ແນະນຳຄາເຟ່ລັບຢູ່ລະຢອງ ປະເທດໄທ | ຣີວິວ Elephante Cafe ບ້ານເພ ກ່ອນໄປເກາະສະເມັດ

ຄາເຟ່ທ້ອງຖິ່ນໃນບ້ານເພ ລະຢອງ ທີ່ແວ່ກ່ອນໄປເກາະສະເມັດ

ມື້ນີ້ຂ້ອຍຢາກມາແນະນຳຄາເຟ່ລັບໆທີ່ເຊື່ອງໂຕຢູ່ໃນບ້ານເພ, ລະຢອງ ປະເທດໄທໃຫ້ທຸກຄົນຮູ້ຈັກເດີ້. ສະໄໝທີ່ຂ້ອຍຍັງຢູ່ໄທ, ຂ້ອຍກັບເມຍຕັ້ງໃຈຈະໄປເກາະສະເມັດ ກໍເລີຍໄປລໍຖ້າຢູ່ທ່າເຮືອນວນທິບ ແຕ່ຍັງເຫຼືອເວລາອີກດົນກວ່າເຮືອຈະອອກ. ພວກຂ້ອຍເລີຍຍ່າງຊອກຫາບ່ອນນັ່ງດື່ມຫຍັງເຢັນໆໃກ້ໆທ່າເຮືອ ແລ້ວກໍຍ່າງເຂົ້າໄປໃນຮ້ານ Elephante Cafe. ມັນເປັນຕຶກນ້ອຍໆ 2 ຊັ້ນທີ່ຕັ້ງຢູ່ລຽບຖະໜົນແຄມທະເລບ້ານເພ, ເປັນຄາເຟ່ທ້ອງຖິ່ນທີ່ນັກທ່ອງທ່ຽວທີ່ຈະໄປເກາະສະເມັດແທບຈະບໍ່ແວ່ເລີຍ. ຕອນນີ້ກັບມາລາວແລ້ວ ແຕ່ບາງເທື່ອກໍຍັງຄິດຮອດຮ້ານນີ້ຢູ່ ເຊິ່ງບໍ່ແມ່ນຍ້ອນກາເຟຂອງເຂົາເຈົ້າເດີ້, ແຕ່ເປັນຍ້ອນເຄັກຂອງເຂົາເຈົ້າຕ່າງຫາກ.

ເວົ້າແທ້ໆເດີ້ ຕອນທີ່ຂ້ອຍເຄີຍຢູ່ໄທ ຂ້ອຍໄປເລາະຄາເຟ່ຫຼາຍບ່ອນແຮງ. ຕັ້ງແຕ່ຄາເຟ່ສຸດຮິດແຖວທອງຫຼໍ່ໃນບາງກອກ ຈົນຮອດຄາເຟ່ແຄມທະເລພັດທະຍາ ແລະ ຄາເຟ່ເທິງເກາະສະເມັດ. ແຕ່ລະຢອງບໍ່ແມ່ນເມືອງທ່ອງທ່ຽວຫຼັກ ບັນຍາກາດກໍເລີຍແຕກຕ່າງອອກໄປ. ມັນບໍ່ແມ່ນບ່ອນທີ່ມີແຕ່ຄົນຕ່າງຊາດວຸ້ນວາຍ, ແຕ່ເວລາເຮົາໄປນັ່ງປົນກັບຊາວບ້ານແຖວນັ້ນທີ່ໃສ່ເກີບແຕະອອກມາກິນກາເຟໃນມື້ພັກ, ມັນໃຫ້ຄວາມຮູ້ສຶກຄືເຮົາເປັນຄົນທ້ອງຖິ່ນແຖວນັ້ນແທ້ໆ ຄືກັບເວລາຍ່າງໄປຊື້ກາເຟແຖວບ້ານເຮົາຢູ່ຮ້ານກາເຟໂບຮານຫັ້ນແຫຼະ ບໍ່ໄດ້ຮູ້ສຶກວ່າເປັນນັກທ່ອງທ່ຽວເລີຍ.

