ସିନେମା ଫିଲ୍ ଭ୍ୟୁ କାଫେ ଅନୁଭବ

ଚୁନ୍ଚନର ଡେରିଓଙ୍ଗସାଞ୍ଜାଙ୍ଗ—ପୂର୍ବାତ୍ୟ ଫିଲ୍ ଥିବା କାଫେ ଖୋଜିବା

ଗାଙ୍ଗୱନ୍ ଅଞ୍ଚଳରେ ଦିନେ ଟ୍ରିପ୍ ପ୍ଲାନ୍ କରିଥିଲୁ। “ଆଜି କେଉଁଠି ଯିବୁ?” ଭାବି ଭାବି ଶେଷରେ ଚୁନ୍ଚନକୁ ଫିକ୍ସ୍ କଲୁ। ସେହି ଦିନ ସମାକ୍ସାନ କେବଲ୍ କାର୍ ଚଢ଼ିବା ପ୍ଲାନ୍ ଥିଲା। କିନ୍ତୁ ସିଧା ସିଧା କେବଲ୍ କାର୍ ଚଢ଼ି ଫେରିଆସିବା… ମନରେ ଅଳ୍ପଟା “କିଛି ଅପୂର୍ଣ୍ଣ” ଭଳି ଲାଗୁଥିଲା, ତେଣୁ ପଥରେ ଗୋଟିଏ ଭଲ ଭାଇବ୍ କାଫେ ମଧ୍ୟ ଯୋଡ଼ିବାକୁ ଭାବିଲୁ। ଏଦିଗସେଦିଗ ଖୋଜୁଥିବା ବେଳେ ଯେଉଁ ଠିକଣାଟା ମିଳିଲା—ଏଇଠି, ଡେରିଓଙ୍ଗସାଞ୍ଜାଙ୍ଗ। ନାମଟା ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ ଲାଗେ ଏହା ସାଧାରଣ ନୁହେଁ, ଠିକ୍? “ସାଞ୍ଜାଙ୍ଗ” ନାମରେ ଆକର୍ଷିତ ହୋଇ ଫଟୋ ଦେଖିଲି—ପୂର୍ବାତ୍ୟ ଇଣ୍ଟିରିଅର୍, ପାହାଡ଼ ଭ୍ୟୁ ଆଉ ସବୁଠୁ ଅଜବ ଥିଲା ପେରିଲା ତେଲ ମାକ୍‌ଗୁକ୍ସୁ ଆଇସ୍କ୍ରିମ ନାମର ସିଗ୍ନେଚର୍ ମେନୁ। “ଆଇସ୍କ୍ରିମରେ ତେଲ?!” ବୋଲି ଜିଜ୍ଞାସା ଧଡ଼ାକ୍ ହୋଇଗଲା। ତେଣୁ ଏହାକୁ ନିଶ୍ଚୟ ଟ୍ରାୟ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ ଭାବି ରୁଟ୍‌ରେ ଧଡାଧଡ଼ି ରଖିଦେଲି। ଏବେ ସତ କଥାରେ କେମିତି ଲାଗିଲା—ସେଇଟା କହୁଛି।

