ໝໍ້ໄຟເກ້ຽວເກົາຫຼີ ວິທີກິນແບບຄົບຊຸດ | ຈາກນ້ຳຊຸບຫາໝີ່ປິດທ້າຍ
ສາລະບານ
19 ລາຍການ
ມາເກົາຫຼີແລ້ວຕ້ອງລອງກິນ ຊຸດແນະນຳອາຫານທີ່ຕ້ອງກິນໃຫ້ໄດ້ ມື້ນີ້ແມ່ນເລື່ອງໝໍ້ໄຟເກ້ຽວ ຫຼື ມັນດູຈ້ອນກົນ (만두전골) ເລີຍ. ຊຸດນີ້ຈະອັບເດດເລື້ອຍໆ ແນະນຳອາຫານເກົາຫຼີທີ່ແຊບແທ້ໆ ໄປເທື່ອລະຢ່າງ. ມື້ນີ້ຂໍເອົາເມນູໝໍ້ໄຟເກ້ຽວທີ່ກິນໃນລະດູໜາວແລ້ວແຊບຈົນຂົນລຸກ.
ໝໍ້ໄຟເກ້ຽວ ຫຼື ມັນດູຈ້ອນກົນ ຊື່ນີ້ບາງຄົນອາດເຄີຍໄດ້ຍິນເປັນຄັ້ງທຳອິດ. ແຕ່ບອກຄົນເກົາຫຼີວ່າ "ມັນດູຈ້ອນກົນ" ເນີ ຕາເຂົາເຈົ້າປ່ຽນເລີຍ. ມັນເປັນອາຫານລະດັບນັ້ນເລີຍ.
ເກ້ຽວນ້ຳ
ເກ້ຽວເອງເປັນພະເອກເລີຍ. ແຜ່ນເກ້ຽວບາງໆ ຂ້າງໃນຍັດຊີ້ນກັບຜັກແໜ້ນເອີຍ ເອົາມາຈຸ່ມນ້ຳແກງໃສໆ ຫຼື ຈິ້ມນ້ຳຊີອິ໊ວ. ງ່າຍດາຍແຕ່ແຊບຫຼາຍ. ກິນຄົນດຽວກໍບໍ່ໜັກທ້ອງ ເປັນອາຫານຈານດຽວທີ່ສະບາຍໃຈ.
ໝໍ້ໄຟເກ້ຽວ
ມີເກ້ຽວຢູ່ແຕ່ເກ້ຽວບໍ່ແມ່ນພະເອກຄົນດຽວ. ເຫັດ ວຸ້ນເສັ້ນ ຜັກ ນ້ຳຊຸບ ທັງໝົດມາລວມກັນ ແລ້ວຕົ້ມປຸດໆ ເທິງໂຕະເລີຍ ຂະບວນການນັ້ນແຫຼະຄືໝໍ້ໄຟເກ້ຽວ. ຄວາມຮູ້ສຶກນັ່ງລ້ອມກັນກິນໃນລະດູໜາວ ມັນແມ່ນເລີຍ.
ມາຮູ້ຈັກໝໍ້ໄຟເກົາຫຼີກ່ອນ
ໝໍ້ໄຟ ຫຼື ຈ້ອນກົນ ແມ່ນອາຫານເກົາຫຼີແບບໝໍ້ຮ້ອນ ເອົາໝໍ້ວາງເທິງເຕົາແກ໊ສເທິງໂຕະ ແລ້ວຕົ້ມກິນເອງໄປພ້ອມ. ຄ້າຍຄືກັບຈຸ່ມໝໍ້ໄຟທີ່ເຮົາຄຸ້ນເຄີຍ ແຕ່ລົດຊາດແມ່ນແບບເກົາຫຼີແທ້ໆ. ທຳອິດມັນມາແນວນີ້ເລີຍ ນ້ຳຊຸບໃສໆ ມີຕົ້ນຜັກທຽມລອຍຢູ່. ເບິ່ງຄືຈືດບໍ? ແຕ່ນີ້ແມ່ນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ. ຕໍ່ຈາກນີ້ເກ້ຽວກັບເຄື່ອງປະກອບຕ່າງໆ ຈະຖືກໃສ່ລົງໄປເທື່ອລະຢ່າງ ຈົນກາຍເປັນໝໍ້ໄຟເກ້ຽວແທ້ໆ.