ຮ້ານກາເຟໄທ, ກ່ອນສັ່ງຕ້ອງຮູ້ເລື່ອງນີ້ໄວ້

ກ່ອນຈະເຂົ້າໄປ ຂ້ອຍມີເລື່ອງໜຶ່ງຢາກບອກໃຫ້ຮູ້ໄວ້. ລະບົບເມນູໃນຄາເຟ່ໄທຈະແຕກຕ່າງຈາກປະເທດອື່ນໆໜ້ອຍໜຶ່ງ. ຖ້າບໍ່ຮູ້ເລື່ອງນີ້ ອາດຈະງົງຕັ້ງແຕ່ຕອນສັ່ງເທື່ອທຳອິດເລີຍນະ.

ການທີ່ເຮົາຮູ້ເລື່ອງນີ້ກ່ອນສັ່ງ ກັບ ການທີ່ສັ່ງແບບບໍ່ຮູ້ເລື່ອງຫຍັງເລີຍ ມັນຈະໄດ້ປະສົບການທີ່ຕ່າງກັນລິດລັບ. ຕອນຂ້ອຍມາໄທໃໝ່ໆ ຂ້ອຍກໍເຄີຍສັ່ງອາເມລິກາໂນ່ແລ້ວໄດ້ກາເຟຫວານໆມາ ຂ້ອຍຍັງຄິດວ່າເຂົາເຈົ້າເຮັດຜິດເລີຍ.

ອາເມລິກາໂນ່ຢູຊຸ, ເວົ້າຕາມກົງແມ່ນລົດຊາດທີ່ເຂົ້າໃຈຍາກ

ຢູ່ຮ້ານນີ້ ຂ້ອຍລອງສັ່ງ ອາເມລິກາໂນ່ຢູຊຸ. ເຫັນມັນຢູ່ໃນເມນູແນະນຳກໍເລີຍລອງເລືອກເບິ່ງ. ໂຄງສ້າງຂອງມັນຄືຢູ່ກົ້ນຈອກຈະມີຊີຣັບຢູຊຸສີເຫຼືອງ ແລ້ວເທອາເມລິກາໂນ່ທັບລົງໄປ. ທາງເທິງປະດັບດ້ວຍໝາກນາວຝານ ແລະ ໃບພາສລີ (Parsley). ເບິ່ງຊົງຄືຮ້ານນີ້ສັ່ງຫຍັງມາກໍຕ້ອງປະດັບດ້ວຍໃບພາສລີໝົດ ເຊິ່ງອາດຈະເປັນເອກະລັກຂອງຮ້ານເຂົາ. ແຕ່ລົດຊາດນີ້ເວົ້າຕາມກົງວ່າເຂົ້າໃຈຍາກແທ້ໆ. ຄວາມຂົມຂອງກາເຟກັບຄວາມສົ້ມຂອງຢູຊຸມັນປະທະກັນໃນປາກ ຈົນບໍ່ຮູ້ວ່າຈະໂຟກັສໄປທີ່ລົດຊາດໃດດີ. ມັນເປັນເມນູທີ່ຄົນມັກກໍມັກເລີຍ ຄົນບໍ່ມັກກໍຄືບໍ່ມັກ. ລາຄາຈອກນີ້ແມ່ນປະມານ $1.70.

ລິ້ນຈີ່ໂຊດາທີ່ເມຍເລືອກ

ເມຍຂ້ອຍຢືນເລືອກຢູ່ໜ້າຕູ້ເຄັກຕັ້ງດົນ ແລ້ວກໍເລືອກສັ່ງ ລິ້ນຈີ່ໂຊດາ. ມັນແມ່ນໂຊດາປະສົມກັບຊີຣັບລິ້ນຈີ່ ແລ້ວກໍມີຊີ້ນລິ້ນຈີ່ເປັນໜ່ວຍລອຍຢູ່ທາງເທິງ, ແນ່ນອນວ່າມີໃບພາສລີສຽບມາຄືເກົ່າ. ເປັນລົດຊາດທີ່ສົດຊື່ນແລະເບົາບາງ ເໝາະກັບອາກາດຮ້ອນໆຂອງປະເທດໄທແຮງ. ກິ່ນລິ້ນຈີ່ຫອມອ່ອນໆຂຶ້ນມາພໍດີ ບໍ່ໄດ້ແຮງຈົນເກີນໄປ. ຈອກນີ້ລາຄາ $2.10.

