ଲୁଚିଥିବା ହାନୋକ ଗାଁର ଶାନ୍ତ ପଦଯାତ୍ରା

ନୂଆ ସହରର ମଝିରେ ଏକ ହାନୋକ ଗଲି ଅଛି

କୋରିଆରେ ହାନୋକ ଗାଁ କହିଲେ ସାଧାରଣତଃ ଜିଓନଜୁ କିମ୍ବା ସିଓଲ୍‌ର ବୁକଚୋନ୍‌କୁ ମନେ ପକାଯାଏ ନ? କିନ୍ତୁ ସିଓଲ୍‌ରୁ ପ୍ରାୟ ୨ ଘଣ୍ଟା ଦକ୍ଷିଣରେ ଥିବା ଆଧୁନିକ ପରିକଳ୍ପିତ ସହର ସେଜୋଙ୍‌ରେ ଏମିତି ଏକ ଶାନ୍ତ ହାନୋକ ଗାଁ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ପର୍ଯ୍ୟଟକ ପ୍ରାୟ ନାହାନ୍ତି, ପ୍ରବେଶ ଶୁଳ୍କ ନାହିଁ, ଆଉ ଲୋକେ ସତରେ ରହୁଛନ୍ତି। ସେହିଟା ହେଉଛି ସେଜୋଙ୍‌ ଗାଉନ୍-ଡୋଙ୍‌ ହାନୋକ ଭିଲେଜ୍। ପ୍ରାୟ ୪୬ଟି ହାନୋକ ଘର ଥିବା ଏହି ଛୋଟ ଆବାସିକ ଗାଁଟି ସିଓଲ୍‌ରୁ ଗାଡ଼ିରେ ଡେଢ଼ ଘଣ୍ଟାରେ ପହଞ୍ଚିହେବ, ଆଉ ଡେଜୋନ୍‌ରୁ କେବଳ ୩୦ ମିନିଟ୍। ଯଦି ଆପଣ ହାନୋକ ଗଲିରେ ଶାନ୍ତିରେ ହାଟିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ସିଓଲ୍‌ରୁ ବୁସାନ୍‌କୁ ଲମ୍ବା ଡ୍ରାଇଭ୍‌ ସମୟରେ ହାଇୱେ ବିଶ୍ରାମସ୍ଥଳୀ ପରିବର୍ତ୍ତେ ଟିକେ ବିରାମ ନେବା ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ଖୋଜୁଛନ୍ତି, ତେବେ ଏହିଠିକି ଠିକ୍ ଜାଗା।

ଗତବର୍ଷ ଶରତ୍‌ରେ ମୁଁ ମୋ ଘରୋଇଙ୍କ ସହ ଏଠାକୁ ଆସିଥିଲି। ଘରରୁ ଏତେ ନିକଟରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବହୁତ ପରେ ମୁଁ ଜାଣିଲି ଯେ ଏଠାରେ ଏମିତି ଏକ ହାନୋକ ଗାଁ ଅଛି। ସେଜୋଙ୍‌ ସହରଟି ସ୍ୱୟଂ କୋରିଆନ୍‌ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ “ସେଠାରେ ଆଉ କ’ଣ ଅଛି?” ଭାବର ଜାଗା ବୋଲି ଶୁଣାଯାଏ। ସରକାରୀ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ଓ ଆପାର୍ଟମେଣ୍ଟ୍‌ ଭରା ନୂଆ ସହର ଭାବମୂର୍ତ୍ତିଟା ବହୁତ ଜୋରଦାର। ସେହି ଦିନ ପ୍ରଥମେ ଗାଁର ଠିକ୍ ପାଖରେ ଥିବା ହାନୋକ କଫେ ‘ହେମେଲ୍’‌କୁ ଗଲୁ, ତାପରେ ସେଠାରୁ ବାହାରି ହାନୋକ ଗାଁ ହାଟିଲୁ। ହେମେଲ୍ କଫେ ନେଇ ଅଲଗା ରିଭ୍ୟୁ ଲେଖିବି, ତେଣୁ ଏଠି ଛୋଟକରି କହୁଛି — ହାନୋକ ଘର ଭିତରେ ଚା ଓ ଡିଜର୍ଟ ମିଳେ, ଆଉ ହାନୋକ ଗାଁକୁ ଆସିଲେ ଏହାକୁ ସହିତ ଯୋଡ଼ି ଘୁରିବା ପାଇଁ ସ୍ଥାନଟା ଦରୁଣ।

