Jajanan dalan Korea: tteokbokki, sundae, twigim

Wektu kuwi aku lagi mulih sawise kerja. Amarga mangsa adhem, srengenge wis surup luwih awal, lan pas metu saka stasiun sepur ngisor lemah, angine nylekit tenan. Rasane males arep masak nedha bengi sing tenanan, nanging yen mung dilewati wae weteng wis protes. Nalika mlaku ing gang cilik, aku weruh plang warung bunsik. Pas ndelok tteokbokki abang saka balik lawang kaca, sikilku kaya mlebu dhewe dhisik.

Nek ngomong jajanan dalan Korea, akeh wong sing langsung mikir samgyeopsal utawa pitik goreng. Ning cemilan sing tenan kerep dipangan wong Korea iku beda. Jenenge bunsik. Tteokbokki, kue beras kenyal nganggo saus pedhes; sundae, sosis Korea isi bihun lan jeroan; twigim, gorengan gaya Korea; lan eomuk, kue iwak nganggo kuah bening. Yen papat iki dipesen bebarengan, ing Korea diarani tteoksuntwio. Jeneng kuwi dijupuk saka aksara ngarep tteokbokki, sundae, twigim, lan odeng. Nanging kanggo pamaca Muslim, ana siji cathetan cilik: bagean sundae biasane digawe saka usus lan getih babi, mula luwih aman dipilih kapisah utawa dilewati, dene liyane isih isa dinikmati manut pilihanmu. Ing saindenging Korea, warung bunsik kuwi nyebar meh kaya minimarket. Apa kuwi ing Seoul, Busan, desa cilik, toko jaringan, utawa warung lawas ing gang sempit, pokoke papan sing adol tteokbokki mesthi ana. Rega papat-papate dipesen kabeh mung watara $7 nganti $8 lan wis cukup gawe wareg. Mlebu dhewe, pesen siji tteoksuntwio, wis dadi nedha bengi.

Dina kuwi ya ngono uga. Bareng lungguh, aku langsung pesen paket tteoksuntwio. Aku dhewekan, nanging porsi sing teka lumayan akeh. Sempat mikir apa isa ngentekake kabeh. Nanging yen tak critakake langsung wae, pungkasane nganti kuah-kuahé ya tak entekake.

Paket tteoksuntwio, iki wujud pakem jajanan dalan Korea

Ing ndhuwur baki abang, papat panganan kuwi teka bebarengan. Iki sing diarani paket tteoksuntwio. Panggone iki jaringan warung bunsik jenenge Jaws Tteokbokki (Jaws Tteokbokki), lan cabange ana akèh ing saindenging Korea. Nanging tulisan iki dudu ulasan warungé, luwih menyang crita babagan bunsik Korea kuwi dhewe, dadi omongan soal tokone tak cukupake tekan kene.

Nek mlebu warung bunsik endi wae, susunan menune meh mesthi padha. Tteokbokki abang, eomuk kuah bening, sepiring sundae, lan sekeranjang twigim. Aku tau mangan iki ing Daejeon lan uga ing Seoul, lan bedane mung ana ing rasa tipis-tipis wae.

Tteokbokki — tteok kenyal sing klelep ing saus abang

Sing tak jupuk dhisik mesthi tteokbokki. Ing saus abang kuwi ana tteok sing montok-montok, lan ing ndhuwure ana siji cemilan garing. Kawitan aku sempat mikir, iki ngapa kok dilebokake nang ndhuwur. Nanging pas tak cocolke ing saus lan tak pangan, tekstur krispi lan bumbu pedhesé campur dadi rasane kok malah gawe nagih. Ning yen kelamaan kecemplung ing kuah, langsung dadi letoy. Aku ora ngerti kuwi, mula pas tak jupuk mengko wis melempem.

Tteok beras vs tteok gandum, bedane apa?

Tteok sing iki yaiku tteok beras. Ing Korea, tteok kanggo tteokbokki kuwi biasane ana loro: tteok beras lan tteok gandum.

Saiki tteok beras luwih dadi andalan. Nanging aku pribadi isih kangen tteok gandum. Wektu cilik, sakwise sekolah rampung, aku mlebu warung bunsik karo dhuwit sangu watara $0.70, durung nganti $1, lan biasane sing metu ya tteokbokki tteok gandum. Perdebatan soal sing luwih enak antarane tteok beras lan tteok gandum iku wis lawas banget ing Korea, nanging ora ana jawaban sing mutlak. Kabeh gumantung selera.