ພະເອກຂອງໝໍ້ໄຟເກ້ຽວ ມັນດູມາແລ້ວ
ນີ້ແມ່ນເກ້ຽວເກົາຫຼີ ຫຼື ມັນດູ. ໃຫຍ່ຫຼາຍເນາະ? ເກ້ຽວເກົາຫຼີທີ່ໃຫຍ່ແບບນີ້ ຂ້າງໃນຍັດແໜ້ນແທ້ໆ. ກິນແບບນີ້ເລີຍກໍແຊບພໍແລ້ວ. ແຕ່ມື້ນີ້ບໍ່ໃຫ້ກິນແບບນັ້ນ ເພາະນ້ຳຊຸບເດືອດໆ ກຳລັງລໍຖ້າຢູ່.
ຂາດຜັກ ກໍບໍ່ແມ່ນໝໍ້ໄຟ
ໃສ່ແຕ່ເກ້ຽວກໍຂາດຫຍັງບໍ່ແມ່ນບໍ. ເຫັດໝວກ ເຫັດນາງລົມ ຖົ່ວງອກ ຜັກກາດ ຜັກກວາງຕຸ້ງ ຜັກທັງໝົດນີ້ລົງໄປນຳ. ບໍ່ແມ່ນແຄ່ຜັກກິນຄູ່ ຜັກພວກນີ້ເມື່ອສຸກໃນນ້ຳຊຸບ ມັນປ່ຽນລົດຊາດນ້ຳແກງໝົດເລີຍ. ນ້ຳແກງທີ່ໃສໆ ຕອນທຳອິດ ຈະຄ່ອຍໆ ເລິກຂຶ້ນເລື້ອຍໆ ໃຫ້ຮູ້ສຶກໄດ້ຈິງໆ.
ຊີ້ນງົວກິນແບບຈຸ່ມຊາບູ
ແລ້ວກໍມີຊີ້ນງົວມາ. ອັນນີ້ວິທີກິນຕ່າງ. ເກ້ຽວກັບຜັກແມ່ນຕົ້ມໃຫ້ສຸກເລີຍ ແຕ່ຊີ້ນງົວຫ້າມເຮັດແນວນັ້ນ. ເອົາຈຸ່ມລົງໃນນ້ຳຊຸບເດືອດ ພໍຊີ້ນປ່ຽນສີ ກໍຈັບຂຶ້ນເລີຍ. ເປັນວິທີດຽວກັບຈຸ່ມຊາບູ. ຊີ້ນຝານບາງແບບນີ້ ບໍ່ເທົ່າໃດວິນາທີກໍພໍແລ້ວ. ຖ້າຈຸ່ມດົນໄປ ຊີ້ນຈະເໜັງ ແຕ່ຖ້າຈັບເວລາໄດ້ ຊີ້ນຈະລະລາຍໃນປາກ. ນັ້ນແຫຼະຄືຈຸດເດັ່ນຂອງຊີ້ນງົວໃນໝໍ້ໄຟນີ້.
ຂັ້ນຕອນຕົ້ມໝໍ້ໄຟເກ້ຽວ ຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນຈົນຈົບ
ມາ ເລີ່ມແທ້ແລ້ວ. ເອົາຜັກໃສ່ໝໍ້ແລ້ວເປີດໄຟ. ຕອນທຳອິດເບິ່ງຄືແຄ່ຜັກກອງໃຫຍ່ວາງຢູ່ໃນໝໍ້. ແຕ່ຈາກວິນາທີນີ້ແຫຼະເລີ່ມແທ້. ຜັກກວາງຕຸ້ງ ຖົ່ວງອກ ຜັກກາດ ພໍພົບນ້ຳຊຸບຮ້ອນ ກໍຄ່ອຍໆ ນຸ້ມລົງ. ບໍ່ຕ້ອງຮີບເປີດໄຟແຮງ ຕ້ອງຄ່ອຍໆ ອຸ່ນແນວນີ້ ນ້ຳແກງຈຶ່ງຈະໄດ້ລົດຊາດແທ້ໆ.