ଗାଁର ଭିତର ଗଲିକୁ ପସିବାମାତ୍ରେ ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ନିମ୍ନ ପଥର ଦେଵାଳ ଚାଲିଥାଏ, ଆଉ ଟାଇଲ୍‌ ଛାଦ ଥିବା ହାନୋକ ଘର ଧୀରେ ଧୀରେ ସମଗ୍ର ଦୃଶ୍ୟ ଭରିଦିଏ। କିନ୍ତୁ ମୁଣ୍ଡ ଉଠାଇଲେ ପଛରେ ୨୦ତଳା ଆପାର୍ଟମେଣ୍ଟ୍ କମ୍ପ୍ଲେକ୍ସ ଠାଡ଼ି ଦେଖାଯାଏ। ଏହାହିଁ ସେଜୋଙ୍‌ ଗାଉନ୍-ଡୋଙ୍‌ ହାନୋକ ଭିଲେଜ୍‌ର ପ୍ରଥମ ଅନୁଭବ। ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଏହା ଏକ ନୂଆ ସହରର ମଝିରେ, କିନ୍ତୁ ଗଲି ଭିତରେ ଠିଆ ହେଲେ ପରିବେଶଟା ହଠାତ୍ ଅନ୍ୟରକମ ଲାଗେ। ହାଟୁଥିବା ବେଳେ ପଛକୁ ଘୁରି ଦେଖିଲେ ପୁଣି ଆପାର୍ଟମେଣ୍ଟ୍‌ଗୁଡ଼ିକ ଦେଖାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ମୋ ଘରୋଇ କହିଲେ, “ଏଠି ସତରେ ନୂଆ ସହର ନ?” ମୋର ମଧ୍ୟ ସେଇ ଭାବନା ହେଉଥିଲା।

ପଥର ଦେଵାଳ ଓ ଶୁଖିଯାଇଥିବା ହାଇଡ୍ରେଞ୍ଜିଆ ମଧ୍ୟରେ ହାଟିବା

ଆଉ ଟିକେ ଭିତରକୁ ଗଲେ ଆପାର୍ଟମେଣ୍ଟ୍‌ଗୁଡ଼ିକ ଧୀରେ ଧୀରେ ଆଖିରୁ ହାରାଇଯାଏ। ସେମାନଙ୍କ ବଦଳରେ କଳା ଟାଇଲ୍‌ ଲାଗିଥିବା ପଥର ଦେଵାଳ ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଲମ୍ବା ଭାବରେ ଚାଲିଥାଏ, ଆଉ ଦେଵାଳ ଉପରୁ ଶୁଖିଯାଇଥିବା ହାଇଡ୍ରେଞ୍ଜିଆ ଫୁଲ ମୁଣ୍ଡ ଉଠାଇ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଗ୍ରୀଷ୍ମରୁତୁ ଥାନ୍ତା ହେଲେ ଶାୟଦ ସବୁକିଛି ନୀଳ ଫୁଲରେ ଭରିଯାଇଥାନ୍ତା, କିନ୍ତୁ ଶରତ୍‌ର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ଥିଲା ବୋଲି ସେଗୁଡ଼ିକ ଧୂସର-ବାଦାମି, ଶୁଖା ଓ କରକରିଆ ଲାଗୁଥିଲା। ତଥାପି ସେଇ ଦୃଶ୍ୟର ଆଲଗା ମଜା ଅଛି। ହାନୋକ ଆଉ ଶୁଖିଯାଇଥିବା ହାଇଡ୍ରେଞ୍ଜିଆ — କେହି ବିଶେଷ ଧ୍ୟାନ ନ ଦେଲେ ମଧ୍ୟ ଏକାକୀ ଦେଖିଲେ ବହୁତ ସୁନ୍ଦର ଲାଗେ। ଗଲିଟା ଏତେ ଶାନ୍ତ ଥିଲା ଯେ ପଥର ଉପରେ କେବଳ ଆମ ପାଦଚାପର ଶବ୍ଦ ଗୁଞ୍ଜୁଥିଲା।

