คิงแครบเกาหลี — ซีฟู้ดพรีเมียมที่คุ้มค่าทุกบาท

ทำไมคิงแครบถึงเป็นซีฟู้ดที่พิเศษที่สุดในเกาหลี

ถ้ามาเกาหลี มีอาหารอยู่อย่างหนึ่งที่อยากให้ลองกินให้ได้สักครั้ง นั่นก็คือ คิงแครบ หรือปูยักษ์อลาสก้านั่นเองค่ะ พูดตรงๆ แม้แต่คนเกาหลีเองก็ไม่ได้กินคิงแครบกันง่ายๆ นะคะ ปกติถ้าไม่ใช่งานเลี้ยงบริษัทหรือวันเกิด ก็แทบจะไม่กล้าสั่ง เพราะราคามันแรงจริงๆ ค่ะ รอบนี้เราก็โชคดีได้โอกาสมากิน แล้วก็อย่างที่คาด — ราคาไม่ธรรมดาเลย แต่ถ้าตอนเที่ยวเกาหลีแล้วงบพอมีเหลือสักหน่อย บอกเลยว่าคุ้มค่ามากที่จะลองสักครั้ง วันนี้เราจะมาเล่าเรื่องคิงแครบให้ฟังกันค่ะ

เข้าร้านคิงแครบปุ๊บ สิ่งแรกที่เห็นคืออะไร

พอเข้าร้านคิงแครบชื่อดังในเกาหลี สิ่งแรกที่สะดุดตาเลยก็คือตู้ปลาตรงทางเข้า ใต้แสงสีน้ำเงิน คิงแครบตัวใหญ่ๆ แน่นอยู่เต็มตู้ วิชวลนี้อิมแพ็คมากค่ะ ที่เกาหลีเขาจะเลี้ยงไว้สดๆ แบบนี้ แล้วพอมีออเดอร์ก็จับขึ้นมาทำทันที คิงแครบนี่ความสดคือรสชาติ แค่เห็นฉากนี้ก็ตื่นเต้นขึ้นมาเลย วันนี้ก็ขอใช้โอกาสนี้ส่งความขอบคุณและขอโทษไปยังคิงแครบที่เสียสละเพื่อมื้อนี้ของเราด้วยนะคะ…

เซ็ตพื้นฐานและเมนูเคียง

พอนั่งลง บนโต๊ะก็จัดเซ็ตไว้แบบนี้เรียบร้อยแล้วค่ะ โจ๊ก สลัด ซอสสองชนิด (ซอสถั่วเหลืองกับโชจัง) แล้วก็ช้อนกับตะเกียบ จัดวางเรียบร้อยสะอาดตา ก่อนคิงแครบจะมา ก็เปิดปากด้วยโจ๊กกับสลัดเบาๆ ก่อนค่ะ

สาหร่ายทะเล 3 ชนิด — เปิดปากด้วยกลิ่นทะเล

ก่อนคิงแครบจะมา สาหร่ายทะเล 3 ชนิดมาก่อนค่ะ วางแยกกันบนใบเคล ตรงกลางเป็นซอสโชจัง จิ้มสาหร่ายที่หอมกลิ่นทะเลเต็มปากกับซอสนิดหน่อย — สดชื่นโล่งปากเลยค่ะ ก่อนจานหนักจะมา ทำหน้าที่ล้างปากได้ดีมากเลย

มิยอกจุลกิ (Miyeok-julgi) ค่ะ มิยอกเป็นสาหร่ายที่คนเกาหลีกินกันเยอะมาก อันนี้เป็นส่วนก้านที่แยกมาโดยเฉพาะ รูปร่างแบนๆ หนาๆ มันวาว เวลาเคี้ยวก็เหนียวนุ่มนิดๆ นุ่มนวลดีค่ะ

โกชิแรกิ (Kkosilaegi) ค่ะ เป็นสาหร่ายเส้นเล็กยาวเหมือนเส้นด้าย ที่เกาหลีเอาไปยำหรือใส่สลัดบ่อยมาก เคี้ยวเพลินเพราะเด้งดึ๋งๆ กินเริ่มแล้วหยุดไม่ค่อยได้เลยค่ะ

ตรงกลางที่วางอยู่คือ โชจัง (Chojang) ค่ะ เป็นซอสเกาหลีรสเผ็ดเปรี้ยว ทำจากโกชูจัง (พริกเกาหลี) ผสมน้ำส้มสายชู เป็นซอสคู่ใจที่ขาดไม่ได้เวลากินสาหร่ายหรือซาชิมิ ด้านบนโรยงาขาวกับต้นหอม ช่วยเพิ่มรสชาติอีกชั้นเลยค่ะ