ໃຜຈະຄິດວ່າຈະໄດ້ພົບກັບເຄັກທີ່ແຊບທີ່ສຸດໃນຊີວິດຢູ່ຄາເຟ່ທ້ອງຖິ່ນໃນໄທ

ແຕ່ເລື່ອງແທ້ໆມັນເລີ່ມຈາກຈຸດນີ້ແຫຼະ. ເຄັກສີມ່ວງທີ່ເມຍຂ້ອຍເລືອກຈາກຕູ້. ນີ້ແຫຼະຄືໄຮໄລ້ຂອງມື້ນີ້.

ໃນຕູ້ໂຊມີທັງ ເຄັກມູສ, ເຄັກເຄຣັບ ແລະ ເຄັກມັດຊະສີຂຽວອ່ອນວາງຮຽງກັນຢູ່ເປັນແຖວ. ສຳລັບຄາເຟ່ທ້ອງຖິ່ນໃນໄທແລ້ວ ຖືວ່າມີຂອງຫວານໃຫ້ເລືອກຫຼາຍສົມຄວນເລີຍ. ຊັ້ນເທິງກໍມີເຂົ້າຈີ່ອີກ 2-3 ແບບ. ເມຍຂ້ອຍເລືອກເອົາເຄັກສີມ່ວງທີ່ຢູ່ແຈຂວາສຸດມາ.

ຕອນເຂົາເຈົ້າເອົາມາເສີບ ເຄັກມັນນ້ອຍກວ່າທີ່ຄິດແຮງ. ຖ້າເອົາໄປທຽບກັບຈອກນ້ຳ ມັນນ້ອຍກວ່າຝາມືອີກ, ແຕ່ໃນຮູບນີ້ຂ້ອຍຖ່າຍດ້ວຍເລນຊູມ ມັນກໍເລີຍເບິ່ງຄືໃຫຍ່ກວ່າຂອງຈິງ. ຂະໜາດແທ້ໆຄືຕັກກິນໄດ້ປະມານ 3-4 ຄຳກໍໝົດແລ້ວ. ຈື່ໄດ້ວ່າລາຄາປະມານ $2.80 ຖ້າທຽບກັບປະລິມານແລ້ວ ກໍບໍ່ໄດ້ຮູ້ສຶກວ່າຖືກເລີຍ.

ແຕ່ພໍໄດ້ຕັກເຂົ້າປາກຄຳທຳອິດເທົ່ານັ້ນແຫຼະ ພວກຂ້ອຍສອງຄົນວາງບ່ວງລົງເລີຍ. ເທິງມູສບລູເບີຣີມີຊອດໜຽວໆລາດຢູ່, ມັນບໍ່ໄດ້ຫວານເກີນໄປ ແຕ່ມີລົດຊາດເຂັ້ມຂຸ້ນກະຈາຍໄປທົ່ວປາກ. ຕັ້ງແຕ່ກິນເຄັກໃນໄທມາ ອັນນີ້ແມ່ນເຄັກທີ່ແຊບທີ່ສຸດໃນຊີວິດຂ້ອຍແທ້ໆເລີຍ.

ຂະໜາດທີ່ຖືກຂະຫຍາຍດ້ວຍເລນຊູມ, ແຕ່ຄວາມແຊບບໍ່ໄດ້ເວົ້າເກີນຈິງ

ຍ້ອນຂ້ອຍໃຊ້ເລນຊູມດຶງພາບເຂົ້າມາໃກ້ໆ ໃນຮູບມັນກໍເລີຍເບິ່ງໃຫຍ່ອະລັງການເນາະ. ຂອງຈິງແມ່ນໃຫຍ່ປະມານຄວາມກວ້າງຂອງສາມນິ້ວມືເທົ່ານັ້ນ. ທາງລຸ່ມເປັນຖານຊັອກໂກແລັດຄຸກກີ້ຄຣຳເບິລ (Crumble) ແລະ ມີຊອດບລູເບີຣີໜຽວໆຍ້ອຍລົງມາເທິງມູສສີມ່ວງອ່ອນ. ຄວາມໄວໃນການລະລາຍຂອງມູສໃນປາກແມ່ນກຳລັງພໍດີແຮງ, ແລະ ຈຸດສຳຄັນແມ່ນຊອດບລູເບີຣີມັນບໍ່ໄດ້ໄປກົບລົດຊາດຂອງມູສເລີຍ. ເຄັກທີ່ສາມາດດຸ່ນດ່ຽງລົດຊາດໄດ້ດີແບບນີ້ແມ່ນຫາໄດ້ຍາກຫຼາຍເດີ້.

