร้อมกิน น้ำซุปสีส้มเข้มๆ มีต้นหอม (green onion) กับถั่วงอก (bean sprouts) กองเต็มอยู่ด้านบน น้ำซุปเต็มหม้อจนเกือบจะล้นออกมา นี่ของจริงเหรอเนี่ย?

จุดที่ต่างจากคัมจาทัง (Gamjatang) มากที่สุดอยู่ตรงนี้แหละค่ะ สั่งปุ๊บ ไม่ถึง 10 นาทีก็มาถึงโต๊ะในสภาพแบบนี้เลย ไม่ต้องรอ เหมาะมากกับพนักงานออฟฟิศที่พักกลางวันสั้น หรือนักท่องเที่ยวที่เวลาจำกัดก็เป็นตัวเลือกที่เพอร์เฟกต์เช่นกัน

ส่วนคัมจาทังนั้นไม่เหมือนกันนะคะ เป็นอาหารที่ต้องต้มบนโต๊ะเอง เลยใช้เวลาหน่อย แต่ข้อดีคือได้นั่งคุยกันชิลๆ ระหว่างรอ เหมาะกับงานสังสรรค์หรือเดทคู่รักที่มีเวลาเต็มที่มากกว่า

แบดากุยแฮจังกุกมีข้อดีอีกอย่างคือเสิร์ฟเป็นหม้อส่วนตัว ไม่ต้องเกรงใจใคร กินตามจังหวะตัวเองได้เลย แต่ถ้าจะบอกข้อเสียสักอย่างนึง ก็คือไม่สามารถสั่งข้าวผัด (Bokkeum Bap) หรือเส้นเพิ่ม (Sari) ต่อท้ายได้ คัมจาทังนั้นพอน้ำซุปเหลือก็ผัดข้าวปิดท้ายได้สนุก แต่แบดากุยแฮจังกุกไม่มีตอนจบแบบนั้น น่าเสียดายนิดนึง แต่นั่นก็คือข้อจำกัดของหม้อเดี่ยวค่ะ

หม้อละ ฿200–300 — คุ้มขนาดนี้จริงเหรอ?

ข้างหม้อหินจะมีชามข้าวสแตนเลส (Gonggi Bap — ข้าวสวยในชามโลหะ) วางเซ็ตไว้ให้แล้ว นี่เป็นมาตรฐานเลยค่ะ ไม่ได้สั่งแยกนะ สั่งแบดากุยแฮจังกุก (Byeodaegui Haejangguk) ปุ๊บ ข้าวก็มาพร้อมอัตโนมัติ ตักข้าวลงน้ำซุปแล้วซดเป็นวิธีกินแบบมาตรฐานเลย

แต่ที่ทำให้ตกใจจริงๆ คือราคาค่ะ หม้อละประมาณ 8,000–12,000 วอน เทียบเป็นเงินไทยก็ราวๆ ฿200–300 เอง กิน 2 คนก็แค่ ฿400–600 ถูกกว่าสั่งคัมจาทัง (Gamjatang) ไซส์เล็กหม้อเดียวอีก แต่ได้คนละหม้อ ข้าวก็รวมแล้ว คุ้มขนาดนี้จริงเหรอเนี่ย?

ถ้าเที่ยวเกาหลีแล้วอยากกินอิ่มหนึ่งมื้อแบบอุ่นท้องแต่กระเป๋าไม่บาง ซุปกระดูกหมูแก้แฮงค์คือคำตอบค่ะ

กลิ่นต้นหอมสดมาก่อนเลย — ยังไม่ทันกินก็หิวแล้ว

มองใกล้ๆ จะเห็นแบบนี้ค่ะ บนหม้อดิน (Ttukbaegi — หม้อหินเกาหลี) ที่เดือดพล่านจะมีต้นหอมสด (fresh green onion) โรยอยู่เลย ซอยแล้ววางลงไปตรงๆ ไม่ได้ผ่านการปรุงสุก

นี่แหละคือจุดสำคัญค่ะ ความร้อนจากน้ำซุปทำให้ต้นหอมค่อยๆ สลด กลิ่นหอมเฉพาะตัวของต้นหอมก็กระจายไปทั่วหม้อ ยังไม่ทันกินกลิ่นก็ลอยมาถึงจมูกแล้ว กระตุ้นความอยากอาหารได้จริงๆ

ชีเรกี — ตัวเอกที่ซ่อนตัวอยู่ในซุปกระดูกหมู

ที่ตะเกียบคีบขึ้นมานี่ นี่แหละคือชีเรกี (Siraegi) ค่ะ วัตถุดิบที่สำคัญไม่แพ้กระดูกในแบดากุยแฮจังกุก (Byeodaegui Haejangguk) เลย ดูเหมือนจะเปื่อยยุ่ยเพราะแช่ในน้ำซุปนาน แต่พอลองกัดสักคำ ความคิดจะเปลี่ยนไปเลยค่ะ

คีบชีเรกีหนึ่งคำ ซดน้ำซุปหนึ่งช้อน วนสลับไปเรื่อยๆ ไม่ทันรู้ตัวก็เห็นก้นหม้อแล้ว

เนื้อที่ติดกระดูกคือพระเอกตัวจริง — ร้านเก่งกับร้านธรรมดาต่างกันตรงนี้

นี่แหละคือจุดเด็ดจริงๆ ของแบดากุยแฮจังกุก (Byeodaegui Haejangguk) ค่ะ ไม่ได้กินกระดูก (bone) นะ แต่กินเนื้อหมู (pork meat) ที่ติดกระดูกต่างหาก ดูจากรูปก็เห็นเลยใช่ไหมคะ เนื้อเยอะขนาดนี้เลย

