Koʻl manzarali bakery kafe: Nonsan Lakehill

Daejeondan bir soat: Nonsandagi koʻl manzarali kafega yoʻl oldik

May kirib, ob-havo yumshab qolsa, odamning koʻngli oʻz-oʻzidan bir joylarga chiqib kelishni xohlaydi. Men Koreyada kafe aylanib yurishni yaxshi koʻraman, Nonsandagi Tapjeongho koʻli tomonda Lakehill Bakery degan koʻl manzarali bakery kafe borligini eshitib, xotinimga “haydashga chiqamiz, yoʻl-yoʻlakay non ham yeymiz” dedim. Bunday joylarga u ham odatda indamay rozi boʻladi.

2026-yil may oyida, ish kunlaridan birida dam olish nasib qilib, Daejeondan mashinada yoʻlga chiqdik. Xotinim chet ellik bo‘lgani uchun Koreyaning mayda-mayda joylarini ko‘rishni yaxshi ko‘radi, Nonsanga esa birinchi borishi edi. Daejeondan taxminan bir soatda yetib boriladi, shuning uchun shahar atrofiga yengil sayr sifatida charchatmaydi. Bu kafe Tapjeongho osma ko‘prigi yaqinida, mehmonxona bilan bir binoda joylashganini bilardim, lekin yaqinda ta’mirdan chiqqanini faqat yetib borganda bildik. Tashqaridan qaraganda bino ancha saranjom ko‘rinardi, xotinim ham “bu yangi qurilganmi?” deb so‘radi.

Kirishdayoq xotinim toʻxtab qoldi

Ichkariga kirgan zahoti manzara shu boʻldi. Birinchi qavat deyarli toʻliq vitrina oynadan iborat, Tapjeongho koʻli bilan osma ko‘prik roʻparamizda keng ochilib turibdi. Xotinim kiraverishda toʻxtadi-yu, yurmay qoʻydi. “Non yeyishga kelgandik-ku, avval non tanla”, desam, “bir daqiqa, oldin rasm” deb telefonini chiqardi. Hali buyurtma ham bermagan odam rasmga tushishni boshlab yuborsa, demak manzara chindan ham tan olishga arziydi.

Avvaliga oddiy nonvoyxona deb kirgandim, ichkariga o‘tgach esa nonlardan oldin ko‘l manzarasi ko‘zga urildi. Lekin faqat joyga qarab turaverib bo‘lmaydi, manzarani keyinroq bemalol tomosha qilamiz deb, avval bakery bo‘limiga o‘tdik.

Non tanlashning oʻzi alohida sinov

Nonlar turgan joyga oʻtsak, turlari hazil emas. Old tomonda qadoqlangan nonlar va kichik desertlar, ichkaridagi vitrinalarda esa baget, bagel, kruassan, tortlargacha chiroq ostida qizarib, qator-qator turibdi. Bu yerda Daejeondagi mashhur Sungsimdangdan chiqqan novvoy non tayyorlaydi deb eshitgandim. Koreya bakery kafelari ichida ham bunday katta vitrina har doim ham uchrayvermaydi.

Sovgʻabop qadoqlangan nonlar va pound cake

Vitrina ichkari tomoniga o‘tsangiz, sovg‘aga olib ketish uchun alohida qadoqlangan nonlar bor. “Seongsimseongui Pound” deb nomlangan pound cake, yonida esa hazelnut cafe pound cake turardi. Orange castella ustiga apelsin marmeladi qo‘yilgan organik castella deb yozilgan, shokoladli brownie ustida esa Oreo pechenyesi ko‘rinib turardi. Xotinim shunga bir muddat tikilib qoldi.

Bitta non 7 dollar atrofida chiqadi, mahalla nonvoyxonasi bilan solishtirsangiz biroz balandroq. Lekin organik un ishlatiladi deb yozilgani uchun masalliqqa e’tibor beradigan joydek tuyuldi. Xotinim ham qadoqlangan nonlar oldida ancha ikkilandi, oxiri “uyga olib borib yeydigan narsa emas-ku” deb oʻtib ketdi.

Nomi ham qiziq qattiq nonlar

Qattiq nonlar tomonida avval tuzli baget ko‘zga tashlanadi. Fransuz sariyog‘i bilan tayyorlangan deb yozilgan, yonida esa nomiyoq esda qoladigan “meokmul bangmangi” va “geomjeong gomusin” kabi nonlar bor edi. Kalmar siyohi qo‘shilgan xamirli nonlar qop-qora rangda bo‘lgani uchun uzoqdan ham darrov bilinadi.