ପ୍ରବେଶଦ୍ୱାର—ସେଇ ଫିଲ୍ମ ସିନ୍ ଭଳି

ପହଞ୍ଚିଲା ମାତ୍ରେ ମୋ ମନେ ହେଲା—“ଏଇଟା ସତରେ କାଫେ?” ପ୍ରବେଶ ଠାରୁ ହିଁ ଆଟମସ୍ଫିଅର୍ ଅଲଗା। ଏକ ପୂର୍ବାତ୍ୟ ଷ୍ଟାଇଲ୍ ବଡ଼ ଗେଟ୍ ଠିଆ ହୋଇଛି, ଦୁଇପଟେ ଗୋଲ ଲାଇଟ୍ ହାଲୁକା ଆଲୋକରେ ଜଳୁଛି। ଚାରିପଟେ ଘନ ଗଛପଲା… ନିଜକୁ ସତରେ ପାହାଡ଼ ଭିତରେ ଗୋଟିଏ ସାଞ୍ଜାଙ୍ଗ (ଲଜ୍/କଟେଜ୍) ଭିତରେ ଆସିଥିବା ପରି ଲାଗେ। ଏଠିକୁ ଆସିବାର କାରଣ ହେଲା ମୁଁ ବ୍ଲଗ୍ ରିଭ୍ୟୁ ଦେଖିଥିଲି—ସାଧାରଣ କାଫେ ନୁହେଁ, କନ୍ସେପ୍ଟ୍ ଟା ବହୁତ ଇଉନିକ୍। କିନ୍ତୁ ସାମ୍ନାସାମ୍ନି ଦେଖିଲେ… ଫଟୋଠୁ ଅଧିକ ଭାବ ଆସେ। ପ୍ରବେଶ ଏତେ ଇମ୍ପ୍ରେସିଭ୍ ହେଲେ, ଭିତରେ ତ କେମିତି ହେବ—ଭାବି ଭାବି ଆଶା ଆଉ ବଢ଼ିଗଲା।

ନିକଟରୁ ଦେଖିଲି—ଗେଟ୍ ଉପରେ ‘大龍山莊’ ଲେଖା, ଡାହାଣପଟେ ‘far east coffee & dessert’। ଏଇ ଗେଟ୍ ଦେଖିଲେ କିଛି ଚିହ୍ନା ଚିହ୍ନା ଲାଗୁନି? ମୋତେ ଦେଖିଲାମାତ୍ରେ ‘ସେନ୍ ଏଣ୍ଡ ଚିହିରୋ’ ଫିଲ୍ମର ସେଇ ସିନ୍ ମନେ ପଡ଼ିଗଲା—ଚିହିରୋ ଟନେଲ୍ ଦେଇ ଯାଇ ଅନ୍ୟ ଜଗତକୁ ପସୁଥିବା ଦୃଶ୍ୟ। ଗେଟ୍ ଭିତରକୁ କାଠ/ପଥର ରାସ୍ତା ଲମ୍ବି ଯାଇଛି, ଏମିତି ଲାଗେ—“ଏଇ ଦ୍ୱାର ଟା ପାର୍ କଲେ ସତରେ ଅନ୍ୟ ଜଗତ ଖୋଲିବ!”

ଗେଟ୍ ପାର୍ କଲେ—ଅନ୍ୟ ଜଗତ

ଏଇଟା ହେଲା ଗେଟ୍ ଟା ପାର୍ କରିବା ମୁହୂର୍ତ୍ତ। ସତ କଥା କହିଲେ, ‘ସେନ୍ ଏଣ୍ଡ ଚିହିରୋ’ର ଟନେଲ୍ ସିନ୍ ଟା ପରି ଲାଗେ। ଦ୍ୱାର ଅପାର୍ ଟିକେ ସବୁଜ ଘାସ ଓ ବାଗିଚା ଦେଖାଯାଏ, ଆଉ ଗୋଟିଏ ପାଦ ଆଗକୁ ଦେଲେ ମନେ ହୁଏ ବାହାର ଜଗତ ସହିତ ସମ୍ପର୍କ ଛିଣ୍ଡିଯାଉଛି। ଏମିତି ‘ସେଟ୍ କରା’ ଭାଇବ୍ ମୋତେ ବହୁତ ଭଲ ଲାଗେ, ତେଣୁ ଏଠୁ ହିଁ ହୃଦୟ ଧକ୍ଧକ୍ କରିଲା।

