Tayland Shell delicafé | Rayong’dan dürüst yorum

Tayland Rayong’da, Shell benzinliğinin içinde bir kafe var

Eşim Taylandlı olduğu için 2022 yılında birlikte Rayong’da yaşadık. Rayong, Bangkok’a arabayla 2–3 saat uzaklıkta bir sahil şehri ve günlük hayatı orada sürdürmek için araba neredeyse şart. Markete gideceksin, pazara uğrayacaksın, bir yere çıkacaksın; her şey araba ile dönüyor. Hal böyle olunca Shell benzinliklerine de sık sık uğruyorsun. Benzin al, tuvalete gir, marketten su al derken istasyonun bir köşesinde bir kafe dikkatimi çekti. Adı delicafé’ydi.

Türkiye’de de benzinlikte kahve almak normal ama istasyonun içinde böyle ayrı bir kafe alanı görmek yine de her yerde rastlanan bir şey değil. Ben de ilk başta biraz şaşırmıştım. Ama Tayland’da bu gayet doğal bir manzara. Sadece Shell değil, PTT’de Café Amazon var, Bangchak’ta da Inthanin diye kendi kafe markaları bulunuyor. Yani neredeyse her benzinlikte bir kahve noktası var. Tayland’da otoyoldan çok şehirler arası kara yolları daha yaygın olduğu için, bizim bildiğimiz otoyol dinlenme tesisi mantığından ziyade taşra yollarındaki benzinlikler adeta mola noktası gibi çalışıyor. Benzini alıyorsun, bir kahve kapıyorsun, sonra yola devam.

Tayland yollarında sık gördüğünüz klasik Shell benzinliği manzarası tam olarak böyle. Sarı deniz kabuğu logosunu görünce, içeride bir kahveci olma ihtimali de yüksek diyebilirsiniz.

delicafé dışarıdan bakınca benzinlik kafesi için fazla güzel

Burası delicafé’nin dış görünüşü. Benzinlik kafesi deyince aklınıza sıradan ve biraz yorgun bir yer geliyorsa, burası sizi şaşırtabilir. Girişin önünde küçük bir gölet var, etrafında da özenle bakılmış yeşil bitkiler. O yüzden ilk bakışta mahalle arasında şirin bir butik kafe gibi duruyordu. Tayland da aslında kafe kültürü epey güçlü bir ülke. Kore’de bağımsız kafeler de büyük, zincirler de çok yaygın ya; Tayland’da ölçek o kadar büyük değil ama dar bir alanı sıcak ve atmosferli hale getirme konusunda gerçekten iyiler. Yoldan geçerken sıradan bir bina sanıp girdiğin ama içerisi bambaşka çıkan kafe çok fazla. delicafé de bence benzinlik içindeki sınırlı alanı iyi değerlendiren örneklerden biri olmuş.

Girişteki gölette bir de fıskiye vardı. Benzinlik arazisinin içinde böyle bir düzenleme görmek gerçekten etkileyiciydi. Ama dürüst olayım, bu biraz da bu şubenin özellikle özenli olmasından kaynaklanıyor olabilir. delicafé’nin her şubesi aynı değil. Bazısı bağımsız ve geniş bir binada, bazısı ise marketin yanına sıkışmış küçük bir kahve tezgâhı gibi. O yüzden başka bir şubede aynı manzarayı beklerseniz hayal kırıklığı yaşayabilirsiniz.

Daha girişten atmosfer farkını hissettiriyor

Giriş kapısı yuvarlak pencereli ahşap bir kapıydı. Benzinlik içindeki bir kahveden çok, mahalledeki şık bir brunch mekânının kapısını andırıyordu. Yerde WELCOME yazılı bir paspas vardı, kapının yanında da içeriyi baştan sona gösteren büyük camlar bulunuyordu. Dışarıda küçük bir masa da vardı ama Rayong’un öğlen sıcağında dışarı oturmayı açıkçası hiç düşünemedim.

Tezgâh, menü ve Tayland kafelerinde fiyat-performans hissi

Tezgâhın arkasında menü panosu asılıydı, vitrinde de fırın ürünleri ve atıştırmalıklar diziliydi. Beyaz fayans duvar ile siyah menü panosu birleşince görüntü temiz ve düzenli duruyordu. Tezgâhın bir köşesinde TIP BOX görmek de dikkatimi çekti. Tayland’daki kafelerde içecek fiyatları genel olarak Kore’den daha uygun. Bir de porsiyonlar gerçekten büyük. Soğuk içecek söylediğinizde kocaman bardakta, ağzına kadar buzla geliyor. Hatta bazen tek fiyatla iki içecek içiyormuşsun gibi hissettiriyor. Eşimle birer içecek aldığımızda bile hiç pahalı gelmemişti.

