ຄາເຟກາງຄືນ ແລະ ເຂົ້າຈີ່ເຂົ້າ: ຄາເຟ ແຄລິຟໍເນຍ

ເດືອນເມສາ 2026, ຄືນວັນພະຫັດທີ່ໄປຄາເຟ ແຄລິຟໍເນຍ ທີ່ຊອງຈູ

ເດືອນເມສາ 2026, ຄືນວັນພະຫັດມື້ໜຶ່ງ ຂ້ອຍໄດ້ໄປ ຄາເຟ ແຄລິຟໍເນຍ ທີ່ຊອງຈູ. ເລື່ອງມັນເລີ່ມຈາກມື້ນັ້ນຂ້ອຍນອນຕື່ນສາຍໜັກຫຼາຍ. ລືມຕາຂຶ້ນມາກໍຜ່ານບ່າຍໄປໄກແລ້ວ, ພໍຄ່ອຍໆອາບນ້ຳແຕ່ງຕົວ ກໍກາຍເປັນຕອນແລງໄປເສຍແລ້ວ. ເມຍຊາວຕ່າງຊາດຂອງຂ້ອຍບອກວ່າ “ມື້ນີ້ອອກໄປໃສຈັກບ່ອນເທາະ,” ຂ້ອຍເລີຍຄິດວ່າໄປຄາເຟກໍໄດ້, ແຕ່ເວລານັ້ນບ່ອນທີ່ຍັງເປີດຢູ່ມັນບໍ່ຄ່ອຍມີ. ແລ້ວຈູ່ໆກໍນຶກເຖິງຄາເຟ ແຄລິຟໍເນຍ ຢູ່ເຂດແນຊູອຶບ ເມືອງຊອງຈູ ແຂວງຊຸງຊອງບຸກໂດ. ບ່ອນນີ້ເປີດຕອນ 10:00 ເຊົ້າ, ມື້ທຳມະດາເປີດຮອດ 1:00 ກາງຄືນ, ສ່ວນວັນສຸກກັບວັນເສົາເປີດຮອດ 3:00 ເຊົ້າ. ບັນຫາຄືຈາກເຮືອນຂ້ອຍໄປທາງດຽວກໍ 40 ກິໂລແມັດ, ແຕ່ເມຍບອກວ່າຖືວ່າຂັບລົດຫຼິ້ນ ແລ້ວກໍດັນໃຫ້ໄປ, ສຸດທ້າຍເລີຍອອກເດີນທາງ. ເປັນຄາເຟຊານເມືອງທີ່ອອກຈາກໃຈກາງເມືອງ, ທາງໄປເລີຍກາຍເປັນເສັ້ນທາງຂັບລົດຫຼິ້ນໄປໃນຕົວ. ຂ້ອຍຮູ້ຢູ່ວ່ານີ້ເປັນຄາເຟເບເກີຣີໃຫຍ່ທີ່ດັງເລື່ອງ ເຂົ້າຈີ່ເຂົ້າ ໃນເກົາຫຼີ, ແຕ່ກໍຍັງກັງວົນນິດໜ່ອຍວ່າເວລານີ້ຈະຍັງມີເຂົ້າຈີ່ເຫຼືອບໍ.

ຄາເຟ ແຄລິຟໍເນຍ ຕອນກາງຄືນ ຂ້ອຍນຶກວ່າເປັນຣີສອດ

ພໍໄປຮອດຕອນກາງຄືນ ທັງອາຄານເປີດໄຟສວ່າງໄປໝົດ. ລົງຈາກລົດຢູ່ລານຈອດ ຂ້ອຍກັບເມຍຢຸດນິ່ງພ້ອມກັນ. ນີ້ຄາເຟແນ່ບໍ, ຫຼືຂ້ອຍມາຮອດຣີສອດ? ມັນໃຫ້ຄວາມຮູ້ສຶກແບບນັ້ນແທ້ໆ. ຕົ້ນປາມສອງຕົ້ນຢືນຢູ່ສອງຂ້າງທາງເຂົ້າ, ແສງຈາກໂຄມໄຟຊານເດີເລຍລອດອອກມາຈາກປ່ອງຢ້ຽມໂຄ້ງ, ເຫັນແລ້ວກໍເຂົ້າໃຈວ່າເປັນຫຍັງຊື່ວ່າ ແຄລິຟໍເນຍ. ຮູບລັກພາຍນອກຄືບ່ອນທີ່ອາດຈະຢູ່ຕາມຊາຍຝັ່ງແຄລິຟໍເນຍ ສະຫະລັດ ແທ້ໆ. ມັນບໍ່ໄດ້ໃຫ້ອາລົມວ່າຈະໄປຄາເຟ, ແຕ່ຄືກຳລັງຍ່າງໄປເຊັກອິນບ່ອນພັກຕາກອາກາດ. ດ້ານຊ້າຍມີປ້າຍນີອອນ, ແລະທາງຫີນທີ່ຍາວໄປຮອດທາງເຂົ້າກໍປູກດອກໄມ້ສີແດງລຽນສອງຂ້າງ. ຢູ່ເຂດແນຊູອຶບ ຫ່າງຈາກໃຈກາງເມືອງ ຊອງຈູ ປະມານ 15 ຫາ 20 ນາທີໂດຍລົດ, ແລະມີລານຈອດລົດ 3 ບ່ອນ ຈອດໄດ້ຫຼາຍກວ່າ 300 ຄັນ, ແຕ່ເພາະເປັນກາງຄືນ ລານຈອດຈຶ່ງໂລ່ງແທບບໍ່ມີລົດ. ເມຍບອກວ່າ “ຂັບມາ 40 ກິໂລແມັດກໍຄຸ້ມແລ້ວ,” ຂ້ອຍເລີຍແຊວວ່າ ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ດື່ມກາເຟເລີຍ ພໍໃຈແລ້ວຫວາ.