ଏହା ପର୍ଯ୍ୟଟନ ସ୍ଥଳ ନୁହେଁ, ସତେ ଲୋକେ ରହୁଥିବା ହାନୋକ ଗାଁ

ଏଗୁଡ଼ିକ ସତରେ ଲୋକେ ରହୁଥିବା ଘର। ଦୁଇତଳା ହାନୋକ, କାଠର ରେଲିଂ ସହ ବାଲକନି — ଦୂରରୁ ଦେଖିଲେ ଏକ ଅଭିଜାତ ପେନ୍ସନ୍ କିମ୍ବା ସାଂସ୍କୃତିକ ଐତିହ୍ୟ ଘର ଲାଗିପାରେ, କିନ୍ତୁ ଏହା କାହାରୋ ସତିକଥାର ଘର। ଏହି ପଡ଼ୋଶୀ ଅଞ୍ଚଳର ବିଶେଷତା ହେଲା ଏହା ପୁରୁଣା ହାନୋକକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରି ରଖାଯାଇଥିବା ନୁହେଁ; ଆରମ୍ଭରୁ ପାରମ୍ପରିକ ହାନୋକ ଶୈଳୀରେ ନୂଆ ଘର ତିଆରି କରାଯାଇଛି। ହାନୋକ ନିରୀକ୍ଷଣ ନିୟମାବଳୀ ଅନୁଯାୟୀ ଗଠନ, ଛାଦ, ଦେଵାଳ ଯାଏ ଖୁବ ସୂକ୍ଷ୍ମ ମାନଦଣ୍ଡ ମାନି ଏଗୁଡ଼ିକ ତିଆରି କରାଯାଇଛି। ସେଇଥିପାଇଁ ସମଗ୍ର ଗାଁରେ ଏକ ପ୍ରକାର ସମନ୍ୱୟ ଅଛି, କୌଣସି ଘର ଆଲଗା ଭାବେ ଚକିତ କରି ବାହାରି ଆସେ ନାହିଁ।

କୋରିଆରେ ଘୁରିଲେ ଏକ କଥା ଅନୁଭବ ହୁଏ — ଏଠାରେ ପୁରୁଣା ଘର ଭଞ୍ଜି ନୂଆ ଆପାର୍ଟମେଣ୍ଟ୍ ବନେଇବାର ଗତି ବହୁତ ତୀବ୍ର। ରାଜପ୍ରାସାଦ କିମ୍ବା ମନ୍ଦିର ଭଳି ଐତିହାସିକ ସ୍ଥାନକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନରେ ପାରମ୍ପରିକ ସ୍ଥାପତ୍ୟ ଦେଖିବା ସହଜ ନୁହେଁ। ସେହି ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଗାଉନ୍-ଡୋଙ୍‌ ହାନୋକ ଭିଲେଜ୍ ଏକ ଦୁର୍ଲଭ ଉଦାହରଣ, ଯେଉଁଠାରେ କୋରିଆର ପାରମ୍ପରିକ ସ୍ଥାପତ୍ୟର ସୌନ୍ଦର୍ୟକୁ ଆଧୁନିକ ଆବାସିକ ଜୀବନରେ ଆଣି ଦିଆଯାଇଛି।

ପାଇନ୍ ଗଛ, ଟାଇଲ୍‌ ଛାଦ, ଓ ପଥର ଉଚ୍ଚ ଭିତ୍ତି ଉପରେ ହାନୋକ

ପାଇନ୍ ଗଛ ମଧ୍ୟରୁ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଟାଇଲ୍‌ ଛାଦର ରେଖା, ଆଉ ପଥର ଭିତ୍ତି ଉପରେ ଉଠାଯାଇଥିବା କାଠର ଗଠନ — ଏହି ସ୍ଥାନର ଧାରଣା ଏକଦମ ସ୍ପଷ୍ଟ, କେଉଁଠି ବି ଅଧା-ଅଧୂରା ଲାଗେ ନାହିଁ। ଯଦି କୋରିଆର ପାରମ୍ପରିକ ହାନୋକକୁ କେବଳ ଫଟୋରେ ଦେଖିଥିଲେ, ତେବେ ଏଠାରେ ସତେ ଦେଖିବା ହେଉଛି ସବୁଠୁ ପରିଷ୍କାର ଅନୁଭବ। କାରଣ ଏହା ପର୍ଯ୍ୟଟକଙ୍କ ପାଇଁ ସଜାଯାଇଥିବା ହାନୋକ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏମିତି ହାନୋକ ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକେ ପ୍ରତିଦିନ ରହୁଛନ୍ତି।

