คาเฟ่สวนสวยยามค่ำ ดริปกาแฟรีฟิลได้ที่ Haute Monde

เมื่อวาน (15 เมษายน) ตอนหัวค่ำ กินข้าวบาร์เลย์กับซุปเต้าเจี้ยวที่ร้านซงอึนจอง โบริบับ ในย่านโจชิวอน (เมืองเล็กๆ ชานเมืองเซจง ตอนกลางของเกาหลีใต้) เสร็จตอนประมาณทุ่มสี่สิบ ท้องอิ่มแปล้แต่กลับบ้านเลยก็เสียดาย จะทำอะไรต่อก็เป็นเวลาค่อนข้างกลางๆ เลยนั่งจุดเครื่องรถทิ้งไว้เฉยๆ อยู่สักพัก แล้วภรรยาก็หยิบมือถือขึ้นมากดๆ แล้วบอกว่า "ไปที่นี่กันเถอะ"

ไปไหนล่ะ?

ยังไม่ทันถาม เธอก็กดนำทางส่งมาให้ดูเลย ก็เลยออกรถไปเฉยๆ เธอบอกว่าเจอคาเฟ่ที่เซจง สวนสวย มีที่นั่งกลางแจ้ง มีดริปกาแฟด้วย อะไรทำนองนั้น แต่พูดตรงๆ ว่าผมไม่ได้อ่านรายละเอียดด้วยซ้ำ ภรรยาบอกไปก็ไปแหละ

ที่นั่นก็คือคาเฟ่ Haute Monde (อ็อตมงด์) อยู่ในอำเภอยอนซอ เมืองเซจง

สรุปก่อนเลยว่า ภรรยาเลือกถูกมาก คาเฟ่โรสเตอรี่ที่ตั้งอยู่ในย่านยอนซอ ชานเมืองโจชิวอน เมืองเซจง ซึ่งเป็นเมืองราชการแห่งใหม่ของเกาหลีใต้ ที่นี่คั่วเมล็ดกาแฟเอง ดริปกาแฟรีฟิลได้ แถมสวนยังเคยคว้ารางวัลสวนสวยระดับเมืองเซจงมาแล้วด้วย ใครกำลังหาคาเฟ่สวนสวยบรรยากาศดีๆ หรือกินข้าวเสร็จแล้วอยากหาที่นั่งชิลๆ ต่อ ลองดูที่นี่ได้เลย

แค่ทางเข้าก็ทำให้คาดหวังแล้ว

ตอนนั้นเกือบสองทุ่มแล้ว ช่วงเวลาที่คาเฟ่หลายแห่งเริ่มปิด พอภรรยาหาคาเฟ่ใกล้ๆ ได้ก็รีบออกรถไปทันที ไม่ทันเช็คด้วยซ้ำว่าร้านเป็นยังไง แต่พอไปถึงแล้วเห็นทางเข้า กลับรู้สึกว่าโชคดีที่มา กำแพงอิฐแดงมีตัวอักษร "HAUTE MONDE" ติดอยู่ ข้างบนมีไฟสายประดับห้อยเป็นแถว ด้านล่างปลูกทิวลิปกับต้นสนไซเปรสเรียงราย ภรรยาลงจากรถปุ๊บก็พูดว่า "ที่นี่บรรยากาศดีจัง" แล้วเดินเข้าทางเข้าไปก่อนเลย

ไม่ได้หาข้อมูลอะไรมาก่อนเลย แต่แค่ทางเข้าขนาดนี้ก็น่าจะคาดหวังได้แล้วล่ะ

คาเฟ่สวนที่สวยกว่าตอนกลางคืน

เดินผ่านทางเข้ามาก็เจอสวน ซึ่งกว้างจนนึกว่าไม่ใช่คาเฟ่ ต้นสนใหญ่หลายต้นตั้งอยู่รอบๆ มีทางเดินหินตัดผ่านกลางสนามหญ้า ปลายทางมองเห็นตัวอาคาร ไฟสายประดับพาดระหว่างต้นไม้ทำให้ทั้งสวนเรืองแสงอบอุ่นแม้จะเป็นเวลากลางคืน ด้านซ้ายมีกระถางดอกไม้เรียงเต็ม ดูเหมือนกำลังเตรียมปลูกต้นไม้ชุดใหม่

