Ramen Korean: Buldak Poo Phat Pong - E bëra lëmsh me ujin!

Përshëndetje njerëz, u ktheva prapë!

Si jeni? Sot kam diçka speciale për ju. E dini që sa herë shkojmë në market, rafti i rameneve koreane "Buldak" vetëm shtohet. I kam provuar të gjitha: Carbonara, atë me djathë, Jajang... por këtë herë më zunë sytë diçka krejt të re. Shija Poo Phat Pong Curry. Si dikush që ka ngrënë mbi 2000 vakte tajlandeze në jetë, ky kombinim më bëri shumë kurioz.

Thonë që ky produkt doli fillimisht në Kinë si edicion i limituar tetorin e kaluar dhe u zhduk nga raftet menjëherë. Samyang në Kore nuk kishte nxjerrë produkt të ri prej 2 vitesh, kështu që duhet të ketë diçka të veçantë këtu. Por të jem i sinqertë... Buldak dhe kari tajlandez? Isha pak skeptik. Salca super djegëse e Buldakut me atë kremozitetin e karit? A shkojnë bashkë? Gjithsesi, kurioziteti fitoi. E bleva në market për 2,200 KRW (që i bie rreth 150 Lek ose 1.50 Euro). Le ta shohim se çfarë është.

Për info, "Poo Phat Pong Curry" është një pjatë e famshme tajlandeze me gafore. "Poo" (ปู) do të thotë gafore, "Phat" (ผัด) skuqje, dhe "Pong Curry" është pluhuri i karit. Sekreti është te qumështi i kokosit dhe vezët që e bëjnë super kremoze. Nëse shkoni ndonjëherë në Bangkok, duhet ta provoni patjetër. Tani, të shohim se si e kanë përzier këtë me ramen.

Paketimi dhe gabimi im fatal

O njerëz, po jua them që në fillim... e derdha ujin. Thjesht nga zakoni! Në kapak shkruhet qartë "MOS E DERDHNI UJIN!", por unë e pashë pasi ishte tepër vonë. Kështu që gota e parë shkoi dëm dhe m'u desh të blija një tjetër. Çfarë budadallëku! Gjithsesi, paketimi është ngjyrë ari, dhe ai personazhi i tyre Hochi ka vënë një kapele gaforeje. Ka 105g dhe 460 kcal. Gatuhet në mikrovalë për 3 minuta. Dhe ju lutem, mos bëni si unë, MOS E DERDHNI UJIN!

Përbërësit dhe Alergjitë (Me rëndësi!)

Te përbërësit kemi 6.3% erëza Poo Phat Pong, 3.2% qumësht kokosi dhe 0.3% mish pule. Ka edhe bazë shije pule me kari dhe erëza habanero. Natriumi është 1,010 mg, që është pak më ulët se mesatarja e rameneve. Kujdes: Përmban vezë, qumësht, sojë, grurë, karkaleca, gafore, mish derri dhe pule. Për miqtë e mi myslimanë, kini kujdes pasi përmban mish derri dhe pule, pra nuk është Halal.

Vlerat ushqyese dhe kaloritë

Një gotë ka 460 kcal. Natriumi është sa 51% e normës ditore. Për një ushqim të shpejtë është "ok". Karbohidrate 70g, yndyrna 16g, proteina 9g. Yndyrnat e ngopura janë pak të larta (7g), ndoshta për shkak të qumështit të kokosit. Nëse jeni në dietë, kjo është bombë karbohidratesh, por nëse bëni palestër, mund t'i shtoni ndonjë vezë ose gjoks pule për më shumë proteina.

Krahasimi i kripës

Ja dhe grafiku për kripën. Me 1,010 mg është në kategorinë e ulët krahasuar me ramenet e tjera të skuqura. Mbani mend atë ramenin kinez që provova herën e kaluar? Ai kishte mbi 3000 mg! Krahasuar me të, ky është lule. Por gjithsesi, pini ujë boll pas tij.