ବାହାର ରାସ୍ତା — ହାନୋକ ରିସର୍ଟ୍ ଭଳି ଟିକେ ପାହାଡ଼ିଆ ପଡ଼ୋଶୀ ଅଞ୍ଚଳ

ଗାଁର ବାହାର ରାସ୍ତାକୁ ବାହାରିଲେ ଦୃଶ୍ୟଟା ଟିକେ ଅନ୍ୟରକମ ଲାଗେ। ଭିତର ଗଲିଟା ପଥର ଦେଵାଳ ମଧ୍ୟରେ ସଂକୁଚିତ ଲାଗୁଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଏଠାରେ ରାସ୍ତା ଚଉଡ଼ା ଓ ହାନୋକ ଘରଗୁଡ଼ିକ ଢାଳ ଅନୁସାରେ ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ସଜିଛି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦ୍ୱାରରେ ଚିନିଆ ଅକ୍ଷରରେ ଘରର ନାମ ଲେଖାଯାଇଛି, ଆଉ ପଥରର ଉଚ୍ଚ ଭିତ୍ତି ଉପରେ ଥିବା ଦୁଇତଳା ହାନୋକକୁ ଦେଖି ମୋର ପ୍ରଥମ ଭାବନା ହେଲା — ସତକଥା କହିଲେ ଏହା ଗାଁ ଠାରୁ ଅଧିକ ହାନୋକ ରିସର୍ଟ୍ ଭଳି ଲାଗୁଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଦ୍ୱାର ଆଗରେ ଥିବା ଗାଡ଼ିଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖୁଛନ୍ତିନି? ସେଗୁଡ଼ିକ ସତରେ ଏଠାରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କର।

ପଛର ଛୋଟ ପାହାଡ଼ରେ ଶରତ୍‌ର ରଙ୍ଗ ଧୀରେ ଧୀରେ ଚଢ଼ିବା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଆଉ ସେହିଟା ଟାଇଲ୍‌ ଛାଦର ରେଖା ସହ ମିଶି ଭଲ ଫ୍ରେମ୍ ତିଆରି କରୁଥିଲା। ସେହି ରାସ୍ତାରେ କେବଳ ଆମେ ଦୁଇଜଣ ଥିଲୁ। ଶାନ୍ତି ଏତେ ବେଶୀ ଥିଲା ଯେ ଟିକେ ଅସୁବିଧାଭଳି ଲାଗୁଥିଲା। ଏକ କ୍ଷଣ ପାଇଁ ଲାଗିଲା ଯେ ଆମେ କାହାରୋ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଚୁପଚାପ୍ ପସିଗଲୁ, କିନ୍ତୁ ଏହି ଗାଁର ଗଠନ ଏମିତି ଯେ ପଦଯାତ୍ରୀଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ କରେ, ତେଣୁ ବେଶୀ ଚିନ୍ତାର କଥା ନାହିଁ।

ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଗାଁର ଶେଷ ଅଞ୍ଚଳ — ଫଟୋ ପାଇଁ ସବୁଠୁ ଭଲ ଜାଗା

ରାସ୍ତା ଧରି ଢାଳ ଉପରେ ଚଢ଼ିଲେ ଗାଁର ଶେଷ ଅଞ୍ଚଳକୁ ପହଞ୍ଚିହେବ। ସେଠାରୁ ପଛର ଛୋଟ ପାହାଡ଼ ଠିକ୍ ଆସି ଲାଗିଯାଏ, ତେଣୁ ପାଇନ୍ ଗଛ ଓ ଟାଇଲ୍‌ ଛାଦର ମିଶ୍ର ଦୃଶ୍ୟ ସହର ଦିଗର ଦୃଶ୍ୟଠାରୁ ଟିକେ ଅଲଗା ଲାଗେ। ଏହା ଆଉ “ଆପାର୍ଟମେଣ୍ଟ୍ ମଧ୍ୟରେ ହାନୋକ” ଭଳି ନୁହେଁ, ବରଂ ପାହାଡ଼ ପାଦଦେଶରେ ବସିଥିବା ହାନୋକ ଭଳି, ଯାହା ଏକ ଗ୍ରାମୀଣ ପୁରୁଣା ବଡ଼ଘର ଗାଁର ଅନୁଭବ ଦେଇଥାଏ।