ການຕົກແຕ່ງຈານດ້ວຍການໂຮຍເຂົ້າໂອ໊ດ ແລະ ນ້ຳຕານໄອຊິ້ງແບບນີ້. ຂ້ອຍບໍ່ຄິດເລີຍວ່າຈະໄດ້ເຫັນໃນຄາເຟ່ທ້ອງຖິ່ນຂອງໄທ. ມັນໃຫ້ຄວາມຮູ້ສຶກຄືກັບຕອນທີ່ເຮົາສັ່ງຄອດຂອງຫວານໃນຮ້ານອາຫານຫຼູໆເລີຍ. ຄາເຟ່ດັງໆໃນບາງກອກຫຼາຍຮ້ານຍັງບໍ່ໄດ້ຕົກແຕ່ງຈານງາມສ່ຳນີ້ເລີຍ, ພໍມາເຫັນໃນຄາເຟ່ແຖວບ້ານເພກໍຮູ້ສຶກແປກໃຈໜ້ອຍໜຶ່ງ.

ພຽງແຕ່ຊີຣັບກໍບອກໄດ້ເຖິງຝີມືຂອງຄາເຟ່ນີ້

ຂ້ອຍລອງຊູມຖ່າຍຊີຣັບບລູເບີຣີໃກ້ໆເບິ່ງ. ຊີຣັບທີ່ເງົາງາມ ແລະ ໄຫຼລົງມານີ້ແຫຼະຄືຈຸດເດັ່ນເລີຍ, ຖ້າເຮັດບໍ່ເປັນ ມັນຈະຫວານຄືນ້ຳເຊື່ອມ ແລະ ເຮັດໃຫ້ລົດຊາດເຄັກເສຍໝົດ. ແຕ່ຂອງຮ້ານນີ້ ມັນອອກໄປທາງສົ້ມອົມຫວານທີ່ສົດຊື່ນຫຼາຍກວ່າ. ຕົວມູສມີຄວາມຫວານອ່ອນໆ, ສ່ວນຊີຣັບກໍມາຊ່ວຍເພີ່ມຄວາມສົ້ມໜ້ອຍໜຶ່ງໃຫ້ລົດຊາດມັນຕັດກັນພໍດີ.

ໂຄງສ້າງຂອງເຄັກເມື່ອເບິ່ງຈາກຮອຍຕັດ

ລອງຕັດເບິ່ງໜຶ່ງຄຳ. ມັນບໍ່ໄດ້ມີແຕ່ມູສລ້າໆເດີ້. ທາງລຸ່ມມີຖານເຄັກຊັອກໂກແລັດຮອງຮັບໄວ້ ແລ້ວຈຶ່ງມີມູສບລູເບີຣີທາບາງໆຢູ່ທາງເທິງ. ການທີ່ຈະຄວບຄຸມຄວາມໜາຂອງມູສໃຫ້ບາງແຕ່ສະໝ່ຳສະເໝີແບບນີ້ແມ່ນບໍ່ແມ່ນເລື່ອງງ່າຍເລີຍ. ຖ້າໜາໄປກໍຈະລ້ຽນ, ຖ້າບາງໄປກໍຈະບໍ່ໄດ້ລົດຊາດ. ແຕ່ຄວາມໜາຂອງມູສຮ້ານນີ້ແມ່ນພໍດີ ເວລາກິນເຂົ້າໄປຈະໄດ້ທັງຄວາມໜັກແໜ້ນຂອງເນື້ອເຄັກ ແລະ ຄວາມນຸ້ມລະມຸນຂອງມູສພ້ອມກັນໃນຄຳດຽວ.

ຖ້າເບິ່ງຮອຍຕັດໃກ້ໆ ຈະເຫັນວ່າມີຊີ້ນບລູເບີຣີແຊກຢູ່ໃນເນື້ອມູສນຳ. ເຂົາເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເອົາແຕ່ຊອດມາດລາດທາງເທິງຊື່ໆ ແຕ່ຍັງໃສ່ຊີ້ນບລູເບີຣີເຂົ້າໄປໃນເນື້ອມູສເລີຍ.