ໃສ່ເຫັດລົງໄປ ນ້ຳແກງປ່ຽນເລີຍ
ພໍຜັກນຸ້ມລົງແລ້ວ ກໍໃສ່ເຫັດ. ຍັງບໍ່ທັນເດືອດແຮງ. ນ້ຳຊຸບກຳລັງດູດເອົາກິ່ນຫອມຈາກເຫັດ ແລະ ຜັກເຂົ້າໄປຊ້າໆ. ເຫັດໝວກກັບເຫັດນາງລົມ ພໍໂດນນ້ຳຮ້ອນ ກໍນຸ້ມລົງ ແລ້ວກິ່ນຫອມເລິກໆ ເລີ່ມລອຍຂຶ້ນມາ. ຂັ້ນຕອນນີ້ສຳຄັນທີ່ສຸດ. ໝໍ້ໄຟບໍ່ແມ່ນອາຫານກິນຮີບ. ເຄື່ອງປະກອບແຕ່ລະຢ່າງຕ້ອງມີເວລາປ່ອຍລົດຊາດລົງໃນນ້ຳຊຸບ ຈຶ່ງຈະໄດ້ລົດໝໍ້ໄຟແທ້ໆ. ແຄ່ນັ່ງໜ້າໝໍ້ໄຟ ດົມກິ່ນນີ້ ກໍຄືກັບກິນໄປເຄິ່ງໜຶ່ງແລ້ວ.
ນ້ຳເດືອດປຸດໆ ຮອດເວລາໃສ່ເກ້ຽວ
ຕອນນີ້ເດືອດແທ້ແລ້ວ. ຂອບໝໍ້ເລີ່ມປຸດຂຶ້ນມາ ຈົນເດືອດໝົດໝໍ້. ນ້ຳຊຸບທີ່ໃສໆ ຕອນທຳອິດ ຕອນນີ້ສີເຂັ້ມຂຶ້ນ ກິ່ນຫອມກໍປ່ຽນໝົດແລ້ວ ເພາະຜັກກັບເຫັດສຸກລະລາຍລົງໝົດ. ພໍກິ່ນນີ້ລອຍອອກມາ ຄົນໂຕະຂ້າງໆ ກໍເລີ່ມແອບເບິ່ງ. ກິ່ນມັນແຮງປານນັ້ນ. ຕອນນີ້ແຫຼະ ຮອດເວລາໃສ່ເກ້ຽວແລ້ວ.
ເກ້ຽວລົງໝໍ້ ນ້ຳຊຸບເລິກຂຶ້ນອີກລະດັບ
ໝໍ້ໄຟເດືອດແລ້ວ ໃສ່ເກ້ຽວລົງເລີຍ. ເກ້ຽວໜ່ວຍໃຫຍ່ໆ ໂຕນລົງໄປໃນນ້ຳຊຸບເດືອດ ຄົນອ້ອມຂ້າງກືນນ້ຳລາຍເລີຍ. ເວົ້າແທ້ໆ. ເມື່ອເກ້ຽວລົງໄປໃນນ້ຳຊຸບ ນ້ຳຊີ້ນທີ່ຢູ່ໃນໄສ້ເກ້ຽວ ຈະຄ່ອຍໆ ໄຫຼອອກມາ ເຮັດໃຫ້ນ້ຳແກງເລິກຂຶ້ນອີກ. ຈາກນ້ຳແກງຜັກ ກາຍເປັນນ້ຳແກງເກ້ຽວ. ນີ້ແຫຼະຄືຫົວໃຈຂອງໝໍ້ໄຟເກ້ຽວ. ທຸກຄັ້ງທີ່ໃສ່ເຄື່ອງປະກອບລົງ ນ້ຳແກງກໍປ່ຽນໄປເລື້ອຍໆ.