ପଥର ଭିତ୍ତି ପାଖରେ ଗୋଟିଏ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଆଜେଲିଆ ଫୁଲ ଗଛଗୁଡ଼ିକ ଗୁଛା ଗୁଛା ଫୁଲିଥିଲା, ଆଉ ସେଇ ଉପର ରାସ୍ତାରେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖିବାକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାୟ କେହି ଆସୁନଥିଲେ ବୋଲି ଟିକେ ଅଫସୋସ ଲାଗୁଥିଲା। ହାନୋକ ଦେଵାଳ, ଗୋଲାପୀ ଫୁଲ ଆଉ ପଛରେ ସବୁଜ ପାହାଡ଼ — ଫଟୋ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଏହି ଅଞ୍ଚଳଟା ସବୁଠାରୁ ଭଲ ଲାଗିଲା। କିନ୍ତୁ ଏଯାଏଁ ଚଢ଼ି ଆସୁଥିବା ଲୋକ ପ୍ରାୟ ନାହାନ୍ତି। ଅଧିକାଂଶ ଲୋକ ପ୍ରବେଶଦ୍ୱାର ପାଖରେ ଥିବା କଫେ ଯାଏଁ ଦେଖି ଫେରିଯାନ୍ତି, ତେଣୁ ଏହି ଉପର ଅଞ୍ଚଳରେ ସତରେ ଆମେ ଦୁଇଜଣ ମାତ୍ର ଥିଲୁ।

ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ସମୟର ବିପରୀତ ଆଲୋକରେ ଛାଦର ଛାୟାଚିତ୍ର

ସବୁଠୁ ତଳ ରାସ୍ତାରୁ ଉପରକୁ ଦେଖିଲେ ପଥର ଭିତ୍ତି ଉପରେ ଦୁଇ-ତିନୋଟି ହାନୋକ ଘର ଧାଡ଼ିରେ ଥିବା ଦେଖାଯାଏ, ଆଉ ସୂର୍ଯ୍ୟଟା ପଛର ପାହାଡ଼ ଆଡକୁ ଲୁଚିବା ପୂର୍ବରୁ ଥିବାରୁ ବିପରୀତ ଆଲୋକରେ କେବଳ ଛାଦର ଆକୃତିଟା ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ପଷ୍ଟ ଧରାପଡ଼ୁଥିଲା। ସେଇ ସମୟଟା ଖୁବ ଭଲ ଥିଲା। ଅପରାହ୍ନରେ ଟିକେ ଦେରିରେ ଆସିଲେ ଏମିତି ଦୃଶ୍ୟ ମିଳିପାରେ। ବିଶେଷକରି ଫଟୋ ପାଇଁ ସମୟ ମେଳ କରି ଆସିବା ମଧ୍ୟ ଖରାପ ଭାବନା ନୁହେଁ।

ଦେଵାଳର ସୂକ୍ଷ୍ମ ଖୁଟିନାଟି — ହାଟି ହାଟି ଧୀରେ ଦେଖିଲେ ଯାହା ଧରାପଡ଼େ

ଦେଵାଳର ଖୁଟିନାଟି ଆଖିକୁ ଟାଣିଲା, ତେଣୁ ମୁଁ ନିକଟକୁ ଯାଇ ଭଲକରି ଦେଖିଲି। ଏହା ଥିଲା ଟାଇଲ୍‌ ଖଣ୍ଡ ଓ ଇଟ୍‌ ମିଶାଇ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ପାରମ୍ପରିକ ଲେଆଉଟ୍‌ର ଦେଵାଳ। ପଥର ଭିତ୍ତି ଉପରୁ ପାଇନ୍ ଗଛ ଉଠିଆସିଥିଲା, ଆଉ ତାହାର ତଳେ ଛୋଟ ଛୋଟ ଫୁଲ ଲଗାଯାଇଥିଲା। ଏପରି ଜିନିଷ ଫଟୋରେ ବେଶୀ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ; ନିଜେ ହାଟି ହାଟି ଧୀରେ ଦେଖିଲେ ହିଁ ଠିକ୍ ଭାବେ ଧରାପଡ଼େ।