ຖ່າຍຊີຣັບໃກ້ໆອີກຈັກຮູບ. ມັນມີຄວາມໜຽວຂຸ້ນໄຫຼລົງມາ ແຕ່ກໍຄ່ອຍໆກະຈາຍຕົວເທິງໜ້າມູສ. ມັນບໍ່ໄດ້ໄຫຼຈູດລົງມາຄືນ້ຳລ້າໆ ແຕ່ມັນຈະເກາະກັນຢູ່. ເວລາກິນຈະໄດ້ຫຍ້ຳເມັດບລູເບີຣີທີ່ຢູ່ໃນຊອດນຳ, ຮູ້ສຶກໄດ້ເລີຍວ່າມັນບໍ່ແມ່ນຂອງສຳເລັດຮູບ ແຕ່ເປັນຊອດທີ່ຮ້ານຄ້ຽວເອງແທ້ໆ.

ບັນຍາກາດພາຍໃນຮ້ານທີ່ຖ່າຍດ້ວຍເລນຊູມເທົ່ານັ້ນ

ຕອນນີ້ມາລົມເລື່ອງພາຍໃນຮ້ານແດ່ເນາະ. ຮູບທັງໝົດແມ່ນຖ່າຍຈາກທາງໃນຮ້ານເລີຍ. ຍ້ອນຂ້ອຍມີແຕ່ເລນຊູມ ກໍເລີຍບໍ່ໄດ້ຖ່າຍພາບລວມຂອງໜ້າຮ້ານມາໃຫ້ເບິ່ງ.

ຮ້ານບໍ່ໄດ້ກວ້າງຂວາງປານໃດ, ແຕ່ເຂົາເຈົ້າຈັດວາງເຟີນີເຈີເກົ່າແກ່ແບບໄທໆ ແລະ ຂອງຕົກແຕ່ງຕ່າງໆໄວ້ຕາມມຸມຕ່າງໆໄດ້ຢ່າງລົງຕົວ. ມັນເບິ່ງເປັນທຳມະຊາດຄືກັບວ່າມັນເຄີຍຕັ້ງຢູ່ຫັ້ນມາແຕ່ດົນແລ້ວ ບໍ່ໄດ້ເບິ່ງຄືຕັ້ງໃຈຈັດສາກຈົນເກີນໄປ. ຄາເຟ່ໄທມັກຈະມີເຊັນສ໌ (Sense) ແບບນີ້ແຫຼະ. ບໍ່ຕ້ອງໃຊ້ເງິນທຸ້ມຫຼາຍໆ ແຕ່ໃຊ້ຂອງທີ່ມີຢູ່ມາສ້າງບັນຍາກາດໃຫ້ຮ້ານໄດ້ຢ່າງຄລາດສິກ.

ຂອງຕົກແຕ່ງທີ່ຄືກັບຫໍພິພິທະພັນວິນເທຈ (Vintage)

ຢູ່ຝາຜະໜັງມີຮູບແກະສະຫຼັກໜ້າຊ້າງຂະໜາດໃຫຍ່ແຂວນຢູ່, ແລະ ຕາມຊັ້ນໄມ້ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຂອງຕົກແຕ່ງນ້ອຍໆ ເຊັ່ນ: ໂມເດວລົດຈັກ, ຕຸກກະຕາທະຫານນ້ອຍ ວາງລຽງກັນຈົນເຕັມ. ຢູ່ແຈໜຶ່ງກໍມີລົດຈັກເວສປ້າສີຟ້າອ່ອນແບບວິນເທຈຈອດໂຊຢູ່, ທາງຫຼັງກໍມີລົດຈັກ Monkey ສີຄຳນຳອີກ. ສົງໄສເຈົ້າຂອງຮ້ານຈະມັກສະສົມຂອງພວກນີ້ ບັນຍາກາດຮ້ານກໍເລີຍຄືກັບຫໍພິພິທະພັນວິນເທຈນ້ອຍໆເລີຍ. ຢູ່ຝາອີກເບື້ອງໜຶ່ງມີຕູ້ແກ້ວທີ່ທາງໃນມີກີຕ້າ Fender Telecaster ຕັ້ງຢູ່, ທາງລຸ່ມຂຽນໄວ້ວ່າ "Fender Telecaster Japan 1987-1990". ຂ້ອຍຫາກໍເຄີຍເຫັນຄາເຟ່ທີ່ເອົາກີຕ້າມາຕັ້ງໂຊແບບນີ້ເປັນເທື່ອທຳອິດເລີຍ. ເຖິງຂອງແຕ່ລະຢ່າງຈະບໍ່ຄ່ອຍເຂົ້າກັນປານໃດ ແຕ່ມັນພັດບໍ່ໄດ້ເບິ່ງຮົກຕາເລີຍ, ມັນໃຫ້ຄວາມຮູ້ສຶກຄືກັບເຮົາກຳລັງນັ່ງຫຼິ້ນຢູ່ໃນຫ້ອງຮັບແຂກຂອງຄົນທີ່ມັກສະສົມຂອງທີ່ເຂົາຮັກ.

