خرید میوه از بازار سنتی کره | قیمت ۱۲ میوه بهاری در ۲۰۲۶
فهرست مطالب
15 مورد
خرید میوه فصلی از بازار سنتی کره – گشت و گذار بهاری در بازار کشاورزی ۲۰۲۶
این اولین باری بود که حسابی در بخش میوههای یک بازار سنتی کرهای گشتم. اوایل آوریل ۲۰۲۶، به عنوان یک کرهای ساکن شهر دجون (Daejeon)، صبح زود با همسرم به بازار محصولات کشاورزی و دریایی رفتیم. فکر میکنم این داستان برای کسانی که درباره قیمت میوه در کره یا فرهنگ بازارهای کره کنجکاو هستند، خیلی به درد بخور باشد. در این مطلب، انواع میوههای فصل بهار، مقایسه قیمتها با سوپرمارکتها و تجربههای میدانی خودم را برایتان خلاصه کردهام.
امروز فقط به میوهها میپردازیم. قصد دارم سبزیجات و غذاهای دریایی را در یک پست جداگانه بررسی کنم.
بازار صبحگاهی مثل میدان جنگ است
برای اینکه بتوانید با قیمت مناسب خرید کنید، باید صبح خیلی زود به بازار کشاورزی بروید. میوهها در اینجا قطعا از سوپرمارکت ارزانتر هستند، اما مشکل اینجاست که صبحها کامیونهای زیادی در رفت و آمدند. ماشینهای باربری یک لحظه هم توقف ندارند. پیدا کردن جای پارک اصلا راحت نیست و موقع راه رفتن هم باید حسابی مراقب چپ و راستتان باشید. نمیدانم چند بار به همسرم گفتم که دستم را محکم بگیرد.
به محض ورود به بازار، یک چرخدستی که تا خرخره پر از سبدهای پلاستیکی قرمز بود با سرعت از کنارمان رد شد. در این ساعت، بیشتر از مشتریهای عادی، کاسبها میآیند تا جنس ببرند. کسانی که سوپرمارکت یا مغازه کوچکی در این اطراف دارند، میوهها را عمده میخرند تا در مغازهشان بفروشند. به همین دلیل، بازار صبحگاهی قبل از هر کس دیگری، پر از آدمهایی است که در حال کار کردن هستند.
سیب کرهای – ظاهری ساده اما طعمی بینظیر
اولین چیزی که با ورود به بازار به چشم میخورد سیب است. سیبهای مناطق مختلف مثل چونگسونگ (Cheongsong)، فوجی و یونگدونگ (Yeongdong) کیسهای روی هم چیده شدهاند و با قیمت کیسهای ۹ دلار (۱۲,۰۰۰ وون)، قطعا از سوپرمارکت ارزانتر درمیآیند. راستش را بخواهید، ظاهر سیب کرهای خیلی قشنگ نیست و مثل سیبهای خارجی براق و صیقلی به نظر نمیرسد. دلیل براق بودن سیبهای خارجی پوشش واکس خوراکی است، اما بیشتر سیبهای کرهای این فرآیند را طی نمیکنند.
اما وقتی یک گاز با پوست از آن میخورید، زیر دندان خرد میشود و آب میوه توی دهانتان میپاشد؛ واقعا خوشمزه است. شیرینی سیب فوجی حدود ۱۴ تا ۱۵ بریکس است و نوعی به نام گامهونگ (Gamhong) حتی تا ۱۷ بریکس هم میرسد. مناطق معروف پرورش سیب در کره معمولا مناطق کوهستانی هستند که اختلاف دمای روز و شب در آنها بیش از ۱۳ درجه است، به همین دلیل بافت میوه سفت و قند آن بالا میرود. قبلا در خارج از کشور سیبی خورده بودم که فقط ظاهرش قشنگ بود ولی بافتی اسفنجی داشت و ناامیدم کرد؛ همانجا بود که دوباره فهمیدم سیب کرهای چقدر عالی است.
خربزه کرهای (چامه) – میوهای که فقط در کره پیدا میشود
کنار سیبها، کوهی از خربزههای زرد چیده شده بود. خربزه کرهای یا همان چامه (Chamoe) در اصل بومی آفریقاست و از طریق هند به شرق آسیا رسیده، اما امروزه عملا فقط در کره کشت میشود. در گذشته در چین و ژاپن هم کاشته میشد اما تقریبا از بین رفت، طوری که حالا اسم انگلیسی آن Korean Melon (خربزه کرهای) است و به یک میوه بومی کره تبدیل شده. قیمت یک کیسه ۱۴ دلار (۱۹,۰۰۰ وون) بود و کیسههای کوچکتر با قیمت ۷.۵ دلار (۱۰,۰۰۰ وون) هم دیده میشد. بافت ترد و طعم شیرین آن بسیار خاص است و اگر یک بار امتحانش کنید، طعمش از یادتان نمیرود.