ຢູ່ໜ້າທາງເຂົ້າ ເມຍຢຸດຢືນແລ້ວເງີຍໜ້າເບິ່ງຢູ່ພັກໃຫຍ່. ແສງປ້າຍນີອອນກະຈາຍໃສ່ຝາ, ຂ້າງໃນປະຕູໂຄ້ງກໍເຫັນໂຄມໄຟຊານເດີເລຍ. ຢືນຢູ່ຕອນນັ້ນ ຮູ້ສຶກຄືກຳລັງຢືນຢູ່ໜ້າດ່ານກວດຄົນເຂົ້າເມືອງ ໂດຍບໍ່ໄດ້ຂຶ້ນເຮືອບິນ. ອາທິດກ່ອນໜ້ານັ້ນຄ່ອນຂ້າງວຸ່ນວາຍ. ສອງຄົນຕ່າງກໍເມື່ອຍມາຫຼາຍມື້, ແຕ່ບໍ່ກີ່ວິນາທີທີ່ຢືນຢູ່ໜ້າທາງເຂົ້ານີ້ ມັນເຫມືອນຄວາມເມື່ອຍຖືກປ່ອຍອອກໄປນິດໜ່ອຍ. ເປັນການເດີນທາງຕ່າງປະເທດແບບບໍ່ຕ້ອງມີປີ້ຍົນ. ຂ້ອຍຖາມເມຍວ່າ “ຖ່າຍຮູບໃຫ້ບໍ?” ແຕ່ນາງຕັ້ງທ່າລໍຖ່າຍໄວ້ແລ້ວ.

ຫຼັງປະຕູອັດຕະໂນມັດ, ຄາເຟເບເກີຣີເກົາຫຼີຂະໜາດປະມານ 1,650㎡

ທັນທີທີ່ປະຕູອັດຕະໂນມັດເປີດ ສາຍຕາຂ້ອຍໄປຕົກຢູ່ພື້ນກ່ອນ. ພື້ນມີຮູບທະເລສີຟ້າ, ສ່ວນທີ່ຄືຊາຍຫາດກໍຍາວເຂົ້າໄປຂ້າງໃນ, ແລະເທິງຫົວມີໂຄມໄຟຊານເດີເລຍແຂວນຢູ່. ຜ່ານປະຕູແກ້ວເຫັນແສງທາງຄາວເຕີ, ແຄ່ຢືນສ່ອງຢູ່ໜ້າປະຕູກໍຮູ້ສຶກແລ້ວວ່າຂະໜາດມັນບໍ່ທຳມະດາ. ເມຍຍ່າງນຳເຂົ້າໄປໄວໆ, ຂ້ອຍເລີຍຖ່າຍຈາກຂ້າງຫຼັງ.

ເຂົ້າໄປແລ້ວຍ່າງອີກນິດ ທາງຂວາມີຕູ້ໂຊວ໌ເບເກີຣີຍາວລຽນກັນ. ຈາກເພດານມີເຄືອໄມ້ສີຂຽວຫ້ອຍລົງມາ, ໃນຕູ້ໂຊວ໌ກໍມີເຂົ້າຈີ່ລຽນແຖວຢູ່ໃຕ້ແສງໄຟ. ເພາະເປັນເວລາກາງຄືນ ບາງຊ່ອງກໍວ່າງເປັນຈຸດໆ. ອ້າ, ມາຊ້າກໍເປັນແບບນີ້ແຫຼະ ຄິດໃນໃຈ. ແຕ່ເຂົ້າຈີ່ທີ່ເຫຼືອກໍບໍ່ໄດ້ນ້ອຍຈົນໝົດຫວັງ, ເລີຍຕັ້ງໃຈເດີນເບິ່ງຮອບໜຶ່ງກ່ອນ. ຖາດກັບຄີມຈັບວາງກອງຢູ່ໜ້າຕູ້ໂຊວ໌, ເຫັນເມຍຫຍິບຖາດຂຶ້ນກ່ອນຢ່າງວ່ອງໄວ ຂ້ອຍກໍຮູ້ແລ້ວວ່າຄືນນີ້ຕ້ອງຊື້ເຂົ້າຈີ່ແນ່ນອນ.

ຕອນ 10 ໂມງກາງຄືນ ແຕ່ຊັ້ນເຂົ້າຈີ່ເຂົ້າຍັງເລືອກຍາກ

ພໍເຂົ້າໄປໃກ້ໆ ຍັງມີເຂົ້າຈີ່ເຫຼືອຫຼາຍຈົນສົງໄສວ່ານີ້ແມ່ນຕອນ 10 ໂມງກາງຄືນແທ້ບໍ. ແນ່ນອນ ຖ້າທຽບກັບຕອນກາງເວັນກໍມີຊ່ອງວ່າງຢູ່ບ້າງ, ແຕ່ເຫມືອນຕັ້ງໃຈບໍ່ໃຫ້ຄົນທີ່ມາຊ້າຜິດຫວັງ, ເພາະແຕ່ລະຕູ້ຍັງຈັດເຂົ້າຈີ່ໄວ້ແນ່ນພໍສົມຄວນ. ມຸມໜຶ່ງມີເຂົ້າຈີ່ແຜ່ນ, ຄຣົວຊອງ ແລະ ເຂົ້າຈີ່ປະເພດອື່ນໆ, ສ່ວນເຄັກກັບທາຣ໌ດຢູ່ຕູ້ເຢັນໂຊວ໌ແຍກອີກຕ່າງຫາກ. ຕູ້ເຄັກມີທັງແບບປະດັບສະຕໍເບີຣີ, ມ່ວງ, ແລະ ດອກໄມ້ ຈົນຂ້ອຍບໍ່ຄິດວ່າມາຕອນກາງຄືນແລ້ວຈະເກີດອາການເລືອກບໍ່ຖືກແບບນີ້. ເຂົ້າຈີ່ທີ່ນີ້ບອກວ່າເຮັດຈາກ ແປ້ງເຂົ້າ 100% ແລະ ບໍ່ມີກລູເຕນ, ເພາະສະນັ້ນຄົນທີ່ກິນແປ້ງສາລີແລ້ວໜັກທ້ອງ ນ່າຈະຖືກໃຈບ່ອນນີ້ຫຼາຍ. ຄາເຟເບເກີຣີເກົາຫຼີ ຂະໜາດໃຫຍ່ຂະໜາດນີ້ ຂ້ອຍກໍບໍ່ໄດ້ເຫັນບ່ອຍ. ເມຍຢືນວົນຢູ່ໜ້າຕູ້ເຄັກດົນເກີນໄປ ຂ້ອຍເລີຍບອກໃຫ້ເລືອກໄວໆ, ນາງກໍຕອບວ່າ “ເປັນຫຍັງຄາເຟເກົາຫຼີເຮັດເຂົ້າຈີ່ໄດ້ງາມປານນີ້, ແຄ່ເລືອກກໍມ່ວນແລ້ວ.”

