Olahan Iwak Korea: 4 Masakan Hwangtae

Sampeyan tau krungu hwangtae? Iki salah siji olahan iwak Korea saka myeongtae, iwak sing digantung ing njaba sakmangsa adhem lan bola-bali beku banjur mencair nganti puluhan kaping. Daginge banjur ngembang kuning lan malih dadi bahan pangan sing rasane beda tenan. Wong Korea ngolah iki dadi jjim, sup, jorim, lan muchim, nanging ing njaba Korea jenenge kerep malah durung dikenal. Ing blog iki aku wis kerep crita bab tteokbokki lan bibimbap, mula dina iki aku pengin nuduhake sing rada beda. Iki panganan hwangtae sing takpangan bareng kanca ing Daejeon nalika mangsa panas 2025.

Pangan iwak Korea: hwangtae kuwi apa?

Saka siji hwangtae iki wae, ing Korea isa digawe jjim, sup, jorim, nganti muchim. Aku arep nuduhake liwat foto, sepira adoh owah-owahan rasane nalika bahan sing padha dimasak kanthi cara beda.

Pangan iwak Korea hwangtae-haemul-jjim — bumbu pedhes lan segara sak piring

Pisanan metu ing meja ya hwangtae-haemul-jjim iki. Aku pesen ukuran cilik, nanging pas piringe teka, kancaku langsung ngomong, “Iki tenan isa dientekke wong loro ta?” Ing ngisor ana tunas kacang sing numpuk, banjur ing dhuwure ana hwangtae, jjukkumi, yaiku gurita cilik, lan mideodeok, panganan segara unik sing teksture khas.

Werna abange nggawe aku mikir iki mesthi pedhes banget, nanging rasa sing pisanan metu malah legi. Legine teka dhisik, pedhesé munggah sawise. Daging hwangtae nyerep bumbu nganti jero, dadi saben digigit kuwi bumbune metu maneh. Yen iwak biasa dijorim nganggo bumbu kaya ngene, daginge asring buyar, nanging hwangtae malah saya ngembung.

Sirah jjukkumi metu sak wutuhé. Bathoke uga katon cetha. Ing Korea, nyajekake panganan segara ing wujud asline kaya ngene kuwi lumrah banget.

Jjukkumi lan mideodeok — panganan segara ing hwangtae-haemul-jjim

Yen didelok cedhak, ukurane luwih cilik tinimbang gurita biasa lan sikile uga luwih ceking. Merga dijorim ing bumbu, tekstur kenyale metu tenan. Kancaku nganti milih mangan iki wae saka piring.

Sing werna ijo kuwi mideodeok, panganan segara sing angel ditemokake yen ora ing Korea.

Daging hwangtae ing sela-sela tunas kacang iki dadi conto cetha carane bahan iki tumindak nalika dimasak. Senajan dijorim nganggo bumbu, daginge ora buyar, malah katon saya ngembang. Iki salah siji ciri sing paling gampang dingerteni saka olahan hwangtae.

Tunas kacang ing ngisor uga ora isa diremehake. Merga nyerep kuah bumbu pedhes, mung dipangan bareng sega wae wis krasa kaya lawuh dhewe.

Carane nggunakke sisa kuah bumbu

Yen wis meh entek, ing ngisor piring isih ana kuah bumbu abang sing nggenang tipis. Ing Korea kuwi ora dibuwang. Sega dicemplungake banjur diaduk ing kono. Kancaku nganti ngomong sega campur kuah iki malah luwih enak tinimbang panganan utamane, lan aku ya angel mbantah.

Pangan iwak Korea hwangtae-haejangguk — kuah bening kanggo nenangake rasa pedhes

Sawise mangan jjim panganan segara sing pedhes kuwi, aku langsung kepengin kuah sing bening lan entheng. Mula aku pesen hwangtae-haejangguk. Senajan misuwur dadi panganan sawisé ngombe, sup iki uga gampang disenengi wong anyar merga kuahé resik, alus, lan ora abot.

Dina kuwi aku ora ngombe, nanging haejangguk tetep enak sanajan tanpa sebab kuwi. Ing ttukbaegi, panci lempung Korea, kuah beningé lagi umob, lan ing ndhuwuré ana paengi-beoseot lan kucai. Iki kebalikan saka haemul-jjim: bening, entheng, lan meh ora ana lengese.

Daging hwangtae wis nyerep kuah nganti ngembung. Saka bahan garing sing atos, ing njero kuah bisa malih kaya ngene. Nalika dicekel sumpit, seraté pecah manut lapisané, lan rasa ing cangkem malah luwih cedhak karo tahu alus tinimbang iwak biasa.

Yen diangkat, kandelé nganti kaya ngene. Pancen angel percaya yen biyen iki iwak garing sing gepeng. Yen dipangan bareng jorim sing ana ing piring panas kuwi, kombinase apik banget: sesendhok kuah bening, sakgigit jorim, banjur sesendhok sega. Bola-bali terus.