Meokmul bangmangi — kalmar siyohidan qilingan briosh, ustida yong‘oq bor, ko‘rinishi biroz qo‘pol va kuchli. Geomjeong gomusin esa kalmar siyohli xamir ichiga quyultirilgan sut kremi solingan non. Koreys odam uchun nomi darrov eski qora rezina poyabzalni eslatadi, shunga kulgili tuyuladi. Chapsal donut yopishqoqroq xamirli, ichida butun qizil loviya bor va usti shakarli. Cafe mocha esa qahva hidi keladigan mocha bread bo‘lib, bu qatorda narxi nisbatan yengilroq edi.

Onion bagel va “faqat rasmi kalmar” noni

Keyingi qatorda onion bagel, croque monsieur va nomi esda qoladigan “munuiman ojingeo” bor edi. Onion bagel piyozning shirinroq hidi qo‘shilgan organik bagel deb yozilgan, croque monsieur esa pishloq va makkajo‘xori qo‘yilgan fransuz tostiga o‘xshash non edi.

Eng ko‘zim tushgani “munuiman ojingeo” degan non bo‘ldi. Ma’nosi taxminan “faqat rasmi kalmar” degandek hazilomuz nom. Kalmar siyohli xamirdan qilingan sosiska-pishloqli bread bo‘lgani uchun ko‘rinishi ham o‘ynoqi edi. Bunday nonlar faqat ta’mi bilan emas, odamni rasmga olishga majbur qilishi bilan ham kuchli. Koreya bakery kafelari oxirgi payt nom qo‘yishni yaxshi o‘rganib oldi, bu yerda ham shu sezildi.

Ssuk-tteok nonidan basil tomato nonigacha

Ssuk degan bahorgi xushbo‘y ko‘kat va tteok guruch kekini aralashtirib tayyorlangan ssuktteok-ssuktteok ustida bodom bo‘laklari bor, oʻzi ham ancha vazmin ko‘rinardi. Yonida pishlog‘i erib turgan dumaloq non, yana kartoshka va sosiska solingan potato sausage bread bor edi. U pushti qog‘oz patnisda turgani uchun darrov ko‘zga tashlanadi. Basil tomato esa yorig‘i orasidan cream cheese ko‘rinib, eng ishtaha ochadigan ko‘rinishda edi.

Shirin kartoshka va brioshni birlashtirgan chokhaguma ustida bodom bo‘laklari mo‘l-ko‘l edi. Xotinimdan “buni olaylikmi?” deb so‘rasam, “hammasi mazali ko‘rinyapti, lekin hammasi bir xil mazali ko‘rinyapti, bilmadim” dedi. Koreyada 3 yil ichida shuncha kafe aylangandan keyin bunday javob chiqishi ham tabiiy. Vitrinani atigi bir marta aylangandik, lekin patnis yetmay qoladigandek his boshlandi.

Koreyscha nonlardan signature shirinliklargacha

Ichkariroqqa o‘tsangiz, koreyscha bakery nonlari davom etadi. Ang butter, churros, shokoladli kruassan, chapsal twisted donut, qizil loviyali danpatppang — bular Koreya bakery kafelarida tanish narsalar, lekin bu yerda har biri katta, vitrinasi toza va saranjom bo‘lgani uchun beparvo o‘tib ketish qiyin.

Pushti qog‘oz qutidagi ang butter ichida shirin qizil loviya pastasi va sariyog‘ bor, sovg‘a qilib olib ketishga ham yomon emasdek ko‘rindi. Churros ham bor edi, qalin shokolad qoplangan kruassan ustiga shokolad donachalari sepilgan. Kkwabaegi — xamirni burab qovuradigan koreyscha donut, bu esa shakarli chapsal versiyasi bo‘lgani uchun eski bozordagi yengil donutdan ko‘ra to‘qroq ko‘rinardi. Danpatppang markazidagi kichik teshikdan sariq xamir biroz ko‘rinib turardi, ichida esa mahalliy butun qizil loviya ishlatilgan ekan.

Garlic baguette, alligator pie, chestnut manju, egg tart, shokoladli tortlargacha davom etadi. Shu joyga kelganda non turi shunchalik ko‘payib ketadiki, odam nimani tanlashni bilmay qoladi.