ເຄັກທີ່ເຮັດຈາກແປ້ງເຂົ້າ, ເບິ່ງດ້ວຍຕາກໍແຍກບໍ່ອອກ

ຂ້ອຍຖ່າຍເຄັກບາງອັນໃກ້ໆ, ແຕ່ຮູບກໍມີແຕ່ງສີບ້າງ. ອັນທຳອິດແມ່ນຊີສເຄັກທີ່ມີສະຕໍເບີຣີຢູ່ເທິງ, ສະຕໍເບີຣີມັນເງົາຢູ່ລະຫວ່າງຄຣີມ. ອັນທີສອງເປັນເຄັກຄຣີມສົດທີ່ມີດອກຄາເນຊັນສີບົວຢູ່ເທິງ, ເຫັນແລ້ວຮູ້ສຶກເສຍດາຍຖ້າຈະຕັດກິນ. ອັນທີສາມແມ່ນອັນທີ່ດຶງຂາເມຍໄວ້ດົນສຸດ, ເປັນເຄັກຄຣີມສະຕໍເບີຣີທີ່ຜ່ານຟິລມໃສເຫັນຊັ້ນສະຕໍເບີຣີຊັດເປັນຊັ້ນໆ. ອັນນີ້ກໍບອກວ່າເຮັດຈາກແປ້ງເຂົ້າທັງໝົດ, ແຕ່ເວົ້າຕາມຈິງ ເບິ່ງດ້ວຍຕາຢ່າງດຽວ ຂ້ອຍກໍບໍ່ຮູ້ວ່າມັນຕ່າງຈາກເຄັກແປ້ງສາລີຢ່າງໃດ. ເຄັກທັງກ້ອນລາຄາຢູ່ປະມານ $25 ຫາ $28.

ຂ້ອຍໄປເບິ່ງຕູ້ໂຊວ໌ເຄັກເປັນຊິ້ນນຳ. ເຄັກມັນຫວານປະມານ $6. ປ້າຍຂຽນວ່າດ້ານເທິງຄາສເທລລານຸ່ມໆ ໃສ່ມັນຫວານໄວ້ເຕັມ, ແລະດ້ານເທິງມີຊິບມັນຫວານສີເຫຼືອງວາງພູນໆ. ຄັບເຄັກມ່ວງທີ່ຢູ່ຂ້າງໆ ໃສ່ຊິ້ນມ່ວງເຕັມແກ້ວ ຈົນພາບລັກມັນຄືຖ້ວຍໝາກໄມ້ຫຼາຍກວ່າຂອງຫວານ.

ເຂົ້າຈີ່ຄຣີມສະຕໍເບີຣີທີ່ເຮັດໃຫ້ຖ່າຍຮູບ 3 ໃບ

ນີ້ແມ່ນເຂົ້າຈີ່ຄຣີມສະຕໍເບີຣີ, ແລະມີເຫດຜົນທີ່ຂ້ອຍຖ່າຍມັນເຖິງ 3 ຮູບ. ຂະໜົມວາງຢູ່ໃນຖາດເຈ້ຍ, ດ້ານເທິງບີບຄຣີມສົດໄວ້, ແລະມີສະຕໍເບີຣີສໄລຊ໌ວາງລຽນເປັນແຖວຢູ່ເທິງ. ຜິວສະຕໍເບີຣີມີພິສຕາຊີໂອຄຣັມເບິລໂຮຍຢູ່ ເລີຍວິບວັບຢູ່ໃຕ້ແສງຕູ້ໂຊວ໌. ຖ້າເບິ່ງໃກ້ໆ ຈະເຫັນນ້ຳຕານໄອຊິງຕິດຢູ່ຜິວເຂົ້າຈີ່ນິດໆ, ແລະຄຣີມກໍເຕັມຢູ່ໃນຮ່ອງທີ່ເຂົ້າຈີ່ແຕກອອກ. ເມຍບອກວ່າ “ອັນນີ້ຕ້ອງຊື້,” ແລະເວົ້າຕາມຈິງ ຂ້ອຍກໍຜ່ານມັນໄປເສີຍໆບໍ່ໄດ້.