แค่ใช้ตะเกียบแตะเบาๆ เนื้อก็ต้องหลุดออกจากกระดูกตามเส้นใยง่ายดาย นั่นคือร้านที่ทำได้ดีค่ะ ต้มเคี่ยวนานจนเนื้อแยกตัวจากกระดูกอย่างเป็นธรรมชาติ นั่นแหละคือมาตรฐาน เนื้อสัมผัสต้องนุ่มและชุ่มฉ่ำ

แต่พูดตรงๆ นะคะ แต่ละร้านไม่เหมือนกัน

แบดากุยแฮจังกุกคือน้ำซุปครึ่งหนึ่ง เนื้อครึ่งหนึ่ง การหาร้านที่เนื้อนุ่มได้ที่คือหัวใจสำคัญของการหาร้านอร่อยจริงๆ ค่ะ

ชีเรกี + เนื้อหมู = ต้องกินคู่กันถึงจะครบรส

เห็นที่ตะเกียบคีบขึ้นมาไหมคะ ชีเรกี (Siraegi) กับเนื้อหมู (pork meat) ติดขึ้นมาพร้อมกัน ไม่ใช่เรื่องบังเอิญนะ เพราะมันต้องกินคู่กันอยู่แล้ว

กินเนื้ออย่างเดียวก็จะเข้มข้นหนักแน่น กินชีเรกีอย่างเดียวก็จะได้กลิ่นน้ำซุปลึกๆ แต่ถ้าเอาสองอย่างใส่ปากพร้อมกัน รสชาติเปลี่ยนไปเลย ความนุ่มของเนื้อผสมกับความหอมเฉพาะตัวของชีเรกี ช่วยดึงรสชาติซึ่งกันและกัน กินแยกไม่อร่อยเท่ากินคู่กันเลยค่ะ

คอมโบนี้ ลองสักครั้งแล้วลืมยากมากจริงๆ

คอตจอรีกับคักดูกี — ตัวรีเซ็ตปากที่ทำให้วนลูปกินไม่หยุด

แล้วก็ตามด้วยคอตจอรี (Geotjeori) สักคำ นี่แหละตัวรีเซ็ตปาก กินน้ำซุปกระดูกเข้มข้นไปสักพักแล้วกัดคอตจอรีสักชิ้น ความเผ็ดกรอบสดของผักกาดขาวจะล้างปากให้สะอาดหมดจดเลย แล้วก็อยากซดน้ำซุปอีก วนลูปแบบนี้แหละที่ทำให้กินซุปกระดูกหมูแก้แฮงค์จนหมดหม้อค่ะ

ทีนี้มาดูคักดูกี (Kkakdugi) กันบ้าง หน้าตาสีคล้ายๆ คอตจอรีเลยใช่ไหมคะ แต่เป็นอาหารคนละอย่างเลยนะ นักท่องเที่ยวต่างชาติที่เจอครั้งแรกหลายคนแค่คิดว่าเป็นหัวไชเท้าแดงๆ ก็ข้ามไป ถ้าทำแบบนั้นเสียใจแน่ค่ะ

คักดูกีต่างจากกิมจิ (Kimchi) ทั่วไปที่ทำจากผักกาดขาว ตรงที่ใช้หัวไชเท้าเกาหลี (Korean radish — daikon) หั่นเป็นเต๋าสี่เหลี่ยม แล้วคลุกกับพริกป่น (red pepper flakes) กระเทียม (garlic) ต้นหอม (green onion) หมักจนได้ที่ เนื้อในสีใสๆ ออกเหลืองนิดๆ ที่เห็นในรูปนั่นคือเนื้อหัวไชเท้าค่ะ

กัดสักคำก็รู้เลย เนื้อสัมผัสกรุบกรอบมาก่อน ตามด้วยรสเผ็ดนิดหน่อยแล้วก็หวานตาม ระหว่างกินน้ำซุปกระดูกเข้มๆ แล้วกัดคักดูกีสักชิ้น ความเย็นสดของหัวไชเท้าจะดึงความหนักของน้ำซุปกลับมาได้พอดี เครื่องเคียงที่เข้ากับอาหารซุปได้ดีขนาดนี้ หาไม่ได้อีกแล้วค่ะ

กิมจิหมักนาน + ซอสมัสตาร์ด คอมโบแปลกแต่ติดใจ

นี่คือกิมจิหมักนาน (Fermented Kimchi) ที่แช่อยู่ในน้ำคักดูกีค่ะ ลึกซึ้งกว่าคอตจอรีคนละเรื่องเลย กิมจิที่หมักนานจะเป็นแบบนี้ สีเปลี่ยนเป็นน้ำตาลเข้ม เนื้อสัมผัสก็นุ่มลงไปด้วย

กินเปล่าๆ ก็อร่อยแล้ว แต่ยังมีอีกอย่างนะคะ ลองจิ้มซอสมัสตาร์ด (Mustard Sauce) ที่เสิร์ฟมาด้วย รสชาติเปลี่ยนไปเลย ความเปรี้ยวลึกๆ ของกิมจิหมักผสมกับความแสบจมูกของมัสตาร์ด กลายเป็นคอมโบที่เข้ากันได้อย่างน่าประหลาด ตอนแรกอาจคิดว่ามันแปลก แต่พอจิ้มสักครั้งแล้วจะหยุดไม่ได้เลย ลองดูสักครั้งนะคะ

คนทั่วโลกคิดยังไงกับซุปกระดูกหมูแก้แฮงค์?

บทความนี้เผยแพร่ครั้งแรกที่ https://hi-jsb.blog