ภรรยาเดินไปเรื่อยๆ ไม่หยุด ถ่ายรูปตลอดทาง ไม่พูดกับผมสักคำ ในเกาหลี คาเฟ่ไม่ใช่แค่ที่ดื่มกาแฟ แต่เป็นทั้งที่เดทวันหยุด ที่ออกมาเดินเล่น หรือแค่ที่นั่งชิลๆ ในพื้นที่สวยๆ ก็ถือเป็นเป้าหมายในตัวมันเอง ไม่ใช่แค่รสชาติกาแฟ แต่สวน อินทีเรีย บรรยากาศ ทุกอย่างแข่งกันหมด ทำให้แม้แต่คาเฟ่ชานเมืองหรือชนบทก็มีคาเฟ่ระดับนี้ซ่อนอยู่ไม่น้อย พอเห็นสวนที่นี่ก็รู้เลยว่า อ๋อ ที่นี่เป็นแบบนั้นแหละ

ทางเดินเข้าคาเฟ่โรสเตอรี่

ตรงทางเข้าอาคารมีเสาเหล็กสีดำตั้งอยู่สองฝั่ง ข้างบนมีป้าย "오뜨몽드 ROASTERY CAFE" แขวนอยู่ อ๋อ ที่นี่คั่วเมล็ดกาแฟเองด้วย มองผ่านป้ายไปเห็นทางเดินแคบๆ ระหว่างอาคารอิฐที่บรรยากาศดึงดูดอย่างบอกไม่ถูก มีไฟและต้นไม้อยู่ด้านใน ภรรยาเดินลอดใต้ป้ายเข้าไปก่อนเลย

ผมก็ตามไปถ่ายรูปอยู่ข้างหลัง

ที่นั่งกลางแจ้งที่เปล่งประกายยามค่ำ

เดินผ่านทางเข้ามาก็เจอที่นั่งกลางแจ้งในสวนกว้าง สนามหญ้ามีโต๊ะเหล็กตั้งอยู่เป็นจุดๆ กำแพงอิฐมีต้นสนไซเปรสเรียงตามแนว แต่ละช่องมีไฟประดับห้อยอยู่จนสว่างทั้งที่เป็นกลางคืน ปกติที่นั่งกลางแจ้งพอค่ำมาบรรยากาศก็มักจะหมดสนุก แต่ที่นี่กลับรู้สึกว่าตอนค่ำสวยกว่าด้วยซ้ำ ไฟฝังพื้นตามแนวกำแพงอิฐ ไฟสายระหว่างต้นไม้ ร่มสีแดง ทุกอย่างซ้อนทับกันจนสวนทั้งสวนเหมือนเวทีการแสดง มีซุ้มโค้งมีแปลงดอกไม้เล็กๆ แต่ละโซนปูพื้นลายต่างกัน นั่งคนละจุดก็ได้อารมณ์ต่างกัน

บรรยากาศดีมากสำหรับนั่งจิบกาแฟกลางแจ้งยามค่ำ แต่น่าเสียดายที่ร้านปิดค่อนข้างเร็ว ถ้าอยากนั่งสบายๆ ต้องมาแต่เนิ่นๆ

เวลาเปิด-ปิดและทางเข้าร้าน

หน้าประตูมีป้ายบอกเวลาเปิด-ปิด ตกแต่งให้เข้ากับบรรยากาศคาเฟ่ด้วย เปิด 11 โมงเช้า ปิด 3 ทุ่ม ลาสต์ออร์เดอร์ 2 ทุ่มครึ่ง เราไปถึงตอนสองทุ่มพอดี เรียกว่าเฉียดฉิวมากจริงๆ ผมบอกภรรยาว่า "อีกนิดนึงก็ไม่ทันแล้วนะ" เธอก็ตอบกลับมาว่า "ก็เลยบอกให้รีบไปไง" ก็จริงของเธอนะ

ประตูกระจกทางเข้าร้านมีริบบิ้นแดงขนาดใหญ่ประดับอยู่ ด้านหน้ามีม้านั่งเหล็กสีขาว มองเข้าไปข้างในเห็นโต๊ะวางขนมปังและเคาน์เตอร์ ยังไม่ทันเข้าก็ตื่นเต้นรอแล้ว