ຈາກຄຣົວຊອງເຂົ້າເຖິງເບເກິລເຂົ້າ, ຊັ້ນເຂົ້າຈີ່ບໍ່ມີກລູເຕນ

ນອກຈາກເຄັກ ຂ້ອຍກໍເດີນເບິ່ງຊັ້ນເຂົ້າຈີ່ດ້ວຍ. ມີເຂົ້າຈີ່ທີ່ເບິ່ງຄື ຄຣົວຊອງເຂົ້າ ແລະ ເຂົ້າຈີ່ທີ່ມີຖົ່ວຢູ່ເທິງ, ຫໍ່ໃນຖົງພາລາສຕິກແຍກເປັນຊິ້ນໆ. ຊ່ອງຂ້າງໆ ມີເຂົ້າຈີ່ແຂງຫນັກໆວາງລຽນກັນ. ຂ້າງນັ້ນມີເຂົ້າຈີ່ສີແດງອົມນ້ຳຕານ ບໍ່ຮູ້ວ່າເຮັດຈາກບີດຣູດ ຫຼື ແປ້ງມັນຫວານສີມ່ວງ, ແຕ່ສີເຂັ້ມຈົນດຶງຕາ. ມີ ເບເກິລເຂົ້າ ນຳ. ຂ້ອຍເຫັນທັງແບບມີງາ, ແບບແປ້ງສີມ່ວງ ແລະ ອີກບາງຊະນິດ, ແຕ່ຊື່ທີ່ແນ່ນອນຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ເຊັກ. ທຸກອັນຫໍ່ແຍກກັນ ເລີຍຮູ້ສຶກດີໃນເລື່ອງຄວາມສະອາດ, ແຕ່ ມີບາງອັນທີ່ປ້າຍຊື່ບໍ່ຄ່ອຍເຫັນຊັດ, ຕ້ອງເລືອກໂດຍບໍ່ຮູ້ຊັດວ່າແມ່ນຫຍັງ ອັນນີ້ເສຍດາຍນິດໜ່ອຍ.

ມຸມເຄັກເປັນຊິ້ນ ເລີ່ມປະມານ $3

ເຄັກມ່ວງເປັນຊິ້ນລາຄາປະມານ $4 ສະດຸດຕາຂ້ອຍກ່ອນ. ຈາກໜ້າຕັດຈະເຫັນມ່ວງເປັນຊັ້ນໆຢູ່ລະຫວ່າງຄຣີມ, ແລະດ້ານເທິງກໍໃສ່ມ່ວງພູນຢູ່. ທາຣ໌ດວອນນັດແປ້ງເຂົ້າຂ້າງໆ ລາຄາປະມານ $3, ມີຂຽນວ່າເຂົ້າເປັນຂອງເກົາຫຼີ 100% ແລະ ວອນນັດແມ່ນຈາກສະຫະລັດ. ຜິວໜ້າອົບຈົນສີນ້ຳຕານຄືຄາຣາເມວ, ຢືນຢູ່ໜ້າຕູ້ໂຊວ໌ກໍເຫມືອນມີກິ່ນຫອມມັນໆອອກມາ. ເຄັກສະຕໍເບີຣີເປັນຊິ້ນກໍມີ, ດ້ານເທິງແນ່ນດ້ວຍສະຕໍເບີຣີ ແລະ ຄຣີມລະຫວ່າງຊັ້ນກໍໜາ, ໃນສາມອັນນີ້ຂ້ອຍວ່າອັນນີ້ເບິ່ງນ່າກິນທີ່ສຸດ.

ເຄັກສະຕໍເບີຣີທີ່ຫຸ້ມດ້ວຍຄຣີມສົດສີຂາວ ມີສະຕໍເບີຣີຄຶ່ງລູກວາງຢູ່ດ້ານເທິງ, ມອງດ້ານຂ້າງກໍເຫັນໜ້າຕັດສະຕໍເບີຣີລອດອອກຈາກຄຣີມນິດໆ. ເຄັກຊັອກໂກແລັດຂ້າງໆ ຂຽນວ່າຟໍເຣ ນົວ ລາຄາປະມານ $5. ມີເຊີຣີຢູ່ເທິງ ແລະດ້ານນອກປົກດ້ວຍຜົງຊັອກໂກແລັດ, ນ່າຈະເຂັ້ມພໍສົມຄວນ. ອັນສຸດທ້າຍທີ່ເຫັນແມ່ນທາຣ໌ດໝາກໄມ້, ເທິງຄຣີມມີສະຕໍເບີຣີ, ສົ້ມ ແລະ ກີວີວາງສີສັນສວຍ. ແຄ່ເດີນເບິ່ງຕູ້ໂຊວ໌ຮອບໜຶ່ງ ກໍຜ່ານໄປ 30 ນາທີແລ້ວ.

ຄິດວ່າມີແຕ່ເຂົ້າຈີ່ ແຕ່ມີອາຫານເບົາໆນຳ

ຂ້ອຍນຶກວ່າຈະມີແຕ່ເຂົ້າຈີ່, ແຕ່ມີອາຫານງ່າຍໆນຳ. ກ່ອງໃສໃນຕູ້ມີສະຫຼັດກ່ອງທີ່ເຫັນຄືມີບຸລໂກກີ, ຂ້າງໆມີແຊນວິດເຮັດເອງທີ່ແຊ່ເຢັນໄວ້. ບົນຫໍ່ມີຂຽນວ່າໃຫ້ເກັບໃນອຸນຫະພູມ 0 ຫາ 10 ອົງສາ ແລະ ໃຫ້ກິນທັນທີຫຼັງຊື້. ອັນທີສາມເບິ່ງຄືສະຫຼັດກຸ້ງກັບໝາກໄມ້, ມີຄຣີມມ້ວນເປັນຮູບຢູ່ຂ້າງໜຶ່ງ ເບິ່ງແລ້ວຮູ້ວ່າເຮັດຢ່າງໃສ່ໃຈ. ຖ້າມາຕອນດຶກແລ້ວຢາກກິນຫຍັງແທນເຂົ້າ ນ່າຈະໂອເຄ, ແຕ່ພວກເຮົາຕອນນັ້ນໃຈໄປຢູ່ກັບເຂົ້າຈີ່ແລ້ວ ເລີຍເດີນຜ່ານໄປ. ເມຍຊີ້ໄປທີ່ກ່ອງສະຫຼັດແລ້ວບອກວ່າ “ອັນນີ້ເທື່ອໜ້າມາກິນແທນອາຫານທ່ຽງ,” ນາງວາງແຜນການມາເທື່ອຕໍ່ໄປໄວ້ແລ້ວ.

