Ushqim korean i shpejtë: Haidilao - Të gatuash në market?!
Përshëndetje grupi, u riktheva!
Sot isha vërtet i uritur... por të jem i sinqertë, jo aq sa për të porositur një vakt të plotë restoranti. Doja thjesht diçka të lehtë për të "kandisur" stomakun. Kështu që u futa në Emart24 (është një market lagjeje këtu në Kore) dhe në raft më zunë sytë Haidilao Mala Fun. Nëse jeni adhurues të ushqimit pikant, me siguri keni dëgjuar për Haidilao. Unë kisha kohë që doja ta provoja dhe sot thashë... hajde de, le ta bëjmë!
Zakonisht i blejmë këto gjëra dhe i gatuajmë në shtëpi, apo jo? Por sot? Sot është ndryshe. E gatova direkt aty brenda në market! Po, e dëgjuat mirë. Këtu në Kore, shumica e marketeve kanë një zonë ku mund të gatuash dhe të hash. Shumë turistë nuk e dinë këtë... ndaj rrini me mua, t'ju tregoj si funksionon kjo magji.

Zgjedhja e sotme: Haidilao Mala Fun. Çmimi? 3,200 KRW (që i bie rreth 220 Lekë ose 2.15 €). Dëgjo, është pak shtrenjtë për petë të çastit (cup noodles), apo jo? Por nëse mendon që një "Mala Tang" e vërtetë në restorant shkon mbi 1000 Lekë... atëherë ky çmim nuk është keq për të shuar urinë shpejt. Këto nuk janë petë të zakonshme; janë petë xhami (glass noodles) dhe salca është më e trashë. Duket premtuese.
Çfarë po blejmë në të vërtetë?

Shikoni kapakun. E shihni atë kuzhinierin e vogël të ulur mbi petë? Është maskota e markës. Lart djathtas shkruan "Shije Mala". Ky është versioni bazë. Ekziston edhe një version tjetër "O Zot sa djeg" (Spicy), por meqë është hera e parë, zgjodha të sigurtën. Nuk dua t'i vë flakën gojës sot!
Vlerat ushqyese & Origjina (E rëndësishme!)

Mbrapa keni informacionin ushqyes. 100g kanë 357 kcal, por bëni kujdes... kripa (Natriumi) është 3,710 mg! O njerëz, kjo është bombë kripe. Veshkat tona do ankohen pak, por një herë në aq bën.
Dhe shikoni barkodin. Fillon me numrat 697. Kjo do të thotë që produkti vjen nga Kina. Produktet koreane fillojnë me 880, të SHBA-së me 00-13. Edhe pse Haidilao është markë gjigante, kjo konfirmon që prodhohet në Kinë.
Niveli i djegies: A do qaj?

Mbrapa ka një shkallë "Spiciness Level" nga 1 tek 5. Ky është në nivelin 2. Ka një vizatim flake, por 2 nga 5? Duhet të jetë e përballueshme. Versioni pikant me siguri është 4 ose 5. Atë do e provoj ndonjë ditë tjetër, kur të jem më guximtar.
Çfarë ka brenda? (Hapja e paketimit)

Hap kapakun... Hë? Një pako petësh dhe dy pako salce. Brenda ka një vijë me shkrim kinez '注水线' – aty është niveli ku duhet të hidhni ujin. Petët janë transparente dhe të holla, dhe sinqerisht... duken pak. Për 220 Lekë prisja më shumë? Nëse e krahason me Ramyun-in korean që është më i lirë, kjo duket pak e varfër.

I nxora të gjitha jashtë. Kupa, petët, dhe dy lloje salcash. Qesja e kuqe është salcë e lëngshme, jeshilja ka përbërësit e thatë. Kaq. S'ka asgjë tjetër. Kupa është bosh dhe petët më zënë në pëllëmbë të dorës. Jam pak i zhgënjyer nga sasia, por le të shpresojmë që shija ta justifikojë.

I hedh të gjitha brenda. Salcën e zezë, dhe atë tjetrën me vaj të kuq. Interesante është që petët ishin në qese plastike më vete. Zakonisht, petët koreane janë thjesht të hedhura në kupë. Kjo duket më higjienike, por... sa shumë plastikë! Ambienti po qan.

Shikojeni nga afër. Salca e zezë është e trashë, si pastë fasulesh. Në qesen jeshile shoh kubikë "Tofu", susam dhe vaj djegës. Ende pa hedhur ujin, aroma e "Mala" ka filluar të ndihet. Filloi!
Kultura e Marketit në Kore

Këtu duhet të ndalemi pak sepse është interesante. Në marketet koreane (si Emart24), keni të gjitha pajisjet për të gatuar. Makineri për ujë të valuar, mikrovalë, madje edhe makineri për të zier petët. Dhe dëgjoni këtë – e gjitha është falas! Nuk paguani asgjë ekstra për të ngrënë aty. Paguani vetëm produktin.