Si gatuhet (Dhe ku gabova unë)

Udhëzimi është super i thjeshtë: 1) Hap kapakun, nxirr salcat. 2) Hidh ujë të nxehtë dhe futeni në mikrovalë për 3 minuta. 3) Hidh salcat dhe përzieje. Por unë? Unë nuk lexova fare. Dora veproi vetë – hidh ujë, prit, derdh ujë. Ky është rituali i zakonshëm i Buldakut, apo jo? Epo, këtu jo. Fajin e kam vetë ㅠㅠ

Kurthi në kapak

Shikoni këtë. Në kapak ka shenja trekëndëshi ku zakonisht shpojmë vrimat për të derdhur ujin. Nëse veproni automatikisht si unë, do ta shponi këtu dhe gjithë shija do të ikë në lavaman. Ky është vërtet një kurth për ne që mendojmë se jemi ekspertë të rameneve.

Çfarë ka brenda?

Përmbajtja: petët (nudëlls), një qese e kuqe me salcë të lëngshme dhe një qese ngjyrë ari me pluhur. Salca e lëngshme duket njësoj si ajo e Buldakut klasik. Pluhuri i artë është sekreti – aty është shija e karit. Nuk ka copëza perimesh të thata, gjë që më zhgënjeu pak.

Detajet e salcave

E arta është pluhuri i karit, e kuqja është salca djegëse. Meqë unë mendova se ky është ramen "i thatë" (pa supë), e gatova ashtu. Edhe pse nuk është mënyra e duhur, do t'ju tregoj si shijon kur e bën "gabim".

Procesi i gatimit (Mënyra ime e gabuar)

Hodha ujin e nxehtë. Në Kore, çdo market ka ujë të nxehtë dhe mikrovalë falas. Blen ramenin, e gatuan aty dhe e ha. Nuk paguan ekstra. Thjesht ha dhe pastro vendin. Qytetari, apo jo?

Dhe ja momenti i idiotësisë. Shpova vrimat dhe e kulllova ujin. Zakoni është i tmerrshëm. Sikur ta dija që duhet të ishte me supë, nuk do ta bëja kurrë këtë.

Përzierja

Hodha të dyja salcat mbi petët e thata. Pluhurin portokalli dhe salcën e kuqe të errët. Duket interesante.

Kur e përzien, duket kështu. Petët u veshën me një salcë të trashë portokalli. Mban erë kari, por ndihet edhe ajo aroma klasike e Buldakut.

Tekstura është e mirë, "al dente". Petët kanë marrë atë ngjyrën portokalli që bërtet "pikante".

Si është shija? (Verdikti)

Si dikush që ka ngrënë Poo Phat Pong origjinal në Tajlandë me qindra herë, po tregohem i sinqertë.

Ka një aromë të lehtë kari, nuk është shumë e fortë. Nuk është tamam si pjata në Bangkok, por të jep atë ndjesinë. Sinqerisht, mendoj se do të ishte më e shijshme nëse nuk do ta kisha derdhur ujin. Nëse do të ishte me lëng, shija e karit do të ndihej më mirë. Kështu ishte pak e thatë.

Aroma është goxha e fortë. Edhe pse nuk ka shumë kripë, shija është intensive.

Për sa i përket djegies... Është më pak djegës se Buldaku origjinal (ai i ziu). Sipas meje, është aty-aty me Carbonara Buldak (rreth 2,700~3,000 SHU). Por mos u gënjeni, prapë të "përvëlon". Për ne shqiptarët është goxha pikante, por e përballueshme nëse e keni qejf specin djegës.

Personalisht, më pëlqen më shumë Buldaku origjinal. Sigurisht, meqë e gatova gabim, ndoshta nuk jam 100% objektiv. Duhet ta provoj prapë me ujë. Por kombinimi i qumështit të kokosit me djegësinë e Buldakut është interesant.

Mos prisni ushqim autentik tajlandez, por më shumë "stil tajlandez". Për 150 Lek në market, cilësia është super. Nëse do ta hanit në restorant, do t'ju kushtonte së paku 10 herë më shumë.

Kjo ishte e gjitha për sot njerëz! Herën tjetër ju premtoj se do t'i lexoj udhëzimet para se të gatuaj. Shihemi!

Ky shkrim është publikuar fillimisht në https://hi-jsb.blog.