ສັ່ງທີ່ຄາວເຕີ ແລະ ເມນູ, ອາເມຣິກາໂນປະມານ $5

ພໍຜ່ານຕູ້ໂຊວ໌ເບເກີຣີໄປກໍຈະເຫັນຄາວເຕີ, ດ້ານເທິງມີເມນູດິຈິຕອນ ແລະ ມີຕູ້ສັ່ງອາຫານຫຼາຍເຄື່ອງ. ເບິ່ງເມນູແລ້ວ ມັນແຍກເປັນກາເຟ, ເຄື່ອງດື່ມຊິກເນເຈີ, ຄັອກເທວ ແລະ ເຫຼົ້າ. ຄາເຟຂາຍຄັອກເທວນຳ ນີ້ຂ້ອຍຄ່ອນຂ້າງແປກໃຈ. ເພາະເປັນກາງຄືນ ຫຼັງຄາວເຕີມີພະນັກງານຢູ່ໜຶ່ງຫຼືສອງຄົນ, ແຕ່ກໍເຮັດໃຫ້ບໍ່ຕ້ອງຕໍ່ແຖວ ສັ່ງໄດ້ທັນທີ. ຂ້ອຍເຄີຍເຫັນຣີວິວວ່າຕອນກາງເວັນ ສັ່ງແຕ່ເຄື່ອງດື່ມກໍຕ້ອງລໍເກີນ 20 ນາທີ, ສ່ວນນີ້ເລີຍເປັນກຳໄລຂອງຄົນມາຊ້າແທ້ໆ. ເຂົ້າຈີ່ຈ່າຍເງິນແຍກຢູ່ຈຸດຊຳລະທາງຂວາສຸດຂອງຄາວເຕີ. ຕອນທຳອິດຂ້ອຍບໍ່ຮູ້, ເລີຍວາງເຂົ້າຈີ່ພ້ອມກັບຕອນສັ່ງເຄື່ອງດື່ມ, ພະນັກງານຍິ້ມແລ້ວຊີ້ໄປອີກຝັ່ງ.

ຂ້ອຍຖ່າຍເມນູໄວ້. ອາເມຣິກາໂນປະມານ $5, ຄາເຟລາເຕ້ກໍປະມານ $5. ຖ້າເທົ່າກັບຄາເຟແຖວບ້ານ ກໍຈັດວ່າສູງຢູ່. ໃນເມນູຊິກເນເຈີມີອາຍນ໌ຊະເປນເນີປະມານ $6, ແລະ ມີສິ່ງທີ່ຊື່ວ່າ ໂມຮິໂຕ ເຊົາເທີນ ແຄລີ ປະມານ $6, ຂຽນວ່າເປັນແບບບໍ່ມີແອລກໍຮໍ. ມີເມນູທີ່ໃຊ້ ວັດຖຸດິບດັ້ງເດີມເກົາຫຼີ ເຊັ່ນ ລາເຕ້ຄຣີມຊຸກ ຫຼື ລາເຕ້ຄຣີມງາດຳ, ແລະ ດ້ານລຸ່ມຂຽນຕົວນ້ອຍໆວ່າສະມູດຕີໃຊ້ໝາກໄມ້ 100%. ທຸກເຄື່ອງດື່ມສາມາດເພີ່ມຊັອດໄດ້, $1 ໄດ້ 2 ຊັອດ ອັນນີ້ຖືວ່າບໍ່ແຍ່. ຂ້ອຍຖາມເມຍວ່າຈະດື່ມຫຍັງ, ນາງກໍຖ່າຍຮູບເມນູກ່ອນເລີຍ.

ບ່ອນນັ່ງຊັ້ນ 1, ຈາກໂຕະວົງກົມໃຕ້ຕົ້ນປາມຮອດໂຊຟາ

ຫຼັງສັ່ງແລ້ວ ພວກເຮົາເດີນຫາບ່ອນນັ່ງ. ຂ້ອຍຮູ້ຢູ່ວ່າ ຄາເຟ ແຄລິຟໍເນຍ ເປັນຄາເຟໃຫຍ່, ແຕ່ບໍ່ຄິດວ່າແຄ່ຊັ້ນ 1 ຈະໃຫຍ່ໄດ້ຂະໜາດນີ້. ກາງຮ້ານມີຕົ້ນປາມຍືດສູງໄປຮອດເພດານ, ແລະດ້ານລຸ່ມມີໂຕະວົງກົມໃຫຍ່. ຂ້າງເທິງໂຕະມີກະຖາງຕົ້ນໄມ້ ແລະ ດອກໄມ້, ເລີຍເບິ່ງຄືສວນຫຼາຍກວ່າໂຕະ. ຖ້າມາເປັນກຸ່ມ ກໍນັ່ງອ້ອມໂຕະວົງກົມນີ້ໄດ້, ແຕ່ຖ້າມາແຍກເປັນຄູ່ໆ ຫຼື ກຸ່ມນ້ອຍ ກໍມີໄລຍະຫ່າງພໍດີ ນັ່ງແລ້ວບໍ່ຮູ້ສຶກແປກ. ອ້ອມໆມີໂຕະນ້ອຍສຳລັບ 2 ຄົນຫຼາຍຈຸດ, ມີທັງຕັ່ງສີເຫຼືອງ, ຕັ່ງສີເບຈ ແລະ ບ່ອນນັ່ງໂຊຟາ ທຸກແບບບໍ່ຊ້ຳກັນ. ດ້ານຫຼັງມີບ່ອນນັ່ງຂ້າງປ່ອງຢ້ຽມທີ່ມີມ່ານສີຂາວ. ເພາະເປັນກາງຄືນ ຄົນບໍ່ຫຼາຍ ເລີຍເລືອກນັ່ງໄດ້ເກືອບທຸກບ່ອນ. ຖ້າມາຕອນກາງເວັນ ຄົງບໍ່ສະບາຍແບບນີ້.

