මිරිස් කුකුල් පා ඩක්බල් — නවතින්න බැරි රස

කොරියාවේ මිරිස් කුකුල් පා කියන්නේ කොරියානු ස්ටයිල් මත්පැන් අසල කෑමවල ඉහළම එකක් කියලාම කියන කෑමක්. සියෝල්, බුසාන්, දේජොන්, ඩැගු කියලා නගරේ මොකක් වුණත්, කොරියාවේ ඕනෑම තැනකට ගියත් ගලියක කොහේහරි රතු පාට කුකුල් පා විකුණන පොජංග්මචා එකක් හරි බාර් එකක් හරි අනිවාර්යයෙන්ම තියෙනවා. මේක කොරියාවේ රාත්‍රී කෑම සංස්කෘතියෙන් අයින් කරන්න බැරි මෙනු එකක්, ඒ වගේම කොරියානු වීදි කෑම අතර මිරිස් රස පැත්තේ ප්‍රධානම එකක්.

මම කොරියාවේ ජීවත් වෙන කොරියානු කෙනෙක්, හැබැයි ඩක්බල් නිතරම කන කෙනෙක් නම් නෙවෙයි. ඒත් 2025 ශීත කාලේ මගේ බිරිඳත් එක්ක බොහෝ දවසකට පස්සේ හන්ෂින් පොචා ගියා. ගෙදර ඉඳලා ටිකක් දුර නිසා ඕනෑ වෙලේ යන්න ලේසි නෑ, ඒත් කවදාවත් මේ මිරිස් රස මතක් වුණාම නොගියාම බැරි වෙනවා.

කුකුල් පා කියන්නේ කොරියාවේ විතරක් කන කෑමක් නෙවෙයි

ඇත්තටම කුකුල් පා කියන්නේ කොරියාවට පමණක් අයිති කෑමක් නෙවෙයි. චීනයේ ඒකට වෙනම නමකින් කියලා ඩිම් සම් මෙනුවලත් කනවා, කොන්විනියන්ස් ස්ටෝර් වලින් පැකට් කරපු කුකුල් පා ස්නැක්වත් ගන්න පුළුවන් තරම් සාමාන්‍ය අමුද්‍රව්‍යයක්. තායිලන්තයේ වීදි කඩවල කුකුල් පා බැදපු එකත්, ඉස්ටූ එකත් සාමාන්‍ය දෙයක්. ෆිලිපීනයේ ‘අඩිඩාස්’ කියලා බාබිකියු කඩවල ජනප්‍රියයි, මෙක්සිකෝවෙදි සුප්වලට දාලා කන සංස්කෘතියකුත් තියෙනවා. ජැමෙයිකාවෙත් කුකුල් පා සුප් කියන්නේ දෛනික කෑමක් වගේම දෙයක්.

හැබැයි කොරියානු කුකුල් පා මේ රටවල්වලට වඩා පැහැදිලිව වෙනස් කරන එක දෙයක් තියෙනවා. බොහෝ තැන්වල කුකුල් පා කන්නේ හපන ගතියට හෝ සුප් එකට රස දාන්න. කොරියාවේ නම් කුකුල් පා කියන්නේ මිරිස් රසම තමයි. ගොචුජාං පේස්ට් එකත් මිරිස් කුඩුත් පදනම් කරගෙන කරපු මසාලාවට හොඳට පෙරලපු මේ කුකුල් පා දැක්කම “මේක කොහොමද කන්නේ?” කියලා හිතෙනවා. ඒත් එක පාරක් අත ගියාම නවතින්න බෑ. කොරියානු මිනිස්සු මේක කන්නම හොයලා යනවා. ඇස් කඳුළුත් නහයේ වතුරත් එනකම්.

කොරියාවේ සාමාන්‍යයෙන් හමුවෙන කුකුල් පා වර්ග

කොරියාවේ කුකුල් පා විකුණන තැනකට ගියාම මෙනුව හිතනවට වඩා විවිධයි. එකම කුකුල් පා වුණත් පිසන විදිහ අනුව රසය සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් වෙනවා.