حال و هوای بخش میوههای بهاری در بازار
این نمای کلی بخش میوهفروشی است. هندوانه، خربزه کرهای، سیب، گلابی، نارنگی و حتی گوجهفرنگی در دو طرف ردیف شدهاند. اینجا فقط یک مغازه نیست، بلکه چندین مغازه کنار هم قرار دارند تا بتوانید قیمتها و کیفیتها را مقایسه کنید. دیدن این همه میوه بهاری در یک نگاه آنقدر جذاب است که فقط با تماشا کردنشان زمان به سرعت میگذرد. همسرم هم مدام به این طرف و آن طرف سرک میکشید و چشمهایش حسابی مشغول بود.
گلابی کرهای – آبدارتر از هر گلابی غربی
این گلابی کرهای است. هم بستهبندیهای کادویی وجود داشت و هم به صورت دانهای روی هم چیده شده بودند که اندازه نسبتا بزرگی هم دارند. گلابیهای غربی که معمولا میبینیم شبیه کدوقلیانی هستند و بافت نرمی دارند، اما گلابی کرهای گرد، بزرگ و ترد است. فقط کافی است پوستش را بگیرید و یک تکه بخورید تا احساس کنید دهانتان پر از آب شده. در کشورهای غربی میگویند گلابی طعم ملایمی دارد و بیشتر آن را میپزند یا با آن نوشیدنی درست میکنند، اما گلابی کرهای را باید پوست کند و تازه خورد؛ چون میزان آبدار بودنش اصلا در سطح دیگری است.
فصل توتفرنگی – میوهای که در سفر بهاری به کره باید حتما امتحان کنید
الان در کره فصل توتفرنگی است. با شروع بهار، به هر بازاری که بروید این سبدهای پر از توتفرنگی قرمز را میبینید. قیمت هر سبد ۶ دلار (۸,۰۰۰ وون) است که تقریبا همقیمت یا حتی ارزانتر از یک بسته کوچک در سوپرمارکت درمیآید، اما حجم آن اصلا قابل مقایسه نیست. اگر در فصل بهار به کره آمدید، حتما توتفرنگی بخرید. پشیمان نمیشوید.
در بازار، قیمت یک نوع توتفرنگی هم از مغازهای به مغازه دیگر فرق میکند. اینجا توتفرنگی نوع سولهیانگ (Seolhyang) حدود ۴.۵ دلار (۶,۰۰۰ وون) بود، در حالی که در مغازه قبلی همین اندازه را ۶ دلار (۸,۰۰۰ وون) میفروختند. واقعا پیش میآید که از یک جا با ۷.۵ دلار خرید کنید و در مغازه بغلی جنس بهتر را با ۶ دلار ببینید. برای همین در بازار حتما باید به چند مغازه سر بزنید و قیمت بگیرید؛ گشتن و مقایسه کردن از اصول اولیه خرید است.
انگور سبز سیبی و انگور بادمجانشکل
به این انگور میگویند انگور سبز سیبی (Apple Green Grape) که اسم رسمیاش آتوم کریسپ (Autumn Crisp) است. شبیه انگورهای شاین مسکات (Shine Muscat) به نظر میرسد اما نوعش کاملا متفاوت است. ویژگی اصلیاش این است که موقع جویدن مثل سیب زیر دندان صدا میدهد و گوشت آن خیلی سفتتر از شاین مسکات است. قیمت هر بستهاش ۷.۵ دلار (۱۰,۰۰۰ وون) بود و درست کنارش، بلوبری ۵ دلار (۷,۰۰۰ وون) قیمت داشت.
آن انگورهای کشیده و بنفش تیره وسط تصویر، انگور بادمجانی (Gaji Podo) هستند. چون واقعا شبیه بادمجان هستند این اسم را رویشان گذاشتهاند، اما نام اصلیشان بلک سفایر (Black Sapphire) است. بدون هسته هستند، میتوانید با پوست بخوریدشان، تردند و شیرینی نسبتا زیادی دارند. این روزها یکی از انگورهای وارداتی محبوب در کره است و در بازار هم معمولا کنار انگورهای سبز چیده میشود.