ພໍໄປທາງປ່ອງຢ້ຽມ ມີໂຊຟາໜັງລຽນຍາວ. ຈັດໂທນນ້ຳຕານກັບເບຈ, ບັນຍາກາດຄືລາວຈ໌ໂຮງແຮມ. ໂຊຟາໜັກ ແລະ ນຸ່ມ, ເບິ່ງແລ້ວນ່າຈະນັ່ງໄດ້ສູງສຸດ 4 ຄົນ, ໄລຍະຫ່າງໂຕະກໍກວ້າງ ນັ່ງໄດ້ສະບາຍໂດຍບໍ່ຕ້ອງຫ່ວງຄົນຂ້າງໆ. ດ້ານໃນມີໂຕະຫິນອ່ອນກັບຕັ່ງ, ແລະດ້ານຫຼັງເຫັນຮ້ານເສື້ອຜ້າຊື່ເອັມຊີມອນຕິດຢູ່, ແຕ່ເວລານັ້ນຮ້ານປິດແລ້ວ. ເມຍນັ່ງໂຊຟາປຸ໊ບກໍບອກວ່າ “ປັກຫຼັກຢູ່ນີ້ເລີຍ.” ຈິງໆແລ້ວ ຂ້ອຍກໍຄິດຄືກັນ, ນັ່ງໂຊຟານີ້ແລ້ວບໍ່ຢາກຍ້າຍໄປບ່ອນອື່ນເລີຍ.

ຂ້າງເອັມຊີມອນມີບ່ອນນັ່ງສອງຄົນສະໄຕລ໌ຫວາຍນຳ. ຕັ່ງເປັນຮູບກົມໂອບຕົວ, ເບິ່ງແປກຕາດີ. ເປັນບ່ອນນັ່ງຄອນເຊັບ ເລີຍຮູບຊົງສວຍ, ແຕ່ຖ້ານັ່ງຈິງ ພະນັກພິງແຂງ ແລະ ແຄບນິດໜ່ອຍ, ຢູ່ດົນໆອາດຈະບໍ່ສະບາຍ. ຖ່າຍຮູບງາມ, ແຕ່ຖ້າຈະດື່ມກາເຟແລ້ວນັ່ງຜ່ອນຄາຍຍາວໆ ໂຊຟາກ່ອນໜ້ານັ້ນດີກວ່າຫຼາຍ.

ມີບ່ອນແບບນີ້ນຳ. ແທນທີ່ຈະໃຊ້ຝາຫຼືພາທິຊັນ ກໍໃຊ້ກະຖາງ ແລະ ຕົ້ນໄມ້ແບ່ງພື້ນທີ່, ຕັ່ງຫວາຍເຫມືອນຊ່ອນຢູ່ລະຫວ່າງພືດ. ບໍ່ແມ່ນຫ້ອງສ່ວນຕົວ, ແຕ່ໃບໄມ້ສີຂຽວອ້ອມຮອບ ເລີຍໃຫ້ອາລົມຄ່ອນຂ້າງເປັນສ່ວນຕົວ. ການຈັດວາງແປກດີ ຂ້ອຍເບິ່ງຢູ່ດົນ. ດ້ານຫຼັງເຫັນຕູ້ໂຊວ໌ຮ້ານເອັມຊີມອນມີກະເປົາ ແລະ ຂອງຈຸກຈິກວາງຢູ່ແບບລາງໆ, ເປັນໂຄງສ້າງທີ່ດື່ມກາເຟໄປພ້ອມໆກັບເບິ່ງຂອງຊັອບປິ້ງໄດ້.

ທີ່ວາງຖາດໃນລິຟຕ໌, ລາຍລະອຽດນ້ອຍໆແບບນີ້ແຫຼະ

ມີລິຟຕ໌ຂຶ້ນຊັ້ນ 2. ຂຶ້ນໄປປຸ໊ບ ຂ້າງໃນມີຊັ້ນນ້ອຍໆອັນໜຶ່ງຕັ້ງຢູ່. ເປັນທີ່ວາງຖາດ, ເພື່ອໃຫ້ເວລາຖືເຄື່ອງດື່ມກັບເຂົ້າຈີ່ເຂົ້າລິຟຕ໌ ບໍ່ຕ້ອງກັງວົນວ່າຈະສັ່ນແລ້ວຫົກ. ລາຍລະອຽດແບບນີ້ ຂ້ອຍຮູ້ສຶກວ່າຄົນທີ່ເຄີຍໃຊ້ຈິງຕ້ອງເປັນຄົນຄິດ. ເມຍວາງຖາດລົງບ່ອນນັ້ນແລ້ວບອກວ່າ “ໃຜຄິດອັນນີ້ ອັດສະລິຍະບໍ?” ຂ້ອຍບອກວ່າເວົ້າເກີນໄປນິດ, ແຕ່ໃນໃຈກໍຊົມຢູ່ຄືກັນ.

ພາບລວມຄາເຟ ແຄລິຟໍເນຍ ທີ່ມອງລົງຈາກຊັ້ນ 2

ພໍຂຶ້ນມາຊັ້ນ 2 ກາງອາຄານເປີດໂລ່ງ, ເລີຍມອງເຫັນຕູ້ໂຊວ໌ເບເກີຣີຊັ້ນ 1 ຊັດໆ. ເຄືອໄມ້ເລື້ອຍຢູ່ຕາມໂຄງສ້າງຕາຂ່າຍ, ດ້ານລຸ່ມມີຕູ້ເຂົ້າຈີ່ ແລະ ບ່ອນນັ່ງທີ່ພວກເຮົາຫາກໍເດີນຜ່ານມາເຫັນໄດ້ໃນຄັ້ງດຽວ. ມອງຈາກຂ້າງເທິງແລ້ວຈຶ່ງຮູ້ສຶກຊັດວ່າຄາເຟນີ້ກວ້າງແຄ່ໃດ. ເພາະເພດານສູງ ຈຶ່ງບໍ່ອຶດອັດເລີຍ. ເມຍພິງຮາວກັ້ນແລ້ວມອງລົງໄປ ພ້ອມບອກວ່າ “ຢູ່ເທິງນີ້ເບິ່ງງາມກວ່າອີກ.” ຂະໜາດທີ່ຊັ້ນ 1 ຍັງຮູ້ສຶກບໍ່ຄົບ ພໍມາຊັ້ນ 2 ຈຶ່ງເຫັນຊັດເຕັມຕາ.