ก่อนถึงคิงแครบ ได้เจอซาชิมิปลากวังออ

ก่อนคิงแครบจะมา จานซาชิมิมินิมาก่อนค่ะ เป็น ปลากวังออ (Gwangeo) ภาษาอังกฤษเรียก Olive Flounder เป็นปลาเนื้อขาวที่คนเกาหลีนิยมกินเป็นซาชิมิมากที่สุดอย่างหนึ่งเลย หั่นหนาๆ วางบนเสื่อไม้ไผ่ ตกแต่งด้วยดอกกล้วยไม้ แครอทฝอย และมะนาว สวยจนอยากกินด้วยตา วาซาบิที่วางข้างๆ ละลายใส่ซอสถั่วเหลืองนิดหน่อยแล้วจิ้ม — รสชาตินุ่มลิ้นและเด้งของปลากวังออจะได้สัมผัสเต็มที่เลยค่ะ

มองจากหลายมุม สีโปร่งแสงเฉพาะตัวของปลากวังออบอกความสดได้ชัดเจน ถ้าส่องใกล้ๆ จะเห็นลายเนื้อทุกเส้นยังมีชีวิต เนื้อเด้งๆ นี่แหละคือเสน่ห์ที่แท้จริงของซาชิมิปลากวังออ ความหนาของชิ้นก็ชัดมาก เป็นวิชวลที่ยังไม่ทันกิน อยากถ่ายรูปก่อนเลยค่ะ

สลัดต้นอ่อน — จานเบาๆ ก่อนเมนูหลัก

สลัดต้นอ่อน (Saessak Salad) ค่ะ ผักต้นอ่อนอ่อนๆ กับอัลมอนด์สไลซ์เยอะเลย ด้านบนราดเดรสซิ่งสีขาวที่มัน มันหอมแต่ก็สดชื่นไปพร้อมกัน ก่อนจานหนักอย่างคิงแครบ มีสลัดเบาๆ แบบนี้สักจาน ปากสะอาดขึ้นเลยค่ะ ความกรอบของอัลมอนด์กับความกรุบของต้นอ่อนเคี้ยวด้วยกัน แอบเสพติดนิดๆ เมนูหลักยังไม่ทันมา โต๊ะก็เริ่มอลังการแล้วค่ะ

พระเอกวันนี้ — คิงแครบนึ่งมาแล้ว

ในที่สุดพระเอกของวันนี้ก็มาแล้ว — คิงแครบนึ่ง ค่ะ นึ่งทั้งตัวแล้วจัดให้กินง่ายๆ เลย ตรงกลางเป็นกระดองที่ข้างในเต็มไปด้วยมันปู (Crab Butter) สองข้างขาแดงกางออกเต็มที่ ด้านล่างเป็นเนื้อตัวหั่นเป็นชิ้นพอดีคำเรียงไว้เรียบร้อย ร้านคิงแครบในเกาหลีเขาจัดเตรียมหมดให้เลย ไม่ต้องเหนื่อยแกะเปลือกเอง แค่นั่งกินสบายๆ ได้เลย นี่คือข้อดีที่ดีมากจริงๆ ค่ะ

เนื้อขาคิงแครบ — พอรู้รสนี้แล้ว ราคาแพงก็เข้าใจได้

หยิบขาขึ้นมาชิ้นหนึ่ง แหวกเปลือกออกนิดเดียวก็เห็นเนื้อขาวเด้งๆ แน่นเต็มเปลือกเลยค่ะ ใส่ปากปุ๊บ รสเค็มนิดๆ หวานนิดๆ แบบรสทะเลเต็มปากเลย พอรู้รสนี้แล้วก็เข้าใจเลยว่าทำไมคิงแครบถึงแพง ขาสีแดงเรียงแน่นๆ วิชวลก็แรงเหมือนกันค่ะ เปลือกขรุขระเฉพาะตัวของคิงแครบกับสีแดงสดๆ ยั่วน้ำลายมาก