ເບິ່ງເກ້ຽວເດືອດປຸດໆ ແມ່ເລີຍ. ເມື່ອທຽບກັບຕອນໃສ່ລົງໄປ ແຜ່ນເກ້ຽວດູດນ້ຳຊຸບເຂົ້າໄປ ພອງອ້ວນໃຫຍ່ຂຶ້ນ. ນ້ຳຊຸບກຳລັງຊຶມເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນເກ້ຽວ. ຈັງຫວະນີ້ແຫຼະແຊບທີ່ສຸດ. ຖ້າຕົ້ມດົນໄປ ແຜ່ນເກ້ຽວຈະເປື່ອຍ ຫຼື ແຕກ. ຕອນນີ້ ຕັກເກ້ຽວໜຶ່ງໜ່ວຍ ຄຳໜຶ່ງ ນ້ຳຊຸບຮ້ອນໆ ຈະທະລັກໃນປາກ ລົດຊາດນັ້ນແມ່ນແທ້ເລີຍ. ລະວັງເດີ ຮ້ອນຫຼາຍ.
ເບິ່ງຂ້າງໃນເກ້ຽວກິມຈິ
ຢາກເຫັນຂ້າງໃນເກ້ຽວບໍ? ຕັດເບິ່ງແລ້ວ. ນີ້ແມ່ນເກ້ຽວກິມຈິ. ຂ້າງໃນມີກິມຈິກັບວຸ້ນເສັ້ນແໜ້ນເຕັມ ເຫັນສີແດງບໍ? ເບິ່ງນອກເຫັນແຕ່ເກ້ຽວມົນໆ ແຕ່ຜ່າເບິ່ງ ໄສ້ແໜ້ນຈົນເຕັມ. ເມື່ອຕົ້ມໃນນ້ຳຊຸບ ລົດສົ້ມຂອງກິມຈິຈະຄ່ອຍໆ ອອກມາ ລະລາຍລວມກັບນ້ຳແກງ ສົມກັນໄດ້ດີກວ່າທີ່ຄິດ. ຄົນທີ່ບໍ່ເຄີຍກິນອາຫານໃສ່ກິມຈິ ເກ້ຽວກິມຈິຕົ້ມໃນໝໍ້ໄຟນີ້ ກໍກິນໄດ້ງ່າຍດາຍເລີຍ.
ເກ້ຽວຊີ້ນ
ມີຊີ້ນໝູ ເຕົ້າຮູ້ ຜັກກຸ້ຍຊ້າຍ ແລະ ວຸ້ນເສັ້ນ. ລົດຊາດຈືດນຸ້ມ ຫອມມັນ ນ້ຳຊີ້ນອອກມານິດໜຶ່ງ ນັ້ນແຫຼະຈຸດເດັ່ນ. ສຳລັບຄົນທີ່ທົດລອງກິນເກ້ຽວເກົາຫຼີເປັນຄັ້ງທຳອິດ ແນະນຳໃຫ້ເລີ່ມຈາກອັນນີ້. ພໍໃສ່ໃນໝໍ້ໄຟ ກິ່ນຫອມຊີ້ນກໍເຂົ້າໄປໃນນ້ຳແກງ ເຮັດໃຫ້ນ້ຳຊຸບເລິກຂຶ້ນທັນທີ.