Garlic baguette bo‘laklab shaffof qutiga joylangan, sarimsoq sousining hidi vitrinalar oldidan kelayotgandek tuyuladi. Qat-qat pastry ustiga yong‘oq qo‘yilgan alligator pie yuzasi g‘adir-budir bo‘lib, nomiga yarasha ko‘rinishda edi. Chestnut manju — kashtan pastasi solingan kichik pishiriq. Egg tart esa Lakehill signature deb yozilgan, oddiy bakerylardagidan biroz kattaroq edi.

Koʻmir briket noni va olma non: koʻzga ishonish qiyin

Yong‘oq bilan to‘la nut tart bor edi, yonida esa ikki xil yeontan bread yonma-yon turardi. Yeontan — Koreyada ilgari isitish uchun ishlatilgan qora silindr ko‘mir briketi. Bu non o‘sha ko‘rinishni aynan takrorlagan. Qora versiyasi “heuktan” bo‘lib, ichida 4 xil pishloq bor, och ranglisi “baektan” esa qaymoq va qizil loviya pastasi bilan tayyorlangan.

Teshiklari ham haqiqiy yeontanga o‘xshab ochilgan, birinchi ko‘rgan odam buni non deb o‘ylamasligi ham mumkin. Chet ellikka ko‘rsatsangiz, izohlab bersangizgina yanada qiziq bo‘ladigan non. Xotinim ham ko‘rishi bilan “bu nonmi?” deb so‘radi.

Yonida walnut bread, croffle va apple bread davom etdi. Walnut bread ichida yong‘oq va makadamiya ko‘p edi, croffle esa qatlari tirik, usti yaltirab turardi. Lekin eng ko‘zim tushgani apple bread bo‘ldi.

Apple bread haqiqiy olmadek qizil meva to‘riga o‘ralgan, sopiga barg ham qadalgan. Ichida cream cheese va apple jam bor Lakehill signature deb yozilgan edi. Xotinim ham shu non oldida to‘xtab, ancha qarab qoldi. Non emas, bezak buyumidek ko‘rinadi — yeyishga ham qiygisi kelmaydi.

Tort vitrinasigacha toʻliq lineup

Non vitrinalaridan o‘tgach, tort bo‘limi chiqdi. Roll cake, meva shaklidagi mousse cake, cheesecake, tiramisu, kirsch cake — showcase ichi to‘la edi. Oddiy bo‘lak tortlar emas, har biri borligini bildirib turadigan tarzda qo‘yilgan, shuning uchun tomosha qilishning o‘zi ham qiziq.

Mousse cake mevaning oʻziga oʻxshatib yasalgan. Yashil apple mousse cake bilan qizil strawberry mousse cakeni ko‘rib, bir lahza haqiqiy meva qo‘yilgandir deb o‘yladim. Peach mousse cake ham qizil-sariq gradienti bilan rostakam shaftolidek edi. Chocolate mousse cake esa yurak shaklida, yaltiroq yuzasi bilan butunlay boshqa kayfiyat berardi.

New York cheesecake un qo‘shilmagan an’anaviy uslubda deb yozilgan, classic tiramisu ham oltin rangli idishlarga zich joylangan edi. Kirsch cake — black forest cake bo‘lib, shokoladli biskvit orasiga qat-qat qaymoq qo‘yilgan, ustida esa butun qulupnaylar bor. Tort bo‘limida eng ko‘zim tushgani shu bo‘ldi.

Ish kuni bo‘lsa ham vitrinalarda bo‘sh joy yo‘q

Non vitrinasidan tort showcasegacha birma-bir ko‘rib chiqdim. G‘isht devor ostida “sof masalliqlardan halol-toza yegulik tayyorlaydigan nonchi” mazmunidagi yozuv bor edi. Rostdan ham shu gapga yarasha vitrinalar bo‘sh joysiz to‘ldirilgan.

Ish kuni bo‘lishiga qaramay non turlarini kamaytirib qo‘yishmagan, hammasi to‘liq edi. Ba’zi bakerylarga ish kuni borsangiz, vitrinalarning yarmi bo‘sh bo‘lib, hafsalangiz pir bo‘ladi. Bu yerda esa bunday xavotir yo‘q. Endi nonlarni yetarlicha ko‘rdik, manzara tomonga o‘tamiz.