เคาน์เตอร์และภายในร้าน

เดินเข้าไปสิ่งแรกที่สะดุดตาคือผนังด้านหลังเคาน์เตอร์ที่เต็มไปด้วยแก้วกาแฟ ชั้นไม้วางแก้วเรียงเต็มหลายสิบใบ แต่ละใบดีไซน์ไม่ซ้ำกันเลย ผนังสีเทาฝั่งตรงข้ามก็มีชั้นวางเป็นชั้นๆ มีถ้วยชาและอุปกรณ์ชงกาแฟจัดเรียงอยู่ บนเคาน์เตอร์มีขวดแก้วบรรจุเมล็ดกาแฟเรียงเป็นแถว เห็นเครื่องเอสเพรสโซและเครื่องบดด้วย แค่ดูเคาน์เตอร์ก็รู้สึกได้เลยว่าเป็นคาเฟ่โรสเตอรี่ที่จัดการเมล็ดกาแฟเองจริงจัง

ภรรยายืนดูแก้วจนลืมสั่งเมนู ผมต้องบอกว่า "ที่รัก สั่งก่อนเถอะ" เธอก็ตอบว่า "เดี๋ยวก่อน ดูแก้วนี่สิ" แล้วยืนดูต่ออีกนาน

อ้อ แล้วที่นี่มีพนักงานพิเศษเป็นแมวด้วยนะ ชื่อ "ชายน์" เป็นแมวประจำคาเฟ่ที่ค่อนข้างมีชื่อเสียงในอินสตาแกรม ตอนเราไปก็เห็นน้องอยู่ในร้าน แต่ยังไม่ทันหยิบกล้องน้องก็หายตัวไปไหนแล้ว เลยถ่ายรูปไม่ทัน ใครชอบแมวก็ลองลุ้นกันดู อาจจะได้เจอน้อง

เมนูเครื่องดื่ม Haute Monde

เมนูตั้งอยู่ข้างเคาน์เตอร์ เขียนเป็นภาษาเกาหลีทั้งหมด หมวดหลักๆ มีกาแฟ โกโก้ ชาสมุนไพร ชาทั่วไป น้ำผลไม้สด เอด และสมูทตี้ นอกจากนี้ยังมีเมนูดริปกาแฟแยกต่างหาก ซึ่งแบ่งเมล็ดกาแฟตามแหล่งปลูก ทั้งแอฟริกา อเมริกากลาง-ใต้ และเอเชีย จำนวนเมล็ดให้เลือกเยอะมาก ดูจากเมนูก็รู้เลยว่าเป็นคาเฟ่โรสเตอรี่ที่เน้นดริปกาแฟเป็นพิเศษ

ผมจัดเรียงเมนูมาให้ดูแบบเห็นภาพง่ายๆ ครับ

เมนูดริปกาแฟ — เมล็ดกาแฟจากแหล่งปลูกกว่า 25 ชนิด

เพราะเป็นคาเฟ่โรสเตอรี่ จึงมีเมนูดริปกาแฟแยกต่างหาก ดริปกาแฟสั่งคนละแก้วสามารถรีฟิลได้ เลือกแบบเย็นเพิ่ม ฿27 (1,000 วอน) เมล็ดกาแฟแบ่งตามแหล่งปลูก สำหรับคนที่ไม่คุ้นกับดริปกาแฟ ดูเมนูแล้วอาจจะงงว่าจะเลือกอะไรดี ผมเลยจัดให้ดูง่ายๆ

ตัวผมเองก็ไม่ได้รู้ลึกนะ แต่ดริปกาแฟก็คือการค่อยๆ เทน้ำร้อนผ่านเมล็ดกาแฟบดลงมาช้าๆ เหมือนกาแฟดริปที่คนไทยรู้จักกันนั่นแหละ ความเข้มข้นจะน้อยกว่าเอสเพรสโซ แต่จะสัมผัสรสชาติของเมล็ดกาแฟได้ชัดเจนกว่า แหล่งปลูกต่างกัน รสก็ต่างกันโดยสิ้นเชิง "Cup Note" ที่เขียนในเมนูคือการบรรยายกลิ่นรสที่สัมผัสได้จากเมล็ดนั้นๆ เช่น เขียนว่า "พลัม พีช ไซเดอร์แอปเปิ้ล" หมายความว่ามีกลิ่นเปรี้ยวคล้ายผลไม้ ไม่ได้ใส่ผลไม้จริงๆ ถ้าไม่ชอบรสเปรี้ยว ให้เลือกตัวที่มีโน้ตช็อกโกแลตหรือคาราเมล จะนุ่มหอมกว่า

จากทั้งหมดนี้ เราเลือก กัวเตมาลา อันติกัว ซาน โลเรนโซ กับ เอธิโอเปีย เยอร์กาเชฟ โคเชเร่ ฮันนี่ สองแก้ว

