Hugnaligt bakarí-kafé við vatnútsýni

SEMO CAFE | stórt bakarí-kafé við vatnútsýni, sum eg sjálvur vitjaði

Umleið 15 minuttir við bili frá Shintanjin IC liggur hetta staðið beint við Daecheongho-vatnið, og tað er veruliga eitt kafé við heilt serligari stødd. Eg sá myndir á Instagram av teimum serkendu tríkantaðu gluggunum og fekk beinanvegin hug at fara hagar ein seinnapart um vikuskiftið á einum góðum koyritúri. Og niðurstøðan er einfald: hetta er eitt stað, eg fegin fari aftur til.

Fyrsta fatanin av SEMO CAFE – høgt til loftið og langur bakarídiskur

Beinanvegin tá eg fór inn gjøgnum dyrnar, kom tað heilt av sær sjálvum: “Hvat er hetta, tað er ordiliga stórt.” Loftið er sera høgt, og tey hava varðveitt ráa betongkensluna, so tað hevur eitt sindur av industriellum dámi. Samstundis hongur ein ljósakrúna niður, og tað ger, at staðið sær undarliga eksklusivt út á ein sera fittan hátt.

Men um eg skal vera heilt erligur, so var tað ikki loftið, eg legði mest merki til fyrst. Tað var bakarídiskurin. Hann byrjar longu við inngongdina og heldur fram eftir, og slagini av breyði eru veruliga nógv. Croissantir, toastbreyð, bollar við reyðum bønum eru sjálvsagdir, men har vóru eisini alskyns vøkur wienerbreyð, sum eg ikki einu ferð kendi navnið á. Tað tók mær eina góða løtu at ganga runt og hugsa um, hvat eg skuldi velja. Hóast nógv fólk vóru har seinnapartin um vikuskiftið, kendi tað als ikki trokað, tí hetta er eitt ordiliga stórt kafé við góðum plássi.

Bakaríið á SEMO CAFE – frá croissantum til køkum

Eg fór at hyggja eitt sindur nærri at bakarípartinum. Vinstrumegin lógu croissantir og sjokolátað breyð í røðum, í miðjuni vóru avlangar køkutýpur, og ytst høgrumegin stóðu størri breyð við kremi omaná. Hvørt breyð hevði navnaskelti, so tað var lætt at finna útav, og tað sá eisini sera hampiligt út, tí alt lá væl skipað á svørtum brettum.

Tá eg fór víðari til næsta horn, vóru tað meira tey søtu breyðini, sum fyltu. Køkubreyð við reyðum og bláum kremi drógu beinanvegin eygað til sín, og vinstrumegin sá eg meira wienerbreyð, meðan tað í miðjuni eisini var okkurt, sum minti um gult toastbreyð. Tí hetta er eitt stórt bakarí-kafé við vatninum, og tey baka sjálvi, sá alt bara enn ferskari út av tí sama.

Bagel-hornið og nógv ymisk breyðsløg

Meðan eg gekk runt, fann eg eisini eitt bagel-horn. Har vóru sesambaglar, baglar við kremi og rund breyð í hópatali, men eitt bretti mitt á var longu hálvtómt. Tað sá út til, at nógv fólk høvdu tikið júst haðani. Tá slagini eru so nógv, er tað veruliga stuttligt at velja eitt sindur av hvørjum.

Har vóru eisini avlong breyð við einum tjúkkum lagi av sukripulvuri omaná og rund, gyltbrún breyð, sum sóu ordiliga vælbakað út. Á hesum tíðarpunktinum byrjaði tann góði, nøtandi lukturin av nýbakaðum breyði veruliga at kitla nøsina, og eg kendi meg bara meir og meir svangan.

Heilt erliga, tá ein hevur verið á nógvum kaféum, leggur ein merki til eitt ávíst mynstur. Summi bakarí fylla diskarnar væl og virðiliga upp, meðan onnur bara gera heilt neyvt tað, sum teimum tørvar, og so eru bara nøkur fá breyð eftir. Tá tú kemur á eitt stað um vikuskiftið, og diskurin longu er hálvtómur, kennist tað eitt sindur vónbrotið, tí tú hevur ikki nógv at velja ímillum. Á SEMO CAFE vóru diskarnir tætt fyltir við croissantum, køkum, wienerbreyði og baglum. Tað var ongantíð tann kenslan av, at tú mást velja okkurt bara tí hitt besta longu er farið. Tað er faktisk meira umráðandi, enn ein skuldi trúð.