ବାଗିଚା ପାର୍ କରି ଭବନ ସାମ୍ନାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ ଲାଲ ନିଅନ୍ ଆଲୋକରେ ‘大龍山莊’ ଚମକୁଥିଲା। ଆର୍ଚ୍ ଆକାର ଉଡେନ୍ ଡୋର୍, ଜାପାନୀ ଷ୍ଟାଇଲ୍ ଗ୍ରିଡ୍ ପ୍ୟାଟର୍ନ। ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଲେ ‘ସେନ୍ ଏଣ୍ଡ ଚିହିରୋ’ର ୟୁବାବାର ସ୍ନାନଘର ଆସିଯିବ ଭଳି ଫିଲ୍! ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଗୋଲ ଲାଇଟ୍ ହାଲୁକା ଆଲୋକ ଦେଉଛି, ତେଣୁ ଅଜାଣିରେ ଭିତରକୁ ଟାଣି ନେଉଥିବା ପରି ଲାଗୁଥିଲା। ସତ କହିଲେ, ଦ୍ୱାର ସାମ୍ନାରେ ମୁଁ ଟିକେ ରୁକିଗଲି। “କାଫେର ଦ୍ୱାର ଖୋଲିବାକୁ ଏତେ ହୃଦୟ କାହିଁକି ଧଡ଼କୁଛି?”—ଏମିତି ଅନୁଭବ। ଭିତରକୁ ଡୁବିଯିବା ଫିଲ୍ ବାପ୍ରେ, ଜବରଦସ୍ତ।

ଭିତରର ଆମ୍ବିଏନ୍ସ ଏବଂ ବେକେରୀ

ଦ୍ୱାର ଖୋଲି ଭିତରକୁ ପସିଲେ ସିଧା ଅର୍ଡର କାଉଣ୍ଟର ଦେଖାଯାଏ। ‘반납해주세룡’ ଭଳି କ୍ୟୁଟ୍ ମଜାଦାର 안내 ଲେଖା ଚକ୍ଷୁରେ ପଡ଼େ, ଆଉ ବାମପଟେ ପାଉରୁଟି ଓ ଡେଜର୍ଟ ଥିବା ଶୋକେସ୍। ଛାତରେ କାଠ କଡ଼ି ସିଧାସଳଖ ବାହାରେ ଦେଖାଯାଉଛି, ତେଣୁ ଏଠାର ଫିଲ୍ ସାଧାରଣ କାଫେଠୁ ଖୁବ ଭିନ୍ନ। ଭିତରେ ଆସିଲେ ମଧ୍ୟ ଲାଗୁଥାଏ—ମୁଁ ଏଯାଁ ମଧ୍ୟ “ସାଞ୍ଜାଙ୍ଗ” ଭିତରେ ଅଛି।

ଡେରିଓଙ୍ଗ ‘ସୋର୍ୟୋଙ୍ଗପୋ’ ପାଉରୁଟି ଓ ଭିନ୍ନ ବେକେରୀ ଲାଇନଅପ୍

କାଉଣ୍ଟର ପାଖ ଶୋକେସ୍‌ରେ ଏଠାର ସିଗ୍ନେଚର୍ ପାଉରୁଟି ‘ଡେରିଓଙ୍ଗ ସୋର୍ୟୋଙ୍ଗପୋ ପାଉରୁଟି’ ଦାରୁଣ ଭାବରେ ସଜାଇ ରଖିଥିଲେ। ଟିକେ ଚିପ୍ଚିପା ଆଳୁ ମାଉଁଦାରୁ ମଣ୍ଡୁ ଆକାରରେ ତିଆରି, ଭିତରେ ଆଳୁର ସୋଫ୍ଟ ଫିଲିଂ। 6ଟି ଥିବା ବକ୍ସ 21,000 won, ଗୋଟିଏ ଟିକେ ପ୍ରାୟ 4,000 won। USD ରେ ସରଳ ରାଉଣ୍ଡ କରି କହିଲେ, 6ଟି ବକ୍ସ ଟା ପ୍ରାୟ $16, ଆଉ ଗୋଟିଏ ପିସ୍ ପ୍ରାୟ $3 ପାଖାପାଖି। ଗିଫ୍ଟ ବକ୍ସ ପ୍ୟାକିଙ୍ଗ ମଧ୍ୟ ଅଲଗା ଅଛି, ତେଣୁ ଉପହାର ଭାବେ ନେବାକୁ ମଧ୍ୟ ଭଲ ଲାଗିଲା।