ເກ້ຽວກິມຈິ
ມີກິມຈິ ຊີ້ນໝູ ແລະ ວຸ້ນເສັ້ນ. ລົດສົ້ມເຜັດເປັນລັກສະນະເດັ່ນ. ຄົນທີ່ກິນເກ້ຽວກິມຈິຄັ້ງທຳອິດ ສ່ວນຫຼາຍແປກໃຈວ່າບໍ່ເຜັດເທົ່າທີ່ຄິດ. ພໍຕົ້ມໃນນ້ຳຊຸບ ລົດສົ້ມຂອງກິມຈິຈະລະລາຍລົງໃນນ້ຳແກງ ເຮັດໃຫ້ລົດຊາດໝໍ້ໄຟຂຶ້ນໄປອີກລະດັບ.
ໃສ່ຊີ້ນງົວ ນ້ຳຊຸບກໍສົມບູນ
ຜັກກໍໃສ່ແລ້ວ ເກ້ຽວກໍໃສ່ແລ້ວ ພໍເພີ່ມຊີ້ນງົວໃສ່ນຳ ຮູ້ບໍວ່າຈະເປັນແນວໃດ? ນ້ຳແກງປ່ຽນໝົດເລີຍ. ກິ່ນຫອມເຂັ້ມຂອງຊີ້ນງົວ ແຜ່ໄປທົ່ວນ້ຳແກງ ຈາກນ້ຳຊຸບໃສໆ ຕອນເລີ່ມ ກາຍເປັນລົດຊາດເລິກ ໜັກ ມີນ້ຳໜັກ. ຫຼາຍຮ້ານສາມາດສັ່ງຊີ້ນງົວເພີ່ມໄດ້. ສ່ວນຫຼາຍກິນແບບພື້ນຖານກ່ອນ ຖ້າແຊບກໍສັ່ງຊີ້ນເພີ່ມ.
ບໍ່ເທົ່າໃດວິນາທີ ຕັດສິນລົດຊາດ
ຊີ້ນງົວບໍ່ຕ້ອງຕົ້ມດົນ. ຈຸ່ມລົງໃນນ້ຳຊຸບເດືອດ ພໍຊີ້ນປ່ຽນສີ ກໍຈັບຂຶ້ນກິນເລີຍ. ນີ້ແມ່ນວິທີຊາບູ. ຊີ້ນຝານບາງ ບໍ່ເທົ່າໃດວິນາທີກໍພໍ. ຖ້າພາດຈັງຫວະ ຊີ້ນຈະເໜັງ. ພໍດີຊີ້ນປ່ຽນສີ ຈັງຫວະນັ້ນ ນັ້ນແຫຼະແຊບທີ່ສຸດ.
ພໍຊີ້ນງົວເລີ່ມສຸກໃນນ້ຳແກງ ສີນ້ຳຊຸບກໍປ່ຽນອີກຄັ້ງ. ນ້ຳແກງສະອາດທີ່ຜັກກັບເຫັດເຮັດໃຫ້ ເພີ່ມກິ່ນຫອມຊີ້ນງົວເຂົ້າໄປ ສີເຂັ້ມຂຶ້ນ ລົດຊາດກໍເຂັ້ມຂຶ້ນ. ປ່ຽນຈາກນ້ຳຊຸບຕອນທຳອິດໝົດເລີຍ. ຕັກນ້ຳແກງບ່ວງໜຶ່ງ ຊິມເບິ່ງ ກໍຈະເຂົ້າໃຈທັນທີວ່າເປັນຫຍັງຄົນເກົາຫຼີ ພໍລະດູໜາວ ກໍຊອກຫາໝໍ້ໄຟ.
ປິດທ້າຍດ້ວຍໝີ່ ນີ້ແຫຼະຈົບແທ້ໆ
ກິນໝົດແລ້ວ ແຕ່ຍັງບໍ່ທັນຈົບ. ນ້ຳແກງເຂັ້ມໆ ຍັງເຫຼືອຢູ່ກົ້ນໝໍ້ ປ່ອຍໄປເສຍດາຍຫຼາຍ. ເອົາໝີ່ກາລະກຸກຊູ (ໝີ່ຝານມື) ໃສ່ລົງໄປ ນີ້ແຫຼະແມ່ນການປິດທ້າຍໝໍ້ໄຟເກ້ຽວແທ້ໆ. ສັ່ງໃນຮ້ານ ເຂົາຈະເອົາໝີ່ມາໃຫ້ຕ່າງຫາກ. ນ້ຳແກງທີ່ເກ້ຽວ ຊີ້ນ ຜັກ ສຸກໝົດແລ້ວ ໃສ່ໝີ່ລົງໄປ ໝີ່ດູດເອົານ້ຳແກງໝົດ ແລ້ວກໍເປັນຈານສຸດທ້າຍທີ່ສົມບູນ.