Thjesht shkon te makineria, shtyp butonin, dhe uji i valuar rrjedh. E mbush deri te vija. 90% e marketeve këtu e kanë këtë sistem. Nëse të merr uria në rrugë, s'ke pse shkon në shtëpi. E zgjidh hallin aty për aty. E paparë, apo jo?
Si është në vendet e tjera?

Shumica e marketeve koreane kanë tavolinë dhe karrige pranë dritares. Ulesh, shikon njerëzit jashtë dhe ha. Marketet më të vogla kanë stola jashtë.
Në Japoni është ndryshe – nëse ha brenda, paguan taksë më të lartë (10%), ndaj njerëzit dalin jashtë. Në Tajlandë, punonjësit ta ngrohin ushqimin. Por në Kore? Këtu është "Bëje vetë" (Do it yourself). Shpejt dhe pa bezdisje.
Procesi i gatimit

Hodha ujin. Sapo uji i nxehtë preku salcën... BUM! Vaji djegës doli në sipërfaqe dhe duket si një ushqim i vërtetë kinez. Para disa vitesh në Kore askush nuk e dinte çfarë ishte "Mala", por tani të gjithë të rinjtë janë të çmendur pas saj.

Shikoni ngjyrat. Vaj i kuq, susam... Avulli ngrihet dhe aroma? O njerëz, aroma është e fortë! Është ajo aroma specifike e piperit që të bën të teshtish. Po pres ato 3 minutat, por goja më lëshon lëng.
Gati!

Kaluan 3 minuta. E hap. Salca e zezë është shkrirë dhe tani supa është e kuqe e errët. Mban një aromë fantastike. Jo vetëm djegëse, por plot erëza. Nëse do e hapnit këtë në bibliotekë, do ju nxirrnin jashtë, por këtu në market është fiks.

Ngritja e petëve. Janë transparente (si xham), por kanë marrë ngjyrën e supës. Tekstura? Të rrëshqitshme, elastike... komplet ndryshe nga makaronat normale. Dhe dëgjoni! Kur thithën ujin, u frynë! Tani duket sikur do të ngopesh.

Ja ku është Tofu! Copë goxha e madhe. Zakonisht te petët e çastit gjen vetëm pluhur dhe ndonjë copëz të thatë. Këtu perimet dhe tofu duken qartë. Për atë çmim – nuk është keq.
Si shijon? (Verdikti)
Shija është... Uau! Ushqimi korean është vetvetiu djegës, por "Mala" është diçka tjetër.
"Mala" nuk është si specat tanë djegës që thjesht të djegin. Kjo bën që të të mpihet gjuha (numbness). Ndjen si milingona në gjuhë, pak e hidhur si ilaç, dhe pastaj vjen nxehtësia. Mua më pëlqen shumë. Por nëse nuk jeni mësuar me ndjesinë e "paralizës së gjuhës", mund t'ju duket e çuditshme. Është një eksperiencë fizike.
Pastrimi (E rëndësishme!)

Kur mbaroni, nuk lini asgjë në tavolinë. Në Kore ndarja e mbeturinave është shumë strikte. Shikoni foton: majtas kanaçe/plastikë, djathtas mbeturina të përgjithshme, dhe në mes... vrima për të derdhur supën! Nëse nuk e pitë gjithë supën (dhe nuk ua rekomandoj ta pini të gjithën prej kripës), e derdhni aty. Çdo gjë në vendin e vet.
Kjo është "Vetë-shërbim" i vërtetë. Gatuan, ha, pastron. Askush nuk të bezdis. Liri.
Përfundimi
Me pak fjalë: Haidilao Mala Fun është e shijshme, autentike, por... pak e shtrenjtë për sasinë që ofron. Me 220 Lekë në Kore blen dy pako "Ramyun" normal. Por nëse do të provosh diçka ndryshe dhe "fancy"? Atëherë bëje.
Nëse ju pëlqen ushqimi pikant, provojeni. Niveli 2 është i përballueshëm. Dhe nëse vini ndonjëherë në Kore, patjetër provoni eksperiencën e "gatimit në market". Është qejf, lirë, dhe do ndiheni si vendas.
Herën tjetër do provoj atë versionin super djegës... më uroni fat!
A keni ngrënë ndonjëherë brenda në një market? Shkruani në komente!
Ky artikull u publikua fillimisht në https://hi-jsb.blog