ତା’ ପାଖରେ ବେକେରୀ ଡିସ୍ପ୍ଲେ ଲମ୍ବା ଲାଇନ୍‌ରେ ଚାଲିଥାଏ ଏବଂ ଭେରାଇଟି ଦରୁଣ। ଯାକିସୋବା ସଲ୍ଟ ବ୍ରେଡ୍, ଅକ୍ଟୋପସ୍ + ମେଣ୍ଟାଇକୋ କ୍ରିମ୍ଚିଜ୍ ସଲ୍ଟ ବ୍ରେଡ୍, କସ୍ଟାର୍ଡ ନ୍ୟୁୟର୍କ ରୋଲ୍, ଆଉ ‘ଭାଗ୍ୟ ଥଳି’ ଭଳି ଆକାରର ପାଉରୁଟି… ଏସବୁ ଏଠି ଛାଡ଼ା ଅନ୍ୟଠାରେ ଦେଖିବାକୁ କମ୍। ବିଶେଷକରି ସେଇ ‘ଭାଗ୍ୟ ଥଳି’ ପାଉରୁଟିରେ ଆଳୁ ଓ ନୁରୁଙ୍ଜି (ଭାଜା କଠିନ ଚାଉଳ) ଥାଏ ବୋଲି କହିଥିଲେ, ଶୁଣି ମୋତେ ଖୁବ ଭଲ ଲାଗିଲା। ସତକଥା, ସବୁ ଟ୍ରାୟ କରିବାକୁ ମନ ହେଉଥିଲା, କିନ୍ତୁ କେବଲ୍ କାର୍ ପାଇଁ ଯିବାକୁ ଥିଲା, ସେଇପାଇଁ ଏଥର ପାସ୍ କଲୁ। ପରେ ଆସିଲେ ନିଶ୍ଚୟ ଚେଷ୍ଟା କରିବି।

ମେନୁବୋର୍ଡ: ଏଇଟା ସତରେ କାଫେ ମେନୁ?

ଏବେ ମେନୁବୋର୍ଡ ଟା ଦେଖନ୍ତୁ। ଦେଖିଲେ ମନେ ହୁଏ—“କାଫେ ମେନୁ ଠିକ୍ ତ?” ସିଗ୍ନେଚର୍ ମେନୁ: ପେରିଲା ଓଏଲ୍ କଫି ବୋଟଲ୍ 7,800 won, ମକା ଡାଙ୍ଗୋ ଲାଟେ 7,500 won, ନୁରୁଙ୍ଜି କ୍ରିମ୍ ଲାଟେ 7,000 won, ଏବଂ କୋଙ୍ଗୁକ୍ ବୋଟଲ୍ 7,800 won… କାଫେରେ ତେଲ? ନୁରୁଙ୍ଜି? କୋଙ୍ଗୁକ୍? କଣ ମିଶ୍ରଣ ଏହା! କିନ୍ତୁ ସବୁଠୁ “ହାଇଲାଇଟ୍” ତଳେ: ପେରିଲା ଓଏଲ୍ ମାକ୍‌ଗୁକ୍ସୁ ଆଇସ୍କ୍ରିମ 12,000 won। ମାକ୍‌ଗୁକ୍ସୁ (ଥଣ୍ଡା ବକୱିଟ୍ ନୁଡୁଲ୍ସ) କାଫେ ମେନୁରେ କାହିଁକି? ଭାବିଲେ ହସ ଆସେ।

ଆମେ ଅଧିକ ଭାବିଲୁ ନାହିଁ—ପେରିଲା ଓଏଲ୍ କଫି ବୋଟଲ୍ ଏବଂ ମାକ୍‌ଗୁକ୍ସୁ ଆଇସ୍କ୍ରିମ ଦୁଇଟା ନେଲୁ। ଏଠି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆସି ସାଧାରଣ ଆମେରିକାନୋ ଅର୍ଡର କଲେ… ମନେ ହୁଏ “ଏଠି ଆସିବାର ଅର୍ଥ ହରାଇଗଲା” ଭଳି, ତା’ଣୁ? ତେଲ + କଫି, ତେଲ + ଆଇସ୍କ୍ରିମ—ସ୍ୱାଦ କଣ ହେବ ଜାଣିବାକୁ ମନ ହେଉଥିଲା, ଅର୍ଡର ନ କରି ରହିପାରିଲୁ ନାହିଁ। ଏଇ “ପାଗଳ” କମ୍ବୋ ସତରେ ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ କି ନୁହେଁ—ତଳେ କହୁଛି।