Katta oynalar ortidan ochiladigan Tapjeongho koʻli

Bu yerda non va ichimlik alohida hisob-kitob qilinadi, kafe o‘rindiqlaridan foydalanish uchun odam boshiga bitta ichimlik olish kerak degan muhit bor. Biz nonlarni uzoq tomosha qildik, lekin o‘sha kuni ichimlik buyurtma qilib, joyga o‘tirdik. Katta oynadan Tapjeongho ko‘li bir qarashda ko‘rinadi: suv ustida ko‘prik, orqasida esa yashil tog‘lar qat-qat davom etadi.

Shamol deyarli yo‘q edi, suv yuzasi oynadek sokin. Old tomonga qarag‘ay va zarang daraxtlari tabiiy joylashtirilgan, go‘yo ko‘l manzarasi ramka ichiga tushgandek. Ichkaridagi qaysi joyga o‘tirsangiz ham bu ko‘rinish ro‘paradan tushadi, chunki vitrina oynalar shiftgacha ko‘tarilgan. Nonvoyxonaga kelib bunday manzarani ko‘raman deb o‘ylamagandim. Koreyada ancha ko‘p kafe aylanganman, lekin bu darajadagi ko‘l manzarasi sanasa barmoq bilan yetadi.

Bahor shamolida o‘tiradigan terassa

Tashqariga chiqsangiz, terassa joylari ham bor. Tapjeongho ko‘li hech qanday to‘siqsiz ko‘z oldingizda ochiladi. Qora metall stol-stullar saranjom qo‘yilgan, qarag‘ay va zarang daraxtlari orasidan ko‘l bilan ko‘prik shundoq ko‘rinib turadi.

Hozirgidek bahor yoki kuz bu terassada o‘tirish uchun eng yaxshi payt. Havo salqin bo‘lsa, non va qahvani olib chiqib, shoshmasdan o‘tirsa bo‘ladi. Yozda issiq, qishda sovuq bo‘lgani uchun tashqarida uzoq o‘tirish qiyin. Shu terassaning haqiqiy zavqini olish uchun bahor-kuz eng ma’qul ko‘rindi.

2-qavatda ham qayerga o‘tirsangiz ko‘l ko‘rinadi

2-qavatga chiqsangiz, keng o‘rindiqlar ochiladi. Dumaloq stol, to‘rtburchak stol, deraza yonidagi joylar — turlari ko‘p. Bir tomondagi devor to‘liq katta oyna bo‘lgani uchun qayerga o‘tirsangiz ham Tapjeongho ko‘rinadi. Yog‘och pol, qora stullar tartibli, stol oralari ham keng. Yon stolga hadeb quloq solib o‘tiradigan holat yo‘q.

Biz kelgan paytda mijoz deyarli yo‘q edi, lekin bir soatcha o‘tirganimizda 5–6 ta guruh kirib keldi. Ish kuni bo‘lgani uchun bu katta joy deyarli bo‘sh edi, ammo dam olish kunlari bu stollar to‘lib ketadigan ko‘rinadi.

1-qavatdagi stollar katta oynaning oldiga qo‘yilgan, o‘tirsangiz Tapjeongho yanada yaqinroq tuyuladi. Terassaga chiqadigan eshik ochiq, sofa joylar va oddiy stullar aralash bo‘lgani uchun uzoqroq o‘tirishga ham qulay.

Oyna ortidan ko‘l va daraxtlar juda yaqin ko‘rinadi. 1-qavatda suv sathi 2-qavatdagidan yaqinroq sezilgani uchun ko‘l yanada kattaroq tuyuladi. Tinch ish kuni bo‘lsa, 1-qavat deraza yoni yoki terassa yaqinidagi joy eng qoniqarli bo‘lsa kerak.

Bola bilan kelganlarga qulay ko‘ringan polda o‘tirish joyi

2-qavat ichkari tomonida polda o‘tiradigan joy ham bor edi. Oyoq kiyimni yechib chiqiladigan pastroq supa kabi tuzilma, ustida bitta past dumaloq stol turadi. Bola bilan kelgan oilalar yoki bemalol o‘tirishni xohlaganlar uchun yaxshi ko‘rindi.