සූප් ඩක්බල්, මේසයේම තම්බා කන මිරිස් කුකුල් පා

මේක හන්ෂින් පොචාවෙන් අරන් කෑ මිරිස් සූප් ඩක්බල්. කළු යකඩ තහඩුව උඩ රතු මසාලාවෙන් හොඳට වැසුණු කුකුල් පා ගොඩක් තියෙනවා, උඩින් තලත් ලූණු කොළත් දාලා — බලන්නම මිරිස් නේද?

මේක පිසිලා වගේම එනවා, හැබැයි මෙතැනින් වැඩේ ඉවර නෑ. මේසයෙ ගෑස් ගින්න දාලා තව ටිකක් අඩු කරගෙන පිසන්න ඕනේ. මුලින් මසාලාව ටිකක් දියරයි, ඒත් බුබුළු දාලා තම්බාගෙන යද්දී යුෂ අඩුවෙලා මසාලාව කුකුල් පා වලට හොඳට ඇලෙන්න පටන් ගන්නවා. සූප් ඩක්බල් කියන්නේ කස්ටමර්ම ගින්න පාලනය කරගෙන පිසන ක්‍රමයක් නිසා, අඩු කරන වෙලාව අනුව මසාලාවේ ඝනකම වෙනස් වෙනවා. යුෂ ටිකක් ඉතිරි වෙලා මසාලාව ඝන වුණු වෙලාව තමයි නියම කන වෙලාව.

මිල සහ මිරිස් මට්ටම්

හන්ෂින් පොචා ගණන් අනුව හන්ෂින් ඩක්බල් එකට, එනම් අස්ථි තියෙන ඩක්බල් + බීන් ස්ප්‍රවුට්, մոտ $15 ක් වගේ. අස්ථි නැති ඩක්බල් එක $16 ක් වගේ වෙනවා. මිරිස් රසය 1 මට්ටම සාමාන්‍ය, 2 මට්ටම මිරිස්, 3 මට්ටම බොහොම මිරිස් කියලා තෝරගන්න පුළුවන්. ඇත්තම කියනවා නම් 1 මට්ටමත් හොඳටම මිරිස්. මිරිස් කෑමට විශ්වාස නැත්නම් 1 මට්ටමෙන් පටන් ගන්න එක තමයි හොඳම.

බීන් ස්ප්‍රවුට් සුප් වත්කරලා තම්බන විදිහ

කුකුල් පා එද්දී මෙහෙම බීන් ස්ප්‍රවුට් සුප් එක වෙනමත් එක්ක එනවා. මුලින් කුකුල් පා විතරක් බලද්දී යුෂක් නැති නිසා “මේක ඇත්තටම සූප් ඩක්බල්ද?” කියලා හිතෙනවා. ඇත්තටම කරන්න තියෙන්නේ මේ බීන් ස්ප්‍රවුට් සුප් එක යකඩ තහඩුව උඩට වත්කරලා එකටම තම්බන එක. එතනින් පටන් ගත්ත ගමන් මසාලාව ලිහාගෙන තද රතු පාට වෙනවා. ඇත්තේ එතනින් පස්සෙයි.

මිරිස් කුකුල් පා ක්ලෝස්අප්

ඇත්තටම ළඟින් බලද්දී මේ වගේ. කුකුල් පා මොකක්ද කියලා නොදන්න කෙනෙක් නම් මේ විෂුවල් එක දැකලා ටිකක් බය වෙන්නත් පුළුවන්. ඇඟිලි හැඩයම පේනවානේ. ඒත් කොරියානු මිනිස්සු මේක දැක්කම මුලින්ම එන්නේ “අයියෝ මේක රසයි” කියන හැඟීම.

තමන්ම තම්බා කන ක්‍රියාවලිය

මේක තමයි ගෑස් ගින්න දාලා නියමටම පිසන අතරමග පෙනෙන දර්ශනය. යුෂ වැඩි නම් සාමාන්‍යයෙන් තම්බාගෙන ගියත් හරි, හැබැයි මෙහෙම යුෂ අඩු වෙලාවට නම් හැන්දෙන් අඛණ්ඩව පෙරළලා බැදෙන වගේ කරගෙන යන්න ඕනේ. නැත්නම් පතුලට ඇලෙනවා. බීන් ස්ප්‍රවුට් සුප් තව ඕනේ නම් ඕනෙම තරම් තවත් ගෙනෙන්න කියලා ඉල්ලන්න පුළුවන්, අමතර ගාස්තුවක්වත් නෑ.