କିଅସ୍କ୍‌ରେ ଅର୍ଡର—ଦାମ ଟିକେ ଭାରି, କିନ୍ତୁ

ଅର୍ଡର କିଅସ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ କରିବାକୁ ପଡ଼େ। ସ୍କ୍ରିନ୍‌ରେ ଦେଖିଲି ମାକ୍‌ଗୁକ୍ସୁ ଆଇସ୍କ୍ରିମ 12,000 won, ତା’ ପାଖରେ ଆଇସ୍କ୍ରିମ + ପାଉରୁଟି ସେଟ୍ 15,000 won। ସତକଥା କହିଲେ, ଗୋଟିଏ ଆଇସ୍କ୍ରିମ ପାଇଁ 10,000 won ଉପରେ ଦେବା ଟିକେ ଭାରି ଲାଗିଥିଲା। କଫି ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, ଆଇସ୍କ୍ରିମ ହିଁ। କିନ୍ତୁ ଏତେ ଦୂର ଚୁନ୍ଚନ ଆସି ସିଗ୍ନେଚର୍ ଟା ଖାଇ ନ ଯିବା… ପରେ ଅଧିକ ପଶ୍ଚାତାପ ହେବ ବୋଲି ମନେ ହେଲା। “ଯାହା ହେଉ, ଗୋଟେଥର ଚେଷ୍ଟା କରିବି” ଭାବି ପେମେଣ୍ଟ ବଟନ୍ ଦବାଇଦେଲି। ପେମେଣ୍ଟ ପରେ କାଉଣ୍ଟରରୁ ଭାଇବ୍ରେସନ୍ ବେଲ୍ ନେବାକୁ ହୁଏ।

ପେରିଲା ତେଲ ମାକ୍‌ଗୁକ୍ସୁ ଆଇସ୍କ୍ରିମ—କିଛି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବ୍ରାଣ୍ଡଠୁ ମଧ୍ୟ ଦାମି

ଆଉ ହେଲା! ଶେଷରେ ଆସିଗଲା। 12,000 won (USD ରେ ପ୍ରାୟ $9) ଦାମର ଏଇ ଆଇସ୍କ୍ରିମର “ଆସଲି ଚেহେରା” ଦେଖନ୍ତୁ। ପ୍ରଥମେ ଭିଜୁଆଲ୍: ଏଇଟା ସତରେ ଆଇସ୍କ୍ରିମ? କଳା ତିଳ ପେଷ୍ଟ ମାକ୍‌ଗୁକ୍ସୁ ନୁଡୁଲ୍ସ ଭଳି ଘୁରାଇ ଘୁରାଇ ସଜାଯାଇଛି, ଉପରେ gim-bugak (କ୍ରଞ୍ଚି ସିୱିଡ୍), ଭଜା ପଦ୍ମମୂଳ, ତିଳ, ଆଉ ଶଙ୍ଖ ଆକାରର ବିସ୍କୁଟ ମଧ୍ୟ ଅଛି। ପଛରେ ‘壽’ ଲେଖା ଥିବା ପେରିଲା ତେଲର ଛୋଟ ବୋତଲ ଗୋଟେ ଗୁଞ୍ଜି ଦିଆଯାଇଛି—ଏବଂ ହଁ, ଭିତରେ ସତରେ ତେଲ ଅଛି। ସେ ତେଲ ଟା ଉପରୁ ଢାଲି, ମିକ୍ସ୍ କରି ଖାଇବାକୁ ହୁଏ। ଆଇସ୍କ୍ରିମରେ ତେଲ… ଏଠାକୁ ଆସିଲେ ସତରେ “କଣ କମ୍ବୋ ଭାଇ!” ଲାଗେ।