Rahasia saus tteokbokki

Inti saka tteokbokki kuwi saus abang kenthel iki. Digawé saka gochujang, pasta cabai fermentasi, dicampur gula, sirup manis, lan kecap asin, dadi rasa manis lan pedhes teka bebarengan. Wong sing ora kuwat pedhes bisa wae kuwatir, nanging tteokbokki biasa sakjane ora sepanas kuwi. Sing teka dhisik rasa legine, banjur pedhesé mung munggah alon-alon saka mburi. Yen pancen ora isa pedhes babar pisan, ana uga jjajang tteokbokki. Warnane ora abang nanging ireng, lan amarga saus kacang irengé nyerep ing tteok, rasane ora pedhes lan luwih manis gurih.

Nanging kosok baline, kanggo wong sing seneng pedhes, ana uga tteokbokki sing pancen digawe kanggo tantangan.

Aku dhewe tau pesen tingkat 3 sepisan. Separone wae ora entek, lan pungkasane mung ngombe kuah eomuk terus. Saka dina kuwi, aku wis ora melu tantangan maneh.

Twigim — pas dicelupke ing kuah tteokbokki, langsung dadi panganan liyane

Sakwise mangan tteokbokki, aku pindhah menyang twigim. Dina kuwi sing metu setengah mandu twigim lan setengah ojingeo twigim. Twigim bunsik Korea beda karo tempura gaya Jepang. Tempura lapisan adonane tipis lan entheng, dene sing Korea luwih kandel. Pas digigit, lapisan njabané sing krispi pecah luwih dhisik, banjur isi njero sing kerasa dikunyah.

Twigim iki sakjane isa dipangan langsung, nanging gaya Korea ya dicelupke ing kuah tteokbokki. Awale aku mangan ngono wae, soale kroso eman yen krispine ilang. Nanging terus aku weruh wong ing meja sebelah nyemplungké sak tenane menyang kuah, banjur aku niru. Wiwit kuwi aku tansah mangan nganggo cara kuwi. Krispine pancen ilang, nanging gantine rasa pedhes-legi mlebu nganti njero lan rasane dadi kaya panganan sing beda babar pisan.

Jenis twigim bunsik Korea kuwi akèh banget

Yen menyang pojangmacha, warung tenda pinggir dalan ala Korea, twigim iki biasane digelar siji-siji ing ndhuwur saringan panguras lenga. Tinggal nuding nganggo driji lan milih sing dikarepaké. Regane kira-kira watara $0.35 nganti $0.70 saben siji.

Gimmari twigim, jagoné twigim bunsik

Nek didelok saka cedhak, ketebalan adonane langsung kerasa. Sing katon ijo semu kuwi gimmari twigim, lan kuwi twigim bunsik sing paling tak senengi. Bihun digulung rapet nganggo rumput laut banjur digoreng. Njabane kriuk, nanging njerone bihuné isih kenyal lan mulur. Yen dicelupke jero menyang kuah tteokbokki, rasa krispine ganti dadi lembab pedhes sing nyenengake. Yen tteokbokki kuwi tokoh utama, gimmari iki kancané sing ora isa ora ana. Rasané kaya bakwan sing wis dadi jajanan saben dina, prasaja nanging yen ora ana kok ana sing kurang.

Eomuk — kuah bening sing nyekel pedhesé

Pas pedhes saka tteokbokki wiwit munggah, tangan biasane langsung golek iki. Eomuk. Ing Korea uga kerep diarani odeng. Ing kuah bening ana eomuk sing kebak, nanging sing tenan istimewa kuwi justru kuahé.

Yen eomuk digodhog ing duduh kaldu saka teri garing lan dasima, rasa gurih umamine metu lan kuahé dadi saya jero. Nalika mangsa adhem, siji cangkeman kuah iki isa langsung gawe awak kroso luwih lega. Aku tau nyoba mbalekake rasa iki ing omah kaping pirang-pirang. Teri tuku, dasima tuku, eomuk ya tuku sing meh padha, nanging rasane tetep ora metu. Mbokmenawa ana rasa wektu sing kecampur saka panci warung bunsik sing godhoge saka esuk nganti sore. Sing digodhog 30 menit lan sing 12 jam, ya mesthi ora padha.