ບ່ອນນັ່ງຊັ້ນ 2 ແຕ່ລະໂຊນບັນຍາກາດບໍ່ຄືກັນເລີຍ. ຂ້າງປ່ອງຢ້ຽມມີຕັ່ງແອນຕິກທີ່ມີຮູບສັດ, ເບາະສີບົວ ແລະ ຕັ່ງໄມ້ສີເຫຼືອງປະສົມຢູ່ໂຕະດຽວ, ແຕ່ບໍ່ມີຊຸດໃດຄືກັນ. ຂ້າງໆມີໂຕະວົງກົມສີຂຽວ ມີຕັ່ງສີແດງ, ສີເທົາ ແລະ ສີເຫຼືອງລ້ອມຢູ່, ຄືຈັດໃຫ້ບໍ່ເຂົ້າຊຸດກັນແບບຕັ້ງໃຈ. ທາງຮາວກັ້ນມີໂຕະສອງຄົນສະອາດໆ, ຜ່ານກະຈົກມອງເຫັນຕົ້ນປາມຊັ້ນ 1 ເລີຍເໝາະສຳລັບສອງຄົນທີ່ຢາກນັ່ງງຽບໆ. ເຂົ້າໄປດ້ານໃນອີກ ມີໂຕະໄມ້ຍາວ ຕັ່ງສີຂາວຮູບໂຄ້ງ ແລະ ໂຄມໄຟຮູບວົງແຫວນຫ້ອຍຢູ່ເພດານ, ໂຊນນີ້ບັນຍາກາດປ່ຽນໄປອີກແບບ. ດ້ານຫຼັງລະຫວ່າງມ່ານເຫັນພື້ນທີ່ສະແດງຮູບວາດຢູ່ລາງໆ. ເມຍບອກວ່າ “ຄາເຟເກົາຫຼີທຸກບ່ອນເປັນແບບນີ້ບໍ? ແຄ່ຍ່າງຊັ້ນ 2 ຮອບໜຶ່ງ ເຫມືອນໄປຄາເຟມາ 4-5 ບ່ອນ.” ອັນນີ້ບໍ່ໄດ້ເກີນຈິງເລີຍ.

ບ່ອນນັ່ງແບບມາຣູອອນດອນ, ວັດທະນະທຳນັ່ງພື້ນເກົາຫຼີໃນຄາເຟ

ດ້ານໃນຊັ້ນ 2 ມີບ່ອນນັ່ງແບບມາຣູ ຕ້ອງຖອດເກີບຂຶ້ນໄປ. ເປັນພື້ນໄມ້ທີ່ໃຫ້ຄວາມຮູ້ສຶກເຖິງອອນດອນ ລະບົບພື້ນອຸ່ນດັ້ງເດີມຂອງເກົາຫຼີ, ມີໂຕະຕ່ຳ ແລະ ເບາະນັ່ງ. ຍືດຂານັ່ງສະບາຍໄດ້ ເລີຍຄິດທັນທີວ່າຄອບຄົວທີ່ມີເດັກນ້ອຍນ່າຈະຖືກໃຈ. ເວລານັ້ນບໍ່ມີຄົນ ເລີຍໃຊ້ພື້ນທີ່ໄດ້ກວ້າງໆ, ແຕ່ຖ້າເປັນກາງເວັນ ຢາກໄດ້ບ່ອນນີ້ຄົງຕ້ອງມາໄວ. ເມຍຖາມວ່າ “ກິນຢູ່ນີ້ບໍ?” ແຕ່ເຮົາຈອງໂຊຟາຊັ້ນ 1 ໄວ້ໃນໃຈແລ້ວ, ເລີຍເບິ່ງຢ່າງດຽວແລ້ວລົງມາ.

ບາແກັດເຂົ້າໃສ່ຕົ້ນຫອມໃຫຍ່, ອາຍນ໌ຊະເປນເນີ ແລະ ບຣາວນ໌ຊີສມັກຄິອາໂຕ

ທີ່ສັ່ງມີບາແກັດເຂົ້າໃສ່ຕົ້ນຫອມໃຫຍ່ 1 ອັນ, ບຣາວນ໌ຊີສມັກຄິອາໂຕເຢັນ 1 ແກ້ວ, ແລະ ອາຍນ໌ຊະເປນເນີເຢັນ 1 ແກ້ວ. ເບິ່ງໃບເສັດແລ້ວເວລາສັ່ງແມ່ນ 20:44. ໝາຍຄວາມວ່າຕັ້ງແຕ່ເຂົ້າຮ້ານ, ເບິ່ງເບເກີຣີ, ຂຶ້ນຊັ້ນ 2 ແລ້ວລົງມາ ກໍໃຊ້ເວລາໄປຫຼາຍພໍສົມຄວນ.

ຂ້ອຍວາງເຄື່ອງດື່ມສອງແກ້ວກັບບາແກັດເຂົ້າໃສ່ຕົ້ນຫອມໃຫຍ່ໃສ່ຖາດໄມ້ແລ້ວຖືກັບໄປທີ່ນັ່ງ. ພໍວາງໃສ່ໂຕະໄມ້ສີຂຽວ ມັນກໍກາຍເປັນຊາກໜຶ່ງໃນຮູບຖ່າຍໄດ້ເລີຍ. ບາແກັດເຂົ້າໃສ່ຕົ້ນຫອມໃຫຍ່ມີແປ້ງສີດຳ, ດ້ານເທິງມີແດພາ ຄືຕົ້ນຫອມໃຫຍ່ແບບເກົາຫຼີ ແລະ ຊີສລະລາຍຕິດຢູ່. ຜ່ານຫໍ່ພາລາສຕິກກໍຍັງໄດ້ກິ່ນຫອມມັນໆຂຶ້ນມາ.

ອາຍນ໌ຊະເປນເນີມາໃນແກ້ວສອງຊັ້ນ, ດ້ານລຸ່ມມີເອສເພຣສໂຊເຂັ້ມ ແລະ ດ້ານເທິງມີຄຣີມຂາວໜາໆ. ພາບລັກມັນງາມຈົນຮູ້ສຶກວ່າປະມານ $6 ກໍບໍ່ເສຍດາຍ, ແຕ່ ຄຣີມຄ່ອນຂ້າງຫວານ, ຄົນທີ່ມັກລົດຂົມຂອງກາເຟອາດຈະມີຄົນມັກ ແລະ ບໍ່ມັກ. ສຳລັບຂ້ອຍກໍໂອເຄ.

ບຣາວນ໌ຊີສມັກຄິອາໂຕມາໃນແກ້ວສູງ, ດ້ານເທິງມີຊີສສີນ້ຳຕານຂູດໃສ່ມາພູນໆ. ກ່ອນຄົນ ຂ້ອຍລອງຈິບໜຶ່ງຄຳ, ລົດຊາດຫອມມັນ ແລະ ເຄັມນິດໆມາກ່ອນ, ແລ້ວກາເຟດ້ານລຸ່ມຄ່ອຍຕາມມາ. ເມຍຈິບຄຳໜຶ່ງແລ້ວບອກວ່າ “ອັນນີ້ເປັນຂອງຂ້ອຍເດີ,” ຂ້ອຍເລີຍສະຫຼັບກັບອາຍນ໌ຊະເປນເນີດື່ມ.

ພໍຫັກບາແກັດເຂົ້າໃສ່ຕົ້ນຫອມໃຫຍ່ເປັນສອງຊິ້ນ ກິ່ນແດພາກໍຟຸ້ງຂຶ້ນມາທັນທີ. ດ້ານນອກກອບ, ແຕ່ດ້ານໃນໜຽວນຸ່ມແບບດຶງອອກໄດ້ ແຕກຕ່າງຈາກບາແກັດແປ້ງສາລີຊັດເຈນ. ຊີສລະລາຍຢູ່ລະຫວ່າງຕົ້ນຫອມໃຫຍ່, ລົດເຄັມ ແລະ ຫອມມັນສະຫຼັບກັນມາ. ຂ້ອຍຍື່ນໃຫ້ເມຍຊິ້ນໜຶ່ງ, ນາງກິນໄປແລ້ວຖາມວ່າ “ນີ້ເຮັດຈາກເຂົ້າແທ້ບໍ?” ຂ້ອຍກໍຄິດແບບດຽວກັນ.

ປະມານ $15–17, ຈຸດທີ່ເສຍດາຍຕາມຈິງ 2 ຢ່າງ

ສອງຄົນ ເຂົ້າຈີ່ 1 ອັນ ແລະ ເຄື່ອງດື່ມ 2 ແກ້ວ ລວມປະມານ $15–17. ຖ້າຄິດເຖິງຂະໜາດພື້ນທີ່ ແລະ ບັນຍາກາດ ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ຮູ້ສຶກວ່າແພງ. ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ສົມບູນໝົດ. ມີຈຸດທີ່ເສຍດາຍ 2 ຢ່າງ.

40 ກິໂລແມັດຮອດຄາເຟ ແຄລິຟໍເນຍ, ຕອນຈົບຂອງການຂັບລົດກາງຄືນ

ພໍອອກມາຂ້າງນອກ ອາກາດກາງຄືນເຢັນໆ. ພວກເຮົາມາທີ່ນີ້ເພາະຫາ ຄາເຟທີ່ໄປໄດ້ຕອນດຶກໃນຊອງຈູ, ແຕ່ສຸດທ້າຍກັບຮູ້ສຶກວ່າມາຕອນກາງຄືນນີ້ແຫຼະດີກວ່າ. ຕອນຍ່າງກັບໄປລານຈອດລົດ ເມຍບອກວ່າ “ເທື່ອໜ້າມາຕອນກາງເວັນ ແລ້ວເບິ່ງເຂົ້າຈີ່ອອກໃໝ່ຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນເທາະ, ຮ້ານເຂົ້າຈີ່ເກົາຫຼີແຄ່ເບິ່ງກໍມ່ວນແລ້ວ.” ຂ້ອຍຖາມວ່າ ໝາຍຄວາມວ່າຈະຂັບມາອີກ 40 ກິໂລແມັດທາງດຽວບໍ, ນາງກໍຖາມກັບວ່າ “ມື້ນີ້ຂັບລົດເມື່ອຍບໍ?” ຖ້າຖາມວ່າເມື່ອຍບໍ, ເວົ້າຕາມຈິງ ບໍ່ເມື່ອຍ. ທາງກັບເປີດວິທະຍຸໄວ້ ແລະ ສອງຄົນກໍງຽບບໍ່ຄ່ອຍເວົ້າຫຍັງ, ແຕ່ມັນບໍ່ແມ່ນຄວາມງຽບທີ່ອຶດອັດ. ມັນເປັນຄວາມງຽບສະບາຍໆຂອງຄົນທີ່ຕ່າງກໍພໍໃຈກັບມື້ນັ້ນ. ສຳລັບການຂັບລົດກາງຄືນ 40 ກິໂລແມັດໄປ ຄາເຟ ແຄລິຟໍເນຍ, ນີ້ເປັນມື້ທີ່ດີພໍສົມຄວນ.