ดริปกาแฟแก้วละ ฿215 (8,000 วอน) เป็นราคาพื้นฐาน ถ้าเป็นเมล็ดพรีเมียมอย่างฮาวาย โคนา หรือจาเมกา บลูเมาน์เทน จะขึ้นไปที่ ฿325 (12,000 วอน) ส่วนโกปิลูวัก แก้วละ ฿810 (30,000 วอน) เลย ถ้าเพิ่งเริ่มลองดริปกาแฟ แนะนำให้เลือกจากกลุ่มอเมริกากลาง-ใต้ อย่างโคลอมเบีย อุยลา หรือคอสตาริกา ตาร์ราซู จะเป็นโน้ตช็อกโกแลตหรือคาราเมล คนที่ไม่ชอบรสเปรี้ยวก็ดื่มสบายไม่มีปัญหา แต่ถ้าชอบรสสดใสคล้ายผลไม้ ต้องไปที่กลุ่มแอฟริกา โดยเฉพาะเอธิโอเปีย ไม่มีผิดหวังแน่นอน แล้วที่สำคัญคือรีฟิลได้ จ่ายแก้วเดียวแต่ดื่มได้สองแก้ว คุ้มมาก

ภายในร้านกว้างขวางหลายโซน

ภายในร้านกว้างกว่าที่คิด โซนทางเข้ามีโต๊ะไม้วางเว้นระยะสบายๆ ตรงกลางมีโต๊ะกลมวางกล่องดริปแบ็กกาแฟของ Haute Monde กับดอกไม้ มองผ่านกระจกออกไปก็เห็นไฟในสวนที่เราเดินผ่านมาเมื่อกี้ นั่งข้างในก็ยังเพลิดเพลินกับบรรยากาศข้างนอกได้ ภรรยาชี้ไปที่ริมหน้าต่างแล้วบอก "ถ้านั่งตรงนั้นจะเห็นสวนทั้งหมดเลย" ผมก็เลยเดินดูฝั่งตรงข้ามก่อน

เดินลึกเข้าไปอีกจะเจอพื้นที่ที่เพดานคลุมด้วยผ้าขาว บรรยากาศเหมือนเรือนกระจก ริมหน้าต่างมีกระถางต้นไม้เรียงแน่น มีโต๊ะไม้ยาวตั้งอยู่ โซนนี้อารมณ์เปลี่ยนไปเลย เหมือนนั่งอยู่ในสวนพฤกษศาสตร์ อีกฝั่งหนึ่งมีที่นั่งเรียงยาวหน้ากระจกบานใหญ่ มีบอนไซขนาดใหญ่แบ่งพื้นที่ แต่ละที่นั่งเก้าอี้ก็ไม่เหมือนกัน บางตัวเป็นเก้าอี้หวายมีเบาะ บางตัวเป็นเก้าอี้ไม้สไตล์วินด์เซอร์

ช่วงนั้นลูกค้าเหลือน้อยมากแล้ว เราสองคนเลือกที่นั่งได้ตามใจ แต่ตัวเลือกเยอะจนกลับกลายเป็นเลือกไม่ถูก ภรรยามองไปที่โซนเรือนกระจกแล้วพูดว่า "ถ้ามาตอนกลางวัน ตรงนี้คงสวยมากเลย" ซึ่งผมก็คิดเหมือนกัน

ขั้นตอนการดริปกาแฟ

พอสั่งเสร็จ เจ้าของร้านก็เริ่มบดเมล็ดด้วยเครื่องบด Mahlkönig ทันที ลูกค้ามีแค่เราสองคน ผมเลยถามว่าถ่ายรูปได้ไหม เจ้าของร้านบอกเชิญเลยสบายๆ เมล็ดที่บดเสร็จวางอยู่บนฟิลเตอร์ดริป เห็นชัดเจนว่าสีสองแก้วต่างกันมาก ฝั่งหนึ่งเข้มกว่าอีกฝั่งเป็นสีน้ำตาลอ่อน กาแฟเหมือนกันแต่แหล่งปลูกต่างกันแค่นี้ก็ต่างกันขนาดนี้

สิ่งสำคัญของดริปกาแฟคือการควบคุมอุณหภูมิน้ำ ความเร็วในการเท และปริมาณน้ำ ผมไม่ได้เป็นผู้เชี่ยวชาญเลยไม่รู้รายละเอียดหรอก แต่ที่ร้านนี้ใช้เครื่องดริปอัตโนมัติทำแทน เซ็ตเมล็ดในฟิลเตอร์แล้วน้ำก็จะค่อยๆ หยดลงมาด้วยความเร็วคงที่ ข้างๆ มีเครื่องเอสเพรสโซ Simonelli ตั้งเรียงกันอยู่ ดูเป็นอุปกรณ์ระดับจริงจังทีเดียว