ପାର୍କିଂ ସତର୍କତା — ଗାଁ ଭିତରେ ଗାଡ଼ି ରଖିଲେ ଜରିମାନା ହୋଇପାରେ

ଗୋଟେ କଥା ନିଶ୍ଚୟ ମନେ ରଖିବା ଦରକାର। ଗାଁ ଭିତରର ଅଧିକାଂଶ ରାସ୍ତାରେ ଗାଡ଼ି ରଖିବା ଓ ପାର୍କିଂ ନିଷେଧ। କୋରିଆରେ ଏପରି ସାଇନ୍‌ଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଗାଡ଼ି ରଖିଲେ ଜରିମାନା ଆସିପାରେ। ଯଦି ଆପଣ ଭଡ଼ା ଗାଡ଼ିରେ ଆସିଛନ୍ତି, ତେବେ ଗାଁ ଭିତରେ ରଖିବେନି; ହେମେଲ୍ କଫେର ପାର୍କିଂ କିମ୍ବା ଗାଁ ମଝିରେ ଥିବା ସର୍ବସାଧାରଣ ପାର୍କିଂ ବ୍ୟବହାର କରିବା ସୁରକ୍ଷିତ। ଗଲିଟା ସୁନ୍ଦର ବୋଲି କୌଣସିଠି ଗାଡ଼ି ରଖିଦେବାକୁ ଇଛା ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ପରେ ଭଡ଼ା ଗାଡ଼ି ଫେରାଇବା ବେଳେ ଜରିମାନା ଚିଠି ମିଳିଯାଇପାରେ। ମୁଁ ନିଜେ ହେମେଲ୍ କଫେ ପାର୍କିଂରେ ଗାଡ଼ି ରଖିଥିଲି, ଆଉ ସେଠାରେ ସ୍ଥାନ ବେଶୀ ଥିଲା ଯାହାରୁ ଖୁବ ସୁବିଧା ହେଲା।

ହାନୋକ ଓ ନୂଆ ସହର ଏକେ ଫ୍ରେମ୍‌ରେ ଧରାପଡ଼ୁଥିବା ପଡ଼ୋଶୀ ଅଞ୍ଚଳ

ଗାଁର ପ୍ରବେଶଦ୍ୱାର ଦିଗରୁ ଟିକେ ପଛକୁ ସରି ଦେଖିଲେ, ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ପାଇନ୍ ଗଛ ମଧ୍ୟରୁ ହାନୋକ ଛାଦ ଦେଖାଯାଏ, ଆଉ ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଦୂରରେ ଏକ ଆଧୁନିକ ଭବନ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଦେଖାଯାଏ। ଏକ ଫ୍ରେମ୍‌ରେ ଯେପରି ସମଗ୍ର ସେଜୋଙ୍‌ ସହରର ପରିଚୟ ଧରାପଡ଼ିଯାଏ। ହାନୋକ ଓ ନୂଆ ସହର ଏକେ ଫ୍ରେମ୍‌ରେ ଥିବାଟାହିଁ ଏହି ଗାଁର ଆସଲ ଚରିତ୍ର। ଗୋଟିଏ ଜିବ୍ରା କ୍ରସିଂ ପାର୍ କଲେ ମନେ ହୁଏ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅନ୍ୟ ଯୁଗକୁ ପସିଗଲୁ — ସେଇ ଅନୁଭବଟା ବହୁତ ଅଦ୍ଭୁତ ଲାଗୁଥିଲା।