Devorda rozetka va boshqaruv tugmasi bor, telefon zaryad qilish ham mumkin ko‘rindi. O‘rindiqlari ko‘p kafe bo‘lsa ham, bunday sokin kichik burchak bo‘lsa, oilaviy kelganlarga ancha foydali bo‘ladi.

Tapjeongho oldida affogato va einspänner ichish

Ichimliklarni olib, ko‘l ko‘rinadigan joyga o‘tirdik. Fon Tapjeongho bo‘lgani uchun qanday suratga olsangiz ham chiroyli chiqadi. Affogato — yumshoq muzqaymoq ustiga espresso quyib yeyiladigan menyu, einspänner esa quyuq qahva ustiga qalin krem qo‘yiladigan ichimlik edi.

Affogatoga hali espresso quymaganimiz uchun muzqaymoq uchi tik holda turardi. Einspännerda esa qahva va krem qatlamlari chiroyli ajralgan edi. Xotinim einspännerdan bir ho‘plab, kremi qalin ekan, menga yoqdi dedi. Rostdan ham kremi mo‘l edi. Ko‘lga qarab sekin eritib ichsangiz, bu joy nonvoyxonami yoki kafe ekanini unutib qo‘yadigan darajada xotirjam.

Manzarali joylarning oʻzi yigirmata stolcha chiqadi

Ichimlik ichgan joyimiz atrofida bunday manzarali o‘rindiqlar ko‘p edi. Egri bar joylari, katta oyna oldidagi 2 kishilik stollar, sofa joylar — hammasidan Tapjeongho ro‘paradan ko‘rinadi.

Odatda “view cafe” deb maqtaladigan joylarda ko‘l yoki dengiz ko‘rinadigan o‘rindiqlar 3–4 ta bo‘ladi, keyin joy uchun ichingizda mayda jang boshlanadi. Bu yerda esa Tapjeongho to‘siqsiz ko‘rinadigan joylarning o‘zi his qilishimcha kamida 20 ta stolcha bor. Ish kuni borsangiz, tanlab o‘tirish darajasi. Demak, manzarali joy topolmay asabiylashish ehtimoli kam.

Qaytishda xayoldan oʻtgan gap

Koreyadagi kafelar ichida Lakehill Bakery men uchun chin dildan yoqqan joy bo‘ldi. Tapjeongho ko‘lini bunday katta oyna orqali yaqin ko‘rsatadigan bakeryni birinchi marta ko‘rdim. Non turlari ham ish kuni bo‘lishiga qaramay to‘liq qo‘yilgan, bu juda yaxshi taassurot berdi. Mousse cake, yeontan bread, apple bread kabi signature mahsulotlari aniq, tort vitrinasini tomosha qilishning o‘zi ham zavqli.

Bu safar tushlikdan keyin ko‘p o‘tmay kelganimiz uchun non sotib olmadik, faqat ichimlik ichdik. Lekin affogato va einspännerni Tapjeongho oldiga qo‘yib ichishning o‘zi ham yetarlicha arzidi. Osma ko‘prikdan ham yurib o‘tmoqchi edik, lekin xotinimning mazasi biroz qochib turgani uchun bu safar kafedan qarab qo‘ya qoldik. Qaytishda mashinada xotinim “keyingi safar holim yaxshi bo‘lsa, yana kelib non ham olaylik, ko‘prikdan ham o‘taylik” dedi. Men ham aynan shuni o‘ylab ketayotgandim.

Kamchiligini aytsam, ichimlik narxi ancha baland. Americano deyarli $5 atrofida, signature ichimliklar $7 ga yaqin, ustiga non ham olsangiz odam boshiga $11 dan oshadi. Jamoat transporti bilan borish ham oson emas. Shahardan taksida borsangiz xarajat chiqadi, avtobus umuman yo‘q joy emas, lekin qatnov oralig‘ini o‘ylasangiz, shaxsiy mashina yoki rental car bilan borgan ma’qul.

Avtoturargoh mehmonxona bilan umumiy, lekin ancha keng. Ish kuni joy uchun tashvish bo‘lmadi. Faqat dam olish kuni yoki bayram ta’tilida gavjum bo‘lishi mumkin, shuning uchun ertaroq kelgan yaxshi. Daejeon atrofida mashinada sayr qilib, ko‘l manzarali bakery kafe qidirayotgan bo‘lsangiz, Chungnam Nonsandagi Tapjeongho yaqiniga borganingizda bir kirib ko‘ring.