گوجهفرنگی – در کره مثل میوه خورده میشود
تنوع گوجهفرنگیها هم زیاد بود. گوجهفرنگیهای قرمز کاملا رسیده جعبهای ۱۱ تا ۱۵ دلار (۱۵,۰۰۰ تا ۲۰,۰۰۰ وون) و گوجهفرنگیهای دهجو (Daejeo) که کمی سبز رنگ هستند، حدود ۷.۵ تا ۱۰.۵ دلار (۱۰,۰۰۰ تا ۱۴,۰۰۰ وون) بودند. در کره تمایل دارند گوجهفرنگی را بیشتر به عنوان میوه بخورند تا سبزیجات. به خصوص گوجه دهجو که همزمان طعم شور و شیرین دارد و در فصل بهار به شدت پرطرفدار است. خیلیها آن را با شکر میخورند یا فقط میشویند و مثل سیب گاز میزنند. الان دقیقا فصل همین گوجه است.
گوجهفرنگی سیاه هم داشتند. یک بستهاش ۷.۵ دلار (۱۰,۰۰۰ وون) بود و رنگش به وضوح از گوجههای معمولی تیرهتر است. کنارش بلوبری، آووکادو، نارنگی، گلابی و سیب در یک مغازه قرار داشتند. مزیت بازار این است که میتوانید همه اینها را در یک مکان و در یک نگاه با هم مقایسه کنید.
میوههای وارداتی – انبه، پرتقال و آناناس
انبه هم در بازار پیدا میشد. بیشتر انبههایی که در کره فروخته میشوند وارداتی هستند. چون آب و هوای کره برای کشت میوههای استوایی مناسب نیست، فقط مقادیر کمی در گلخانههای جزیره ججو (Jeju) یا برخی مناطق جنوبی تولید میشود. از آنجا که در فرآیند واردات، میوههای بیکیفیت جدا میشوند، بیشتر انبههایی که به کره میرسند کیفیت درجه یک دارند. طعمشان بینظیر است اما به همان نسبت گران هم هستند. هر جعبه ۱۳.۵ دلار (۱۸,۰۰۰ وون) بود که اگر با قیمت سیب یا توتفرنگی مقایسه کنید، کمی جیب را خالی میکند.
پرتقالها هم در گوشهای تلنبار شده بودند. پرتقالهای موجود در بازار کره معمولا از آمریکا یا استرالیا وارد میشوند و در بازار بیشتر از اینکه دانهای فروخته شوند، در کیسه بستهبندی شدهاند. خرید دانهای در سوپرمارکتها گران تمام میشود، اما خرید کیسهای از بازار خیلی باصرفهتر است. پرتقالها را بر اساس اندازه جدا کرده بودند و به گفته فروشنده، هرچه پرتقال بزرگتر باشد آبدارتر است. همسرم خواست یکی را پوست بکند و امتحان کند، اما چون برای تست گذاشته نشده بود، بیخیال شدیم و رد شدیم.
قیمت آناناس دانهای ۳.۵ دلار (۵,۰۰۰ وون) بود. با اینکه میوه وارداتی است، خریدنش از بازار خیلی ارزانتر از سوپرمارکت درمیآید. آن پایین تصویر هندوانه را میبینید که چون میوه مخصوص تابستان در کره است، الان در فصل بهار قیمتش کمی بالا کشیده بود.
میوههای خاص – توتفرنگی سفید و انگور شیلی
این یکی توتفرنگی سفید است. به آن توتفرنگی برف هزارساله (Snow Strawberry) میگویند و رنگ اصلیاش همینطور سفید است. در مقایسه با توتفرنگی قرمز معمولی، میزان قند آن حدود ۲۰ درصد بیشتر است و چون تقریبا هیچ ترشیای ندارد، طعم شیرین خالصی میدهد. قیمت درجه یک آن کیلویی ۱۴ دلار (۱۹,۰۰۰ وون) و درجه دو آن ۷.۵ دلار (۱۰,۰۰۰ وون) بود که به وضوح از توتفرنگی معمولی گرانتر است. چون مقدارش در بازار کم است، اگر چشمتان به آن خورد ارزش یک بار امتحان کردن را دارد.
انگور کرانچ فارم (Crunch Farm) وارداتی از شیلی هم بستهای ۷.۵ دلار (۱۰,۰۰۰ وون) قیمت داشت. وقتی در کره بهار است، در نیمکره جنوبی (شیلی) پاییز است و انگورهای برداشت شده در این فصل به وفور وارد میشوند. در پسزمینه تصویر کیوی، گوجه گیلاسی، توتفرنگی و انگور بادمجانی همه در یک گوشه جمع شده بودند که حس حضور در یک نمایشگاه میوه را به آدم میداد.