ଏଠାକୁ ଆସିବା ଯୋଗ୍ୟ କି? — ମୋ ସରଳ ସତ୍ୟ କଥା

ସତକଥା କହିଲେ, କେବଳ ଏହି ଗାଁଟିକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଅଲଗା କରି ସେଜୋଙ୍‌ ଆସିବା ଯୋଗ୍ୟ ସ୍ଥାନ ବୋଲି ମୁଁ କହିବି ନାହିଁ। ଗାଁଟା ଛୋଟ, ପ୍ରାୟ ୨୦ ମିନିଟ୍‌ରେ ସମଗ୍ର ଘୁରି ସରିଯାଏ। କିନ୍ତୁ ଯଦି ଆପଣ ସେଜୋଙ୍‌ ମାର୍ଗ ଦେଇ ଯାଉଛନ୍ତି, ତେବେ କଥାଟା ବଦଳିଯାଏ। ସିଓଲ୍‌ରୁ ବୁସାନ୍‌, ଗ୍ୱାଙ୍ଜୁ କିମ୍ବା ଡେଜୋନ୍‌ ଦିଗକୁ ଯାଉଥିବା ଲୋକମାନେ ସାଧାରଣତଃ ସେଜୋଙ୍‌ ମାର୍ଗରେ ଯାଆନ୍ତି। ହାଇୱେରୁ ବାହାରି ଏଠାକୁ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ୧୦ରୁ ୧୫ ମିନିଟ୍ ଲାଗେ, ତେଣୁ ଲମ୍ବା ଡ୍ରାଇଭ୍ ସମୟରେ ରେଷ୍ଟ ଷ୍ଟପ୍ ପରିବର୍ତ୍ତେ ଏଠାରେ ୩୦ ମିନିଟ୍‌ରୁ ୧ ଘଣ୍ଟା ଆରାମ କରିବା ବହୁତ ଭଲ ବିକଳ୍ପ। ହାନୋକ ଗଲି ହାଟନ୍ତୁ, ପାଖର କଫେରେ ଏକ କପ୍ ଚା ପିଉନ୍ତୁ, ତାପରେ ପୁଣି ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ।

ମୋଭଳି ଯଦି ଆପଣ ସେଜୋଙ୍‌ ନିକଟରେ ରୁହନ୍ତି, ତେବେ ହାଲୁକା ପଦଯାତ୍ରା ଭାବରେ ଏଠାକୁ ଆସିବା ଖୁବ ଭଲ। ଆଉ ଯଦି ଯାତ୍ରା ମଝିରେ ରାସ୍ତାଘାଟରେ ଏହି ସ୍ଥାନ ପଡ଼େ, ତେବେ ଟିକେ ବିରାମ ନେଇ ହାନୋକ ଗଲିର ଗୋଟିଏ ଚକ୍କର ଲଗାଇ ଯିବା ମାତ୍ରେ ମଧ୍ୟ ପୂରା ପଡ଼େ। ଏହା ଏମିତି ପର୍ଯ୍ୟଟନ ସ୍ଥଳ ନୁହେଁ ଯାହା ଲୋକଙ୍କୁ କିଛି ଦେଖାଇବା ପାଇଁ ଖାସ ସଜାଯାଇଛି; ବରଂ ଏହା ଲୋକେ ରହୁଥିବା ଏକ ସତିକଥାର ପଡ଼ୋଶୀ ଅଞ୍ଚଳ, ଆଉ ସେହି ଶାନ୍ତ ରହଣୀମାଣୀ ମଧ୍ୟରେ ହାଟିବା ହିଁ ସେଜୋଙ୍‌ ଗାଉନ୍-ଡୋଙ୍‌ ହାନୋକ ଗାଁ ପଦଯାତ୍ରାର ମୁଖ୍ୟ ଆକର୍ଷଣ।

ସେଜୋଙ୍‌ ଗାଉନ୍-ଡୋଙ୍‌ ହାନୋକ ଗାଁକୁ କିପରି ଯିବେ

ହାନୋକ ଗାଁ ପାଖପାଖି ଘୁରିବାକୁ ଭଲ ସ୍ଥାନ

କେବଳ ହାନୋକ ଗାଁ ଦେଖି ଫେରିଯିବା ଅଧୂରା ଲାଗିଲେ ପାଖପାଖି ଆଉ କେତେକ ଭଲ ସ୍ଥାନ ଅଛି ଯାହାକୁ ସହିତ ଯୋଡ଼ିପାରିବେ। ଅର୍ଧଦିନିଆ ପ୍ଲାନ୍ କଲେ ଆରାମରେ ଘୁରିହେବ।

ସୁପାରିଶ୍‌କୃତ ଅର୍ଧଦିନିଆ କୋର୍ସ

ଏହି ପୋଷ୍ଟ୍ ପ୍ରଥମେ https://hi-jsb.blog ରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା।