Ko‘mirda pishirilgan dakgalbi — panjaradagi koreys tovuqi
Mundarija
13 element
Sutbul dakgalbi, tovada emas panjara ustida pishadigan koreys tovuq barbekyusi
Avval temir tovada tayyorlanadigan dakgalbi haqida yozgandim, bu safar esa butunlay boshqa usuldagisini yeb ko‘rdim. Mart boshida Daejeonda tanish akam bilan ko‘mirda pishiriladigan dakgalbi yeyishga bordim, u “bu tovadagidan tamoman boshqa” degandi. Haqiqatan ham farqi xuddi tandir tovuq bilan qozonda dimlangan tovuq orasidagi tafovutday bilinadi.
Stolga o‘tirishim bilan ko‘zim tushgan narsa aynan shu bo‘ldi. O‘rtada ko‘mir cho‘g‘i qip-qizil bo‘lib turardi, ustiga esa mayda teshiklari bor temir panjara qo‘yilgan edi. Temir tava emas, panjara. Issiqlik pastdan to‘g‘ri ko‘tarilgani uchun go‘shtga olov va tutun bevosita tegadi. Shu lahzada bu taom tovadagi dakgalbidan butunlay boshqa ekanini tushundim.
Ko‘mirda to‘g‘ridan-to‘g‘ri pishiriladigan dakgalbi, oldindan yarim pishirib keltirilgan tovuq
Tovuq likopchada ikki xil ko‘rinishda keldi. Bir tomoni gochujangga marinat qilingan qizil rangli dakgalbi edi, gochujang — fermentlangan koreys achchiq qalampir pastasi. Qarshi tomonida esa faqat tuz va murch bilan ziravorlangan yengilroq tovuq bor edi. O‘rtasiga butun sarimsoq ham qo‘yilgan. Biz 3 porsiya oldik, 1 porsiya 330 g va narxi $7 ekan. Ikki kishi uchun 3 porsiya ancha mo‘l bo‘ldi. Tovuq butunlay xom emas, sal oldindan pishirib keltiriladi. Shu sabab panjaraga qo‘yib tashqi qismini yana bir bor qizartirsangiz, darrov yeyishga tayyor bo‘ladi. Ko‘mirda pishadigan dakgalbini ilk bor yeyayotgan odam ham “ichini pishirdimmi yo‘qmi” deb xavotir qilmaydi.
Temir tovadagi dakgalbi
Bu usulda karam, tteok — chaynalsa cho‘ziladigan guruch kekschalari —, shirin kartoshka va boshqa masalliqlar temir tova ustiga solinadi, so‘ng achchiq marinad bilan birga qovurib yeyiladi. Hammasi bir-biriga aralashib, ziravor ta’mi barcha masalliqqa singadi.
Odatda stol ustidagi tovada xodim qovurib beradi yoki o‘zingiz aylantirib pishirasiz. Oxirida guruch qo‘shib qovurilgan guruch bilan tugatish eng klassik usul sanaladi.
Asosiy nuqta — tovuq, sabzavot va marinad bitta umumiy ta’mga birlashib ketishi.
Ko‘mirda pishiriladigan dakgalbi
Bu usulda ko‘mir ustiga teshik panjara qo‘yiladi va tovuq bo‘laklari bittalab o‘zingiz qovurib yeyiladi. Tutun panjara orasidan ko‘tarilib, go‘shtga yengil dud ta’mini beradi.
Tovuq yarim pishirib keltirilgani uchun ustini yana bir bor qizartirish kifoya. Tuzli va marinadli ikki xil ta’mni bir paytda tatib ko‘rish mumkin.
Asosiy joziba — ko‘mir hidi va bevosita olovda pishgan tekstura. Bu usul go‘shtning o‘z mazasini yanada yaqqol chiqaradi.
Tuzli dakgalbining yaqin plandagi ko‘rinishi
Yaqinroqdan qarasam, tuzli tovuqning yuzasi biroz yog‘dor yaltirab turardi. Ustiga murch donalari yopishib qolgan, yoniga esa butun sarimsoq terib qo‘yilgan edi. Uni keyin panjarada birga pishirsangiz ichi yumshab, puflab yeb yuboradigan darajaga keladi. Orqa tomondagi qizil qismi esa gochujangli marinadli dakgalbi edi. Bir likopchada ikki xil ta’m kelgani uchun akam bilan “avval tuzlini yeymiz” “yo‘q, avval marinadlini” deb qisqich uchun hazillashib talashdik.
Yana yaqinroq qaralsa, tovuqning ichki qismi ko‘rinadi. Yarim pishgan holatda bo‘lgani uchun ichi hanuz ozgina pushtirang edi, tashqarisiga esa murch va maydalangan sarimsoq zich yopishgan. Buni shu holicha emas, panjaraga qo‘yib yana bir bor qizartirib yeyish kerak. Shunda tashqi tomoni qarsildoq, ichi esa shirador bo‘lib qoladi.
Tovuqni ko‘mir panjarasiga qo‘yish — o‘zingiz pishirish zavqi
Nihoyat tovuqni panjara ustiga qo‘yishni boshladik. Hammasini birdan tashlab yuborish emas, oz-ozdan qo‘yib pishirish bu usulning o‘ziga xos ritmi ekan. Avval tuzli tovuq tushdi, chap yuqorida esa qizil marinadli dakgalbidan bir bo‘lak bor edi. Panjara orasidan cho‘g‘ nuri ko‘rinib, go‘shtning pastki qismi sekin-sekin pishayotgan edi. Yon tomonda loviya nihollari, salat va doenjang-jjigae — soya pastali quyuq sho‘rva — ham kelgani tovadagi dakgalbidan boshqa manzara edi. Akam “bu xuddi samgyeopsal qovurishga o‘xshaydi” dedi, rostdan ham shunday tuyuldi. O‘zingiz aylantirib pishirishning alohida zavqi bor ekan.
Tuzli dakgalbining pishib borishi
Bir ozdan keyin go‘sht sekin-sekin qizarishni boshladi. Avval yarim pishgan bo‘lgan bo‘laklar ko‘mir issig‘ini olib, yuzasi tillarang tusga kira boshladi. Yog‘i tomib panjara orasidan pastga tushar, cho‘g‘ga tegishi bilan birdan tutun ko‘tarilardi. Ana shu tutun tovuqqa singishi bu taomning eng muhim nuqtasi ekan. Qisqich bilan bittalab ag‘darib pishirish jarayonining o‘zi ham qiziq edi. Chap yuqoridagi marinadli bo‘lak esa allaqachon yuzasida yaltirash bilan karamel tus ola boshlagan edi.
Gochujangli marinadli dakgalbi, ko‘mir ustida qaynab pishadi
Endi navbat gochujangli marinadli dakgalbiga keldi. Yaqindan qaraganda sous ko‘mir haroratida mayda pufaklab qaynayotganini ko‘rish mumkin edi. Marinad shu qadar qaynar ediki, yuzasida pufakchalar paydo bo‘lib, go‘shtga mahkam yopishib qolgan. Yonidagi butun sarimsoq ham birga pishib, ustiga biroz sous tegib, chiroyli qizarib borardi.
Bir oz uzoqroqdan qarasam, ko‘mir tutuni sekin ko‘tarilib, marinadli dakgalbining hammasini o‘rab olayotgandi. O‘ng tomonda tuzli tovuq alohida pishayotgan bo‘lsa, chapda qizil marinadli tomoni joylashgan edi. Bitta panjarada ikki xil ta’mni bir paytda pishirib yeyish menga juda yoqdi. Achchiqdan tilingiz qizib ketsa, tuzliga o‘tasiz, tuzlisi zerikarli tuyulsa yana marinadli tomonga qaytasiz.
Marinadli dakgalbi tez kuyadi — nega pishirish vaqti muhim
Marinadli dakgalbida rostakamiga ko‘zni uzib bo‘lmaydi. Gochujangli sous tarkibida shakar bo‘lgani uchun ko‘mir ustida juda tez kuyadi. Bir necha bo‘lakning yuzi allaqachon qoramtir bo‘lib ulgurgan edi. Lekin salgina kuygan chetlari hatto mazaliroq tuyuldi. Sous cho‘g‘ issig‘ida karamellashib, qarsildoq va biroz shirinroq bo‘lib qoladi. Ammo haddan oshsa achchiq-kuygan ta’m chiqadi, shuning uchun qisqich bilan tez-tez aylantirib turish kerak. Akam marinadli tomonni boshqardi va “buni ikki daqiqada bir ag‘darish kerak” deb rosa band bo‘ldi. Tuzli dakgalbini xotirjam pishirsa bo‘ladi, marinadlida esa haqiqatan ham e’tiborni uzmaslik kerak.
Tuzli variantmi yoki marinadli variantmi, qaysi biri mazaliroq
Tuzli variant
Tuz va murch bilan pishirilgan dakgalbi
Bu faqat tuz va murch bilan ziravorlangan tovuq. Hech qanday qalin soussiz, tovuqning o‘z ta’mi bilan yutadigan usul. Ko‘mir ustiga qo‘yilganda yog‘i panjara orasidan tomib ketadi, tashqi tomoni qarsildoq, ichi esa shirador bo‘lib qoladi. Yog‘ bosmaydi, shu sabab qo‘l yana va yana boraveradi.
Ko‘mir hidi yengil singib turgani uchun tuzi qattiq bo‘lmasa ham yetarlicha mazali edi. Ayniqsa po‘stloq qismi menga juda yoqdi. Ko‘mirda qarsillab qizarib, tishlaganingizda mayin yog‘ chiqib keladi. Ana shu qismi rostakamiga o‘ziga tortadi.
Yonidagi tuz, marinadli sous va qaymoqsimon sousga botirib yesangiz, bitta tovuqdan uch xil ta’m chiqadi. Mu-ssam — sirka solingan yupqa turp o‘rami — yoki kkaennip bilan, ya’ni xushbo‘y perilla bargi bilan o‘rab yesangiz, yog‘dorlik bosilib, maza yanada chuqurlashadi.
Achchiq yeyolmaydiganlar, yengilroq ovqat xohlaydiganlar va tovuqning o‘z mazasini yaxshi ko‘radiganlar uchun tavsiya qilaman.
Marinadli variant
Gochujangli achchiq gril dakgalbi
Bu gochujangli sousga yaxshilab botirib qo‘yilgan tovuq. Pishirishdan oldinoq qizil marinad go‘shtning ichigacha kirib bo‘lgan edi. Ko‘mir ustiga tushishi bilan sousdagi shirinlik qaynab chiqadi, yuzi karamellashadi va birdan shirin-achchiq hid taraladi.
Ammo sousda shakar bo‘lgani uchun u tuzli variantga qaraganda ancha tez kuyadi. Bir zum chalg‘isangiz, darrov qoramtir bo‘lib qoladi, shuning uchun tez-tez aylantirish kerak. Salgina kuygan chetlar qarsildoq va mazali, lekin chindan kuyib ketsa, achchiq ta’m paydo bo‘ladi. Demak, vaqti juda muhim.
Achchiqligi haddan tashqari kuchli emas edi. Bu ko‘proq gochujangga xos shirin-achchiq uslub bo‘lib, ko‘pchilik uchun yeb bo‘ladigan darajada. Ko‘mirning dud hidi bilan qo‘shilganda, temir tovadagi dakgalbidan ancha chuqurroq ta’m chiqadi.
Achchiqroq ta’mni yoqtiradiganlar va koreyscha gochujang marinadini to‘liq his qilmoqchi bo‘lganlar uchun mos.
Ko‘mirda pishiriladigan dakgalbi bilan keladigan souslar — tuz, pishloq kukuni, marinadli sous va qaymoqli sous
Ko‘mirda pishiriladigan dakgalbi bilan botirib yeyiladigan souslar to‘plami ham birga keldi. Tuz va pishloq kukuni yonma-yon turardi, chetiga esa yupqa kesilgan sarimsoq terib chiqilgan edi. Tuzli tovuqni oddiy tuzga botirsangiz, go‘shtning yengil ta’mi ko‘proq chiqadi, pishloq kukuniga botsangiz esa yanada yog‘dorroq va boyroq bo‘ladi. To‘q jigarrang sous shirin-achchiq, deyarli marinadli qovurilgan tovuq ta’mini berardi. Tuzlisi zerikarli tuyulsa, shunga botirib bir zumda boshqa kayfiyatga o‘tib ketasiz. Oqartirroq sous esa mayonez asosidagi ranch uslubidagi qaymoqli sous bo‘lib, ichida murch donalari ko‘rinardi. Achchiq marinadli bo‘lakdan keyin bunga botirsangiz, og‘izdagi qizish darrov bosiladi. Men uchun eng yaxshi kombinatsiya tuzli tovuq va pishloq kukuni bo‘ldi. Akam esa marinadli sous tarafdori edi.
Cheongyang qalampiri, ssamjang va xom sarimsoq — koreyscha yon qo‘shimchalar
Souslar turgan likopchaning qarshi tomonida mana bular ham bor edi. Mayda to‘g‘ralgan Cheongyang qalampiri — juda achchiq koreys yashil qalampiri — urug‘i bilan qo‘yilgan ekan, bir parchasini qo‘shsangiz ham birdan o‘tkir bo‘lib ketadi. Koreyada gril go‘sht yeganda buni ustiga bittadan qo‘yib yeyishadi, lekin achchiqqa o‘rganmagan bo‘lsangiz, boshida tashlab turmaganingiz ma’qul. To‘q sariq sous ssamjang edi, ssamjang — doenjang va gochujang aralashmasidan tayyorlanadigan quyuq dip. Tovuqni salat bargi yoki kkaennipga o‘rab, ustiga shu ssamjangdan qo‘ysangiz, bu eng koreyscha klassik usul hisoblanadi. Yupqa kesilgan xom sarimsoq ham alohida keldi. Uni panjaraga qo‘yib qovurishingiz ham, xom holida tovuq bilan birga yeyishingiz ham mumkin. Pishsa yumshab, sal shirinlashadi; xom yesangiz esa o‘tkir ta’mi yog‘dorlikni bosadi.
Ko‘mirda pishiriladigan dakgalbi haqida halol fikrim — tuzli varianti menga ko‘proq yoqdi
Rostini aytsam, menga tuzli varianti ko‘proq yoqdi. Marinadlisi ham albatta mazali edi, lekin ko‘mirda bevosita pishirishning jozibasi aynan tuzlisida yaxshiroq bilinadi. Faqat dud hidi bilan yegan tovuq bunchalik mazali bo‘lishini kutmagandim. Po‘stlog‘i qarsildoq bo‘lgan tuzli bo‘lakni pishloq kukuniga botirib bir luqma qilganimizda, ikkalamiz bir paytda “ha, mana shu ekan” deb yubordik. Marinadlida esa ko‘mir hididan ko‘ra gochujang ta’mi oldinga chiqadi, shu sabab uni boshqa usulda ham yaqinroq ta’mda yeb ko‘rish mumkin degan fikr keldi. Ko‘mirda bevosita pishirishning haqiqiy kuchi tuzli variantda aniqroq sezildi.
Bir oz achinarli tomoni
Agar bir kamchiligi bo‘lsa, bu shamollatish masalasi. Ko‘mir bo‘lgani uchun tutun ancha chiqadi. Kiyimga hid aniq singib qoladi. Ertasi kuni kiygan kurtkamdan ham ko‘mir hidi kelib turdi. Shuning uchun hid singishi muammo bo‘lmaydigan kiyimda borgan ma’qul. Yana bir narsa, marinadli variant juda tez kuyadi, shu sabab ilk marta yeyayotgan bo‘lsangiz, avval tuzlisidan boshlash ancha qulay. Marinadlini keyinroq, qo‘lingiz o‘rganib olgach sinab ko‘rsangiz ham kech bo‘lmaydi.
Ko‘mirda to‘g‘ridan-to‘g‘ri pishiriladigan dakgalbi, temir tovadagidan ancha boshqacha tajriba
Shunga qaramay, men bunga bemalol 90 ball beraman. 330 g uchun $7 bo‘lsa, narxiga nisbatan ham juda yaxshi, ayniqsa tuzli ta’mi kutganimdan ancha yuqori chiqdi. Ko‘mirning yengil dud hidi singgan tovuqni o‘zingiz aylantirib pishirib yeyish tajribasi temir tovadagi dakgalbidan ancha farq qiladi. Akam ham “bu yerga doim kelish kerak” dedi, men ham yaqin kunlarda yana borishni o‘ylab yuribman. Keyingi safar soya sousli varianti bormi deb so‘rab ko‘raman. Agar siz shu paytgacha faqat temir tovadagi dakgalbini bilgan bo‘lsangiz, ko‘mirda pishiriladigan dakgalbini ham albatta sinab ko‘ring. Bir xil nomdagi taom bo‘lsa ham, his qilinishi butunlay boshqa ekan.
Bu post dastlab https://hi-jsb.blog saytida chop etilgan.