การดริปด้วยมือก็มีเสน่ห์ในแบบของมัน แต่เครื่องอัตโนมัติทำให้รสชาติสม่ำเสมอไม่แกว่ง ซึ่งก็ถือเป็นข้อดีเหมือนกัน นั่งดูน้ำหยดลงบนเมล็ดกาแฟแล้วค่อยๆ ซึมผ่านลงไป แค่นี้ก็เป็นสิ่งที่น่ามองในตัวมันเองแล้ว

ดริปเสร็จแล้ว สีของสองแก้วต่างกันขนาดนี้

พอดริปเสร็จ กาแฟขังอยู่ในบีกเกอร์ด้านล่าง มองจากด้านบนจะเห็นเมล็ดกาแฟในฟิลเตอร์พองขึ้นเป็นก้อนกลม ตรงกลางยังมีฟองเหลืออยู่ ซึ่งว่ากันว่าเป็นสัญญาณว่าเมล็ดกาแฟสด สีของสองแก้วต่างกันชัดเจน ฝั่งหนึ่งเป็นน้ำตาลเข้ม อีกฝั่งเป็นสีอำพันใสกว่า อเมริกาโนปกติที่เอาเอสเพรสโซผสมน้ำ รสชาติจะค่อนข้างเหมือนๆ กัน แต่ดริปนี่ความต่างของเมล็ดกาแฟสะท้อนออกมาในแก้วเลย วางสองแก้วเทียบกันแล้วสนุกดี

ดริปกาแฟที่เสร็จแล้วเทลงแก้วน้ำแข็ง แต่ละแก้วติดสติกเกอร์ชื่อเมล็ดกาแฟมาให้ด้วย "กัวเตมาลา อันติกัว ซาน โลเรนโซ เอล กูโบ ฟินกา เมดินา SHB" กับ "เอธิโอเปีย G1 เยอร์กาเชฟ โคเชเร่ ฮันนี่ เนเชอรัล" ติดมาแบบนี้จะสลับแก้วกันก็ไม่ต้องกลัวงง

เรื่องเล็กๆ แต่ดีเทลแบบนี้ชอบมาก

คนที่ดื่มแต่อเมริกาโนมาตลอด ลองดริปกาแฟเป็นครั้งแรก

พูดตรงๆ ผมเป็นคนที่ปกติดื่มแต่อเมริกาโนมาตลอด ลองเทียบดริปกาแฟแบบจริงจังเป็นครั้งแรกเลย แล้วมันต่างกันจริงๆ

ภรรยาเป็นชาวต่างชาติ ทุกครั้งที่ไปคาเฟ่ในเกาหลีก็มักจะเทียบกัน อเมริกาโนที่เราดื่มกันทั่วไปจะรู้สึกแค่ขมหรือเปรี้ยวเท่านั้น แต่ดริปกาแฟนี่ รสแรก รสกลาง อาฟเตอร์เทสต์ แต่ละจังหวะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ แทบทุกอึกที่กลืนลงไปก็ให้ความรู้สึกต่างกัน แล้วอาฟเตอร์เทสต์สะอาด ไม่มีรสค้างในปาก อันนี้ต่างจากอเมริกาโนชัดเจน

เข้าใจแล้วว่าทำไมคนถึงติดดริปกาแฟ ทริปนี้เปิดหูเปิดตาเลย

ตู้ขนมปังจากเบเกอรี่ท้องถิ่น

ข้างเคาน์เตอร์มีตู้ขนมปังเรียงเต็ม ดูจากป้ายแล้วพบว่าร่วมมือกับเบเกอรี่ท้องถิ่นชื่อ "เซจงเมียงกาบังบัง" นำขนมปังมาวางขาย ชั้นด้านหลังมีกระป๋องเมล็ดกาแฟของ Haute Monde เรียงเป็นแถว ด้านหน้าเป็นขนมปังหลายชนิด

