Kafe taman ing Rayong: Pa Di ing Alas

Thailand uga negara sing kuwat soal kafe

Nalika lelungan ing Thailand, sikilku kerep mandheg dhewe saben weruh kafe. Ora mung Bangkok utawa Chiang Mai wae, ing kutha-kutha cilik uga ana panggonan sing ndhelik nanging isa nggawe kaget. Korea pancen misuwur karo budaya kafe, nanging Thailand ya ora kalah babar pisan. Malah, amarga hawane ndhukung, ruang njabane kerep krasa luwih menang. Nalika manggon ing Rayong, saben akhir minggu aku seneng muter golek kafe, lan saka kabeh sing tak datangi, Pa Di ing Alas (Pa Dee in the Wild) iki salah siji sing paling pengin tak critakake.

Tak wiwiti saka omben iki dhisik. Ing ndhuwure gelas, beri numpuk akeh lan sirup ungu mili mudhun alon-alon. Crita soal rasane tak simpen mengko. Saiki aku luwih pengin nuduhake luwih dhisik kaya apa sejatine kafe taman Thailand iki.

Saka gapura wae wis bingung iki taman apa kafe

Pas mlebu, aku langsung rada bingung: iki kafe tenan apa taman duweke wong. Ing pinggir dalan watu cilik ana semak-semak sing rapet, ing ndhuwur meja putih ana kain renda, lan lampu-lampu cilik sing digantung ing antarane wit malah tetep madhangi sanajan isih awan. Wong-wonge cukup akeh, nanging panggonane ora rame. Ora ngerti merga wit-witan kaya nguntal swara, apa kabeh wong pancen otomatis ngomong luwih alon. Ana sing ngobrol ing ngisor payung, ana pasangan mlaku mlebu njero taman, ana uga sing foto-foto cedhak bangku. Kabeh mlaku kanthi irama dhewe. Rasane kaya mlebu pekarangan omah lawas ing Jogja sing dirumat tenan, mung versi tropis.

Nalika mlaku luwih mlebu, ana bangunan putih siji sing langsung narik perhatian. Kacane model kotak-kotak, sulur tanduran munggah ing tembok, lan ing cedhak lawang ana karangan gantung. Deloken wae, rasane kaya pondhok desa gaya Inggris. Nanging pas ndangak, pucuk atape ketutupan wit-witan tropis, lan langsung krasa, iya ya, aku isih ana ing Thailand. Kafe iki asline wis mlaku luwih saka rolas taun, banjur pindhah menyang lokasi saiki ing taun 2023 lan nambah tembung “in the Wild” ing jenenge. Alam ing kene ora kaya dekorasi sing digawe-gawé, nanging pancen kaya wis ngendhep suwene wektu.

Omben lan kuene tak tampilake dhisik, mengko sawise kuwi aku bali metu maneh. Biar maca nganti pungkasan rasane luwih enak.

Njero ruangan rasane kaya mlebu omahe wong

Ruang njerone cilik. Tembok kayu putih, kembang-kembang garing sing menggantung, siji meja cedhak jendhela, lan barang-barang cilik ing cedhak konter sing kebak banget nggawe suasanane kaya lagi diajak mlebu omah wong sing wis suwe dienggoni. Ana uga barang gawéan tangan sing didol. Yen wis miwiti ndelok siji-siji, kadhang nganti ora kroso pesenanmu wis meh teka.

Pegangan jendhelane saka keramik, lan ana gambar kembang ing kono. Gorden ing jejere uga motif kembang, lan saka balik kaca, ijo tamane katon samar-samar. Bojoku ndelok pojok iki lan mandheg cukup suwe tanpa ngomong apa-apa.

Berry Love Drink — sihire warna ungu

Nalika gelase teka, sekilas malah katon kaya ora ana cairane. Blackberry, raspberry, lan redcurrant ditumpuk akeh ing ndhuwur es, lan ana godhong pakis sing dicancang ing tengah. Ing bentuk kaya ngene wae, tampilane wis luwih mirip panganan cuci mulut tinimbang omben biasa.

Bojoku wis ngajak cepet diombe, nanging aku njaluk sedhela maneh. Tetes banyu ing permukaan blackberry lan butiran raspberry sing kena srengenge nganti katon setengah bening kuwi ayu banget. Aku mung mikir, siji foto maneh wae.

Nalika sirupe diwutahake, warnane langsung malih

Ana siji barang maneh sing diwenehake kapisah. Botol kaca cilik isi sirup ungu. Ing gulune diiket pita jambon, mula tampilane malah kaya botol parfum.

Yen botole dipiringake alon-alon banjur diwutahake menyang gelas, warna ungu bakal mlebu sela-sela beri. Es sing sakdurunge bening alon-alon dadi kebak warna. Mula iki dudu jinis omben sing pantes diwutahake kesusu.