ପାଖରେ ପେରିଲା ଓଏଲ୍ କଫି ବୋଟଲ୍ ମଧ୍ୟ ଅଛି। କପ୍‌ରେ ଡେରିଓଙ୍ଗସାଞ୍ଜାଙ୍ଗ ଲୋଗୋ ଛାପା, କଫି ଉପରେ ତେଲର ହାଲୁକା ଲେୟର୍ ଭାସୁଥିବା ଦେଖାଯାଏ। କଫିରେ ତେଲ… ଏଠି ପେରିଲା ତେଲକୁ ନିଜେ ହିଁ “ହିରୋ” କରିଦେଇଛନ୍ତି।

ପରିମାଣ ନ ବହୁତ ବଡ଼, ନ ବହୁତ ଛୋଟ—ମୋଟାମୋଟି ଠିକ୍ ସାଇଜ୍। କିନ୍ତୁ କ୍ୱାଲିଟି ଟା ମାନିବାକୁ ପଡ଼ିଲା। ଏମିତି ହାଲୁକାରେ ତିଆରି କରିନାହାନ୍ତି; ପ୍ରତିଟା ଟପିଂ ଭାବି ଭାବି ରଖିଛନ୍ତି, ଭିଜୁଆଲ୍ ଟା ଗୋଟିଏ “ଆର୍ଟୱର୍କ” ଭଳି। ଏଇ ଦାମ ସାର୍ଥକ କି ନୁହେଁ—ଖାଇ ସେଷେ ନିଷ୍ପତ୍ତି କରିବି।

ପେରିଲା ଓଏଲ୍ କଫି ବୋଟଲ୍—କଫିରେ ତେଲ, ସତରେ?

ଏହା ହେଲା ଆମେ ସହିତ ଅର୍ଡର କରିଥିବା ପେରିଲା ଓଏଲ୍ କଫି ବୋଟଲ୍। ବୋତଲର ଲେବେଲ୍‌ରେ 大龍山莊 ଲୋଗୋ ଓ ତରଙ୍ଗ ଇଲୁଷ୍ଟ୍ରେସନ୍ ଅଛି—ଡିଜାଇନ୍ ଟା ବହୁତ “ଫିଲ୍” ଦେଉଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଏହାକୁ ହାତରେ ନେଇ ସବୁଠୁ ପ୍ରଥମ ଭାବନା—“କଫିରେ ତେଲ ଦେଲେ ଅତି ତେଲତେଲି ଲାଗିବନି?” ତେଲ ଆଉ କଫି—ସାଧାରଣ ଭାବେ ମେଳ ଖାଏନି। ହଲେଇଲେ ଦେଖାଯାଏ ତେଲ ଟା କଫି ମଧ୍ୟରେ ଟିକେ ଅଲଗା ଥାଏ, ତା’ପରେ ମିକ୍ସ୍ କରି ପିଇବାକୁ ହୁଏ। ଏହା ସତରେ ଭଲ ଲାଗିଲା କି ନୁହେଁ—ମାକ୍‌ଗୁକ୍ସୁ ଆଇସ୍କ୍ରିମ ସହିତ ଶେଷ ଭାଗରେ ଖୋଲାମେଲା ଭାବରେ କହିଦେବି।

ଦ୍ୱିତୀୟ ତଳ—ସିଟିଂ ଏବଂ ପାହାଡ଼ ଭ୍ୟୁ

ଆମେ ଦ୍ୱିତୀୟ ତଳକୁ ଚଢ଼ି ଦେଖିଲୁ। ଛାତରେ ପୂର୍ବାତ୍ୟ ଲାଣ୍ଟର୍ନ ଲାଇଟ୍ ଝୁଲୁଛି, ଦିଵାଲରେ ରଙ୍ଗିନ ଚିତ୍ର—ମୋଟାମୋଟି ବହୁତ ଆରାମଦାୟକ ଭାଇବ୍। ସିଟ୍ ଗ୍ୟାପ୍ ମଧ୍ୟ ଏତେ କଟକଟି ନୁହେଁ, ତେଣୁ ପାଖ ଟେବୁଲ୍ ନେଇ ମନ ଖରାପ ହେବା ଭଳି ଅବସ୍ଥା ନାହିଁ।