Hwangtae sing dicocol kecap wasabi

Gochunengyi-ganjang, yaiku kecap campur wasabi. Yen hwangtae saka haejangguk dijupuk banjur dicocol ing kene, rasane langsung malih. Hwangtae sing tadine entheng dadi nduweni ambu seger pedhes saka wasabi lan rasa asin gurih saka kecap.

Nalika gelembung cilik munggah lan kuah lagi umob, kuwi wektu paling pas kanggo mangan. Yen adhem, enake hwangtae-haejangguk mudhun akeh. Aku wiwitane mangan sega pisah dhisik, terus kuah sisane taksawur ing pungkasane. Kancaku malah saka awal wis dicampur. Loro-lorone tetep enak.

Hwangtae-jorim — lawuh iwak Korea sing pas kanggo sega

Iki panganan sing paling prasaja ing dina kuwi. Hwangtae utuh dilebokake ing piring besi panas, banjur dijorim nganggo bumbu gochujang tanpa tambahan bahan utama liyane. Mula saka kabeh menu, iki sing paling langsung nuduhake rasa asli hwangtae dhewe.

Bagean sirah kuwi sing paling nyenengake. Siripe uga ketutupan bumbu, lan pinggir sing rada gosong nempel ing piring besi iku renyah pas. Kuwi sing paling dhisik takcuwili.

Bagean daging katon mengilap ketutupan bumbu. Rasa legi teka luwih dhisik, banjur pedhes cilik nyusul. Yen sampeyan ora kuwat pedhes banget, menu iki isih lumayan aman dipangan.

Tekstur saben bagean beda

Ing sisih buntut, daginge luwih tipis, mula bumbune mlebu luwih jero. Sisih sirah luwih kandel lan lembab, dene sisih buntut luwih tipis lan rada renyah. Padahal iwake mung siji, nanging rasane beda-beda manut bagiannya.

Yen dipasang jejere jjim, angel percaya yen bahan dhasaré padha. Jjim kuwi teles lan kebak rasa panganan segara, dene jorim luwih asin gurih lan bumbune luwih kenthel. Yen kanggo kancan karo sega, aku luwih milih jorim.

Njupuk sakpotong banjur dilebokake ing ndhuwur sega, rampung. Ing Korea ana ungkapan bap-doduk, tegesé lawuh sing nggawe sega entek tanpa kroso. Nalika aku ngomong marang kancaku supaya nyisakké sega sethithik, jebul wis kasep.

Hwangtae-muchim — kanggo mbenerake rasa ing cangkem

Iki lawuh cilik saka hwangtae sing disuwir lan dicampur bumbu bubuk cabai. Ana timun, wortel, lan wijen uga. Dudu menu utama, nanging dipangan sela-sela antarane menu liyane. Rasa asem, pedhes, lan kenyalé migunani kanggo ngresiki cangkem sawise jjim sing pedhes utawa jorim sing gurih asin.

Yen kabeh dicampur ing sega jelai, dadi sakdhaharan dhewe

Segane yaiku bori-bap, utawa sega jelai. Ing mangkuk logam gedhe ana sega jelai, suwir lobak bumbu, bubuk rumput laut, lan gochujang, terus kabeh diaduk sadurunge dipangan. Nggunakake sega jelai tinimbang sega putih kuwi gaya jeongsik sing prasaja khas Korea. Yen saben suapan diwènèhi sakgigit hwangtae, wis dadi sakdhaharan sing lengkap.

Iki set meja saka dina liyane wektu aku bali maneh. Sepisan mangan ing kene, sawetara dina mengko aku bali. Ing foto katon maneh hwangtae-jorim lan haejangguk ana sakmeja. Saka siji hwangtae wae, meja isa kebak nganti kaya ngene.

Sawise rampung mangan, mejane wis ngomong dhewe. Piring-piringe kosong.

Pendapatku sing jujur

Jjim lan jorim kuwi lumayan pedhes. Merga dhasaré bumbu gochujang, wong sing ora kuwat pedhes isa kroso rada abot. Kancaku wae nganti ngombe banyu kaping telu nalika mangan jjim. Untunge, ana legi sing nyekeli rasa, dadi ora tekan pedhes sing nyiksa. Yen durung tau nyoba, aku nyaranake miwiti saka haejangguk dhisik.

Yen ana ing Korea, aja mung goleki samgyeopsal utawa pitik goreng wae. Panganan kaya ngene uga pantes digoleki. Warung spesialis hwangtae ana ing Seoul, nanging ing wilayah Gangwon luwih akeh maneh. Yen ing menu ana tulisan hwangtae, miturutku mlebu wae dhisik.

Kiriman iki sepisanan tau diterbitake ing https://hi-jsb.blog.