کیوی، گوجه گیلاسی و موز
یک بسته کیوی سبز ۳.۵ دلار (۵,۰۰۰ وون) و ۲ کیلوگرم گوجه گیلاسی ۷.۵ دلار (۱۰,۰۰۰ وون) قیمت داشت. آن گوجههای سبز رنگ سمت چپ هم همان گوجههای دهجو هستند که قبلا گفتم. در بازارهای کره خیلی پیش میآید که میوهها و گوجهفرنگی در کنار هم چیده شوند که نشان میدهد فرهنگ در نظر گرفتن گوجه به عنوان میوه چقدر قوی است.
موز خوشهای ۳ دلار (۴,۰۰۰ وون) بود. البته که در مقایسه با کشورهای خاورمیانه یا جنوب شرقی آسیا گران است، اما در بین میوههای وارداتی در کره، موز بهترین ارزش خرید را دارد. وقتی به انبه ۱۳.۵ دلاری و بلوبری ۱۱ دلاری فکر کنید، متوجه میشوید قیمت موز چقدر منصفانه است.
میوههای داخلی و وارداتی در یک مغازه – منظرهای خاص از بازار کره
این مغازه بسته هدیه خربزه سونگجو را ۲۷ دلار (۳۶,۰۰۰ وون)، ۵ عدد آووکادو را ۷.۵ دلار (۱۰,۰۰۰ وون)، بلوبری سایز بزرگ را ۱۱ دلار و انگور کرانچ فارم را ۷.۵ دلار قیمتگذاری کرده بود. جالبترین بخش بازار سنتی کره همین است که میوههایی از کشورهای مختلف در یک مغازه کنار هم قرار دارند. این برچسبهای قیمت دستنویس هم از آن چیزهایی است که فقط در بازار پیدا میشود.
قیمت ۵ آووکادو ۷.۵ دلار است. آووکادو برعکس تصور، میوهای نیست که مردم کره خیلی زیاد مصرف کنند. در کافهها یا رستورانهای برانچ زیاد پیدا میشود، اما هنوز آدمهای زیادی نیستند که آن را بخرند و در خانه بخورند. همسرم آووکادو دوست دارد ولی من نه، برای همین این بار هم از خریدنش صرف نظر کردیم. به جایش ۳ بسته توتفرنگی خریدیم که کاملا راضیکننده بود.
۳ بسته توتفرنگی فقط با ۷.۵ دلار – گشتن در بازار جواب میدهد!
نقد و بررسی خرید واقعی
واقعا ارزشش را داشت که به چند مغازه سر زدیم و قیمتها را مقایسه کردیم. در نهایت توانستم ۳ بسته توتفرنگی را با قیمت ۷.۵ دلار (۱۰,۰۰۰ وون) پیدا کنم. هر بسته حدود ۵۰۰ گرم وزن داشت، پس حجم واقعا زیادی بود. وقتی به خانه رسیدیم، من و همسرم همان روز یک بسته را کامل خوردیم و دو بسته دیگر را در فریزر گذاشتیم. با خودم گفتم چه خوب شد که از اولین مغازه خرید نکردیم. در بازار، گشتن و قیمت گرفتن واقعا جواب میدهد.
چند نکته منفی و صادقانه
بازار به قدری بزرگ بود که پاهایم حسابی درد گرفت. با اینکه فقط در بخش میوهها گشتیم، بیش از یک ساعت طول کشید. علاوه بر این، بعضی مغازهها برچسب قیمت نداشتند و باید خودمان قیمت را میپرسیدیم که کمی آزاردهنده بود. اگر زبان کرهای بلد نباشید، این قسمت ممکن است برایتان چالشبرانگیز شود.
با این حال، گونههایی از میوهها اینجا هستند که در سوپرمارکت پیدا نمیشوند و حتی قیمت یک میوه هم از مغازهای به مغازه دیگر فرق میکند، بنابراین لذت مقایسه و انتخاب قطعا وجود دارد. اگر در طول سفرتان به کره یک بار به بازار سنتی سر بزنید، تجربه بسیار جالبی خواهد بود.
قصد دارم دفعه بعد به بخش سبزیجات و غذاهای دریایی هم بپردازم. بالاخره گشت و گذار در بازار که فقط به میوه ختم نمیشود!