ବିଶେଷକରି ଜଣାଲା ପାଖ ସିଟ୍ ଟା ହିଁ “କୋର୍”। ବଡ଼ କାଚ ଜଣାଲା ପାର୍ଶ୍ୱରେ ସବୁଜ ସବୁଜ ପାହାଡ଼ ଭ୍ୟୁ ଖୋଲିଯାଏ—ସେଇ ଭ୍ୟୁ ଦେଖି କଫି ପିଇବାର ମଜା ଅଲଗା। ଆର୍ଚ୍ ଆକାରର କିଛି ସ୍ପେସ୍ ମଧ୍ୟ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ବସିଲେ “ମୋ ନିଜ ଛୋଟ ରୁମ୍” ଭଳି ଫିଲ୍ ମିଳେ।

ସତକଥା କହିଲେ, କୁସନ୍ କମ୍ ଲାଗିଲା, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ବସିବାକୁ ଖାସ୍ କମ୍ଫର୍ଟ ନ ହୋଇପାରେ। କିନ୍ତୁ ଭ୍ୟୁ ଏତେ ଭଲ ଯେ, ସେ ଛୋଟ ଅସୁବିଧାକୁ ଢାଙ୍କି ଦିଏ। ଏଠିକୁ ଆସିବାବେଳେ ‘ଅତି କମ୍ଫର୍ଟବଲ୍ ସିଟ୍’ ଠାରୁ ଅଧିକ ଭ୍ୟୁ କାଫେ ଅଭିଜ୍ଞତା ଆଶା କରି ଆସିଲେ ଠିକ୍।

ପେରିଲା ଆଇସ୍କ୍ରିମ & ପେରିଲା କଫି—ସତ ସ୍ୱାଦ ରିଭ୍ୟୁ

ଖାଇବା ପୂର୍ବରୁ—ସତରେ ଚିନ୍ତା ଥିଲା

ଏବେ ସବୁଠୁ ଅପେକ୍ଷିତ ଅଂଶ: ସ୍ୱାଦ ରିଭ୍ୟୁ। ସତକଥା, ଖାଇବା ପୂର୍ବରୁ ମୋ ମନରେ ଚିନ୍ତା ଥିଲା। ଆଇସ୍କ୍ରିମରେ ପେରିଲା ତେଲ, କଫିରେ ପେରିଲା ତେଲ… ଭାବିଲେ ହିଁ ଟିକେ ଭୟଙ୍କର ଲାଗୁଥିଲା, ଠିକ୍? ମନରେ ଆସୁଥିଲା—ଦୁଇଟା ମିଶ୍ରଣ ହିଁ ତେଲତେଲି ଲାଗିବ, ମୁଁ ଖାଇ ପାରିବି ତ? “ଏହା ସମ୍ଭବ କି?” ଭଳି।

ଗୋଟିଏ ଚାମଚ—ଏବଂ ଭାବନା ଉଲଟିଗଲା

କିନ୍ତୁ… ଗୋଟିଏ ଚାମଚ ନେବା ସହିତ ମୋ ଭାବନା ପୁରା ଉଲଟିଗଲା। ପେରିଲା ତେଲ ମାକ୍‌ଗୁକ୍ସୁ ଆଇସ୍କ୍ରିମରେ କଳା ତିଳର ଗୋଟିଏ ନଟ୍ଟି ମିଠା ସ୍ୱାଦ ଅଛି, ତା’ ଭିତରେ ପେରିଲା ତେଲ ହାଲୁକା ଭାବରେ ମିଶିଯାଏ—ମୋ ଆଶା ପରି ତିବ୍ର ନୁହେଁ। ଖାଇବା ସମୟରେ “ତେଲରେ ଅସୁବିଧା” ଲାଗିଲା? ସେମିତି ନୁହେଁ, ସତରେ ନୁହେଁ। ମୁହଁରେ ଶେଷରେ ଗୋଟିଏ ଭଲ ନଟ୍ଟି ଆଫ୍ଟରଟେଷ୍ଟ ଆସେ, ମୋତେ ପ୍ରଥମେ ଲାଗିଥିଲା ତିଳ ଭଳି ହେବ, କିନ୍ତୁ ଅପେକ୍ଷାରୁ ଅଧିକ ଭଲ ଲାଗିଲା। gim-bugak ଆଉ ଭଜା ପଦ୍ମମୂଳର କ୍ରଞ୍ଚି ଟେକ୍ସଚର୍ ମଝିମଝିରେ ଆକ୍ସେଣ୍ଟ ଦିଏ, ତେଣୁ ବୋର୍ ଲାଗେନି।

