მარა ლაფშა შოკური გემოთი! ჰაიდილაო მარაფუნი კონვენიენს სტორიში – ნამდვილად ღირს?
კონვენიენს სტორიში მარა ლაფშა ჭამის ერა მოვიდა!
გამარჯობა ბიჭებო... დღესაც აქ ვარ. მშიერი ვიყავი, მაგრამ სრული კერძი არ მინდოდა – უბრალოდ რაღაც მსუბუქი, სწრაფად რომ ჩავიდო პირში...
ახლომახლო Emart24-ში შევედი და თაროზე ჰაიდილაო მარაფუნი დამხვდა. მარას მოყვარულები ალბათ იცნობენ... მეც დიდი ხანია თვალში მიჩხაპუნებდა და დღეს ავიღე!
ჩვეულებრივ სახლში ვჭამ და რევიუ ვწერ, მაგრამ დღეს სხვა რამე მოხდა... პირდაპირ მაღაზიაში მოვხარშე. კორეულ კონვენიენს სტორებში ადგილზე მომზადება-ჭამა ნორმაა, ბევრს არ იცის და ამიტომ დღეს ამ თემასაც შევეხები.
დღეს ავირჩიე ჰაიდილაო მარაფუნი – 3,200₩ (დაახლ. 1.1 USD / 1 EUR). ჰაიდილაო ჩინეთის ცნობილი ჰოტპოტ ბრენდია, ეს კი მათი სწრაფი ვერსიაა. მარატანგი წვნიანია, მარაფუნი კი უფრო სქელი, ლაფშა-ცენტრიანი... კონვენიენს სტორის ლაფშასთვის ცოტა ძვირია, მაგრამ გარეთ მარატანგი 10,000₩-მდე გადის – ამიტომ სწრაფად მოსაგვარებლად ნორმალურია.
პროდუქტის დეტალები
თავსახური ზემოდან... შეფის პერსონაჟი ლაფშაზე ზის, საყვარელია ძალიან. მარჯვნივ პატარა „მარა გემო“ წერია – ეს ძირითადი ვერსიაა. უფრო მწარე გინდათ? სხვა არსებობს. პირველად ვცდი, ამიტომ ჩვეულებრივით დავიწყე.
კვება და წარმოშობა
უკანა მხარეს კვებითი ინფოა. 100გრ – 357kcal, ნატრიუმი 3,710mg... საკმაოდ ბევრია ხო? დეტალებს მერე.
ბარკოდი 697-ით იწყება – ჩინეთიდანაა. პირველი ციფრები ქვეყანას აჩვენებს, ასე მარტივად გაიგებთ საიდან მოდის პროდუქტი.
სიმწარის დონე
უკანა მხარეს 1-5 დონეა. ეს 2-ია, ცოტა ცეცხლი აქვს მაგრამ ძალიან მწარე არაა. მწარე ვერსია ალბათ 4-5-ია, მერე შევადარებ.
შიგთავსი
გავხსენი... მარტივია: ლაფშა ერთი, სოუსი ორი პაკეტი. თასში ჩინურად წყლის ხაზი წერია. ლაფშა თხელი და გამჭვირვალეა, ცოტა ჩანს... ამით მუცელი აივსება?
ყველაფერი ამოვიღე... თასი, ლაფშა, წითელი – სითხის სოუსი, მწვანე – მშრალი. და ეს არის ყველაფერი. მეტი მგონია იქნებოდაო... 3,200₩ და ეს? ცოტა სევდიანია მაგრამ გემოს ვნახოთ!
ლაფშა და ორივე სოუსი ჩავყარე. შავია სითხე, გვერდით კი წითელი ზეთი და სხვა... ლაფშა ცალკე შეფუთულია, ჰიგიენურია მაგრამ ნაგავიც მეტი.
ახლოდან გადავიღე... სითხე შავი და სქელია, მშრალში თოფუ, ხახვი, ზეთი. წყლამდე უკვე სუნი ავიდა... ვააა.
კორეული კონვენიენს სტორის ჭამის კულტურა
აქ ცოტა შევჩერდები... კორეული კონვენიენს სტორის კულტურა განვიხილოთ. იყიდე და ადგილზე მოამზადე-შეჭამე! ცხელი წყალი, მიკროტალღური, ლაფშის აპარატი – ყველაფერი უფასო. დამატებითი გადასახადი არაა, უბრალოდ პროდუქტის ფასი. ჩვენთან რომ ასე იყოს... ოცნებაა ხო?
ასე ცხელი წყალი ჩავასხი ხაზამდე. კორეულ მაღაზიებში 90% ასეთი აპარატია – სადაც არ უნდა იყო, იყიდე და მაშინვე შეჭამე. შიმშილის დროს სახლამდე არ გჭირდება ლოდინი.