Tezgâhın yanında paketli atıştırmalıklar da vardı. Yolda giderken bir tane alıp çıkmalık türden ürünlerdi.

Bir tarafta indirim ve puan biriktirme duyuruları da asılıydı. Yerellerin bu tarz kampanyaları epey dikkatli takip ettiği hissediliyordu.

delicafé tabelası, ama artık Shell Café adına geçiliyor

Dışarıdan görünen delicafé tabelası böyleydi. Bu fotoğraf 2022’de çekildi ama şu anda marka yavaş yavaş Shell Café adına dönüyor. 2022’de Bangkok’ta ilk Shell Café açılmıştı ve o günden sonra bu dönüşüm aşamalı şekilde devam ediyor. Yani bugün giderseniz tabelanın farklı olma ihtimali var. Yine de hâlâ delicafé tabelası duran çok şube bulunuyor. Tabela değişse de menü ve işletme mantığı neredeyse aynı diye düşünebilirsiniz.

İçerideki oturma alanı ve genel hava

İçeride camlar oldukça geniş olduğu için dışarıdaki manzara doğrudan içeri giriyor. Oturma düzeni yuvarlak masalar ve pencere kenarındaki bar masası olarak ikiye ayrılmıştı. Bar tarafına oturunca benzinlik kısmı yukarıdan görünüyordu. Çok fazla masa yoktu ama öğle saatlerinde müşteri az olduğu için ortam kalabalık değil, tam tersine sessiz ve rahattı.

Tayland’a özgü geleneksel atıştırmalıklar da karşınıza çıkabiliyor

Pencere kenarındaki masanın üstünde Tayland’a özgü atıştırmalıklar duruyordu. Kluai Muan denilen muz ruloları ile Kanom Pia tarzı maş fasulyesi dolgulu hamur işleri vardı. Bunlar zincirin merkez menüsünden çok, şubenin kendi getirdiği ürünler gibi görünüyordu. Tayland’daki kafelerde böyle yerel tatların beraber satıldığını ara sıra görmek mümkün.

Pencere manzarası insana benzinlikte olduğunu unutturuyor

Kafenin içinden dışarı baktığınızda göletin ötesinde benzinlik manzarası uzanıyor. Tayland yıl boyunca sıcak bir ülke olduğu için dışarıda 5 dakika dursanız bile ter akmaya başlıyor. İlginç olan şu ki, bazı anlarda Kore yazı bana daha sert ve daha vurucu gelmişti. Tayland’da hava her gün sıcak ama Kore’deki gibi bir anda tepene çöken bunaltıcı sıcak dalgası hissi daha az. Yine de klimalı bir yere girince insan önce “oh be” diyor. Elinizde buz gibi içecek, dışarıdaki ağaçlara ve fıskiyeye boş boş bakarken birkaç dakika için benzinlikte olduğunuzu unutabiliyorsunuz. Eşim de tam öyle hissetmiş olacak ki çıkmak istemedi ve bir kahve daha söyledi.

Tavana kadar cam, ama gündüz bile samimi bir ortam

Pencere kenarındaki ahşap rafta kavanoz içindeki atıştırmalıklar duruyordu, tavana doğru bakınca da camın arkasından ağaç dalları görünüyordu. Dalların arasına asılmış ışıklar vardı ve bu yüzden gündüz vakti olmasına rağmen mekân garip şekilde sıcak ve huzurlu hissettiriyordu. Hafif hafif yayılan kahve çekirdeği kokusu da aklımda kalmış. Böyle bir yerde oturunca buranın benzinlik kafesi olduğuna kim inanır?

Fırın ürünleri tarafı sade ama iş görüyor

Vitrinde kruvasan, donut, egg tart, sandviç gibi temel ürünlerle birlikte su ve kola gibi içecekler vardı. Çeşit çok geniş değil. Daha çok uygun fiyatlı zincir kafelerde gördüğünüz fırın ürünleri seviyesinde bir düzen var. Gösterişli büyük bakery kafe havası yok ama Tayland yollarında giderken hızlıca bir şey atıştırmak için gayet mantıklı bir seçim olmuş.