ขนมปังเกลือ (ซอลท์เบรด สไตล์เกาหลี) ฿95 (3,500 วอน) ครัวซองต์ ฿103 (3,800 วอน) มัฟฟินช็อกโกแลตและมัฟฟินเนยอันละ ฿122 (4,500 วอน) สโคนช็อกโกแลตและสโคนเนย ฿122 (4,500 วอน) โดนัทชิฟฟ่อนข้าว ฿230 (8,500 วอน) มงบลังค์ ฿203 (7,500 วอน) ชนิดเยอะพอสมควร ราคาก็อยู่ในเกณฑ์เฉลี่ยของเบเกอรี่คาเฟ่ในเกาหลี แต่เพราะไปช่วงดึกแล้ว บางอย่างหมดไปแล้ว มงบลังค์ก็เหลือแค่สองชิ้น ถ้าอยากได้ขนมปังด้วย ควรไปตอนบ่ายๆ

ผู้ชนะรางวัลสวนสวยระดับเมืองเซจง

ใกล้เวลาปิดร้าน เราถือกาแฟเดินออกมาแล้วสังเกตเห็นแผ่นทองเหลืองติดอยู่ที่เสาตรงทางเข้า เป็นรางวัลชนะเลิศการประกวดสวนสวยประจำเมืองเซจง ปี 2022 เขียนชื่อผลงานว่า "สวน Haute Monde" สวนที่เราเดินผ่านมาเมื่อกี้ได้รางวัลมาจริงๆ แล้วก็เข้าใจเลยว่าสมควรได้

น่าเสียดายที่มาตอนค่ำ ได้เห็นแต่บรรยากาศไฟประดับ ถ้ามาตอนกลางวันคงเห็นต้นสน สนามหญ้า แปลงดอกไม้ ชัดกว่านี้อีกเยอะ แต่ก็ถือว่าเป็นเหตุผลที่ต้องกลับมาอีกรอบ

ทิวลิปเดือนเมษายน ผ่านไปไม่ได้

ก่อนกลับแวะดูทิวลิปที่ปลูกหน้ากำแพงอิฐตรงทางเข้าอีกครั้ง ตอนเข้ามามืดเกินไปเลยไม่ค่อยเห็นสี แต่พอเข้าไปใกล้ๆ จะเห็นว่ามีทั้งสีแดง ชมพู เหลือง ผสมกัน กลีบดอกมีหยดน้ำเกาะอยู่ เดือนเมษายนเป็นช่วงที่ทิวลิปบานพอดี

ภรรยามายืนถ่ายรูปอีกนาน ซึ่งพูดตรงๆ ว่าอันนี้ผมก็เดินผ่านไม่ได้เหมือนกัน

ของตกแต่งและไฟประดับที่ต่อเนื่องจนถึงที่จอดรถ

ทางเดินกลับไปที่จอดรถก็ยังมีอะไรให้ดูเรื่อยๆ ตู้โทรศัพท์อังกฤษสีแดงตั้งอยู่ข้างกำแพง มีประติมากรรมตุ๊กตาหิมะทำจากลวดเหล็กตั้งอยู่ริมสระ กำแพงคอนกรีตมีของตกแต่งเหล็กเรียงต่อกัน พวงหรีดกับการ์แลนด์สีเขียวมีไฟเปิดอยู่ ม้านั่งแดง โอ่งข้างๆ กระถางต้นไม้ ทุกมุมของสวนมีของตกแต่งน่ารักซ่อนอยู่ตลอด

พอเดินออกมาถึงที่จอดรถ ไฟสายประดับก็ยังพาดยาวอยู่ข้างบน บรรยากาศไม่ขาดตอนจนถึงวินาทีที่ขึ้นรถ แอ่งน้ำฝนบนพื้นสะท้อนแสงไฟ ดูมีเสน่ห์ไม่น้อย

กินข้าวเสร็จแล้วหาคาเฟ่กันแบบด่วนๆ แต่ไม่คิดว่าจะดีขนาดนี้ ทั้งสวน ทั้งกาแฟ ไม่มีอะไรทำแบบขอไปที ผมเป็นคนที่ปกติแค่อเมริกาโนแก้วเดียวก็พอ แต่เมื่อวานได้ลองวางดริปกาแฟสองแก้วเทียบกัน กาแฟเหมือนกันแต่ต่างกันได้ขนาดนี้ เป็นอะไรที่รู้สึกเป็นครั้งแรก รีฟิลได้ด้วย ฿215 แก้วนึงก็ไม่รู้สึกเสียดายเลย

ครั้งหน้าจะมาตอนกลางวัน สวนที่ได้รางวัลระดับเมืองมาดูแต่ตอนค่ำก็น่าเสียดายเกินไป ภรรยาพอขึ้นรถก็บอกว่า "ไว้มาอีกนะ" ซึ่งน่าจะกลับมาจริงๆ ในเร็วๆ นี้