Útsýnið av 2. hædd – Daecheongho beint frammanfyri eyguni

Eg hugdi niður av aðru hædd, og tann opna bygnaðurin var veruliga nakað serligt. Gjøgnum stóru panoramagluggarnar vinstrumegin sást landslagið yvir móti Daecheongho, og eg kundi eisini síggja fólk sita úti á terrassuni á aðru hædd. Teir stóru gluggarnir, sum røkka frá fyrstu hædd upp á aðru, geva so nógv dagsljós, at tað næstan kennist óveruligt, og á vegginum høgrumegin sært tú tað sermerkta tríkantaða vindeygað, sum er sjálvt eyðkennið hjá hesum kafénum.

Tá eg hugdi av mótsatta síðuni, sá eg vatnútsýnið enn betur. Gjøgnum stóra gluggan høgrumegin lá Daecheongho og landslagið rundan um frammanfyri mær í einum. Eg var heilt erliga eitt sindur misunnsamur upp á fólkini, sum høvdu fingið sess við gluggan. At sita har við einum kaffi og hesum útsýninum? Tað er ordiliga nakað. Eisini er tað eitt gott fotopunkt, tí ljósið kemur so ymiskt inn gjøgnum tríkantaða gluggan alt eftir vinklinum.

Tríkantaðir gluggar og dagsljós – eitt kafé, sum er gott at taka myndir í

Persónliga helt eg, at júst hetta sjónarhornið var tað vakrasta. Tveir tríkantaðir gluggar sóust síð við síð, og dagsljósið floymdi inn ímillum teir á ein hátt, sum var veruliga vakur. Ovan fyri bakarípartin á fyrstu hædd er ein grøn veggprýðing, sum næstan líkist kunstgrasi, og tí hon stendur so nógv ímóti ráu betongini, leggur tú beinanvegin merki til hana. Tað var eisini stuttligt at síggja, hvussu tríkantaða sniðið goymdi seg runt um alt staðið, akkurát sum navnið SEMO leggur upp til. Og tá loftið er so høgt, og gluggarnir so stórir, kennist tað ikki trongt, hóast nógv fólk eru har.

Hetta er útsýnið innaneftir á fyrstu hædd við gluggunum frammanfyri. Mitt í rúminum stóð framvegis eitt jólatræ, og handan tað breiddi Daecheongho seg út gjøgnum stóru gluggarnar. Teir sessirnir við glugganum sáu bara so lokkandi út. Í loftinum hongdu tríkantað ljós eftir longum linjum, og tú sært eisini rimarnar á aðru hædd. Betongsúlurnar og gólvið geva staðnum eina ráa kenslu, men jólatræið legði eitt heitari huglag aftrat. Eg hugsaði veruliga, at tað var gott, at eg kom um dagin, tá dagsljósið fyllir eitt vatnkafé sum hetta so væl.

Breiðroyndir á SEMO CAFE – kremsandbreyð og kryddurtabre yð

At enda komu breyðini, sum eg hevði bílagt. Vinstrumegin var eitt runt kremsandbreyð, pent gylt uttan og fylt við nógvum hvítum kremi innan. Høgrumegin var eitt breyð við kryddurtapulvuri omaná, og tað sá bæði seigt og leskiligt út, meðan ein mildur urtaluktur steig upp frá tí. Aftanfyri sært tú eisini koppin við SEMO-merkinum á.

Nærri sæð sást tað týðiliga, hvussu góð støða var á kremsandbreyðnum; løgini vóru so fín, at tú nærum kundi telja tey. Eisini kryddurtabreyðið hevði eina fuktiga, næstan glinsandi yvirflatu. Tí hetta er eitt stórt bakarí-kafé, har nógv verður gjørt á staðnum, kendi eg heilt greitt tann ferska, nýbakaða dám, og tað var ordiliga gott.