ກາລະກຸກຊູແມ່ນຫຍັງ?
ກາລະກຸກຊູ (칼국수) ແມ່ນໝີ່ແບບດັ້ງເດີມຂອງເກົາຫຼີ ເຮັດຈາກແປ້ງສາລີ ນວດແລ້ວເອົາມີດຝານ. ຊື່ມັນແປວ່າ "ໝີ່ຝານດ້ວຍມີດ" ນັ້ນເລີຍ. ເສັ້ນໜາ ແລະ ໜຽວ ເປັນລັກສະນະເດັ່ນ ຍ້ອນໜາແບບນີ້ ເສັ້ນຈະດູດນ້ຳແກງຊ້າໆ ແລ້ວລົດຊາດນ້ຳແກງຈະຊຶມເຂົ້າເສັ້ນເລິກ. ເອົາໃສ່ໝໍ້ໄຟເກ້ຽວທີ່ມີເຄື່ອງປະກອບເຕັມ ເສັ້ນກໍດູດລົດຊາດໝົດ ແລ້ວກາຍເປັນຈານປິດທ້າຍທີ່ສົມບູນແບບ. ໃນເກົາຫຼີ ກາລະກຸກຊູກິນເປັນອາຫານໝີ່ປົກກະຕິກໍໄດ້ ຫຼື ເປັນເສັ້ນປິດທ້າຍໝໍ້ໄຟແບບນີ້ກໍນິຍົມຫຼາຍ.
ກ່ອນໝໍ້ໄຟມາ ອາຫານຈານເຄື່ອງທີ່ມາກ່ອນ
ໃນຮ້ານອາຫານເກົາຫຼີ ກ່ອນອາຫານຈານຫຼັກມາ ຈະມີຈານນ້ອຍໆ ມາວາງເຕັມໂຕະ ນີ້ແມ່ນ "ບັນຈັນ" ຫຼື ອາຫານຈານເຄື່ອງ. ມາຟຣີ ກິນໝົດແລ້ວຂໍເພີ່ມໄດ້ອີກ. ຄົນທີ່ມາຄັ້ງທຳອິດ ບໍ່ຮູ້ຈັກວ່າແມ່ນຫຍັງ ກໍເບິ່ງດ້ວຍຕາກ່ອນ ມື້ນີ້ ບັນຈັນທີ່ມາ ຂໍແນະນຳເທື່ອລະຈານ.
ແພນເຄັກໃສ່ຕົ້ນຫອມ. ນອກກອບ ໃນນຸ້ມ ເອົາຈິ້ມນ້ຳຊີອິ໊ວ ການລໍຖ້າໝໍ້ໄຟກໍບໍ່ເສຍເວລາເລີຍ. ຮ້ານອາຫານເກົາຫຼີທີ່ເອົາປາຈ້ອນມາເປັນບັນຈັນ ຖືວ່າໃຈດີຫຼາຍ.
ສີເຫຼືອງ ກອບໆ ນີ້ແມ່ນຈັງອາຈິ ຫຼື ຜັກດອງ. ລົດຫວານ ແລະ ສົ້ມ ກິນອາຫານລົດເຂັ້ມໆ ແລ້ວ ມາແກ້ມກັບອັນນີ້ ປາກກໍສະອາດທັນທີ. ເປັນບັນຈັນທີ່ຮ້ານອາຫານເກົາຫຼີ ເກືອບທຸກຮ້ານຂາດບໍ່ໄດ້. ເບິ່ງຄືບໍ່ມີຫຍັງ ແຕ່ບໍ່ມີ ກໍຮູ້ສຶກຂາດ.