හොඳට අඩු කරලා ඉවර වුණාම මෙහෙම වෙනවා. ටිකකට කලින් තිබ්බ එකට සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් නේද? මසාලාව කුකුල් පා එක එකට හොඳටම ඇලුණු තත්ත්වය. කූරුවලින් එකක් ඔසවද්දී ඒ මසාලාව ඇදිලා එනවා, ඒ වෙලාව තමයි කන්න ඕනේ වෙලාව.

බීන් ස්ප්‍රවුට් දාලා මිරිස් රස පාලනය කිරීම

වැඩිය මිරිස් නම් මෙහෙම බීන් ස්ප්‍රවුට් උඩින් දාලා එකටම පිසින්නත් පුළුවන්. ඒකෙන් අල්ලපු අල්ලපු හපන ගතියකුත් එනවා, මිරිස් රසත් ටිකක් අඩු වෙනවා.

බීන් ස්ප්‍රවුට් මසාලාවට ටිකක් පොද වෙන්න පටන් ගත්තම මේ කම්බිනේෂන් එක ඇත්තටම සුපිරි. මිරිස් මසාලාව ඇතුළට ගත්ත බීන් ස්ප්‍රවුට් එකත් හොඳට හපෙන කුකුල් පා එකත් එකම කඩියෙන් කාම, සූප් ඩක්බල් එක්ක බීන් ස්ප්‍රවුට් ඇයි අනිවාර්යද කියන එක ඒ මොහොතේම තේරෙනවා.

ඩක්බල් කන විදිහ — අතින් ඉරා කන කොරියානු ස්ටයිල්

ප්ලාස්ටික් ග්ලෝව් දාලා අතින්ම අරගෙන අස්ථියෙන් මස් ඉරා කන එක තමයි කොරියානු ස්ටයිල්. අස්ථි අස්සෙ ඇලුණු මස් දත් වලින් ඇදලා කන එකේ වෙනමම රසක් තියෙනවා, හැබැයි අවංකව කියනවා නම් කන්න ගොඩක් පහසු කෑමක් නම් නෙවෙයි. අස්ථි පොඩියි, හැඩත් ටිකක් අමුතුයි, ඒ නිසා කොරියානු අයත් පළමු වරට කද්දී ටිකක් සටන් කරනවා.

ඒ නිසා කොරියානු ට්‍රිප් එකකදී ඩක්බල් ට්‍රයි කරන්න හිතෙනවා, හැබැයි අස්ථියෙන් මස් ඉරා කන එක බරක් වගේ නම් අස්ථි නැති ඩක්බල් එක හොඳයි. රසයත් හපන ගතියත් බොහෝ දුරට සමානයි, අස්ථි නැති නිසා ගොඩක් පහසුවෙන් කන්න පුළුවන්.

ඩක්බල්ගේ හොඳම යාළුවා — ජුමොක්බප්

සූප් ඩක්බල් කන්න ගියාම අනිවාර්යයෙන්ම එක්කම ඇණවුම් කරන දෙයක් තියෙනවා. ඒ තමයි ජුමොක්බප්. හන්ෂින් පොචා ගණන් අනුව සෙල්ෆ් ජුමොක්බප් එක $2.5 ක් වගේ. ඇතුළට දාන්නේ ලොකු දෙයක් නෙවෙයි. බත් උඩ මුහුදු පැලෑටි කුඩු, කහ අච්චාරු, තල, ලූණු කොළ — ඒකම තමයි ඔක්කොම.

හැබැයි මේකේ රසට ඇබ්බැහි වෙන එක නිකන් විහිළුවක් නෙවෙයි. ප්ලාස්ටික් ග්ලෝව් දාලා අතින් හොඳටම මිශ්‍ර කරලා එක කඩියක ප්‍රමාණයට ගොඩ කරගෙන කන්නේ. බත් ටිකක් උණු නිසා මුලින් අත ටිකක් වැලිලා යන්නත් පුළුවන්. ඒත් එකක් හදලා කටට දාගත්ත ගමන් නවතින්න බෑ. මිරිස් ඩක්බල් කන අතරෙ මේ ජුමොක්බප් එකක් කටට දාගත්තම මිරිස් රස හදිසියේම සැහැල්ලු වෙලා, අත ආයෙත් ඩක්බල් දිහාවටම යනවා.