სხვა ქვეყნებთან შედარება
შიდა სივრცე ასეთია – გრძელი მაგიდები ფანჯარასთან. უმეტეს მაღაზიაში არის, პატარებში შეიძლება გარეთ სკამები. დიდებში 10+ მაგიდაა.
იაპონიაში „eat-in“ ჰქვია და 10% გადასახადი ემატება, ამიტომ ბევრი გარეთ ჭამს 2%-ის დაზოგვისთვის. ტაილანდში კი პერსონალი ათბობს და ასხამს – სერვისი კარგია მაგრამ რიგი გრძელია. თითოეულს თავისი პლუს-მინუსი აქვს.
მომზადების პროცესი
წყალი ჩავასხი... წითელი ზეთი ამოცურულა, ნამდვილი ჩინური რესტორნის ატმოსფეროა. წლების წინ მარა არავინ იცოდა, ახლა კორეაში ჰიტია – განსაკუთრებით ახალგაზრდები უყვართ. როგორ ჭამენ ასეთ მწარეს... მაგრამ ჭამენ!
ახლოდან... ჯერ არ მომზადებულა მაგრამ ფერი უკვე საშიშია. ზედაპირზე წითელი ზეთი, სანელებლები ტივტივებენ. ორთქლი ადის და მარას სუნი ცხვირს ჭრის... 3 წუთი ძალიან გრძელია!
მომზადება დასრულდა
3 წუთი გავიდა... თავსახური გავხსენი და შავი სოუსი გავრცელდა. ზედაპირზე ზეთი და სანელებლები, წითელი ყველგან. სუნი გიჟურია... ცხვირს ჭრის, მაგრამ ჭამა მინდება!
ლაფშა ამოვიღე... ფოტო ცოტა ბუნდოვანია მაგრამ გემო იგრძნობა. გამჭვირვალედან ყავისფერი გახდა, ტენგლიანია. ჩვეულებრივ ლაფშაზე სულ სხვა.
შიგთავსი ახლოდან... თოფუს კუბები სქელია. კორეულ ლაფშებში ხშირად შიგთავსი სუსტია, აქ კი ფორმა აქვს შენარჩუნებული. ფასის გათვალისწინებით ნორმალურია.
გემოს რევიუ
გემო ძალიან კარგია... კორეული სამზარეულო მწარეს ეჩვევა, დუღილის კულტურაც აქვთ – ამიტომ მარა კორეელების გემოვნებას ზუსტად ჯდება. სიმწარე ჩვეულებრივ დონეზეა.
მარა უბრალოდ მწარე არაა – სუნი განსაკუთრებულია. ჰუაჯიაოს ეფექტი, პირველად რომ ცდი წამალი ჰგავს, ცოტა მწარე-ტკბილი... ბევრს სწორედ სუნის გამო არ მოსწონს.
მე კორეელი არ ვარ მაგრამ კორეული გემოთი ვწერ... უცხოელებისთვის როგორი იქნება? კორეული მწარე ენას წვავს, მარა კი ენას აბეზღავს – სულ სხვა შეგრძნებაა.
დასუფთავება
შეჭამე და ნაგავი გადააგდე... ცალკე ყუთებია – ქილა/შუშა, წვნიანი, ჩვეულებრივი. წვნიანი რომ დარჩა, შუაში ჩაასხი. ჯანმრთელობისთვის უკეთესია მხოლოდ ლაფშა და შიგთავსი შეჭამო.
კორეა სელფ სერვისის მეფეა – თვითონ მოამზადე, თვითონ შეჭამე, თვითონ გაასუფთავე. თავიდან უცნაურია მაგრამ შემდეგ ყველაზე მოსახერხებელი.
საბოლოო შეფასება
მოკლედ... ჰაიდილაო მარაფუნი გემოთი ძალიან კარგია, მაგრამ ფას-რაოდენობის თანაფარდობა ცოტა სუსტია. 3,200₩-ით ორი ჩვეულებრივი ლაფშა იყიდება... გემოთი გამოდის, რაოდენობით – არა. სრული კერძი არა, მაგრამ მსუბუქი სნექი იდეალურია.
მარას მოყვარულებმა აუცილებლად სცადეთ, ახალბედებისთვის 2 დონე უსაფრთხოა. მაგრამ სუნი არ მოგეწონათ თუ – ყველაფერი უშედეგოა, ეს თავად უნდა გასინჯოთ.
და დღეს მაღაზიაში პირდაპირ მომზადება... კორეაში ჩამოსულებო, აუცილებლად გაიმეორეთ! არაფერი ღირს დამატებით, მაგრამ სახალისოა ძალიან.
შემდეგ ჯერზე მწარე ვერსიით დავბრუნდები~
ეს პოსტი https://hi-jsb.blog-ზე გამოქვეყნებული კონტენტია.