เนื้อตัวและมันปู — แต่ละส่วนมีเสน่ห์ต่างกัน

เนื้อตัวหั่นเป็นชิ้นพอดีคำ ใช้ตะเกียบคีบกินได้เลย เสน่ห์คนละแบบกับเนื้อขา — นุ่มและชุ่มฉ่ำค่ะ มันปูที่เต็มอยู่ในกระดอง หอมมันเข้มข้นสุดยอดเลย แล้วเดี๋ยวจะเอาข้าวใส่คลุกกินเป็นเมนูปิดท้ายค่ะ มองโต๊ะที่เต็มไปด้วยทุกอย่างแบบนี้ ก็รู้สึกเลยว่าการกินคิงแครบในเกาหลีไม่ใช่แค่มื้อข้าว แต่เป็นประสบการณ์อย่างหนึ่งเลยค่ะ

วิธีกินคิงแครบให้อร่อยสุดๆ

ใช้ตะเกียบดึงเนื้อขาออกมา จะได้เป็นชิ้นยาวทั้งท่อนเลยค่ะ กินคู่กับเบียร์ที่เห็นด้านหลัง คอมโบนี้ดีที่สุดจริงๆ ส่วนที่เนื้อเยอะสุดและเนื้อสัมผัสดีสุดในคิงแครบก็คือ ก้ามใหญ่ ค่ะ ยกขึ้นมาจะรู้สึกถึงน้ำหนัก แกะเปลือกออกก็จะเจอก้อนเนื้อขาวใหญ่ๆ ออกมาทั้งชิ้น เด้ง เหนียวนุ่ม ฉีกออกในปาก — ความรู้สึกนี้ลองแล้วลืมไม่ลงเลยค่ะ เนื้อเล็กๆ ตรงปลายขาก็อย่ามองข้ามนะคะ เทียบกับขาใหญ่แล้วเล็กก็จริง แต่เนื้อแน่นกว่าและรสชาติเข้มข้นกว่า เป็นส่วนที่แอบฮิตอยู่เหมือนกันค่ะ

ปิดท้ายด้วยข้าวผัดในกระดองปูและซุปเต้าเจี้ยว

กินคิงแครบหมดแล้ว เมนูปิดท้ายก็คือ ข้าวผัดในกระดองปู ค่ะ เอามันปูและเนื้อปูที่เหลือในกระดองมาผัดกับข้าว แล้วปั้นกลมๆ เหมือนโอนิกิริ กลิ่นปูซึมเข้าไปในข้าวทุกเม็ดเลย ความหอมมันนี่บอกเลยว่าเกินบรรยาย เอากิมจิกับสาหร่ายแผ่นที่มาคู่กัน ห่อข้าวผัดกินด้วย — เป็นตอนจบที่สมบูรณ์แบบสุดๆ ค่ะ

เต้นจังจิเก (Doenjang-jjigae) ก็มาด้วยค่ะ เป็นซุปเกาหลีดั้งเดิมที่ต้มจากเต้าเจี้ยวหมัก ข้างในมีฟักทอง เต้าหู้ แล้วก็ขาคิงแครบด้วย กินคิงแครบจนอิ่มแปล้แล้ว ซดน้ำซุปร้อนๆ เข้มๆ สักช้อน — ท้องสบายขึ้นทันทีเลยค่ะ

เมนูเคียง — สลัดเต้าหู้กับปลาตุ๋น

สลัดเต้าหู้คือเต้าหู้ทอดกรอบ โรยผักต้นอ่อนกับหัวหอมด้านบน รสชาติเบาๆ แต่สะอาดปาก กินสลับกับข้าวผัดพอดีเลยค่ะ ส่วนปลาตุ๋นเป็นปลาทอดกรอบราดซอสเค็มหวานเคี่ยวข้น โรยต้นหอมซอย ใช้ตะเกียบคีบมากินกับข้าวผัด — แค่ชิ้นเดียวก็โจรขโมยข้าวชัดๆ ค่ะ

วันนี้ก็อยากจะบอกคิงแครบที่เสียสละเพื่อเราว่าขอโทษจริงๆ นะคะ… แต่อร่อยมากจนความรู้สึกผิดหายไปใน 3 วินาทีเลยค่ะ คิงแครบเป็นอาหารที่คุ้มค่าทุกบาททุกสตางค์แน่นอน ถ้ามาเที่ยวเกาหลีแล้วงบพอมีเหลือ ลองให้ได้สักครั้งนะคะ ตั้งแต่ตู้ปลาที่เปิดตัว เมนูเคียงหลากหลาย ไปจนถึงข้าวผัดในกระดองปูตอนจบ — รับรองว่าไม่มีเสียใจค่ะ

โพสต์นี้เผยแพร่ครั้งแรกที่ https://hi-jsb.blog