Nú var alt klárt: tvey breyð og tríggir drykkir á borðinum. Sólskin kom inn gjøgnum gluggarnar, og á marmaralíknandi borðinum lógu gaffil og knív klár. Nú var bara eftir at seta seg niður og eta av álvara.

Utsíðan og staðsetingin – beint við Daecheong-brúnna

Hetta er, hvussu SEMO CAFE sær út uttanífrá. Hvítur bygningur, og teir tríkantaðu gluggarnir fanga eygað alt fyri eitt. Tað er ein útsíða, sum veruliga livir upp til navnið. Tað stóðu nógv akfør á parkeringsøkinum, og tað merktist væl, at nógv fólk finna higar serliga um vikuskiftið. Sjálvur bygningurin var einfaldur, men hevði samstundis eitt reint og modernað uttrykk.

Hetta er tikið tættari við inngongdina. Handan SEMO CAFE-skyltið sært tú Daecheong-brúnna draga seg út í landslagið, og staðsetingin er veruliga góð. Kaféið liggur beint við áarbakkan, so luftin kendist frísk, og hetta er júst eitt slíkt stað, sum passar perfekt til ein koyritúr úr økinum kring Daejeon ella Cheongju, umleið tveir tímar sunnan fyri Seoul. Tað vóru bláar linjur á parkeringsplássunum, og plássið var rúmligt, men um vikuskiftið fyllist tað kortini skjótt upp. Tað var ordiliga gott, at eg kom lutfalsliga tíðliga.

Parkeringsøkið – nógv pláss, akkurát sum eitt stórt kafé eigur at hava

Parkeringsøkið er veruliga stórt. Hóast bilar stóðu tætt báðumegin, vóru framvegis tøk pláss eftir. Eg havi verið á nógvum kaféum, men heilt erliga eru tað ikki nógv stað, sum hava so væl skipað og rúmligt parkeringspláss. Vanliga er parkering júst tað, sum ger vakur útsýniskaféir eitt sindur frustrerandi, men her hevði eg als ongan slíkan stress. Handan parkeringsøkið sært tú eisini fjøllini yvir móti Daecheongho, og tí plássið er so rúmligt, er eisini lætt at koyra út aftur. Tað er heilt vist ein av orsøkunum til, at hetta er eitt gott stað at koma við familjuni um vikuskiftið.

Samanumtøka – eitt vatnkafé, eg veruliga mæli til á koyritúri

Í umsitingarligum høpi liggur hetta staðið í Seowon-gu í Cheongju í Chungbuk, men tí tað er beint við Daecheong-brúnna, tekur tað bara umleið 15 minuttir at koyra higar úr Shintanjin í Daejeon. So óansæð um tú kemur úr Daejeon ella Cheongju, er hetta eitt lætt stað at røkka.

Úr mínum sjónarhorni sum ein, ið hevur vitjað nógv kafé, vóru tað serliga trý ting, sum gjørdu SEMO CAFE so gott. Fyrst og fremst sleppur tú undan parkeringsstressi. Nógv kafé við flottum útsýni eru irriterandi, tí parkeringin er so trupul, men her var tað framvegis rúmligt, sjálvt um vikuskifti var. Næst vóru tað tey mongu sløgini av bakstri, og at tað eisini var nógv av øllum. Tú slapst undan teirri keðiligu kensluni av, at diskurin er tómur, og at tú bara mást taka tað, sum er eftir. Og at enda hevur staðið bæði vatnútsýni, høgt til loftið og stórar gluggar, so tað kennist opið og behagiligt, eisini tá nógv fólk eru har.

Um tú ert í ferð við at leggja ætlanir um ein koyritúr út móti Daecheongho, ella leitar eftir einum rúmligum stórum bakarí-kafé nær Daejeon og Cheongju, so mæli eg veruliga við SEMO CAFE. Hetta er eitt stað, sum riggar væl, um tú kemur við familju, maka ella vinum. Næstu ferð kundi eg veruliga hugsað mær at komið aftur um sólsetur. Hetta vatnkaféið hevur avgjørt givið mær hug til tað.

Hetta innleggið varð upprunaliga givið út á https://hi-jsb.blog.