Sawise kabeh sirupe mlebu, bagéan ndhuwur tetep warna beri, dene ngisore dadi ungu peteng. Godhong pakis ngadeg ing tengah, lan blueberry padha ngambang. Nalika gelase diangkat lan kena cahya srengenge, bagéan ungu ing ngisor katon kaya gelas anggur.

Nalika aku njupuk siji raspberry nganggo sendhok, sirup ungu langsung mili mudhun. Iki foto sing paling tak senengi. Rasane kecut seger, nanging sirupe lumayan legi. Untunge rasa kecut saka beri bisa nahan legine, mula pas kanggo hawa panas Thailand.

Saka ndhuwur, woh-wohan kuwi katon kaya ngambang ing segara ungu. Es wis setengah cair, nanging tampilane isih tetep ayu.

Kue lapis gawéan omah

Kue banjur teka. Piringe dilebokake ing kranjang rotan, lan latar mburine kebak ijo tamane. Cara nyajikake wae wis nggawe aku pengin motret luwih dhisik sadurunge nyicipi.

Kue iki unik tenan. Ana lapisan ijo, jambon, lan putih sing ditumpuk, banjur ing ndhuwure ana krim biru langit, loro blueberry, siji anggur, lan godhong mint. Lapisan ijo rasane pandan, tanduran sing kerep digunakake ing Asia Tenggara. Ambune alus, kaya seger-seger godhong. Ing antarane lapisan ana krim tipis, mula saben suapan pisanan sing teka yaiku aroma herba, banjur legine nyusul sakwise. Rasane kaya nalika mangan jajan pasar sing ambune wangi godhong luwih dhisik sadurunge legine krasa.

Aku motong bagéan ngarep nganggo garpu. Empuke nganti meh ora perlu tenaga.

Nalika dipotong, lapisan ijo, putih, lan jambon katon resik banget. Katane iki kabeh digawe langsung dening pemilike dhewe.

Aku ngangkat siji suapan. Telung lapisane bebarengan karo krim munggah ing garpu, lan latar tamane dadi samar lembut. Legi, nanging ora abot.

Metu maneh — tamane luwih amba tinimbang tak kira

Ing tengah taman ana pancuran ireng. Swara banyune terus ana ing latar, nggawe panas rada lali. Ing mburi katon bangunan pondhok putih lan teras nganggo lampu-lampu, lan yen ana angin, cahya srengenge kedhip-kedhip liwat sela wit. Sanajan tanpa AC, tedhuhan wit wis luwih saka cukup kanggo lungguh santai.

Ing meja putih sing ana ing ndhuwur watu cilik, ana pasangan lungguh adhep-adhepan, lan salah siji staf mlaku nggawa kranjang rotan. Bangunan rong lantai ing mburi ketutupan sulur tanduran, lan ing sisih kiwa ana bangunan cilik karo karangan gantung. Amarga ing njero taman iki ana sawetara bangunan sing nyebar, mlaku-mlaku ing kene rasane kaya nemokake sudut anyar siji-siji. Ternyata ambane tenan.

Barang-barang gawéan tangan saka sing duwe

Ing rak mburi konter ana ikatan gandum, woh cemara, lan miniatur greja kayu. Ing sajrone mug ana kembang mawar kuning siji. Ana uga boneka simbah lanang nganggo topi jerami lan simbah wadon nganggo tutup sirah lungguh jejere. Kabeh iki, miturut critane, digawe utawa dipilih langsung dening sing nduweni kafe.

Ing njaba uga isih ana sing menarik

Ing njaba uga ana dekorasi liyane, nanging iki luwih becik digoleki dhewe pas teka ing kono.

Manuk pipit uga dadi tamu ing kene

Sawise kue entek lan aku ninggal meja sedhela, pas bali ana sawetara manuk pipit wis nangkring ing piring. Dheweke padha nyuthuk remah-remah kanthi santai lan ora wedi karo wong babar pisan. Yen iki kedadeyan ing Korea, bisa wae langsung ana omongan soal kebersihan. Nanging ing Thailand, iki kaya bagean saka pemandangan normal wae. Manuk mlebu kafe uga ora ana sing ngusir. Aku malah seneng karo rasa urip bebarengan sing santai kaya ngene.

Yen mung sempat menyang siji kafe ing Rayong

Pa Di iki dudu kafe sing sampurna. Suasana lan hasil fotone gampang nggawe wong puas, nanging rasa omben lan dessert-e ana sing nganggep kaya mbayar suasanane uga, lan pelayanan staf uga ora kabeh review sependapat. Jujur wae, miturutku inti utama kafe iki ya ruangane dhewe. Nanging yen ing Rayong mung sempat mlebu siji kafe, aku isih bakal nyaranake panggonan iki. Dudu merga sampurna, nanging merga wektu sing tak lewati ing kene pancen nyenengake.

Informasi kunjungan Pa Di ing Alas

Tulisan iki sepisanan diterbitake ing https://hi-jsb.blog.