Wujud eomuk beda-beda, cara mangané ya beda

Wujude eomuk beda-beda. Ana sing kotak, ana sing digulung, ana sing bunder. Sing pipih nyerep kuah luwih akèh, dene sing digulung nahan kuah panas ing njero, mula pas digigit kuah panasé isa muncrat. Yen kowe lagi sepisanan mangan, ana siji saran penting: eomuk gulung ojo digigit gedhe langsung sakpisan. Ing njero ana kuah panas banget lan isa ngobong langit-langit cangkem. Aku tau ngrasakke dhewe.

Sundae — sosis gaya Korea sing digawe saka getih babi

Iki sundae. Disajekake wis dipotong-potong dadi irisan, lan ing pinggire ana ati lan jeroan liyane, uga katon uyah bumbu ing sisih ngisor. Uyah iki dicampur bubuk cabai, lan sundae biasane dipangan kanthi dicocol ana kana.

Sundae kuwi apa? Panganan sing digawe saka usus babi sing diisi bihun, sayuran, lan getih babi, banjur dikukus. Yen krungu “sosis saka getih”, mesthi ana sing rada mandheg sakjane, nanging ing Eropa uga ana sing mirip. Ing Inggris ana black pudding, ing Spanyol ana morcilla, lan ing Prancis ana boudin noir. Konsepé meh padha, nanging sundae Korea isi bihun, mula teksturé luwih kenyal lan rasane luwih entheng.

Aku luwih seneng mangan sundae kanthi dicocolke ing kuah tteokbokki tinimbang mung ing uyah bumbu. Yen nganggo uyah, rasa asline sundae luwih metu. Yen nganggo kuah tteokbokki, sundae dadi nduweni rasa pedhes sing beda banget. Coba wae loro-lorone, banjur goleki sing paling cocok karo seleramu.

Bedane sundae warung bunsik lan sundae gawéan tangan

Iki dudu sundae gawéan tangan. Sundae ing warung bunsik umume digawe ing pabrik. Sundae gawéan tangan biasane didol ing pasar tradisional, lan isi njerone luwih kasar lan ketebalane uga ora rata. Rasane mesthi beda. Nanging jujur wae, kanggo dipangan bareng tteokbokki, sundae warung kaya ngene uga wis luwih saka cukup.

Ati lan jeroan sing teka bareng kuwi pancen reaksi wong-wong béda banget. Sing seneng bakal kroso ana sing kurang yen ora ana. Sing ora seneng malah ora didelok. Yen ora gelem, pas pesen isa ngomong jeroané dijupuk wae. Biasane bakal diganti sundae luwih akèh. Aku dhewe seneng ati, nanging kanggo jeroan liyane aku ora pati mangan.

Aku nyoba ngangkat siji-siji

Eomuk tak pangan sak cangkeman saka tusuk gigi. Sundae tak angkat supaya irisan njerone katon, lan bihuné kebak rapet. Ojingeo twigim uga tak angkat, lan saka sela adonane katon sikil cumi sing putih metu. Mangan siji-siji kaya ngene iki sing nggawe bunsik nyenengake. Tinimbang mangan anteng nganggo sumpit, luwih cocog suasanane yen dicokot nganggo tusuk gigi kaya wong sing mampir ngaso sakdhela.

Bunsik kuwi dudu acara khusus, nanging urip saben dina

Bunsik dudu panganan sing kudu dipesen nganggo reservasi, lan dudu papan sing butuh klambi rapi. Panggone mesthi ana nang endi-endi ing sakupenge tetanggan, lan yen luwe ya tinggal mlebu wae.

Nanging panganan sing katon prasaja iki nancep jero ing uripe wong Korea. Kenangan sawise sekolah nalika ngumpulake recehan karo kanca-kanca kanggo pesen tteokbokki. Kenangan mangsa adhem nalika anget-anget tangan nganggo kuah eomuk ing pojangmacha. Bengi lembur lan metu kerja, banjur pesen sepiring sundae dhewekan. Bunsik dudu mung panganan, nanging potongan-potongan adegan urip saben dina.

Dina kuwi aku uga ngrasakke kaya ngono. Aku mlebu warung bunsik tanpa mikir apa-apa sakwise kerja, banjur metu sawise ngentekake kabeh tteoksuntwio ing baki abang kuwi dhewekan. Wetengku wareg, nanging swasanaku uga dadi apik. Bunsik pancen ngono. Mlebu tanpa alasan gedhe, mangan luwih akèh tinimbang sing dikira, banjur metu karo rasa seneng cilik sing nyantol.

Yen tekan Korea, coba mampir paling ora sepisan. Lan kuah eomuk aja nganti ketinggalan dipangan. Sing tenan kuwi ya ana ing kono.