ອໍ້, ບ່ອນຈອດລົດໜ້າຮ້ານສາມາດຈອດໄດ້ປະມານ 5 ຄັນເທົ່ານັ້ນເດີ້. ຕອນບ່າຍວັນເສົາ-ທິດ ອາດຈະຫາບ່ອນຈອດລົດຍາກໜ້ອຍໜຶ່ງ, ແນະນຳໃຫ້ໄປແຕ່ເຊົ້າໆຈະດີກວ່າ.

ໂຄງສ້າງ 2 ຊັ້ນ, ກ້ອງຂັ້ນໄດຮູບໂຄ້ງທີ່ອົບອຸ່ນ

ຄາເຟ່ນີ້ມີ 2 ຊັ້ນ. ທາງກ້ອງຂັ້ນໄດເຂົາເຈົ້າເຮັດເປັນຮູບໂຄ້ງດ້ວຍດິນຈີ່ ເຮັດໃຫ້ເກີດເປັນມຸມນັ່ງຫຼິ້ນທີ່ອົບອຸ່ນແຮງມຸມໜຶ່ງ, ຖ້າຂຶ້ນໄປຊັ້ນເທິງກໍຈະມີບ່ອນນັ່ງອີກໂຊນໜຶ່ງໃຫ້ເລືອກ.

ບ່ອນນັ່ງກວ້າງຂວາງ, ໂຕະແຄມປ່ອງຢ້ຽມຊັ້ນ 2 ແມ່ນຍອດຮິດ

ຢູ່ຊັ້ນ 2 ມີໂຕະໄມ້ແຜ່ນໃຫຍ່ວາງຢູ່ ເໝາະສຳລັບຄົນທີ່ມາເປັນກຸ່ມກໍນັ່ງໄດ້ສະບາຍ, ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຖ້າແນມອອກໄປນອກປ່ອງຢ້ຽມກໍຈະເຫັນຕົ້ນໄມ້ສີຂຽວແຄມທາງ ເຮັດໃຫ້ບ່ອນນັ່ງມຸມນີ້ເປັນທີ່ນິຍົມທີ່ສຸດ. ຢູ່ຊັ້ນ 1 ກໍມີຕັ່ງໄມ້ນ້ອຍໆທີ່ມີເບາະໜັງສີນ້ຳຕານວາງຢູ່, ລະດັບຄວາມເນີ້ງຂອງພະນັກອີງແມ່ນກຳລັງພໍດີ ເຮັດໃຫ້ນັ່ງດົນໆກໍບໍ່ປວດຫຼັງ. ທາງຂ້າງຂອງຕັ່ງຍັງຫຸ້ມດ້ວຍຜ້າລາຍໄທພື້ນເມືອງ ເຊິ່ງເຂົ້າກັບບັນຍາກາດຂອງຮ້ານແຮງ. ຢູ່ຝາຜະໜັງເບື້ອງໂຊຟາມີຮູບແຕ້ມໃນເຈ້ຍປາປີຣຸສອີຢິບ ແລະ ຕູ້ໂຊເຄື່ອງນ້ອຍໆແຂວນໄວ້ເຕັມໄປໝົດ, ພໍມີແສງໄຟສີຟ້າອ່ອນໆຍ້ອຍລົງມາ ມັນກໍເບິ່ງຄືກັບແກເລີຣີນ້ອຍໆເລີຍ. ເຖິງຂອງຕົກແຕ່ງຈະບໍ່ໄປໃນທິດທາງດຽວກັນ ແຕ່ພໍຮອດຈຸດນີ້ ເຮົາກໍຈະເລີ່ມຮູ້ສຶກວ່າ ຄວາມປົນເປວຸ້ນວາຍນີ້ແຫຼະຄືສະເໜ່ ແລະ ເອກະລັກຂອງຄາເຟ່ນີ້.