Menüde İngilizce de var, yabancılar da rahat sipariş verebilir

Menü panosu tezgâhın arkasındaki duvara büyük şekilde asılmıştı. Coffee, Signature Coffee, Bubble Milk Tea, Tea, Milk/Chocolate, Smoothie/Soda gibi kategorilere ayrılmıştı. Tayca isimlerin altında İngilizce de yazdığı için Tayca okuyamayan biri için sipariş vermek hiç zor değildi. Zaten Tayland yabancı turistin çok olduğu bir ülke olduğu için, zincir kafe menüsünde İngilizce olmaması neredeyse istisna sayılır.

Tayland kafelerinde kahve siparişi verirken bunu bilin yeter

İçeceklerin fotoğrafını çekemedim. Elime geçer geçmez içmeye başladım. Ben americano söyledim, eşim de café latte aldı. Burada bilinmesi gereken önemli bir detay var: Tayland’daki birçok kafede americano varsayılan olarak şuruplu gelebiliyor. Ben tatlı kahve sevmediğim için özellikle şurup eklememelerini söyledim. Yoksa elinize bayağı tatlı bir americano geçebiliyor.

Latte için de durum benzer. Türkiye’de akla gelen espresso ve buharda ısıtılmış süt birleşimi birebir aynı olmayabiliyor. Tay usulü lattelerde yoğunlaştırılmış süt ya da ekstra şeker oldukça yaygın. Çünkü Tayland’ın kahve kültürü zaten daha tatlı ve daha yoğun içim tarafına yakın. O yüzden başka ülkelerde alışık olduğunuz tarifle arasında fark olması çok normal.

Eksileri de dürüstçe söylemek lazım

Tayland’daki kapalı mekânlarda klima çoğu zaman Kore’den bile daha güçlü çalışıyor. Dışarıda terledikten sonra içeri girince önce cennet gibi geliyor ama biraz oturunca bu kez üşümeye başlıyorsunuz. delicafé’de de durum tam olarak buydu. Yanınıza ince bir üst almak gerçekten iyi fikir. Bir de tuvalet kafenin içinde değil; benzinliğin ortak tuvaletini kullanmanız gerekiyor. Çok uzak değil ama kahvenin içinden kapıyı açıp hemen gideceğiniz bir düzen de yok.

Shell benzinliklerinde sadece delicafé yok

Bu arada Shell benzinliklerinde her zaman sadece delicafé olmuyor. Chiang Mai taraflarında Forty-Nine Coffee House adlı bağımsız bir kafenin Shell içinde yer aldığı noktalar da varmış. Doi Chaang gibi kuzey Tayland’a ait yerel kahve markalarının bulunduğu şubelerden de söz ediliyor. Yani her benzinlikte karşınıza çıkan kahve markası değişebiliyor. Tayland genelinde bakınca PTT’nin Café Amazon’u 5.000’den fazla şubeyle en büyük oyuncu. PunThai Coffee ve Inthanin’in de 1.000’in üzerinde noktası var. Shell Café ise henüz yaklaşık 100 şube seviyesinde; ölçek olarak daha küçük ama kahve çekirdeği kalitesine önem veren bir marka izlenimi bırakmıştı.

Özellikle gidilecek yer değil ama denk gelirseniz güzel durak

delicafé sırf bunun için kalkıp gidilecek bir kafe mi derseniz, dürüst olayım, bence o kadar değil. Burası başlı başına varış noktası olacak bir yer değil. Ama Rayong’da yaşıyorsanız ya da Tayland’ın herhangi bir yerinde arabayla yol alırken bir Shell’de durduysanız, sadece benzin alıp çıkmak yerine bir bakın derim. Serin klimalı bir ortamda uygun fiyatlı kahve içip kısa bir mola vermek için tam yerinde bir durak.

Bir de Türkiye’de çok kolay karşılaşmayacağınız, Tayland yollarındaki benzinlik kafe kültürünü küçük de olsa görmüş oluyorsunuz. Benzin kokusu yerine kahve çekirdeği kokan bir istasyon fikri kulağa hâlâ hoş geliyor. Rayong’daki günlük hayatı düşününce bazen en çok böyle detayları özlüyorum.

Bu yazı 2022 yılındaki ziyaret temel alınarak hazırlandı. Menü, fiyatlar ve ürünler şu anda farklı olabilir; gitmeden önce güncel durumu kontrol etmeniz iyi olur.