ජුමොක්බප් හදන ක්‍රියාවලිය

ළඟින් බලද්දී මේකයි. බත්, මුහුදු පැලෑටි කුඩු, කහ අච්චාරු, තල, ලූණු කොළ. ඇත්තටම මේකම තමයි ඔක්කොම.

ප්ලාස්ටික් ග්ලෝව් දාලා මේක අතින් හොඳට කලවම් කළාම මෙහෙම වෙනවා. මුහුදු පැලෑටි කුඩු බත් ඇට අතරට යද්දී පාට එක පාරටම වෙනස් වෙනවා නේද.

ඊට පස්සේ එක කඩියක ප්‍රමාණයට වටවට කරලා ගොඩ කළාම ඉවරයි. හදන ක්‍රියාවලියම රසවත්. මිරිස් ඩක්බල් අතරතුර එකින් එක කද්දී, මිරිස් රසයෙන් මෘදු රසයට, ආයෙත් ඒ මෘදු රසයෙන් මිරිස් රසයට යන මේ චක්‍රය නවත්තන්න බැරි වෙන්නෙම එතැනින්.

අවංකම සටහන

ඩක්බල් කියන්නේ කොරියානු අය අතරත් කැමති අයත් අකමැති අයත් හොඳටම බෙදෙන කෑමක්. විෂුවල් එකත් එහෙමයි, අස්ථියෙන් මස් ඉරා කන ක්‍රියාවලියත් ඒකට පුරුදු නැති කෙනෙක්ට ටිකක් කරදරයි. හැබැයි එක පාරක් ඇබ්බැහි වුණාම සිරාවටම ගැලවෙන්න අමාරු කෑමක්. මිරිස් මසාලාවෙන් තොල් රත් වෙලා ගියත් නැවත නැවත අත යනවා, අතරෙ ජුමොක්බප් එකකින් කට සන්සුන් කරගෙන ආයෙත් ඩක්බල් එකක් අරගන්නවා — මේ අත්දැකීම ඔයාටම වුණොත් කොරියානු මිනිස්සු මේ කෑම අත නොහරින්නේ ඇයි කියලා එවෙලේම තේරෙනවා.

අමතරව කියනවා නම්, කුකුල් පා කොලජන් වැඩි කෑමක් කියලාත් හඳුන්වනවා. ඒ නිසා කොරියාවේ සමට හොඳයි කියලා හිතලා කන අයත් සැලකිය යුතු ගණනක් ඉන්නවා.

අඩුපාඩුත් අවංකවම කියනවා නම්, හන්ෂින් පොචා කියන්නේ මූලිකවම බාර් එකක් නිසා ඇතුළ ටිකක් සද්දයි. සන්සුන් වෙලා හිඳගෙන කන්න තියෙන වටපිටාවක් නම් නෙවෙයි. ඒ වගේම අපේ ගෙදර ඉඳලා ටිකක් දුර නිසා කන්න හිතෙන හැම වෙලාවෙම වහාම යන්න බැරි එක මගේ අතින් බලද්දී ලොකුම අසතුට. ඒත් බාර් එකක් නිසා සද්දයි කියන එක “හරි ඉතින් එහෙම තමයි” කියලා ගන්න වෙනවා.

අස්ථි නැති ඩක්බල් එකත් තියෙන නිසා අස්ථි ගැන බයක් නම් ඒ පැත්තෙන් පටන් ගන්න එකත් හොඳයි. මිරිස් මට්ටමත් තෝරගන්න පුළුවන් නිසා, 1 මට්ටමෙන් හෙමින් හෙමින් ආරම්භ කළාම හොඳටම ගැළපේ.

මෙම ලිපිය මුලින්ම පළ වුණේ https://hi-jsb.blog වෙබ් අඩවියේ.