10 ປະໂຫຍກພາສາໄທທີ່ໃຊ້ໄດ້ເລີຍໃນຄາເຟ່ໄທ

ສຸດທ້າຍນີ້, ຂ້ອຍໄດ້ສະຫຼຸບປະໂຫຍກທີ່ຈຳເປັນໃນການສັ່ງເຄື່ອງດື່ມໃນຄາເຟ່ໄທມາໃຫ້. ຂ້ອຍພິມຄຳອ່ານໄວ້ໃຫ້ພ້ອມແລ້ວ ຖ້າອ່ານຕາມນີ້ ຮັບຮອງວ່າຄົນທ້ອງຖິ່ນຟັງເຂົ້າໃຈແນ່ນອນ.

ສະຫຼຸບຂໍ້ມູນການໄປຢາມ Elephante Cafe

ສະຫຼຸບແລ້ວ, Elephante Cafe ເປັນບ່ອນທີ່ເໝາະແຮງທີ່ຈະແວ່ພັກກິນນ້ຳກິນເຂົ້າໜົມກ່ອນຈະຂ້າມໄປເກາະສະເມັດ. ມັນຫ່າງຈາກທ່າເຮືອນວນທິບພຽງແຕ່ 2-3 ນາທີຖ້າຂີ່ລົດ, ແລະ ຖ້າຍ່າງກໍໃຊ້ເວລາປະມານ 10 ນາທີ. ອາເມລິກາໂນ່ລາຄາ $1.70, ລິ້ນຈີ່ໂຊດາ $2.10, ສ່ວນເຄັກບລູເບີຣີມູສນັ້ນຂ້ອຍຈື່ໄດ້ວ່າປະມານ $2.80. ຖ້າກຽມງົບໄປຄົນລະປະມານ $5.60 ກໍສາມາດກິນເຄື່ອງດື່ມ ແລະ ຂອງຫວານໄດ້ຢ່າງເຕັມທີ່ແລ້ວ. ມັນຖືກກວ່າຄາເຟ່ດັງໆແຖວທອງຫຼໍ່ ຫຼື ອາຣີ ໃນບາງກອກທີ່ຕ້ອງຈ່າຍປະມານ $8.40 ເຖິງ $11.20 ຕໍ່ຄົນຫຼາຍເລີຍ. ລາຄາຖືກກວ່າເຄິ່ງໜຶ່ງ ແຕ່ຄຸນນະພາບຂອງຫວານພັດດີກວ່າແຮງ, ຖືວ່າຄຸ້ມຄ່າສຸດໆ.

ມີລີວິວບາງອັນບອກວ່າຖ້າໄປຊ່ວງສວາຍໆ ຫຼື ຕອນແລງ ເມັດກາເຟອາດຈະໝົດກ່ອນ ກໍເລີຍອາດຈະບໍ່ໄດ້ກິນກາເຟ, ສະນັ້ນແນະນຳໃຫ້ໄປແຕ່ເຊົ້າ ຫຼື ຕອນສວາຍໆຈະດີກວ່າ. ເວລາເປີດ-ປິດແມ່ນ ວັນຈັນ-ວັນສຸກ 09:00~18:00, ວັນເສົາ-ທິດ 07:00~18:00 ແລະ ມີ Wi-Fi ຟຣີນຳ. ຖ້າມີໂອກາດໄປທ່ຽວລະຢອງ ຫຼື ມີເວລາເຫຼືອກ່ອນຈະຂ້າມໄປເກາະສະເມັດ ກໍລອງແວ່ໄປເບິ່ງເດີ້. ແຕ່ເວົ້າແທ້ໆ ສິ່ງທີ່ສຳຄັນກວ່າການສັ່ງລົດຊາດຫວານໜ້ອຍ ກໍຄືການລຸ້ນວ່າ ເຄັກບລູເບີຣີມູສນັ້ນ ຍັງມີໃຫ້ສັ່ງໃນເມນູຢູ່ຫຼືບໍ່ນັ້ນແຫຼະ.

ບົດຄວາມນີ້ຖືກເຜີຍແຜ່ຄັ້ງທຳອິດຢູ່ທີ່ https://hi-jsb.blog.