ໝາກແຕງດອງໃສ່ພິກແຫ້ງ ກັບ ຕົ້ນຫອມ. ໝາກແຕງກອບໆ ເຄື່ອງປະກອບຊຶມເຂົ້າ ເຜັດ ແລະ ສົດ ພ້ອมກັນ. ທຳອິດເບິ່ງຄືເຜັດ ລັງເລ ແຕ່ພໍລອງກິນ ກໍຢຸດບໍ່ໄດ້. ກິນຄູ່ກັບໝໍ້ໄຟ ສົມກັນດີຫຼາຍ.
ຜັກກາດສົດ ລາດນ້ຳສະຫຼັດ.
ໝໍ້ໄຟເກ້ຽວ ຄຳຖາມທີ່ຖາມເລື້ອຍໆ
Q. ໝໍ້ໄຟເກ້ຽວເຜັດຫຼາຍບໍ?
ນ້ຳຊຸບພື້ນຖານບໍ່ເຜັດ. ລົດຊາດຈືດນຸ້ມ ແລະ ສະອາດ. ຖ້າມັກເຜັດ ຂໍໃຫ້ເພີ່ມພິກແຫ້ງ ຫຼື ພິກສົດໄດ້.
Q. ເກ້ຽວໃນໝໍ້ໄຟ ມີແບບໃດແດ່?
ປົກກະຕິມີເກ້ຽວຊີ້ນ ແລະ ເກ້ຽວກິມຈິ ສອງແບບ. ແຕ່ລະຮ້ານແຕກຕ່າງກັນ ແຕ່ສ່ວນຫຼາຍໃສ່ໃຫ້ທັງສອງແບບ.
Q. ກິນຄົນດຽວໄດ້ບໍ?
ໝໍ້ໄຟສ່ວນຫຼາຍສັ່ງໄດ້ຕັ້ງແຕ່ 2 ຄົນຂຶ້ນໄປ. ຖ້າຈະກິນຄົນດຽວ ເຊັກກ່ອນວ່າຮ້ານນັ້ນມີເມນູ 1 ຄົນບໍ.
Q. ອາຫານຈານເຄື່ອງບໍ່ເສຍເງິນບໍ?
ແມ່ນ ໃນຮ້ານອາຫານເກົາຫຼີ ບັນຈັນມາຟຣີ ແລະ ກິນໝົດແລ້ວ ຂໍເພີ່ມໄດ້ອີກ.
Q. ໝີ່ໃສ່ຕອນໃດ?
ກິນເຄື່ອງປະກອບໝົດແລ້ວ ພໍນ້ຳແກງເຂັ້ມ ຈຶ່ງໃສ່ໝີ່ລົງໄປສຸດທ້າຍ. ໝີ່ຈະດູດນ້ຳແກງ ກາຍເປັນຈານປິດທ້າຍທີ່ລົງຕົວ.
Q. ລາຄາປະມານເທົ່າໃດ?
ປົກກະຕິ 1 ຄົນ ປະມານ $9–$14. ຖ້າສັ່ງຊີ້ນງົວເພີ່ມ ກໍອາດຈະແພງຂຶ້ນອີກນິດໜຶ່ງ.
Q. ມີເມນູພາສາອັງກິດບໍ?
ຮ້ານໃກ້ແຫຼ່ງທ່ອງທ່ຽວ ສ່ວນຫຼາຍມີເມນູພາສາອັງກິດ. ເຖິງບໍ່ມີ ກໍໃຊ້ກ້ອງ Google Translate ຖ່າຍເບິ່ງ ກໍແກ້ໄຂໄດ້.
ບົດຂຽນນີ້ເຜີຍແຜ່ຄັ້ງທຳອິດຢູ່ https://hi-jsb.blog.