ପେରିଲା କଫି ମଧ୍ୟ ଏଇପରି। କଫିର ଗୋଟିଏ ସିପ୍ ପରେ ପେରିଲା ତେଲର ନଟ୍ଟି ଗନ୍ଧ ହାଲୁକା ଭାବରେ ମୁହଁ ଭିତରେ ରହିଯାଏ—ଅସହଜ ନୁହେଁ। “ତେଲତେଲି ହେବ” ବୋଲି ଭୟ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଉଲ୍ଟା କଫିର କଢ଼ା ଟେଷ୍ଟ ଟାକୁ ଟିକେ ସଫ୍ଟ କରିଦିଏ ଭଳି ଲାଗିଲା।

ଏହାକୁ ଯଦି ଉଦାହରଣ ଦେଇ କହିବି—ଗୋଟେ ଲୋକ ବିଷୟରେ ପୂର୍ବରୁ କିଛି ଶୁଣି ଆକର୍ଷଣ ହୋଇନଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସାକ୍ଷାତ୍ ମିଶି କଥା ହେବା ପରେ ଦେଖିଲା ବହୁତ ଭଲ ମେଳ ହେଉଛି—ସେଇପରି। ପେରିଲା + ଆଇସ୍କ୍ରିମ, ପେରିଲା + କଫି—ଶୁଣିଲେ ଲାଗିବ ମେଳ ଖାଇବନି, କିନ୍ତୁ ପ୍ରାକ୍ତିକରେ ଦୁଇଟା ମିଶି ଗୋଟିଏ “ବାପ୍ରେ!” ଭଳି ମ୍ୟାଚ୍ ହୋଇଯାଏ।

ଶେଷ ମତାମତ: ଡେରିଓଙ୍ଗସାଞ୍ଜାଙ୍ଗ ଭିଜିଟ୍ ଟୋଟାଲ୍ ରିଭ୍ୟୁ

ଡେରିଓଙ୍ଗସାଞ୍ଜାଙ୍ଗ—‘ସେନ୍ ଏଣ୍ଡ ଚିହିରୋ’ ଜଗତକୁ ପସୁଥିବା ପରି ପ୍ରବେଶଦ୍ୱାରରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ପେରିଲା ତେଲ ଭଳି “ବାପ୍ରେ” ସିଗ୍ନେଚର୍ ମେନୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ—ଆରମ୍ଭରୁ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାଧାରଣତାକୁ ମନା କରୁଥିବା କାଫେ। ଦାମ ଟିକେ ଉପରେ ଅଛି, ମାନିବାକୁ ପଡ଼ିବ। କିନ୍ତୁ ଏତେ କନ୍ସେପ୍ଟ୍ ଆଉ ଏତେ କ୍ୱାଲିଟି ଥିଲେ, ଗୋଟେଥର ଅନୁଭବ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ। ଯଦି ଚୁନ୍ଚନ ଟ୍ରିପ୍ ପ୍ଲାନ୍ କରୁଛନ୍ତି, ସମାକ୍ସାନ କେବଲ୍ କାର୍ ସହିତ ଡେରିଓଙ୍ଗସାଞ୍ଜାଙ୍ଗକୁ ଏକାଠି କରି ଯାଆନ୍ତୁ—ପଶ୍ଚାତାପ ହେବନି। ମୁଁ ମଧ୍ୟ ପରବର୍ତ୍ତୀଥର ଆସିଲେ, ଏଥର ଖାଇନଥିବା ବେକେରୀ ମେନୁ ସବୁ “ସର୍ବତ୍ର” ଟ୍ରାୟ କରିବାକୁ ଭାବିଛି।

ଏହି ପୋଷ୍ଟଟି ପ୍ରଥମେ https://hi-jsb.blog ରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା।